Właściwości farmakokinetyczne
Indapen 2,5 mg

Indapamid, substancja czynna leku Indapen w dawce 2,5 mg, charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) w surowicy w ciągu 1-2 godzin po podaniu doustnym. Biodostępność leku nie jest modyfikowana przez obecność pokarmu, co zapewnia stabilność i przewidywalność działania terapeutycznego. Indapamid wykazuje wysokie powinowactwo do białek osocza i erytrocytów (79%), a jego lipofilność umożliwia penetrację do mięśni gładkich naczyń, co jest kluczowe dla jego działania hipotensyjnego i moczopędnego. Substancja ulega intensywnemu metabolizmowi, a jedynie około 7% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem w ciągu 48 godzin.

Właściwości farmakokinetyczne indapamidu

Indapamid, substancja czynna leku Indapen w dawce 2,5 mg, charakteryzuje się specyficznymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie terapeutyczne. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości z uwzględnieniem różnych procesów farmakokinetycznych, którym podlega lek w organizmie człowieka.1

Wchłanianie

Indapamid charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie substancji aktywnej we krwi (Cmax) osiągane jest stosunkowo szybko, w okresie 1-2 godzin po przyjęciu leku.2

Istotnym aspektem farmakokinetyki indapamidu jest brak wpływu pokarmu na ilość wchłoniętego leku. Oznacza to, że biodostępność substancji nie ulega zmianie w zależności od tego, czy lek przyjmowany jest z posiłkiem czy na czczo, co zapewnia przewidywalność działania terapeutycznego.3

Dystrybucja

Po wchłonięciu indapamid wykazuje specyficzny profil dystrybucji w organizmie. Substancja ta jest kumulowana w erytrocytach oraz w znacznym stopniu (79%) wiąże się z białkami osocza i erytrocytami.4

Ze względu na wysoką rozpuszczalność w tłuszczach, indapamid wykazuje zdolność przenikania do mięśni gładkich naczyń krwionośnych, co ma istotne znaczenie dla jego działania farmakodynamicznego jako leku moczopędnego i hipotensyjnego.5

Metabolizm

Indapamid podlega intensywnym procesom biotransformacji w organizmie. Lek jest metabolizowany w znacznym stopniu, co ma wpływ na jego profil farmakokinetyczny oraz czas działania.6

Eliminacja

Eliminacja indapamidu z organizmu odbywa się dwoma głównymi drogami:

  • Przez nerki – główna droga eliminacji, odpowiedzialna za usunięcie około 70% podanej dawki7
  • Z kałem – tą drogą wydalane jest około 23% podanej dawki8

Należy podkreślić, że jedynie niewielka część podanej dawki (około 7%) jest wydalana w postaci niezmienionej z moczem w ciągu 48 godzin po podaniu, co potwierdza intensywny metabolizm indapamidu w organizmie.9

Parametry farmakokinetyczne

Okres półtrwania indapamidu w fazie eliminacji (t0,5β) wynosi około 15-18 godzin, co pozwala na wygodne dawkowanie leku raz na dobę.10

Stan stacjonarny (stan równowagi), czyli moment, w którym ilość leku dostarczanego do organizmu zrównuje się z ilością leku wydalanego, osiągany jest po 4 dniach regularnego stosowania leku.11

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Wchłanianie z przewodu pokarmowego Szybkie i całkowite
Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (Tmax) 1-2 godziny
Wpływ pokarmu na wchłanianie Brak wpływu
Wiązanie z białkami osocza i erytrocytami 79%
Eliminacja przez nerki 70% podanej dawki
Eliminacja z kałem 23% podanej dawki
Wydalanie w postaci niezmienionej z moczem (48h) 7%
Okres półtrwania w fazie eliminacji (t0,5β) 15-18 godzin
Czas osiągnięcia stanu stacjonarnego 4 dni
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl