indapamid
Indapamid jest lekiem moczopędnym z grupy tiazydopodobnych, stosowanym głównie w terapii nadciśnienia tętniczego. W przeciwieństwie do klasycznych diuretyków tiazydowych, charakteryzuje się dodatkowym bezpośrednim działaniem naczyniorozszerzającym, co zwiększa jego skuteczność hipotensyjną.
Mechanizm działania indapamidu polega na hamowaniu wchłaniania zwrotnego sodu w kanaliku dystalnym nefronu, co prowadzi do zwiększonego wydalania sodu, chlorków i wody z organizmu. Lek ten wykazuje również właściwości wazodylatacyjne poprzez zmniejszanie napięcia mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co jest związane z jego wpływem na kanały wapniowe oraz zmniejszaniem wrażliwości naczyń na działanie katecholamin.
Indapamid jest dostępny w dwóch postaciach: o natychmiastowym uwalnianiu (dawka 2,5 mg) oraz o przedłużonym uwalnianiu (dawka 1,5 mg). Forma SR (o przedłużonym uwalnianiu) zapewnia równomierne stężenie leku w osoczu przez 24 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę i poprawia współpracę pacjenta.
W praktyce klinicznej indapamid jest ceniony ze względu na korzystny profil metaboliczny – w dawkach terapeutycznych wykazuje mniejszy wpływ na gospodarkę węglowodanową i lipidową niż klasyczne diuretyki tiazydowe. Szczególnie wartościowy jest w terapii nadciśnienia u pacjentów z zespołem metabolicznym, cukrzycą typu 2 lub dyslipidemią.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Roxiper 10 mg + 8 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl oraz indapamid, posiada liczne przeciwwskazania wynikające zarówno z indywidualnych właściwości poszczególnych składników, jak i specyfiki preparatu złożonego. Stosowanie Roxiper jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na którykolwiek ze składników, czynna chorobą wątroby (w tym utrzymującym się podwyższeniem aminotransferaz przekraczającym 3-krotnie górną granicę normy), miopatią, a także w trakcie ciąży i karmienia piersią. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z peryndoprylem, takie jak obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, stosowanie aliskirenu u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m², oraz przeciwwskazania związane z indapamidem, w tym encefalopatię wątrobową, ciężkie zaburzenia czynności wątroby i hipokaliemię. Dodatkowo, Roxiper nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz u pacjentów dializowanych lub z nieleczoną niewyrównaną niewydolnością serca.
alergia na sulfonamidy, aliskiren, aminotransferazy, choroba wątroby, ciąża, cyklosporyna, dializoterapia, diuretyk tiazydopodobny, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, interakcja lekowa, interakcje lekowe, klirens kreatyniny, miopatia, nadwrażliwość na lek, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, preparat złożony, reakcja alergiczna, sakubitryl z walsartanem, sulfonamid, zaburzenia elektrolitowe, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Indix SR
Indapamid w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Indix SR 1,5 mg) wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak encefalopatia wątrobowa u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, reakcje fototoksyczne, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, w tym hiponatremia i hipokaliemia (stężenie potasu poniżej 3,4 mmol/l). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów w podeszłym wieku, z marskością wątroby, chorobą wieńcową, niewydolnością serca oraz tych z wydłużonym odstępem QT, gdyż hipokaliemia może zwiększać ryzyko kardiotoksyczności i groźnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Konieczne jest regularne oznaczanie stężenia sodu, potasu i magnezu, a w przypadku hipokaliemii – uzupełnianie potasu i korekta magnezem. Indapamid może także powodować hipomagnezemię oraz nieznaczne, przemijające zwiększenie stężenia wapnia w osoczu, co wymaga wykluczenia nadczynności przytarczyc przed kontynuacją terapii.
choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, encefalopatia wątrobowa, glikozyd naparstnicy, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, laktoza jednowodna, lek moczopędny, lek moczopędny tiazydowy, marskość wątroby, nadczynność przytarczyc, nadwrażliwość na światło, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, przesączanie kłębuszkowe, rabdomioliza, śpiączka wątrobowa, torsade de pointes, wydłużony odstęp QT, wysięk naczyniówkowo-twardówkowy, zaburzenia elektrolitowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Vabinxo 160 mg + 1,5 mg
Produkt leczniczy Vabinxo, zawierający 160 mg walsartanu i 1,5 mg indapamidu w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym walsartan, indapamid, sulfonamidy lub substancje pomocnicze. Nie należy go stosować u osób z zaburzeniami czynności wątroby (łagodnymi, umiarkowanymi i ciężkimi), marskością żółciową, cholestazą oraz encefalopatią wątrobową ze względu na ryzyko zaburzonego metabolizmu i eliminacji substancji czynnych. Lek jest także bezwzględnie przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży z powodu teratogennego działania walsartanu oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, hipokaliemią oraz przy jednoczesnym stosowaniu aliskirenu u chorych z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m², co może prowadzić do poważnych powikłań nerkowych, hiperkaliemii i nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego.
aliskiren, antagonista receptora angiotensyny II, cholestaza, ciężka niewydolność nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cukrzyca, diuretyk, diuretyk tiazydopodobny, encefalopatia wątrobowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, marskość żółciowa, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, stężenie elektrolitów, sulfonamid, terapia diuretyczna, trymestr ciąży, walsartan, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ipres long 1,5 1,5 mg
Ipres long 1,5 mg to preparat zawierający indapamid w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stosowany doustnie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Standardowa dawka dla dorosłych wynosi 1,5 mg (1 tabletka) raz na dobę, niezależnie od stopnia zaawansowania choroby. Zwiększenie dawki nie poprawia efektu przeciwnadciśnieniowego, lecz może nasilić działanie natriuretyczne. U osób w podeszłym wieku z prawidłową lub nieznacznie zaburzoną funkcją nerek dawka pozostaje bez zmian, jednak wymagana jest ostrożność i regularne monitorowanie parametrów nerkowych. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz ciężką niewydolnością wątroby, natomiast u chorych z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby zaleca się ostrożność. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
działanie natriuretyczne, działanie przeciwnadciśnieniowe, funkcja nerek i wątroby, indapamid, klirens kreatyniny, lek moczopędny tiazydowy, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, parametry nerkowe, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia przeciwnadciśnieniowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ipres long 1,5 1,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne indapamidu, substancji czynnej leku Ipres long 1,5, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniły istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach toksyczności dawki stosowane u zwierząt były od 40 do 8000 razy wyższe niż terapeutyczne dawki u ludzi. Główne obserwowane efekty farmakodynamiczne obejmowały zwiększone wydalanie sodu z moczem oraz objawy takie jak zwolnienie częstości oddychania i rozszerzenie naczyń obwodowych, co jest zgodne z mechanizmem działania diuretyku tiazydopodobnego.
badania przedkliniczne, badania toksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, diuretyk tiazydopodobny, droga dootrzewnowa, droga dożylna, działanie farmakodynamiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, funkcja reprodukcyjna, genotoksyczność, indapamid, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, rozszerzenie naczyń obwodowych, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozród, wydalanie sodu, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – CoArprenessa 5 mg + 1,25 mg
CoArprenessa to lek zawierający 5 mg peryndoprylu z argininą (3,395 mg peryndoprylu) oraz 1,25 mg indapamidu, którego farmakokinetyka jest sumą właściwości obu substancji bez wzajemnego wpływu na ich profile. Peryndopryl, będący prolekiem, szybko się wchłania (maks. stężenie po 1 h), a jego aktywny metabolit – peryndoprylat – osiąga maksymalne stężenie po 3-4 h, z okresem półtrwania około 17 h, co pozwala na dobowe dawkowanie. Biodostępność peryndoprylu zmniejsza posiłek, dlatego zaleca się podawanie leku na czczo. U pacjentów starszych, z niewydolnością serca lub nerek eliminacja peryndoprylatu jest zmniejszona, co wymaga dostosowania dawki, natomiast u chorych z marskością wątroby zmiany kinetyki nie wpływają na dawkowanie. Indapamid charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem, maks. stężenie osiąga po około 1 h, wiąże się w 79% z białkami osocza i ma długi okres półtrwania 14-24 h (średnio 18 h), co umożliwia podawanie raz na dobę bez kumulacji.
biodostępność leku, dializoterapia, działanie terapeutyczne, eliminacja peryndoprylatu, enzym konwertujący angiotensynę, filtracja kłębuszkowa, indapamid, klirens dializacyjny, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, kumulacja leku, marskość wątroby, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, peryndopryl z argininą, peryndoprylat, prolek, stan stacjonarny, stężenie osoczowe, szybkie wchłanianie, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Działania niepożądane – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 10 mg
CoAramlessa to lek złożony zawierający peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, dostępny w trzech dawkach: 5 mg + 1,25 mg + 5 mg; 10 mg + 2,5 mg + 5 mg; 10 mg + 2,5 mg + 10 mg. Profil działań niepożądanych obejmuje objawy neurologiczne (zawroty głowy, ból głowy, parestezje), sensoryczne (zaburzenia widzenia, szum uszny), sercowo-naczyniowe (kołatanie serca, niedociśnienie), oddechowe (kaszel, duszność) oraz żołądkowo-jelitowe (nudności, biegunka). Działania te są zgodne z farmakologicznym profilem poszczególnych składników i mogą się kumulować w terapii skojarzonej. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według MedDRA, z najczęstszymi objawami występującymi u ≥1/10 pacjentów. Szczególną uwagę należy zwrócić na hipokaliemię indukowaną przez indapamid, która występuje u 4% pacjentów przy dawce 1,5 mg i u 10% przy dawce 2,5 mg po 4-6 tygodniach terapii, ze średnim spadkiem stężenia potasu odpowiednio o 0,23 mmol/l i 0,41 mmol/l po 12 tygodniach.
agranulocytoza, amlodypina, działanie nefrotoksyczne, eozynofilia, hiperchloremia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, indapamid, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, parestezja, peryndopryl z argininą, podwójne widzenie, reakcja anafilaktyczna, szum uszny, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vabinxo 160 mg + 1,5 mg
Produkt leczniczy Vabinxo, zawierający 160 mg walsartanu oraz 1,5 mg indapamidu w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, wykazuje profil bezpieczeństwa zgodny z farmakologicznym działaniem składników. Walsartan charakteryzuje się częstością działań niepożądanych porównywalną z placebo, natomiast indapamid wiąże się z ryzykiem hipokaliemii, obserwowanej u 10% pacjentów ze stężeniem potasu w osoczu <3,4 mmol/l oraz u 4% z poziomem <3,2 mmol/l po 4-6 tygodniach terapii. Po 12 tygodniach leczenia średnie obniżenie potasu wynosiło 0,23 mmol/l, co wskazuje na zależność dawka-odpowiedź w zakresie zaburzeń elektrolitowych. Najczęstsze działania niepożądane indapamidu to reakcje nadwrażliwości skórnej oraz wysypki grudkowo-plamkowe, a także zaburzenia elektrolitowe i metaboliczne wymagające monitorowania parametrów laboratoryjnych, w tym potasu, glukozy, kwasu moczowego oraz funkcji wątroby i nerek.
encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, indapamid, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja nadwrażliwości, stężenie potasu w osoczu, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, walsartan, wydłużenie odstępu QT, wysypka grudkowo-plamkowa, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie erekcji, zaburzenie rytmu serca, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – CoArprenessa 5 mg + 1,25 mg
CoArprenessa w dawce 5 mg peryndoprylu z argininą (3,395 mg peryndoprylu) oraz 1,25 mg indapamidu jest wskazana u pacjentów z nieodpowiednio kontrolowanym ciśnieniem tętniczym po monoterapii niższymi dawkami (2,5 mg peryndoprylu z argininą i 0,625 mg indapamidu). Standardowa dawka to jedna tabletka raz dziennie, najlepiej rano przed posiłkiem. W przypadku konieczności, możliwa jest zmiana bezpośrednia z monoterapii na terapię złożoną, jednak optymalnie zaleca się wcześniejsze dostosowanie dawek poszczególnych składników. U pacjentów w podeszłym wieku dawkowanie powinno być dostosowane na podstawie reakcji ciśnienia krwi oraz funkcji nerek, z koniecznością monitorowania parametrów nerkowych.
ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciśnienie tętnicze, CoArprenessa, czynność nerek, indapamid, klirens kreatyniny, monoterapia, peryndopryl z argininą, produkt złożony, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Panoprist 4 mg + 1,25 mg
Lek Panoprist zawiera 4 mg erbuminy peryndoprylu (odpowiadające 3,338 mg peryndoprylu) oraz 1,25 mg indapamidu i posiada liczne przeciwwskazania wynikające z obecności obu substancji czynnych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na peryndopryl, inne inhibitory ACE, indapamid lub sulfonamidy, a także występowanie obrzęku naczynioruchowego (w tym dziedzicznego i idiopatycznego). Lek jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży oraz podczas karmienia piersią. Nie należy stosować Panopristu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), encefalopatią wątrobową, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, hipokaliemią oraz u osób ze znacznym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki. Ponadto, przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz z sakubitrylem z walsartanem (z zachowaniem 36-godzinnego odstępu). Należy unikać kojarzenia z lekami mogącymi wywołać torsade de pointes, poza lekami przeciwarytmicznymi.
aliskiren, encefalopatia wątrobowa, erbumina peryndoprylu, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy dziedziczny, obustronne zwężenie tętnic nerkowych, peryndopryl, sakubitryl z walsartanem, sulfonamidy, torsade de pointes, trymestr ciąży, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon substancji czynnych
Walsartan – Przeciwwskazania stosowania
Walsartan, antagonista receptora angiotensyny II (ARB), jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz po zawale mięśnia sercowego. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze, w tym pochodne sulfonamidów (w preparatach z hydrochlorotiazydem) oraz dihydropirydyny (w preparatach z amlodypiną). Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży, a preparaty złożone z rozuwastatyną nie powinny być stosowane w całej ciąży i podczas karmienia piersią. Walsartan jest także przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (w tym marskością żółciową i cholestazą) oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²), bezmoczem i dializowanych. Dodatkowo, preparaty złożone wymagają uwzględnienia przeciwwskazań dotyczących pozostałych składników, np. hipokaliemii, hiponatremii, hiperkalcemii czy objawowej hiperurykemii.
aliskiren, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, bezmocz, cholestaza, cukrzyca, cyklosporyna, dializa, encefalopatia wątrobowa, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, indapamid, kardiomiopatia przerostowa, klirens kreatyniny, lecytyna sojowa, marskość żółciowa wątroby, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie, niestabilna niewydolność serca, niewydolność serca, pochodna dihydropirydyny, pochodna sulfonamidu, preparat złożony, rozuwastatyna, sofosbuwir, stenoza aortalna, trymestr ciąży, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wirusowe zapalenie wątroby typu C, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu z lewej komory - Leksykon leków
Interakcje leku – Indix Combi 2,5 mg + 0,625 mg
Indix Combi to lek zawierający 2,5 mg peryndoprylu (w postaci tozylanu) oraz 0,625 mg indapamidu, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Ze względu na obecność dwóch substancji czynnych, istnieje ryzyko licznych interakcji farmakologicznych, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z solami litu (ryzyko wzrostu stężenia i toksyczności litu), sakubitrylem/walsartanem (przeciwwskazane ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego), aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek (przeciwwskazane z powodu ryzyka hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek) oraz podczas pozaustrojowych metod leczenia z użyciem błon poliakrylonitrylowych (ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych). Ponadto, stosowanie Indix Combi z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (w tym ASA ≥3 g/dobę) oraz lekami immunosupresyjnymi wymaga ścisłej kontroli stężenia potasu i funkcji nerek ze względu na ryzyko hiperkaliemii i niewydolności nerek.
allopurynol, cyklosporyna, działanie hipotensyjne, glikozyd naparstnicy, gliptyna, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, kwasica mleczanowa, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, leukopenia, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sakubitryl walsartan, środek kontrastujący zawierający jod, sulfametoksazol, takrolimus, torsade de pointes, trimetoprim, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg tabletki 2 mg + 0,625 mg
Preparat Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg, zawierający 2 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą (odpowiadający 1,67 mg peryndoprylu) oraz 0,625 mg indapamidu, nie wykazuje ogólnie negatywnego wpływu na sprawność psychofizyczną pacjentów, w tym zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże, w praktyce klinicznej należy uwzględnić możliwość indywidualnych reakcji związanych z obniżeniem ciśnienia tętniczego, takich jak zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia widzenia, senność czy zaburzenia koncentracji. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów w początkowym okresie terapii oraz podczas stosowania leku w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, gdy ryzyko wystąpienia objawów hipotensyjnych jest zwiększone.
choroba przewlekła, Co-Prenessa, efekt hipotensyjny, indapamid, leczenie hipotensyjne, lek hipotensyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, omdlenie, peryndopryl, peryndopryl i indapamid, peryndopryl z tert-butyloaminą, senność, sprawność psychofizyczna, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Indapres
Indapamid, zawarty w preparacie Indapres, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ze względu na ryzyko rozwoju encefalopatii wątrobowej, która może prowadzić do śpiączki wątrobowej. W przypadku wystąpienia objawów encefalopatii należy natychmiast przerwać terapię. Ponadto, indapamid może wywoływać reakcje nadwrażliwości na światło, manifestujące się zmianami skórnymi w obszarach eksponowanych na promieniowanie UV, co wymaga odstawienia leku lub stosowania ochrony skóry przy konieczności kontynuacji leczenia. Lek ten, będący pochodną sulfonamidów, może indukować poważne powikłania okulistyczne, takie jak nagromadzenie płynu pod twardówką, przejściowa krótkowzroczność oraz ostra jaskra zamkniętego kąta, które objawiają się nagłym pogorszeniem ostrości widzenia lub bólem oka i wymagają natychmiastowego odstawienia leku oraz ewentualnej interwencji medycznej.
ciśnienie wewnątrzgałkowe, encefalopatia wątrobowa, fotosensytywność, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, krótkowzroczność, laktoza jednowodna, nadmierne nagromadzenie płynu, nadwrażliwość na światło, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, powikłania okulistyczne, reakcja idiosynkratyczna, śpiączka wątrobowa, sulfonamid, tiazydowy lek moczopędny, uczulenie na sulfonamidy, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmniejszenie ostrości widzenia - Leksykon leków
Interakcje leku – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 10 mg
Preparat CoAramlessa, zawierający peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, szczególnie w kontekście układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). Podwójna blokada RAA zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek. Przeciwwskazane jest łączenie z sakubitrylem/walsartanem (zachować 36-godzinny odstęp), aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub dysfunkcją nerek oraz z lekami zwiększającymi ryzyko obrzęku naczynioruchowego (racekadotryl, inhibitory mTOR, gliptyny). Hiperkaliemia jest szczególnie istotna przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, suplementów potasu, heparyn, immunosupresyjnych (cyklosporyna, takrolimus), trimetoprimu i kotrimoksazolu. Zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia potasu w surowicy przy koniecznym łączeniu terapii.
