Właściwości farmakokinetyczne
Indapres 2,5 mg

Indapamid, substancja czynna leku Indapres w dawce 2,5 mg, charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) w osoczu w ciągu 1-2 godzin (Tmax). Wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza i erytrocytami na poziomie 79%, a także kumuluje się w erytrocytach oraz mięśniach gładkich naczyń krwionośnych dzięki swojej wysokiej lipofilności. Metabolizm indapamidu jest intensywny, co potwierdza fakt, że jedynie 7% substancji jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem w ciągu 48 godzin. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (70%) oraz przewód pokarmowy (23%). Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi 15-18 godzin, co umożliwia wygodne dawkowanie raz na dobę.

Właściwości farmakokinetyczne indapamidu

Indapamid, substancja czynna leku Indapres w dawce 2,5 mg, wykazuje charakterystyczny profil farmakokinetyczny, który determinuje jego działanie terapeutyczne. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę jego właściwości farmakokinetycznych z podziałem na kluczowe procesy.1

Wchłanianie

Po podaniu doustnym indapamid charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Szczyt stężenia we krwi (Cmax) jest osiągany stosunkowo szybko, w przedziale 1-2 godzin od momentu przyjęcia leku. Taka charakterystyka wchłaniania zapewnia szybkie rozpoczęcie działania terapeutycznego substancji aktywnej.2

Dystrybucja

Indapamid wykazuje specyficzny wzór dystrybucji w organizmie, który obejmuje:

Ta wysoka lipofilność substancji czynnej ma istotne znaczenie w kontekście jej działania na układ sercowo-naczyniowy i zdolności do przenikania do tkanek docelowych. Zdolność indapamidu do gromadzenia się w erytrocytach może także wpływać na czas jego działania w organizmie.3

Metabolizm i eliminacja

Metabolizm indapamidu zachodzi w znacznym stopniu, co oznacza, że większość substancji aktywnej podlega biotransformacji przed wydaleniem z organizmu. Po doustnym podaniu pojedynczej dawki, drogi eliminacji indapamidu rozkładają się następująco:4

Warto zauważyć, że w moczu, w okresie 48 godzin po podaniu leku, jedynie 7% indapamidu wykrywano w postaci niezmienionej, co potwierdza znaczący udział procesów metabolicznych w eliminacji tej substancji.5

Parametry farmakokinetyczne

Okres półtrwania w fazie eliminacji (t₁/₂) indapamidu wynosi około 15-18 godzin. Ten stosunkowo długi okres półtrwania umożliwia dawkowanie raz na dobę, co jest korzystne z punktu widzenia współpracy pacjenta w procesie leczenia i zapewnia utrzymanie efektu terapeutycznego przez całą dobę.6

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) 1-2 godziny
Wiązanie z białkami osocza i erytrocytami 79%
Eliminacja nerkowa 70%
Eliminacja z przewodem pokarmowym 23%
Związek w postaci niezmienionej w moczu (po 48h) 7%
Okres półtrwania w fazie eliminacji (t₁/₂) 15-18 godzin

Powyższe właściwości farmakokinetyczne indapamidu determinują jego przydatność kliniczną jako skutecznego leku moczopędnego i hipotensyjnego, który można stosować w dogodnym schemacie dawkowania raz na dobę. Jego wysoka lipofilność i dystrybucja do tkanek naczyniowych korelują z działaniem rozszerzającym naczynia krwionośne, co przyczynia się do dodatkowego efektu hipotensyjnego, niezależnego od działania moczopędnego.7

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl