Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Tertens-AM

Tertens-AM jest produktem leczniczym zawierającym dwie substancje czynne: indapamid (1,5 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg) w postaci tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu. Istotnym aspektem jest fakt, że jednoczesne podanie obu tych substancji nie zmienia ich właściwości farmakokinetycznych w porównaniu do sytuacji, gdy są podawane oddzielnie.¹

Właściwości farmakokinetyczne indapamidu

Postać o zmodyfikowanym uwalnianiu

Indapamid w dawce 1,5 mg występuje w postaci o zmodyfikowanym uwalnianiu dzięki specjalnemu systemowi macierzy. W tym systemie substancja czynna jest utrzymywana we wnętrzu tabletki w stanie rozproszonym, co zapewnia jej powolne uwalnianie do organizmu.²

Wchłanianie

Proces wchłaniania indapamidu charakteryzuje się tym, że część substancji uwalnia się szybko i jest całkowicie wchłaniana w przewodzie pokarmowym. Spożycie pokarmu może nieznacznie przyspieszyć proces wchłaniania, jednak nie wpływa na całkowitą ilość wchłoniętego leku. Po podaniu pojedynczej dawki, maksymalne stężenie w surowicy osiągane jest po około 12 godzinach. Warto zauważyć, że przy wielokrotnym podawaniu dawek różnice w stężeniach leku w surowicy między kolejnymi dawkami zmniejszają się. Występują jednak indywidualne różnice w tym zakresie.³

Dystrybucja

Indapamid charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym 79%. Okres półtrwania w fazie eliminacji mieści się w zakresie od 14 do 24 godzin, przy średniej wartości wynoszącej 18 godzin. Stan stacjonarny stężenia leku w organizmie osiągany jest po 7 dniach stosowania. Co istotne, wielokrotne podawanie dawek nie prowadzi do kumulacji leku w organizmie.⁴

Eliminacja

Eliminacja indapamidu odbywa się głównie drogą nerkową – 70% dawki wydalane jest z moczem. Pozostała część (22%) jest wydalana z kałem. W obu przypadkach indapamid wydalany jest w postaci nieczynnych metabolitów.⁵

Pacjenci z grup dużego ryzyka

Ważną informacją kliniczną jest fakt, że parametry farmakokinetyczne indapamidu pozostają niezmienione u pacjentów z niewydolnością nerek.⁶

Właściwości farmakokinetyczne amlodypiny

Postać o natychmiastowym uwalnianiu

W przeciwieństwie do indapamidu, dawka amlodypiny w produkcie Tertens-AM jest dostępna w postaci o natychmiastowym uwalnianiu.⁷

Wchłanianie, dystrybucja, wiązanie z białkami osocza

Po podaniu doustnym dawek terapeutycznych amlodypina jest dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie leku we krwi obserwuje się po 6-12 godzinach od momentu przyjęcia dawki. Biodostępność amlodypiny jest wysoka i wynosi od 64% do 80%. Objętość dystrybucji wynosi około 21 l/kg. Badania in vitro wykazały, że aż 97,5% krążącej amlodypiny wiąże się z białkami osocza. Warto podkreślić, że biodostępność amlodypiny nie zmienia się pod wpływem pokarmu.⁸

Metabolizm i eliminacja

Amlodypina charakteryzuje się długim okresem półtrwania w końcowej fazie eliminacji z osocza, wynoszącym około 35-50 godzin, co pozwala na dawkowanie raz na dobę. Lek jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie do nieaktywnych metabolitów. Z moczem wydalane jest 10% macierzystego leku oraz 60% metabolitów.⁹

Stosowanie w zaburzeniu czynności wątroby

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dane kliniczne dotyczące stosowania amlodypiny są bardzo ograniczone. Niemniej jednak wiadomo, że u pacjentów z niewydolnością wątroby występuje zmniejszony klirens amlodypiny. Skutkuje to wydłużeniem okresu półtrwania leku oraz zwiększeniem wartości AUC (pole pod krzywą stężenia leku w czasie) o około 40-60%.¹⁰

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia amlodypiny w osoczu jest podobny jak u osób młodszych. Jednakże klirens amlodypiny wykazuje tendencję do zmniejszania się wraz z wiekiem, co prowadzi do zwiększenia wartości AUC i wydłużenia okresu półtrwania w fazie eliminacji. U pacjentów z zastoinową niewydolnością serca zarówno pole pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC), jak i okres półtrwania w fazie eliminacji zwiększają się odpowiednio do wieku.¹¹

Porównanie właściwości farmakokinetycznych indapamidu i amlodypiny