aliskiren, amiloryd, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, azol przeciwgrzybiczny, baklofen, cyklosporyna, dantrolen, diltiazem, doustny lek hipoglikemizujący, działanie hipoglikemizujące, eplerenon, estramustyna, ewerolimus, glicerolu triazotan, gliptyna, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, hipokaliemia, indapamid, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, insulina, klarytromycyna, kortykosteroid, kotrimoksazol, lek immunosupresyjny, lek moczopędny nieoszczędzający potasu, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwdepresyjny typu imipraminy, lek przeciwhistaminowy, lek sympatykomimetyczny, linagliptyna, makrolid, neuroleptyk, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl z argininą, podwójna blokada RAA, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, saksagliptyna, sakubitryl i walsartan, sitagliptyna, spironolakton, symwastatyna, syrolimus, takrolimus, temsyrolimus, tetrakozaktyd, torsade de pointes, triamteren, trimetoprim, układ renina-angiotensyna-aldosteron, werapamil, wildagliptyna, zaburzenia czynności nerek, ziele dziurawca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Symapamid SR 1,5 mg
Symapamid SR, zawierający 1,5 mg indapamidu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego. Jako diuretyk pochodny sulfonamidów, lek ten może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, zapewniając 24-godzinną kontrolę ciśnienia tętniczego dzięki stopniowemu uwalnianiu substancji czynnej. Preparat jest szczególnie zalecany u pacjentów z nowo rozpoznanym nadciśnieniem, a także u osób z nadciśnieniem współistniejącym z cukrzycą lub niewydolnością serca, gdzie diuretyki tiazydopodobne są preferowanym wyborem terapeutycznym.
cukrzyca, diuretyk tiazydopodobny, indapamid, laktoza jednowodna, lek diuretyczny, lek hipotensyjny, monoterapia, monoterapia pierwszego rzutu, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nadciśnienie tętnicze samoistne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, pochodne sulfonamidowe, podwyższone ciśnienie tętnicze, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona, terapia złożona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy CoAramlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), indapamid (tiazydowy diuretyk) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje istotne przeciwwskazania i ryzyko w okresie ciąży i laktacji. Stosowanie peryndoprylu w I trymestrze ciąży wiąże się z potencjalnym, choć niejednoznacznym ryzykiem teratogenności, natomiast w II i III trymestrze jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu udokumentowanych działań toksycznych na płód, takich jak zmniejszona czynność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłań u noworodków (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). Indapamid, choć dane są ograniczone (poniżej 300 przypadków), może powodować zmniejszenie objętości osocza, redukcję przepływu maciczno-łożyskowego, niedokrwienie łożyska i płodu oraz opóźnienie wzrostu płodu, a także rzadkie hipoglikemię i małopłytkowość u noworodków. Amlodypina nie ma jednoznacznie ustalonego bezpieczeństwa w ciąży, a badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną przy dużych dawkach.
amlodypina, antagonista wapnia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, lek hipotensyjny, małopłytkowość, małowodzie, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl z argininą, przepływ maciczno-łożyskowy, teratogenność, tiazydy, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Symapamid SR 1,5 mg
Indapamid w dawce 1,5 mg, stosowany jako lek moczopędny w terapii nadciśnienia tętniczego, najczęściej powoduje hipokaliemię, obserwowaną u 10% pacjentów z poziomem potasu w osoczu <3,4 mmol/l po 4-6 tygodniach leczenia, oraz reakcje nadwrażliwości skórnych, w tym wysypki grudkowo-plamkowe. Zaburzenia elektrolitowe są dawkozależne – przy dawce 2,5 mg hipokaliemia <3,4 mmol/l występuje u 25% pacjentów, a średni spadek potasu po 12 tygodniach wynosi 0,41 mmol/l. Rzadziej obserwuje się hiponatremię, hipochloremię, hipomagnezemię oraz bardzo rzadko hiperkalcemię. Indapamid może także podnosić stężenie kwasu moczowego i glukozy, co wymaga ostrożności u pacjentów z dną moczanową i cukrzycą. Do rzadkich działań niepożądanych należą zawroty głowy, zmęczenie, ból głowy, parestezje, a bardzo rzadko zaburzenia rytmu serca i niedociśnienie tętnicze.
agranulocytoza, dna moczanowa, encefalopatia wątrobowa, hiperkalcemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, kwas moczowy, lek moczopędny, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja nadwrażliwości na światło, toczeń rumieniowaty układowy, trombocytopenia, układ krwiotwórczy, wysięk między naczyniówką a twardówką, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie erekcji, zaburzenie rytmu serca, zapalenie trzustki, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Interakcje leku – Tertensif SR 1,5 mg
Indapamid, substancja czynna leku Tertensif SR 1,5 mg, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Szczególnie istotne są interakcje z litem, które prowadzą do zwiększenia jego stężenia w osoczu i ryzyka toksyczności, wymagając ścisłego monitorowania. Indapamid zwiększa ryzyko torsade de pointes przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy Ia i III oraz niektórych neuroleptyków, zwłaszcza w obecności hipokaliemii, co wymaga regularnej kontroli elektrolitów i EKG. NLPZ, w tym selektywne inhibitory COX-2 i duże dawki kwasu acetylosalicylowego (≥3 g/dobę), mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe indapamidu i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, szczególnie u pacjentów odwodnionych. W przypadku inhibitorów ACE istnieje ryzyko nagłego niedociśnienia i ostrej niewydolności nerek, dlatego zaleca się odstawienie indapamidu na 3 dni przed rozpoczęciem terapii lub stopniowe wprowadzanie inhibitora ACE z monitorowaniem funkcji nerek (stężenie kreatyniny).
amfoterycyna B, cukrzyca, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwpsychotyczny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, pochodna fenotiazyny, przesączanie kłębuszkowe, selektywny inhibitor COX-2, torsade de pointes, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Rennie Extra 625 mg + 73,5 mg + 150 mg
Rennie Extra, zawierający 625 mg węglanu wapnia i 73,5 mg węglanu magnezu, znacząco wpływa na farmakokinetykę wielu leków poprzez podwyższenie pH soku żołądkowego oraz chelatację jonów wapnia i magnezu. Szczególnie istotne jest zmniejszenie biodostępności antybiotyków z grup tetracyklin i chinolonów, glikozydów nasercowych (digoksyna, digitoksyna), bisfosfonianów, dolutegrawiru, lewotyroksyny oraz eltrombopagu. Sole wapnia redukują również wchłanianie fluorków i preparatów żelaza, a sole magnezu utrudniają absorpcję fosforanów. W przypadku jednoczesnego stosowania z diuretykami tiazydowymi istnieje ryzyko hiperkalcemii, dlatego zaleca się monitorowanie stężenia wapnia w surowicy. Długotrwałe stosowanie Rennie Extra może powodować wzrost pH moczu oraz obniżenie stężenia fosforanów i potasu w surowicy, co należy uwzględnić przy interpretacji badań laboratoryjnych.
alendronian, antybiotyk, biodostępność, bisfosfonian, błona śluzowa żołądka, chelatacja jonów wapnia, chinolon, ciprofloksacyna, digitoksyna, digoksyna, diuretyk tiazydowy, doksycyklina, dolegliwość dyspeptyczna, dolutegrawir, działanie zobojętniające, eltrombopag, fluorek sodu, fosforan potasu, fosforan sodu, fumaran żelaza, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, hormon tarczycy, hydrochlorotiazyd, ibandronian, indapamid, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kwas solny, lek moczopędny, lewofloksacyna, lewotyroksyna, liczba płytek krwi, minocyklina, moksyfloksacyna, niedoczynność tarczycy, opróżnianie żołądka, osteoporoza, pH moczu, pH treści żołądkowej, produkt zobojętniający sok żołądkowy, rizedronian, siarczan żelaza, stan zapalny, stężenie fosforanów w surowicy, stężenie potasu w surowicy, stężenie wapnia w surowicy, tetracyklina, węglan magnezu, węglan wapnia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Diuresin SR 1,5 mg
Lek Diuresin SR zawiera 1,5 mg indapamidu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, a jego profil działań niepożądanych obejmuje przede wszystkim hipokaliemię, reakcje nadwrażliwości skórnej oraz wysypki plamkowo-grudkowe. Hipokaliemia, definiowana jako stężenie potasu w osoczu poniżej 3,4 mmol/l, występuje u około 10% pacjentów przy dawce 1,5 mg, a u 25% przy dawce 2,5 mg, z większym ryzykiem przy dawkach wyższych. Hiponatremia pojawia się u około 3% leczonych. Objawy kliniczne hipokaliemii mogą obejmować zaburzenia EKG (wydłużenie QT, arytmie), osłabienie mięśni i kurcze, co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Działania niepożądane ze strony układu pokarmowego to nudności, wymioty, zaparcia, biegunki oraz bóle brzucha, natomiast reakcje skórne, takie jak rumień, pokrzywka, świąd i zapalenie naczyń, występują u mniej niż 5% pacjentów, zwłaszcza u osób z predyspozycjami alergicznymi.
agranulocytoza, arytmia, biegunka, ból brzucha, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, indapamid, kołatanie serca, kurcz mięśniowy, leukopenia, morfologia krwi, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, nudności, parestezja, pokrzywka, postać o przedłużonym uwalnianiu, reakcja nadwrażliwości, rumień, skurcz komorowy, świąd, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trombocytopenia, utrata apetytu, wydłużenie QT, wymioty, wysięk naczyniówkowo-twardówkowy, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie erekcji, zaburzenie nastroju, zapalenie naczyń, zaparcie, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Co-Amlessa 2 mg + 5 mg + 0,625 mg
Produkt leczniczy Co-Amlessa, zawierający peryndopryl, amlodypinę i indapamid, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są przeciwwskazane połączenia, takie jak sakubitryl/walsartan (wymagający 36-godzinnego odstępu między terapiami) oraz aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR < 60 ml/min/1,73 m²), ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, hiperkaliemii i pogorszenia funkcji nerek. Współstosowanie z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, antagonistami receptora angiotensyny II, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) oraz lekami immunosupresyjnymi wymaga ostrożności ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii i nefrotoksyczności. Indapamid zwiększa ryzyko torsade de pointes przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwarytmicznych klasy IA i III oraz niektórych neuroleptyków, co wymaga monitorowania elektrolitów i EKG.
aliskiren, amfoterycyna B, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotyk makrolidowy, antybiotyki makrolidowe, azol przeciwgrzybiczny, benzamid, butyrofenon, dantrolen, diltiazem, estramustyna, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, gliptyna, gliptyny, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipokaliemia, hipomagnezemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor mTOR, inhibitory mTOR, jodowy środek kontrastujący, kotrimoksazol, kwasica mleczanowa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, leki immunosupresyjne, leki moczopędne oszczędzające potas, leki przeciwarytmiczne klasy Ia, leki przeciwarytmiczne klasy III, mineralokortykosteroid, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, pochodna fenotiazyny, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl walsartan, symwastatyna, tetrakozaktyd, torsade de pointes, trimetoprim, werapamil - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tertensif Bi-Kombi 10 mg + 2,5 mg
Tertensif Bi-Kombi to preparat złożony zawierający 10 mg peryndoprylu z argininą (inhibitor ACE) oraz 2,5 mg indapamidu (lek moczopędny). Peryndopryl działa poprzez hamowanie konwersji angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do obniżenia aldosteronu, zmniejszenia oporu obwodowego i poprawy funkcji serca, w tym redukcji przerostu lewej komory (LVH). Indapamid, będący tiazydopodobnym diuretykiem, zwiększa wydalanie sodu i chlorków, co wspomaga efekt hipotensyjny bez istotnego wpływu na gospodarkę lipidową i węglowodanową. W badaniu PICXEL, terapia skojarzona peryndoprylem i indapamidem wykazała istotnie większą redukcję LVMI (-10,1 g/m²) w porównaniu do enalaprylu (-1,1 g/m²), z różnicą -8,3 g/m² (95% CI: -11,5, -5,0; p<0,0001). Ponadto, obniżenie ciśnienia tętniczego było znaczące: skurczowe o 5,8 mmHg (95% CI: -7,9, -3,7; p<0,0001) oraz rozkurczowe o 2,3 mmHg (95% CI: -3,6, -0,9; p=0,0004).
afterload, aldosteron, angiotensyna II, blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek moczopędny, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl z argininą, podatność tętnic, pojemność minutowa serca, preload, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, tachyfilaksja, tiazydowy lek moczopędny, wskaźnik masy lewej komory - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Indix Combi 2,5 mg + 0,625 mg
Indix Combi w dawce 2,5 mg peryndoprylu (w postaci soli tozylanu, odpowiadającej 1,7 mg peryndoprylu sodu) oraz 0,625 mg indapamidu jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego, szczególnie u pacjentów, u których monoterapia inhibitorami ACE lub diuretykami nie zapewnia odpowiedniej kontroli ciśnienia. Preparat łączy działanie inhibitora konwertazy angiotensyny i diuretyku, co wykazuje synergistyczny efekt w obniżaniu ciśnienia tętniczego. Tabletki powlekane mają postać białych, obustronnie wypukłych kapsułek o wymiarach około 4×8 mm, zawierają 74,056 mg laktozy jednowodnej, co wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją laktozy. Linia podziału na tabletce służy jedynie ułatwieniu połykania, a nie do dzielenia dawki.
diuretyk, hipotensja, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, kontrola ciśnienia tętniczego, lek hipotensyjny, monoterapia, nadciśnienie tętnicze samoistne, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, peryndopryl, politerapia, preparat złożony, terapia skojarzona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Indapamid – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Badania przedkliniczne nie wykazały negatywnego wpływu indapamidu na płodność u szczurów, co sugeruje brak istotnego ryzyka dla płodności u ludzi. Jednak u pacjentów stosujących preparaty złożone z indapamidu i amlodypiną obserwowano odwracalne zmiany biochemiczne w główkach plemników, a dane kliniczne dotyczące wpływu amlodypiny na płodność są niewystarczające. Stosowanie indapamidu w ciąży jest przeciwwskazane, zwłaszcza w II i III trymestrze, ze względu na ryzyko niedokrwienia łożyska i płodu, opóźnienia wzrostu płodu oraz rzadkich powikłań u noworodków, takich jak hipoglikemia i małopłytkowość. Dane dotyczące stosowania indapamidu u kobiet w ciąży są ograniczone (mniej niż 300 przypadków), dlatego zaleca się unikanie tego leku w okresie ciąży, szczególnie w I trymestrze.
amlodypina, badanie przedkliniczne, badanie ultrasonograficzne nerek, ciąża, ciśnienie tętnicze, diuretyk tiazydowy, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie niepożądane, działanie teratogenne, główka plemnika, hipoglikemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, karmienie piersią, laktacja, lek moczopędny, lek tiazydowy, małopłytkowość, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedokrwienie łożyska, niedokrwienie płodu, objętość osocza, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, płodność, pochodna sulfonamidu, przepływ maciczno-łożyskowy, żółtaczka jąder podkorowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Co-Prenessa 8 mg + 2,5 mg
Lek Co-Prenessa, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą 8 mg oraz indapamid 2,5 mg, jest stosowany w dawce jednej tabletki raz na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem, co optymalizuje jego skuteczność. U pacjentów w wieku podeszłym konieczna jest szczegółowa ocena funkcji nerek, z korektą stężenia kreatyniny w osoczu uwzględniającą wiek, masę ciała oraz płeć. Stosowanie leku jest przeciwwskazane przy klirensie kreatyniny poniżej 60 ml/min, natomiast przy klirensie ≥60 ml/min nie wymaga zmiany dawkowania. Monitorowanie terapii powinno obejmować regularne oznaczanie stężenia kreatyniny i potasu w surowicy, aby w porę wykryć ewentualne zaburzenia czynności nerek. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna zmiana dawkowania, natomiast lek jest przeciwwskazany przy ciężkich zaburzeniach wątroby.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, Co-Prenessa, czynność nerek, dawkowanie leku, indapamid, klirens kreatyniny, kreatynina w osoczu, leczenie skojarzone, monoterapia, parametry wątrobowe, peryndopryl, podanie doustne, stężenie kreatyniny i potasu, umiarkowane zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diuresin SR 1,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa indapamidu, substancji czynnej Diuresin SR, obejmowały ocenę toksyczności ostrej, kancerogenności oraz wpływu na funkcje rozrodcze. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla podania dożylnego wynosiły 577-635 mg/kg u myszy, 394-440 mg/kg u szczurów oraz 272-358 mg/kg u świnek morskich, natomiast przy podaniu doustnym LD50 przekraczała 3000 mg/kg u myszy, szczurów i świnek morskich oraz 2000 mg/kg u psów, co wskazuje na relatywnie niską toksyczność przy tej drodze podania. Długoterminowe badania kancerogenności na myszach i szczurach, z dawkami od 10 do 100 mg/kg/dobę przez 21-24 miesiące, nie wykazały działania kancerogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania indapamidu w dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Co-Amlessa 2 mg + 5 mg + 0,625 mg
Przedawkowanie preparatu Co-Amlessa, zawierającego peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę oraz indapamid, manifestuje się głównie znacznym niedociśnieniem tętniczym oraz tachykardią odruchową. Objawy obejmują również nudności, wymioty, kurcze mięśni, zawroty głowy, senność, splątanie oraz zaburzenia diurezy, takie jak oliguria mogąca przejść w anurię wskutek hipowolemii. Przedawkowanie może prowadzić do istotnych zaburzeń elektrolitowych, w tym hiponatremii i hipokaliemii. Amlodypina powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, długotrwałe niedociśnienie układowe, które może skutkować wstrząsem, a także rzadki, ale poważny niekardiogenny obrzęk płuc pojawiający się z opóźnieniem 24-48 godzin po ekspozycji, wymagający wsparcia oddechowego.
amlodypina, anuria, dializoterapia, glukonian wapnia, hipowolemia, indapamid, lek inotropowy, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie układowe, niekardiogenny obrzęk płuc, oliguria, peryndopryl, peryndoprylat, płukanie żołądka, równowaga wodno-elektrolitowa, rozszerzenie naczyń obwodowych, roztwór izotoniczny soli, tachykardia odruchowa, wazokonstryktor, węgiel aktywowany, wspomaganie oddychania, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Indix SR 1,5 mg
Lek Indix SR zawierający indapamid w dawce 1,5 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest stosowany u dorosłych w dawce 1 tabletki raz na dobę, najlepiej rano. Tabletki należy połykać w całości, nie rozgryzać ani nie żuć, aby nie zaburzyć mechanizmu uwalniania substancji czynnej. Zwiększanie dawki powyżej 1,5 mg nie zwiększa efektu przeciwnadciśnieniowego, lecz nasila działanie diuretyczne, co może prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek dawka pozostaje bez zmian, jednak konieczne jest monitorowanie funkcji nerek. Lek jest przeciwwskazany u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.
działanie diuretyczne, działanie przeciwnadciśnieniowe, działanie saluretyczne, indapamid, Indix SR, klirens kreatyniny, lek moczopędny tiazydowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, podanie doustne, stężenie kreatyniny w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – CoArprenessa
Produkt leczniczy CoArprenessa, zawierający 10 mg peryndoprylu z argininą oraz 2,5 mg indapamidu, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza ze względu na ryzyko interakcji lekowych i działań niepożądanych. Szczególnie niezalecane jest jednoczesne stosowanie litu, co może prowadzić do poważnych komplikacji. Istotnym zagrożeniem jest podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA), która zwiększa ryzyko niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. W przypadku konieczności stosowania podwójnej blokady RAA, terapia powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem specjalisty z regularnym monitorowaniem parametrów nerkowych, stężenia potasu oraz ciśnienia tętniczego. Szczególnie przeciwwskazane jest takie leczenie u pacjentów z nefropatią cukrzycową. Ponadto, podczas terapii peryndoprylem nie zaleca się stosowania leków oszczędzających potas, suplementów potasu ani zamienników soli zawierających potas ze względu na ryzyko hiperkaliemii.
allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, antybiotykoterapia, hiperkaliemia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, kolagenoza naczyń, lek immunosupresyjny, lek oszczędzający potas, lit, małopłytkowość, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, podwójna blokada układu RAA, prokainamid, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Diuresin SR
Indapamid w dawce 1,5 mg (Diuresin SR) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami gospodarki elektrolitowej (hipokaliemia, hiponatremia, hiperkalcemia), cukrzycą, dną moczanową, nadczynnością przytarczyc, niewydolnością wątroby i nerek (GFR 10-50 ml/min). Konieczne jest regularne monitorowanie stężenia potasu i magnezu w osoczu, zwłaszcza w pierwszym tygodniu terapii, ze względu na ryzyko hipokaliemii i hipomagnezemii, które mogą nasilać oporność na leczenie. W przypadku hipokaliemii wskazane jest uzupełnianie potasu, a u pacjentów z niewydolnością wątroby należy przerwać leczenie przy objawach encefalopatii. Indapamid może zmniejszać tolerancję glukozy, co wymaga kontroli parametrów metabolicznych u chorych na cukrzycę. Produkt zawiera 126,45 mg laktozy na tabletkę, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy i cukrzycą.
alergia na sulfonamidy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, digoksyna, dna moczanowa, encefalopatia wątrobowa, glikozydy naparstnicy, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, inhibitory konwertazy angiotensyny, jaskra zamkniętego kąta, krótkowzroczność, nadczynność przytarczyc, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja glukozy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, przesączanie kłębuszkowe, reakcja idiosynkratyczna, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Peryndopryl – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Peryndopryl, jako inhibitor ACE, wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Głównym narządem docelowym toksyczności są nerki, u których obserwowano odwracalne uszkodzenia po przewlekłym podaniu doustnym u szczurów i małp. Substancja nie wykazuje działania mutagennego ani karcynogennego w badaniach in vitro i in vivo, co wskazuje na niskie ryzyko genotoksyczności i nowotworzenia przy długotrwałym stosowaniu. Badania reprodukcyjne nie wykazały bezpośredniego działania embriotoksycznego ani teratogennego peryndoprylu, jednak ze względu na mechanizm działania inhibitorów ACE, lek jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży z uwagi na ryzyko opóźnienia rozwoju płodu, wad wrodzonych nerek oraz zwiększonej śmiertelności okołoporodowej. Nie stwierdzono wpływu na płodność u samców i samic szczurów, co sugeruje brak negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze u ludzi.
amlodypina, choroba nowotworowa, choroby układu sercowo-naczyniowego, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie nefrotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, monitorowanie funkcji nerek, nadciśnienie tętnicze, peryndopryl, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, toksyczność, toksyczność przewodu pokarmowego, układ renina-angiotensyna-aldosteron, uszkodzenie nerek, wada rozwojowa, zaburzenia genetyczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Roxiper 20 mg + 4 mg + 1,25 mg
Przedawkowanie leku Roxiper, zawierającego rozuwastatynę, peryndopryl oraz indapamid, prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych, z dominującym objawem niedociśnienia tętniczego. Objawy kliniczne obejmują nudności, wymioty, zawroty głowy, senność, splątanie oraz kurcze mięśniowe, które są powiązane z hipowolemią i zaburzeniami elektrolitowymi, takimi jak hiponatremia i hipokaliemia. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia funkcji nerek manifestujące się skąpomoczem, mogącym przejść w bezmocz, co wymaga natychmiastowej interwencji. Monitorowanie parametrów biochemicznych, w tym aktywności kinazy kreatynowej, jest kluczowe ze względu na ryzyko rabdomiolizy indukowanej rozuwastatyną.
aktywność transaminaz, bezmocz, ciśnienie tętnicze, dializoterapia, diureza godzinowa, hipokaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja mózgowa, hipowolemia, indapamid, kinaza kreatynowa, kurcze mięśni, niedociśnienie tętnicze, peryndopryl, peryndoprylat, płukanie żołądka, rabdomioliza, rozuwastatyna, skąpomocz, splątanie psychiczne, stężenie kreatyniny, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vabinxo 160 mg + 1,5 mg
Produkt leczniczy Vabinxo zawiera 160 mg walsartanu (antagonista receptora angiotensyny II) oraz 1,5 mg indapamidu (lek tiazydopodobny) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu. Stosowanie Vabinxo u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane, zwłaszcza w drugim i trzecim trymestrze, ze względu na udokumentowaną toksyczność walsartanu, która może prowadzić do poważnych powikłań u płodu, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodka do niewydolności nerek, niedociśnienia i hiperkaliemii. W pierwszym trymestrze stosowanie ARB, w tym walsartanu, nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Indapamid, choć dysponuje ograniczonymi danymi dotyczącymi ciąży (poniżej 300 przypadków), może przy długotrwałym stosowaniu w trzecim trymestrze powodować zmniejszenie objętości osocza, ograniczenie przepływu maciczno-łożyskowego oraz opóźnienie wzrostu płodu. W przypadku potwierdzenia ciąży podczas terapii Vabinxo, lek należy natychmiast odstawić i wdrożyć alternatywne leczenie o lepszym profilu bezpieczeństwa.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, lek moczopędny tiazydowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek tiazydowy, małowodzie, nadwrażliwość, niedociśnienie, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pochodna sulfonamidowa, sprawność reprodukcyjna, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, walsartan - Leksykon leków
Działania niepożądane – Perindopril + Indapamide Krka 4 mg + 1,25 mg
Lek Perindopril + Indapamide Krka w dawce 4 mg (3,34 mg peryndoprylu) + 1,25 mg indapamidu wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z istotnym wpływem na gospodarkę wodno-elektrolitową. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, hamuje układ renina-angiotensyna-aldosteron, co częściowo przeciwdziała hipokaliemii indukowanej przez indapamid. Mimo tego, u 4% pacjentów obserwowano hipokaliemię (stężenie potasu <3,4 mmol/l), co stanowi istotne ryzyko, zwłaszcza u osób starszych, niedożywionych lub przyjmujących inne leki wpływające na potas. Hipokaliemia może prowadzić do zaburzeń rytmu serca, osłabienia mięśniowego, parestezji oraz zwiększonego ryzyka działań niepożądanych glikozydów nasercowych. Ponadto, indapamid może wywoływać reakcje nadwrażliwości skórnej, a peryndopryl charakterystyczny suchy kaszel i duszność, które wymagają monitorowania i różnicowania z innymi stanami klinicznymi.
arytmia komorowa, astenia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, glikozyd nasercowy, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, kaszel, kurcz mięśni, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudność, parestezja, peryndopryl, reakcja nadwrażliwości, świąd, szum uszny, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wymioty, wysypka, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie kurczliwości mięśni, zaburzenie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty głowy błędnikowe, zawroty głowy ośrodkowe - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Symapamid SR 1,5 mg
Symapamid SR, zawierający indapamid w dawce 1,5 mg w formie o przedłużonym uwalnianiu, jest lekiem hipotensyjnym stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Według Charakterystyki Produktu Leczniczego, preparat ten wywiera jedynie niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn, jednak w pojedynczych przypadkach mogą wystąpić reakcje hipotensyjne, takie jak zawroty głowy, osłabienie czy pogorszenie koncentracji, które potencjalnie mogą zaburzać funkcje psychomotoryczne. Szczególną ostrożność należy zachować zwłaszcza w początkowym okresie leczenia oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wpływających na ośrodkowy układ nerwowy. Regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego jest kluczowe dla oceny ryzyka wystąpienia działań niepożądanych wpływających na bezpieczeństwo pacjenta.
ciśnienie tętnicze, funkcje psychomotoryczne, hipotensja, indapamid, lek hipotensyjny, lek tiazydopodobny, nadciśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia krwi, ośrodkowy układ nerwowy, politerapia, reakcja hipotensyjna, senność, Symapamid SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg tabletki 2 mg + 0,625 mg
Przedawkowanie preparatu Co-Prenessa, zawierającego peryndopryl (2 mg) oraz indapamid (0,625 mg), manifestuje się przede wszystkim ciężkim niedociśnieniem tętniczym, będącym wynikiem nadmiernego hamowania ACE przez peryndopryl oraz działania diuretycznego indapamidu. Objawy kliniczne obejmują również nudności, wymioty, skurcze mięśni spowodowane hipokaliemią, zawroty głowy, senność i dezorientację wynikające z niedokrwienia mózgu oraz zaburzeń elektrolitowych, a także skąpomocz do bezmoczu na tle hipowolemii i hipoperfuzji nerek. Charakterystyczne zaburzenia wodno-elektrolitowe to hiponatremia i hipokaliemia, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca i innych powikłań układowych.
bezmocz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, działanie diuretyczne, hamowanie ACE, hemodializa, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, izotoniczny roztwór chlorku sodu, niedociśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, peryndopryl, peryndoprylat, płukanie żołądka, preparat hipotensyjny, skąpomocz, suplementacja potasu, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Indix Combi 2,5 mg + 0,625 mg
Farmakokinetyka produktu leczniczego Indix Combi, zawierającego peryndopryl i indapamid, wykazuje brak wzajemnych interakcji wpływających na parametry obu substancji. Peryndopryl, będący prolekiem, jest szybko wchłaniany (maks. stężenie po 1 h), z okresem półtrwania 1 h, a jego aktywny metabolit peryndoprylat osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 3-4 h, z okresem półtrwania około 17 h. Biodostępność peryndoprylu jest obniżona przez posiłek, dlatego zaleca się podawanie leku na czczo. Peryndoprylat wiąże się umiarkowanie z białkami osocza (20%) i jest wydalany głównie przez nerki, z wydłużonym okresem eliminacji u osób starszych oraz pacjentów z niewydolnością serca lub nerek. Indapamid charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem, wysokim wiązaniem z białkami osocza (79%) oraz okresem półtrwania 14-24 h, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Eliminacja indapamidu odbywa się głównie przez nerki (70%) i kał (22%), a jego farmakokinetyka nie ulega zmianie w niewydolności nerek.
biodostępność substancji czynnej, biotransformacja, dawkowanie dobowe, dializoterapia, dysfagia, enzym konwertujący angiotensynę, indapamid, interakcja lekowa, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, kumulacja substancji, marskość wątroby, modyfikacja dawkowania, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, peryndopryl z indapamidem, peryndoprylat, podeszły wiek, prolek, stan stacjonarny, stopień niewydolności, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rawel SR 1,5 mg
Rawel SR to preparat zawierający 1,5 mg indapamidu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Standardowa dawka wynosi 1 tabletkę na dobę, najlepiej przyjmowaną rano podczas posiłku, co zapewnia optymalną skuteczność terapeutyczną. Tabletki należy połykać w całości, nie rozgryzać ani nie dzielić, aby nie zaburzyć profilu uwalniania substancji czynnej. Zwiększanie dawki powyżej 1,5 mg nie poprawia efektu przeciwnadciśnieniowego, lecz może nasilać działanie saluretyczne, zwiększając ryzyko zaburzeń elektrolitowych. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby dawkę stosuje się ostrożnie, z monitorowaniem parametrów nerkowych i wątrobowych. Indapamid jest przeciwwskazany przy klirensie kreatyniny <30 ml/min oraz w ciężkiej niewydolności wątroby ze względu na ryzyko poważnych powikłań, w tym encefalopatii wątrobowej.
ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, działanie saluretyczne, efekt przeciwnadciśnieniowy, encefalopatia wątrobowa, indapamid, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek o przedłużonym uwalnianiu, nietolerancja laktozy, przedłużone uwalnianie, Rawel SR, stężenie kreatyniny, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wydalanie sodu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe