indapamid
Indapamid jest lekiem moczopędnym z grupy tiazydopodobnych, stosowanym głównie w terapii nadciśnienia tętniczego. W przeciwieństwie do klasycznych diuretyków tiazydowych, charakteryzuje się dodatkowym bezpośrednim działaniem naczyniorozszerzającym, co zwiększa jego skuteczność hipotensyjną.
Mechanizm działania indapamidu polega na hamowaniu wchłaniania zwrotnego sodu w kanaliku dystalnym nefronu, co prowadzi do zwiększonego wydalania sodu, chlorków i wody z organizmu. Lek ten wykazuje również właściwości wazodylatacyjne poprzez zmniejszanie napięcia mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co jest związane z jego wpływem na kanały wapniowe oraz zmniejszaniem wrażliwości naczyń na działanie katecholamin.
Indapamid jest dostępny w dwóch postaciach: o natychmiastowym uwalnianiu (dawka 2,5 mg) oraz o przedłużonym uwalnianiu (dawka 1,5 mg). Forma SR (o przedłużonym uwalnianiu) zapewnia równomierne stężenie leku w osoczu przez 24 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę i poprawia współpracę pacjenta.
W praktyce klinicznej indapamid jest ceniony ze względu na korzystny profil metaboliczny – w dawkach terapeutycznych wykazuje mniejszy wpływ na gospodarkę węglowodanową i lipidową niż klasyczne diuretyki tiazydowe. Szczególnie wartościowy jest w terapii nadciśnienia u pacjentów z zespołem metabolicznym, cukrzycą typu 2 lub dyslipidemią.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – CoAramlessa 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Produkt leczniczy CoAramlessa, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), indapamid (diuretyk tiazydopodobny) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje istotne przeciwwskazania i ograniczenia w stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Lek jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko toksycznego wpływu na płód, w tym zmniejszoną czynność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodków, takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W I trymestrze stosowanie peryndoprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogenności. Indapamid, choć dane są ograniczone (<300 przypadków), może powodować zmniejszenie objętości osocza, ograniczenie przepływu maciczno-łożyskowego oraz opóźnienie wzrostu płodu. Amlodypina nie ma jednoznacznie ustalonego bezpieczeństwa w ciąży, a badania na zwierzętach wskazują na toksyczny wpływ przy dużych dawkach. W przypadku potwierdzenia ciąży podczas terapii CoAramlessą, leczenie należy natychmiast przerwać i wdrożyć alternatywną terapię hipotensyjną o udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, a w II i III trymestrze zaleca się monitorowanie ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, leczenie hipotensyjne, lek moczopędny, lek tiazydowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, objętość osocza, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, przepływ maciczno-łożyskowy, terapia hipotensyjna, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tertensif SR
Indapamid w preparacie Tertensif SR (1,5 mg, tabletki o przedłużonym uwalnianiu) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na ryzyko encefalopatii wątrobowej i śpiączki wątrobowej. Należy monitorować gospodarkę wodno-elektrolitową, zwłaszcza stężenia sodu i potasu w osoczu, gdyż hiponatremia i hipokaliemia (stężenie K+ < 3,4 mmol/l) mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak rabdomioliza, kardiotoksyczność, zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes. Szczególnie narażone są osoby starsze, niedożywione, z marskością wątroby, chorobą wieńcową i niewydolnością serca. Pierwsze oznaczenie potasu powinno nastąpić w pierwszym tygodniu terapii, a w razie hipokaliemii konieczne jest uzupełnienie potasu. Preparat zawiera 124,5 mg laktozy jednowodnej, co stanowi przeciwwskazanie u pacjentów z nietolerancją galaktozy lub brakiem laktazy.
alergia na sulfonamidy, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca, czynnościowa niewydolność nerek, dna moczanowa, encefalopatia wątrobowa, fotowrażliwość, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, kardiotoksyczność, krótkowzroczność, lek moczopędny, lek moczopędny tiazydowy, marskość wątroby, nadczynność przytarczyc, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, przesączanie kłębuszkowe, rabdomioliza, reakcja fotoalergiczna, reakcja idiosynkrazji, śpiączka wątrobowa, torsade de pointes, wodobrzusze, wydłużenie odstępu QT, wysięk naczyniówkowy, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Co-Prenessa 8 mg + 2,5 mg
Przedawkowanie preparatu Co-Prenessa, zawierającego peryndopryl (8 mg) oraz indapamid (2,5 mg), prowadzi do znacznego niedociśnienia tętniczego, które jest dominującym objawem klinicznym i może skutkować poważnymi zaburzeniami hemodynamicznymi. Towarzyszą temu objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty), nerwowo-mięśniowego (kurcze mięśni, zawroty głowy, senność, splątanie), moczowego (skąpomocz, bezmocz) oraz zaburzenia elektrolitowe, takie jak hiponatremia i hipokaliemia, wynikające z działania diuretycznego indapamidu i hipoperfuzji narządowej. Patofizjologia obejmuje nadmierne działanie inhibitora ACE i diuretyku, prowadzące do hipowolemii, zaburzeń elektrolitowych i niedokrwienia narządów, co wymaga szybkiej interwencji medycznej w warunkach specjalistycznych.
dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializoterapia, diuretyk, hemodializa, hipokaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja mózgowa, hipowolemia, indapamid, inhibitor ACE, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, peryndoprylat, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, skąpomocz, techniki nerkozastępcze, węgiel aktywowany, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Indix Combi 5 mg + 1,25 mg
Indix Combi to lek w postaci tabletek powlekanych zawierający 5 mg peryndoprylu tozylanu (odpowiadającego 3,4 mg peryndoprylu) oraz 1,25 mg indapamidu. Tabletki mają charakterystyczny biały kolor, kształt kapsułki o wymiarach około 5 mm na 10 mm, z wytłoczonymi literami „P” i „I” oraz linią podziału umożliwiającą podział na równe dawki. Produkt zawiera także 148,112 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Indix Combi jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego u pacjentów, u których monoterapia peryndoprylem nie zapewniła odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Co-Amlessa 4 mg + 10 mg + 1,25 mg
Co-Amlessa to lek złożony o stałej dawce, zawierający peryndopryl (2-8 mg), amlodypinę (5-10 mg) oraz indapamid (0,625-2,5 mg), przeznaczony do stosowania u pacjentów z ustabilizowanym nadciśnieniem tętniczym po wcześniejszym leczeniu poszczególnymi składnikami w tych samych dawkach. Maksymalna dawka dobowa wynosi 8 mg peryndoprylu + 10 mg amlodypiny + 2,5 mg indapamidu. Lek podaje się doustnie, jedną tabletkę raz na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem, co zapewnia stabilne stężenie substancji czynnych i poprawia adherencję. Preparat nie jest wskazany do leczenia początkowego nadciśnienia i wymaga indywidualnego dostosowania dawki poszczególnych składników w przypadku konieczności modyfikacji terapii.
amlodypina w postaci bezylanu, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, indapamid, klirens kreatyniny, leczenie początkowe, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, peryndopryl z tert-butyloaminą, podanie doustne, stężenie amlodypiny, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Indapen SR 1,5 mg
Indapamid, lek moczopędny w dawce 1,5 mg (Indapen SR, tabletki o przedłużonym uwalnianiu), powinien być stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią z dużą ostrożnością. W okresie ciąży jego stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko niedokrwienia płodowo-łożyskowego, co może prowadzić do zaburzeń wzrostu płodu. Indapamid nie powinien być stosowany w leczeniu fizjologicznych obrzęków ciążowych. W wyjątkowych sytuacjach, gdy korzyści przewyższają ryzyko, decyzja o terapii powinna być poprzedzona szczegółowym wywiadem obejmującym metody antykoncepcji, możliwość ciąży, plany prokreacyjne oraz historię wcześniejszych ciąż i współistniejące schorzenia. Lekarz musi poinformować pacjentkę o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz o konieczności natychmiastowego zgłoszenia podejrzenia ciąży.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Triplixam 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Przedawkowanie Triplixam, zawierającego peryndopryl, indapamid i amlodypinę, prowadzi do istotnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Dominującym objawem jest niedociśnienie tętnicze, które może być znaczne i długotrwałe, z ryzykiem wstrząsu i zgonu. Towarzyszą mu nudności, wymioty, kurcze mięśni, zawroty głowy, senność oraz stan splątania. Występują również zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym hiponatremia i hipokaliemia, które mogą nasilać objawy kliniczne i prowadzić do powikłań kardiologicznych. Amlodypina powoduje rozszerzenie naczyń obwodowych i odruchową tachykardię, a także może wywołać niekardiogenny obrzęk płuc z opóźnionym początkiem (24-48 godzin po przedawkowaniu), wymagający natychmiastowego wsparcia oddechowego. Oliguria (<500 ml/dobę) i anuria stanowią poważne zagrożenie, wynikające z hipowolemii i upośledzonego przepływu nerkowego.
amlodypina, anuria, blokada kanałów wapniowych, dyspnea, elektrokardiografia, glukonian wapnia, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, lek wazopresyjny, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, oliguria, peryndopryl, peryndoprylat, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, przedawkowanie amlodypiny, przedawkowanie indapamidu, przedawkowanie peryndoprylu, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symapamid SR 1,5 mg
Badania przedkliniczne indapamidu, substancji czynnej preparatu Symapamid SR, wykazały istotne informacje dotyczące jego bezpieczeństwa farmakologicznego. Podawanie doustne u zwierząt laboratoryjnych w dawkach od 40 do 8000 razy przekraczających dawki terapeutyczne u ludzi potwierdziło proporcjonalne nasilenie działania moczopędnego, co jest zgodne z mechanizmem działania leku. W badaniach toksyczności ostrej, przy podaniu dożylnym i dootrzewnowym, dominowały objawy takie jak spowolnienie oddechu oraz rozszerzenie naczyń obwodowych, co wskazuje na nasilenie farmakodynamicznych efektów indapamidu nawet przy znacznym przekroczeniu dawek terapeutycznych.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Co-Amlessa 8 mg + 10 mg + 2,5 mg
Co-Amlessa to potrójna terapia hipotensyjna łącząca peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę oraz indapamid, przeznaczona do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u pacjentów uprzednio stabilizowanych na oddzielnych preparatach tych substancji w równoważnych dawkach. Produkt dostępny jest w pięciu wariantach dawkowania: 2 mg + 5 mg + 0,625 mg, 4 mg + 5 mg + 1,25 mg, 4 mg + 10 mg + 1,25 mg, 8 mg + 5 mg + 2,5 mg oraz 8 mg + 10 mg + 2,5 mg (peryndopryl + amlodypina + indapamid). Terapia z zastosowaniem Co-Amlessa umożliwia uproszczenie schematu leczenia, co może poprawić adherencję pacjentów, a także pozwala na indywidualizację leczenia dzięki różnorodności dostępnych dawek.
adherencja terapeutyczna, amlodypina, antagonista wapnia, bezylan, diuretyk tiazydopodobny, działania niepożądane, działanie hipotensyjne, indapamid, inhibitor ACE, linia podziału, nadciśnienie tętnicze pierwotne, peryndopryl, peryndopryl z indapamidem, postać farmaceutyczna, produkt złożony, terapia hipotensyjna, terapia zastępcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Panoprist 4 mg + 1,25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Panoprist, zawierającego 4 mg erbuminy peryndoprylu oraz 1,25 mg indapamidu, wykazały, że toksyczność skojarzenia jest nieznacznie wyższa niż poszczególnych składników stosowanych oddzielnie. Niemniej jednak działania toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano specyficzne efekty toksyczne zależne od gatunku: brak nasilenia toksyczności nerkowej u szczurów, toksyczność przewodu pokarmowego u psów oraz nasilone objawy toksyczności u samic szczurów przy stosowaniu produktu złożonego w porównaniu do monoterapii peryndoprylem.
badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie toksyczne, embriotoksyczność, funkcja rozrodcza, indapamid, margines bezpieczeństwa, peryndopryl, potencjał genotoksyczny, produkt złożony, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, teratogenność, toksyczność narządowa, toksyczność nerkowa, wada rozwojowa, zaburzenie płodności - Leksykon chorób i schorzeń
Hiponatremia – Epidemiologia
Hiponatremia, definiowana jako stężenie sodu w surowicy poniżej 135 mmol/L, jest najczęstszym zaburzeniem elektrolitowym o częstości występowania 1,7-1,9% w populacji ogólnej i 15-35% wśród pacjentów hospitalizowanych, z ciężką hiponatremią (<125 mmol/L) dotyczącą 1-4% chorych szpitalnych. Szczególnie wysoka częstość (do 40%) obserwowana jest na oddziałach intensywnej terapii, a także u pacjentów z marskością wątroby (50%), niewydolnością serca (27%) oraz w podeszłym wieku (około 30%). Hiponatremia jest częsta także u pacjentów leczonych diuretykami tiazydowymi (30-39%) i lekami psychotropowymi (SSRI 0,5-32%). W populacji pediatrycznej umiarkowana i ciężka hiponatremia występuje u około 1% hospitalizowanych dzieci, a łagodna u 45% dzieci z pozaszpitalnym zapaleniem płuc. Hiponatremia wysiłkowa ma częstość około 7-8 przypadków na 100 000 osobolat, z wahaniami w czasie.
choroba wieńcowa, ciężka hiponatremia, COVID-19, cukrzyca, dializa otrzewnowa, diuretyk tiazydowy, hiponatremia, hiponatremia rozcieńczeniowa, hiponatremia wysiłkowa, hydrochlorotiazyd, indapamid, karbamazepina, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nerka, niewydolność serca, okskarbazepina, ostry zawał mięśnia sercowego, POChP, przewlekła choroba nerek, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, skala MELD, stężenie sodu w surowicy, udar mózgu, wentylacja mechaniczna, wodobrzusze, zaburzenie elektrolitowe, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tertensif SR 1,5 mg
Tertensif SR, zawierający indapamid w dawce 1,5 mg w formie tabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu, jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego samoistnego u dorosłych pacjentów. Preparat ten, będący diuretykiem tiazydopodobnym, wykazuje działanie moczopędne i hipotensyjne, co umożliwia skuteczną kontrolę ciśnienia tętniczego. Formuła o przedłużonym uwalnianiu pozwala na stabilne stężenie leku w organizmie i dawkowanie raz na dobę, co sprzyja poprawie adherencji do terapii. W składzie tabletki znajduje się również 124,5 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne w kontekście pacjentów z nietolerancją laktozy.
diuretyk tiazydopodobny, działanie hipotensyjne, działanie moczopędne, indapamid, kontrola ciśnienia tętniczego, laktoza jednowodna, monoterapia, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nadciśnienie tętnicze samoistne, nietolerancja laktozy, przedłużone uwalnianie, tabletka powlekana o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Co-Amlessa 4 mg + 10 mg + 1,25 mg
Preparat Co-Amlessa, zawierający peryndopryl, amlodypinę oraz indapamid, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, obrzękiem naczynioruchowym (w tym dziedzicznym i związanym z inhibitorami ACE), ciężkim niedociśnieniem, wstrząsem (w tym kardiogennym), zwężeniem drogi odpływu z lewej komory, hemodynamicznie niestabilną niewydolnością serca po ostrym zawale mięśnia sercowego, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min) przy wyższych dawkach (8 mg + 5 mg + 2,5 mg i 8 mg + 10 mg + 2,5 mg). Ponadto, lek jest przeciwwskazany u pacjentów dializowanych, z encefalopatią wątrobową, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, hipokaliemią oraz w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko uszkodzenia płodu. Należy unikać jednoczesnego stosowania Co-Amlessa z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²), sakubitrylem/walsartanem oraz podczas pozaustrojowych metod leczenia krwi, ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym obrzęku naczynioruchowego i reakcji anafilaktoidalnych.
aliskiren, amlodypina, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, dihydropirydyna, diuretyk tiazydopodobny, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, encefalopatia wątrobowa, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, lek anestetyczny, lek oszczędzający potas, nadwrażliwość na składniki leku, niedociśnienie, niedorozwój kości czaszki, niewyrówana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl, stenoza aortalna, stężenie potasu, sulfonamid, suplement potasu, trymestr ciąży, wstrząs kardiogenny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego, zwężenie drogi odpływu, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Opamid 1,5 mg
Lek Opamid w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu zawierających 1,5 mg indapamidu jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na indapamid, inne sulfonamidy lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (137 mg/tabletkę). Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciężka niewydolność nerek, ze względu na ryzyko nasilenia azotemii i zaburzeń wodno-elektrolitowych, a także ciężkie zaburzenia czynności wątroby i encefalopatia wątrobowa, które mogą prowadzić do pogłębienia hipokaliemii i zwiększenia działań niepożądanych. Indapamid, jako diuretyk tiazydopodobny, zwiększa wydalanie potasu, dlatego hipokaliemia stanowi istotne przeciwwskazanie ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca i osłabienia mięśniowego.
azotemia, ciężka niewydolność nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, diuretyk, diuretyk tiazydopodobny, encefalopatia wątrobowa, hipokaliemia, indapamid, nadwrażliwość na substancję czynną, nietolerancja laktozy, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśniowe, pochodna sulfonylomocznika, profil farmakodynamiczny, profil farmakokinetyczny, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, sulfonamidy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wydłużenie odstępu QT, wysypka i świąd, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Co-Prenessa 8 mg + 2,5 mg
Co-Prenessa to preparat złożony zawierający 8 mg peryndoprylu z tert-butyloaminą (odpowiadające 6,68 mg peryndoprylu) oraz 2,5 mg indapamidu, przeznaczony do leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego. Lek jest wskazany wyłącznie u pacjentów, u których wcześniejsze skojarzone leczenie tymi substancjami w identycznych dawkach skutecznie kontrolowało ciśnienie tętnicze. Tabletki mają postać białych, owalnych tabletek z linią podziału, która służy jedynie ułatwieniu połykania, a nie do dzielenia dawki. Preparat zawiera również 134,96 mg laktozy, co jest istotne w kontekście nietolerancji tego cukru u niektórych pacjentów.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Indix Combi 5 mg + 1,25 mg
Indix Combi to lek w formie tabletek powlekanych o dawce 5 mg peryndoprylu (3,4 mg peryndoprylu sodu) oraz 1,25 mg indapamidu, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Tabletki mają charakterystyczny kształt kapsułki, są białe, obustronnie wypukłe, z linią podziału umożliwiającą podział na równe dawki. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. laktoza jednowodna (148,112 mg/tabletkę), skrobia kukurydziana i sodu wodorowęglan, natomiast otoczka zawiera m.in. alkohol poliwinylowy i tytanu dwutlenek (E171). Obecność laktozy jest istotna dla pacjentów z jej nietolerancją. Produkt ma okres ważności 28 miesięcy, a po otwarciu opakowania należy go zużyć w ciągu 100 dni, co wynika z wrażliwości na wilgoć i światło.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – CoArprenessa 5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy CoArprenessa zawiera dwie substancje czynne: 5 mg peryndoprylu z argininą (odpowiadające 3,395 mg peryndoprylu) oraz 1,25 mg indapamidu w jednej tabletce. Formuła ta została opracowana w celu optymalizacji efektu terapeutycznego. Tabletki mają postać białych lub prawie białych kapsułek o wymiarach około 8 mm x 5 mm, z linią podziału umożliwiającą podział na równe dawki. Substancje pomocnicze, takie jak wapnia chlorek sześciowodny, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, sodu wodorowęglan, krzemionka koloidalna uwodniona oraz magnezu stearynian, pełnią funkcje stabilizujące, ułatwiające produkcję oraz zapewniające odpowiedni rozpad tabletki po podaniu.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, celuloza mikrokrystaliczna krzemowana, efekt terapeutyczny, indapamid, integralność tabletki, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, peryndopryl z argininą, postać farmaceutyczna, rozpad tabletki, skrobia żelowana kukurydziana, sodu wodorowęglan, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja stabilizująca, tabletka, wapnia chlorek sześciowodny, właściwość przepływowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Indapen SR 1,5 mg
Indapen SR 1,5 mg to tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawierające indapamid, stosowane doustnie w dawce 1 tabletki na dobę, najlepiej rano. Tabletki należy połykać w całości, nie żuć, aby nie zaburzyć mechanizmu uwalniania substancji czynnej. Zwiększenie dawki powyżej 1,5 mg nie zwiększa efektu przeciwnadciśnieniowego, lecz nasila działanie saluretyczne. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek stosowanie jest możliwe wyłącznie przy prawidłowej lub nieznacznie upośledzonej funkcji nerek, z uwzględnieniem dodatkowych parametrów takich jak wiek, masa ciała i płeć.
ciężka niewydolność nerek, działanie moczopędne, działanie przeciwnadciśnieniowe, działanie saluretyczne, indapamid, Indapen SR, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, podanie doustne, stężenie kreatyniny w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ipres long 1,5
Indapamid 1,5 mg (Ipres long 1,5) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z upośledzoną funkcją wątroby, gdzie może indukować encefalopatię wątrobową, potencjalnie prowadzącą do śpiączki. W przypadku objawów encefalopatii leczenie należy natychmiast przerwać. Lek może wywoływać reakcje fotouczuleniowe, dlatego w razie nadwrażliwości na światło zaleca się odstawienie i stosowanie fotoprotekcji przy ponownym podaniu. Indapamid może powodować hiponatremię, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie stężenia sodu, zwłaszcza u osób starszych i z marskością wątroby. Ryzyko hipokaliemii wymaga kontroli potasu co 4-6 tygodni, z pierwszą oceną już w pierwszym tygodniu terapii, szczególnie u pacjentów z grup ryzyka (wiek podeszły, niedożywienie, choroby serca, marskość wątroby). Hipokaliemia i hipomagnezemia mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes, zwłaszcza przy wydłużonym QT w EKG.
częstoskurcz torsade de pointes, dna moczanowa, encefalopatia wątrobowa, fotoprotekcja, glikozyd naparstnicy, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, krótkowzroczność przejściowa, lek moczopędny, marskość wątroby, nadczynność przytarczyc, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, rabdomioliza, reakcja uczuleniowa na światło, śpiączka wątrobowa, tiazydowy lek moczopędny, wydłużony odstęp QT, zamknięty kąt przesączania, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Roxiper 20 mg + 4 mg + 1,25 mg
Roxiper jest lekiem złożonym zawierającym rozuwastatynę, peryndopryl z tert-butyloaminą oraz indapamid, co determinuje szeroki zakres przeciwwskazań wynikających z właściwości poszczególnych składników. Rozuwastatyna wyklucza stosowanie u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję, czynną chorobą wątroby (w tym utrzymującym się podwyższeniem aminotransferaz >3× GGN) oraz miopatią, a także w ciąży, laktacji i przy jednoczesnym stosowaniu sofosbuwiru/welpataswiru/woksylaprewiru lub cyklosporyny. Peryndopryl, jako inhibitor ACE, jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na ACE, obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, w drugim i trzecim trymestrze ciąży, przy współstosowaniu aliskirenu u pacjentów z cukrzycą lub GFR <60 ml/min/1,73 m² oraz sakubitrylu z walsartanem (konieczne 36-godzinne odstępy). Indapamid, pochodna sulfonamidów, jest przeciwwskazany przy nadwrażliwości na sulfonamidy, encefalopatii wątrobowej, ciężkich zaburzeniach czynności wątroby oraz hipokaliemii.
aktywność aminotransferaz, aliskiren, cukrzyca, cyklosporyna, czynna choroba wątroby, dializoterapia, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, encefalopatia wątrobowa, górna granica normy, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, miopatia, nadwrażliwość na rozuwastatynę, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, peryndopryl, pochodna sulfonamidów, rozuwastatyna, rozuwastatyna peryndopryl indapamid, sakubitryl walsartan, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Interakcje leku – Roxiper 20 mg + 8 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl i indapamid, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Szczególnie istotne są interakcje peryndoprylu (inhibitor ACE) z litem (zwiększenie stężenia i toksyczności litu), sakubitrylem/walsartanem (przeciwwskazane ze względu na ryzyko obrzęku naczynioruchowego, wymagane 36-godzinne odstępy), aliskirenem (przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub niewydolnością nerek z powodu ryzyka hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek) oraz niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (osłabienie działania hipotensyjnego i ryzyko niewydolności nerek). Indapamid wymaga ostrożności przy stosowaniu z lekami wywołującymi torsades de pointes ze względu na ryzyko hipokaliemii i zaburzeń rytmu. Rozuwastatyna jest substratem OATP1B1 i BCRP, a jej ekspozycja może być znacznie zwiększona przez cyklosporynę (7-krotnie, przeciwwskazane), inhibitory proteazy (3-7-krotnie) oraz gemfibrozyl (2-krotnie), co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Konieczne jest monitorowanie stężenia potasu, kreatyniny, INR (w przypadku antagonistów witaminy K) oraz glikemii u pacjentów stosujących leki przeciwcukrzycowe.
antagonista receptora angiotensyny II, czynność nerek, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie toksyczne, glikozyd naparstnicy, hepatotoksyczność, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor białka transportowego, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, kwasica mleczanowa, lek immunosupresyjny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek zobojętniający, miopatia, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, peryndopryl, rabdomioliza, rozuwastatyna, sakubitryl walsartan, torsades de pointes, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie czynności nerek, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Vabinxo 160 mg + 1,5 mg
Preparat Vabinxo, zawierający 160 mg walsartanu oraz 1,5 mg indapamidu w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn poprzez wywoływanie działań niepożądanych takich jak zawroty głowy oraz uczucie zmęczenia. Mechanizm tych objawów jest związany z hipotensyjnym działaniem leku, które szczególnie w początkowej fazie terapii lub po zmianie dawkowania może prowadzić do obniżenia ciśnienia tętniczego i zaburzeń adaptacyjnych organizmu. Ryzyko wystąpienia tych objawów jest zwiększone także w przypadku interakcji z innymi lekami o działaniu ośrodkowym lub wpływającymi na ciśnienie krwi.
ciśnienie tętnicze krwi, działanie hipotensyjne, indapamid, interakcje lekowe, lek hipotensyjny, leki o działaniu ośrodkowym, objawy niepożądane, obniżenie ciśnienia krwi, obsługa maszyn, początkowy okres leczenia, prowadzenie pojazdów, reakcja na lek, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, Vabinxo, walsartan, walsartan z indapamidem, zaburzenia kardiologiczne, zaburzenia neurologiczne, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tertensif Bi-Kombi 10 mg + 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Tertensif Bi-Kombi, zawierającego 10 mg peryndoprylu z argininą oraz 2,5 mg indapamidu, wykazały nieznacznie większą toksyczność kombinacji w porównaniu do monoterapii, jednak działania niepożądane pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne, co zapewnia szeroki margines bezpieczeństwa klinicznego. W badaniach na zwierzętach odnotowano nefrotoksyczność u szczurów, toksyczność żołądkowo-jelitową u psów oraz toksyczność dla matek u ciężarnych szczurów, bez teratogennego wpływu na płody. Długotrwałe podawanie peryndoprylu wskazało na przemijające uszkodzenia nerek, a testy genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak mutagennego i rakotwórczego działania. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały embriotoksyczności ani teratogenności, choć inhibitory ACE mogą wpływać niekorzystnie na późny rozwój płodu u gryzoni i królików.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie moczopędne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, indapamid, inhibitory ACE, karcynogenność, monoterapia, nefrotoksyczność, peryndopryl, peryndopryl z argininą, rozszerzenie naczyń obwodowych, śmiertelność okołoporodowa, toksyczność przewlekła, toksyczność żołądkowo-jelitowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Indapres 2,5 mg
Indapres (indapamid 2,5 mg) jest diuretykiem tiazydopodobnym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem istotnych zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii. W badaniach klinicznych stężenie potasu w osoczu <3,4 mmol/l występowało u 25% pacjentów, a <3,2 mmol/l u 10% po 4-6 tygodniach terapii, ze średnim spadkiem potasu o 0,41 mmol/l po 12 tygodniach. Inne zaburzenia elektrolitowe to hiponatremia (niezbyt często), hipochloremia i hipomagnezemia (rzadko). Najczęstsze działania niepożądane obejmują hipokaliemię, reakcje nadwrażliwości skórnej oraz wysypki plamkowo-grudkowe, natomiast rzadziej obserwuje się m.in. zaburzenia rytmu serca, torsades de pointes, encefalopatię wątrobową, rabdomiolizę oraz ostre stany okulistyczne jak jaskra zamkniętego kąta.
