Dawkowanie i sposób podawania leku Roxiper

Roxiper jest lekiem złożonym zawierającym rozuwastatynę, peryndopryl z tert-butyloaminą oraz indapamid w czterech różnych kombinacjach dawek. Prawidłowe dawkowanie tego leku ma kluczowe znaczenie dla osiągnięcia optymalnych efektów terapeutycznych przy minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.¹

Ogólne zasady dawkowania

Standardowo zaleca się przyjmowanie jednej tabletki Roxiper na dobę, optymalnie rano przed posiłkiem. Należy podkreślić, że produkt ten nie jest wskazany do rozpoczynania terapii. Pacjenci przed włączeniem leku Roxiper powinni być skutecznie leczeni stałymi dawkami poszczególnych składników podawanych jednocześnie.²

Dawkę preparatu Roxiper ustala się indywidualnie na podstawie dawek poszczególnych składników, które pacjent przyjmował przed zmianą terapii na lek złożony. W przypadku konieczności modyfikacji dawki któregokolwiek ze składników (np. z powodu nowo zdiagnozowanej choroby towarzyszącej, zmiany stanu zdrowia pacjenta lub interakcji z innymi lekami), należy powrócić do stosowania pojedynczych substancji czynnych w celu ponownego określenia odpowiedniego dawkowania.³

Dostępne dawki leku

Preparat Roxiper dostępny jest w czterech kombinacjach dawek:⁴

• 10 mg rozuwastatyny + 4 mg peryndoprylu + 1,25 mg indapamidu
• 20 mg rozuwastatyny + 4 mg peryndoprylu + 1,25 mg indapamidu
• 10 mg rozuwastatyny + 8 mg peryndoprylu + 2,5 mg indapamidu
• 20 mg rozuwastatyny + 8 mg peryndoprylu + 2,5 mg indapamidu

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: Mogą stosować Roxiper, jednak przed włączeniem leku konieczna jest ocena czynności nerek oraz kontrola ciśnienia tętniczego krwi.⁵

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Stosowanie Roxiper jest uzależnione od stopnia niewydolności nerek:⁶

• Przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) stosowanie leku jest przeciwwskazane
• Przy umiarkowanych zaburzeniach czynności nerek (klirens kreatyniny 30-60 ml/min) przeciwwskazane jest stosowanie dawek 10 mg/8 mg/2,5 mg oraz 20 mg/8 mg/2,5 mg
• U pacjentów z klirensem kreatyniny <60 ml/min Roxiper nie jest odpowiednim wyborem terapeutycznym – zaleca się indywidualne dostosowanie dawki poszczególnych składników

Należy regularnie monitorować stężenie kreatyniny i potasu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.⁷

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Stosowanie leku Roxiper zależy od stopnia niewydolności wątroby:⁸

• Przy ciężkich zaburzeniach czynności wątroby stosowanie leku jest przeciwwskazane
• U pacjentów z czynną chorobą wątroby lek jest przeciwwskazany
• Przy umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby modyfikacja dawki nie jest konieczna

U pacjentów z wynikiem 7 lub mniej punktów w skali Childa-Pugha nie stwierdzono zwiększonego narażenia ogólnoustrojowego na rozuwastatynę. Natomiast u osób z wynikiem 8-9 punktów w tej skali obserwuje się zwiększoną ekspozycję systemową. W tej grupie pacjentów zaleca się dodatkowo ocenę czynności nerek. Brak jest danych dotyczących stosowania leku u pacjentów z wynikiem powyżej 9 punktów w skali Childa-Pugha.⁹

Uwarunkowania genetyczne i etniczne

Rasa: U osób pochodzenia azjatyckiego obserwuje się zwiększoną ekspozycję ogólnoustrojową na rozuwastatynę, co należy uwzględnić przy ustalaniu dawkowania.¹⁰

Polimorfizm genetyczny: U pacjentów, u których występują szczególne rodzaje polimorfizmu genetycznego mogące prowadzić do zwiększonej ekspozycji na rozuwastatynę, zaleca się stosowanie mniejszej dawki dobowej.¹¹

Interakcje lekowe wpływające na dawkowanie

Rozuwastatyna wchodząca w skład leku Roxiper jest substratem dla różnych białek transportujących (np. OATP1B1 oraz BCRP). Jednoczesne stosowanie z lekami wchodzącymi w interakcje z tymi białkami transportującymi może zwiększać ryzyko miopatii (w tym rabdomiolizy) poprzez podniesienie stężenia rozuwastatyny w osoczu. Dotyczy to zwłaszcza:

• Cyklosporyny
• Niektórych inhibitorów proteazy (np. połączeń rytonawiru z atazanawirem, lopinawirem i/lub typranawirem)

W takich przypadkach należy rozważyć:¹²

1. Zastosowanie leków alternatywnych, jeśli to możliwe
2. Czasowe przerwanie leczenia rozuwastatyną, jeśli konieczne
3. W sytuacjach, gdy jednoczesne stosowanie tych leków z rozuwastatyną jest nieuniknione, należy dokładnie przeanalizować korzyści i zagrożenia związane z dostosowaniem dawkowania rozuwastatyny w terapii skojarzonej

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Leku Roxiper nie należy stosować w populacji pediatrycznej, ponieważ nie ustalono jego skuteczności i tolerancji w tej grupie wiekowej.¹³

Sposób podawania

Roxiper jest przeznaczony wyłącznie do podawania doustnego.¹⁴ Zaleca się przyjmowanie jednej tabletki raz na dobę, najlepiej rano przed posiłkiem.

Szczegółowa tabela dawkowania leku Roxiper