indapamid
Indapamid jest lekiem moczopędnym z grupy tiazydopodobnych, stosowanym głównie w terapii nadciśnienia tętniczego. W przeciwieństwie do klasycznych diuretyków tiazydowych, charakteryzuje się dodatkowym bezpośrednim działaniem naczyniorozszerzającym, co zwiększa jego skuteczność hipotensyjną.
Mechanizm działania indapamidu polega na hamowaniu wchłaniania zwrotnego sodu w kanaliku dystalnym nefronu, co prowadzi do zwiększonego wydalania sodu, chlorków i wody z organizmu. Lek ten wykazuje również właściwości wazodylatacyjne poprzez zmniejszanie napięcia mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co jest związane z jego wpływem na kanały wapniowe oraz zmniejszaniem wrażliwości naczyń na działanie katecholamin.
Indapamid jest dostępny w dwóch postaciach: o natychmiastowym uwalnianiu (dawka 2,5 mg) oraz o przedłużonym uwalnianiu (dawka 1,5 mg). Forma SR (o przedłużonym uwalnianiu) zapewnia równomierne stężenie leku w osoczu przez 24 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę i poprawia współpracę pacjenta.
W praktyce klinicznej indapamid jest ceniony ze względu na korzystny profil metaboliczny – w dawkach terapeutycznych wykazuje mniejszy wpływ na gospodarkę węglowodanową i lipidową niż klasyczne diuretyki tiazydowe. Szczególnie wartościowy jest w terapii nadciśnienia u pacjentów z zespołem metabolicznym, cukrzycą typu 2 lub dyslipidemią.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego CoAramless, zawierającego peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, wykazały, że peryndopryl powoduje odwracalne uszkodzenia nerek u szczurów i małp, nie wykazując działania mutagennego, embriotoksycznego ani teratogennego. Indapamid w dawkach od 40 do 8000-krotnie wyższych niż terapeutyczne nasila działanie moczopędne, nie wykazując jednocześnie działania mutagennego, rakotwórczego ani teratogennego. Kombinacja peryndoprylu i indapamidu wykazuje nieznacznie większą toksyczność, ze szczególnym nasileniem objawów żołądkowo-jelitowych u psów oraz toksyczności u matek szczurów, jednak przy dawkach znacznie przekraczających stosowane klinicznie. Amlodypina nie wykazuje istotnej toksyczności przewlekłej, jednak w dawkach około 50-krotnie wyższych od maksymalnej zalecanej (10 mg/dobę) powoduje opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, bez wpływu na płodność przy dawkach do 10 mg/kg/dobę.
amlodypina, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, bezylan amlodypiny, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, indapamid, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, komórka Sertoliego, objawy żołądkowo-jelitowe, peryndopryl z argininą, rozkurcz naczyń, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła - Leksykon leków
Skład i postać leku – Co-Amlessa 2 mg + 5 mg + 0,625 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa to preparat doustny dostępny w formie tabletek zawierających kombinację trzech substancji czynnych: peryndopryl z tert-butyloaminą (2-8 mg), amlodypiny w postaci bezylanu (5-10 mg) oraz indapamidu (0,625-2,5 mg). Dostępne są różne dawki, m.in. 2 mg + 5 mg + 0,625 mg, 4 mg + 5 mg + 1,25 mg, 4 mg + 10 mg + 1,25 mg, 8 mg + 5 mg + 2,5 mg oraz 8 mg + 10 mg + 2,5 mg. Tabletki różnią się kształtem i wymiarami, a linia podziału służy jedynie ułatwieniu przełamania, nie zaś do dzielenia na równe dawki. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną kukurydzianą oraz magnezu stearynian (E 470b).
amlodypina, blister, celuloza mikrokrystaliczna, chlorek wapnia, folia OPA/Aluminium/PVC, indapamid, karboksymetyloskrobia, krzemionka koloidalna, linia podziału tabletki, okres ważności leku, peryndopryl, skrobia żelowana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka doustna, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tertens-AM 1,5 mg + 10 mg
Lek Tertens-AM dostępny jest w dwóch dawkach: 1,5 mg indapamidu w połączeniu z amlodypiną w dawce 5 mg lub 10 mg (w postaci bezylanu). Standardowe dawkowanie to jedna tabletka raz na dobę, przyjmowana rano, bez rozgryzania, popijana wodą. Produkt ma postać tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, odpowiednio białych (5 mg amlodypiny) lub różowych (10 mg amlodypiny), o średnicy 9 mm. Tertens-AM nie jest wskazany do rozpoczynania terapii nadciśnienia tętniczego; w takich przypadkach zaleca się stosowanie pojedynczych substancji czynnych i indywidualne dostosowanie dawek. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci i młodzieży, dlatego nie zaleca się podawania leku w tej grupie wiekowej.
amlodypina bezylan, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, indapamid, indapamid i amlodypina, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, produkt złożony, substancja czynna, tabletka dwuwarstwowa, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Noliprel Forte 5 mg + 1,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Noliprel Forte, zawierającego 5 mg peryndoprylu z argininą oraz 1,25 mg indapamidu, wykazały nieznacznie zwiększoną toksyczność w porównaniu do poszczególnych składników. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano specyficzne efekty narządowe: u szczurów objawy nefrotoksyczności nie były nasilone, natomiast u psów wystąpiły żołądkowo-jelitowe objawy toksyczności, wskazujące na potencjalne działanie drażniące przewód pokarmowy. Dodatkowo, u ciężarnych samic szczurów toksyczność była bardziej wyraźna przy stosowaniu kombinacji substancji czynnych niż samego peryndoprylu. Warto podkreślić, że te działania niepożądane pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających stosowane klinicznie, co świadczy o szerokim marginesie bezpieczeństwa terapeutycznego Noliprel Forte.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, indapamid, margines bezpieczeństwa, nerka, peryndopryl arginina, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, toksyczność ciążowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność żołądkowo-jelitowa, wada rozwojowa, wpływ na płodność - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tertens-AM
Lek Tertens-AM, zawierający indapamid (1,5 mg) i amlodypinę (10 mg), wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak encefalopatia wątrobowa u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby oraz reakcje fotowrażliwości. Hiponatremia i hipokaliemia stanowią istotne zagrożenia, zwłaszcza u osób starszych, z marskością wątroby, chorobą wieńcową czy niewydolnością serca. Zaleca się regularne oznaczanie stężenia sodu, potasu (utrzymanie powyżej 3,4 mmol/l), magnezu, wapnia oraz glukozy we krwi, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka. Hipokaliemia może prowadzić do rabdomiolizy i zwiększa kardiotoksyczność glikozydów nasercowych, co wymaga szczególnej ostrożności. Ponadto, amlodypina nie jest zalecana w przełomie nadciśnieniowym, a u pacjentów z ciężką niewydolnością serca (klasy III i IV wg NYHA) obserwowano zwiększone ryzyko obrzęku płuc.
