Właściwości farmakokinetyczne leku CoArprenessa

CoArprenessa jest produktem leczniczym w postaci białych lub prawie białych tabletek w kształcie kapsułki, zawierających 5 mg peryndoprylu z argininą (co odpowiada 3,395 mg peryndoprylu) oraz 1,25 mg indapamidu. Właściwości farmakokinetyczne tego leku są wypadkową parametrów obu substancji czynnych, przy czym ich łączne podawanie nie wpływa na indywidualne profile farmakokinetyczne.¹

Interakcje farmakokinetyczne składników

Należy podkreślić, że jednoczesne stosowanie peryndoprylu i indapamidu w preparacie CoArprenessa nie powoduje zmian w ich indywidualnych właściwościach farmakokinetycznych. Parametry wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji obu substancji pozostają takie same jak w przypadku ich oddzielnego podawania.²

Farmakokinetyka peryndoprylu

Wchłanianie i biodostępność peryndoprylu

Peryndopryl po podaniu doustnym charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu już po 1 godzinie od przyjęcia. Jego okres półtrwania w osoczu jest stosunkowo krótki i wynosi 1 godzinę. Istotnym aspektem farmakoterapii jest wpływ pokarmu na biodostępność peryndoprylu – spożycie posiłku zmniejsza przekształcanie peryndoprylu do jego aktywnej formy (peryndoprylatu), obniżając tym samym biodostępność leku. Z tego powodu zaleca się przyjmowanie CoArprenessa rano, przed posiłkiem, w pojedynczej dawce dobowej.³

Dystrybucja peryndoprylu

Po wchłonięciu peryndopryl podlega dystrybucji w organizmie. Objętość dystrybucji niezwiązanego peryndoprylatu wynosi około 0,2 l/kg masy ciała. W osoczu peryndopryl wiąże się z białkami w ograniczonym stopniu – tylko 20% leku występuje w formie związanej, głównie z enzymem konwertującym angiotensynę (ACE). Należy zaznaczyć, że stopień wiązania z białkami jest zależny od stężenia peryndoprylu w osoczu.⁴

Metabolizm peryndoprylu

Peryndopryl jest prolekiem, co oznacza, że sam w sobie nie wykazuje aktywności farmakologicznej, a dopiero po przekształceniu metabolicznym powstaje aktywna forma leku. Po podaniu 27% dawki peryndoprylu dostaje się do krążenia w postaci aktywnego metabolitu – peryndoprylatu. Oprócz tego głównego, aktywnego metabolitu, peryndopryl ulega przekształceniu do pięciu innych, nieaktywnych metabolitów. Maksymalne stężenie peryndoprylatu w osoczu osiągane jest po 3-4 godzinach od podania leku.⁵

Eliminacja peryndoprylu

Peryndoprylat jest eliminowany głównie przez nerki z moczem. Końcowy okres półtrwania wolnej frakcji peryndoprylatu wynosi około 17 godzin, co prowadzi do osiągnięcia stanu stacjonarnego w ciągu 4 dni regularnego stosowania leku.⁶

Liniowość lub nieliniowość peryndoprylu

Badania farmakokinetyczne wykazały liniową zależność pomiędzy dawką peryndoprylu a jego stężeniem w osoczu, co oznacza, że wraz ze zwiększaniem dawki proporcjonalnie wzrasta stężenie leku w osoczu.⁷

Farmakokinetyka peryndoprylu w szczególnych grupach pacjentów

Właściwości farmakokinetyczne peryndoprylu ulegają istotnym zmianom w określonych grupach pacjentów:

• Pacjenci w podeszłym wieku – u tych osób eliminacja peryndoprylatu jest zmniejszona, co może skutkować wyższymi stężeniami leku w osoczu.⁸
• Pacjenci z niewydolnością serca – podobnie jak u osób starszych, również w tej grupie eliminacja peryndoprylatu jest zmniejszona.⁹
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek – eliminacja peryndoprylatu jest zmniejszona, dlatego zaleca się dostosowanie dawki w oparciu o stopień zaburzenia filtracji kłębuszkowej (klirens kreatyniny).¹⁰
• Pacjenci poddawani dializoterapii – klirens dializacyjny peryndoprylatu wynosi 70 ml/min.¹¹
• Pacjenci z marskością wątroby – kinetyka peryndoprylu ulega zmianie; klirens wątrobowy cząsteczki macierzystej jest zmniejszony o około połowę. Jednakże ilość powstającego peryndoprylatu (aktywnego metabolitu) nie zmienia się, dlatego nie jest wymagana modyfikacja dawkowania w tej grupie pacjentów.¹²

Farmakokinetyka indapamidu

Wchłanianie indapamidu

Indapamid charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga po około 1 godzinie od podania.¹³

Dystrybucja indapamidu

Indapamid w znacznym stopniu wiąże się z białkami osocza – około 79% leku występuje w formie związanej. Ta cecha może mieć istotny wpływ na potencjalne interakcje z innymi lekami o wysokim stopniu wiązania z białkami.¹⁴

Metabolizm i eliminacja indapamidu

Indapamid charakteryzuje się stosunkowo długim okresem półtrwania, wynoszącym 14-24 godziny (średnio 18 godzin). Długi okres półtrwania zapewnia utrzymywanie się działania terapeutycznego przez całą dobę przy podawaniu leku raz dziennie. Jednocześnie wielokrotne podawanie indapamidu nie prowadzi do jego kumulacji w organizmie.¹⁵

Indapamid jest wydalany z organizmu dwiema głównymi drogami:

• z moczem – około 70% podanej dawki
• z kałem – około 22% podanej dawki

W obu przypadkach indapamid jest wydalany w postaci nieaktywnych metabolitów, co wskazuje na intensywny metabolizm leku w organizmie.¹⁶

Farmakokinetyka indapamidu w szczególnych grupach pacjentów

W przeciwieństwie do peryndoprylu, w przypadku indapamidu nie obserwuje się istotnych zmian w jego właściwościach farmakokinetycznych u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Parametry farmakokinetyczne indapamidu pozostają niezmienione w tej grupie pacjentów, co stanowi istotną informację kliniczną przy stosowaniu leku u osób z różnym stopniem wydolności nerek.¹⁷