budezonid
Budezonid to syntetyczny glikokortykosteroid stosowany w leczeniu różnych chorób o podłożu zapalnym. Charakteryzuje się silnym miejscowym działaniem przeciwzapalnym i niską biodostępnością ogólnoustrojową, co zmniejsza ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych typowych dla kortykosteroidów.
W praktyce klinicznej budezonid znajduje zastosowanie głównie w leczeniu astmy oskrzelowej, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) oraz chorób zapalnych jelit, takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego. W zależności od wskazania, dostępny jest w różnych postaciach: wziewnej (aerozol, proszek do inhalacji), donosowej oraz doustnej (tabletki o przedłużonym uwalnianiu).
Mechanizm działania budezonidu polega na hamowaniu uwalniania mediatorów zapalnych, zmniejszaniu przepuszczalności naczyń krwionośnych oraz hamowaniu migracji komórek zapalnych do miejsca reakcji zapalnej. Ze względu na szybki metabolizm pierwszego przejścia w wątrobie (około 90%), przy podaniu doustnym charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w porównaniu do innych kortykosteroidów systemowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Bufomix Easyhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Bufomix Easyhaler w dawce 320 mikrogramów budezonidu i 9 mikrogramów formoterolu fumaran dwuwodnego na dawkę inhalacyjną jest preparatem wziewnym łączącym kortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym oraz długo działający β2-agonista rozszerzający oskrzela. Produkt występuje w formie proszku do inhalacji w inhalatorze Easyhaler, o barwie od białej do żółtawej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania Bufomix Easyhaler jest nadwrażliwość na którykolwiek ze składników aktywnych (budezonid, formoterol) lub na substancję pomocniczą – laktozę jednowodną (7 600 mikrogramów na dawkę), która zawiera śladowe ilości białek mleka, co może wywołać reakcje alergiczne u pacjentów z alergią na białka mleka.
alergia na białka mleka, alergia na kortykosteroidy, budezonid, długo działający beta2-mimetyk, działanie przeciwzapalne, formoterolu fumaran dwuwodny, inhalator z dozownikiem, kortykosteroid wziewny, laktoza jednowodna, leki rozszerzające oskrzela, nadwrażliwość, proszek do inhalacji, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie oskrzeli, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Budixon Neb 0,25 mg/ml
BUDIXON NEB to zawiesina do nebulizacji zawierająca budezonid w stężeniach 0,25 mg/mL oraz 0,50 mg/mL, dostarczana w plastikowych pojemnikach jednostkowych o objętości 2 mL, co odpowiada dawkom 0,5 mg lub 1 mg substancji czynnej. Lek zawiera substancje pomocnicze takie jak disodu edetynian, chlorek sodu, polisorbat 80, kwas cytrynowy bezwodny, cytrynian sodu oraz wodę do wstrzykiwań, które zapewniają stabilność, odpowiednie pH i właściwości fizykochemiczne preparatu. Produkt jest przeznaczony do podawania wziewnego za pomocą nebulizatora, co umożliwia miejscowe działanie kortykosteroidu w drogach oddechowych. Opakowania zawierają 10 lub 20 pojemników, które należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, chronić przed światłem i zamrożeniem. Okres ważności wynosi 2 lata, a po otwarciu aluminiowej torebki zawartość należy zużyć w ciągu 3 miesięcy, natomiast pojedynczy pojemnik po otwarciu – w ciągu 24 godzin.
acetylocysteina, agonista receptorów beta-2-adrenergicznych, bromek ipratropiowy, budezonid, disodu edetynian, drogi oddechowe, działanie niepożądane, fenoterol, kortykosteroidy wziewne, kromoglikan sodowy, lek antycholinergiczny, lek mukolityczny, lek przeciwalergiczny, nebulizator, polisorbat, salbutamol, terbutalina, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bufomix Easyhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Bufomix Easyhaler to preparat wziewny zawierający budezonid (320 µg) oraz formoterol (9 µg) w każdej dawce, stosowany w leczeniu obturacyjnych chorób dróg oddechowych, w tym astmy oskrzelowej i POChP. Budezonid, jako glikokortykosteroid, wykazuje działanie przeciwzapalne zależne od dawki, co prowadzi do zmniejszenia objawów astmy i liczby zaostrzeń, przy korzystnym profilu bezpieczeństwa w porównaniu do kortykosteroidów ogólnoustrojowych. Formoterol, selektywny agonista receptorów β2, zapewnia szybkie (1–3 min) i długotrwałe (≥12 h) rozszerzenie oskrzeli. Terapia skojarzona wykazuje efekt addycyjny, poprawiając parametry czynności płuc i redukując zaostrzenia, bez obserwacji tachyfilaksji, co potwierdzono w badaniach klinicznych u dorosłych i dzieci (6–11 lat) stosujących dawki odpowiednio 320/9 µg i 160/9 µg dwa razy dziennie.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astma oskrzelowa, budezonid, choroba obturacyjna dróg oddechowych, czynność płuc, doustny kortykosteroid, działanie addycyjne, działanie przeciwzapalne, efekt bronchodylatacyjny, FEV1, formoterolu fumaran dwuwodny, glikokortykosteroid, kortykosteroid, kortykosteroid ogólnoustrojowy, krótko działający β2-mimetyk, lek adrenergiczny, lek rozszerzający oskrzela, mięśnie gładkie oskrzeli, natężona objętość wydechowa pierwszosekundowa, parametry czynnościowe płuc, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, tachyfilaksja, zaostrzenie astmy, β2-mimetyk - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Budesonide Easyhaler 100 mcg/dawkę
Budezonid, glikokortykosteroid wziewny w dawce 100 μg/dawkę (Budesonide Easyhaler), jest bezpiecznym i skutecznym lekiem w terapii astmy u kobiet w okresie rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Dane kliniczne i epidemiologiczne nie wykazują zwiększonego ryzyka działań niepożądanych u płodu lub noworodka przy stosowaniu terapeutycznych dawek wziewnych. Kluczowe jest stosowanie najmniejszej skutecznej dawki zapewniającej kontrolę astmy, co minimalizuje potencjalne ryzyko dla płodu, jednocześnie chroniąc zdrowie matki. Badania przedkliniczne wskazują na możliwe ryzyko zahamowania wzrostu wewnątrzmacicznego (IUGR) i innych zmian rozwojowych przy wysokich dawkach glikokortykosteroidów, jednak dawki terapeutyczne stosowane u ludzi nie wykazują takich efektów klinicznych.