amlodypina, choroba wieńcowa, cukrzyca, encefalopatia wątrobowa, hiperkalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, marskość wątroby, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, niewydolność serca, obrzęk płuc, przełom nadciśnieniowy, rabdomioliza, śpiączka wątrobowa, stężenie kreatyniny, wodobrzusze, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tertens-AM 1,5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Tertens-AM, zawierający indapamid (1,5 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), nie jest zalecany do stosowania u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu i niemowląt. Dane kliniczne dotyczące indapamidu w ciąży są ograniczone (<300 przypadków), a stosowanie tiazydów w III trymestrze może prowadzić do zmniejszenia objętości osocza, niedokrwienia łożyska, opóźnienia wzrostu płodu oraz rzadkich przypadków hipoglikemii i małopłytkowości u noworodków. Amlodypina wykazuje toksyczny wpływ na rozród w badaniach na zwierzętach, a jej bezpieczeństwo w ciąży nie zostało ustalone. Oba składniki przenikają do mleka matki, co może skutkować hipokaliemią u niemowląt oraz zahamowaniem laktacji, dlatego stosowanie Tertens-AM w okresie laktacji jest przeciwwskazane.
amlodypina, antagonista wapnia, hipoglikemia, hipokaliemia, indapamid, lek tiazydowy, małopłytkowość, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedokrwienie łożyska, opóźnienie wzrostu płodu, przenikanie indapamidu, przepływ maciczno-łożyskowy, Tertens-AM, tiazydowy lek moczopędny, toksyczność indapamidu, zahamowanie laktacji, zmniejszenie objętości osocza - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Co-Amlessa 8 mg + 10 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa, będący połączeniem peryndoprylu, amlodypiny i indapamidu, posiada szereg istotnych przeciwwskazań, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na składniki aktywne (w tym inhibitory ACE, sulfonamidy i dihydropirydyny), historię obrzęku naczynioruchowego, ciężkie niedociśnienie, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory, hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po zawale oraz niewyrównaną niewydolność serca. Szczególną uwagę należy zwrócić na funkcję nerek: ciężka niewydolność nerek z klirensem kreatyniny <30 ml/min jest przeciwwskazaniem dla wszystkich dawek, natomiast dawki 8 mg + 5 mg + 2,5 mg oraz 8 mg + 10 mg + 2,5 mg są przeciwwskazane już przy klirensie <60 ml/min. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, dializowanych, z encefalopatią wątrobową, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz hipokaliemią.
aliskiren, amlodypina, Co-Amlessa, dializa, dihydropirydyna, diuretyk tiazydopodobny, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl, stenoza aortalna, sulfonamid, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Diuresin SR 1,5 mg
Indapamid w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Diuresin SR 1,5 mg) charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 93% po podaniu doustnym, bez wpływu pokarmu czy antacidów na wchłanianie. Lek wiąże się z białkami osocza w 71-79%, a jego objętość dystrybucji wynosi 24-25 l, co wskazuje na zdolność do penetracji tkanek pozanaczyniowych, w tym kumulacji w mięśniach gładkich naczyń krwionośnych, co może być istotne dla mechanizmu działania przeciwnadciśnieniowego. Indapamid ulega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, generując co najmniej 19 metabolitów, z nie do końca poznaną aktywnością farmakologiczną tych związków.
antacida, białka osocza, biodostępność, biotransformacja wątrobowa, Diuresin SR, działanie przeciwnadciśnieniowe, elastyna, faza dystrybucyjna, faza eliminacyjna, indapamid, mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, nadciśnienie tętnicze, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przebieg dwufazowy, przewód pokarmowy, skuteczność przeciwnadciśnieniowa, środki zobojętniające kwas żołądkowy, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wydalanie nerkowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg tabletki
Produkt leczniczy Co-Prenessa zawiera peryndopryl (2 mg) i indapamid (0,625 mg) i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania. Terapia skojarzona nie zmniejsza istotnie częstości działań niepożądanych w porównaniu do monoterapii, z wyjątkiem hipokaliemii. Należy monitorować ryzyko neutropenii, agranulocytozy, małopłytkowości i niedokrwistości, zwłaszcza u pacjentów z kolagenozą naczyń, leczonych immunosupresyjnie lub z zaburzeniami nerek. Inhibitory ACE, w tym peryndopryl, są przeciwwskazane u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych oraz w ciąży. Istnieje ryzyko obrzęku naczynioruchowego, który może zagrażać życiu, szczególnie u pacjentów rasy czarnej oraz z historią obrzęku, wymagając natychmiastowego przerwania leczenia i interwencji medycznej.
afereza lipoprotein LDL, allopurynol, encefalopatia wątrobowa, gliptyna, hiperkaliemia, hipokaliemia, immunoterapia jadem owadów, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, inhibitor obojętnej endopeptydazy, kolagenoza naczyń, leczenie immunosupresyjne, lek przeciwhistaminowy, lek tiazydopodobny, morfologia krwi, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, peryndopryl, pierwotny aldosteronizm, pierwotny hiperaldosteronizm, prokainamid, sakubitryl z walsartanem, śpiączka wątrobowa, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Co-Amlessa 2 mg + 5 mg + 0,625 mg
Lek Co-Amlessa, zawierający peryndopryl, amlodypinę i indapamid, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek ze składników, w tym inhibitory ACE, sulfonamidy oraz dihydropirydyny, a także u osób z obrzękiem naczynioruchowym, zwłaszcza po wcześniejszym stosowaniu inhibitorów ACE lub z dziedzicznym/idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym. Przeciwwskazania obejmują również stany hemodynamicznej niestabilności, takie jak ciężkie niedociśnienie, wstrząs (w tym kardiogenny), zwężenie drogi odpływu z lewej komory (np. ciężka stenoza aortalna) oraz hemodynamicznie niestabilną niewydolność serca po ostrym zawale mięśnia sercowego. Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z encefalopatią wątrobową, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz hipokaliemią, ze względu na ryzyko nasilenia objawów neurologicznych i arytmii serca. Stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży jest zabronione z powodu ryzyka uszkodzenia płodu.
aliskiren, amlodypina, arytmia serca, dihydropirydyna, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, encefalopatia wątrobowa, hiperkalemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, niedociśnienie, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl, stenoza aortalna, sulfonamid, trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Indapamide SR Genoptim 1,5 mg
Przedawkowanie indapamidu, szczególnie powyżej dawki terapeutycznej 1,5 mg, może prowadzić do poważnych zaburzeń wodno-elektrolitowych, takich jak hiponatremia (<135 mmol/l) i hipokaliemia (<3,5 mmol/l), obserwowanych przy dawkach przekraczających 10-15 mg. Objawy kliniczne obejmują nudności, wymioty, niedociśnienie tętnicze, kurcze mięśni, zawroty głowy, senność, splątanie (szczególnie przy dawkach >27 mg), a także zmiany w diurezie – od wielomoczu do skąpomoczu i bezmoczu w ciężkich przypadkach. Mechanizm toksyczności wiąże się z działaniem diuretycznym indapamidu, prowadzącym do hipowolemii i zaburzeń funkcji nerek, co może skutkować wstrząsem hipowolemicznym i niewydolnością nerek przednerkową.
bezmocz, diuretyk tiazydopodobny, efekt diuretyczny, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, kurcze mięśni, niedociśnienie, nudności i wymioty, płukanie żołądka, skąpomocz, splątanie, węgiel aktywowany, wielomocz, wstrząs hipowolemiczny, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ipres long 1,5 1,5 mg
Lek Ipres long 1,5 mg (indapamid o przedłużonym uwalnianiu) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na indapamid, sulfonamidy oraz składniki pomocnicze, w tym 91 mg laktozy w jednej tabletce, co jest istotne u osób z nietolerancją laktozy. Nie należy stosować leku u chorych z ciężką niewydolnością nerek ze względu na ryzyko kumulacji substancji czynnej i nasilenia działań niepożądanych, a także u pacjentów z encefalopatią wątrobową lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, gdzie metabolizm indapamidu jest zaburzony, co może prowadzić do poważnych powikłań. Hipokaliemia stanowi bezwzględne przeciwwskazanie, gdyż indapamid może nasilać utratę potasu, zwiększając ryzyko zaburzeń rytmu serca i innych powikłań klinicznych.
diuretyk tiazydopodobny, encefalopatia wątrobowa, glikozydy nasercowe, hipokaliemia, indapamid, laktoza, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, osłabienie mięśniowe, reakcja alergiczna, sulfonamid, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, utrata potasu, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Co-Amlessa 8 mg + 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa to preparat złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz indapamid, dostępny w różnych dawkach umożliwiających indywidualne dostosowanie terapii nadciśnienia tętniczego. Maksymalna dawka wynosi 8 mg peryndoprylu + 10 mg amlodypiny + 2,5 mg indapamidu na dobę, podawana doustnie, najlepiej rano przed posiłkiem. Produkt nie jest przeznaczony do inicjacji leczenia i wymaga modyfikacji dawkowania poszczególnych składników w zależności od potrzeb pacjenta. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z niewydolnością nerek konieczne jest regularne monitorowanie stężenia kreatyniny i potasu, ze względu na zmniejszoną eliminację peryndoprylu. Stosowanie jest przeciwwskazane u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), a w przypadku dawek 8 mg + 5 mg + 2,5 mg oraz 8 mg + 10 mg + 2,5 mg także przy klirensie <60 ml/min. Amlodypina nie jest eliminowana podczas dializy i jej stężenie nie zależy od stopnia niewydolności nerek.
amlodypina, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dializa, indapamid, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, parametry biochemiczne, peryndopryl z tert-butyloaminą, produkt złożony, stężenie amlodypiny, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Perindopril + Indapamide Krka 4 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Perindopril + Indapamide Krka zawiera dwie substancje czynne: 4 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą (co odpowiada 3,34 mg peryndoprylu) oraz 1,25 mg indapamidu w jednej tabletce. Preparat jest wskazany w terapii nadciśnienia tętniczego, łącząc działanie inhibitorów ACE z diuretykiem tiazydopodobnym, co zapewnia synergistyczne obniżenie ciśnienia tętniczego. Tabletki mają postać białych do prawie białych, okrągłych, lekko dwuwypukłych form z linią podziału, która ułatwia rozkruszenie, ale nie służy do dzielenia na równe dawki. Substancje pomocnicze, takie jak laktoza jednowodna (59,301 mg/tabletkę), wapnia chlorek sześciowodny, krospowidon, celuloza mikrokrystaliczna, sodu wodorowęglan, krzemionka koloidalna uwodniona oraz magnezu stearynian, zapewniają odpowiednie właściwości farmaceutyczne i stabilność preparatu.
celuloza mikrokrystaliczna, indapamid, krospowidon, krzemionka koloidalna uwodniona, laktoza jednowodna, linia podziału, magnezu stearynian, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, ochrona przed wilgocią, peryndopryl, peryndopryl z tert-butyloaminą, sodu wodorowęglan, substancja czynna, substancja pomocnicza o znanym działaniu, wapnia chlorek sześciowodny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tertensif SR 1,5 mg
Indapamid w dawce 1,5 mg (Tertensif SR) jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego z zaleceniem podawania jednej tabletki o przedłużonym uwalnianiu raz na dobę, najlepiej rano, bez żucia, co zapewnia optymalną skuteczność terapeutyczną. Zwiększanie dawki nie poprawia efektu przeciwnadciśnieniowego, a może nasilać działanie saluretyczne. U pacjentów z niewydolnością nerek lek jest przeciwwskazany przy klirensie kreatyniny < 30 ml/min, natomiast może być stosowany przy prawidłowej lub nieznacznie upośledzonej funkcji nerek, z koniecznością monitorowania. W przypadku ciężkiej niewydolności wątroby stosowanie jest również przeciwwskazane. U osób w podeszłym wieku zaleca się korektę stężenia kreatyniny w osoczu uwzględniającą wiek, masę ciała i płeć, bez konieczności modyfikacji dawki, o ile funkcja nerek jest odpowiednia.
ciężka niewydolność nerek, działanie przeciwnadciśnieniowe, działanie saluretyczne, indapamid, klirens kreatyniny, lek moczopędny tiazydowy, nadciśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, podanie doustne, przeciwwskazanie, stężenie kreatyniny w osoczu, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, Tertensif SR, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Rawel SR 1,5 mg
Indapamid, diuretyk tiazydopodobny, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym, które wymagają szczególnej uwagi podczas terapii skojarzonej. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z litem, co może prowadzić do zwiększenia stężenia litu w osoczu i objawów toksyczności, dlatego konieczne jest ścisłe monitorowanie poziomu litu. Ryzyko arytmii komorowych, w tym torsades de pointes, wzrasta przy łączeniu indapamidu z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III, lekami przeciwpsychotycznymi oraz innymi substancjami wydłużającymi QT, zwłaszcza w obecności hipokaliemii. Zaleca się korektę hipokaliemii, regularne badania EKG oraz monitorowanie elektrolitów. NLPZ, w tym selektywne inhibitory COX-2 i duże dawki ASA (≥3 g/dobę), mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe indapamidu i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie u pacjentów odwodnionych, co wymaga kontroli funkcji nerek i odpowiedniego nawodnienia.
allopurynol, amfoterycyna B, amiloryd, cyklosporyna, czynnościowa niewydolność nerek, dieta ubogosodowa, efekt diuretyczny, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, indapamid, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, kwas acetylosalicylowy, kwasica mleczanowa, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, metformina, mineralokortykosteroid, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, przesączanie kłębuszkowe, spironolakton, środek kontrastujący, stężenie litu, takrolimus, tetrakozaktyd, torsades de pointes, triamteren, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie elektrolitowe, zastoinowa niewydolność serca, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Amlessa 2 mg + 5 mg + 0,625 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), amlodypinę oraz indapamid, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz toksyczne działanie na noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia). W pierwszym trymestrze stosowanie leku jest niezalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Indapamid, będący diuretykiem tiazydowym, może powodować niedokrwienie płodowo-łożyskowe i zahamowanie wzrostu płodu, dlatego również zaleca się unikanie jego stosowania w ciąży. Po potwierdzeniu ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i w razie potrzeby zastąpić bezpieczniejszymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. W przypadku ekspozycji na inhibitor ACE od drugiego trymestru wskazane jest monitorowanie ultrasonograficzne czynności nerek i budowy czaszki płodu oraz obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, diuretyk tiazydowy, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na pochodne sulfonamidów, niedociśnienie, niedokrwienie płodowo-łożyskowe, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia kości czaszki, peryndopryl, zaburzenie czynności nerek, żółtaczka jąder podkorowych - Leksykon leków
Interakcje leku – Roxiper 20 mg + 4 mg + 1,25 mg
Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl i indapamid, charakteryzuje się szerokim profilem interakcji farmakologicznych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hiperkaliemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków takich jak aliskiren, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, leki moczopędne oszczędzające potas, NLPZ oraz heparyny. Monitorowanie stężenia potasu w surowicy jest kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub cukrzycą. Jednoczesne stosowanie litu z peryndoprylem i indapamidem może prowadzić do zwiększenia stężenia litu i jego toksyczności, co wymaga ścisłej kontroli. Ponadto, podwójna blokada układu RAA zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i ostrej niewydolności nerek. Przeciwwskazane jest łączenie inhibitorów ACE z sakubitrylem/walsartanem ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, a także stosowanie rozuwastatyny z cyklosporyną, co powoduje siedmiokrotny wzrost AUC rozuwastatyny.
antagonista receptora angiotensyny II, cyklosporyna, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, kwas acetylosalicylowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, miopatia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, rabdomioliza, rozuwastatyna, sakubitryl walsartan, torsades de pointes - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Roxiper 10 mg + 4 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Roxiper stosuje się w dawce jednej tabletki na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem. Nie jest wskazany do terapii początkowej; pacjenci powinni być wcześniej leczeni stałymi dawkami poszczególnych składników. Dawkowanie Roxiper dobiera się na podstawie dotychczas stosowanych dawek składników złożonych. W przypadku konieczności modyfikacji dawkowania któregokolwiek składnika (np. z powodu chorób współistniejących lub interakcji lekowych) zaleca się powrót do stosowania poszczególnych substancji czynnych oddzielnie. U pacjentów w podeszłym wieku konieczna jest ocena czynności nerek i ciśnienia tętniczego przed rozpoczęciem terapii. Roxiper jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami nerek (klirens 30-60 ml/min) w dawkach 10 mg/8 mg/2,5 mg i 20 mg/8 mg/2,5 mg. Zaleca się indywidualne dostosowanie dawki u pacjentów z klirensem kreatyniny <60 ml/min oraz monitorowanie stężenia kreatyniny i potasu.
białka transportujące, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, ciśnienie krwi, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, czynność nerek, ekspozycja ogólnoustrojowa, indapamid, inhibitory proteazy, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, lopinawir, miopatia, peryndopryl, pochodzenie azjatyckie, polimorfizm genetyczny, rabdomioliza, rozuwastatyna wapniowa, rytonawir, skala Childa-Pugha, stężenie kreatyniny, terapia skojarzona, typranawir, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Indix SR 1,5 mg
Indapamid (Indix SR 1,5 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu) stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących wymaga szczegółowego omówienia potencjalnych zagrożeń i korzyści terapii. Dane kliniczne dotyczące stosowania indapamidu w ciąży są ograniczone do mniej niż 300 przypadków, co nie pozwala na jednoznaczną ocenę bezpieczeństwa. Przedłużona ekspozycja na tiazydowe diuretyki w III trymestrze może prowadzić do istotnych zaburzeń hemodynamicznych, takich jak zmniejszenie objętości osocza, redukcja przepływu maciczno-łożyskowego, niedokrwienie łożyska i płodu oraz opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego. Badania przedkliniczne nie wykazały toksyczności reprodukcyjnej, jednak ze względów bezpieczeństwa zaleca się unikanie stosowania indapamidu w ciąży i rozważenie alternatywnych leków przeciwnadciśnieniowych o lepszym profilu bezpieczeństwa.
badania toksykologiczne, hipokaliemia, indapamid, leki moczopędne tiazydowe, leki przeciwnadciśnieniowe, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niedokrwienie płodu, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, pochodne sulfonamidów, przenikanie leku, przepływ maciczno-łożyskowy, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia hemodynamiczne, zahamowanie laktacji, zmniejszenie objętości osocza - Leksykon substancji czynnych
Rozuwastatyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA stosowany w leczeniu hipercholesterolemii i prewencji zdarzeń sercowo-naczyniowych, nie wykazuje bezpośredniego wpływu na centralny układ nerwowy, co sugeruje brak istotnego oddziaływania na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże, w trakcie terapii obserwowano występowanie zawrotów głowy, które mogą negatywnie wpływać na bezpieczeństwo pacjentów podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych. Częstość tego działania niepożądanego nie jest precyzyjnie określona, dlatego pacjentów należy informować o ryzyku i zalecać unikanie prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia zawrotów głowy. Podobne zalecenia dotyczą preparatów złożonych zawierających rozuwastatynę i ezetymib, gdzie wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów jest nieistotny, jednak ryzyko zawrotów głowy pozostaje.
amlodypina, aspiryna, blokery kanałów wapniowych, centralny układ nerwowy, ciśnienie tętnicze, ezetymib, hipercholesterolemia, indapamid, kwas acetylosalicylowy, leki przeciwnadciśnieniowe, monoterapia, peryndopryl, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, statyny, walsartan, właściwości farmakodynamiczne, zawroty głowy, zdarzenia sercowo-naczyniowe - Leksykon substancji czynnych
Peryndopryl – Dawkowanie i sposób podawania
Peryndopryl, jako inhibitor ACE, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz stabilnej choroby wieńcowej. Dostępny jest w różnych formach chemicznych, które różnią się zawartością substancji czynnej: peryndopryl z tert-butyloaminą (4 mg odpowiada 3,34 mg peryndoprylu), z argininą (5 mg odpowiada 3,395 mg peryndoprylu) oraz tosylanu (5 mg odpowiada 3,4 mg peryndoprylu). Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do wskazań klinicznych, czynności nerek (klirens kreatyniny) oraz wieku pacjenta. U pacjentów z klirensem kreatyniny ≥60 ml/min zaleca się dawkę 4 mg (tert-butyloamina) lub 5 mg (arginina) na dobę, natomiast u pacjentów z klirensem 30-60 ml/min dawka powinna być zmniejszona do 2 mg lub 2,5 mg na dobę, a przy klirensie 15-30 ml/min podawana co drugi dzień. U osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z dużą aktywnością układu renina-angiotensyna-aldosteron zaleca się rozpoczęcie terapii od niższych dawek (2 mg lub 2,5 mg) z monitorowaniem parametrów klinicznych i biochemicznych.
amlodypina, atorwastatyna, beta-adrenolityk, bisoprolol, digoksyna, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, leczenie skojarzone, lek moczopędny, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, objawowe niedociśnienie tętnicze, peryndopryl z argininą, peryndopryl z tert-butyloaminą, peryndoprylat, rozuwastatyna, stabilna choroba wieńcowa, stężenie potasu w surowicy, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Perindopril + Indapamide Krka 4 mg + 1,25 mg
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Perindopril + Indapamide Krka wykazały, że preparat złożony zawierający peryndopryl 4 mg i indapamid 1,25 mg charakteryzuje się nieznacznie zwiększoną toksycznością w porównaniu do monoterapii poszczególnymi składnikami, jednak różnica ta nie wpływa istotnie na ogólny profil bezpieczeństwa. W modelach zwierzęcych zaobserwowano specyficzne działania toksyczne: nerkowe u szczurów, które nie ulegają nasileniu w stosunku do monoterapii, toksyczność przewodu pokarmowego u psów bardziej wyraźną przy preparacie złożonym oraz zwiększony toksyczny wpływ matczyny u szczurów. Wszystkie działania niepożądane występowały przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co wskazuje na zachowanie szerokiego marginesu bezpieczeństwa dla dawek klinicznych.
choroby nerek, działanie niepożądane, działanie teratogenne, genotoksyczność, indapamid, karcynogenność, monoterapia, objawy nerkowe, peryndopryl, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, toksyczność embrionalna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność przewodu pokarmowego, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Roxiper 20 mg + 8 mg + 2,5 mg
Lek Roxiper, będący preparatem złożonym zawierającym rozuwastatynę, peryndopryl oraz indapamid, posiada liczne przeciwwskazania wynikające z właściwości poszczególnych składników. Stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na rozuwastatynę, peryndopryl lub indapamid, a także u osób z czynną chorobą wątroby, miopatią, encefalopatią wątrobową, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, hipokaliemią oraz u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dodatkowo, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych, ciężkimi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min oraz 30-60 ml/min dla dawek Roxiper 10 mg/8 mg/2,5 mg i 20 mg/8 mg/2,5 mg), a także u osób stosujących określone leki przeciwwirusowe (sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir), cyklosporynę, aliskiren (u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m²) oraz sakubitryl z walsartanem (konieczne 36-godzinne odstępy). Przeciwwskazania obejmują również pacjentów poddawanych dializoterapii oraz z nieleczoną, niewyrównaną niewydolnością serca.
W trakcie kwalifikacji do terapii Roxiperem konieczna jest szczegółowa ocena funkcji nerek i wątroby oraz monitorowanie elektrolitów, ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na dobór dawki u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek, gdzie stosowanie wyższych dawek zawierających peryndopryl 8 mg i indapamid 2,5 mg jest przeciwwskazane. Ponadto, ze względu na ryzyko nasilenia miopatii i potencjalnych interakcji farmakologicznych, stosowanie leku wymaga ostrożności u pacjentów z historią chorób mięśni oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków immunosupresyjnych i przeciwwirusowych. Wskazane jest unikanie Roxipera u pacjentów z nadwrażliwością na substancje pomocnicze oraz w przypadku procedur pozaustrojowych kontaktu krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym. Kompleksowy wywiad i monitorowanie kliniczne są kluczowe dla bezpiecznego stosowania preparatu.
aminotransferazy, choroba wątroby, cyklosporyna, dializoterapia, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, lek immunosupresyjny, lek przeciwwirusowy, miopatia, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, peryndopryl, rozuwastatyna, sakubitryl, sofosbuwir, substancja pomocnicza, sulfonamidy, wirusowe zapalenie wątroby typu C, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Indapres 2,5 mg
Przedawkowanie indapamidu, substancji czynnej preparatu Indapres 2,5 mg, stanowi poważny stan kliniczny, który może prowadzić do istotnych zaburzeń wodno-elektrolitowych, zwłaszcza hiponatremii i hipokaliemii, oraz objawów ze strony układu pokarmowego, sercowo-naczyniowego, nerwowego i nerkowego. Dawki powyżej 5-10 mg wywołują zaburzenia elektrolitowe, a dawki powyżej 10-15 mg mogą powodować niedociśnienie tętnicze i kurcze mięśni. Objawy neurologiczne, takie jak zawroty głowy, senność i dezorientacja, pojawiają się przy dawkach powyżej 15-20 mg, natomiast zaburzenia funkcji nerek, w tym poliuria, oliguria i anuria, obserwuje się przy dawkach powyżej 20-30 mg. Badania kliniczne wskazują, że dawka 40 mg (około 16-krotność dawki terapeutycznej) nie wywołuje toksyczności, jednak mniejsze dawki mogą być niebezpieczne u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak wiek podeszły czy choroby współistniejące.
anuria, biodostępność, filtracja kłębuszkowa, hipokaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja mózgowa, hipowolemia, indapamid, kurcze mięśni, monitorowanie kardiologiczne, niedociśnienie tętnicze, objawy nerwowo-mięśniowe, objawy żołądkowo-jelitowe, oliguria, płukanie żołądka, poliuria, równowaga kwasowo-zasadowa, technika nerkozastępcza, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wazopresor, węgiel aktywowany, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Indap 2,5 mg
Indapamid w dawce 2,5 mg, będący diuretykiem strukturalnie podobnym do tiazydów, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące ekspozycji na indapamid w ciąży są ograniczone do mniej niż 300 przypadków, co utrudnia formułowanie jednoznacznych zaleceń. Szczególnie w trzecim trymestrze istnieje ryzyko zmniejszenia objętości osocza matki, redukcji przepływu krwi w krążeniu maciczno-łożyskowym, niedokrwienia jednostki płodowo-łożyskowej oraz opóźnienia wzrostu płodu. Badania przedkliniczne nie wykazały teratogenności, jednak ze względu na potencjalne ryzyko zaleca się unikanie stosowania indapamidu w ciąży. W zakresie laktacji brak jest wystarczających danych dotyczących przenikania leku do mleka matki, a strukturalne podobieństwo do tiazydów wskazuje na możliwość zahamowania produkcji mleka oraz ryzyko hipokaliemii i reakcji nadwrażliwości u niemowląt, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania indapamidu podczas karmienia piersią.
badanie na zwierzętach, badanie toksykologiczne, diuretyk tiazydowy, hamowanie laktacji, hipokaliemia, indapamid, kapsułka twarda, karmienie piersią, krążenie maciczno-łożyskowe, laktacja, lek diuretyczny, niedokrwienie płodowo-łożyskowe, opóźnienie wzrostu płodu, pochodna sulfonamidów, reakcja nadwrażliwości, redukcja przepływu krwi, trzeci trymestr ciąży, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie przepływu łożyskowego, zmniejszenie objętości osocza - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Indapres 2,5 mg
Indapamid, stosowany w dawce 2,5 mg w postaci tabletek powlekanych (Indapres), jest diuretykiem wykorzystywanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Zasadniczo nie wpływa on na szybkość reakcji pacjenta, co jest istotne w kontekście prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Jednak w początkowym okresie leczenia oraz podczas terapii złożonej z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi może dojść do objawów spadku ciśnienia tętniczego, takich jak zawroty głowy, osłabienie, zmęczenie, zaburzenia widzenia czy senność, które mogą zaburzać zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
ciśnienie tętnicze, diuretyk, dokumentacja medyczna, działania niepożądane, funkcje psychomotoryczne, hipotensja, indapamid, Indapres, interakcje lekowe, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, percepcja przestrzenna, początkowy okres leczenia, spadek ciśnienia tętniczego, tabletka powlekana, terapia nadciśnienia, terapia złożona, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Indapen 2,5 mg
Przedawkowanie indapamidu, substancji czynnej leku Indapen 2,5 mg, może prowadzić do poważnych zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, w tym hiponatremii i hipokaliemii, które manifestują się objawami neurologicznymi, sercowo-naczyniowymi oraz nerwowo-mięśniowymi. Dawka toksyczna zaczyna się powyżej standardowej dawki terapeutycznej 2,5 mg, a badania wskazują, że dawka do 40 mg (około 16-krotność dawki terapeutycznej) nie wywołuje toksyczności, jednak przekroczenie tej wartości może skutkować nudnościami, wymiotami, niedociśnieniem tętniczym, skurczami mięśniowymi, zawrotami głowy, sennością, splątaniem oraz zaburzeniami wydalania moczu, od wielomoczu do bezmoczu w wyniku hipowolemii.
bezmocz, działanie diuretyczne, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, kaliureza, lek moczopędny, natriureza, niedociśnienie tętnicze, perfuzja nerek, płukanie żołądka, skąpomocz, skurcz mięśniowy, splątanie, toksyczność indapamidu, wazodylatacja, węgiel aktywny, wielomocz, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 10 mg
CoAramlessa to preparat złożony zawierający peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę bezylan, dostępny w trzech dawkach: 5 mg + 1,25 mg + 5 mg, 10 mg + 2,5 mg + 5 mg oraz 10 mg + 2,5 mg + 10 mg. Zalecana dawka to jedna tabletka na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem, podawana doustnie. Lek nie jest wskazany do rozpoczęcia terapii, a w przypadku konieczności zmiany dawkowania należy indywidualnie dostosować dawki poszczególnych składników. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) stosowanie CoAramlessa jest przeciwwskazane, natomiast przy umiarkowanym zaburzeniu (klirens 30-60 ml/min) preparaty o wyższych dawkach (10 mg + 2,5 mg + 5 mg i 10 mg + 2,5 mg + 10 mg) są przeciwwskazane, a leczenie powinno opierać się na oddzielnym dostosowaniu dawek składników. Konieczna jest regularna kontrola stężenia kreatyniny i potasu oraz unikanie jednoczesnego stosowania peryndoprylu z aliskirenem u pacjentów z GFR < 60 ml/min/1,73 m².
aliskiren, amlodypina, amlodypiny bezylan, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawkowanie amlodypiny, eliminacja leku, indapamid, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności wątroby, pacjent w podeszłym wieku, peryndopryl z argininą, postępowanie medyczne, produkt złożony, stężenie kreatyniny, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Walsartan – Przedawkowanie
Przedawkowanie walsartanu, antagonisty receptora angiotensyny II, prowadzi do istotnego niedociśnienia tętniczego, które może skutkować zawrotami głowy, obniżeniem świadomości, zapaścią krążeniową, a w najcięższych przypadkach wstrząsem zagrażającym życiu. W preparatach złożonych, takich jak walsartan z hydrochlorotiazydem, indapamidem lub amlodypiną, objawy przedawkowania rozszerzają się o zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipochloremia, hiponatremia), zaburzenia rytmu serca, nudności, senność, a także specyficzne dla amlodypiny tachykardię odruchową i ryzyko niekardiogennego obrzęku płuc. Warto podkreślić, że walsartan nie jest usuwalny przez hemodializę ze względu na silne wiązanie z białkami osocza, natomiast hydrochlorotiazyd może być częściowo dializowany.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, bezmocz, bloker kanałów wapniowych, diureza, glikozyd naparstnicy, glukonian wapnia, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, hydrochlorotiazyd, indapamid, monitorowanie czynności serca, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, perfuzja, płukanie żołądka, pojemność minutowa serca, preparat trójskładnikowy, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skąpomocz, stabilizacja układu krążenia, tachykardia odruchowa, wazopresor, węgiel aktywny, wielomocz, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Co-Amlessa 4 mg + 10 mg + 1,25 mg
Preparat Co-Amlessa, zawierający peryndopryl, amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz indapamid, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały szczegółowo udokumentowane w badaniach klinicznych oraz po wprowadzeniu leku do obrotu. Peryndopryl, jako inhibitor układu renina-angiotensyna-aldosteron, zmniejsza utratę potasu indukowaną przez indapamid, jednak mimo tego mechanizmu kompensacyjnego obserwuje się hipokaliemię o częstości zależnej od dawki: 2% przy 2 mg peryndoprylu + 0,625 mg indapamidu, 4% przy 4 mg + 1,25 mg oraz 6% przy 8 mg + 2,5 mg (stężenie potasu <3,4 mmol/l). Indapamid w dawce 1,5 mg powodował hipokaliemię (<3,4 mmol/l) u 10% pacjentów, a w dawce 2,5 mg u 25% pacjentów po 4-6 tygodniach leczenia. Najczęstsze działania niepożądane obejmują zawroty głowy, ból głowy, parestezje, zaburzenia smaku i widzenia (peryndopryl), hipokaliemię i reakcje nadwrażliwości skórne (indapamid), a także senność, kołatanie serca, obrzęki i zaczerwienienie skóry (amlodypina). W tabeli MedDRA sklasyfikowano liczne działania niepożądane o różnej częstości, od bardzo częstych po bardzo rzadkie, dotyczące układów krwiotwórczego, nerwowego, sercowo-naczyniowego, oddechowego, pokarmowego, wątroby, skóry i mięśniowo-szkieletowego.
