Interakcje leku
Valtap HCT 320 mg + 25 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Preparat Valtap HCT, zawierający walsartan oraz hydrochlorotiazyd, może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania równoczesnej terapii. Interakcje te wynikają z właściwości farmakodynamicznych i farmakokinetycznych obu substancji czynnych.¹

Interakcje związane z walsartanem i hydrochlorotiazydem

Przy jednoczesnym stosowaniu produktu Valtap HCT z innymi lekami należy zwrócić szczególną uwagę na poniższe kombinacje terapeutyczne.²

Jednoczesne stosowanie niezalecane

Lit – Podczas jednoczesnego podawania litu z antagonistami receptora angiotensyny II oraz tiazydami, w tym hydrochlorotiazydem, opisywano przypadki odwracalnego zwiększenia stężenia litu w surowicy i nasilenia jego toksyczności. Tiazydowe leki moczopędne zmniejszają klirens nerkowy litu, co prawdopodobnie zwiększa ryzyko wystąpienia działania toksycznego litu podczas leczenia skojarzonego. Jeżeli takie połączenie okaże się konieczne, zaleca się dokładne monitorowanie stężenia litu w surowicy.³

Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności

Inne leki przeciwnadciśnieniowe – Preparat Valtap HCT może potęgować działanie innych leków obniżających ciśnienie tętnicze, takich jak guanidyna, metylodopa, leki rozszerzające naczynia, inhibitory ACE, inhibitory receptorów angiotensyny, leki beta-adrenolityczne, antagoniści wapnia oraz bezpośrednie inhibitory reniny (DRIs).⁴

Aminy presyjne (np. noradrenalina, adrenalina) – Możliwe jest osłabienie reakcji na te substancje. Znaczenie kliniczne tego działania nie jest w pełni poznane, jednak osłabienie efektu nie jest wystarczające, aby wykluczyć ich stosowanie.⁵

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – Dotyczy to selektywnych inhibitorów COX-2, kwasu acetylosalicylowego (w dawce >3 g na dobę) oraz nieselektywnych NLPZ. Mogą one osłabiać działanie hipotensyjne zarówno antagonistów receptora angiotensyny II, jak i hydrochlorotiazydu. Dodatkowo, jednoczesne stosowanie Valtap HCT z NLPZ może prowadzić do pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Z tego względu zaleca się kontrolę czynności nerek na początku leczenia oraz zapewnienie odpowiedniego nawodnienia pacjenta.⁶

Interakcje związane ze stosowaniem walsartanu

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) – Badania kliniczne wykazały, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu wiąże się z większą częstością występowania działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem pojedynczego leku z grupy antagonistów układu RAA.⁷

Jednoczesne stosowanie walsartanu niezalecane

Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas i inne substancje mogące podwyższać stężenie potasu – Jeśli konieczne jest zastosowanie produktu leczniczego wpływającego na stężenie potasu w skojarzeniu z walsartanem, zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.⁸

Transportery – Badania in vitro wskazują, że walsartan jest substratem transportera wychwytu wątrobowego OATP1B1/OATP1B3 oraz transportera wyrzutu wątrobowego MRP2. Znaczenie kliniczne tej obserwacji pozostaje nieznane. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (np. ryfampicyny, cyklosporyny) lub transportera wyrzutu (np. rytonawiru) może zwiększać narażenie ogólnoustrojowe na walsartan. Należy zachować ostrożność podczas rozpoczynania lub kończenia jednoczesnego stosowania tych leków.⁹

Brak istotnych interakcji walsartanu – W badaniach nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji walsartanu z: cymetydyną, warfaryną, furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną, hydrochlorotiazydem, amlodypiną i glibenklamidem. Warto zaznaczyć, że digoksyna i indometacyna mogą wchodzić w interakcje z hydrochlorotiazydem, będącym składnikiem produktu Valtap HCT.¹⁰

Interakcje związane ze stosowaniem hydrochlorotiazydu

Jednoczesne stosowanie hydrochlorotiazydu wymagające ostrożności

Produkty lecznicze wpływające na stężenie potasu w surowicy – Działanie hydrochlorotiazydu obniżające stężenie potasu może być nasilone przez jednoczesne stosowanie leków moczopędnych zwiększających wydalanie potasu, kortykosteroidów, leków przeczyszczających, ACTH, amfoterycyny, karbenoksolonu, penicyliny G, kwasu salicylowego i jego pochodnych. Podczas jednoczesnego stosowania tych leków z preparatem Valtap HCT zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.¹¹

Produkty lecznicze, które mogą wywołać częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes – Hydrochlorotiazyd należy stosować z ostrożnością z lekami mogącymi wywoływać torsade de pointes, szczególnie z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III oraz niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi, ze względu na ryzyko wystąpienia hipokaliemii.¹²

Produkty lecznicze wpływające na stężenie sodu w surowicy – Działanie diuretyków obniżające stężenie sodu może być nasilone przez jednoczesne stosowanie leków przeciwdepresyjnych, przeciwpsychotycznych, przeciwdrgawkowych i innych. Należy zachować ostrożność podczas długotrwałego stosowania tych leków.¹³

Glikozydy naparstnicy – Hipokaliemia lub hipomagnezemia wywołana przez tiazydowe leki moczopędne może sprzyjać zaburzeniom rytmu serca spowodowanym stosowaniem glikozydów naparstnicy.¹⁴

Sole wapnia i witamina D – Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, z witaminą D lub solami wapnia może nasilać zwiększenie stężenia wapnia w osoczu. Stosowanie tiazydów z solami wapnia może wywoływać hiperkalcemię u pacjentów predysponowanych do tego stanu (np. z nadczynnością przytarczyc, chorobą nowotworową lub stanami zależnymi od witaminy D) poprzez zwiększenie kanalikowego wchłaniania zwrotnego wapnia.¹⁵

Leki przeciwcukrzycowe (leki doustne i insulina) – Tiazydowe leki moczopędne mogą zaburzać tolerancję glukozy. Może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych. Podając metforminę należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej wywołanej przez ewentualną czynnościową niewydolność nerek związaną ze stosowaniem hydrochlorotiazydu.¹⁶

Leki beta-adrenolityczne i diazoksyd – Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, z lekami beta-adrenolitycznymi może zwiększać ryzyko hiperglikemii. Tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, mogą nasilać działanie diazoksydu zwiększające stężenie glukozy.¹⁷

Produkty lecznicze stosowane w leczeniu dny moczanowej (probenecyd, sulfinpirazon i allopurynol) – Hydrochlorotiazyd może podwyższać stężenie kwasu moczowego w surowicy, dlatego może być konieczne dostosowanie dawki leków zwiększających wydalanie kwasu moczowego. Może zaistnieć potrzeba zwiększenia dawki probenecydu lub sulfinpirazonu. Jednoczesne stosowanie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, może zwiększać częstość występowania reakcji nadwrażliwości na allopurynol.¹⁸

Leki przeciwcholinergiczne i inne produkty lecznicze wpływające na motorykę żołądka – Dostępność biologiczna tiazydowych leków moczopędnych może zostać zwiększona przez leki przeciwcholinergiczne (np. atropinę, biperyden), najprawdopodobniej w wyniku spowolnienia perystaltyki przewodu pokarmowego i opóźnienia opróżniania żołądka. Z drugiej strony, przewiduje się, że leki prokinetyczne, takie jak cyzapryd, mogą zmniejszać biodostępność tiazydowych leków moczopędnych.¹⁹

Amantadyna – Tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych amantadyny.²⁰

Żywice jonowymienne – Kolestyramina lub kolestypol zmniejszają wchłanianie tiazydowych leków moczopędnych, w tym hydrochlorotiazydu, co może prowadzić do ich subterapeutycznego działania. Podawanie hydrochlorotiazydu przynajmniej 4 godziny przed lub 4-6 godzin po podaniu żywic może zminimalizować tę interakcję.²¹

Leki cytotoksyczne – Tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, mogą zmniejszać wydalanie leków cytotoksycznych przez nerki (np. cyklofosfamid, metotreksat) i nasilać ich działanie supresyjne na szpik kostny.²²

Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie szkieletowe (np. tubokuraryna) – Tiazydowe leki moczopędne, w tym hydrochlorotiazyd, nasilają działanie leków zwiotczających mięśnie, takich jak pochodne kurary.²³

Cyklosporyna – Jednoczesne leczenie cyklosporyną może zwiększyć ryzyko hiperurykemii i powikłań typu dny.²⁴

Środki kontrastujące z zawartością jodu – U pacjentów z odwodnieniem wywołanym lekami moczopędnymi istnieje zwiększone ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza po podaniu dużych dawek produktów zawierających jod. Przed podaniem tych leków pacjenta należy odpowiednio nawodnić.²⁵

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne spożywanie alkoholu z hydrochlorotiazydem zawartym w produkcie Valtap HCT może nasilać działanie obniżające ciśnienie krwi. Alkohol, podobnie jak barbiturany czy narkotyki, może wzmacniać hipotensyjne działanie diuretyków tiazydowych poprzez zmniejszenie aktywności współczulnego układu nerwowego lub poprzez bezpośrednie działanie rozszerzające naczynia. Szczególnie istotnym ryzykiem jest możliwość wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego.²⁶

Pacjenci przyjmujący preparat Valtap HCT powinni unikać spożywania alkoholu lub znacząco je ograniczyć, szczególnie w początkowym okresie leczenia, gdy organizm adaptuje się do działania leku. Spożywanie alkoholu może również nasilać efekt odwadniający hydrochlorotiazydu, zwiększając ryzyko odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych.

Tabela interakcji