astma, biodostępność, Budesonide Easyhaler, budezonid, budezonid w laktacji, budezonid wziewny, choroba układu krążenia, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, glikokortykosteroid, IUGR, lek wziewny, neuroprzekaźnik, osocze, receptor glikokortykosteroidowy, wada rozwojowa płodu, właściwość farmakokinetyczna, zahamowanie wewnątrzmacicznego wzrostu płodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Nebulin 0,5 mg/ 2 ml
Nebulin to zawiesina do nebulizacji zawierająca zmikronizowany budezonid w stężeniach 0,5 mg/2 mL (0,250 mg/mL) oraz 1 mg/2 mL (0,500 mg/mL). Preparat charakteryzuje się ściśle kontrolowanym pH w zakresie 4,0-5,0, co zapewnia stabilność substancji czynnej oraz optymalną dyspersję cząstek podczas nebulizacji. Skład pomocniczy obejmuje disodu edetynian (chelatujący jony metali), chlorek sodu (izotoniczność), polisorbat 80 (surfaktant), kwas cytrynowy i cytrynian sodu (system buforowy), wodę do wstrzykiwań oraz kwas solny lub wodorotlenek sodu do regulacji pH. Produkt dostępny jest w pojemnikach jednodawkowych o pojemności 2 mL, pakowanych po 20 sztuk w opakowaniu handlowym, z zachowaniem ochrony przed światłem i czynnikami zewnętrznymi.
budezonid, disodu edetynian, izotoniczność roztworu, kwas cytrynowy, kwas solny, nebulizacja, niejonowy surfaktant, polietylen o niskiej gęstości, polisorbat, roztwór chlorku sodu, saszetka wielowarstwowa, sodu chlorek, sodu cytrynian, sodu wodorotlenek, substancja buforująca, substancja chelatująca, system buforowy, woda do wstrzykiwań, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tafen Nasal 64 mcg 64 mcg/dawkę odmierzoną
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa budezonidu zawartego w preparacie Tafen Nasal 64 μg wykazały brak specyficznych zagrożeń toksycznych przy przewlekłym stosowaniu, co jest zgodne z profilem innych glikokortykosteroidów stosowanych miejscowo. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału do indukcji mutacji genowych ani aberracji chromosomowych, a analizy karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów po długotrwałej ekspozycji na budezonid w dawkach terapeutycznych. W związku z tym preparat cechuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w kontekście toksyczności przewlekłej, genotoksyczności oraz potencjału onkogennego.
aberracja chromosomowa, budezonid, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt teratogenny, genotoksyczność, glikokortykosteroid, karcynogeneza, mutacja genowa, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozszczep podniebienia, toksyczność przewlekła, uszkodzenie materiału genetycznego, wada układu szkieletowego, zagrożenie karcynogenne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Budenofalk 2 mg/dawkę
Budezonid w postaci pianki doodbytniczej Budenofalk 2 mg wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Stosowanie u kobiet ciężarnych powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści kliniczne przewyższają potencjalne ryzyko, zważywszy na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa tej formy podania w ciąży. Chociaż dane dotyczące wziewnego budezonidu nie wykazują działań niepożądanych u ciężarnych, pianka doodbytnicza może powodować wyższe stężenia leku w osoczu. Badania na zwierzętach wskazują na ryzyko wad rozwojowych, jednak brak jest potwierdzenia klinicznego u ludzi. W przypadku karmienia piersią, budezonid przenika do mleka, ale przewiduje się minimalny wpływ na dziecko przy stosowaniu terapeutycznych dawek 2 mg pianki doodbytniczej. Decyzja o leczeniu powinna uwzględniać bilans korzyści i ryzyka, a także możliwość przerwania karmienia lub terapii.
badanie przedkliniczne, budenofalk, budezonid, budezonid doodbytniczy, budezonid wziewny, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, glikokortykosteroid, opcja terapeutyczna, pianka doodbytnicza, pianka doodbytnicza Budenofalk, przenikanie do mleka, stężenie w osoczu, stosunek korzyści do ryzyka, wada rozwojowa płodu, wskazanie kliniczne - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Budesonide Easyhaler 200 mcg/dawkę
Produkt leczniczy Budesonide Easyhaler 200 μg/dawkę, zawierający budezonid w formie proszku do inhalacji, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjentów. Dane kliniczne oraz doświadczenie po wprowadzeniu na rynek nie wskazują na negatywny wpływ tego leku na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi urządzeń mechanicznych. Stosowanie preparatu zgodnie z zaleceniami nie powoduje zaburzeń koncentracji, czasu reakcji czy koordynacji wzrokowo-ruchowej, co jest istotne dla bezpieczeństwa pacjentów wykonujących czynności wymagające pełnej sprawności psychofizycznej.
astma, Budesonide Easyhaler, budezonid, compliance terapeutyczny, działanie niepożądane, funkcjonowanie psychomotoryczne, koordynacja wzrokowo-ruchowa, profil bezpieczeństwa, proszek do inhalacji, sprawność psychofizyczna, substancja czynna, świadoma zgoda na leczenie, zaburzenie koncentracji, zaostrzenie choroby, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bufomix Easyhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Przedawkowanie Bufomix Easyhaler, zawierającego formoterol fumaranu dwuwodnego (β2-mimetyk) oraz budezonid, może prowadzić do objawów związanych z nadmierną stymulacją receptorów β2-adrenergicznych oraz działaniem glikokortykosteroidów. Typowe symptomy przedawkowania formoterolu obejmują drżenia mięśniowe, ból głowy, kołatanie serca, a w cięższych przypadkach częstoskurcz, arytmię, wydłużenie odstępu QTc, hiperglikemię i hipokaliemię. Dawka 90 μg formoterolu podana w ciągu 3 godzin u pacjentów z ostrą niedrożnością płuc była uznana za bezpieczną. Ostre przedawkowanie budezonidu zwykle nie wymaga intensywnej interwencji, jednak przewlekłe stosowanie bardzo wysokich dawek może wywołać nadczynność kory nadnerczy lub supresję nadnerczy, co wymaga monitorowania i leczenia.
arytmia, beta2-mimetyk, budezonid, częstoskurcz, drżenie mięśniowe, działanie ogólnoustrojowe glikokortykosteroidów, formoterol fumaran dwuwodny, glikokortykosteroid, hiperglikemia, hipokaliemia, kołatanie serca, nadczynność kory nadnerczy, ostra niedrożność płuc, receptor beta2-adrenergiczny, supresja nadnerczy, tachykardia, terapia kortykosteroidami, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Miflonide Breezhaler 400 mcg
Budezonid, substancja czynna leku Miflonide Breezhaler, jest metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, co predysponuje do istotnych interakcji farmakokinetycznych. Inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, rytonawir, nelfinawir, atazanawir, amiodaron czy klarytromycyna, mogą znacząco hamować metabolizm budezonidu, prowadząc do zwiększenia jego ogólnoustrojowej ekspozycji i ryzyka układowych działań niepożądanych kortykosteroidów. Szczególnie wysokie ryzyko dotyczy preparatów zawierających kobicystat stosowanych w terapii HIV, gdzie zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub ścisłe monitorowanie pacjenta. Z kolei induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, nasilają metabolizm budezonidu, co może skutkować obniżeniem skuteczności terapeutycznej. W przypadku terapii skojarzonej konieczne jest dostosowanie dawki i monitorowanie funkcji kory nadnerczy oraz objawów hiperkortyzolizmu, takich jak obrzęk twarzy, nadciśnienie tętnicze, hiperglikemia, osłabienie mięśni i zaburzenia psychiczne.
atazanawir, budezonid, CYP3A4, czynność kory nadnerczy, działanie niepożądane kortykosteroidów, glikokortykosteroid, hiperglikemia, hiperkortyzolizm, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, lek przeciwgrzybiczny, Miflonide Breezhaler, nelfinawir, niewydolność przysadki mózgowej, ryfampicyna, rytonawir, test stymulacji ACTH - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bufomix Easyhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Podczas kwalifikacji pacjentki do terapii Bufomix Easyhaler (160 µg budezonidu + 4,5 µg formoterolu na dawkę inhalacyjną) należy uwzględnić brak danych klinicznych dotyczących stosowania tej kombinacji w ciąży oraz ograniczone informacje o formoterolu u kobiet ciężarnych. Dane z około 2000 ciąż z ekspozycją na budezonid nie wykazały zwiększonego ryzyka teratogennego. Badania przedkliniczne wskazują, że glikokortykosteroidy mogą powodować wady rozwojowe u zwierząt, jednak przy dawkach terapeutycznych u ludzi ryzyko to jest minimalne. Formoterol wykazywał negatywny wpływ na reprodukcję jedynie przy bardzo wysokich dawkach. Należy poinformować pacjentkę o potencjalnym ryzyku prenatalnym związanym z nadmiarem glikokortykosteroidów, takim jak zahamowanie wzrostu płodu, choroby układu krążenia w dorosłości, zmiany w receptorach glikokortykosteroidów, zaburzenia neurotransmiterów i zachowania, obserwowane przy dawkach niższych niż teratogenne. Stosowanie Bufomix Easyhaler w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu, stosując najmniejszą skuteczną dawkę budezonidu.
astma, budezonid, budezonid i formoterol, Bufomix Easyhaler, choroba układu krążenia, dawka terapeutyczna, dysfagia, ekspozycja ustrojowa, formoterol, glikokortykosteroid, monoterapia, neurotransmiter, płodność, receptor glikokortykosteroidowy, rozwój zarodka i płodu, teratogenność, zahamowanie wzrostu płodu - Leksykon chorób i schorzeń
Nefropatia iga (choroba bergera) – Leczenie
IgA nefropatia, będąca najczęstszą postacią pierwotnego kłębuszkowego zapalenia nerek, nie posiada obecnie terapii całkowicie eliminującej chorobę, jednak leczenie zindywidualizowane, oparte na ocenie białkomoczu, eGFR, ciśnienia tętniczego i badania histopatologicznego, pozwala spowolnić progresję i opóźnić rozwój schyłkowej niewydolności nerek. Podstawą terapii jest optymalizacja leczenia wspomagającego, obejmująca kontrolę ciśnienia tętniczego (docelowo 130/80 mmHg, a przy białkomoczu >1 g/dobę ciśnienie skurczowe <125 mmHg), redukcję białkomoczu (>0,5 g/dobę wskazuje na konieczność stosowania ACE-I lub ARB), modyfikację stylu życia oraz unikanie nefrotoksycznych leków. Nowoczesne terapie farmakologiczne obejmują inhibitory SGLT2 (dapagliflozyna, empagliflozyna), które wykazały skuteczność w spowolnieniu progresji CKD, oraz nowo zatwierdzone leki takie jak sparsentan (podwójny antagonista receptora endoteliny i angiotensyny) i budezonid o przedłużonym uwalnianiu (Tarpeyo), które znacząco redukują białkomocz i chronią funkcję nerek.
antagoniści receptora angiotensyny, antagonista receptora endoteliny, atrasentan, badanie histopatologiczne, białkomocz, budezonid, ciśnienie tętnicze, cyklofosfamid, dapagliflozyna, dializa otrzewnowa, dializoterapia, dieta niskosodowa, diuretyki, EGFR, empagliflozyna, felzartamab, filtracja kłębuszkowa, glikokortykosteroidy, globulina antytymocytowa, hemodializa, inhibitory ACE, inhibitory SGLT2, kępki Peyera, kłębuszkowe zapalenie nerek, kortykosteroidy, kwasy omega-3, metyloprednizolon, migdałki, niesteroidowe leki przeciwzapalne, przewlekła choroba nerek, schyłkowa niewydolność nerek, sparsentan, statyny, tonsillektomia, transplantacja nerki, zaburzenia lipidowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Oxodil Combo (320 mcg + 9 mcg)/dawkę dostarczoną
Oxodil Combo to lek w formie proszku do inhalacji, zawierający 320 µg budezonidu oraz 9 µg formoterolu fumaranu dwuwodnego w dawce dostarczonej, z dawką odmierzona odpowiednio 346,3 µg i 10,8 µg. Produkt zawiera również 7,9 mg laktozy jednowodnej w dawce dostarczonej (9,1 mg w dawce odmierzanej), co jest istotne u pacjentów z alergią na białka mleka. Proszek jest biały lub jasnożółty, zapewniając równomierne dostarczenie substancji czynnych do dróg oddechowych. Lek pakowany jest w inhalator zawierający 60 dawek, dostępny w opakowaniach od 1 do 6 inhalatorów, z zaleceniem przechowywania w temperaturze poniżej 30°C i okresem ważności 2 lata od daty produkcji.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Budenofalk 2 mg/dawkę
Budenofalk w postaci pianki doodbytniczej zawiera 2 mg budezonidu na dawkę, podawanego precyzyjnie w formie trwałej, kremowej pianki o białej lub prawie białej barwie. Substancje pomocnicze obejmują m.in. 600,3 mg glikolu propylenowego, 8,4 mg alkoholu cetylowego oraz 15,1 mg alkoholu cetostearylowego na dawkę, pełniące funkcje rozpuszczalnika, emulgatorów, stabilizatorów i regulatorów pH. Produkt jest dostarczany w aluminiowym pojemniku pod ciśnieniem z zaworem dozującym, zawierającym 14 dawek oraz 14 aplikatorów z PVC pokrytych wazeliną i parafiną, co umożliwia precyzyjne i higieniczne podanie leku. Produkt należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, z dala od źródeł ognia i bezpośredniego światła słonecznego, ze względu na obecność 6,5% łatwopalnego gazu nośnego (propan/n-butan/izobutan, azot). Okres ważności wynosi 2 lata, a po otwarciu opakowania lek zachowuje stabilność przez 4 tygodnie. Nie stwierdzono istotnych niezgodności farmaceutycznych, jednak zaleca się właściwą utylizację zużytych aplikatorów w dołączonych torebkach plastikowych. Produkt nie wymaga specjalnych procedur przygotowania do podania.
alkohol cetostearylowy, alkohol cetylowy, aplikator, budezonid, chelacja, edetynian disodu, emulsja, gaz nośny, glikol propylenowy, kwas cytrynowy, makrogol, parafina ciekła, pianka doodbytnicza, podanie doodbytnicze, regulator pH, substancja czynna, substancja pomocnicza, wazelina biała, wosk emulgujący, zawór dozujący - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Xirobud 3 mg
Preparat Xirobud zawierający 3 mg budezonidu w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co potwierdzają dane zawarte w charakterystyce produktu leczniczego. Lek ten, stosowany w terapii chorób zapalnych, nie powoduje zaburzeń koncentracji, koordynacji wzrokowo-ruchowej ani innych funkcji psychomotorycznych kluczowych dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym i obsłudze urządzeń mechanicznych. W kapsułce znajduje się około 285 mg sacharozy jako substancji pomocniczej, co może mieć znaczenie w kontekście indywidualnych przeciwwskazań. Mimo korzystnego profilu bezpieczeństwa, lekarz powinien poinformować pacjenta o braku negatywnego wpływu leku na zdolności psychomotoryczne oraz zalecić ostrożność podczas pierwszego przyjęcia preparatu, umożliwiając ocenę indywidualnej reakcji organizmu.
budezonid, choroba zapalna, funkcja psychomotoryczna, glikokortykosteroid, interakcja lekowa, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, konsultacja neurologiczna, konsultacja specjalistyczna, koordynacja wzrokowo-ruchowa, politerapia, prowadzenie pojazdu, reakcja indywidualna, schorzenie współistniejące, zaburzenie koncentracji, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Airbufo Forspiro (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Airbufo Forspiro to preparat w postaci proszku do inhalacji podzielonego, zawierający dwie substancje czynne: budezonid (320 µg dawka dostarczona, 346,3 µg dawka odmierzona) oraz formoterol fumaranu dwuwodny (9 µg dawka dostarczona, 10,8 µg dawka odmierzona). Preparat zawiera również laktozę jednowodną (7,9 mg dawka dostarczona, 9,1 mg dawka odmierzona), która może zawierać białka mleka, co jest istotne u pacjentów z alergią lub nietolerancją białek mleka krowiego. Proszek charakteryzuje się jednolitą konsystencją i jest dostępny w inhalatorze zawierającym 60 podzielonych dawek, co umożliwia precyzyjne dawkowanie substancji czynnych.
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Entocort
Produkt Entocort 3 mg wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami współistniejącymi, takimi jak zakażenia (w tym gruźlica), nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, osteoporoza, choroba wrzodowa, zaburzenia psychotyczne, niewydolność serca, jaskra, zaćma oraz po niedawnych zespoleniach jelitowych. Monitorowanie jest kluczowe zwłaszcza przy zamianie silnych glikokortykosteroidów na Entocort, ze względu na ryzyko zahamowania czynności kory nadnerczy i ujawnienia reakcji alergicznych. W trakcie terapii mogą wystąpić zaburzenia widzenia, takie jak zaćma, jaskra czy centralna chorioretinopatia surowicza (CSCR), co wymaga konsultacji okulistycznej. W przypadku zakażeń, szczególnie ospy wietrznej i odry, konieczne jest szybkie leczenie przyczynowe oraz rozważenie profilaktyki immunoglobulinowej i leków przeciwwirusowych.
budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, choroba wrzodowa, cukrzyca, działanie ogólnoustrojowe glikokortykosteroidów, glikokortykosteroid, gruźlica, hormon adrenokortykotropowy, inhibitor CYP3A, jaskra, ketokonazol, kobicystat, nadciśnienie tętnicze, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność serca, odra, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, ospa wietrzna, osteoporoza, sok grejpfrutowy, wyprysk, zaburzenia psychotyczne, zaburzenie widzenia, zaćma, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Budipulmi 0,5 mg/ml
Budipulmi to zawiesina do nebulizacji zawierająca budezonid w stężeniach 0,25 mg/mL oraz 0,5 mg/mL, dostępna w pojemnikach jednodawkowych o objętości 2 mL, co odpowiada dawkom 0,5 mg lub 1 mg substancji czynnej. Preparat charakteryzuje się pH w zakresie 4,0–5,0 i zawiera substancje pomocnicze takie jak chlorek sodu, cytrynian sodu, kwas cytrynowy, polisorbat 80, disodu edetynian, kwas solny, wodorotlenek sodu oraz wodę do wstrzykiwań. Produkt jest przeznaczony do podawania drogą wziewną za pomocą nebulizatora i powinien być przechowywany w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed światłem, z okresem ważności 2 lat w nieotwartym opakowaniu, 3 miesięcy po otwarciu torebki oraz 24 godzin po otwarciu pojemnika.
budezonid, bufor pH, chlorek sodu, ciśnienie osmotyczne, cytrynian sodu, droga wziewna, edetynian disodu, kwas cytrynowy, kwas solny, nebulizator, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat 80, produkt leczniczy, regulacja pH, substancja czynna, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, zakażenie grzybicze, zawiesina do nebulizacji, związek chelatujący - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Nebbud 0,5 mg/ml
Preparat Nebbud w postaci zawiesiny do nebulizacji zawierającej budezonid wymaga stosowania nebulizatorów generujących cząstki o wielkości umożliwiającej dotarcie do płuc, z parametrami DV(50) < 3 µm oraz DV(90) < 6 µm. Nie zaleca się stosowania klasycznych nebulizatorów ultradźwiękowych. Dawka początkowa u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 1-2 mg/dobę, u dzieci 0,25-0,5 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 1 mg/dobę u dzieci przyjmujących doustne glikokortykosteroidy. Dawka podtrzymująca u dorosłych to 0,5-4 mg/dobę, u dzieci 0,25-2 mg/dobę. W przypadku dawek do 1 mg preparat można podawać raz dziennie, powyżej 1 mg w dwóch dawkach podzielonych. Po inhalacji zaleca się płukanie jamy ustnej, a przy stosowaniu maski – mycie skóry twarzy, aby zmniejszyć ryzyko kandydozy i podrażnień.
acetylocysteina, astma oskrzelowa, bromek ipratropiowy, budezonid, chlorek sodu, fenoterol, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid doustny, infekcja grzybicza, kandydoza jamy ustnej, kontrola astmy, kromoglikan disodowy, nebulizator dyszowy, nebulizator siateczkowy, nebulizator ultradźwiękowy, ostre zapalenie krtani, POChP, polipy nosa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, przewlekłe zapalenie zatok, pseudokrup, salbutamol, terbutalina, zaostrzenie choroby, zawiesina do nebulizacji - Leksykon leków
Interakcje leku – Bufomix Easyhaler (80 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Bufomix Easyhaler, zawierający budezonid i formoterol, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, klarytromycyna, kobicystat, inhibitory proteazy HIV) mogą zwiększać stężenie budezonidu w osoczu nawet 3-6-krotnie, co podnosi ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów; w takich przypadkach zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub zachowanie maksymalnego odstępu czasowego między dawkami. Antagoniści receptorów β-adrenergicznych, w tym beta-blokery okulistyczne, mogą osłabiać lub znosić efekt rozszerzający oskrzela formoterolu, co wymaga unikania ich łącznego stosowania. Ponadto, leki wydłużające odstęp QTc (chinidyna, dizopyramid, terfenadyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) zwiększają ryzyko arytmii komorowych, co wymaga monitorowania EKG. Hipokaliemia, nasilana przez β2-mimetyki, może być potęgowana przez glikozydy naparstnicy, kortykosteroidy, pochodne ksantyn i leki moczopędne, co wymaga kontroli poziomu potasu i ewentualnej suplementacji.
agonista receptora beta2-adrenergicznego, arytmia komorowa, beta-bloker, budezonid, chinidyna, dizopyramid, enfluran, fluorowcowany węglowodór, formoterol, furazolidon, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, halotan, hipokaliemia, inhibitor CYP3A, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, kortykosteroid, L-tyroksyna, lek moczopędny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwhistaminowy, lewodopa, nefazodon, odstęp QTc, oksytocyna, pochodna fenotiazyny, pochodna ksantyny, pozakonazol, prokainamid, prokarbazyna, przewodnictwo elektryczne serca, telitromycyna, terfenadyna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, worikonazol, zaburzenie czynności wątroby, β2-sympatykomimetyk - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Airbufo Forspiro
Produkt leczniczy Airbufo Forspiro, zawierający budezonid (320 µg) i formoterol (9 µg) w postaci proszku do inhalacji, wymaga ścisłego przestrzegania zasad bezpieczeństwa podczas terapii. Nagłe przerwanie leczenia jest niewskazane ze względu na ryzyko pogorszenia kontroli astmy lub POChP; zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki pod kontrolą lekarza. W przypadku braku skuteczności lub przekroczenia maksymalnej dawki, konieczna jest pilna konsultacja lekarska. Szczególną uwagę należy zwrócić na nagłe i postępujące pogorszenie stanu pacjenta, które może wymagać intensywnej terapii kortykosteroidami lub antybiotykami, zwłaszcza jeśli pogorszenie jest związane z infekcją. Pacjenci powinni zawsze mieć przy sobie wziewny lek rozszerzający oskrzela do stosowania doraźnego.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Pulmicort Turbuhaler 200 mcg/dawkę inh.
Ocena wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn jest kluczowa dla bezpieczeństwa farmakoterapii. Preparat Pulmicort Turbuhaler, zawierający budezonid w dawkach 100 μg/dawkę oraz 200 μg/dawkę inhalacyjną, nie wykazuje wpływu na funkcje psychomotoryczne, co potwierdza charakterystyka produktu leczniczego. Budezonid, jako wziewny glikokortykosteroid działający miejscowo w drogach oddechowych, nie przenika istotnie do ośrodkowego układu nerwowego i nie wywołuje efektów sedatywnych ani zaburzeń koncentracji, w przeciwieństwie do niektórych leków przeciwhistaminowych czy teofiliny. Dzięki temu pacjenci mogą bezpiecznie kontynuować aktywności wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej, w tym prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn.
astma, budezonid, budezonid wziewny, choroba układu oddechowego, dawka inhalacyjna, drogi oddechowe, działanie niepożądane, efekt sedatywny, glikokortykosteroid wziewny, lek przeciwhistaminowy, lek rozkurczający oskrzela, mechanizm przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, Pulmicort Turbuhaler, sprawność psychomotoryczna, teofilina, terapia przewlekła, zaburzenie koncentracji, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, zdolność poznawcza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Symbicort Turbuhaler (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę inh.
Symbicort Turbuhaler w dawce (160 µg budezonidu + 4,5 µg formoterolu fumaranu dwuwodnego) to proszek do inhalacji zawierający kortykosteroid wziewny (budezonid) oraz długo działający agonista receptorów β2-adrenergicznych (formoterol). Dawka dostarczona, czyli rzeczywista ilość substancji czynnej docierająca do dróg oddechowych, wynosi 160 µg budezonidu i 4,5 µg formoterolu, natomiast dawka odmierzona to 200 µg budezonidu i 6 µg formoterolu. Produkt zawiera również 730 µg laktozy jednowodnej jako substancję pomocniczą, co jest istotne u pacjentów z alergią na białka mleka krowiego. Preparat podawany jest za pomocą wielodawkowego inhalatora Turbuhaler, który jest napędzany powietrzem wdychanym przez pacjenta i wykonany z różnych tworzyw sztucznych, takich jak PP, PC, HDPE, LDPE, LLDPE i PBT.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, budezonid, dawka dostarczona, dawka odmierzona, drogi oddechowe, formoterol, fumaran formoterolu dwuwodny, inhalator Turbuhaler, inhalator wielodawkowy, kortykosteroid wziewny, laktoza jednowodna, nadwrażliwość na białka mleka, niezgodność farmaceutyczna, proszek do inhalacji, reakcja alergiczna, substancja pomocnicza, Symbicort Turbuhaler - Leksykon leków
Skład i postać leku – Oxodil Combo (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę dostarczoną
Oxodil Combo to lek w postaci proszku do inhalacji, zawierający dwie substancje czynne: budezonid w dawce dostarczonej 160 µg (194,7 µg dawki odmierzanej) oraz formoterol fumaran dwuwodny w dawce dostarczonej 4,5 µg (6,1 µg dawki odmierzanej). Preparat jest podawany za pomocą inhalatora z blisterem zawierającym 60 podzielonych dawek proszku. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna (4,2 mg w dawce dostarczonej, 5,1 mg w dawce odmierzanej), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją białek mleka. Lek jest dostępny w opakowaniach zawierających od 1 do 6 inhalatorów, każdy z 60 dawkami, z okresem ważności 2 lata od daty produkcji.
blister OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, budezonid, dawka dostarczona, dawka inhalacyjna, dawka odmierzona, formoterol fumaran dwuwodny, inhalator, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, Oxodil Combo, proszek do inhalacji, proszek do inhalacji podzielony, substancja czynna, substancja pomocnicza, warunki przechowywania leku - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pulmicort Turbuhaler 200 mcg/dawkę inh.
Pulmicort Turbuhaler, dostępny w dawkach 100 µg i 200 µg proszku do inhalacji, jest stosowany w terapii astmy oskrzelowej oraz POChP. Dawkowanie ustala się indywidualnie, zależnie od wieku, stanu klinicznego i wcześniejszego leczenia. W astmie u dzieci powyżej 6 lat zaleca się dawki od 100 µg do 800 µg na dobę, podawane w 2-4 dawkach podzielonych lub jednorazowo, jeśli dawka nie przekracza 400 µg. U dorosłych dawki wynoszą od 200 µg do 800 µg na dobę, z możliwością zwiększenia do 1600 µg w ciężkich przypadkach. W leczeniu POChP standardowa dawka to 400 µg dwa razy na dobę. Terapia ma charakter długotrwały, a pełne efekty terapeutyczne obserwuje się po kilku tygodniach, natomiast lek nie jest przeznaczony do szybkiego łagodzenia ostrych napadów astmy.
aerozol ciśnieniowy, astma oskrzelowa, budezonid, dawka inhalacyjna, depozycja budezonidu, działanie niepożądane, glikokortykosteroid doustny, inhalator Turbuhaler, marskość wątroby, napad astmy, pMDI, POChP, prednizolon, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, Pulmicort Turbuhaler, stężenie w surowicy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Budenofalk 2 mg/dawkę
Budenofalk pianka doodbytnicza zawiera 2 mg budezonidu w pojedynczym rozpyleniu, które stanowi dawkę terapeutyczną dla dorosłych pacjentów. Zalecane dawkowanie to jedno rozpylenie raz na dobę, podawane regularnie o stałej porze dnia, rano lub wieczorem. Lek jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży z powodu braku danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Terapia powinna trwać od 6 do 8 tygodni, szczególnie w przypadku ostrego zapalenia jelita, po czym konieczna jest ponowna ocena kliniczna przed ewentualnym kontynuowaniem leczenia. Przed aplikacją zaleca się opróżnienie jelit, co zwiększa kontakt leku ze śluzówką i poprawia skuteczność terapii.
alkohol cetostearylowy, alkohol cetylowy, budezonid, dawka terapeutyczna, dawkowanie leku, glikol propylenowy, odpowiedź kliniczna, opróżnienie jelit, pianka doodbytnicza, pianka doodbytnicza Budenofalk, podanie doodbytnicze, postać farmaceutyczna, śluzówka jelita, stężenie terapeutyczne, substancje pomocnicze, wywiad medyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Budixon Neb
Budixon Neb, zawierający budezonid w stężeniach 0,25 mg/ml lub 0,50 mg/ml, jest wskazany do przewlekłego leczenia astmy, nie zaś do doraźnego łagodzenia ostrych napadów, gdzie preferowane są krótko działające leki rozszerzające oskrzela. Podczas terapii należy monitorować ryzyko zakażeń grzybiczych jamy ustnej oraz unikać jednoczesnego stosowania z ketokonazolem, inhibitorami proteazy HIV i silnymi inhibitorami CYP3A4 ze względu na potencjalne interakcje. Szczególną ostrożność wymaga przejście z doustnych glikokortykosteroidów na wziewne, gdyż istnieje ryzyko przemijającej niewydolności kory nadnerczy, zwłaszcza u pacjentów leczonych dużymi dawkami lub długotrwale. Objawy takie jak bóle mięśni, zmęczenie, bóle głowy, nudności mogą wskazywać na niedostateczną aktywność glikokortykosteroidową i wymagać korekty dawki.
ból mięśniowo-stawowy, budezonid, centralna chorioretinopatia surowicza, ciśnienie wewnątrzgałkowe, CSCR, glikokortykosteroid wziewny, gruźlica płuc, grzybicze zakażenie dróg oddechowych, inhibitor CYP 3A4, inhibitor proteazy HIV, jaskra, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczny, nadaktywność psychoruchowa, nieostre widzenie, niewydolność kory nadnerczy, paradoksalny skurcz oskrzeli, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, spowolnienie wzrostu, wirusowe zakażenie dróg oddechowych, zaburzenie czynności wątroby, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zakażenie grzybicze jamy ustnej, zaostrzenie astmy, zapalenie płuc, zespół Cushinga, zmniejszenie gęstości mineralnej kości - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ribuspir 200 mcg/dawkę odmierzoną
Ribuspir to wziewny preparat leczniczy w formie aerozolu inhalacyjnego, zawierający 200 mikrogramów budezonidu na dawkę odmierzoną. Budezonid, będący glikokortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym, jest stosowany w terapii chorób układu oddechowego, dostarczany bezpośrednio do dróg oddechowych. Lek zawiera substancje pomocnicze takie jak 1,1,1,2-tetrafluoroetan (HFA-134a) jako nośnik gazu, etanol bezwodny jako rozpuszczalnik oraz glicerol poprawiający właściwości roztworu. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność etanolu, co może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów.
aerozol inhalacyjny, aerozol inhalacyjny roztwór, budezonid, część ustna gardła, dolne drogi oddechowe, drogi oddechowe, drzewo oskrzelowe, etanol, etanol bezwodny, glikokortykosteroid, penetracja leku, pojemnik pod ciśnieniem, substancja czynna, technika inhalacji, terapia wziewna, tetrafluoroetan, zawór dozujący - Leksykon chorób i schorzeń
Nefropatia iga (choroba bergera) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
IgA nephropathy (IgAN), czyli choroba Bergera, jest najczęstszą formą pierwotnego kłębuszkowego zapalenia nerek, charakteryzującą się odkładaniem immunoglobuliny A w mezangium kłębuszków nerkowych, co prowadzi do stanu zapalnego, krwiomoczu, białkomoczu oraz postępującej niewydolności nerek. Diagnostyka opiera się na biopsji nerki potwierdzającej obecność złogów IgA. Wartości białkomoczu powyżej 0,5 g/dobę wskazują na konieczność leczenia inhibitorami ACE lub ARB, a przy białkomoczu ≥1 g/dobę rozważa się terapię kortykosteroidami przez 4-6 miesięcy. Współczesne leczenie obejmuje także inhibitory SGLT2 oraz budesonid o kontrolowanym uwalnianiu, szczególnie u pacjentów z wysokim ryzykiem progresji i stosunkiem białko-kreatynina w moczu ≥1,5 g/g. Regularne monitorowanie funkcji nerek (eGFR), ciśnienia tętniczego (docelowo 130/80 mmHg lub 125/75 mmHg przy białkomoczu ≥1 g/dobę) oraz edukacja pacjenta są kluczowe dla spowolnienia progresji choroby i zapobiegania schyłkowej niewydolności nerek, która rozwija się u 40-53% chorych w ciągu 20 lat od rozpoznania.
antagonista receptora endoteliny, atrasentan, azatiopryna, badanie histologiczne, białkomocz, biopsja nerki, bloker receptora angiotensyny II, błona podstawna, budezonid, choroba Bergera, cyklofosfamid, dapagliflozyna, dializa, diuretyk, immunoglobulina A, infekcja górnych dróg oddechowych, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor SGLT2, kłębuszkowe zapalenie nerek, kortykosteroid, kotransporter sodowo-glukozowy, krwiomocz, mezangium kłębuszkowe, mykofenolan mofetylu, nadciśnienie tętnicze, nefropatia IgA, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostre zapalenie żołądka, przeszczep nerki, przewlekła choroba nerek, schyłkowa niewydolność nerek, sparsentan, statyna, szacowana filtracja kłębuszkowa, układ renina-angiotensyna, złogi IgA - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Budesonide Easyhaler 400 mcg/dawkę
Produkt leczniczy Budesonide Easyhaler, zawierający budezonid w dawce 400 μg/dawkę w postaci proszku do inhalacji, nie wykazuje wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. Budezonid, jako wziewny glikokortykosteroid, działa miejscowo w drogach oddechowych z minimalnym wchłanianiem ogólnoustrojowym, co znacząco ogranicza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych wpływających na funkcje psychomotoryczne, takie jak senność czy zaburzenia koncentracji. W związku z tym stosowanie tego preparatu nie stanowi przeciwwskazania do wykonywania czynności wymagających pełnej sprawności psychomotorycznej i szybkiego czasu reakcji.
badanie kliniczne, budezonid, dokumentacja medyczna, drogi oddechowe, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, glikokortykosteroid wziewny, ośrodkowy układ nerwowy, postać farmaceutyczna, profil bezpieczeństwa, proszek do inhalacji, substancja czynna, technika inhalacji, wchłanianie ogólnoustrojowe, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Budesonide Easyhaler 200 mcg/dawkę
Budesonide Easyhaler 200 μg/dawkę to proszek do inhalacji zawierający 200 mikrogramów budezonidu w jednej dawce odmierzanej, z precyzyjnym podaniem dawki dzięki konstrukcji inhalatora. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna, która może zawierać śladowe ilości białek mleka, co jest istotne dla pacjentów z alergią lub nietolerancją. Proszek ma biały lub prawie biały kolor, co umożliwia wizualną kontrolę dawki. Inhalator wielodawkowy składa się z siedmiu elementów wykonanych z różnych tworzyw sztucznych oraz sprężyny ze stali nierdzewnej, co zapewnia dokładne odmierzanie i dostarczanie leku.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Budezonid LEK-AM 400 mcg/dawkę inh.
Badania przedkliniczne budezonidu wykazały brak istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym w dawkach terapeutycznych, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania wziewnego preparatu Budezonid LEK-AM w leczeniu przewlekłych chorób układu oddechowego. Testy mutagenności in vitro i in vivo jednoznacznie wykluczyły potencjał mutagenny leku. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano wzrost częstości guzów wątroby u samców szczura przy dawce doustnej ≥ 25 µg/kg mc./dobę, jednak efekt ten jest charakterystyczny dla całej grupy kortykosteroidów, a nie specyficzny dla budezonidu.
acetonid triamcynolonu, budezonid, budezonid wziewny, dawka wziewna, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, guz wątroby, kortykosteroid wziewny, kortykosteroidy, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, prednizolon, rozwój pourodzeniowy, schorzenie układu oddechowego, test in vitro, test in vivo, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cortiment MMX 9 mg
Cortiment MMX zawiera 9 mg budezonidu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, będącego glikokortykosteroidem o działaniu miejscowym w przewodzie pokarmowym. W badaniach klinicznych fazy II i III częstość działań niepożądanych przy dawce 9 mg/dobę była porównywalna do placebo, a większość objawów miała łagodne lub umiarkowane nasilenie. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane o częstości „niezbyt często” (≥1/1000 do <1/100) obejmowały m.in. grypę, leukocytozę, bezsenność, bóle głowy, nudności, bóle brzucha, trądzik, bóle mięśni i pleców, zmęczenie oraz obrzęki obwodowe. Ponadto obserwowano zmniejszone stężenie kortyzolu we krwi, co wskazuje na możliwe działanie ogólnoustrojowe kortykosteroidu mimo miejscowego podania.
bezsenność, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból nadbrzusza, budezonid, ciężkie działanie niepożądane, depresja, drżenie, działanie miejscowe w przewodzie pokarmowym, glikokortykosteroid, hipokaliemia, jaskra, kołatanie serca, kortyzol we krwi, leukocytoza, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, niestrawność, nudności, obrzęk obwodowy, osutka, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, rozdęcie brzucha, skurcz mięśni, suchość jamy ustnej, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, trądzik, wybroczyny, wzdęcia, zaburzenie miesiączkowania, zaćma podtorebkowa, zawroty głowy, zespół Cushinga, zmiana nastroju