agranulocytoza, amlodypina, astenia, dławica piersiowa, encefalopatia wątrobowa, eozynofilowe zapalenie płuc, ginekomastia, hiperkalcemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, impotencja, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, krótkowzroczność, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezja, peryndopryl, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz oskrzeli, splątanie, tachykardia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, udar mózgu, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wysięk naczyniówkowy, zaburzenia erekcji, zaburzenia rytmu serca, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – CoAramlessa 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Lek CoAramlessa, zawierający peryndopryl, indapamid oraz amlodypinę, jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min, a dla wyższych dawek poniżej 60 ml/min), pacjentów dializowanych oraz ze znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych. Nie należy go stosować u osób z nadwrażliwością na substancje czynne (peryndopryl, indapamid, amlodypina), inne sulfonamidy, inhibitory ACE, dihydropirydyny, a także u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, encefalopatią wątrobową, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, ciężkim niedociśnieniem tętniczym, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po zawale oraz hipokaliemią. Stosowanie jest przeciwwskazane w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko teratogenne.
aliskiren, amlodypina, ciężkie zaburzenie czynności nerek, dializoterapia, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, hiponatremia, hipotonia, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, peryndopryl, pochodna dihydropirydyny, sakubitryl, sulfonamid, trymestr ciąży, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg tabletki 2 mg + 0,625 mg
Co-Prenessa to lek w formie tabletek zawierający peryndopryl (2 mg soli z tert-butyloaminą, odpowiadające 1,67 mg czystego peryndoprylu) oraz indapamid (0,625 mg). Kombinacja ta jest stosowana w terapii nadciśnienia tętniczego, zapewniając optymalne efekty terapeutyczne przy zachowaniu bezpieczeństwa stosowania. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna (33,74 mg na tabletkę), sodu wodorowęglan, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości fizykochemiczne i biodostępność preparatu. Obecność laktozy jest istotna dla pacjentów z nietolerancją tego cukru.
biodostępność, celuloza mikrokrystaliczna, Co-Prenessa, indapamid, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, peryndopryl, peryndopryl i indapamid, stabilność leku, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tert-butyloamina, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tertensif SR 1,5 mg
Tertensif SR to preparat zawierający 1,5 mg indapamidu w formie tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu, stosowany głównie w terapii nadciśnienia tętniczego. System uwalniania zapewnia stabilne stężenie leku przez całą dobę, umożliwiając dawkowanie raz na dobę. Tabletki zawierają 124,5 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne w kontekście przeciwwskazań u pacjentów z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Substancje pomocnicze, takie jak hypromeloza, magnezu stearynian, powidon i krzemionka koloidalna bezwodna, wspierają kontrolowane uwalnianie i właściwości farmaceutyczne preparatu.
dwutlenek tytanu, glicerol, hypromeloza, indapamid, kontrolowane uwalnianie substancji czynnej, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, lek moczopędny, magnezu stearynian, makrogol, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niezgodność farmaceutyczna, powidon, przedłużone uwalnianie, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg tabletki 2 mg + 0,625 mg
Produkt leczniczy Co-Prenessa zawiera peryndopryl z tert-butyloaminą (2 mg, odpowiadające 1,67 mg peryndoprylu) oraz indapamid (0,625 mg) w formie tabletek doustnych. Standardowa dawka to 1 tabletka 2 mg/0,625 mg raz dziennie, przyjmowana rano przed posiłkiem. W przypadku braku kontroli ciśnienia po miesiącu, dawkę można zwiększyć do 2 tabletek 2 mg/0,625 mg lub 1 tabletki 4 mg/1,25 mg. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min) zaleca się rozpoczęcie terapii od małych dawek składników podawanych oddzielnie, z maksymalną dawką 1 tabletki 2 mg/0,625 mg na dobę oraz regularnym monitorowaniem stężenia potasu i kreatyniny co 2 miesiące. Stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciśnienie tętnicze, Co-Prenessa, dawka peryndoprylu, indapamid, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, pacjent w podeszłym wieku, parametry nerkowe, peryndopryl, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, substancja czynna, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy CoAramlessa, zawierający peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę bezylanu, jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), a także przy umiarkowanej niewydolności nerek (klirens < 60 ml/min) dla dawek 10 mg peryndoprylu i 2,5 mg indapamidu. Nie należy stosować leku u pacjentów dializowanych oraz z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych. Przeciwwskazania obejmują również ciężkie zaburzenia czynności wątroby, encefalopatię wątrobową, hipokaliemię, niewyrównaną niewydolność serca, ciężkie niedociśnienie tętnicze, wstrząs kardiogenny, zwężenie drogi odpływu z lewej komory serca oraz pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu, w tym na inhibitory ACE i sulfonamidy. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko obrzęku naczynioruchowego u pacjentów z historią reakcji na inhibitory ACE.
aliskiren, amlodypina, dializoterapia, diuretyk tiazydopodobny, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, peryndopryl, przesączanie kłębuszkowe, sakubitryl, teratogenność, trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Symapamid SR 1,5 mg
Indapamid (Symapamid SR 1,5 mg) jest lekiem moczopędnym, którego stosowanie u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko niedokrwienia płodowo-łożyskowego, co może prowadzić do zaburzeń wzrostu płodu. Fizjologiczne obrzęki ciążowe nie powinny być leczone diuretykami. Pacjentki powinny być poinformowane o konieczności natychmiastowego zgłoszenia ciąży lub planowania ciąży podczas terapii indapamidem, a w takich przypadkach należy rozważyć alternatywne metody leczenia o lepszym profilu bezpieczeństwa. Brak jest szczegółowych danych dotyczących wpływu indapamidu na płodność u ludzi, jednak ogólne przeciwwskazania dotyczące stosowania leków moczopędnych w ciąży powinny być uwzględniane u pacjentek w wieku rozrodczym.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, indapamid, laktacja, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie płodowo-łożyskowe, obrzęk fizjologiczny, płodność, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie leku do mleka, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie wzrostu płodu - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Indap 2,5 mg
Indapamid, stosowany w dawce 2,5 mg w postaci twardych kapsułek, nie wykazuje bezpośredniego wpływu na szybkość reakcji ani funkcje psychomotoryczne, co jest kluczowe przy ocenie zdolności do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Jednakże, ze względu na swoje działanie hipotensyjne, może wywoływać objawy uboczne takie jak zawroty głowy, osłabienie, zaburzenia widzenia oraz koncentracji, szczególnie w początkowej fazie terapii oraz u pacjentów stosujących jednocześnie inne leki przeciwnadciśnieniowe. Objawy te wynikają z obniżenia ciśnienia tętniczego i mogą znacząco zaburzać zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza u osób z tendencją do hipotensji ortostatycznej.
dysfagia, efekt synergistyczny, hipotensja ortostatyczna, hipotonia ortostatyczna, indapamid, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa, lek przeciwnadciśnieniowy, niedostateczne ukrwienie mózgu, objawy hipotensyjne, obniżenie ciśnienia tętniczego, ośrodkowy układ nerwowy, parametr krążeniowy, spadek ciśnienia tętniczego, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, zawodowy kierowca, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Perindopril + Indapamide Krka 4 mg + 1,25 mg
Preparat Perindopril + Indapamide Krka w dawce 4 mg + 1,25 mg jest złożonym lekiem hipotensyjnym, wskazanym w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których monoterapia perindoprylem nie zapewniła odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego. Każda tabletka zawiera 4 mg perindoprylu z tert-butyloaminą (odpowiadające 3,34 mg perindoprylu) – inhibitora ACE, oraz 1,25 mg indapamidu – diuretyku tiazydopodobnego. Preparat jest stosowany jako terapia drugiego rzutu, umożliwiając synergistyczne działanie obu substancji: perindopryl hamuje konwersję angiotensyny I do angiotensyny II, obniżając stężenie aldosteronu i powodując rozkurcz naczyń, natomiast indapamid zwiększa wydalanie sodu i wody oraz rozszerza naczynia krwionośne, co wspomaga efekt hipotensyjny.
aldosteron, angiotensyna II, diuretyk tiazydopodobny, docelowe wartości ciśnienia, działanie hipotensyjne, enzym konwertujący angiotensynę, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek hipotensyjny, monoterapia peryndoprylem, nietolerancja laktozy, obniżenie ciśnienia tętniczego, peryndopryl, pierwotne nadciśnienie tętnicze, rozkurcz naczyń, rozszerzenie naczyń krwionośnych, samoistne nadciśnienie tętnicze, wydalanie sodu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tertensif Bi-Kombi 10 mg + 2,5 mg
Tertensif Bi-Kombi to preparat zawierający 10 mg peryndoprylu z argininą (odpowiadające 6,79 mg peryndoprylu) oraz 2,5 mg indapamidu, łączący inhibitor ACE z diuretykiem tiazydopodobnym. Mechanizm działania peryndoprylu polega na hamowaniu układu renina-angiotensyna-aldosteron, co przeciwdziała hipokaliemii indukowanej przez indapamid. Mimo tego, hipokaliemia (stężenie potasu <3,4 mmol/l) wystąpiła u 6% pacjentów, co wymaga regularnego monitorowania elektrolitów. Profil działań niepożądanych obejmuje objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy, parestezje, zaburzenia smaku), narządów zmysłów (zaburzenia widzenia, szum uszny), układu sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze), oddechowego (suchy kaszel, duszność), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), skóry (wysypka, świąd) oraz mięśniowo-szkieletowego (kurcze mięśni). Reakcje nadwrażliwości, szczególnie skórne, występują często, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi.
astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, diuretyk, duszność, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kurcz mięśni, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, odstęp QT, parestezja, peryndopryl, reakcja nadwrażliwości, stężenie potasu, suchy kaszel, świąd, szum uszny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wymioty, wysypka, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Panoprist 4 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Panoprist zawiera 4,00 mg erbuminy peryndoprylu (odpowiadające 3,338 mg peryndoprylu) oraz 1,25 mg indapamidu i jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na toksyczne działanie na płód, obejmujące pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogennego związanego z inhibitorami ACE. W przypadku ekspozycji na peryndopryl w ciąży konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia. U noworodków narażonych na lek mogą wystąpić niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze oraz hiperkaliemia, co wymaga ścisłej obserwacji i badań ultrasonograficznych płodu.
badanie ultrasonograficzne czaszki, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, nadwrażliwość na pochodne sulfonamidów, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, pogorszenie czynności nerek, przepływ krwi, tiazydowy lek moczopędny, toksyczne działanie na płód, trzeci trymestr ciąży, zmniejszenie objętości osocza - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Co-Amlessa 4 mg + 10 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz indapamid, dostępny jest w pięciu dawkach: 2 mg + 5 mg + 0,625 mg, 4 mg + 5 mg + 1,25 mg, 4 mg + 10 mg + 1,25 mg, 8 mg + 5 mg + 2,5 mg oraz 8 mg + 10 mg + 2,5 mg. Pomimo braku dedykowanych badań klinicznych oceniających wpływ Co-Amlessa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, Charakterystyka Produktu Leczniczego wskazuje na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy i zmęczenie, które mogą upośledzać koordynację psychoruchową, refleks oraz czujność pacjenta, a tym samym zdolność do bezpiecznego wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychofizycznej.
amlodypina, bezylan, charakterystyka produktu leczniczego, Co-Amlessa, czas reakcji, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, indapamid, koordynacja psychoruchowa, objaw upośledzający, peryndopryl, preparat hipotensyjny, tabletka dwuwypukła, terapia hipotensyjna, tert-butyloamina, zalecenie terapeutyczne, zawroty głowy, zdolność koncentracji, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tertens-AM 1,5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Tertens-AM, zawierający indapamid (1,5 mg) oraz amlodypinę w dawkach 5 mg lub 10 mg (odpowiednio 6,935 mg i 13,87 mg amlodypiny bezylanu) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, jest wskazany do leczenia substytucyjnego u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym samoistnym. Lek przeznaczony jest wyłącznie dla osób, które już stosują indapamid i amlodypinę jako oddzielne preparaty w identycznych dawkach i u których dotychczasowa terapia wykazuje skuteczność i dobrą tolerancję. Dostępność dwóch wariantów dawkowania umożliwia indywidualizację terapii, a zastosowanie preparatu złożonego ma na celu uproszczenie schematu leczenia oraz poprawę compliance pacjenta.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Roxiper 10 mg + 4 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl z tert-butyloaminą oraz indapamid, jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i toksyczne dla płodu oraz noworodka. Szczególnie w drugim i trzecim trymestrze stosowanie inhibitorów ACE, takich jak peryndopryl, może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zaburzeń czynności nerek, małowodzia, opóźnienia kostnienia czaszki u płodu oraz niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii u noworodka. Indapamid, będący tiazydopodobnym lekiem moczopędnym, może powodować zmniejszenie objętości osocza u matki, ograniczenie przepływu krwi w łożysku oraz niedokrwienie płodowo-łożyskowe, a także rzadkie przypadki hipoglikemii i małopłytkowości u noworodków. Rozuwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest przeciwwskazana w ciąży ze względu na kluczową rolę cholesterolu w rozwoju płodu i potencjalne ryzyko teratogenne, mimo ograniczonych danych toksykologicznych z badań na zwierzętach.
badanie ultrasonograficzne, biosynteza, działanie teratogenne, działanie toksyczne, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, laktacja, lek moczopędny, lek tiazydowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie płodowo-łożyskowe, peryndopryl, pochodna sulfonamidów, przepływ krwi w macicy, reduktaza HMG-CoA, rozuwastatyna, statyna, zmniejszenie objętości osocza