Przedawkowanie
Tertens-AM 1,5 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Tertens-AM zawiera indapamid (1,5 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu. Przedawkowanie indapamidu, nawet do 40 mg (około 27-krotność dawki terapeutycznej), cechuje się relatywnie niską toksycznością, manifestującą się głównie zaburzeniami wodno-elektrolitowymi, takimi jak hiponatremia i hipokaliemia, które mogą prowadzić do nudności, wymiotów, niedociśnienia tętniczego, kurczów mięśni, zawrotów głowy, senności oraz dezorientacji. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia diurezy – poliurię lub oligurię z ryzykiem anurii w przebiegu hipowolemii. W przypadku amlodypiny brak jest precyzyjnych danych dotyczących toksycznych dawek u ludzi, jednak przedawkowanie może skutkować znacznym rozszerzeniem naczyń obwodowych, odruchową tachykardią oraz ciężkim niedociśnieniem tętniczym, które może prowadzić do wstrząsu, a nawet zgonu. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, rozwijający się z opóźnieniem 24-48 godzin po przyjęciu leku, często wymagający wsparcia oddechowego, zwłaszcza przy przeciążeniu płynami podczas resuscytacji.

Przedawkowanie leku Tertens-AM

Produkt leczniczy Tertens-AM zawiera dwie substancje czynne: indapamid (1,5 mg) oraz amlodypinę (5 mg lub 10 mg), występujące w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu. Nie dysponujemy konkretnymi danymi dotyczącymi przedawkowania preparatu Tertens-AM u ludzi, jednak możemy określić potencjalne zagrożenia na podstawie wiedzy o przedawkowaniu poszczególnych składników aktywnych1.

Przedawkowanie indapamidu

Indapamid wykazuje relatywnie niską toksyczność w przypadku przedawkowania. Badania wykazały brak toksyczności nawet przy dawkach sięgających 40 mg, co stanowi około 27-krotność standardowej dawki terapeutycznej2.

Ostre zatrucie indapamidem przejawia się przede wszystkim zaburzeniami wodno-elektrolitowymi, z których najistotniejsze to hiponatremia oraz hipokaliemia. Te zaburzenia elektrolitowe mogą prowadzić do szeregu objawów klinicznych, obejmujących nudności, wymioty, niedociśnienie tętnicze, kurcze mięśniowe, zawroty głowy, senność i stany dezorientacji. Ponadto mogą wystąpić zaburzenia w wydalaniu moczu – zarówno poliuria, jak i oliguria z ryzykiem progresji do anurii w wyniku hipowolemii3.

Przedawkowanie amlodypiny

Doświadczenia kliniczne z umyślnym przedawkowaniem amlodypiny u ludzi są ograniczone4. Dostępne dane wskazują jednak, że duże przedawkowanie może prowadzić do znacznego rozszerzenia naczyń obwodowych z towarzyszącą odruchową tachykardią5.

Szczególnie niebezpiecznym objawem jest znaczne i potencjalnie długotrwałe obniżenie ciśnienia tętniczego, które może prowadzić do wstrząsu, w tym wstrząsu zakończonego zgonem6.

Rzadkim, ale poważnym powikłaniem przedawkowania amlodypiny jest niekardiogenny obrzęk płuc. Co istotne, może on rozwinąć się z opóźnieniem, nawet 24-48 godzin po przyjęciu leku, i często wymaga wspomagania oddychania. Czynnikami predysponującymi do wystąpienia tego powikłania mogą być wczesne działania resuscytacyjne, zwłaszcza przeciążenie płynami, które są podawane w celu utrzymania odpowiedniej perfuzji i pojemności minutowej serca7.

Postępowanie w przedawkowaniu

Postępowanie w przypadku przedawkowania Tertens-AM powinno uwzględniać specyfikę obu składników aktywnych.

W przypadku przedawkowania indapamidu, pierwszym krokiem jest szybka eliminacja połkniętej substancji poprzez płukanie żołądka i/lub podanie węgla aktywowanego. Następnie konieczne jest zapewnienie prawidłowej równowagi wodno-elektrolitowej, co powinno odbywać się w warunkach specjalistycznego ośrodka8.

Klinicznie istotne niedociśnienie tętnicze spowodowane przedawkowaniem amlodypiny wymaga aktywnego podtrzymywania czynności układu sercowo-naczyniowego, w tym:9

  • Częstego monitorowania czynności serca i układu oddechowego
  • Uniesienia kończyn pacjenta
  • Kontrolowania objętości płynów krążących
  • Monitorowania ilości wydalanego moczu

W celu przywrócenia prawidłowego napięcia naczyń krwionośnych i ciśnienia tętniczego można zastosować lek zwężający naczynia krwionośne, pod warunkiem braku przeciwwskazań10.

Dożylne podanie glukonianu wapnia może być korzystne w celu odwrócenia skutków blokady kanałów wapniowych11. W niektórych przypadkach warto rozważyć płukanie żołądka, a badania na zdrowych ochotnikach wykazały, że zastosowanie węgla aktywowanego do 2 godzin po podaniu 10 mg amlodypiny zmniejsza szybkość jej absorpcji12.

Warto zaznaczyć, że dializa najprawdopodobniej nie przyniesie spodziewanych korzyści w przypadku przedawkowania amlodypiny, ponieważ substancja ta silnie wiąże się z białkami13.

Tabela objawów przedawkowania

Substancja czynna Objaw przedawkowania Opis Dawka wywołująca
Indapamid Hiponatremia Obniżenie stężenia sodu w surowicy Brak toksyczności do 40 mg (27-krotność dawki terapeutycznej)
Hipokaliemia Obniżenie stężenia potasu w surowicy
Nudności, wymioty Dolegliwości żołądkowo-jelitowe
Niedociśnienie tętnicze Spadek ciśnienia krwi poniżej wartości prawidłowych
Kurcze mięśni, zawroty głowy, senność, dezorientacja Objawy neurologiczne związane z zaburzeniami elektrolitowymi
Poliuria Zwiększone wydalanie moczu
Oliguria, anuria Zmniejszone wydalanie moczu lub jego brak wskutek hipowolemii
Amlodypina Rozszerzenie naczyń obwodowych Prowadzi do spadku oporu naczyniowego i ciśnienia krwi Brak dokładnych danych dotyczących dawek toksycznych u ludzi
Odruchowa tachykardia Przyspieszenie akcji serca w odpowiedzi na rozszerzenie naczyń i spadek ciśnienia
Ciężkie niedociśnienie, wstrząs Znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego z zaburzeniami perfuzji narządów, mogące prowadzić do zgonu
Niekardiogenny obrzęk płuc Rzadkie powikłanie, może wystąpić z opóźnieniem 24-48h, wymaga wspomagania oddychania
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl