Właściwości farmakokinetyczne Co-Prenessa (8 mg + 2,5 mg)

Tabletki Co-Prenessa zawierają dwie substancje czynne: peryndopryl z tert-butyloaminą (8 mg, co odpowiada 6,68 mg peryndoprylu) oraz indapamid (2,5 mg). Istotnym aspektem stosowania tego połączenia jest fakt, że skojarzone podawanie tych substancji nie zmienia ich indywidualnych właściwości farmakokinetycznych w porównaniu do sytuacji, gdy substancje te podawane są osobno.¹

Farmakokinetyka peryndoprylu

Peryndopryl jako prolek ulega przekształceniu w organizmie do aktywnego metabolitu – peryndoprylatu, który jest właściwą substancją terapeutyczną, oraz pięciu innych, nieaktywnych metabolitów.²

Wchłanianie peryndoprylu

Po doustnym podaniu peryndopryl charakteryzuje się szybkim wchłanianiem, a maksymalne stężenie w osoczu osiąga po upływie 1 godziny. Okres półtrwania peryndoprylu w osoczu wynosi 1 godzinę. Należy zaznaczyć, że spożycie pokarmu zmniejsza przekształcanie peryndoprylu do peryndoprylatu, co skutkuje obniżeniem biodostępności. Z tego powodu peryndopryl z tert-butyloaminą powinien być przyjmowany doustnie, w pojedynczej dawce dobowej, rano, przed posiłkiem.³

Dystrybucja peryndoprylu

Objętość dystrybucji niezwiązanego peryndoprylatu jest stosunkowo niewielka i wynosi około 0,2 l/kg. Peryndopryl wiąże się z białkami osocza w około 20%, głównie z enzymem konwertującym angiotensynę (ACE). Ważne jest, że stopień wiązania z białkami zależy od stężenia substancji.⁴

Metabolizm peryndoprylu

Jak wspomniano, peryndopryl jest prolekiem. Z całej podanej dawki, 27% peryndoprylu wchodzi do krążenia w postaci aktywnego metabolitu – peryndoprylatu. Maksymalne stężenie peryndoprylatu w osoczu jest osiągane w ciągu 3-4 godzin od podania leku.⁵

Liniowość farmakokinetyki peryndoprylu

Badania wykazały liniową zależność pomiędzy zastosowaną dawką peryndoprylu a uzyskanym stężeniem tej substancji w osoczu.⁶

Eliminacja peryndoprylu

Peryndoprylat podlega eliminacji głównie przez nerki z moczem. Końcowy okres półtrwania wolnej frakcji wynosi około 17 godzin, co prowadzi do osiągnięcia stanu stacjonarnego w ciągu 4 dni stosowania leku.⁷

Farmakokinetyka peryndoprylu w grupach szczególnych

Farmakokinetyka peryndoprylu wykazuje pewne odmienności w wybranych grupach pacjentów:

• Pacjenci w podeszłym wieku – eliminacja peryndoprylatu jest zmniejszona, podobnie jak u pacjentów z niewydolnością serca lub nerek.⁸
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek – należy dostosować dawkowanie w oparciu o stopień zaburzeń filtracji kłębuszkowej, określany jako klirens kreatyniny.⁹
• Pacjenci dializowani – klirens dializacyjny peryndoprylatu wynosi 70 ml/min.¹⁰
• Pacjenci z marskością wątroby – kinetyka peryndoprylu ulega zmianie, co objawia się zmniejszeniem klirensu wątrobowego cząsteczki macierzystej o połowę. Co istotne, ilość powstającego peryndoprylatu nie zmienia się, dlatego nie jest wymagana modyfikacja dawkowania u tych pacjentów.¹¹

Farmakokinetyka indapamidu

Wchłanianie indapamidu

Indapamid cechuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga po około 1 godzinie od doustnego podania leku.¹²

Dystrybucja indapamidu

Indapamid charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza wynoszącym około 79%.¹³

Metabolizm i eliminacja indapamidu

Połowiczy okres eliminacji indapamidu wynosi od 14 do 24 godzin (średnio 18 godzin). Ważną cechą farmakokinetyki indapamidu jest fakt, że jego wielokrotne podawanie nie prowadzi do kumulacji w organizmie. Metabolizm indapamidu zachodzi głównie w wątrobie, a substancja jest wydalana przede wszystkim z moczem (70% podanej dawki) oraz w mniejszym stopniu z kałem (22%) – w obu przypadkach w postaci nieaktywnych metabolitów.¹⁴

Farmakokinetyka indapamidu w grupach szczególnych

W przeciwieństwie do peryndoprylu, właściwości farmakokinetyczne indapamidu nie ulegają zmianie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.¹⁵ Jest to istotna informacja kliniczna przy stosowaniu preparatu Co-Prenessa u pacjentów z niewydolnością nerek.