Specjalne ostrzeżenia
Roxiper

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Roxiper

Produkt leczniczy Roxiper, zawierający rozuwastatynę, peryndopryl z tert-butyloaminą oraz indapamid, wymaga szczególnej uwagi podczas stosowania ze względu na potencjalne działania niepożądane związane z jego składnikami. Poniżej przedstawiono kluczowe ostrzeżenia i środki ostrożności, które należy uwzględnić podczas terapii.¹

Interakcje z innymi lekami

Jednoczesne stosowanie litu z produktem Roxiper, zawierającym peryndopryl i indapamid, nie jest zalecane ze względu na potencjalne interakcje i działania niepożądane.²

Zaburzenia hematologiczne

U pacjentów przyjmujących inhibitory ACE (w tym peryndopryl) zgłaszano przypadki neutropenii, agranulocytozy, małopłytkowości oraz niedokrwistości. Chociaż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek i bez dodatkowych czynników ryzyka neutropenia występuje rzadko, należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów z:³

• Kolagenozą naczyń – jednostkami chorobowymi dotyczącymi tkanki łącznej naczyń krwionośnych
• Stosujących leki immunosupresyjne – hamujące odpowiedź układu odpornościowego
• Przyjmujących allopurynol – lek stosowany w leczeniu dny moczanowej
• Przyjmujących prokainamid – lek przeciwarytmiczny
• Ze współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek

U niektórych pacjentów z powyższymi czynnikami ryzyka mogą rozwinąć się ciężkie zakażenia, niekiedy oporne na intensywną antybiotykoterapię. Podczas leczenia Roxiperem u takich pacjentów zaleca się okresowe monitorowanie liczby leukocytów. Pacjentów należy poinformować o konieczności zgłaszania wszelkich objawów infekcji (np. ból gardła, gorączka).⁴

Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe

U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę leczonych inhibitorami ACE (peryndopryl) istnieje zwiększone ryzyko niedociśnienia tętniczego oraz niewydolności nerek. Leczenie diuretykami (indapamid) stanowi dodatkowy czynnik ryzyka. Zmniejszona czynność nerek może manifestować się jedynie niewielkimi zmianami stężenia kreatyniny w surowicy, nawet u pacjentów z jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej.⁵

Nadwrażliwość i obrzęk naczynioruchowy

Obrzęk naczynioruchowy (obejmujący twarz, kończyny, wargi, język, głośnię i/lub krtań) był rzadko raportowany u pacjentów przyjmujących inhibitory ACE, w tym peryndopryl. Może on wystąpić w dowolnym momencie leczenia. W przypadku pojawienia się takich objawów należy:⁶

• Natychmiast przerwać leczenie
• Obserwować pacjenta do całkowitego ustąpienia objawów
• W przypadku obrzęku ograniczonego do twarzy i warg można stosować leki przeciwhistaminowe dla złagodzenia objawów, choć obrzęk ten zwykle ustępuje samoistnie

Obrzęk naczynioruchowy krtani może zagrażać życiu. W przypadkach obrzęku języka, głośni lub krtani, które mogą powodować niedrożność dróg oddechowych, należy natychmiast wdrożyć odpowiednie leczenie, w tym:⁷

• Podskórne wstrzyknięcie roztworu adrenaliny 1:1000 (od 0,3 ml do 0,5 ml)
• Podtrzymywanie drożności dróg oddechowych

Należy mieć na uwadze, że obrzęk naczynioruchowy występuje częściej u pacjentów rasy czarnej przyjmujących inhibitory ACE niż u pacjentów innych ras. Pacjenci z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, nawet niezwiązanym z przyjmowaniem inhibitorów ACE, mogą mieć zwiększone ryzyko wystąpienia obrzęku podczas leczenia Roxiperem.⁸

Obrzęk naczynioruchowy jelit

U pacjentów przyjmujących inhibitory ACE rzadko obserwowano obrzęk naczynioruchowy jelit. Objawia się on bólem brzucha (czasem z nudnościami i wymiotami), który może nie być poprzedzony obrzękiem twarzy. Aktywność C-1 esterazy w tych przypadkach pozostaje prawidłowa. Obrzęk naczynioruchowy jelit diagnozuje się za pomocą badań obrazowych (tomografia, ultrasonografia) lub w trakcie zabiegu chirurgicznego. Objawy ustępują po odstawieniu inhibitora ACE, dlatego obrzęk naczynioruchowy jelit powinien być uwzględniany w diagnostyce różnicowej bólów brzucha u pacjentów przyjmujących Roxiper.⁹

Interakcje związane ze zwiększonym ryzykiem obrzęku naczynioruchowego

Istnieją określone połączenia lekowe, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia obrzęku naczynioruchowego:

1. Sakubitryl z walsartanem – jednoczesne stosowanie z inhibitorami ACE jest przeciwwskazane. Należy zachować odstęp 36 godzin między zakończeniem przyjmowania jednego leku a rozpoczęciem stosowania drugiego.¹⁰
2. Inhibitory NEP (np. racekadotryl), inhibitory mTOR (np. syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) lub gliptyny (np. linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna) – jednoczesne stosowanie z inhibitorami ACE może prowadzić do zwiększonego ryzyka obrzęku naczynioruchowego, obejmującego drogi oddechowe lub język, z zaburzeniami oddychania lub bez nich.¹¹

Jeśli pacjent już przyjmuje inhibitor ACE, należy zachować ostrożność przy rozpoczynaniu leczenia racekadotrylem, inhibitorami mTOR lub gliptynami.¹²

Reakcje rzekomo-anafilaktyczne

Podczas odczulania

U pacjentów przyjmujących inhibitory ACE i poddawanych odczulaniu na jad owadów błonkoskrzydłych (osy, pszczoły) odnotowano pojedyncze przypadki przedłużonych, zagrażających życiu reakcji rzekomo-anafilaktycznych. Dlatego u pacjentów z alergiami poddawanych takiej immunoterapii inhibitory ACE należy stosować ze szczególną ostrożnością lub unikać ich stosowania w trakcie odczulania. W przypadku konieczności stosowania inhibitora ACE u pacjenta poddawanego odczulaniu, lek należy odstawić na co najmniej 24 godziny przed procedurą.¹³

Podczas aferezy LDL

U pacjentów przyjmujących inhibitory ACE podczas aferezy lipoprotein o małej gęstości (LDL) z użyciem siarczanu dekstranu w rzadkich przypadkach obserwowano zagrażające życiu reakcje rzekomo-anafilaktyczne. Można im zapobiec przez czasowe odstawienie inhibitora ACE przed każdą aferezą.¹⁴

Pacjenci poddawani hemodializoterapii

U pacjentów dializowanych z zastosowaniem błon wysokoprzepływowych (np. AN 69®) i jednocześnie otrzymujących inhibitor ACE raportowano reakcje rzekomo-anafilaktyczne. U takich pacjentów należy rozważyć zastosowanie innego typu błon dializacyjnych lub leków przeciwnadciśnieniowych z innej grupy.¹⁵

Pierwotny aldosteronizm

Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem zwykle nie reagują odpowiednio na leki przeciwnadciśnieniowe działające przez hamowanie układu renina-angiotensyna. Z tego względu nie zaleca się stosowania produktu Roxiper u takich pacjentów.¹⁶