Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące interakcji produktu leczniczego CoArprenessa (5 mg peryndoprylu z argininą + 1,25 mg indapamidu) z innymi produktami leczniczymi oraz substancjami. Interakcje te mogą wynikać zarówno z właściwości peryndoprylu, jak i indapamidu, dwóch składników aktywnych leku.¹

Interakcje wspólne dla peryndoprylu i indapamidu

Jednoczesne stosowanie niezalecane:

• Lit: Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i litu obserwowano przemijające zwiększenie stężenia w surowicy oraz toksyczności litu. Nie zaleca się stosowania CoArprenessa w skojarzeniu z litem, a jeśli jest to konieczne, należy uważnie kontrolować stężenie litu w surowicy.²

Jednoczesne stosowanie wymagające szczególnej ostrożności:

• Baklofen: Może nastąpić nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego. W razie konieczności należy kontrolować ciśnienie tętnicze oraz dostosować dawkę leku przeciwnadciśnieniowego.³
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy w dużych dawkach (≥3 g/dobę): Mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i NLPZ może prowadzić do zwiększonego ryzyka pogorszenia czynności nerek, w tym do możliwej ostrej niewydolności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy, zwłaszcza u pacjentów z istniejącą wcześniej osłabioną czynnością nerek. Skojarzone leczenie należy stosować z ostrożnością, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci powinni być odpowiednio nawodnieni oraz należy rozważyć monitorowanie czynności nerek po rozpoczęciu jednoczesnej terapii, a następnie okresowo.⁴

Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności:

• Leki przeciwdepresyjne podobne do imipraminy (trójpierścieniowe), leki neuroleptyczne: Nasilają działanie obniżające ciśnienie tętnicze i zwiększają ryzyko niedociśnienia ortostatycznego poprzez efekt addytywny.⁵

Interakcje związane z peryndoprylem

Dane badań klinicznych wykazały, że podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA) w wyniku jednoczesnego zastosowania inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii.⁶

Leki powodujące hiperkaliemię: Niektóre leki lub grupy terapeutyczne mogą zwiększać częstość występowania hiperkaliemii: aliskiren, sole potasu, leki moczopędne oszczędzające potas, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, niesteroidowe leki przeciwzapalne, heparyny, leki immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus), trimetoprim. Skojarzenie tych leków zwiększa ryzyko hiperkaliemii.⁷

Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane:

• Aliskiren: U pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek zwiększa się ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.⁸
• Pozaustrojowe metody leczenia: Pozaustrojowe metody leczenia powodujące kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym, takie jak dializa lub hemofiltracja z użyciem niektórych błon o dużej przepuszczalności (np. błon poliakrylonitrylowych) oraz afereza lipoprotein o małej gęstości z użyciem siarczanu dekstranu – ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. Jeśli takie leczenie jest konieczne, należy rozważyć użycie błon dializacyjnych innego typu lub zastosować lek przeciwnadciśnieniowy z innej grupy.⁹
• Sakubitryl/Walsartan: Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i sakubitrylu z walsartanem jest przeciwwskazane, ponieważ zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Nie wolno rozpoczynać leczenia produktem złożonym zawierającym sakubitryl i walsartan przed upływem 36 godzin od podania ostatniej dawki peryndoprylu. Nie wolno rozpoczynać leczenia peryndoprylem przed upływem 36 godzin od podania ostatniej dawki produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan.¹⁰

Jednoczesne stosowanie niezalecane:

• Aliskiren: U innych osób niż pacjenci z cukrzycą lub zaburzeniem czynności nerek zwiększa się ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.¹¹
• Jednoczesne leczenie inhibitorem ACE i antagonistą receptora angiotensyny II: U pacjentów z jawną chorobą miażdżycową, niewydolnością serca lub z cukrzycą z powikłaniami narządowymi, jednoczesne leczenie inhibitorem ACE i antagonistą receptora angiotensyny II wiąże się z większą częstością występowania niedociśnienia tętniczego, omdlenia, hiperkaliemii i pogorzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek), w porównaniu ze stosowaniem pojedynczego środka działającego na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Podwójna blokada powinna być ograniczona do indywidualnie określonych przypadków ze ścisłą obserwacją czynności nerek, stężeń potasu i ciśnienia tętniczego.¹²
• Estramustyna: Istnieje ryzyko zwiększonej częstości wystąpienia działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy.¹³
• Kotrimoksazol (trimetoprim/sulfametoksazol): U pacjentów przyjmujących jednocześnie kotrimoksazol może wystąpić zwiększone ryzyko hiperkaliemii.¹⁴
• Leki moczopędne oszczędzające potas (np. triamteren, amiloryd), sole potasu: Może wystąpić hiperkaliemia (potencjalnie zakończona zgonem), zwłaszcza w połączeniu z zaburzeniem czynności nerek (addytywne działanie hiperkaliemiczne). Nie zaleca się jednoczesnego stosowania peryndoprylu z wymienionymi powyżej produktami. Jeśli mimo to jednoczesne stosowanie tych produktów jest wskazane, należy je stosować ostrożnie i często kontrolować stężenie potasu w surowicy.¹⁵

Jednoczesne stosowanie wymagające szczególnej ostrożności:

• Leki przeciwcukrzycowe (insulina, doustne leki hipoglikemizujące): Badania epidemiologiczne wskazują, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i leków przeciwcukrzycowych może nasilać działanie zmniejszające stężenie glukozy we krwi z ryzykiem hipoglikemii. Jest to najbardziej prawdopodobne podczas pierwszych tygodni leczenia skojarzonego i u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek.¹⁶
• Leki moczopędne nieoszczędzające potasu: U pacjentów otrzymujących leki moczopędne, zwłaszcza pacjentów z hipowolemią i (lub) niedoborem soli, może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego po rozpoczęciu leczenia inhibitorami ACE. Prawdopodobieństwo działania hipotensyjnego można zmniejszyć przez przerwanie leczenia lekami moczopędnymi, zwiększenie objętości płynów lub podaży soli przed rozpoczęciem leczenia małymi, stopniowo zwiększanymi dawkami peryndoprylu.¹⁷
• Leki moczopędne oszczędzające potas (eplerenon, spironolakton): Eplerenon lub spironolakton w dawkach od 12,5 mg do 50 mg na dobę z małymi dawkami inhibitorów ACE: w leczeniu pacjentów z niewydolnością serca klasy II do IV (wg NYHA), z frakcją wyrzutową lewej komory <40% oraz wcześniej leczonych inhibitorami ACE i diuretykami pętlowymi, istnieje ryzyko hiperkaliemii, potencjalnie zakończonej zgonem, zwłaszcza w przypadku nieprzestrzegania zaleceń dotyczących stosowania leków w tym skojarzeniu. Przed rozpoczęciem skojarzonego leczenia należy sprawdzić, czy nie występuje hiperkaliemia i zaburzenie czynności nerek. Zaleca się oznaczanie stężenia potasu oraz kreatyniny we krwi raz w tygodniu w pierwszym miesiącu leczenia, a następnie co miesiąc.¹⁸
• Racekadotryl: Wiadomo, że inhibitory ACE (np. peryndopryl) mogą powodować obrzęk naczynioruchowy. Ryzyko to może być większe, jeżeli stosowane są jednocześnie z racekadortylem (lek stosowany w leczeniu ostrej biegunki).¹⁹
• Inhibitory mTOR (np. syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus): U pacjentów przyjmujących inhibitory mTOR może wystąpić zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego.²⁰

Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności:

• Leki przeciwnadciśnieniowe i rozszerzające naczynia krwionośne: Jednoczesne stosowanie tych leków może nasilać działanie hipotensyjne peryndoprylu. Jednoczesne stosowanie z glicerolu triazotanem, innymi azotanami lub innymi lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne może dodatkowo obniżać ciśnienie tętnicze.²¹
• Allopurynol, leki cytostatyczne lub immunosupresyjne, kortykosteroidy stosowane ogólnie lub prokainamid: Jednoczesne stosowanie z inhibitorami ACE może prowadzić do zwiększonego ryzyka wystąpienia leukopenii.²²
• Leki znieczulające: Inhibitory ACE mogą nasilać działanie hipotensyjne niektórych leków znieczulających.²³
• Gliptyny (linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna): U pacjentów leczonych jednocześnie inhibitorem ACE występuje zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego ze względu na powodowane przez gliptyny zmniejszenie aktywności dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-IV).²⁴
• Leki działające sympatykomimetycznie: Mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE.²⁵
• Sole złota: Rzadko donoszono o reakcjach przypominających objawy jak po podaniu azotanów (zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty i niedociśnienie) u pacjentów leczonych preparatami złota w iniekcjach (aurotiojabłczan sodu) i otrzymujących jednocześnie inhibitor ACE, w tym peryndopryl.²⁶

Interakcje związane z indapamidem

Jednoczesne stosowanie wymagające szczególnej ostrożności:

• Leki powodujące torsade de pointes: Ze względu na ryzyko hipokaliemii, indapamid należy stosować ostrożnie w przypadku łączenia go z produktami leczniczymi, które wywołują torsade de pointes, takimi jak:
  • leki przeciwarytmiczne klasy Ia (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid)
  • leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron, dofetylid, ibutylid, bretylium, sotalol)
  • niektóre leki przeciwpsychotyczne:
    • pochodne fenotiazyny (np. chloropromazyna, cyjamemazyna, lewomepromazyna, tiorydazyna, trifluoperazyna)
    • pochodne benzamidu (np. amisulpryd, sulpiryd, sultopryd, tiapryd)
    • pochodne butyrofenonu (np. droperydol, haloperydol)
    • inne leki przeciwpsychotyczne (np. pimozyd)
  • inne substancje (np. beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna podawana dożylnie, halofantryna, mizolastyna, moksyfloksacyna, pentamidyna, sparfloksacyna, winkamina podawana dożylnie, metadon, astermizol, terfenadyna)

  Należy zapobiegać małym stężeniom potasu i wyrównywać je, jeśli jest to konieczne. Wymagane jest kontrolowanie odstępu QT.²⁷

• Leki zmniejszające stężenie potasu: amfoterycyna B (podawana dożylnie), glikokortykosteroidy i mineralokortykosteroidy (stosowane ogólnie), tetrakozaktyd, leki przeczyszczające o działaniu drażniącym: zwiększone ryzyko małego stężenia potasu (działanie addytywne). Należy monitorować stężenie potasu i w razie potrzeby korygować jego stężenie, szczególnie podczas jednoczesnego leczenia glikozydami naparstnicy. Należy stosować leki przeczyszczające pozbawione działania drażniącego.²⁸
• Glikozydy naparstnicy: Hipokaliemia i (lub) hipomagnezemia nasila toksyczne działanie glikozydów naparstnicy. Należy kontrolować stężenie potasu i magnezu w osoczu oraz zapis EKG i ponownie rozważyć sposób leczenia, jeżeli jest to konieczne.²⁹
• Allopurynol: Jednoczesne leczenie indapamidem może zwiększyć częstość reakcji nadwrażliwości na allopurynol.³⁰

Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności:

• Leki moczopędne oszczędzające potas (amiloryd, spironolakton, triamteren): chociaż przemyślane skojarzenie tych leków może być korzystne dla niektórych pacjentów, nie eliminuje ryzyka hipokaliemii lub hiperkaliemii (zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub cukrzycą). Należy kontrolować stężenie potasu w osoczu i EKG, a jeśli jest to konieczne, należy ponownie rozważyć sposób leczenia.³¹
• Metformina: Kwasica mleczanowa po metforminie, spowodowana czynnościową niewydolnością nerek związaną ze stosowaniem leków moczopędnych, a szczególnie diuretyków pętlowych. Nie należy stosować metforminy, kiedy stężenie kreatyniny w osoczu jest większe niż 15 mg/l (135 μmol/l) u mężczyzn i 12 mg/l (110 μmol/l) u kobiet.³²
• Środki kontrastujące zawierające jod: W przypadku odwodnienia spowodowanego lekami moczopędnymi, istnieje zwiększone ryzyko rozwoju ostrej niewydolności nerek, szczególnie, kiedy zastosowano duże dawki środków kontrastujących zawierających jod. Przed zastosowaniem środka kontrastującego zawierającego jod należy odpowiednio nawodnić pacjenta.³³
• Sole wapnia: Istnieje ryzyko zwiększonego stężenia wapnia w wyniku zmniejszonego wydalania wapnia z moczem.³⁴
• Cyklosporyna, takrolimus: Istnieje ryzyko wystąpienia zwiększonego stężenia kreatyniny, bez zmian stężenia cyklosporyny w surowicy, nawet przy braku niedoborów elektrolitów i wody.³⁵
• Kortykosteroidy, tetrakozaktyd (podanie ogólne): Osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego (zatrzymanie soli i wody spowodowane przez kortykosteroidy).³⁶

Interakcje leku z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas leczenia produktem CoArprenessa może prowadzić do nasilenia działania obniżającego ciśnienie tętnicze, co zwiększa ryzyko niedociśnienia ortostatycznego. Efekt ten jest spowodowany właściwościami rozszerzającymi naczynia krwionośne, jakie posiada zarówno alkohol, jak i składniki leku.³⁷

Dodatkowo, alkohol może nasilać działanie moczopędne indapamidu, prowadząc do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza do hipokaliemii. Może to zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca, w tym groźnych dla życia arytmii typu torsade de pointes, szczególnie u pacjentów przyjmujących jednocześnie inne leki mogące powodować takie zaburzenia.³⁸

U pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek spożywanie alkoholu w połączeniu z przyjmowaniem CoArprenessa zwiększa ryzyko hipoglikemii, gdyż zarówno peryndopryl (inhibitor ACE) jak i alkohol mogą nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych.³⁹

Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas terapii produktem CoArprenessa. Jeśli pacjent decyduje się na spożycie alkoholu, powinien to zrobić w minimalnej ilości i po konsultacji z lekarzem, który może zalecić modyfikację dawkowania leku lub czasowe wstrzymanie jego stosowania.

Tabela interakcji leku CoArprenessa z innymi lekami