indapamid
Indapamid jest lekiem moczopędnym z grupy tiazydopodobnych, stosowanym głównie w terapii nadciśnienia tętniczego. W przeciwieństwie do klasycznych diuretyków tiazydowych, charakteryzuje się dodatkowym bezpośrednim działaniem naczyniorozszerzającym, co zwiększa jego skuteczność hipotensyjną.
Mechanizm działania indapamidu polega na hamowaniu wchłaniania zwrotnego sodu w kanaliku dystalnym nefronu, co prowadzi do zwiększonego wydalania sodu, chlorków i wody z organizmu. Lek ten wykazuje również właściwości wazodylatacyjne poprzez zmniejszanie napięcia mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co jest związane z jego wpływem na kanały wapniowe oraz zmniejszaniem wrażliwości naczyń na działanie katecholamin.
Indapamid jest dostępny w dwóch postaciach: o natychmiastowym uwalnianiu (dawka 2,5 mg) oraz o przedłużonym uwalnianiu (dawka 1,5 mg). Forma SR (o przedłużonym uwalnianiu) zapewnia równomierne stężenie leku w osoczu przez 24 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę i poprawia współpracę pacjenta.
W praktyce klinicznej indapamid jest ceniony ze względu na korzystny profil metaboliczny – w dawkach terapeutycznych wykazuje mniejszy wpływ na gospodarkę węglowodanową i lipidową niż klasyczne diuretyki tiazydowe. Szczególnie wartościowy jest w terapii nadciśnienia u pacjentów z zespołem metabolicznym, cukrzycą typu 2 lub dyslipidemią.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Triplixam 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Produkt Triplixam, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), indapamid (lek tiazydowy) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działania teratogenne i toksyczne na płód, takie jak zmniejszona czynność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania noworodkowe (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). Stosowanie w I trymestrze jest niezalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad rozwojowych. Indapamid może dodatkowo powodować zmniejszenie objętości osocza, niedokrwienie łożyska i opóźnienie wzrostu płodu, a amlodypina wykazuje toksyczny wpływ na reprodukcję w badaniach na zwierzętach. W przypadku potwierdzenia ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i wdrożyć alternatywną terapię o lepszym profilu bezpieczeństwa. Zalecane jest monitorowanie płodu za pomocą USG (nerki i czaszka w II i III trymestrze) oraz ścisła obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia i zaburzeń elektrolitowych.
amlodypina, antagonista wapnia, dawkowanie leku, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hipowolemii, indapamid, inhibitor ACE, leki tiazydowe, małopłytkowość, małowodzie, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, tiazydowe leki moczopędne, toksyczność neonatalna, toksyczność płodowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Indapen SR 1,5 mg
Indapamid, lek moczopędny z grupy sulfonamidów, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, charakteryzuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa, z dawką toksyczną nieokreśloną nawet do 40 mg (około 27-krotność dawki terapeutycznej 1,5 mg). Przedawkowanie prowadzi do poważnych zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, przede wszystkim hiponatremii (<135 mmol/l) i hipokaliemii (<3,5 mmol/l), manifestujących się objawami takimi jak nudności, wymioty, niedociśnienie tętnicze, skurcze mięśniowe, zawroty głowy, senność, splątanie, wielomocz, a w ciężkich przypadkach skąpomocz lub bezmocz. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują nadmierne działanie moczopędne, hipowolemię oraz zaburzenia elektrolitowe wpływające na ośrodkowy układ nerwowy i funkcje mięśniowe.
choroba nerek, choroba wątroby, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemnia, indapamid, lek moczopędny, lek wazopresyjny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudności i wymioty, płukanie żołądka, równowaga wodno-elektrolitowa, skąpomocz, skurcz mięśniowy, splątanie, sulfonamid, węgiel aktywny, wielomocz, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Vabinxo 160 mg + 1,5 mg
Produkt leczniczy Vabinxo to preparat w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, zawierający 160 mg walsartanu oraz 1,5 mg indapamidu jako substancje czynne. Tabletki mają dwuwarstwową strukturę, gdzie każda warstwa zawiera jedną z substancji aktywnych, co umożliwia kontrolowane uwalnianie składników. Warstwa walsartanu jest jasnobrązowożółta z nakrapianiem i oznaczona symbolem VI2, natomiast warstwa indapamidu jest biała do żółtobiałej. Średnica tabletki wynosi około 11 mm. Substancje pomocnicze, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, mannitol, hypromeloza, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, karbomery oraz żelaza tlenek żółty (E 172), zapewniają integralność strukturalną i odpowiedni profil uwalniania leku.
blister kalendarzykowy, celuloza mikrokrystaliczna, charakterystyka produktu leczniczego, hypromeloza, indapamid, karbomer, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, profil uwalniania, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, walsartan, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tertens-AM 1,5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Tertens-AM, zawierający indapamid (1,5 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), nie był badany przedklinicznie jako połączenie substancji czynnych, jednak dane dotyczące poszczególnych składników wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa. Indapamid wykazuje toksyczność ostrą i przewlekłą jedynie przy dawkach od 40 do 8000 razy przekraczających dawki terapeutyczne, z objawami takimi jak spowolnienie oddechu i obwodowy rozkurcz naczyń, które są zgodne z jego farmakologicznym działaniem. Nie stwierdzono działania mutagennego ani rakotwórczego, a także brakuje dowodów na toksyczny wpływ na zarodki, teratogenność oraz zaburzenia płodności u zwierząt doświadczalnych. Amlodypina, podawana w dawkach około 50-krotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna (10 mg), powodowała opóźnienie porodu, wydłużenie jego czasu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa, natomiast dawki do 10 mg/kg mc./dobę nie wpływały negatywnie na płodność szczurów.
amlodypina, działanie moczopędne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, gęstość nasienia, hormon folikulotropowy, indapamid, komórki Sertoliego, mutagenność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozkurcz naczyń obwodowych, spermatydy, Tertens-AM, testosteron, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Indix SR 1,5 mg
Indapamid, substancja czynna leku Indix SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu 1,5 mg), jest diuretykiem stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego. Klinicznie wykazano, że indapamid zasadniczo nie wpływa na szybkość reakcji pacjenta, co jest istotne dla osób prowadzących pojazdy mechaniczne lub obsługujących maszyny. Niemniej jednak, w początkowej fazie leczenia oraz podczas jednoczesnego stosowania innych leków przeciwnadciśnieniowych, może dojść do nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego, manifestującego się objawami hipotensji takimi jak zawroty głowy, osłabienie, zaburzenia widzenia czy senność. Objawy te mogą zaburzać zdolność bezpiecznego prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
diuretyk, efekt hipotensyjny, faza leczenia, funkcje psychomotoryczne, hipotensja, hipotensja ortostatyczna, indapamid, Indix SR, interakcje lekowe, lek moczopędny, leki przeciwnadciśnieniowe, nadciśnienie tętnicze, obniżenie ciśnienia tętniczego, politerapia hipotensyjna, produkt leczniczy, substancja czynna, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Noliprel Forte 5 mg + 1,25 mg
Noliprel Forte, zawierający peryndopryl (5 mg) i indapamid (1,25 mg), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz toksyczne działania u noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). W pierwszym trymestrze stosowanie peryndoprylu wiąże się z potencjalnym, choć niejednoznacznym, ryzykiem teratogenności, dlatego zaleca się zmianę terapii na leki o lepszym profilu bezpieczeństwa przed planowaną ciążą. Ekspozycja na indapamid w trzecim trymestrze może prowadzić do zmniejszenia objętości osocza, niedokrwienia łożyska i opóźnienia wzrostu płodu, co również uzasadnia unikanie tego leku w ciąży. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej Noliprel Forte, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie alternatywnej terapii hipotensyjnej oraz monitorowanie płodu za pomocą ultrasonografii nerek i czaszki.
dysfagia, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, lek tiazydowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, Noliprel Forte, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl z argininą, pochodna sulfonamidu, profil bezpieczeństwa, przepływ maciczno-łożyskowy, terapia hipotensyjna, tiazydowy lek moczopędny, ultrasonografia nerek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Co-Prenessa 8 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Co-Prenessa, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą 8 mg oraz indapamid 2,5 mg, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające jego profil toksykologiczny. Wyniki wskazują na nieznacznie podwyższoną toksyczność kombinacji w porównaniu do monoterapii poszczególnymi składnikami, jednak wszystkie działania niepożądane ujawniały się przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, co zapewnia szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach na modelach zwierzęcych zaobserwowano umiarkowane efekty toksyczne, w tym toksyczność przewodu pokarmowego u psów oraz zwiększoną toksyczność matczyną u szczurów, natomiast wpływ na nerki nie różnił się istotnie od monoterapii. Ponadto, zarówno peryndopryl, jak i indapamid nie wykazały potencjału genotoksycznego ani karcynogennego, co jest istotne dla długoterminowego bezpieczeństwa stosowania Co-Prenessy.
badanie przedkliniczne, Co-Prenessa, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, indapamid, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, monoterapia, objaw nerkowy, peryndopryl, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zaburzenie płodności - Leksykon substancji czynnych
Kwas 4-acetamidobenzoesowy – Interakcje
Kwas 4-acetamidobenzoesowy, składnik kompleksu inozyny pranobeksu, wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, które wymagają szczególnej uwagi klinicznej. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami oksydazy ksantynowej (np. allopurynol), które mogą prowadzić do wzrostu stężenia kwasu moczowego i nasilenia objawów hiperurykemii. Ponadto, jednoczesne stosowanie z lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego, w tym diuretykami tiazydowymi (hydrochlorotiazyd, chlortalidon, indapamid) oraz pętlowymi (furosemid, torasemid, kwas etakrynowy), może zaburzać gospodarkę kwasu moczowego i wymaga monitorowania funkcji nerek oraz poziomu elektrolitów. Preparaty zawierające kwas 4-acetamidobenzoesowy nie powinny być stosowane równocześnie z lekami immunosupresyjnymi ze względu na ryzyko farmakokinetycznych zmian działania terapeutycznego, co może obniżać skuteczność terapii lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
alkohol etylowy, allopurynol, azydotymidyna, biodostępność AZT, chlortalidon, diuretyk pętlowy, diuretyk tiazydowy, działanie immunomodulujące, funkcja nerek, furosemid, hiperurykemia, hydrochlorotiazyd, indapamid, inhibitor oksydazy ksantynowej, inozyna pranobeksu, kwas 4-acetamidobenzoesowy, kwas etakrynowy, kwas moczowy, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego, monocyt krwi, poziom elektrolitów, poziom kwasu moczowego, torasemid, tworzenie nukleotydów, wewnątrzkomórkowa fosforylacja - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy CoAramlessa, zawierający peryndopryl z argininą (inhibitor ACE), indapamid (lek tiazydopodobny) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym. Stosowanie leku nie jest zalecane w pierwszym trymestrze ciąży, a jest bezwzględnie przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ze względu na ryzyko poważnych powikłań płodowych, takich jak zmniejszona czynność nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodków: niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W przypadku ekspozycji na inhibitory ACE w II i III trymestrze wskazane jest wykonanie badania ultrasonograficznego nerek i czaszki płodu oraz ścisła obserwacja noworodka. Indapamid, choć dane są ograniczone (<300 przypadków), może powodować niedokrwienie łożyska, opóźnienie wzrostu płodu oraz rzadkie przypadki hipoglikemii i małopłytkowości u noworodków. Amlodypina przenika do mleka kobiecego (3-7% dawki matki, max 15%), jednak jej wpływ na niemowlęta nie jest do końca poznany.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne nerek, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, karmienie piersią, leczenie hipotensyjne, małopłytkowość, małowodzie, nadwrażliwość na pochodne sulfonamidowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, obniżone stężenie potasu, peryndopryl z argininą, przepływ krwi maciczno-łożyskowy, terapia hipotensyjna, tiazydowy lek moczopędny, toksyczny wpływ na rozród, zmniejszona liczba płytek krwi - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ipres long 1,5 1,5 mg
Preparat Ipres long 1,5 mg (indapamid 1,5 mg) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w okresie reprodukcyjnym. Indapamid, jako lek moczopędny, jest przeciwwskazany w ciąży ze względu na ryzyko niedokrwienia płodowo-łożyskowego oraz zaburzeń wzrostu płodu. Nie powinien być stosowany do leczenia fizjologicznych obrzęków ciążowych. U kobiet karmiących piersią stosowanie indapamidu nie jest zalecane z powodu braku danych dotyczących przenikania leku do mleka oraz potencjalnego ryzyka nadwrażliwości na pochodne sulfonamidów, hipokaliemii u niemowląt oraz możliwego hamowania laktacji. Badania toksykologiczne na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu indapamidu na płodność, co pozwala na uspokojenie pacjentek co do braku wpływu na zdolności reprodukcyjne u ludzi.
badanie toksykologiczne, hipokaliemia, indapamid, lek moczopędny, nadciśnienie, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedokrwienie łożyska, niedokrwienie płodowo-łożyskowe, obrzęk fizjologiczny, sulfonamid, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenie rozwoju płodu, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wzrostu płodu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rawel SR 1,5 mg
Rawel SR zawiera indapamid w dawce 1,5 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, należący do grupy leków moczopędnych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są reakcje nadwrażliwości skórnej, w tym wysypki grudkowo-plamkowe, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami alergicznymi i astmatycznymi. Istotnym aspektem terapii jest monitorowanie zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii. Po 4-6 tygodniach stosowania dawki 1,5 mg stężenie potasu w osoczu <3,4 mmol/l występuje u 10% pacjentów, a <3,2 mmol/l u 4%, ze średnim spadkiem potasu o 0,23 mmol/l po 12 tygodniach. Wyższa dawka 2,5 mg wiąże się z większym ryzykiem hipokaliemii (25% i 10% odpowiednio) oraz spadkiem potasu o 0,41 mmol/l.
agranulocytoza, elektrokardiogram, encefalopatia wątrobowa, hiperkalcemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, lek moczopędny, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość, nadwrażliwość na światło, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, odstęp QT, potas w osoczu, rabdomioliza, toczeń rumieniowaty układowy, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT, wysypka grudkowo-plamkowa, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie erekcji, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tertensif Bi-Kombi 10 mg + 2,5 mg
Tertensif Bi-Kombi, zawierający 10 mg peryndoprylu z argininą oraz 2,5 mg indapamidu, wykazuje farmakokinetykę, w której składniki nie wpływają na siebie wzajemnie. Peryndopryl jest prolekiem, szybko wchłaniany (Tmax 1h), z krótkim okresem półtrwania (1h), przekształcany do aktywnego metabolitu peryndoprylatu, którego Tmax wynosi 3-4h, a okres półtrwania niezwiązanej frakcji to około 17h. Biodostępność peryndoprylu zmniejsza się przy spożyciu pokarmu, dlatego zaleca się podawanie leku na czczo. Peryndoprylat wiąże się z białkami osocza w 20%, a jego eliminacja odbywa się głównie przez nerki. U pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby, dializowanych oraz osób w podeszłym wieku obserwuje się zmiany w farmakokinetyce, co wymaga dostosowania dawkowania zwłaszcza w przypadku niewydolności nerek (klirens kreatyniny). W przypadku marskości wątroby modyfikacja dawkowania nie jest konieczna.
biodostępność leku, dializoterapia, enzym konwertujący angiotensynę, farmakokinetyka, faza eliminacji, indapamid, klirens kreatyniny, klirens peryndoprylatu, klirens wątrobowy, kumulacja w organizmie, marskość wątroby, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, peryndopryl, peryndopryl i indapamid, peryndoprylat, prolek, stan stacjonarny, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Roxiper 10 mg + 4 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy Roxiper to złożony preparat łączący trzy substancje czynne: peryndopryl (inhibitor ACE), indapamid (tiazydopodobny lek moczopędny) oraz rozuwastatynę (selektywny inhibitor reduktazy HMG-CoA). Peryndopryl wykazuje działanie przeciwnadciśnieniowe poprzez hamowanie konwersji angiotensyny I do angiotensyny II, co prowadzi do zmniejszenia wydzielania aldosteronu, obniżenia oporu obwodowego i redukcji przerostu lewej komory serca (LVMI zmniejszony o -10,1 g/m² vs -1,1 g/m² przy enalaprylu, p<0,0001). Indapamid zwiększa wydalanie sodu i chlorków, poprawiając podatność naczyń i zmniejszając opór naczyniowy, bez negatywnego wpływu na metabolizm lipidów i węglowodanów. Rozuwastatyna skutecznie obniża LDL-C (średnio o 45% w badaniu JUPITER przy dawce 20 mg), całkowity cholesterol i triglicerydy, jednocześnie podnosząc HDL-C, co potwierdzają liczne badania kliniczne, w tym u pacjentów z rodzinną hipercholesterolemią (redukcja LDL-C do 53% przy dawce 40 mg). Działanie przeciwnadciśnieniowe Roxiper utrzymuje się przez 24 godziny, a synergistyczne połączenie peryndoprylu i indapamidu wykazuje większą skuteczność niż monoterapia.
antagonista receptora angiotensyny, bradykinina, choroba układu sercowo-naczyniowego, hiperkaliemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kompleks intima-media tętnic szyjnych, lek moczopędny, lek tiazydowy, mialgia, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność krążenia, opór obwodowy naczyniowy, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, pochodna sulfonamidowa, przerost lewej komory, przewlekła choroba nerek, renina, rodzinna heterozygotyczna hipercholesterolemia, rodzinna homozygotyczna hipercholesterolemia, rozuwastatyna, układ RAA - Leksykon leków
Działania niepożądane – Indap 2,5 mg
Indapamid w dawce 2,5 mg, stosowany jako diuretyk tiazydopodobny, wiąże się z ryzykiem istotnych zaburzeń elektrolitowych, przede wszystkim hipokaliemii, która występuje u 25% pacjentów z poziomem potasu w osoczu <3,4 mmol/l oraz u 10% z poziomem <3,2 mmol/l po 4-6 tygodniach terapii. Średni spadek stężenia potasu po 12 tygodniach wynosi 0,41 mmol/l. Hipokaliemia może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsades de pointes, szczególnie u pacjentów z chorobami serca lub stosujących leki wydłużające odstęp QT. Inne rzadkie, ale poważne działania niepożądane to agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka), ostra jaskra zamkniętego kąta oraz rabdomioliza, która może prowadzić do ostrej niewydolności nerek. W trakcie terapii należy monitorować elektrolity, funkcję wątroby i nerek oraz objawy neurologiczne i okulistyczne.
agranulocytoza, diuretyk tiazydopodobny, encefalopatia wątrobowa, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipochloremia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, krótkowzroczność, kurcz mięśni, leukopenia, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niedowidzenie, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, plamica, pokrzywka, rabdomioliza, reakcja nadwrażliwości, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, torsades de pointes, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, wykwit plamisto-grudkowy, wysypka plamkowo-grudkowa, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie rytmu serca, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Indap
Indapamid w dawce 2,5 mg, zawarty w preparacie Indap, jest lekiem moczopędnym o mechanizmie działania podobnym do tiazydów. Stosowanie wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby ze względu na ryzyko encefalopatii wątrobowej, a także u osób z ryzykiem zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej. Konieczne jest regularne monitorowanie elektrolitów, zwłaszcza sodu, potasu, magnezu i wapnia w osoczu. Hiponatremia i hipokaliemia (< 3,4 mmol/l) są najistotniejszymi powikłaniami, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń mięśniowych, rabdomiolizy oraz arytmii, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, z marskością wątroby, chorobą niedokrwienną serca, niewydolnością serca oraz wydłużonym odstępem QT. W przypadku hipokaliemii konieczna jest szybka suplementacja potasu, a także korekta niedoboru magnezu, który może utrudniać leczenie. Indapamid może również indukować reakcje fototoksyczne i idiosynkratyczne reakcje okulistyczne, w tym ostrą jaskrę zamkniętego kąta, wymagającą natychmiastowego odstawienia leku i ewentualnego leczenia okulistycznego.
bradykardia, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dna moczanowa, encefalopatia wątrobowa, filtracja kłębuszkowa, glikozyd naparstnicy, hiperkalcemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, jaskra zamkniętego kąta, kamica nerkowa, lek moczopędny tiazydowy, nadczynność przytarczyc, niewydolność serca, rabdomioliza, reakcja uczuleniowa na światło, torsades de pointes, wydłużony odstęp QT, wysięk naczyniówkowo-twardówkowy, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – CoAramlessa 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
CoAramlessa to lek trójskładnikowy zawierający peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. W trakcie leczenia obserwuje się liczne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, ból głowy, parestezje, senność, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, szum uszny, kołatanie serca, zaczerwienienie twarzy oraz niedociśnienie tętnicze. Ze strony układu oddechowego mogą wystąpić kaszel i duszność, a ze strony przewodu pokarmowego – ból brzucha, zaparcia, biegunka, nudności i wymioty. Szczególnie istotne jest ryzyko hipokaliemii, zwłaszcza przy stosowaniu indapamidu w dawkach 1,5 mg i 2,5 mg, gdzie stężenie potasu poniżej 3,2 mmol/l wystąpiło odpowiednio u 4% i 10% pacjentów po 4-6 tygodniach terapii, ze średnim spadkiem potasu o 0,23 mmol/l i 0,41 mmol/l po 12 tygodniach. Ponadto, możliwe są hiponatremia, hiperkalcemia oraz hiperglikemia. Rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość) oraz groźne powikłania kardiologiczne, takie jak zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego i torsade de pointes.
agranulocytoza, amlodypina, ból głowy, bradykardia, diuretyk tiazydopodobny, duszność, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, hiponatremia, indapamid, kaszel, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność szpiku kostnego, pancytopenia, parestezja, peryndopryl, podwójne widzenie, SIADH, szum uszny, tachykardia komorowa, torsade de pointes, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zaburzenia widzenia, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Roxiper 20 mg + 8 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl oraz indapamid, jest bezwzględnie przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią ze względu na potencjalne teratogenne i toksyczne działanie na płód oraz noworodka. Inhibitory ACE, takie jak peryndopryl, mogą zwiększać ryzyko wad rozwojowych, zwłaszcza w II i III trymestrze ciąży, prowadząc do zaburzeń czynności nerek, małowodzia, opóźnienia kostnienia czaszki oraz poważnych powikłań u noworodka, takich jak niewydolność nerek, niedociśnienie i hiperkaliemia. Indapamid, jako lek tiazydowy, może powodować zmniejszenie objętości osocza u matki, niedokrwienie płodowo-łożyskowe oraz rzadkie przypadki hipoglikemii i małopłytkowości u noworodków. Rozuwastatyna jest przeciwwskazana w ciąży z uwagi na kluczową rolę cholesterolu w rozwoju płodu i ryzyko wynikające z hamowania reduktazy HMG-CoA. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii Roxiper, leczenie należy natychmiast przerwać i wdrożyć alternatywną terapię o ustalonym profilu bezpieczeństwa.
diuretyk tiazydopodobny, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie hipotensyjne, hiperkaliemia, hipoglikemia, indapamid, inhibitor ACE, leczenie hipolipemizujące, lek tiazydowy, małopłytkowość, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie płodowo-łożyskowe, niewydolność nerek, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, pochodna sulfonamidu, reduktaza HMG-CoA, Roxiper, rozuwastatyna, statyna, tiazydowy lek moczopędny - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Triplixam 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Triplixam, zawierający peryndopryl (5 mg lub 10 mg), indapamid (1,25 mg lub 2,5 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), wymaga szczególnej uwagi pod kątem wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Peryndopryl i indapamid nie wykazują bezpośredniego wpływu na funkcje psychomotoryczne, jednak mogą pośrednio oddziaływać poprzez obniżenie ciśnienia tętniczego, co w niektórych przypadkach może prowadzić do objawów takich jak zawroty głowy czy osłabienie. Amlodypina natomiast wykazuje niewielki do umiarkowanego stopnia wpływ na zdolności psychomotoryczne, manifestujący się zawrotami głowy, bólami głowy, zmęczeniem, znużeniem oraz nudnościami, co może negatywnie wpływać na bezpieczeństwo w ruchu drogowym i obsłudze maszyn. Szczególną ostrożność zaleca się w początkowym okresie terapii lub przy zmianie dawkowania, gdy ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest największe.
amlodypina, bezylan, bóle głowy, choroby współistniejące, działania niepożądane, działanie sedatywne, funkcje psychomotoryczne, indapamid, nudności, objawy niepożądane, obniżenie ciśnienia tętniczego, peryndopryl, początkowy okres leczenia, reakcje indywidualne, sól z argininą, substancje czynne, terapia farmakologiczna, Triplixam, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – CoArprenessa 5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy CoArprenessa, zawierający peryndopryl (5 mg) i indapamid (1,25 mg), jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki leku, w tym na inhibitory ACE oraz pochodne sulfonamidów. Bezwzględne przeciwwskazania obejmują historię obrzęku naczynioruchowego (w tym obrzęk Quinckego) związanego z inhibitorami ACE, wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy, drugi i trzeci trymestr ciąży, ciężkie zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) i wątroby, encefalopatię wątrobową oraz znaczne obustronne zwężenie tętnic nerkowych. Ponadto, stosowanie CoArprenessy jest przeciwwskazane u pacjentów dializowanych oraz z nieleczoną, niewyrównaną niewydolnością serca. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min) oraz wątroby, gdzie korzyści z terapii muszą przewyższać potencjalne ryzyko.
Interakcje lekowe stanowią istotne ograniczenie w stosowaniu CoArprenessy. Przeciwwskazane jest jednoczesne podawanie z aliskirenem u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek (GFR <60 ml/min/1,73 m²) ze względu na ryzyko hiperkaliemii, hipotonii i pogorszenia funkcji nerek. Również łączenie z preparatami zawierającymi sakubitryl i walsartan zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Ze względu na mechanizm działania peryndoprylu jako inhibitora ACE oraz diuretyczne działanie indapamidu, należy unikać stosowania u pacjentów z hipokaliemią oraz monitorować elektrolity i funkcję nerek podczas terapii. Kobiety w ciąży, zwłaszcza w II i III trymestrze, nie powinny stosować tego leku z powodu teratogennego działania inhibitorów ACE. Wskazane jest indywidualne rozważenie ryzyka i korzyści przed rozpoczęciem terapii u pacjentów z chorobami współistniejącymi i stosujących leki mogące wchodzić w interakcje z CoArprenessą.
aliskiren, CoArprenessa, dializoterapia, diuretyk tiazydopodobny, działanie teratogenne, encefalopatia wątrobowa, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipotonia, indapamid, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, sakubitryl, śpiączka wątrobowa, sulfonamid, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Indix Combi 2,5 mg + 0,625 mg
Produkt leczniczy Indix Combi, zawierający 2,5 mg peryndoprylu (inhibitor ACE) oraz 0,625 mg indapamidu (lek tiazydopodobny), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych uszkodzeń płodu, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodka, w tym niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. W pierwszym trymestrze stosowanie peryndoprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogenności. Indapamid, mimo ograniczonych danych (poniżej 300 udokumentowanych ciąż), może powodować zmniejszenie objętości osocza, niedokrwienie łożyska i opóźnienie wzrostu płodu przy długotrwałej ekspozycji w trzecim trymestrze. Zaleca się unikanie stosowania Indix Combi w okresie ciąży oraz natychmiastowe przerwanie terapii po jej potwierdzeniu, z wdrożeniem alternatywnego leczenia o ustalonym profilu bezpieczeństwa. W przypadku ekspozycji od drugiego trymestru wskazane jest monitorowanie ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu oraz obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia.
hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek tiazydowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, opóźnienie wzrostu płodu, peryndopryl, przepływ maciczno-łożyskowy, sulfonamid, terapia hipotensyjna, teratogenność, tiazydowy lek moczopędny, ultrasonografia nerek, uszkodzenie płodu, zaburzenie czynności nerek, zmniejszenie objętości osocza - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg tabletki 2 mg + 0,625 mg
Co-Prenessa 2 mg/0,625 mg to lek złożony, zawierający peryndopryl w postaci soli tert-butyloaminy (2 mg, co odpowiada 1,67 mg peryndoprylu) oraz indapamid (0,625 mg), stosowany w leczeniu samoistnego (pierwotnego) nadciśnienia tętniczego. Peryndopryl działa jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), natomiast indapamid jest diuretykiem tiazydopodobnym, co zapewnia synergistyczne działanie hipotensyjne. Tabletki mają postać podłużnych, białych, lekko dwuwypukłych tabletek ze ściętymi krawędziami i zawierają 33,74 mg laktozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
ciśnienie tętnicze, diuretyk tiazydopodobny, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, indapamid, inhibitor ACE, mechanizm działania, monoterapia, nadciśnienie idiopatyczne, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie samoistne, nadciśnienie tętnicze pierwotne, peryndopryl tert-butyloamina, preparat złożony, samoistne nadciśnienie tętnicze - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tertensif Bi-Kombi
Lek Tertensif Bi-Kombi, zawierający 10 mg peryndoprylu z argininą oraz 2,5 mg indapamidu, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko działań niepożądanych i interakcji lekowych. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z litem, lekami oszczędzającymi potas oraz preparatami potasu, ze względu na ryzyko hiperkaliemii. Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) z inhibitorami ACE, antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz ostrej niewydolności nerek i powinna być prowadzona wyłącznie pod ścisłym nadzorem specjalisty z regularnym monitorowaniem czynności nerek, stężenia elektrolitów i ciśnienia tętniczego. U pacjentów z nefropatią cukrzycową przeciwwskazane jest łączenie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II. Ponadto, podczas terapii peryndoprylem należy monitorować morfologię krwi ze względu na ryzyko neutropenii, agranulocytozy i innych zaburzeń hematologicznych, zwłaszcza u pacjentów z kolagenozą naczyń, stosujących leki immunosupresyjne lub z zaburzeniami czynności nerek.
adrenalina, afereza lipoprotein, agranulocytoza, aliskiren, allopurynol, antagonista receptora angiotensyny II, ewerolimus, gliptyna, hiperkaliemia, immunoterapia jadem owadów, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor obojętnej endopeptydazy, kolagenoza naczyń, leczenie odczulające, lek immunosupresyjny, lek oszczędzający potas, lek przeciwhistaminowy, linagliptyna, małopłytkowość, nadciśnienie naczyniowo-nerkowe, nefropatia cukrzycowa, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy jelit, ostra niewydolność nerek, peryndopryl z argininą, pierwotny hiperaldosteronizm, prokainamid, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, saksagliptyna, sakubitryl, siarczan dekstranu, sitagliptyna, syrolimus, temsyrolimus, układ renina-angiotensyna-aldosteron, ultrasonografia, walsartan, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnic nerkowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Indapen 2,5 mg
Indapen, zawierający 2,5 mg indapamidu w formie tabletek powlekanych, jest lekiem moczopędnym z grupy diuretyków tiazydopodobnych, stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego samoistnego (idiopatycznego). Indapamid wykazuje zarówno działanie diuretyczne, jak i hipotensyjne, co czyni go efektywnym w obniżaniu ciśnienia tętniczego u pacjentów wymagających łagodnego efektu moczopędnego. Lek może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, co pozwala na indywidualizację terapii w zależności od potrzeb klinicznych pacjenta.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Noliprel Forte 5 mg + 1,25 mg
Preparat Noliprel Forte, zawierający peryndopryl z argininą (5 mg) oraz indapamid (1,25 mg), nie wykazuje bezpośredniego negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednakże, ze względu na mechanizm działania leków przeciwnadciśnieniowych, istnieje ryzyko wystąpienia indywidualnych reakcji, takich jak ortostatyczne zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia widzenia, senność czy opóźnienie czasu reakcji, które mogą zaburzać bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. Szczególnie narażone są osoby w początkowym okresie terapii oraz pacjenci stosujący politerapię nadciśnienia, co może nasilać efekt hipotensyjny i zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, efekt hipotensyjny, indapamid, interakcja lekowa, lek przeciwnadciśnieniowy, Noliprel Forte, objaw ortostatyczny, obniżenie ciśnienia tętniczego, omdlenie, opóźnienie czasu reakcji, peryndopryl, peryndopryl z argininą, początkowy okres terapii, politerapia nadciśnienia, preparat złożony, reakcja na lek, stan przedomdleniowy, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, zawroty głowy ortostatyczne, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Indapamid – Przedawkowanie
Indapamid, diuretyk tiazydopodobny stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, w dawkach do 40 mg (około 16-27-krotność dawki terapeutycznej 1,5-2,5 mg) nie wykazuje toksyczności w badaniach klinicznych. Przedawkowanie prowadzi do wieloukładowych objawów, w tym hiponatremii, hipokaliemii, niedociśnienia tętniczego, zaburzeń neurologicznych (zawroty głowy, senność, splątanie), nudności, wymiotów, kurczów mięśni oraz zaburzeń funkcji nerek (początkowo poliuria, następnie oliguria i anuria). Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością wątroby (ryzyko śpiączki wątrobowej) oraz osoby przyjmujące leki hipotensyjne, takie jak inhibitory ACE (peryndopryl) i antagoniści wapnia (amlodypina), ze względu na zwiększone ryzyko ciężkiego niedociśnienia i wstrząsu.
amlodypina, antagonista wapnia, anuria, diuretyk tiazydopodobny, dna moczanowa, działanie diuretyczne, gospodarka wodno-elektrolitowa, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja mózgowa, hipowolemia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, kurcze mięśni, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność wątroby, oddział intensywnej terapii, oliguria, osłabienie mięśniowe, peryndopryl, poliuria, śpiączka wątrobowa, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – CoArprenessa 10 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy CoArprenessa, zawierający 10 mg peryndoprylu z argininą (odpowiadający 6,790 mg peryndoprylu) oraz 2,5 mg indapamidu, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań płodowych, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz toksyczność noworodkową (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). Stosowanie inhibitorów ACE, w tym peryndoprylu, nie jest zalecane również w pierwszym trymestrze ciąży z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad wrodzonych. Indapamid, podobnie jak inne leki tiazydowe, może w trzecim trymestrze prowadzić do zmniejszenia objętości osocza i ograniczenia przepływu maciczno-łożyskowego, co skutkuje niedokrwieniem łożyska i opóźnieniem wzrostu płodu. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej CoArprenessę, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia hipotensyjnego o lepszym profilu bezpieczeństwa.
badanie toksyczności, dysfagia, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, lek moczopędny tiazydowy, lek tiazydowy, małowodzie, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, peryndopryl z argininą, przepływ maciczno-łożyskowy, terapia hipotensyjna, teratogenność, ultrasonografia, wady wrodzone, zaburzenia kostnienia - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Co-Prenessa
Produkt leczniczy Co-Prenessa zawiera peryndopryl z tert-butyloaminą (8 mg) oraz indapamid (2,5 mg) i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania. U pacjentów leczonych peryndoprylem obserwowano ryzyko neutropenii, agranulocytozy, małopłytkowości i niedokrwistości, zwłaszcza u osób z kolagenozami, leczonych immunosupresyjnie, przyjmujących allopurynol lub prokainamid oraz z zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się okresowe monitorowanie liczby leukocytów i edukację pacjentów w zakresie zgłaszania objawów infekcji. U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę istnieje zwiększone ryzyko niedociśnienia i niewydolności nerek, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych. Obrzęk naczynioruchowy, w tym krtani, choć rzadki, stanowi poważne zagrożenie życia i wymaga natychmiastowego przerwania leczenia oraz interwencji medycznej, w tym podania adrenaliny (0,3–0,5 ml roztworu 1:1000).
afereza lipoprotein, agranulocytoza, allopurynol, angioedema, błony wysokoprzepływowe, duszność, encefalopatia wątrobowa, ewerolimus, gliptyna, hemodializoterapia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor mTOR, inhibitor obojętnej endopeptydazy, kolagenoza, lek immunosupresyjny, lek oszczędzający potas, lek przeciwhistaminowy, lek tiazydopodobny, linagliptyna, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, neutropenia, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, odczulanie na jad owadów, peryndopryl, pierwotny hiperaldosteronizm, promieniowanie UVA, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, saksagliptyna, sakubitryl z walsartanem, siarczan dekstranu, sitagliptyna, śpiączka wątrobowa, syrolimus, temsyrolimus, wildagliptyna, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ipres long 1,5 1,5 mg
Ipres long 1,5 to preparat zawierający 1,5 mg indapamidu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, przeznaczony do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych. Indapamid należy do diuretyków tiazydopodobnych i wykazuje zarówno działanie diuretyczne, jak i bezpośrednie wazodylatacyjne, co wyróżnia go spośród klasycznych diuretyków tiazydowych. Tabletki są białe, okrągłe, obustronnie wypukłe i zawierają 91 mg laktozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją tego cukru. Forma o przedłużonym uwalnianiu umożliwia stabilne stężenie leku i dawkowanie raz na dobę, co sprzyja lepszej adherencji do terapii.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – CoAramlessa 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Przedawkowanie preparatu CoAramless, zawierającego peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych. Dominującym objawem jest niedociśnienie tętnicze, któremu towarzyszą nudności, wymioty, kurcze mięśni, zawroty głowy, senność, stan splątania oraz oliguria, mogąca przejść w anurię. Zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej obejmują hiponatremię i hipokaliemię, głównie związane z indapamidem. Amlodypina powoduje rozszerzenie naczyń obwodowych, odruchową tachykardię oraz ryzyko wstrząsu, a w rzadkich przypadkach niekardiogenny obrzęk płuc pojawiający się 24-48 godzin po przedawkowaniu, wymagający często wsparcia oddechowego.
amlodypina, antagonista wapnia, anuria, dializa, diuretyk, glukonian wapnia, hipokaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja mózgowa, hipowolemia, indapamid, inhibitor ACE, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, oliguria, peryndopryl z argininą, peryndoprylat, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, rozszerzenie naczyń obwodowych, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wstrząs, zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – CoArprenessa 5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy CoArprenessa zawiera 5 mg peryndoprylu z argininą (3,395 mg peryndoprylu) oraz 1,25 mg indapamidu, łącząc działanie inhibitora ACE i tiazydopodobnego leku moczopędnego. Peryndopryl hamuje enzym konwertujący angiotensynę, co prowadzi do zmniejszenia wydzielania aldosteronu, obniżenia całkowitego oporu obwodowego oraz poprawy funkcji serca, w tym redukcji przerostu lewej komory. Indapamid zwiększa wydalanie sodu i chlorków, co wspomaga efekt hipotensyjny. W badaniu PICXEL wykazano, że terapia skojarzona peryndoprylu i indapamidu istotnie redukuje wskaźnik masy lewej komory (LVMI) o -10,1 g/m² w porównaniu do -1,1 g/m² przy monoterapii enalaprylem (różnica -8,3 g/m²; 95% CI: -11,5 do -5,0; p<0,0001). Ponadto, obniżenie ciśnienia tętniczego skurczowego i rozkurczowego wyniosło odpowiednio -5,8 mmHg (95% CI: -7,9 do -3,7; p<0,0001) i -2,3 mmHg (95% CI: -3,6 do -0,9; p=0,0004) na korzyść terapii skojarzonej.
aldosteron, aliskiren, angiotensyna II, antagonista receptora angiotensyny II, blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron, bradykinina, choroba naczyń mózgowych, choroba układu sercowo-naczyniowego, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, cukrzyca typu 2, hiperkaliemia, indapamid, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, nadciśnienie tętnicze, nefropatia cukrzycowa, niedociśnienie, niewydolność serca, ostre uszkodzenie nerek, peryndopryl, przerost lewej komory serca, przewlekła choroba nerek, tiazydowy lek moczopędny, wskaźnik masy lewej komory - Leksykon leków
Interakcje leku – Symapamid SR 1,5 mg
Indapamid, diuretyk tiazydopodobny, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność terapii. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z litem ze względu na ryzyko toksyczności wskutek zwiększenia stężenia litu w osoczu. Indapamid może indukować hipokaliemię, co zwiększa ryzyko arytmii typu torsades de pointes, zwłaszcza przy współistnieniu leków wydłużających odstęp QT. Konieczne jest monitorowanie elektrolitów (potasu, magnezu), EKG oraz czynności nerek, zwłaszcza przy stosowaniu NLPZ, inhibitorów ACE, glikozydów naparstnicy, amfoterycyny B, kortykosteroidów i innych leków mogących nasilać zaburzenia elektrolitowe. Zaleca się ostrożność i dostosowanie dawkowania, a także kontrolę stanu nawodnienia pacjenta, szczególnie u osób starszych i z niewydolnością nerek.
amfoterycyna B, amiloryd, cukrzyca typu 2, cyklosporyna, diuretyk tiazydopodobny, EGFR, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotensja, hipotonia ortostatyczna, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor konwertazy angiotensyny, kortykosteroid, lek immunosupresyjny, lek moczopędny, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwdepresyjny, metformina, mineralokortykosteroid, nefropatia indukowana kontrastem, neuroleptyk, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, przesączanie kłębuszkowe, spironolakton, środek kontrastujący zawierający jod, takrolimus, tetrakozaktyd, torsades de pointes, triamteren, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Indapres 2,5 mg
Indapres to lek moczopędny z grupy pochodnych sulfonamidowych, dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 2,5 mg indapamidu. Tabletki są białe, okrągłe, obustronnie wypukłe, z linią podziału służącą do ułatwienia połykania, a nie do dzielenia dawki. Skład farmaceutyczny obejmuje m.in. laktozę jednowodną (57,17 mg na tabletkę), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe substancje pomocnicze to m.in. hypromeloza, skrobia kukurydziana, makrogol 6000, powidon, tytanu dwutlenek, talk oraz magnezu stearynian. Lek jest pakowany w blistry Aluminium/PVC po 30 tabletek w opakowaniu kartonowym. Indapres powinien być przechowywany w temperaturze nieprzekraczającej 25°C, a okres ważności wynosi 3 lata od daty produkcji, pod warunkiem zachowania odpowiednich warunków. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani konieczności stosowania specjalnych środków ostrożności dotyczących przygotowania, podawania czy utylizacji leku. Informacje te są istotne dla lekarzy w kontekście bezpieczeństwa stosowania oraz właściwego dawkowania, zwłaszcza w przypadku pacjentów z nietolerancją laktozy oraz koniecznością zachowania integralności dawki.
blister, dwutlenek tytanu, indapamid, laktoza jednowodna, lek moczopędny, linia podziału tabletki, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, pochodne sulfonamidowe, postać farmaceutyczna, skrobia kukurydziana, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, warunki przechowywania leku, właściwości fizykochemiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Triplixam 10 mg + 2,5 mg + 5 mg
Triplixam, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE), indapamid (tiazydopodobny diuretyk) oraz amlodypinę (antagonista kanału wapniowego), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym zmniejszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie peryndoprylu w pierwszym trymestrze jest niezalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogenności. W przypadku ekspozycji na inhibitory ACE w późniejszych trymestrach zaleca się wykonanie ultrasonografii nerek i czaszki płodu oraz ścisłą obserwację noworodków pod kątem niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii. Indapamid może powodować zmniejszenie objętości osocza i przepływu maciczno-łożyskowego, co skutkuje ryzykiem niedokrwienia łożyska i opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego, a także hipoglikemię i małopłytkowość u noworodków. Amlodypina przenika do mleka matki (3–7%, maks. 15% dawki matki), jednak jej wpływ na niemowlęta nie jest w pełni poznany.
amlodypina, antagonista wapnia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor ACE, kostnienie czaszki, lek moczopędny tiazydowy, lek tiazydowy, małopłytkowość, małowodzie, nadwrażliwość na sulfonamidy, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, przepływ maciczno-łożyskowy, terapia hipotensyjna, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, trzeci trymestr ciąży, ultrasonografia nerek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Triplixam 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Triplixam to złożony produkt leczniczy w postaci tabletek powlekanych, zawierający trzy substancje czynne: peryndopryl, indapamid oraz amlodypinę w różnych dawkach. Dostępny jest w czterech wariantach dawkowania: 5 mg peryndoprylu + 1,25 mg indapamidu + 5 mg amlodypiny, 5 mg peryndoprylu + 1,25 mg indapamidu + 10 mg amlodypiny, 10 mg peryndoprylu + 2,5 mg indapamidu + 5 mg amlodypiny oraz 10 mg peryndoprylu + 2,5 mg indapamidu + 10 mg amlodypiny. Tabletki różnią się wymiarami (od 9,75 mm x 5,16 mm do 12,2 mm x 6,46 mm) oraz zawartością substancji pomocniczych, które wpływają na właściwości farmaceutyczne i stabilność produktu.
amlodypina, amlodypina bezylan, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie, dwutlenek tytanu, hypromeloza, indapamid, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, makrogol, peryndopryl, peryndopryl z argininą, plastyfikator, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, rdzeń tabletki, skrobia żelowana kukurydziana, środek pochłaniający wilgoć, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana - Leksykon leków
Przedawkowanie – Noliprel Forte 5 mg + 1,25 mg
Przedawkowanie Noliprel Forte, zawierającego 5 mg peryndoprylu z argininą oraz 1,25 mg indapamidu, prowadzi do istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego oraz licznych objawów klinicznych, w tym zaburzeń neurologicznych, gastroenterologicznych, nerkowych i elektrolitowych. Dominującym objawem jest niedociśnienie tętnicze, które wymaga natychmiastowej interwencji, w tym ułożenia pacjenta w pozycji Trendelenburga oraz dożylnego podania izotonicznego roztworu chlorku sodu. Przedawkowanie może skutkować hiponatremią i hipokaliemią, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca, a także oligurią i anurią wskazującą na poważne uszkodzenie nerek. W ciężkich przypadkach rozważa się dializoterapię w celu usunięcia aktywnego metabolitu peryndoprylu.
anuria, bolesne skurcze mięśni, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa, diureza, działanie hipotensyjne, hipokaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja mózgu, hipowolemia, indapamid, izotoniczny roztwór chlorku sodu, niedociśnienie tętnicze, Noliprel Forte, obniżenie ciśnienia tętniczego, ocena kardiologiczna, oliguria, peryndopryl z argininą, peryndoprylat, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, stan splątania, węgiel aktywowany, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Indapamide SR Genoptim 1,5 mg
Indapamide SR Genoptim w dawce 1,5 mg, w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest wskazany do leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych pacjentów. Substancją czynną jest indapamid, pochodna sulfonamidowa o działaniu moczopędnym. Tabletki zawierają 1,5 mg indapamidu oraz 118,86 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne przy przepisywaniu pacjentom z nietolerancją laktozy. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z nowo rozpoznanym, niepowikłanym nadciśnieniem, a także w terapii skojarzonej, gdy monoterapia jest niewystarczająca. Ponadto, indapamid jest zalecany u pacjentów z nadciśnieniem współistniejącym z obrzękami sercowymi lub nerkowymi oraz u chorych z cukrzycą, ze względu na neutralny profil metaboliczny.
działanie hipotensyjne, indapamid, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, lek moczopędny, monoterapia, nadciśnienie wtórne, nietolerancja laktozy, obrzęk pochodzenia nerkowego, obrzęk pochodzenia sercowego, pierwotne nadciśnienie tętnicze, pochodne sulfonamidowe, przedłużone uwalnianie, stężenie elektrolitów, substancja czynna, terapia hipotensyjna, terapia skojarzona, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Roxiper 10 mg + 8 mg + 2,5 mg
Przedawkowanie leku Roxiper, zawierającego rozuwastatynę, peryndopryl oraz indapamid, prowadzi do dominującego klinicznie niedociśnienia tętniczego, które może mieć przebieg gwałtowny i zagrażający życiu. Towarzyszą mu objawy takie jak nudności, wymioty, kurcze mięśni, zawroty głowy, senność, splątanie psychiczne oraz zaburzenia diurezy (skąpomocz, bezmocz). Charakterystyczne są również zaburzenia wodno-elektrolitowe, w tym hiponatremia i hipokaliemia, związane głównie z działaniem diuretycznym indapamidu, które mogą prowadzić do poważnych powikłań, w tym zaburzeń rytmu serca. Wartości objętości moczu poniżej 500 ml/dobę wskazują na skąpomocz, a całkowity brak produkcji moczu na bezmocz, co stanowi zagrożenie życia. Monitorowanie funkcji wątroby i aktywności kinazy kreatynowej jest niezbędne ze względu na ryzyko uszkodzenia wątroby i miopatii wywołanej rozuwastatyną.
bezmocz, funkcja wątroby, hemodializa, hipokaliemia, hiponatremia, indapamid, kinaza kreatynowa, kurcze mięśni, miopatia, niedociśnienie tętnicze, nudności i wymioty, peryndopryl, peryndoprylat, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, Roxiper, rozuwastatyna, skąpomocz, splątanie, węgiel aktywowany, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Ipres long 1,5 1,5 mg
Indapamid, składnik preparatu Ipres long 1,5, wykazuje liczne interakcje lekowe o istotnym znaczeniu klinicznym, które wymagają ścisłego monitorowania i dostosowania terapii. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipokaliemii, nasilanej przez leki takie jak amfoterycyna B, gliko- i mineralokortykosteroidy, tetrakozaktyd oraz drażniące leki przeczyszczające, co może zwiększać toksyczność glikozydów naparstnicy i ryzyko arytmii typu torsade de pointes. Współistniejące stosowanie indapamidu z litem wymaga kontroli stężenia litu w surowicy ze względu na ryzyko jego toksyczności. Ponadto, NLPZ, inhibitory COX-2 oraz duże dawki kwasu acetylosalicylowego (≥ 3 g/dobę) mogą obniżać skuteczność przeciwnadciśnieniową indapamidu i zwiększać ryzyko ostrej niewydolności nerek, zwłaszcza u pacjentów odwodnionych. Zalecane jest monitorowanie elektrolitów, funkcji nerek oraz EKG podczas terapii skojarzonej.
allopurynol, amfoterycyna B, arytmia komorowa, cyklosporyna, działanie hipotensyjne, glikozyd nasercowy, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, indapamid, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, interakcja lekowa, jodowy środek kontrastujący, kortykosteroid, kwasica mleczanowa, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeczyszczający, metformina, neuroleptyk, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, przedawkowanie leku, przesączanie kłębuszkowe, takrolimus, tetrakozaktyd, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie elektrolitowe, zastoinowa niewydolność serca, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon leków
Interakcje leku – CoAramlessa 5 mg + 1,25 mg + 5 mg
Produkt leczniczy CoAramlessa, zawierający peryndopryl z argininą, indapamid oraz amlodypinę, charakteryzuje się złożonym profilem interakcji farmakodynamicznych i farmakokinetycznych. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania inhibitora ACE (peryndoprylu) z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem, ze względu na ryzyko podwójnej blokady układu RAA, co może prowadzić do niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek, w tym ostrej niewydolności. Przeciwwskazane jest także łączenie CoAramlessy z sakubitrylem/walsartanem (konieczny 36-godzinny odstęp), pozaustrojowymi metodami leczenia z błonami poliakrylonitrylowymi oraz litem (z uwagi na ryzyko toksyczności). Indapamid wymaga ostrożności przy stosowaniu z lekami wywołującymi torsade de pointes, a amlodypina podlega interakcjom z inhibitorami i induktorami CYP3A4, co może wymagać dostosowania dawki. Monitorowanie stężenia potasu, kreatyniny oraz ciśnienia tętniczego jest kluczowe, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków oszczędzających potas, NLPZ, leków immunosupresyjnych, czy leków przeciwcukrzycowych.
aliskiren, amfoterycyna B, amiloryd, amiodaron, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, azol przeciwgrzybiczny, biodostępność, chinidyna, chloropromazyna, cyklosporyna, dysfagia, dyzopiramid, eplerenon, glikozyd naparstnicy, gliptyna, haloperydol, heparyna, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, hipomagnezemia, hydrochinidyna, indapamid, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor enkefalinazy, inhibitor mTOR, klarytromycyna, kortykosteroid, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwpsychotyczny, leukopenia, migotanie komór, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, racekadotryl, reakcja rzekomoanafilaktyczna, ryfampicyna, sakubitryl, spironolakton, sulfametoksazol, takrolimus, tetrakozaktyd, torsade de pointes, triamteren, trimetoprim, układ renina-angiotensyna-aldosteron - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Co-Amlessa 8 mg + 10 mg + 2,5 mg
Co-Amlessa to preparat złożony zawierający peryndopryl, amlodypinę oraz indapamid, zróżnicowany pod względem farmakokinetyki poszczególnych składników. Peryndopryl, będący prolekiem, jest szybko wchłaniany (Cmax w 1h), a jego aktywny metabolit peryndoprylat osiąga maksymalne stężenie w osoczu po 3-4h, z okresem półtrwania około 17h. Biodostępność peryndoprylu jest obniżona przez posiłki, co uzasadnia podawanie leku na czczo. Indapamid charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem (Cmax w 1h), wysokim wiązaniem z białkami osocza (79%) oraz okresem półtrwania 14-24h. Amlodypina wykazuje dobre wchłanianie (Cmax w 6-12h), wysokie wiązanie z białkami (97,5%) i długi okres półtrwania 35-50h, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Metabolizm amlodypiny i indapamidu zachodzi głównie w wątrobie do nieaktywnych metabolitów, a eliminacja odbywa się głównie przez nerki.
amlodypina, antagonista wapnia, biodostępność, dializoterapia, farmakokinetyka amlodypiny, farmakokinetyka indapamidu, farmakokinetyka peryndoprylu, indapamid, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, konwertaza angiotensyny, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, peryndopryl, peryndoprylat, prolek, stan stacjonarny