Przedawkowanie
Rawel SR 1,5 mg

Przedawkowanie indapamidu, diuretyku tiazydopodobnego zawartego w leku Rawel SR, prowadzi do nasilonych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, przede wszystkim hiponatremii i hipokaliemii, które stanowią główne zagrożenie dla pacjenta. Dawka toksyczna znacznie przekracza dawkę terapeutyczną 1,5 mg/dobę, przy czym nawet 40 mg (27-krotność dawki terapeutycznej) nie wywołuje bezpośredniej toksyczności. Klinicznie przedawkowanie manifestuje się nudnościami, wymiotami, niedociśnieniem tętniczym, kurczami mięśni, zawrotami głowy, sennością i dezorientacją, a także zaburzeniami diurezy – od poliurii do oligurii i anurii, co może prowadzić do ostrej niewydolności nerek.

Pobierz ChPL PDF Rawel SR – Tabletki o przedłużonym uwalnianiu – 1,5 mg
  1. Przedawkowanie leku Rawel SR
    1. Mechanizm toksyczności
  2. Objawy przedawkowania
    1. Zaburzenia wodno-elektrolitowe
    2. Objawy kliniczne
    3. Zaburzenia wydalania moczu
  3. Postępowanie w przedawkowaniu
    1. Dekontaminacja przewodu pokarmowego
    2. Wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych
    3. Monitorowanie funkcji nerek
    4. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. nadciśnienie tętnicze samoistne
Substancja czynna
  1. indapamid
Kategoria leku
  1. leki moczopędne
  2. leki przeciwnadciśnieniowe
  3. leki tiazydopodobne

Przedawkowanie leku Rawel SR

Przedawkowanie indapamidu zawartego w leku Rawel SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, związanych głównie z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej. Wyniki badań wskazują jednak na stosunkowo niską toksyczność substancji czynnej przy ostrym przedawkowaniu.1

Mechanizm toksyczności

Indapamid to diuretyk tiazydopodobny, którego podstawowym mechanizmem działania jest zwiększenie wydalania sodu, chlorków i wody przez nerki. Przy przedawkowaniu efekt ten jest znacząco nasilony, co prowadzi do zaburzeń elektrolitowych o potencjalnie niebezpiecznym charakterze. Dawka toksyczna indapamidu znacząco przekracza dawkę terapeutyczną wynoszącą 1,5 mg na dobę, przy czym nawet dawki 40 mg (27-krotność dawki leczniczej) nie wykazywały objawów bezpośredniej toksyczności dla organizmu.2

Objawy przedawkowania

Ostre zatrucie indapamidem manifestuje się przede wszystkim jako zaburzenia wodno-elektrolitowe, które mogą prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych. Objawy te mają zróżnicowany charakter i nasilenie, zależnie od wielkości przyjętej dawki.3

Objawy przedawkowania Opis Mechanizm Potencjalne dawki wywołujące
Hiponatremia Obniżone stężenie sodu w surowicy krwi, prowadzące do zaburzeń neurologicznych Nadmierne wydalanie sodu przez nerki >40 mg (27x dawka terapeutyczna)
Hipokaliemia Obniżone stężenie potasu, mogące prowadzić do zaburzeń rytmu serca Zwiększone wydalanie potasu przez nerki >40 mg (27x dawka terapeutyczna)
Nudności i wymioty Objawy podrażnienia przewodu pokarmowego Reakcja na zaburzenia elektrolitowe oraz bezpośrednie działanie leku Zmienna, zależna od indywidualnej wrażliwości
Niedociśnienie tętnicze Spadek ciśnienia krwi poniżej wartości prawidłowych Wynik hipowolemii i zaburzeń elektrolitowych Zależna od stopnia odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych
Kurcze mięśni Mimowolne skurcze grup mięśniowych Konsekwencja hipokaliemii i hiponatremii Zależna od nasilenia zaburzeń elektrolitowych
Zawroty głowy Uczucie wirowania, niestabilności Skutek niedociśnienia i zaburzeń elektrolitowych Zmienna, zależna od indywidualnej wrażliwości
Senność Nadmierna potrzeba snu, otępienie Efekt zaburzeń elektrolitowych oddziałujących na OUN Zmienna, zależna od indywidualnej wrażliwości
Dezorientacja Zaburzenia świadomości, orientacji, uwagi Wynik hiponatremii i innych zaburzeń elektrolitowych Zależna od nasilenia hiponatremii
Poliuria Zwiększone wydalanie moczu Bezpośredni efekt diuretyczny indapamidu Występuje nawet przy dawkach terapeutycznych, nasila się przy przedawkowaniu
Oliguria Zmniejszone wydalanie moczu Późny objaw, związany z hipowolemią Przy ciężkim przedawkowaniu i odwodnieniu
Anuria Całkowity brak wydalania moczu Skrajny skutek hipowolemii Przy masywnym przedawkowaniu i ciężkim odwodnieniu

Zaburzenia wodno-elektrolitowe

Kluczowe zaburzenia wodno-elektrolitowe przy przedawkowaniu indapamidu obejmują przede wszystkim hiponatremię oraz hipokaliemię. Są to najważniejsze zaburzenia, które mogą prowadzić do pozostałych objawów klinicznych i stanowią bezpośrednie zagrożenie dla życia pacjenta.4

Objawy kliniczne

Manifestacje kliniczne przedawkowania indapamidu obejmują objawy o różnym nasileniu i charakterze, występujące wtórnie do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia. Do najczęściej występujących należą:

  • Nudności i wymioty – wczesne objawy zatrucia, często pierwsze objawy widoczne u pacjenta5
  • Niedociśnienie tętnicze – wynikające z hipowolemii i może prowadzić do wstrząsu hipowolemicznego w ciężkich przypadkach6
  • Kurcze mięśni – związane z niedoborem potasu, mogą być bolesne i prowadzić do dalszych zaburzeń7
  • Zawroty głowy i senność – objawy neurologiczne wynikające z zaburzeń elektrolitowych i niedociśnienia8
  • Dezorientacja – zaburzenia świadomości, które mogą narastać wraz z pogłębianiem się zaburzeń elektrolitowych9

Zaburzenia wydalania moczu

Charakterystyczne dla przedawkowania indapamidu są zaburzenia diurezy, które mogą ewoluować w czasie i przechodzić od jednej skrajności do drugiej:

  • Poliuria (zwiększone wydalanie moczu) – początkowy efekt działania diuretycznego10
  • Oliguria (zmniejszone wydalanie moczu) – późniejszy objaw związany z odwodnieniem11
  • Anuria (całkowity brak wydalania moczu) – najpoważniejsze powikłanie, wynikające z ciężkiej hipowolemii, mogące prowadzić do ostrej niewydolności nerek12

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania indapamidu wymaga szybkiej interwencji medycznej i hospitalizacji w ośrodku specjalistycznym. Postępowanie terapeutyczne obejmuje kilka kluczowych elementów.13

Dekontaminacja przewodu pokarmowego

Pierwszym krokiem w leczeniu ostrego przedawkowania jest eliminacja niewchłoniętej substancji z przewodu pokarmowego. Zaleca się:

  1. Płukanie żołądka – skuteczne gdy wykonane w krótkim czasie od zażycia leku (do 1-2 godzin)14
  2. Podanie węgla aktywowanego – adsorbent wiążący substancje toksyczne, co zapobiega ich wchłanianiu15

Wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych

Kluczowym elementem leczenia jest korekta zaburzeń wodno-elektrolitowych, która powinna odbywać się w warunkach szpitalnych, pod ścisłą kontrolą parametrów biochemicznych:

  • Wyrównanie hiponatremii – podawanie roztworu soli fizjologicznej lub hipertonicznego roztworu NaCl w ciężkich przypadkach
  • Korekta hipokaliemii – suplementacja potasu dożylnie, pod kontrolą EKG
  • Uzupełnienie niedoboru płynów – nawodnienie dożylne w celu przeciwdziałania hipowolemii

Pacjent powinien być leczony w ośrodku specjalistycznym, gdzie możliwe jest stałe monitorowanie parametrów życiowych oraz poziomu elektrolitów w surowicy krwi.16

Monitorowanie funkcji nerek

Ze względu na ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek w przebiegu ciężkiego przedawkowania indapamidu, konieczne jest monitorowanie funkcji nerek poprzez:

  • Regularne pomiary ilości wydalanego moczu
  • Kontrolę parametrów biochemicznych, w tym stężenia kreatyniny i mocznika
  • Ocenę równowagi kwasowo-zasadowej

W przypadku wystąpienia anurii i ostrej niewydolności nerek może być konieczne zastosowanie technik nerkozastępczych.17

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl