osmolalność

Osmolalność to termin określający stężenie cząstek osmotycznie czynnych w płynie ustrojowym, wyrażone jako liczba moli rozpuszczonych cząstek na kilogram rozpuszczalnika (mOsm/kg H₂O). Jest to parametr ściśle związany z gospodarką wodno-elektrolitową organizmu i stanowi istotny wskaźnik diagnostyczny w ocenie homeostazy.

W praktyce klinicznej oznaczanie osmolalności ma kluczowe znaczenie w diagnostyce i monitorowaniu zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, stanów odwodnienia, hiperhidracji, niewydolności nerek, zaburzeń endokrynologicznych oraz zatruć (m.in. alkoholem etylowym, metanolem, glikolem etylenowym). Prawidłowa osmolalność osocza mieści się w zakresie 275-295 mOsm/kg H₂O.

Przy interpretacji wyników należy uwzględnić różnicę między osmolalnością mierzoną (oznaczaną laboratoryjnie) a wyliczoną (na podstawie stężeń sodu, glukozy i mocznika). Różnica ta, zwana luką osmotyczną, może wskazywać na obecność w organizmie nieoznaczanych rutynowo substancji osmotycznie czynnych, co ma znaczenie diagnostyczne w przypadkach zatruć.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl