indapamid
Indapamid jest lekiem moczopędnym z grupy tiazydopodobnych, stosowanym głównie w terapii nadciśnienia tętniczego. W przeciwieństwie do klasycznych diuretyków tiazydowych, charakteryzuje się dodatkowym bezpośrednim działaniem naczyniorozszerzającym, co zwiększa jego skuteczność hipotensyjną.
Mechanizm działania indapamidu polega na hamowaniu wchłaniania zwrotnego sodu w kanaliku dystalnym nefronu, co prowadzi do zwiększonego wydalania sodu, chlorków i wody z organizmu. Lek ten wykazuje również właściwości wazodylatacyjne poprzez zmniejszanie napięcia mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co jest związane z jego wpływem na kanały wapniowe oraz zmniejszaniem wrażliwości naczyń na działanie katecholamin.
Indapamid jest dostępny w dwóch postaciach: o natychmiastowym uwalnianiu (dawka 2,5 mg) oraz o przedłużonym uwalnianiu (dawka 1,5 mg). Forma SR (o przedłużonym uwalnianiu) zapewnia równomierne stężenie leku w osoczu przez 24 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę i poprawia współpracę pacjenta.
W praktyce klinicznej indapamid jest ceniony ze względu na korzystny profil metaboliczny – w dawkach terapeutycznych wykazuje mniejszy wpływ na gospodarkę węglowodanową i lipidową niż klasyczne diuretyki tiazydowe. Szczególnie wartościowy jest w terapii nadciśnienia u pacjentów z zespołem metabolicznym, cukrzycą typu 2 lub dyslipidemią.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Indap 2,5 mg
Indap to preparat w formie kapsułek twardych zawierających 2,5 mg indapamidu jako substancji czynnej. Kapsułki mają charakterystyczny wygląd – górna część jest niebieska, dolna biała, a wewnątrz znajduje się biały proszek. Oprócz indapamidu, każda kapsułka zawiera 10,40 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze to m.in. celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, magnezu stearynian oraz krzemionka koloidalna. Osłonka kapsułki zawiera tytanu dwutlenek (E 171), żelatynę oraz indygotynę (E 132), odpowiadającą za barwienie kapsułki.
blister PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, indapamid, indygotyna, kapsułka twarda, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, podanie doustne, skrobia kukurydziana, środek poślizgowy, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja wypełniająca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Panoprist 4 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Panoprist, zawierający 4 mg erbuminy peryndoprylu (odpowiadające 3,338 mg peryndoprylu) oraz 1,25 mg indapamidu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego. Peryndopryl, jako inhibitor układu renina-angiotensyna-aldosteron, może częściowo kompensować utratę potasu indukowaną przez indapamid, jednak u około 2% pacjentów obserwuje się hipokaliemię (stężenie K+ <3,4 mmol/l). Do najczęstszych działań niepożądanych należą zawroty głowy (zarówno ośrodkowe, jak i obwodowe), bóle głowy, parestezje, zaburzenia smaku, niedociśnienie tętnicze, kaszel, duszność, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, nudności, wymioty), reakcje skórne (świąd, wysypka) oraz kurcze mięśni. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko upadków, zwłaszcza u osób starszych, związane z zawrotami głowy i niedociśnieniem.
astenia, diuretyk tiazydopodobny, działanie niepożądane, erbumina peryndoprylu, funkcja nerek, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor układu renina-angiotensyna-aldosteron, kaszel nieproduktywny, kurcz mięśniowy, monitorowanie poziomu elektrolitów, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, peryndopryl, reakcja nadwrażliwości, stężenie potasu, szum uszny, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie smaku, zawroty głowy pochodzenia obwodowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Interakcje leku – CoArprenessa 5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy CoArprenessa, zawierający 5 mg peryndoprylu z argininą oraz 1,25 mg indapamidu, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w praktyce klinicznej. Jednoczesne stosowanie z litem jest niezalecane ze względu na ryzyko przemijającego wzrostu stężenia i toksyczności litu. Przeciwwskazane jest także łączenie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek, co zwiększa ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz powikłań sercowo-naczyniowych. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), zwłaszcza kwasu acetylosalicylowego w dawkach ≥3 g/dobę, które mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek oraz hiperkaliemii. Ponadto, stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas (np. triamteren, amiloryd) i soli potasu wiąże się z ryzykiem hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, co wymaga częstej kontroli stężenia potasu w surowicy.
aliskiren, baklofen, cyklosporyna, dipeptydylopeptydaza 4, dysfagia, glikozyd naparstnicy, gliptyna, heparyna, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, indapamid, inhibitor ACE, kwasica mleczanowa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek neuroleptyczny, lek przeciwarytmiczny, leukopenia, lit, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, takrolimus, torsade de pointes - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Roxiper 10 mg + 8 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl i indapamid, zasadniczo nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, ze względu na działanie hipotensyjne, istnieje ryzyko wystąpienia objawów takich jak zawroty głowy, uczucie osłabienia, zaburzenia widzenia czy senność, które mogą upośledzać sprawność psychomotoryczną pacjenta. Szczególnie istotne jest to w początkowym okresie terapii, podczas adaptacji organizmu do nowego poziomu ciśnienia tętniczego, a także przy zwiększaniu dawki lub dodawaniu innych leków przeciwnadciśnieniowych, co może prowadzić do addytywnego efektu hipotensyjnego. Zaleca się, aby pacjent unikał prowadzenia pojazdów przez pierwsze 2-3 dni terapii oraz przez 24-48 godzin po modyfikacji dawki lub włączeniu dodatkowych leków hipotensyjnych.
addytywny efekt hipotensyjny, ciśnienie tętnicze, działanie hipotensyjne, efekt hipotensyjny, hipotonia, hipotonia objawowa, indapamid, lek hipotensyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, peryndopryl, profil farmakodynamiczny, reakcja na terapię, rozuwastatyna, spadek ciśnienia tętniczego, sprawność psychomotoryczna, statyna, terapia skojarzona, układ krążenia, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Rawel SR 1,5 mg
Przedawkowanie indapamidu, diuretyku tiazydopodobnego zawartego w leku Rawel SR, prowadzi do nasilonych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, przede wszystkim hiponatremii i hipokaliemii, które stanowią główne zagrożenie dla pacjenta. Dawka toksyczna znacznie przekracza dawkę terapeutyczną 1,5 mg/dobę, przy czym nawet 40 mg (27-krotność dawki terapeutycznej) nie wywołuje bezpośredniej toksyczności. Klinicznie przedawkowanie manifestuje się nudnościami, wymiotami, niedociśnieniem tętniczym, kurczami mięśni, zawrotami głowy, sennością i dezorientacją, a także zaburzeniami diurezy – od poliurii do oligurii i anurii, co może prowadzić do ostrej niewydolności nerek.
anuria, dezorientacja, diuretyk tiazydopodobny, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemii, indapamid, kurcze mięśni, niedociśnienie tętnicze, nudności i wymioty, oliguria, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, poliuria, równowaga kwasowo-zasadowa, techniki nerkozastępcze, węgiel aktywowany, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Roxiper 20 mg + 4 mg + 1,25 mg
Roxiper to lek w postaci tabletek powlekanych, dostępny w czterech dawkach, łączący trzy substancje czynne: rozuwastatynę (10 mg lub 20 mg), peryndopryl z tert-butyloaminą (4 mg lub 8 mg) oraz indapamid (1,25 mg lub 2,5 mg). Preparat jest wskazany do terapii skojarzonej nadciśnienia tętniczego i hiperlipidemii. Każda dawka ma charakterystyczny wygląd i rozmiar tabletek, co ułatwia identyfikację. Substancje pomocnicze w rdzeniu i powłoce tabletki zapewniają odpowiednią stabilność, rozpad i estetykę produktu. Roxiper jest pakowany w blistry z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium i dostępny w opakowaniach od 10 do 100 tabletek, z okresem ważności 3 lata, bez konieczności specjalnych warunków przechowywania poza ochroną przed światłem.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hiperlipidemia, indapamid, krospowidon, krzemionka koloidalna, makrogol, nadciśnienie tętnicze, niezgodność farmaceutyczna, peryndopryl, peryndopryl tert-butyloamina, rozuwastatyna, rozuwastatyna wapniowa, stearynian magnezu, tabletka powlekana, terapia skojarzona, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tertensif Bi-Kombi 10 mg + 2,5 mg
Tertensif Bi-Kombi to lek zawierający 10 mg peryndoprylu z argininą (odpowiadające 6,79 mg peryndoprylu) oraz 2,5 mg indapamidu, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Standardowa dawka to 1 tabletka na dobę, przyjmowana rano przed posiłkiem, co zapewnia optymalną skuteczność terapeutyczną. U pacjentów w podeszłym wieku konieczne jest skorygowanie stężenia kreatyniny w osoczu z uwzględnieniem wieku, masy ciała i płci, a terapia powinna być wdrażana wyłącznie u osób z prawidłową czynnością nerek. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 60 ml/min oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. W przypadku umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby nie wymaga się modyfikacji dawki. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży z powodu braku danych klinicznych.
biodostępność substancji czynnych, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze, czynność nerek, indapamid, klirens kreatyniny, peryndopryl z argininą, stężenie kreatyniny, stężenie kreatyniny w osoczu, stężenie potasu, Tertensif Bi-Kombi, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Co-Amlessa 8 mg + 10 mg + 2,5 mg
Co-Amlessa to lek złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz indapamid, dostępny w pięciu różnych dawkach, z maksymalną zalecaną dawką 8 mg + 10 mg + 2,5 mg na dobę. Preparat nie jest wskazany do leczenia początkowego nadciśnienia tętniczego i podawany jest doustnie raz na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem. W przypadku konieczności modyfikacji terapii, dawki poszczególnych składników należy dostosować indywidualnie. U osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest monitorowanie stężenia kreatyniny i potasu, a stosowanie leku jest przeciwwskazane przy klirensie kreatyniny poniżej 30 ml/min. Dla dawek 8 mg + 5 mg + 2,5 mg oraz 8 mg + 10 mg + 2,5 mg przeciwwskazaniem jest klirens kreatyniny poniżej 60 ml/min.
amlodypina, amlodypina w osoczu, bezylan amlodypiny, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, Co-Amlessa, dawkowanie raz na dobę, indapamid, klirens kreatyniny, leczenie początkowe, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, peryndopryl, podanie doustne, stężenie kreatyniny, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tertensif Bi-Kombi 10 mg + 2,5 mg
Preparat Tertensif Bi-Kombi, zawierający 10 mg peryndoprylu (inhibitor ACE) z argininą oraz 2,5 mg indapamidu (diuretyk tiazydopodobny), posiada liczne przeciwwskazania kliniczne. Bezwzględnie nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, wrodzonym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym, a także w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenności. Dodatkowo przeciwwskazane jest stosowanie z aliskirenem u chorych z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m², z sakubitrylem i walsartanem (konieczne 36-godzinne odstępy), a także u pacjentów poddawanych dializoterapii czy z ciężkim obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych. Indapamid jest przeciwwskazany przy nadwrażliwości na sulfonamidy, ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 60 ml/min), encefalopatii wątrobowej, ciężkiej niewydolności wątroby oraz hipokaliemii.
dializoterapia, diuretyk tiazydopodobny, działanie teratogenne, encefalopatia wątrobowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, leczenie immunosupresyjne, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedociśnienie, niewyrówana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl arginina, reakcja anafilaktoidalna, reakcja krzyżowa, sakubitryl walsartan, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Roxiper 20 mg + 4 mg + 1,25 mg
Roxiper to lek złożony zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), indapamid (tiazydopodobny diuretyk) oraz rozuwastatynę (selektywny inhibitor reduktazy HMG-CoA). Peryndopryl obniża ciśnienie tętnicze poprzez hamowanie konwersji angiotensyny I do angiotensyny II, zmniejszając wydzielanie aldosteronu i całkowity opór obwodowy, co prowadzi do poprawy funkcji serca i redukcji przerostu lewej komory (LVMI zmniejszony o 10,1 g/m² vs 1,1 g/m² przy enalaprylu; p<0,0001). Indapamid zwiększa wydalanie sodu i chlorków, wywołując efekt przeciwnadciśnieniowy utrzymujący się przez 24 godziny, bez negatywnego wpływu na metabolizm lipidów i węglowodanów. Rozuwastatyna skutecznie obniża LDL-C (do 53% przy dawce 40 mg), triglicerydy (o 10-35%) oraz nonHDL-C (o 7-60%), jednocześnie podnosząc HDL-C i ApoA-I, co potwierdzają badania kliniczne, w tym JUPITER, wykazujące redukcję zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów wysokiego ryzyka.
bradykinina, ciśnienie napełniania komory serca, działanie hipolipemizujące, hipercholesterolemia, hipercholesterolemia typu IIa i IIb, hiperkaliemia, hipertriglicerydemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kora nadnerczy, mialgia, nefropatia cukrzycowa, niewydolność nerek, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, podatność naczyń tętniczych, podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, przerost lewej komory, rodzinna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, tiazydowy lek moczopędny, zawał mięśnia sercowego, złożony punkt końcowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Co-Amlessa 8 mg + 5 mg + 2,5 mg
Preparat Co-Amlessa, zawierający peryndopryl, amlodypinę i indapamid, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie istotne jest przeciwwskazanie do łączenia peryndoprylu z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, wymagające zachowania 36-godzinnego odstępu między terapiami. Ponadto, stosowanie aliskirenu u pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek jest przeciwwskazane z powodu zwiększonego ryzyka hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek oraz powikłań sercowo-naczyniowych. Podwójna blokada układu RAA (inhibitor ACE plus antagonista receptora angiotensyny II) jest niezalecana z uwagi na zwiększone ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek. W terapii należy również unikać łączenia peryndoprylu z diuretykami oszczędzającymi potas (np. spironolakton, triamteren, amiloryd) oraz solami potasu ze względu na ryzyko hiperkaliemii. W przypadku amlodypiny, istotne są interakcje z inhibitorami CYP3A4 (np. inhibitory proteazy, azole, makrolidy), które mogą zwiększać jej stężenie i ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego, zwłaszcza u osób starszych. Niezalecane jest także spożywanie soku grejpfrutowego, który zwiększa biodostępność amlodypiny.
aliskiren, amfoterycyna B, amiloryd, amiodaron, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk makrolidowy, azol przeciwgrzybiczny, chinidyna, chloropromazyna, cyklosporyna, dantrolen, diltiazem, diuretyk oszczędzający potas, dofetylid, dyzopiramid, ewerolimus, glikokortykosteroid, gliptyna, haloperydol, heparyna, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipokaliemia, hipomagnezemia, hydrochinidyna, indapamid, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, klarytromycyna, kotrimoksazol, lek immunosupresyjny, lek przeciwarytmiczny, linagliptyna, mineralokortykosteroid, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl, pimozyd, racekadotryl, ryfampicyna, saksagliptyna, sakubitryl walsartan, sitagliptyna, spironolakton, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, torsade de pointes, triamteren, trimetoprim, werapamil, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – CoArprenessa 10 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy CoArprenessa zawiera 10 mg peryndoprylu z argininą (odpowiadające 6,790 mg peryndoprylu) oraz 2,5 mg indapamidu i jest stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Zarówno peryndopryl, inhibitor ACE, jak i indapamid, diuretyk tiazydopodobny, nie wykazują bezpośredniego negatywnego wpływu na zdolności psychomotoryczne niezbędne do prowadzenia pojazdów mechanicznych czy obsługiwania maszyn. Jednakże, ze względu na ich działanie hipotensyjne, u niektórych pacjentów może dojść do objawów wtórnych, takich jak hipotonia ortostatyczna, zawroty głowy czy zaburzenia widzenia, które mogą zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów, zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub podczas stosowania leków skojarzonych obniżających ciśnienie tętnicze.
ciśnienie tętnicze, CoArprenessa, diuretyk tiazydopodobny, działania niepożądane, efekt hipotensyjny, hipotensja, hipotensja ortostatyczna, indapamid, inhibitor ACE, lek hipotensyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, objawy niepożądane, peryndopryl, preparat złożony, terapia skojarzona, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Triplixam 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Triplixam zawiera peryndopryl, indapamid oraz amlodypinę, których farmakokinetyka nie ulega zmianie przy jednoczesnym podaniu. Peryndopryl jest prolekiem, szybko wchłanialnym (Cmax po 1 h), z aktywnym metabolitem peryndoprylatem osiągającym maksymalne stężenie po 3-4 h i okresem półtrwania 17 h. Biodostępność peryndoprylu zmniejsza się po posiłku, dlatego zaleca się podawanie na czczo. Indapamid charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem (Cmax po 1 h), wysokim wiązaniem z białkami osocza (79%) oraz okresem półtrwania 14-24 h, eliminowany głównie przez nerki (70%) i kał (22%). Amlodypina osiąga Cmax po 6-12 h, ma wysoką biodostępność (64-80%) niezależną od pokarmu, silne wiązanie z białkami (97,5%) oraz długi okres półtrwania 35-50 h, co umożliwia dawkowanie raz na dobę.
amlodypina, AUC, biodostępność amlodypiny, dystrybucja tkankowa, enzym konwertujący angiotensynę, farmakokinetyka, faza eliminacji, indapamid, klirens amlodypiny, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, marskość wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjenci dializowani, peryndopryl z argininą, peryndoprylat, pole pod krzywą stężenia leku, prekursor leku, stan stacjonarny, stężenie maksymalne w osoczu, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Panoprist 4 mg + 1,25 mg
Panoprist to lek w postaci tabletek zawierających 4,00 mg erbuminy peryndoprylu (odpowiadającej 3,338 mg peryndoprylu) oraz 1,25 mg indapamidu, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Kombinacja ta łączy mechanizmy działania inhibitora ACE (peryndopryl) oraz tiazydopodobnego diuretyku (indapamid), co pozwala na skuteczne obniżenie ciśnienia tętniczego. Tabletki zawierają również laktozę jednowodną (84,7 mg), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek jest dostępny w różnych wielkościach opakowań, a jego charakterystyczne oznaczenie „PI” ułatwia identyfikację preparatu.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, erbumina peryndoprylu, hydroksypropylobetadeks, indapamid, interakcja lekowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, oligosacharyd cykliczny, peryndopryl, powidon, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Działania niepożądane – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Preparat CoAramlessa, zawierający peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla poszczególnych składników stosowanych w monoterapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (zawroty głowy ośrodkowe, ból głowy, parestezje, senność, zaburzenia smaku), narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, podwójne widzenie, szumy uszne, zawroty głowy błędnikowe), układu sercowo-naczyniowego (kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie, niedociśnienie tętnicze), układu oddechowego (kaszel, duszność), pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, biegunka, niestrawność, nudności, wymioty), a także układu mięśniowo-szkieletowego (kurcze mięśni) oraz skóry (świąd, wysypka plamkowo-grudkowa). Częstość występowania tych działań jest klasyfikowana jako często (≥1/100 do <1/10). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokaliemii indukowanej przez indapamid, gdzie przy dawce 1,5 mg stężenie potasu <3,2 mmol/l występowało u 4% pacjentów, a przy dawce 2,5 mg u 10% pacjentów po 4-6 tygodniach leczenia, ze średnim spadkiem potasu odpowiednio o 0,23 mmol/l i 0,41 mmol/l po 12 tygodniach.
amlodypina, astenia, ból głowy, hipokaliemia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, kurcz mięśni, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, obrzęk kostek, parestezja, peryndopryl z argininą, podwójne widzenie, preparat trójskładnikowy, profil bezpieczeństwa, reakcja skórna, stężenie potasu, szum uszny, układ mięśniowo-szkieletowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Triplixam 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Triplixam, zawierającego peryndopryl, indapamid i amlodypinę, wykazały, że każdy ze składników oraz ich kombinacja charakteryzują się akceptowalnym profilem toksyczności. Peryndopryl wykazywał odwracalne uszkodzenia nerek u zwierząt przy dawkach przewyższających terapeutyczne, bez działania mutagennego, rakotwórczego czy embriotoksycznego, choć inhibitory ACE mogą opóźniać rozwój płodu i powodować wady wrodzone przy wysokich dawkach. Indapamid w dawkach od 40 do 8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne wywoływał nasilenie działania moczopędnego i objawy toksyczności związane z farmakologią leku, bez mutagenności, rakotwórczości czy wpływu na płodność. Amlodypina, podawana w dawkach około 50-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę 10 mg/dobę, powodowała opóźnienie porodu i zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast dawki do 10 mg/kg m.c./dobę nie wpływały na płodność szczurów. Długoterminowe badania rakotwórczości amlodypiny nie wykazały działania kancerogennego.
amlodypina, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie genotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, indapamid, inhibitor ACE, komórka Sertoliego, mutagenność, peryndopryl, płodność, rozkurcz naczyń obwodowych, śmiertelność okołoporodowa, spermatyda, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, uszkodzenie nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Diuresin SR 1,5 mg
Diuresin SR zawiera indapamid w dawce 1,5 mg w formie tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu, przeznaczonych do stosowania doustnego u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem. Zalecana dawka to jedna tabletka (1,5 mg) raz na dobę, najlepiej rano, niezależnie od posiłków. Przekraczanie dawki nie zwiększa efektu przeciwnadciśnieniowego, a jedynie nasila wydalanie sodu, co może prowadzić do zaburzeń elektrolitowych. Tabletki należy połykać w całości, bez dzielenia czy rozdrabniania, aby zachować mechanizm przedłużonego uwalniania substancji czynnej. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.
adherencja, Diuresin SR, działanie niepożądane, działanie przeciwnadciśnieniowe, indapamid, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, podanie doustne, populacja pediatryczna, przedłużone uwalnianie, substancja pomocnicza, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, wydalanie sodu, wywiad medyczny, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Indapen SR 1,5 mg
Indapamid wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne są interakcje z litem, prowadzące do zwiększenia jego stężenia w osoczu i ryzyka toksyczności, co wymaga ścisłego monitorowania. Leki przeciwarytmiczne grup Ia i III (np. chinidyna, amiodaron, sotalol) oraz leki przeciwpsychotyczne (pochodne fenotiazyny, benzamidu, butyrofenonu) zwiększają ryzyko arytmii komorowych, zwłaszcza torsade de pointes, zwłaszcza w kontekście hipokaliemii indukowanej przez indapamid. Konieczne jest monitorowanie elektrolitów (zwłaszcza potasu) i EKG. Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym selektywne inhibitory COX-2 oraz duże dawki salicylanów (≥3 g/dobę), mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe indapamidu i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie u pacjentów odwodnionych. Podobne ryzyko występuje przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE, gdzie zaleca się przerwanie indapamidu na 3 dni przed rozpoczęciem terapii oraz monitorowanie czynności nerek (stężenie kreatyniny).
amfoterycyna B, amiloryd, amiodaron, arytmia komorowa, baklofen, chinidyna, cyklosporyna, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, hiperkalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotonia ortostatyczna, indapamid, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, jodowy środek cieniujący, kwasica mleczanowa, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwpsychotyczny, metformina, mineralokortykosteroid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, pochodne butyrofenonu, pochodne fenotiazyny, sotalol, spironolakton, takrolimus, torsade de pointes, triamteren, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg tabletki 2 mg + 0,625 mg
Co-Prenessa, zawierająca peryndopryl (2 mg) i indapamid (0,625 mg), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Lek nie jest zalecany w pierwszym trymestrze ciąży, przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze oraz niezalecany podczas laktacji. Inhibitory ACE, takie jak peryndopryl, mogą zwiększać ryzyko teratogenne, a ich stosowanie w II i III trymestrze wiąże się z poważnymi uszkodzeniami płodu (zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia kości czaszki) oraz toksycznością u noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia). W przypadku ekspozycji od II trymestru konieczne jest wykonanie kontrolnego USG nerek i czaszki płodu oraz ścisła obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego.
badanie toksykologiczne, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lek tiazydowy, małowodzie, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedociśnienie, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, objętość osocza, opóźnienie kostnienia kości czaszki, opóźnienie wzrostu płodu, peryndopryl, tiazydowy lek moczopędny, ultrasonografia nerek, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Co-Prenessa 8 mg + 2,5 mg
Ocena wpływu leku Co-Prenessa (8 mg peryndoprylu + 2,5 mg indapamidu) na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn wskazuje, że preparat zasadniczo nie ogranicza tych funkcji u większości pacjentów. Niemniej jednak, ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy (często), ból głowy (często), zaburzenia widzenia (często), niedociśnienie tętnicze (często), senność i splątanie (niezbyt często), parestezje (często) oraz astenia (często), istnieje ryzyko upośledzenia sprawności psychomotorycznej. Szczególnie istotne jest to w początkowym okresie terapii, przy zmianie dawkowania lub w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków hipotensyjnych. Objawy takie jak zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego i błędnikowego, zaburzenia widzenia, omdlenia czy splątanie stanowią bezwzględne przeciwwskazanie do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. W przypadku przedawkowania Co-Prenessa objawy te mogą się nasilić, co wymaga natychmiastowego zaprzestania prowadzenia pojazdów i kontaktu z lekarzem.
astenia, Co-Prenessa, duszność, indapamid, kurcze mięśni, lek hipotensyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie tętnicze, obniżone ciśnienie tętnicze, omdlenie, parestezje, peryndopryl, przedawkowanie leku, splątanie, szum uszny, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tertens-AM 1,5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Tertens-AM, zawierający indapamid i amlodypinę, wykazuje mały lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co wynika z działania obu substancji czynnych. Indapamid zasadniczo nie wpływa na czujność, jednak obniżenie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w początkowym okresie terapii lub przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwnadciśnieniowych, może powodować indywidualne reakcje. Amlodypina może wywoływać działania niepożądane takie jak zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie i nudności, które mogą zaburzać równowagę, koncentrację oraz zdolność szybkiego reagowania, co istotnie wpływa na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Ryzyko tych zaburzeń jest największe w początkowym okresie leczenia, przy zmianie dawki oraz podczas stosowania innych leków wpływających na ośrodkowy układ nerwowy.
amlodypina, ból głowy, działanie niepożądane, indapamid, indapamid i amlodypina, lek przeciwnadciśnieniowy, nudności, obniżenie ciśnienia tętniczego, ośrodkowy układ nerwowy, środek przeciwnadciśnieniowy, stan psychofizyczny, Tertens-AM, zaburzenie psychomotoryczne, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Opamid 1,5 mg
Opamid, zawierający 1,5 mg indapamidu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje profil działań niepożądanych, w którym najczęściej obserwuje się hipokaliemię oraz reakcje nadwrażliwości, głównie dermatologiczne. Hipokaliemia występuje u 10% pacjentów przy stężeniu potasu w osoczu <3,4 mmol/L oraz u 4% przy <3,2 mmol/L po 4-6 tygodniach terapii dawką 1,5 mg, ze średnim obniżeniem potasu o 0,23 mmol/L po 12 tygodniach. Wyższa dawka 2,5 mg wiąże się z większym ryzykiem hipokaliemii (25% i 10% pacjentów odpowiednio) oraz średnim spadkiem potasu o 0,41 mmol/L. Inne zaburzenia elektrolitowe obejmują hiponatremię, hipochloremię, hipomagnezemię i bardzo rzadko hiperkalcemię. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane to agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, hemolityczna, leukopenia i trombocytopenia, wymagające natychmiastowej interwencji.
agranulocytoza, encefalopatia wątrobowa, enzym wątrobowy, hiperkalcemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, leukopenia, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, szpik kostny, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wykwit plamisto-grudkowy, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tertens-AM 1,5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Tertens-AM zawiera indapamid (1,5 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu. Przedawkowanie indapamidu, nawet do 40 mg (około 27-krotność dawki terapeutycznej), cechuje się relatywnie niską toksycznością, manifestującą się głównie zaburzeniami wodno-elektrolitowymi, takimi jak hiponatremia i hipokaliemia, które mogą prowadzić do nudności, wymiotów, niedociśnienia tętniczego, kurczów mięśni, zawrotów głowy, senności oraz dezorientacji. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia diurezy – poliurię lub oligurię z ryzykiem anurii w przebiegu hipowolemii. W przypadku amlodypiny brak jest precyzyjnych danych dotyczących toksycznych dawek u ludzi, jednak przedawkowanie może skutkować znacznym rozszerzeniem naczyń obwodowych, odruchową tachykardią oraz ciężkim niedociśnieniem tętniczym, które może prowadzić do wstrząsu, a nawet zgonu. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, rozwijający się z opóźnieniem 24-48 godzin po przyjęciu leku, często wymagający wsparcia oddechowego, zwłaszcza przy przeciążeniu płynami podczas resuscytacji.
amlodypina, anuria, blokada kanałów wapniowych, dezorientacja, dysfagia, glukonian wapnia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemii, indapamid, kurcze mięśniowe, napięcie naczyń krwionośnych, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, oliguria, płukanie żołądka, poliuria, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, wazokonstriktor, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, wstrząs, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tertensif SR 1,5 mg
Lek Tertensif SR zawiera indapamid w dawce 1,5 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na indapamid, inne sulfonamidy oraz składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (124,5 mg/tabletkę). Bezwzględne przeciwwskazania obejmują ciężką niewydolność nerek, encefalopatię wątrobową, ciężkie zaburzenia czynności wątroby oraz hipokaliemię. Indapamid, jako diuretyk tiazydopodobny, może kumulować się u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, co zwiększa ryzyko działań niepożądanych i zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii, która może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca.
choroba wątroby, diuretyk, diuretyk tiazydopodobny, encefalopatia wątrobowa, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, indapamid, łagodna niewydolność nerek, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, parametry elektrolitowe, sulfonamid, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia hipotensyjna, wydłużony odstęp QT, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zespół neuropsychiatryczny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Indapamide SR Genoptim 1,5 mg
Indapamide SR Genoptim to preparat zawierający 1,5 mg indapamidu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stosowany w dawce 1 tabletki na dobę, najlepiej rano, co zapewnia stabilne stężenie leku i optymalny efekt terapeutyczny. Należy podkreślić, że tabletki nie powinny być żute, aby nie zaburzyć mechanizmu uwalniania substancji czynnej. Zwiększanie dawki powyżej 1,5 mg nie poprawia działania przeciwnadciśnieniowego, a jedynie nasila efekt saluretyczny, co może zwiększać ryzyko działań niepożądanych bez korzyści klinicznych. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) oraz ciężką niewydolnością wątroby ze względu na ryzyko powikłań, w tym encefalopatii wątrobowej.
czynność nerek, działanie moczopędne, działanie przeciwnadciśnieniowe, działanie saluretyczne, encefalopatia wątrobowa, indapamid, klirens kreatyniny, lek tiazydopodobny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, podanie doustne, przedłużone uwalnianie, stężenie kreatyniny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wywiad medyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – CoArprenessa 5 mg + 1,25 mg
Lek CoArprenessa zawiera peryndopryl z argininą (5 mg, odpowiadający 3,395 mg peryndoprylu) oraz indapamid (1,25 mg). Peryndopryl działa poprzez hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron, co może częściowo kompensować hipokaliemię indukowaną przez indapamid. Najczęstsze działania niepożądane peryndoprylu obejmują zawroty głowy (ośrodkowe i błędnikowe), ból głowy, parestezje, zaburzenia smaku i widzenia, kaszel, niedociśnienie tętnicze, bóle brzucha, zaparcia, nudności, wysypki skórne oraz kurcze mięśni. Indapamid najczęściej powoduje hipokaliemię oraz reakcje nadwrażliwości skórnych, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi.
astenia, biegunka, ból brzucha, duszność, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kaszel, kurcz mięśni, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, parestezja, peryndopryl z argininą, reakcja alergiczna, świąd, szum uszny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wymioty, wysypka, wysypka plamkowo-grudkowa, wysypka skórna, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Indapen 2,5 mg
Indapen to lek moczopędny z grupy sulfonamidów, zawierający indapamid w dawce 2,5 mg w każdej tabletce powlekanej, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Tabletki mają postać okrągłych, białych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych, co ułatwia ich połykanie i maskuje smak substancji czynnej. Substancje pomocnicze rdzenia to celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, kwas stearynowy, celulozę mikrokrystaliczną oraz dwutlenek tytanu (E 171). Produkt dostępny jest w opakowaniach zawierających 20, 30 lub 60 tabletek, pakowanych w blistry z folii PVC/Aluminium umieszczone w tekturowym pudełku.
celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, indapamid, krospowidon, kwas stearynowy, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, stearynian magnezu, substancja błonotwórcza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, sulfonamid, tabletka powlekana - Leksykon substancji czynnych
Walsartan – Wskazania do stosowania
Walsartan, antagonista receptora angiotensyny II typu AT1, jest szeroko stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży od 6 do 18 lat. Lek ten wykazuje skuteczność zarówno w monoterapii, jak i terapii skojarzonej, z dawkami od 40 mg do 320 mg na dobę, dostosowywanymi do indywidualnej odpowiedzi pacjenta. Walsartan jest również wskazany w leczeniu objawowej niewydolności serca u dorosłych, szczególnie gdy inhibitory ACE są nietolerowane, z dawkami początkowymi 40 mg dwa razy dziennie, zwiększanymi do 320 mg dwa razy dziennie. Ponadto, stosuje się go u pacjentów po świeżo przebytym zawale mięśnia sercowego (12 godzin do 10 dni od incydentu) z objawową lub bezobjawową niewydolnością skurczową lewej komory, rozpoczynając terapię od 20 mg dwa razy dziennie i zwiększając do 160 mg dwa razy dziennie. Walsartan jest dostępny także w preparatach złożonych, łączonych z hydrochlorotiazydem (dawki walsartanu: 80-320 mg; hydrochlorotiazyd: 12,5-25 mg) oraz amlodypiną (5-10 mg), a także w preparatach trójskładnikowych, co umożliwia optymalizację kontroli ciśnienia tętniczego u pacjentów z opornym nadciśnieniem.
amlodypina, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, cholestaza, choroby układu sercowo-naczyniowego, ciężka niewydolność serca, ciśnienie tętnicze, diuretyk tiazydowy, dysfagia, dyslipidemia mieszana, elektrolity, funkcja lewej komory serca, funkcja nerek, hipercholesterolemia pierwotna, hipotensja, hydrochlorotiazyd, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze samoistne, niewydolność serca, niewydolność skurczowa lewej komory, receptor angiotensyny II, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rozuwastatyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tertens-AM 1,5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Tertens-AM, zawierający indapamid (1,5 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu, zwłaszcza w trzecim trymestrze. Indapamid, działający podobnie do tiazydowych leków moczopędnych, może powodować zmniejszenie objętości osocza, ograniczenie przepływu maciczno-łożyskowego, niedokrwienie łożyska i płodu oraz opóźnienie wzrostu płodu. Rzadko obserwowano hipoglikemię i małopłytkowość u noworodków narażonych na lek w okresie okołoporodowym. Amlodypina wykazuje toksyczny wpływ na rozród w badaniach na zwierzętach, a jej bezpieczeństwo w ciąży nie zostało jednoznacznie ustalone.
amlodypina, antagonista wapnia, hipoglikemia, hipokaliemia, indapamid, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedokrwienie łożyska, objętość osocza, okres okołoporodowy, płodność, przepływ maciczno-łożyskowy, rozrodczość, Tertens-AM, tiazydowy lek moczopędny, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, zahamowanie laktacji - Leksykon leków
Skład i postać leku – Diuresin SR 1,5 mg
Diuresin SR to lek moczopędny zawierający indapamid w dawce 1,5 mg w formie tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu, stosowany głównie w terapii nadciśnienia tętniczego. Formuła leku oparta jest na systemie kontrolowanego uwalniania substancji czynnej, co pozwala na stabilne stężenia terapeutyczne i podawanie raz na dobę, minimalizując wahania farmakokinetyczne oraz ryzyko działań niepożądanych. Tabletki zawierają 126,45 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne w kontekście nietolerancji laktozy u pacjentów. Substancje pomocnicze, takie jak hypromeloza (4000 cP), powidon, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, zapewniają odpowiednią spójność, właściwości przepływowe i proces tabletkowania. Otoczka tabletek zawiera dodatkowo tytanu dwutlenek (E 171) oraz makrogol (6000), które wpływają na uwalnianie i wygląd farmaceutyku.
charakterystyka produktu leczniczego, compliance, działanie leku, efekt niepożądany, indapamid, interakcja fizykochemiczna, laktoza jednowodna, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, przedłużone uwalnianie, stężenie terapeutyczne, stężenie we krwi, substancja czynna, substancja pomocnicza, system przedłużonego uwalniania, tabletka powlekana, technologia przedłużonego uwalniania - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Indix Combi
Produkt leczniczy Indix Combi zawiera peryndopryl tozylan (5 mg) oraz indapamid (1,25 mg) i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z solami litu, lekami oszczędzającymi potas, suplementami potasu oraz zamiennikami soli kuchennej zawierającymi potas ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Podwójne blokowanie układu RAA (np. łącząc peryndopryl z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenu) zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek, elektrolitów i ciśnienia tętniczego. Szczególnie przeciwwskazane jest łączenie inhibitorów ACE i ARB u pacjentów z nefropatią cukrzycową.
afereza LDL, agranulocytoza, antagonista receptora angiotensyny II, esteraza C1, gliptyna, hiperkaliemia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor obojętnej endopeptydazy, kolagenoza naczyń, lek immunosupresyjny, lek oszczędzający potas, małopłytkowość, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, peryndopryl tozylan, reakcja rzekomoanafilaktyczna, siarczan dekstranu, sól litu, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ipres long 1,5 1,5 mg
Ipres long 1,5 to lek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierający 1,5 mg indapamidu – pochodnej sulfonamidowej o działaniu moczopędnym. Mechanizm przedłużonego uwalniania opiera się na obecności hypromelozy o lepkościach 4000 cP i 15000 cP, co umożliwia stopniowe uwalnianie substancji czynnej i utrzymanie efektu terapeutycznego przez dłuższy czas, redukując częstotliwość dawkowania. Tabletki są białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, a ich otoczka zawiera m.in. alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek, talk, lecytynę sojową i gumę ksantanową. W składzie pomocniczym znajduje się także 91 mg laktozy na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
alkohol poliwinylowy, dwutlenek tytanu, działanie terapeutyczne, folia PVC/PE/PVDC, guma ksantanowa, hypromeloza, indapamid, lecytyna sojowa, lek moczopędny, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, pochodna sulfonamidowa, przedłużone uwalnianie, stearynian magnezu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Roxiper 10 mg + 8 mg + 2,5 mg
Roxiper to preparat w formie tabletek powlekanych, dostępny w czterech wariantach dawkowania, łączących trzy substancje czynne: rozuwastatynę (10 mg lub 20 mg), peryndopryl z tert-butyloaminą (4 mg lub 8 mg) oraz indapamid (1,25 mg lub 2,5 mg). Każdy wariant charakteryzuje się specyficznym składem substancji pomocniczych w rdzeniu i otoczce tabletki, co wpływa na ich właściwości farmaceutyczne oraz ułatwia identyfikację preparatu. Tabletki różnią się kolorem, rozmiarem (średnica od około 7,5 mm do 10 mm) oraz oznaczeniami (PIR1-PIR4), co pozwala na łatwe rozróżnienie poszczególnych dawek.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, indapamid, krospowidon, krzemionka koloidalna, makrogol, masa tabletkowa, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, peryndopryl, plastyfikator, postać farmaceutyczna, rdzeń tabletki, rozuwastatyna, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja smarująca, tabletka powlekana, tlenek żelaza - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Indix Combi 5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Indix Combi, zawierający peryndopryl tozylan 5 mg oraz indapamid 1,25 mg, nie wykazuje bezpośredniego negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn, nie powodując sedacji, senności ani zaburzeń koordynacji. Niemniej jednak, ze względu na farmakodynamiczne działanie hipotensyjne, u niektórych pacjentów mogą wystąpić objawy takie jak zawroty głowy (ośrodkowe i błędnikowe), bóle głowy, parestezje, zaburzenia widzenia, szum uszny oraz niedociśnienie tętnicze, które mogą upośledzać zdolności psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów w początkowym okresie terapii oraz podczas wprowadzania dodatkowych leków przeciwnadciśnieniowych, gdyż kumulacja efektów hipotensyjnych zwiększa ryzyko działań niepożądanych wpływających na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów.
działanie hipotensyjne, indapamid, Indix Combi, lek przeciwnadciśnieniowy, niedociśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, parestezje, peryndopryl tozylan, skurcze mięśni, spadek ciśnienia ortostatyczny, stan splątania, szum uszny, zaburzenia widzenia, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Symapamid SR 1,5 mg
Indapamid w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu Symapamid SR stosuje się w dawce 1,5 mg raz na dobę, najlepiej rano. W dawkach wyższych nie obserwuje się zwiększonego działania przeciwnadciśnieniowego, natomiast może wystąpić nasilone działanie saluretyczne. Lek należy podawać doustnie, połykać w całości, nie żuć ani nie rozdrabniać, aby nie zaburzyć mechanizmu przedłużonego uwalniania. U pacjentów z prawidłową lub łagodnie upośledzoną czynnością nerek dawka pozostaje standardowa, jednak konieczne jest monitorowanie funkcji nerek. Stosowanie u pacjentów z klirensem kreatyniny < 30 ml/min jest przeciwwskazane. U osób starszych dawkę należy dostosować z uwzględnieniem wieku, masy ciała i płci, przy jednoczesnym monitorowaniu stężenia kreatyniny w osoczu.
5 mg, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dystrybucja leku, działanie przeciwnadciśnieniowe, działanie saluretyczne, farmakokinetyka leku, funkcja nerek, indapamid, klirens kreatyniny, lek moczopędny tiazydowy, przedłużone uwalnianie, stężenie kreatyniny w osoczu, Symapamid SR, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Roxiper 20 mg + 8 mg + 2,5 mg
Roxiper to lek złożony zawierający rozuwastatynę (10 lub 20 mg), peryndopryl (4 lub 8 mg) oraz indapamid (1,25 lub 2,5 mg) w czterech kombinacjach dawkowania, stosowany w terapii skojarzonej. Zalecane dawkowanie to jedna tabletka raz na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem. Lek nie jest wskazany do inicjacji terapii – pacjent powinien być wcześniej stabilizowany na stałych dawkach poszczególnych składników. W przypadku konieczności zmiany dawki któregokolwiek składnika, należy powrócić do stosowania pojedynczych substancji w celu ponownego ustalenia dawkowania. Roxiper jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz ciężką niewydolnością wątroby, a także u osób z aktywną chorobą wątroby. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami nerek (klirens 30-60 ml/min) stosowanie niektórych wyższych dawek jest przeciwwskazane, a u osób z umiarkowaną niewydolnością wątroby modyfikacja dawki nie jest konieczna. Konieczna jest regularna kontrola funkcji nerek i elektrolitów, zwłaszcza kreatyniny i potasu.
atazanawir, białko transportujące, choroba wątroby, ciśnienie tętnicze krwi, cyklosporyna, ekspozycja systemowa, indapamid, inhibitor proteazy, klirens kreatyniny, kreatynina, lopinawir, miopatia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, peryndopryl, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna, rytonawir, skala Childa-Pugha, typranawir - Leksykon leków
Skład i postać leku – Roxiper 10 mg + 4 mg + 1,25 mg
Roxiper to trójskładnikowy lek w formie tabletek powlekanych, zawierający rozuwastatynę wapniową, peryndopryl z tert-butyloaminą oraz indapamid w różnych kombinacjach dawek: 10 mg + 4 mg + 1,25 mg, 20 mg + 4 mg + 1,25 mg, 10 mg + 8 mg + 2,5 mg oraz 20 mg + 8 mg + 2,5 mg. Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki obejmują celulozę mikrokrystaliczną (typ 200 i 112), krospowidon, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian. Otoczka tabletek różni się w zależności od dawki i zawiera m.in. alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, tytanu dwutlenek (E 171) oraz różne tlenki żelaza (E 172), które nadają tabletkom charakterystyczne barwy i wygląd, ułatwiając identyfikację preparatu.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, indapamid, krospowidon, krzemionka koloidalna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, produkt trójskładnikowy, rozuwastatyna wapniowa, środek poślizgowy, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja plastyfikująca, substancja przeciwzbrylająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CoAramlessa 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa CoAramlessa, zawierającego peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp przy przewlekłym podawaniu doustnym, bez działania mutagennego, rakotwórczego oraz embriotoksycznego czy teratogennego. Niemniej jednak, inhibitory ACE mogą opóźniać rozwój płodu, zwiększając śmiertelność płodów i ryzyko wad wrodzonych, szczególnie u gryzoni i królików. Indapamid, podawany w dawkach od 40 do 8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne, nasilał działanie moczopędne, nie wykazując mutagenności ani rakotwórczości, a także nie wpływał negatywnie na płodność i rozwój embrionalny. Kombinacja peryndoprylu i indapamidu wykazała nieznacznie większą toksyczność, głównie żołądkowo-jelitową u psów oraz nasilone objawy toksyczności u ciężarnych szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
amlodypina, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, bezylan amlodypiny, dojrzałe spermatydy, działanie moczopędne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, indapamid, inhibitor ACE, komórki Sertoliego, mutagenność, nerka, ostra toksyczność, peryndopryl, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, testosteron, toksyczność żołądkowo-jelitowa, toksyczny wpływ na rozrodczość, wpływ na płodność