agranulocytoza, encefalopatia wątrobowa, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, lek moczopędny, leukopenia, małopłytkowość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, stężenie potasu, tiazyd, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty błędnikowe, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon substancji czynnych
Indapamid – Właściwości farmakodynamiczne
Indapamid, pochodna sulfonamidowa o właściwościach tiazydopodobnych, działa głównie poprzez hamowanie zwrotnego wchłaniania sodu w części proksymalnej kanalika dystalnego nerki, co prowadzi do zwiększonego wydalania sodu i chlorków oraz umiarkowanego wydalania potasu i magnezu. Jego działanie przeciwnadciśnieniowe utrzymuje się przez 24 godziny i jest proporcjonalne do poprawy podatności tętnic oraz zmniejszenia oporu naczyniowego. Indapamid wykazuje również bezpośredni wpływ na naczynia krwionośne, zmniejszając kurczliwość mięśni gładkich, stymulując syntezę prostaglandyn PGE2 i PGI2 oraz nasilając działanie bradykininy, co razem przyczynia się do rozszerzenia naczyń i hamowania agregacji płytek. W dawkach terapeutycznych (1,5 mg w formie o przedłużonym uwalnianiu, 2,5 mg w formie natychmiastowej) efekt diuretyczny jest łagodny lub subkliniczny, natomiast efekt hipotensyjny jest wyraźny i stabilny.
agregacja płytek krwi, antagonista wapnia, bradykinina, cholesterol HDL, cholesterol LDL, diuretyk tiazydopodobny, działanie diuretyczne, działanie przeciwnadciśnieniowe, efekt hipotensyjny, efekt moczopędny, gospodarka lipidowa, gospodarka węglowodanowa, hamowanie wchłaniania zwrotnego sodu, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, kanalik dystalny nerki, kontrola glikemii, kwas moczowy, lek beta-adrenolityczny, mięśnie gładkie naczyń, mikroalbuminuria, opór naczyń obwodowych, ostry atak dny, peryndopryl, plateau terapeutyczne, pochodna sulfonamidowa, podatność tętnic, prostacyklina PGI2, prostaglandyna PGE2, przerost lewej komory serca, stężenie potasu w osoczu, trójglicerydy, wskaźnik masy lewej komory, wydalanie elektrolitów - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Panoprist 4 mg + 1,25 mg
Panoprist to lek złożony, zawierający 4 mg erbuminy peryndoprylu (odpowiadające 3,338 mg peryndoprylu) oraz 1,25 mg indapamidu, wskazany w terapii samoistnego nadciśnienia tętniczego. Preparat jest zalecany jako terapia drugiego wyboru u pacjentów, u których monoterapia peryndoprylem nie przyniosła odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego. Połączenie inhibitora konwertazy angiotensyny (peryndopryl) z diuretykiem tiazydopodobnym (indapamid) umożliwia synergistyczne działanie, skutkujące lepszą redukcją ciśnienia tętniczego, szczególnie w przypadkach nadciśnienia opornego lub trudnego do kontrolowania. Każda tabletka zawiera również 84,7 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
choroby współistniejące, diuretyk tiazydopodobny, diureza, efekt synergistyczny, erbumina peryndoprylu, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie hipotensyjne, monoterapia, monoterapia peryndoprylem, nadciśnienie oporne, nadciśnienie tętnicze samoistne, nietolerancja laktozy, preparat złożony, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Skład i postać leku – Indix Combi 2,5 mg + 0,625 mg
Indix Combi w dawce 2,5 mg peryndoprylu tozylanu (odpowiadającego 1,7 mg peryndoprylu) oraz 0,625 mg indapamidu jest dostępny w postaci białych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych o wymiarach około 4 × 8 mm. Tabletki posiadają linię podziału ułatwiającą rozkruszenie, jednak nie służącą do dzielenia na równe dawki. Substancją pomocniczą w rdzeniu jest m.in. laktoza jednowodna w ilości 74,056 mg, co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe składniki pomocnicze to skrobia kukurydziana, sodu wodorowęglan, skrobia żelowana kukurydziana, powidon K30 oraz magnezu stearynian. Otoczka zawiera alkohol poliwinylowy częściowo zhydrolizowany (E1203), tytanu dwutlenek (E171), makrogol 3350 oraz talk.
alkohol poliwinylowy, dwutlenek tytanu, indapamid, laktoza jednowodna, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, peryndopryl sodu, peryndopryl tozylan, powidon, rdzeń tabletki, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana, środek osuszający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Indapen 2,5 mg
Indapen w dawce 2,5 mg, będący diuretykiem tiazydopodobnym, może wywoływać liczne działania niepożądane, z których najczęściej obserwuje się hipokaliemię (stężenie potasu w osoczu <3,4 mmol/l u 25% pacjentów, a <3,2 mmol/l u 10% po 4-6 tygodniach terapii; średnie zmniejszenie potasu o 0,41 mmol/l po 12 tygodniach), reakcje nadwrażliwości skórnej oraz wysypki plamkowo-grudkowe. Rzadziej występują hiponatremia, hipochloremia, hipomagnezemia, a bardzo rzadko hiperkalcemia, zaburzenia hematologiczne (trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna), zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze oraz potencjalnie śmiertelny torsade de pointes. Należy monitorować morfologię krwi, elektrolity oraz EKG, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do arytmii i chorób autoimmunologicznych.
agranulocytoza, arytmia, ból głowy, dna moczanowa, encefalopatia wątrobowa, fotodermatoza, hiperkalcemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, lek moczopędny, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, plamica, pokrzywka, toczeń rumieniowaty układowy, torsade de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenia erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – CoArprenessa 10 mg + 2,5 mg
Preparat CoArprenessa zawiera 10 mg peryndoprylu (inhibitor ACE) z argininą oraz 2,5 mg indapamidu (diuretyk tiazydopodobny). Peryndopryl jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na inhibitory ACE, obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, wrodzonym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym, w II i III trymestrze ciąży, przy jednoczesnym stosowaniu aliskirenu u chorych z cukrzycą lub GFR < 60 ml/min/1,73 m², a także w przypadku współstosowania z sakubitrylem i walsartanem. Ponadto, nie powinien być stosowany u pacjentów poddawanych pozaustrojowym metodom leczenia krwi oraz z istotnym obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych. Indapamid jest przeciwwskazany u osób z nadwrażliwością na sulfonamidy, encefalopatią wątrobową, ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz hipokaliemią, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń elektrolitowych i neurologicznych.
agranulocytoza, dializoterapia, diuretyk tiazydopodobny, encefalopatia wątrobowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipotensja, hipowolemii, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, peryndopryl z argininą, sakubitryl i walsartan, sulfonamid, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzenie rytmu serca, zwężenie tętnic nerkowych, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Opamid 1,5 mg
Indapamid w dawce 1,5 mg (Opamid, tabletki o przedłużonym uwalnianiu) zasadniczo nie wpływa na szybkość reakcji pacjenta, co jest istotne dla osób prowadzących pojazdy lub obsługujących maszyny wymagające pełnej koncentracji. Niemniej jednak, w początkowym okresie terapii, podczas stosowania w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi lub w przypadku wystąpienia objawów niedociśnienia (np. zawroty głowy, osłabienie, zaburzenia widzenia), zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn może być upośledzona. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o tych ryzykach oraz zalecić wstrzymanie się od prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia objawów hipotensyjnych.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Indapen SR 1,5 mg
Indapen SR 1,5 mg to preparat zawierający indapamid w dawce 1,5 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, przeznaczony wyłącznie do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego. Lek należy do grupy diuretyków tiazydopodobnych i może być stosowany zarówno jako monoterapia, jak i w terapii skojarzonej. Formuła SR zapewnia stabilne, równomierne uwalnianie substancji czynnej, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z wahaniami stężenia leku w osoczu. Każda tabletka zawiera również 122,15 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne w kontekście nietolerancji laktozy u pacjentów.
diuretyk tiazydopodobny, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, indapamid, laktoza jednowodna, leczenie nadciśnienia, lek hipotensyjny, lek pierwszego rzutu, monoterapia, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nietolerancja laktozy, stężenie leku w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Triplixam 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Triplixam to preparat hipotensyjny łączący trzy substancje czynne: peryndopryl (inhibitor ACE), indapamid (diuretyk tiazydopodobny) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych). Lek jest wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego samoistnego u pacjentów, którzy wcześniej osiągnęli kontrolę ciśnienia stosując dwie oddzielne terapie: preparat złożony peryndopryl + indapamid oraz amlodypinę. Dostępny jest w czterech kombinacjach dawek: 5 mg peryndoprylu z argininą (3,395 mg peryndoprylu), 1,25 mg lub 2,5 mg indapamidu oraz 5 mg lub 10 mg amlodypiny (6,935 mg lub 13,870 mg amlodypiny bezylanu). Tabletki różnią się wymiarami (od 9,75 mm x 5,16 mm do 12,2 mm x 6,46 mm) oraz oznaczeniami, co umożliwia jednoznaczną identyfikację dawki.
amlodypina, amlodypina bezylan, antagonista wapnia, bezpieczeństwo terapii, bloker kanałów wapniowych, compliance, diuretyk tiazydopodobny, indapamid, inhibitor ACE, kontrola ciśnienia tętniczego, lek hipotensyjny, mechanizm hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze samoistne, parametry kliniczne, peryndopryl, peryndopryl z argininą, terapia hipotensyjna, terapia substytucyjna - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 10 mg
Farmakokinetyka preparatu CoAramless, zawierającego peryndopryl z argininą, indapamid i amlodypinę, wykazuje, że jednoczesne podanie tych składników nie wpływa na ich indywidualne parametry. Peryndopryl szybko się wchłania (Cmax po 1 godzinie), jest prekursorem aktywnego metabolitu peryndoprylatu, którego maksymalne stężenie osiągane jest po 3-4 godzinach, a okres półtrwania wynosi 17 godzin. Biodostępność peryndoprylu zmniejsza się przy podaniu z pokarmem, dlatego zaleca się podawanie leku na czczo. Indapamid charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem (Cmax po 1 godzinie), wysokim wiązaniem z białkami osocza (79%) oraz długim okresem półtrwania 14-24 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Amlodypina osiąga Cmax po 6-12 godzinach, ma biodostępność 64-80% niezależną od pokarmu, bardzo wysokie wiązanie z białkami (97,5%) oraz długi okres półtrwania 35-50 godzin, co zapewnia stabilne stężenie terapeutyczne przy dawkowaniu dobowym.
amlodypina, biodostępność, biodostępność substancji czynnej, dializoterapia, dystrybucja leku, enzym konwertujący angiotensynę, indapamid, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, końcowy okres półtrwania, maksymalne stężenie w osoczu, maksymalne stężenie we krwi, marskość wątroby, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, okres półtrwania w fazie eliminacji, pacjent w podeszłym wieku, parametry farmakokinetyczne, peryndopryl z argininą, peryndoprylat, pole pod krzywą stężenia leku, prekursor leku, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 10 mg
CoAramlessa to preparat złożony zawierający peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, przeznaczony do leczenia substytucyjnego nadciśnienia tętniczego samoistnego u dorosłych pacjentów. Lek jest wskazany dla osób, które już osiągnęły kontrolę ciśnienia tętniczego stosując peryndopryl i indapamid w formie kombinacji oraz amlodypinę w oddzielnym preparacie, umożliwiając zastąpienie dotychczasowej terapii jednym produktem złożonym. Dostępny jest w trzech wariantach dawkowania: 5 mg peryndoprylu z argininą (3,395 mg peryndoprylu), 1,25 mg indapamidu i 5 mg amlodypiny; 10 mg peryndoprylu z argininą (6,79 mg peryndoprylu), 2,5 mg indapamidu i 5 mg amlodypiny; oraz 10 mg peryndoprylu z argininą (6,79 mg peryndoprylu), 2,5 mg indapamidu i 10 mg amlodypiny. Tabletki różnią się kształtem i oznaczeniami, co ułatwia identyfikację poszczególnych dawek.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg tabletki 2 mg + 0,625 mg
Co-Prenessa w dawce 2 mg peryndoprylu (1,67 mg peryndoprylu) i 0,625 mg indapamidu to lek łączący inhibitor ACE z tiazydopodobnym diuretykiem, co pozwala na zmniejszenie ryzyka hipokaliemii indukowanej przez indapamid. W badaniach klinicznych hipokaliemia (K+ <3,4 mmol/l) występowała u 2% pacjentów przy dawce 2 mg/0,625 mg oraz u 4% przy dawce 4 mg/1,25 mg. Indapamid wykazuje działanie zależne od dawki, przy 1,5 mg hipokaliemia <3,4 mmol/l dotyczyła 10% pacjentów, a przy 2,5 mg aż 25%. Najczęstsze działania niepożądane peryndoprylu to zawroty głowy, ból głowy, kaszel, niedociśnienie tętnicze, a indapamidu – hipokaliemia, reakcje nadwrażliwości skórne i wysypki plamkowo-grudkowe. Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości, z uwzględnieniem potencjalnie zagrażających życiu stanów, takich jak agranulocytoza, torsade de pointes, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek oraz ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
agranulocytoza, astenia, bezmocz, biegunka, ból brzucha, ból głowy, dławica piersiowa, duszność, encefalopatia wątrobowa, eozynofilia, eozynofilowe zapalenie płuc, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipochloremia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, krótkowzroczność, kurcz mięśni, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niestrawność, niewydolność nerek, nudności, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, parestezje, pemfigoid, peryndopryl, plamica, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, świąd, szum uszny, tachykardia komorowa, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, wymioty, wysypka, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie erekcji, zaburzenie smaku, zaburzenie widzenia, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Indapen 2,5 mg
Indapamid, substancja czynna leku Indapen w dawce 2,5 mg, charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) w surowicy w ciągu 1-2 godzin po podaniu doustnym. Biodostępność leku nie jest modyfikowana przez obecność pokarmu, co zapewnia stabilność i przewidywalność działania terapeutycznego. Indapamid wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza i erytrocytów (79%), a jego lipofilność umożliwia penetrację do mięśni gładkich naczyń, co jest kluczowe dla jego działania hipotensyjnego i moczopędnego. Substancja ulega intensywnemu metabolizmowi, a jedynie około 7% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem w ciągu 48 godzin.
białka osocza, biodostępność, biotransformacja, czas osiągnięcia stężenia maksymalnego, dawka leku, dystrybucja leku, działanie farmakodynamiczne, eliminacja leku, erytrocyty, faza eliminacji, indapamid, lek hipotensyjny, lek moczopędny, maksymalne stężenie we krwi, mięśnie gładkie naczyń krwionośnych, okres półtrwania, profil farmakokinetyczny, rozpuszczalność w tłuszczach, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wydalanie z moczem - Leksykon leków
Interakcje leku – Noliprel Forte 5 mg + 1,25 mg
Noliprel Forte, zawierający 5 mg peryndoprylu z argininą (inhibitor ACE) oraz 1,25 mg indapamidu (diuretyk tiazydopodobny), wymaga szczególnej ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu z lekami wpływającymi na ciśnienie tętnicze, czynność nerek oraz gospodarkę elektrolitową. Kluczowe interakcje obejmują ryzyko hiperkaliemii przy stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu oraz litu, a także zmniejszenie skuteczności przeciwnadciśnieniowej i ryzyko ostrej niewydolności nerek przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ. Ponadto, inhibitory ACE mogą nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych, a indapamid może zwiększać toksyczność naparstnicy poprzez indukcję hipokaliemii. Spożywanie alkoholu podczas terapii może nasilać działanie hipotensyjne, prowadząc do ryzyka hipotonii ortostatycznej, odwodnienia oraz zaburzeń świadomości, zwłaszcza u osób starszych.
amiloryd, ciśnienie tętnicze, diuretyk tiazydopodobny, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, farmakolog kliniczny, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipotonia ortostatyczna, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor MAO, lek cytostatyczny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwcukrzycowy, lek sympatykomimetyczny, lek znieczulający, lek zwiotczający mięśnie szkieletowe, leukopenia, naparstnica, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, parametry biochemiczne krwi, peryndopryl z argininą, pochodna kurary, spironolakton, stężenie elektrolitów, stężenie glukozy, stężenie potasu w surowicy, toksyczność litu, triamteren, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny