Przedawkowanie
Jodiksanol
Jodiksanol jest niejonowym, dimerycznym środkiem kontrastowym zawierającym sześć atomów jodu, stosowanym w diagnostyce obrazowej, dostępnym w roztworze do wstrzykiwań Visipaque o stężeniach 270 mg jodu/ml (550 mg jodiksanolu/ml) oraz 320 mg jodu/ml (652 mg jodiksanolu/ml). Charakteryzuje się osmolalnością około 290 mOsm/kg H₂O w 37°C, co jest wartością izotoniczną względem płynów ustrojowych, oraz lepkością odpowiednio 11,3 mPa·s (20°C) i 5,8 mPa·s (37°C) dla stężenia 270 mg I/ml oraz 25,4 mPa·s (20°C) i 11,4 mPa·s (37°C) dla stężenia 320 mg I/ml. Jego krótki okres półtrwania (~2 godziny) zmniejsza ryzyko przedawkowania u pacjentów z prawidłową funkcją nerek, jednak w przypadku nadmiernego podania konieczne jest leczenie objawowe, gdyż brak jest specyficznego antidotum. W terapii przedawkowania kluczowe jest dożylne nawodnienie, monitorowanie funkcji nerek przez minimum 3 dni oraz, w razie potrzeby, hemodializa.
Przedawkowanie jodiksanolu – charakterystyka zagrożeń
Jodiksanol to niejonowy, dimeryczny, sześciojodowy środek kontrastowy rozpuszczalny w wodzie, stosowany w diagnostyce obrazowej. Jego charakterystyczną cechą jest osmolalność mniejsza niż krew pełna czy niejonowe monomeryczne środki kontrastowe w odpowiadających stężeniach, co wpływa na jego profil bezpieczeństwa. Dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań Visipaque w stężeniach 270 mg jodu/ml (550 mg jodiksanolu/ml) oraz 320 mg jodu/ml (652 mg jodiksanolu/ml).1
Ryzyko przedawkowania jodiksanolu
Przedawkowanie jodiksanolu u pacjentów z zachowaną prawidłową funkcją nerek jest mało prawdopodobne. Ma to związek z relatywnie krótkim okresem półtrwania substancji, który wynosi około 2 godzin. Czas badania diagnostycznego ma jednak decydujące znaczenie dla tolerancji dużych dawek środka przez nerki.2
Należy podkreślić, że jodiksanol nie posiada specyficznego antidotum, dlatego w przypadku przedawkowania stosuje się wyłącznie leczenie objawowe, ukierunkowane na powstałe zaburzenia.3
Postępowanie w przedawkowaniu jodiksanolu
W przypadku wystąpienia przedawkowania jodiksanolu należy wdrożyć następujące procedury medyczne:
- Nawodnienie dożylne – uzupełnienie płynów i elektrolitów poprzez wlew dożylny jest kluczowym elementem postępowania
- Monitoring funkcji nerek – konieczna jest kontrola czynności nerek przez minimum 3 doby po przedawkowaniu
- Hemodializa – w przypadkach koniecznych jodiksanol może zostać usunięty z układu krążenia poprzez zabieg hemodializy
4
Czynniki zwiększające ryzyko powikłań przedawkowania
Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, u których wydalanie jodiksanolu jest spowolnione. Dodatkowo pacjenci kontrolujący zawartość sodu w diecie powinni być świadomi, że produkt leczniczy Visipaque zawiera sód w ilości 0,76 mg (0,03 mmol) w każdym mililitrze roztworu w stężeniu 270 mg I/ml oraz 0,45 mg (0,02 mmol) w każdym mililitrze roztworu w stężeniu 320 mg I/ml.5
Objawy przedawkowania jodiksanolu
Poniższa tabela przedstawia objawy przedawkowania jodiksanolu wraz z ich charakterystyką:
| Objaw przedawkowania | Charakterystyka | Mechanizm powstawania | Postępowanie |
|---|---|---|---|
| Zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej | Odchylenia w stężeniach elektrolitów, szczególnie sodowych | Związane z zawartością sodu w preparacie oraz wpływem na gospodarkę elektrolitową | Uzupełnienie wody i elektrolitów poprzez wlew dożylny, monitoring elektrolitemii |
| Upośledzenie funkcji nerek | Obniżenie filtracji kłębuszkowej, wzrost parametrów nerkowych (kreatynina, mocznik) | Nadmierne obciążenie nerek wydalaniem środka kontrastowego | Monitoring funkcji nerek przez minimum 3 doby, nawodnienie, w ciężkich przypadkach hemodializa |
| Zaburzenia hemodynamiczne | Potencjalne zmiany w układzie krążenia związane z objętością i właściwościami fizykochemicznymi preparatu | Wpływ na osmolalność płynów ustrojowych i lepkość krwi | Monitorowanie parametrów hemodynamicznych, leczenie objawowe |
Znaczenie właściwości fizykochemicznych w kontekście przedawkowania
Jodiksanol charakteryzuje się specyficznymi właściwościami fizykochemicznymi, które mogą mieć znaczenie w przypadku przedawkowania. Preparat Visipaque w stężeniu 270 mg I/ml ma osmolalność wynoszącą 290 mOsm/kg H₂O w 37°C oraz lepkość 11,3 mPa·s w 20°C i 5,8 mPa·s w 37°C. Natomiast w stężeniu 320 mg I/ml wykazuje tę samą osmolalność 290 mOsm/kg H₂O, ale znacznie wyższą lepkość: 25,4 mPa·s w 20°C i 11,4 mPa·s w 37°C.6 Te właściwości wpływają na zachowanie preparatu w organizmie podczas przedawkowania i mogą determinować potencjalne zaburzenia hemodynamiczne.
Izotoniczność produktu leczniczego Visipaque w stosunku do płynów ustrojowych, uzyskana poprzez dodatek elektrolitów, wpływa korzystnie na profil bezpieczeństwa, jednak przy przedawkowaniu może prowadzić do zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej.7
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania