kwasica mleczanowa
Kwasica mleczanowa to stan kliniczny charakteryzujący się zwiększonym stężeniem kwasu mlekowego we krwi (powyżej 4 mmol/l) oraz obniżeniem pH krwi poniżej 7,35. Stanowi najczęstszą przyczynę kwasicy metabolicznej w warunkach klinicznych. Wyróżnia się dwa główne typy kwasicy mleczanowej: typ A (związany z hipoksją tkankową) oraz typ B (występujący przy prawidłowym utlenowaniu tkanek).
Przyczyny kwasicy mleczanowej obejmują wstrząs różnego pochodzenia, ciężką niewydolność serca lub płuc, posocznicę, niedokrwistość, zatrucia (np. metanolem, etanolem), nowotwory, choroby wątroby, niektóre leki (zwłaszcza metformina u pacjentów z niewydolnością nerek) oraz wrodzone zaburzenia metabolizmu. Klinicznie objawia się osłabieniem, nudnościami, wymiotami, bólami brzucha, tachykardią, hiperwentylacją oraz zaburzeniami świadomości aż do śpiączki.
Diagnostyka opiera się na badaniach gazometrycznych krwi tętniczej, które wykazują obniżone pH, zmniejszone stężenie wodorowęglanów oraz zwiększoną lukę anionową. Leczenie kwasicy mleczanowej polega przede wszystkim na eliminacji przyczyny, zapewnieniu odpowiedniej perfuzji tkankowej, podaży tlenu oraz wyrównaniu zaburzeń wodno-elektrolitowych. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie technik nerkozastępczych. Śmiertelność w kwasicy mleczanowej jest wysoka i zależy głównie od choroby podstawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Valsartan HCT Fair-Med 160 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Valsartan HCT Fair-Med, zawierający walsartan i hydrochlorotiazyd, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są interakcje z litem (zwiększenie stężenia i toksyczności, zalecane ścisłe monitorowanie), niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), które mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i pogarszać czynność nerek, oraz preparatami wpływającymi na gospodarkę potasową, zwiększającymi ryzyko hiperkaliemii. Walsartan jest substratem transporterów OATP1B1/OATP1B3 i MRP2, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów tych transporterów (np. ryfampicyna, cyklosporyna, ritonawir), gdyż może to zwiększać ekspozycję na lek. Ponadto, hydrochlorotiazyd może nasilać hipokaliemię, co zwiększa ryzyko arytmii typu torsades de pointes przy stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III oraz glikozydów naparstnicy, dlatego konieczne jest monitorowanie elektrolitów.
amina presyjna, biodostępność hydrochlorotiazydu, dna moczanowa, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt hipotensyjny, glikozyd naparstnicy, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hormon adrenokortykotropowy, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, kwas moczowy, kwasica mleczanowa, lek beta-adrenolityczny, lek cytotoksyczny, lek diuretyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, nadczynność przytarczyc, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, perystaltyka przewodu pokarmowego, stężenie litu w surowicy, supresja szpiku kostnego, torsades de pointes, transporter wychwytu wątrobowego, transporter wypływu wątrobowego, walsartan i hydrochlorotiazyd, żywica jonowymienna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Metcrean 1000 mg
Przedawkowanie metforminy chlorowodorku, nawet w dawkach sięgających 85 g, nie wywołuje typowych objawów hipoglikemii, jednak stanowi poważne zagrożenie ze względu na ryzyko rozwoju kwasicy mleczanowej. Kwasica mleczanowa jest głównym powikłaniem przedawkowania, charakteryzującym się podwyższonym stężeniem mleczanów we krwi oraz zaburzeniami równowagi kwasowo-zasadowej, co manifestuje się objawami takimi jak nudności, wymioty, bóle brzucha, zaburzenia świadomości, hiperwentylacja oraz zaburzenia hemodynamiczne. Wystąpienie tego stanu wymaga natychmiastowej hospitalizacji i wdrożenia odpowiedniego leczenia, gdyż stanowi bezpośrednie zagrożenie życia pacjenta.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Jamesi 50 mg + 1000 mg
Przedawkowanie leku Jamesi, zawierającego sytagliptynę (50 mg) i metforminę (850 mg lub 1000 mg), stanowi poważny stan kliniczny, głównie z powodu ryzyka rozwoju kwasicy mleczanowej wywołanej metforminą. Sytagliptyna wykazuje względne bezpieczeństwo nawet przy dawkach do 800 mg, z minimalnym, nieistotnym klinicznie wydłużeniem odstępu QTc. W badaniach fazy I nie zaobserwowano działań niepożądanych przy dawkach do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz 400 mg/dobę przez 28 dni. Natomiast metformina w dawkach toksycznych, zwłaszcza przy współistniejących czynnikach ryzyka i upośledzonej funkcji nerek, może prowadzić do ciężkiej kwasicy mleczanowej, stanowiącej bezpośrednie zagrożenie życia.
dializa otrzewnowa, dolegliwości przewodu pokarmowego, elektrokardiogram, funkcja nerek, hemodializa, hiperwentylacja, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, leki hipoglikemizujące, metformina, mleczany we krwi, odstęp QTc, odwodnienie, parametry życiowe, równowaga kwasowo-zasadowa, śpiączka, stan zagrożenia życia, sytagliptyna, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Abmetfina XR 1000 mg
Przedawkowanie metforminy chlorowodorku, substancji czynnej w leku Abmetfina XR (1000 mg tabletki o przedłużonym uwalnianiu, zawierające 780 mg metforminy), nie powoduje hipoglikemii nawet przy dawkach do 85 g. Głównym zagrożeniem jest rozwój kwasicy mleczanowej, poważnego stanu klinicznego charakteryzującego się podwyższonym stężeniem mleczanów i obniżonym pH krwi, który wymaga natychmiastowej hospitalizacji. Kwasica mleczanowa może wystąpić zarówno przy znacznym przedawkowaniu, jak i w obecności dodatkowych czynników ryzyka, stanowiąc zagrożenie dla życia pacjenta.
Abmetfina XR, czynnik ryzyka, hemodializa, hipoglikemia, hospitalizacja, intensywna opieka medyczna, interwencja medyczna, kwasica mleczanowa, metformina chlorowodorek, obniżenie pH, powikłanie przedawkowania, protokół terapeutyczny, stan zagrożenia życia, stężenie mleczanów, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Interakcje leku – Valtap HCT 320 mg + 25 mg
Preparat Valtap HCT, zawierający walsartan i hydrochlorotiazyd, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zwiększenia stężenia litu w surowicy i jego toksyczności podczas jednoczesnego stosowania z litem (wysoki poziom ważności), a także na podwójną blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) przy łączeniu z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, co zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek (wysoki poziom ważności). Walsartan może potęgować działanie innych leków hipotensyjnych, a hydrochlorotiazyd wymaga monitorowania elektrolitów, zwłaszcza potasu, ze względu na ryzyko hipokaliemii lub hiperkaliemii w zależności od stosowanych leków towarzyszących. NLPZ, w tym selektywne inhibitory COX-2 i kwas acetylosalicylowy w dawce >3 g/dobę, mogą osłabiać działanie hipotensyjne i pogarszać czynność nerek, co wymaga kontroli funkcji nerek i odpowiedniego nawodnienia pacjenta.
amina presyjna, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, glikozyd naparstnicy, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor reniny, klirens nerkowy, kwasica mleczanowa, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny oszczędzający potas, nadczynność przytarczyc, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, tiazydowy lek moczopędny, torsade de pointes, transporter wychwytu wątrobowego, układ renina-angiotensyna-aldosteron, walsartan i hydrochlorotiazyd - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zenofor 850 mg
Lek Zenofor zawiera metforminy chlorowodorek w dawkach 500 mg, 850 mg oraz 1000 mg w formie tabletek powlekanych, stosowany jest w terapii cukrzycy typu 2 zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną. Dawka początkowa wynosi 500 mg lub 850 mg podawane 2-3 razy na dobę podczas lub bezpośrednio po posiłku, z możliwością stopniowego zwiększania dawki w celu poprawy tolerancji przewodu pokarmowego. Maksymalna dawka dobowa u dorosłych wynosi 3 g, podawana w 2-3 dawkach podzielonych. U dzieci i młodzieży od 10. roku życia dawka maksymalna to 2 g na dobę. Monitorowanie skuteczności terapii powinno odbywać się po 10-15 dniach na podstawie stężenia glukozy we krwi. W terapii skojarzonej z insuliną dawkowanie insuliny dostosowuje się indywidualnie, przy jednoczesnym stosowaniu metforminy w dawkach początkowych 500 mg lub 850 mg 2-3 razy na dobę.
dawka początkowa, dawka podzielona, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie niepożądane, działanie niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, metforminy chlorowodorek, monitorowanie stężenia glukozy, monoterapia, parametr nerkowy, podanie doustne, przewód pokarmowy, skojarzenie z insuliną, stężenie glukozy we krwi, tabletka powlekana, terapia skojarzona, terapia skojarzona z insuliną, tolerancja produktu, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Human Hemin Orphan Europe 25 mg/ml
Przedawkowanie leku Human Hemin Orphan Europe 25 mg/ml, zawierającego ludzką heminę oraz 4000 mg glikolu propylenowego na ampułkę 10 ml, wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań toksycznych. W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano, że dawki dziesięciokrotnie przewyższające stosowane u ludzi powodują upośledzenie funkcji wątroby oraz obniżenie ciśnienia tętniczego. Klinicznie obserwowano zaburzenia hemostazy, niewydolność wątroby (w tym przypadki wymagające przeszczepu), hiperbilirubinemię, niedokrwistość, uogólnioną skazę krwotoczną oraz reakcje hemolityczne. Dodatkowo toksyczność glikolu propylenowego może manifestować się zaburzeniami OUN, kwasicą mleczanową, uszkodzeniem nerek i wątroby oraz zwiększeniem osmolarności osocza. Przedawkowanie może także prowadzić do niemiarowości serca, co wymaga szczegółowego monitorowania układu sercowo-naczyniowego.
ciśnienie systemowe, dysfagia, erytrocyt, glikol propylenowy, hemodializa, hepatocyt, hiperbilirubinemia, Human Hemin Orphan Europe, infuzja albuminy, koncentrat do infuzji, kwasica mleczanowa, ludzka hemina, niedokrwistość, niemiarowość serca, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obniżenie ciśnienia tętniczego, osocze, ostra reakcja toksyczna, parametry krzepnięcia krwi, reakcja hemolityczna, recyrkulacja hemu, toksyczność nerkowa, toksyczność wątrobowa, uogólniona skaza krwotoczna, upośledzenie czynności wątroby, węgiel leczniczy, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego, zaburzenie hemostazy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lonamo Duo 50 mg + 1000 mg
Lonamo Duo to lek złożony zawierający 50 mg sytagliptyny i 850 mg lub 1000 mg metforminy chlorowodorku, stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, z uwzględnieniem dotychczasowego schematu leczenia oraz czynności nerek (GFR). Maksymalna dawka dobowa sytagliptyny wynosi 100 mg, natomiast metforminy zależy od GFR: do 3000 mg przy GFR ≥ 60 mL/min, 2000 mg przy GFR 45-59 mL/min, 1000 mg przy GFR 30-44 mL/min, a poniżej 30 mL/min metformina jest przeciwwskazana. U pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią dawka sytagliptyny wynosi 50 mg dwa razy na dobę, a dawka metforminy powinna być zbliżona do dotychczas stosowanej, z koniecznością modyfikacji dawek pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek metforminy, dawka dobowa, działanie niepożądane, funkcja nerek, hipoglikemia, insulinoterapia, kwasica mleczanowa, monitorowanie funkcji nerek, monoterapia, niewyrównana glikemia, pacjent w podeszłym wieku, pochodna sulfonylomocznika, prawidłowa czynność nerek, przesączanie kłębuszkowe, przewód pokarmowy, sytagliptyna i metformina, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vimetso 50 mg + 850 mg
Vimetso to lek doustny zawierający wildagliptynę (maksymalna dawka dobowa 100 mg) oraz metforminę w dawkach 850 mg lub 1000 mg, stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do aktualnego schematu terapii pacjenta, skuteczności i tolerancji leczenia. U pacjentów z niewystarczającą kontrolą glikemii na metforminie w monoterapii lub terapii skojarzonej (np. z sulfonylomocznikiem lub insuliną), zaleca się dawkę wildagliptyny 50 mg dwa razy na dobę wraz z aktualnie stosowaną dawką metforminy. W przypadku współstosowania sulfonylomocznika, należy rozważyć zmniejszenie jego dawki w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Nie zaleca się stosowania wildagliptyny i metforminy w terapii potrójnej z tiazolidynodionem ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, dawka dobowa, filtracja kłębuszkowa, GFR, górna granica normy, hipoglikemia, insulina z metforminą, kwasica mleczanowa, leczenie przeciwcukrzycowe, metformina w monoterapii, objawy żołądkowo-jelitowe, podeszły wiek, prawidłowa czynność nerek, sulfonylomocznik, terapia skojarzona, terapia trzylekowa, tiazolidynodion, wartość GFR, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Agartha DUO 50 mg + 1000 mg
Lek Agartha DUO, zawierający wildagliptynę i metforminę chlorowodorek, wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych, gdzie biorównoważność produktu złożonego z jednoczesnym stosowaniem substancji czynnych została udowodniona. Działania niepożądane są przeważnie łagodne i przemijające, bez konieczności przerwania terapii, a ich częstość nie koreluje z wiekiem, etnicznością, czasem leczenia czy dawką. Szczególną uwagę zwraca rzadkie, ale możliwe zapalenie wątroby, które zwykle przebiega bezobjawowo i ustępuje po odstawieniu leku. W badaniach kontrolowanych do 24 tygodni częstość wzrostu aktywności enzymów wątrobowych AlAT i AspAT powyżej 3-krotnej normy wynosiła 0,2–0,3%. Hipoglikemia występowała często (1%) przy skojarzeniu wildagliptyny z metforminą, jednak bez ciężkich przypadków, a masa ciała pozostawała stabilna (zmiana +0,2 kg dla wildagliptyny vs. -1,0 kg dla placebo). Długoterminowe obserwacje (>2 lata) nie wykazały nowych sygnałów bezpieczeństwa.
astenia, biorównoważność, działania niepożądane metforminy, glimepiryd, hipoglikemia, inhibitor ACE, klasyfikacja układów i narządów, kwasica mleczanowa, metformina chlorowodorek, niedokrwistość megaloblastyczna, obrzęk naczynioruchowy, parametry wątrobowe, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, próby wątrobowe, wildagliptyna, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zmiany skórne pęcherzowe, zmniejszenie wchłaniania witaminy B12 - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Noradrenaline hameln
Noradrenaline hameln, ze względu na silne działanie naczynioskurczowe, wymaga podawania wyłącznie przez dostęp do żyły centralnej lub dużej żyły obwodowej, aby uniknąć wynaczynienia i ryzyka miejscowej martwicy tkanek. W trakcie infuzji konieczne jest częste monitorowanie miejsca wkłucia, a w przypadku wynaczynienia natychmiastowe przerwanie podawania i zastosowanie fentolaminy – antagonisty receptorów alfa-adrenergicznych, który przeciwdziała niedokrwieniu. Przed rozpoczęciem terapii należy przeprowadzić bilans płynów, gdyż niedobór objętości osocza zwiększa ryzyko ciężkiego zwężenia naczyń i niedokrwienia narządów, zwłaszcza nerek, co może prowadzić do kwasicy mleczanowej. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z niewyrównaną cukrzycą, hiperkalcemią i hipokaliemią ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych układu sercowo-naczyniowego.
bilans płynów, dieta niskosodowa, działanie adrenergiczne, fentolamina, hiperglikemia, hiperkalcemia, hipokaliemia, kwasica mleczanowa, martwica tkanek, naczyniowy opór płucny, nerkowy przepływ krwi, niedokrwienie tkanek, niewyrównana cukrzyca, noradrenalina winian, przeciek lewo-prawy, przeciek prawo-lewy, przetrwały otwór owalny, receptor alfa-adrenergiczny, ubytek przegrody międzykomorowej, ubytek przegrody międzyprzedsionkowej, wrodzona wada serca, zwężenie naczyń krwionośnych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metcrean
Kwasica mleczanowa jest rzadkim, ale poważnym powikłaniem metabolicznym terapii metforminą, szczególnie w kontekście ostrego pogorszenia czynności nerek, niewydolności serca, zaburzeń oddechowych czy posocznicy. Nagłe obniżenie GFR, zwłaszcza poniżej 30 ml/min, prowadzi do kumulacji metforminy i zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej, której objawy kliniczne obejmują duszność kwasiczą, ból brzucha, skurcze mięśni, astenię oraz hipotermię, a w zaawansowanych przypadkach śpiączkę. Diagnostycznie istotne są: pH krwi <7,35, stężenie mleczanów w osoczu >5 mmol/l, podwyższona luka anionowa oraz zwiększony stosunek mleczanów do pirogronianów. Wskazane jest natychmiastowe odstawienie metforminy w przypadku odwodnienia, ciężkiej biegunki, wymiotów, gorączki lub innych stanów mogących pogorszyć funkcję nerek, a także przed zabiegami chirurgicznymi i badaniami z użyciem jodowych środków kontrastowych, z ponowną oceną funkcji nerek po minimum 48 godzinach.
astenia, ból brzucha, choroby układu krążenia, ciężka biegunka, cukrzyca, cukrzyca typu 2, duszność kwasicza, funkcja nerek, GFR, glikol propylenowy, hipoglikemia, hipotermia, ketoza, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, meglitynid, metformina, nefropatia pokontrastowa, niedotlenienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, NLPZ, odwodnienie organizmu, ostre pogorszenie czynności nerek, pochodna sulfonylomocznika, posocznica, skurcz mięśni, śpiączka, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia oddechowe, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Glucophage 500 mg 500 mg
Metformina chlorowodorek w postaci tabletek powlekanych Glucophage 500 mg jest stosowana w terapii przeciwcukrzycowej z indywidualnym dostosowaniem dawki w zależności od czynności nerek i wieku pacjenta. U dorosłych z prawidłowym GFR (≥ 90 ml/min) początkowa dawka wynosi 500 mg lub 850 mg 2-3 razy na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnej dawki 3 g/dobę podzielonej na 3 dawki. U pacjentów z obniżoną filtracją kłębuszkową dawki maksymalne są odpowiednio zmniejszane: 3 g przy GFR 60-89 ml/min, 2 g przy GFR 45-59 ml/min, 1 g przy GFR 30-44 ml/min, a poniżej 30 ml/min metformina jest przeciwwskazana. U dzieci i młodzieży od 10. roku życia dawka początkowa to 500 mg lub 850 mg raz dziennie, z maksymalną dawką do 2 g/dobę w 2-3 dawkach podzielonych. Terapia może być prowadzona zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z insuliną, przy czym dawkowanie insuliny należy dostosować do wyników glikemii.
doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie niepożądane, GFR, Glucophage, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone z insuliną, metformina chlorowodorek, monoterapia, prawidłowa czynność nerek, przewód pokarmowy, stężenie glukozy we krwi, tabletka powlekana, terapia przeciwcukrzycowa, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Panoprist 4 mg + 1,25 mg
Preparat Panoprist, zawierający peryndopryl i indapamid, wykazuje liczne interakcje lekowe istotne dla bezpieczeństwa terapii. Szczególnie niezalecane jest łączenie go z litem ze względu na odwracalne zwiększenie stężenia litu i ryzyko toksyczności. Przeciwwskazane jest stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek z powodu wysokiego ryzyka hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz powikłań sercowo-naczyniowych. Podwójna blokada układu RAA (inhibitory ACE + antagoniści receptora angiotensyny II lub aliskiren) zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. Należy monitorować stężenia potasu i kreatyniny, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas (np. spironolakton, eplerenon) oraz suplementów potasu, które mogą prowadzić do hiperkaliemii potencjalnie zagrażającej życiu. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i zwiększać ryzyko nefrotoksyczności, szczególnie u osób starszych, co wymaga ścisłej kontroli czynności nerek i nawodnienia.
afereza lipoprotein, antagonista receptora angiotensyny II, ciśnienie tętnicze, doustny lek hipoglikemizujący, działanie hipotensyjne, działanie przeciwnadciśnieniowe, glikokortykoid, glikozyd naparstnicy, hemofiltracja, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipomagnezemia, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor mTOR, kortykosteroid, kwas acetylosalicylowy, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeczyszczający, lek znieczulający, leukopenia, mineralokortykoid, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, Panoprist, pochodna imipraminy, preparat złota, produkt leczniczy, reakcja rzekomoanafilaktyczna, środek kontrastujący zawierający jod, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Avamina SR
Produkt leczniczy Avamina SR zawierający metforminę chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 500 mg, 750 mg, 1000 mg) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia kwasicy mleczanowej – powikłania metabolicznego o ciężkim przebiegu. Kwasica mleczanowa najczęściej pojawia się przy ostrym pogorszeniu czynności nerek, chorobach układu krążenia, oddechowego lub posocznicy, co prowadzi do kumulacji metforminy. Kluczowe jest monitorowanie wskaźnika filtracji kłębuszkowej (GFR), który powinien być oznaczany przed rozpoczęciem terapii oraz regularnie w trakcie leczenia. Metformina jest przeciwwskazana przy GFR < 30 ml/min. Należy również zwrócić uwagę na czynniki ryzyka takie jak odwodnienie, stosowanie leków nefrotoksycznych (NLPZ, diuretyki, leki przeciwnadciśnieniowe), nadmierne spożycie alkoholu, niewydolność wątroby, źle kontrolowaną cukrzycę, ketoza, długotrwałe głodzenie oraz stany niedotlenienia. W przypadku podejrzenia kwasicy mleczanowej (objawy: duszność, ból brzucha, skurcze mięśniowe, astenia, hipotermia) należy natychmiast odstawić lek i wykonać badania laboratoryjne, w tym pH krwi (< 7,35), stężenie mleczanów (> 5 mmol/l), lukę anionową oraz stosunek mleczanów do pirogronianów (> 8).
astenia, ból brzucha, choroby układu krążenia, choroby układu oddechowego, cukrzyca, dieta niskokaloryczna, duszność kwasicza, hipotermia, jodowe środki kontrastowe, ketoza, kwasica mleczanowa, leki przeciwnadciśnieniowe, metformina, nefropatia kontrastowa, neuropatia, niedobór witaminy B12, niedokrwistość, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odwodnienie, pogorszenie czynności nerek, posocznica, skurcze mięśniowe, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zabieg chirurgiczny, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Zenofor SR 1000 mg
Zenofor SR, zawierający metforminę chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od czynności nerek (GFR) oraz wcześniejszego leczenia. U pacjentów z prawidłową funkcją nerek (GFR ≥ 90 ml/min) terapia rozpoczyna się od 500 mg raz dziennie z wieczornym posiłkiem, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 10-15 dni do maksymalnie 2000 mg/dobę. W przypadku braku kontroli glikemii można rozważyć podanie 1000 mg dwa razy dziennie lub przejście na standardową metforminę do 3000 mg/dobę. U pacjentów z obniżoną filtracją kłębuszkową (GFR 30–89 ml/min) dawki są odpowiednio zmniejszane: do 2000 mg/dobę przy GFR 60–89 ml/min, do 1000 mg/dobę przy GFR 30–44 ml/min, a metformina jest przeciwwskazana przy GFR < 30 ml/min. Zaleca się regularną kontrolę funkcji nerek, szczególnie u osób starszych, u których nie zaleca się rozpoczynania terapii po 75. roku życia ze względu na brak udowodnionych korzyści klinicznych.
cukrzyca typu 2, doustny lek przeciwcukrzycowy, filtracja kłębuszkowa, funkcja nerek, GFR, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone, lek przeciwcukrzycowy, metforminy chlorowodorek, pacjent w podeszłym wieku, pomiar glikemii, prawidłowa czynność nerek, stężenie glukozy we krwi, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, wieczorny posiłek, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Siofor 850 850 mg
Przedawkowanie metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Siofor 850, wiąże się przede wszystkim z ryzykiem rozwoju kwasicy mleczanowej, która stanowi stan zagrożenia życia. Pomimo że metformina rzadko wywołuje hipoglikemię, nawet przy dawkach sięgających 85 g, to jednak kwasica mleczanowa jest głównym powikłaniem przedawkowania. Objawy kwasicy obejmują bóle brzucha, wymioty, senność, hipotonię, hiperwentylację oraz zaburzenia rytmu serca, a jej rozwój wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Dodatkowo, przedawkowanie może prowadzić do niewydolności nerek oraz zaburzeń elektrolitowych, które nasilają ryzyko kumulacji metforminy i pogorszenia stanu pacjenta.
ból brzucha, czynnik ryzyka, dawka metforminy, dezorientacja, drżenie, hemodializa, hiperwentylacja, hipoglikemia, hipotonia, hospitalizacja, kołatanie serca, kwasica mleczanowa, leczenie szpitalne, lek przeciwcukrzycowy, metformina chlorowodorek, monitorowanie parametrów życiowych, nadmierne pocenie, niewydolność nerek, objaw hipoglikemii, obniżenie pH krwi, oddział intensywnej terapii, senność, stężenie glukozy, stężenie mleczanów, stężenie potasu, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Metcrean XR 500 mg
Metcrean XR, zawierający chlorowodorek metforminy w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2 zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej. Początkowa dawka wynosi 500 mg lub 750 mg raz dziennie podczas wieczornego posiłku, z możliwością stopniowego zwiększania co 10-15 dni o 500 mg do maksymalnej dawki 2000 mg/dobę, co poprawia tolerancję ze strony przewodu pokarmowego. U pacjentów już leczonych metforminą dawka Metcrean XR powinna odpowiadać dawce metforminy o natychmiastowym uwalnianiu. W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii przy dawce 2000 mg Metcrean XR, można rozważyć przejście na metforminę o natychmiastowym uwalnianiu do 3000 mg/dobę. W terapii skojarzonej z insuliną dawka metforminy powinna być dostosowana indywidualnie, maksymalnie do 2000 mg/dobę, podawana raz dziennie podczas wieczornego posiłku.
chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, czynność nerek, dawka maksymalna, dawka początkowa, doustny lek przeciwcukrzycowy, GFR, insulina, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, leczenie podtrzymujące, metformina, monoterapia, stężenie glukozy we krwi, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, wieczorny posiłek, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Interakcje leku – Metformax SR Combi 100 mg + 1000 mg
Farmakokinetyczne badania wykazały, że wielokrotne podawanie sytagliptyny i metforminy u pacjentów z cukrzycą typu 2 nie wpływa istotnie na farmakokinetykę obu substancji. Produkt Metformax SR Combi wymaga przerwania terapii przed badaniami z jodowymi środkami kontrastowymi i wznowienia po co najmniej 48 godzinach, po potwierdzeniu stabilnej czynności nerek. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na czynność nerek (NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, diuretyki pętlowe), inhibitorów transporterów nerkowych (OCT2, MATE), leków hiperglikemicznych (glikokortykosteroidy, agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych, diuretyki) oraz alkoholu, który znacząco zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej, zwłaszcza u pacjentów z głodzeniem, niedożywieniem lub zaburzeniami czynności wątroby.
agonista receptora beta-2-adrenergicznego, antagonista receptora angiotensyny II, enzym CYP, enzym CYP3A4, glikokortykosteroid, glikoproteina p, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor transportera kationów organicznych, inhibitor transportera nerkowego, izoenzym CYP450, jodowy środek kontrastowy, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostre uszkodzenie nerek, schyłkowa niewydolność nerek, transporter anionów organicznych, transporter kationów organicznych, zatrucie alkoholem, zatrucie digoksyną - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Xuvelex XR
Podczas terapii metforminą w postaci Xuvelex XR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) kluczowe jest monitorowanie czynności nerek, ze szczególnym uwzględnieniem wskaźnika przesączania kłębuszkowego (GFR), który nie powinien spaść poniżej 30 mL/min, gdyż jest to bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością serca, chorobami układu krążenia, układu oddechowego, a także w stanach odwodnienia, posocznicy czy przy stosowaniu leków nefrotoksycznych (NLPZ, diuretyki, leki przeciwnadciśnieniowe). Szczególną uwagę zwraca ryzyko kwasicy mleczanowej, której objawy to m.in. duszność kwasicza, ból brzucha, skurcze mięśni, astenia, hipotermia i śpiączka. Diagnostyka laboratoryjna wykazuje pH krwi <7,35 oraz stężenie mleczanów >5 mmol/L, zwiększoną lukę anionową i stosunek mleczanów do pirogronianów. W przypadku podejrzenia kwasicy mleczanowej należy natychmiast odstawić metforminę i podjąć interwencję medyczną.
astenia, ból brzucha, choroby układu krążenia, choroby układu oddechowego, cukrzyca, duszność kwasicza, GFR, hipoglikemia, hipotermia, ketoza, kwasica mleczanowa, lek przeciwnadciśnieniowy, meglitynydy, metformina, mleczany w osoczu, nefropatia kontrastowa, neuropatia, niedokrwistość, niedotlenienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, niewydolność wątroby, NLPZ, odwodnienie organizmu, pH krwi, pochodna sulfonylomocznika, pogorszenie czynności nerek, posocznica, skurcz mięśniowy, śpiączka, środek kontrastowy jodowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, witamina B12, wskaźnik przesączania kłębuszkowego, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fordiab 50 mg + 850 mg
Lek Fordiab, zawierający sytagliptynę i metforminę chlorowodorek, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania u pacjentów z cukrzycą, uwzględniając aktualną terapię, skuteczność i tolerancję. Maksymalna dawka dobowa sytagliptyny nie powinna przekraczać 100 mg (50 mg dwa razy na dobę). U pacjentów z prawidłową czynnością nerek (GFR ≥90 ml/min) dawka początkowa sytagliptyny wynosi 50 mg dwa razy na dobę, przy utrzymaniu dotychczasowej dawki metforminy. W przypadku skojarzonego leczenia z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, zaleca się rozważenie zmniejszenia ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Fordiab dostępny jest w dawkach 50 mg sytagliptyny z 850 mg lub 1000 mg metforminy, a podawanie leku podczas posiłku zmniejsza działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca, dawka metforminy, działanie niepożądane, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, leczenie insuliną, metformina chlorowodorek, pochodna sulfonylomocznika, prawidłowa czynność nerek, przewód pokarmowy, sytagliptyna, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wyrównanie glikemii, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Abacavir + Lamivudine Sandoz 600 mg + 300 mg
Przedawkowanie leku Abacavir + Lamivudine Sandoz (600 mg + 300 mg) nie wykazuje specyficznych objawów odróżniających się od standardowych działań niepożądanych obu substancji czynnych. Potencjalne symptomy obejmują nudności, wymioty, biegunkę, bóle brzucha, bóle głowy, zmęczenie, zawroty głowy, senność, a także objawy toksyczności wątrobowej (wzrost aminotransferaz, możliwa żółtaczka), zaburzenia hematologiczne (neutropenia, niedokrwistość, małopłytkowość) oraz kwasicę mleczanową z podwyższonym poziomem kwasu mlekowego. W przypadku przedawkowania zaleca się dokładne monitorowanie parametrów życiowych, funkcji wątroby (aminotransferazy, bilirubina), hematologicznych (morfologia krwi z rozmazem), elektrolitów, funkcji nerek oraz, w uzasadnionych przypadkach, poziomu mleczanów we krwi.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Candepres HCT 32 mg + 12,5 mg
Produkt Candepres HCT, zawierający kandesartan cyleksetylu i hydrochlorotiazyd, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia gospodarki elektrolitowej, zwłaszcza hipokaliemię indukowaną przez hydrochlorotiazyd, która może być nasilona przez leki moczopędne nieoszczędzające potasu, leki przeczyszczające, amfoterycynę B, steroidy czy ACTH. Z kolei jednoczesne stosowanie z lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub heparyną sodową może prowadzić do hiperkaliemii, co wymaga regularnego monitorowania stężenia potasu w surowicy. Hipokaliemia i hipomagnezemia zwiększają ryzyko kardiotoksyczności glikozydów naparstnicy oraz zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsade de pointes, przy stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III oraz niektórych neuroleptyków i antybiotyków. Ponadto, jednoczesne stosowanie litu z produktem Candepres HCT może powodować toksyczność wskutek wzrostu stężenia litu, dlatego takie połączenie jest przeciwwskazane lub wymaga ścisłego monitorowania.
aliskiren, amantadyna, amfoterycyna B, amifostyna, amina presyjna, amiodaron, antagonista receptora angiotensyny II, atropina, baklofen, biperyden, chinidyna, chloropromazyna, cyklofosfamid, diazoksyd, dna moczanowa, dofetylid, dyzopiramid, efekt wazopresyjny, glikozyd naparstnicy, heparyna sodowa, hiperkaliemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydrochinidyna, hydrochlorotiazyd, ibutylid, inhibitor ACE, inhibitor układu renina-angiotensyna, jodowy środek kontrastujący, kandesartan cyleksetylu, karbenoksolon, kolestypol, kolestyramina, kotrimoksazol, kwas acetylosalicylowy, kwasica mleczanowa, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwpsychotyczny, lewomepromazyna, metformina, metotreksat, mielosupresja, neuroleptyk, niedepolaryzujący środek zwiotczający, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, penicylina benzylowa, selektywny inhibitor COX-2, sotalol, suplement potasu, tiorydazyna, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tubokuraryna, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Glucophage XR 750 mg
Glucophage XR 750 mg zawiera metforminę chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, każda zawierająca 750 mg substancji czynnej (odpowiadającej 585 mg metforminy). Standardowa dawka początkowa w monoterapii i terapii skojarzonej z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi wynosi 750 mg raz na dobę podczas wieczornego posiłku, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnie 1500 mg na dobę. W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii przy dawce 2000 mg metforminy o przedłużonym uwalnianiu, zaleca się przejście na metforminę o natychmiastowym uwalnianiu do dawki maksymalnej 3000 mg/dobę. U pacjentów stosujących metforminę o natychmiastowym uwalnianiu w dawce powyżej 2000 mg/dobę zmiana na Glucophage XR nie jest wskazana. W terapii skojarzonej z insuliną dawka początkowa pozostaje na poziomie 750 mg raz na dobę, a dawkowanie insuliny powinno być dostosowywane na podstawie pomiarów glikemii.
cukrzyca typu 2, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie niepożądane, farmakokinetyka leku, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, metformina o natychmiastowym uwalnianiu, metforminy chlorowodorek, przedłużone uwalnianie, przesączanie kłębuszkowe, stan przedcukrzycowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona z insuliną, zaburzenie czynności nerek, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Działania niepożądane – Physioneal 40 z glukozą 2,27 w/v 22,7 mg/ml 22,7 g/l + 5,38 g/l + 0,184 g/l + 0,051 g/l + 2,1 g/l + 1,68 g/l
Produkt leczniczy Physioneal 40 z glukozą 2,27% w/v (22,7 mg/ml) stosowany w dializie otrzewnowej wiąże się z szeregiem działań niepożądanych, z których najczęstszą jest alkaloza metaboliczna występująca u około 10% pacjentów, manifestująca się podwyższonym stężeniem wodorowęglanów w surowicy. Inne często obserwowane zaburzenia metaboliczne to hipokaliemia, zatrzymanie płynów, hiperkalcemia oraz rzadziej hiperglikemia i kwasica mleczanowa. Działania niepożądane obejmują również dolegliwości ze strony układu pokarmowego (dyspepsja, wzdęcia), bóle głowy, bóle mięśniowo-szkieletowe oraz gorączkę. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana zgodnie z konwencją: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000) oraz częstość nieznana.
alkaloza, anoreksja, astenia, bakteryjne zapalenie otrzewnej, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, dializa otrzewnowa, dreszcze, duszność, dysfagia, dyspepsja, eozynofilia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperwolemia, hipokaliemia, kwasica mleczanowa, nadciśnienie, niedociśnienie, niewydolność błony otrzewnej, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, odwodnienie, otorbiające stwardnienie otrzewnej, physioneal, przepuklina, wodorowęglany w surowicy, wysypka, wzdęcia, zapalenie otrzewnej, zatrzymanie płynów, zawroty głowy, zmętnienie dializatu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Metsigletic 50 mg + 1000 mg
Przedawkowanie Metsigletic, zawierającego sytagliptynę (50 mg) i metforminę (850 mg lub 1000 mg), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, głównie z powodu ryzyka rozwoju kwasicy mleczanowej indukowanej metforminą. Doświadczenia kliniczne wskazują, że sytagliptyna podawana w dawkach do 800 mg jednorazowo powoduje jedynie minimalne, nieistotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc. W badaniach fazy I nie zaobserwowano istotnych działań niepożądanych przy dawkach do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz 400 mg/dobę przez 28 dni. Natomiast znaczne przedawkowanie metforminy wymaga natychmiastowej hospitalizacji i intensywnego leczenia ze względu na ryzyko ciężkiej kwasicy mleczanowej, objawiającej się m.in. śpiączką, hipotermią, bradykardią i niewydolnością oddechową.
bradykardia, dializa otrzewnowa, dysfagia, działania niepożądane zależne od dawki, elektrokardiogram, hemodializa, hiperglikemia, hipotermia, kwasica mleczanowa, mleczany, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, obniżenie pH krwi, odwodnienie, oliguria, przewód pokarmowy, śpiączka, sytagliptyna i metformina, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fordiab 50 mg + 1000 mg
Lek Fordiab, zawierający sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę (850 mg lub 1000 mg) w formie tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa typowy dla obu składników, z koniecznością monitorowania działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą typu 2. Pomimo braku bezpośrednich badań klinicznych dla tego skojarzenia, potwierdzono biorównoważność z jednoczesnym podawaniem substancji czynnych. Najpoważniejsze działania niepożądane to zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości, a także zwiększone ryzyko hipoglikemii przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika (13,8%) lub insuliny (10,9%). Działania niepożądane klasyfikowane według MedDRA obejmują m.in. trombocytopenię (rzadko), hipoglikemię i niedobór witaminy B12 (często), nudności, wymioty i wzdęcia (często), a także rzadkie przypadki ostrego i martwiczego zapalenia trzustki oraz różnorodne reakcje skórne o nieznanej częstości.
artropatia, badanie TECOS, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, insulinoterapia, klasyfikacja MedDRA, kwasica mleczanowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, niedobór witaminy B12, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Valimar
Lek Valimar zawiera 500 mg chlorowodorku metforminy w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu i wymaga ścisłego monitorowania czynności nerek, ze szczególnym uwzględnieniem wskaźnika filtracji kłębuszkowej (GFR). Przeciwwskazaniem do stosowania jest GFR <30 ml/min. Metformina niesie ryzyko rozwoju kwasicy mleczanowej, zwłaszcza w stanach ostrego pogorszenia funkcji nerek, niewydolności serca, chorób układu oddechowego, posocznicy oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwnadciśnieniowych, moczopędnych i NLPZ. Wskazane jest czasowe odstawienie leku w przypadku odwodnienia, ciężkiej biegunki, wymiotów, gorączki oraz przed i po badaniach z użyciem jodowych środków kontrastowych (odstawić na co najmniej 48 godzin) oraz przed zabiegami chirurgicznymi z znieczuleniem ogólnym lub regionalnym. Monitorowanie obejmuje ocenę pH krwi (<7,35), stężenia mleczanów (>5 mmol/l), luki anionowej i stosunku mleczanów do pirogronianów.
astenia, ból brzucha, chlorowodorek metforminy, choroby układu krążenia, choroby układu oddechowego, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, jodowy środek kontrastowy, ketoza, kumulacja metforminy, kwasica mleczanowa, leki moczopędne, leki przeciwnadciśnieniowe, nadmierne spożycie alkoholu, nefropatia kontrastowa, niedotlenienie, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność serca, niewydolność wątroby, odwodnienie, ostre pogorszenie czynności nerek, posocznica, skurcze mięśni, śpiączka, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, źle kontrolowana cukrzyca, znieczulenie ogólne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe