tabletka powlekana
Tabletka powlekana to postać leku doustnego, która posiada specjalną warstwę (powłokę) otaczającą rdzeń tabletki. Powłoka ta jest nakładana w procesie powlekania i może składać się z różnych substancji, takich jak polimery, cukry, woski czy celuloza.
Powlekanie tabletek służy kilku istotnym celom terapeutycznym: ochronie substancji czynnej przed szkodliwym wpływem środowiska (np. wilgocią, światłem), maskowaniu nieprzyjemnego smaku lub zapachu leku, ułatwieniu połykania, ochronie śluzówki przewodu pokarmowego przed drażniącym działaniem substancji czynnej oraz modyfikowaniu uwalniania substancji czynnej (np. opóźnianie uwalniania, uwalnianie w określonym odcinku przewodu pokarmowego).
W dokumentacji medycznej i charakterystyce produktu leczniczego tabletki powlekane oznaczane są często skrótem „tabl. powl.” Proces powlekania nie zmienia zasadniczo biodostępności leku, chyba że jest to specjalnie zaprojektowana powłoka dojelitowa lub o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki powlekane stanowią obecnie jedną z najpopularniejszych form podania leków doustnych w praktyce klinicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tadamen 10 mg
Produkt leczniczy Tadamen zawierający 10 mg tadalafilu wykazuje nieistotny wpływ na zdolności psychomotoryczne, co potwierdzają badania kliniczne wskazujące na porównywalną częstość występowania zawrotów głowy w grupie leczonej oraz placebo. Mimo to, ze względu na indywidualne różnice w reakcji na lek, istotne jest poinformowanie pacjenta o potencjalnym wpływie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Szczególną uwagę należy zwrócić na samoobserwację pacjenta podczas pierwszych dni terapii oraz na ewentualne objawy, takie jak zawroty głowy, które mogą wpływać na bezpieczeństwo wykonywania czynności wymagających pełnej koncentracji.
charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, funkcja psychomotoryczna, indywidualna reakcja organizmu, proces terapeutyczny, produkt leczniczy, substancja czynna, tabletka powlekana, tadalafil, terapia, tolerancja leku, wizyta kontrolna, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nurofen Plus 200 mg + 12,8 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Nurofen Plus, zawierającego 200 mg ibuprofenu oraz 12,8 mg kodeiny fosforanu półwodnego, nie wykazały istotnych zagrożeń, które wymagałyby specjalnego podkreślenia w charakterystyce produktu. Brak danych przedklinicznych wskazujących na ryzyko dla konsumenta potwierdza, że stosowanie tej kombinacji w dawkach odpowiadających zawartości w tabletkach powlekanych jest bezpieczne z punktu widzenia badań na modelach przedklinicznych. Profil bezpieczeństwa opiera się przede wszystkim na danych klinicznych oraz doświadczeniu postmarketingowym, które stanowią podstawę do oceny stosunku korzyści do ryzyka u pacjentów. W praktyce klinicznej Nurofen Plus jest stosowany od wielu lat, a jego bezpieczeństwo jest dobrze udokumentowane w badaniach klinicznych oraz nadzorze farmakoterapii. Mimo braku szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących tej konkretnej kombinacji, znane są profile bezpieczeństwa ibuprofenu i kodeiny stosowanych osobno i w połączeniu. Lekarze powinni kierować się aktualną Charakterystyką Produktu Leczniczego, uwzględniając wskazania, przeciwwskazania, ostrzeżenia oraz środki ostrożności, które bazują na dostępnych danych klinicznych i doświadczeniu z praktyki medycznej.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – DIH MAX COMFORT 1000 mg
DIH MAX COMFORT to preparat w postaci tabletek powlekanych, zawierający 1000 mg zmikronizowanej diosminy jako substancji czynnej. Tabletki mają owalny, obustronnie wypukły kształt i charakterystyczny różowy kolor, uzyskany dzięki otoczce Opadry II Pink 85F24220, zawierającej m.in. alkohol poliwinylowy, makrogole oraz barwniki (tlenek żelaza czerwony i żółty, tytanu dwutlenek). Substancje pomocnicze rdzenia to celuloza mikrokrystaliczna, powidon K 30, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A) oraz magnezu stearynian. Preparat jest dostępny w opakowaniach po 30 lub 60 tabletek, pakowanych w blistry PVC/PVDC/Aluminium, z okresem ważności 30 miesięcy przy przechowywaniu w temperaturze poniżej 25°C.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Iburapid 200 mg
Iburapid, dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg, powinien być stosowany zgodnie z zasadą najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas, aby ograniczyć ryzyko działań niepożądanych. Dawkowanie u dorosłych i młodzieży (≥12 lat, ≥40 kg) wynosi 200 mg lub 400 mg, z odstępami co najmniej 4 godziny dla dawki 200 mg i 6 godzin dla dawki 400 mg, maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 1200 mg. W leczeniu migreny zaleca się pojedynczą dawkę 400 mg, powtarzaną co 4-6 godzin, nie przekraczając 1200 mg na dobę i ograniczając stosowanie do 2-3 dni w tygodniu. U dzieci dawkowanie jest uzależnione od masy ciała: 200 mg co 6-8 godzin (maksymalnie 600 mg/dobę) dla dzieci 20-29 kg (6-9 lat) oraz 200 mg co 4-6 godzin (maksymalnie 800 mg/dobę) dla dzieci 30-39 kg (10-12 lat). Iburapid 200 mg jest przeciwwskazany u dzieci <20 kg i <6 lat, a 400 mg u dzieci <40 kg i <12 lat.
ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, dawka pojedyncza, dolegliwości przewodu pokarmowego, działania niepożądane przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, ibuprofen, maksymalna dawka dobowa, migrena, migrenowy ból głowy, nadużywanie leku, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ranolteril 1 mg
Stosowanie tolterodyny (Ranolteril) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa. Badania przedkliniczne wykazały szkodliwy wpływ tolterodyny na reprodukcję u zwierząt, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla płodu. W związku z brakiem wystarczających danych klinicznych oraz wynikami badań przedklinicznych, nie zaleca się stosowania tolterodyny w okresie ciąży. Lekarz powinien rozważyć alternatywne metody terapeutyczne o lepiej udokumentowanym profilu bezpieczeństwa u kobiet planujących ciążę, będących w ciąży lub podejrzewających ciążę. W przypadku laktacji brak jest danych dotyczących przenikania tolterodyny do mleka kobiecego, dlatego stosowanie leku u kobiet karmiących piersią powinno być unikane lub wymagać przerwania karmienia.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dokumentacja medyczna, karmienie piersią, laktacja, metoda terapeutyczna, model zwierzęcy, pęcherz nadreaktywny, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka kobiecego, Ranolteril, tabletka powlekana, tolterodyna, wiek rozrodczy, winian tolterodyny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Eplerenon Medreg 25 mg
Eplerenon Medreg dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 25 mg i 50 mg, z maksymalną zalecaną dawką dobową 50 mg. W leczeniu niewydolności serca po zawale mięśnia sercowego oraz przewlekłej niewydolności serca (klasa II wg NYHA) terapia rozpoczyna się od 25 mg raz na dobę, stopniowo zwiększając dawkę do 50 mg w ciągu około 4 tygodni, przy jednoczesnym monitorowaniu stężenia potasu w surowicy. Terapia powinna być inicjowana w okresie 3-14 dni po zawale. Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest oznaczenie potasu; terapia jest przeciwwskazana przy stężeniu > 5,0 mmol/l. Kontrola potasu powinna odbywać się w pierwszym tygodniu, po miesiącu oraz okresowo dalej, a dawkowanie dostosowuje się zgodnie z wartościami potasu: zwiększa się przy < 5,0 mmol/l, utrzymuje przy 5,0–5,4 mmol/l, zmniejsza przy 5,5–5,9 mmol/l, a przy ≥ 6,0 mmol/l eplerenon należy odstawić. W przypadku odstawienia z powodu hiperkaliemii możliwe jest ponowne wprowadzenie dawki 25 mg co drugą dobę po obniżeniu potasu poniżej 5,0 mmol/l.
dawka podtrzymująca, dializa, hiperkaliemia, inhibitor CYP3A4, klasyfikacja NYHA, klirens kreatyniny, leki antyarytmiczne, niewydolność nerek, niewydolność serca po zawale, niewydolność wątroby, przewlekła niewydolność serca, stężenie potasu, tabletka powlekana, wskazanie kliniczne, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Azithromycin Krka 500 mg
Azithromycin Krka jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawkach 250 mg i 500 mg azytromycyny dwuwodnej. Tabletki zawierają odpowiednio do 0,50 mg oraz do 1 mg sodu, co jest istotne dla pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Skład rdzenia tabletek obejmuje m.in. celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną ziemniaczaną, sodu laurylosiarczan, hypromelozę o lepkości 4,0-6,0 mPa·s, kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, co zapewnia odpowiednią masę, rozpad i właściwości farmaceutyczne leku. Otoczki tabletek różnią się w zależności od dawki: 250 mg pokryte są powłoką Opadry Y-1-7000 zawierającą hypromelozę 5 cP, tytanu dwutlenek (E 171) i makrogol 400, natomiast 500 mg posiadają powłokę Opadry QX321A180025 White z kopolimerem makrogolu i alkoholu poli(winylowego), tytanu dwutlenku (E 171), talku, glicerolu monokaprylokapronianu i alkoholu poliwinylowego.
alkohol poliwinylowy, azytromycyna, azytromycyna dwuwodna, blister PVC/PVDC, celuloza mikrokrystaliczna, glicerolu monokaprylokapronian, hypromeloza, kopolimer szczepiony makrogolu, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, makrogol, sodu laurylosiarczan, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cinacalcet Aurovitas 90 mg
Cinacalcet Aurovitas jest dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 30 mg, 60 mg i 90 mg, a dawkowanie zależy od wskazań klinicznych, wieku pacjenta oraz parametrów biochemicznych, w tym stężenia PTH i wapnia w surowicy. U dorosłych, w tym osób powyżej 65 lat, początkowa dawka wynosi 30 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 2-4 tygodnie do maksymalnie 180 mg/dobę. Celem terapii u pacjentów dializowanych jest utrzymanie stężenia intact PTH (iPTH) w zakresie 150-300 pg/ml (15,9-31,8 pmol/l). Stężenie PTH należy oznaczać co najmniej 12 godzin po podaniu leku, a monitorowanie wapnia w surowicy jest kluczowe, zwłaszcza w pierwszym tygodniu leczenia, z częstotliwością co miesiąc po ustaleniu dawki podtrzymującej. Dawkowanie powinno być modyfikowane w zależności od skorygowanego stężenia wapnia, z zaleceniami dotyczącymi zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia przy wartościach wapnia ≤7,5 mg/dl (1,9 mmol/l) lub przy utrzymujących się objawach hipokalcemii.
bio-intact PTH, biodostępność cynakalcetu, cynakalcet, etelkalcetyd, hemodializa, hipokalcemia, hormon przytarczyc, intact PTH, pacjent dializowany, pierwotna nadczynność przytarczyc, płyn dializacyjny, produkty wiążące fosforany, rak przytarczyc, skorygowane stężenie wapnia, sterole witaminy D, stężenie wapnia w surowicy, suplement wapnia, tabletka powlekana, wtórna nadczynność przytarczyc, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
L-histydyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produkty lecznicze zawierające L-histydynę, takie jak Aminomel 10E (3,30 g/1000 ml), Aminomel 12,5E (4,13 g/1000 ml), Aminosteril N-Hepa 8% (2,80 g/1000 ml), Ketosteril (38 mg/tabletka) oraz Vamin 18 Electrolyte-Free (6,8 g/1000 ml), wymagają ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa są ograniczone, a charakterystyki produktów często wskazują na brak wystarczających informacji, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Badania na zwierzętach dla Ketosterilu nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży i rozwój płodu, jednak brak jest danych klinicznych u ludzi. W przypadku Aminosteril N-Hepa 8% oraz Vamin 18 Electrolyte-Free dostępne dane z porównywalnych roztworów aminokwasów sugerują brak ryzyka, choć konieczne jest monitorowanie stanu klinicznego matki i dziecka podczas terapii.
aminokwas, Aminomel, Aminosteril, badanie kliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, histydyna, karmienie piersią, Ketosteril, laktacja, noworodek, okres rozrodczy, płodność, produkt leczniczy, roztwór aminokwasów, rozwój zarodka, tabletka powlekana, Vamin, Vaminolact, wpływ na reprodukcję, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Kalms Noc 385 mg
Lek Kalms Noc w formie tabletek powlekanych zawiera 385 mg wyciągu wodno-alkoholowego z korzenia kozłka lekarskiego (Valeriana officinalis L., radix), odpowiadającego 1540-1925 mg surowca roślinnego. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu jest nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze, co może manifestować się reakcjami alergicznymi o różnym nasileniu, od łagodnych zmian skórnych po ciężkie reakcje systemowe. Ze względu na obecność 60% (V/V) etanolu jako rozpuszczalnika ekstrakcyjnego, preparat wymaga ostrożności u pacjentów z nietolerancją alkoholu lub chorobami wątroby. Przed zaleceniem leku konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na preparaty zawierające korzeń kozłka.
etanol, historia medyczna, Kalms Noc, korzeń kozłka, korzeń kozłka lekarskiego, metoda terapeutyczna, nadwrażliwość, nietolerancja alkoholu, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja skórna, reakcja systemowa, schorzenie wątroby, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, wyciąg suchy, wyciąg wodno-alkoholowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Apo-Atorva 60 mg
Apo-Atorva to lek w postaci tabletek powlekanych zawierających atorwastatynę wapniową trójwodną jako substancję czynną w dawkach 30 mg i 60 mg. Tabletki 30 mg zawierają 131,25 mg laktozy jednowodnej oraz 0,183 mg lecytyny sojowej, natomiast tabletki 60 mg odpowiednio 262,5 mg laktozy jednowodnej i 0,366 mg lecytyny sojowej. Skład jakościowy obejmuje substancję czynną oraz substancje pomocnicze tworzące rdzeń (m.in. mannitol, kopowidon, sodu węglan, kroskarmeloza sodowa, celuloza mikrokrystaliczna krzemowana, laktoza jednowodna, sodu laurylosiarczan, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian) oraz otoczkę (alkohol poliwinylowy częściowo hydrolizowany, tytanu dwutlenek E171, talk, lecytyna sojowa, guma ksantan). Tabletki 30 mg są białe, okrągłe o średnicy 10,1 mm, natomiast 60 mg białe, owalne o wymiarach 17,6 mm x 9,3 mm, z odpowiednim oznakowaniem.
alkohol poliwinylowy, atorwastatyna, atorwastatyna wapniowa, blister, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, guma ksantan, kopowidon, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, lecytyna sojowa, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, otoczka tabletki, rdzeń tabletki, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, węglan sodu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Febuxostat MSN 80 mg
Febuxostat MSN jest dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 80 mg febuksostatu półwodnego, z dodatkiem 76,50 mg laktozy jednowodnej oraz 4,77 mg sodu na tabletkę, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy lub na diecie niskosodowej. Standardowa dawka początkowa wynosi 80 mg raz na dobę, podawana niezależnie od posiłków. Po 2-4 tygodniach terapii należy monitorować stężenie kwasu moczowego w surowicy; jeśli przekracza 6 mg/dl (357 μmol/l), można rozważyć zwiększenie dawki do 120 mg raz na dobę. Efekt terapeutyczny jest widoczny już po 2 tygodniach, a celem leczenia jest utrzymanie stężenia kwasu moczowego poniżej 6 mg/dl (357 μmol/l). Profilaktyka przeciw zaostrzeniom dny moczanowej powinna być stosowana przez co najmniej 6 miesięcy od rozpoczęcia terapii.
dawkowanie febuksostatu, dieta niskosodowa, dna moczanowa, febuksostat półwodny, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens kreatyniny, kwas moczowy, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, podanie doustne, profilaktyka przeciw zaostrzeniom, surowica krwi, tabletka powlekana, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Atozet 10 mg + 20 mg
Lek Atozet, zawierający ezetymib 10 mg oraz atorwastatynę w dawkach 10 mg, 20 mg, 40 mg lub 80 mg, jest wskazany do zmniejszania ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych u pacjentów z chorobą wieńcową (CHD) i ostrym zespołem wieńcowym (ACS). Preparat stosuje się także jako uzupełnienie diety u dorosłych z pierwotną hipercholesterolemią (heterozygotyczną rodzinną i niewystępującą rodzinnie) oraz mieszaną hiperlipidemią, szczególnie gdy monoterapia statyną nie przynosi oczekiwanych efektów lub gdy pacjent dotychczas przyjmował oddzielnie statynę i ezetymib. Ponadto Atozet jest zalecany w leczeniu homozygotycznej hipercholesterolemii rodzinnej (HoFH) jako terapia wspomagająca, z możliwością zastosowania dodatkowych metod, takich jak afereza LDL.
afereza LDL, Atozet, choroba wieńcowa, dieta hipolipemizująca, ezetymib i atorwastatyna, HoFH, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, incydent sercowo-naczyniowy, mieszana hiperlipidemia, monoterapia statyną, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, ostry zespół wieńcowy, pierwotna hipercholesterolemia, preparat hipolipemizujący, statyna, stężenie lipidów, tabletka powlekana, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Glucophage 1000 mg 1000 mg
Glucophage 1000 mg, zawierający 1000 mg chlorowodorku metforminy (780 mg czystej metforminy), jest lekiem przeciwcukrzycowym stosowanym głównie w terapii cukrzycy typu 2, szczególnie u pacjentów z nadwagą, u których dieta i aktywność fizyczna nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną, także u dzieci od 10 roku życia. Metformina wykazuje udokumentowane działanie zmniejszające częstość powikłań cukrzycowych, co czyni ją lekiem pierwszego rzutu w przypadku nieskuteczności modyfikacji stylu życia. Tabletki są powlekane, owalne, dwustronnie wypukłe, z możliwością podziału na połowy, co ułatwia indywidualne dostosowanie dawki.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Sumamigren 100 mg
Sumamigren to preparat zawierający sumatryptan w formie bursztynianu sumatryptanu, dostępny w dawkach 50 mg (odpowiadającej 70 mg bursztynianu) oraz 100 mg (140 mg bursztynianu) w postaci tabletek powlekanych. Tabletki 50 mg mają jasnoróżowe zabarwienie i zawierają 123,5 mg laktozy jednowodnej oraz lak czerwieni koszenilowej (E124), natomiast tabletki 100 mg są białe i zawierają 247 mg laktozy jednowodnej bez barwnika czerwieni koszenilowej. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, magnezu stearynian, talk, krzemionkę koloidalną, hypromelozę, makrogol 6000, tytanu dwutlenek (E171) oraz trietylu cytrynian, które wpływają na właściwości mechaniczne, rozpad i wygląd tabletek. Linia podziału na tabletce 50 mg nie jest przeznaczona do dzielenia leku.
bursztynian sumatryptanu, celuloza mikrokrystaliczna, cytrynian trietylu, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, lak czerwieni koszenilowej, laktoza jednowodna, linia podziału, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja wypełniająca, Sumamigren, sumatryptan, tabletka powlekana - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tiavella
Produkt leczniczy Tiavella w dawce 50 mg zawiera benfotiaminę (witaminę B1) jako substancję czynną i jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o średnicy 6,6 mm, białych lub prawie białych, z linią podziału umożliwiającą podział na równe dawki. Każda tabletka zawiera 50 mg benfotiaminy oraz minimalną ilość sodu – 0,002 mg, co stanowi mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę. Ze względu na tak niską zawartość sodu, preparat można uznać za „wolny od sodu”, co jest istotne przy stosowaniu u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, nadciśnieniem tętniczym oraz innymi schorzeniami wymagającymi kontroli podaży sodu.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Abiraterone STADA 250 mg
Abiraterone STADA, dostępny w dawkach 250 mg (białe lub prawie białe tabletki powlekane) oraz 500 mg (fioletowe tabletki powlekane), wykazuje brak lub nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, co potwierdza Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL). Lek zawiera laktozę w ilościach 32,3 mg (tabletka 250 mg) oraz 64,6 mg (tabletka 500 mg), jednak obecność tej substancji pomocniczej nie wpływa na funkcje psychomotoryczne pacjenta. Z punktu widzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, terapia abirateronem nie wymaga wprowadzania szczególnych ograniczeń w zakresie prowadzenia pojazdów czy obsługi maszyn.
abirateron, abirateron octan, Abiraterone STADA, charakterystyka produktu leczniczego, ChPL, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, funkcje psychomotoryczne, laktoza, porada lekarska, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, terapia, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptin Sandoz 25 mg
Lek Sitagliptin Sandoz dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg sytagliptyny. Standardowa dawka wynosi 100 mg raz na dobę, przy czym w terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPAR dawkowanie tych leków pozostaje bez zmian. W przypadku łączenia z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną zaleca się rozważenie zmniejszenia ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. W razie pominięcia dawki pacjent powinien przyjąć ją jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w ciągu doby. Przed rozpoczęciem terapii u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki leku zgodnie z oceną GFR.
agonista receptora PPAR, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka leku, hemodializa, hipoglikemia, lek przeciwcukrzycowy, pacjent dializowany, pochodne sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, sytagliptyny chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, terapia skojarzona z metforminą, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sertralina Krka 100 mg
Leki psychotropowe, w tym sertralina, mogą wpływać na zdolności psychomotoryczne, co jest istotne w kontekście prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Preparat Sertralina Krka, dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych, w badaniach klinicznych nie wykazał negatywnego wpływu na sprawność psychomotoryczną pacjentów. Niemniej jednak, ze względu na indywidualną reakcję na lek, szczególnie w początkowym okresie terapii, zaleca się zachowanie ostrożności przy wykonywaniu czynności wymagających pełnej koncentracji. Pacjent powinien być poinformowany o konieczności obserwacji własnej reakcji na lek i powstrzymaniu się od prowadzenia pojazdów lub obsługi maszyn w przypadku wystąpienia zaburzeń koordynacji, koncentracji lub czujności.
dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, farmakologia kliniczna, funkcja psychiczna, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, koordynacja ruchowa, lek psychotropowy, obowiązek informacyjny lekarza, sertralina, sprawność psychomotoryczna, substancja czynna, tabletka powlekana, zaburzenie koncentracji - Leksykon leków
Skład i postać leku – Eprocliv 1000 mg + 50 mg
Produkt leczniczy Eprocliv dostępny jest w dwóch wariantach dawkowania tabletek powlekanych: 50 mg sytagliptyny + 850 mg metforminy oraz 50 mg sytagliptyny + 1000 mg metforminy. Tabletki różnią się kolorem i wymiarami – wariant 50 mg + 850 mg ma jasnopomarańczowy kolor, wymiary około 10 x 20 mm i oznaczenie „SM 2”, natomiast wariant 50 mg + 1000 mg jest jasnoczerwony, o wymiarach około 10,5 x 21 mm i oznaczeniu „SM 3”. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. powidon (K30), sodu laurylosiarczan, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa oraz sodu stearylofumaran, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, hydroksypropylocelulozę, trietylu cytrynian, tytanu dwutlenek (E 171), talk oraz barwniki żelaza tlenku żółtego i czerwonego (E 172), które nadają tabletkom charakterystyczne barwy.
blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, metforminy chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, powidon, sodu laurylosiarczan, sodu stearylofumaran, sytagliptyna, sytagliptyny chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, trietylu cytrynian, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Memantine Vipharm 20 mg
Memantine Vipharm w dawce 20 mg (zawierający 16,62 mg memantyny w czystej postaci) jest lekiem w formie tabletek powlekanych, stosowanym w terapii choroby Alzheimera. Tabletki mają charakterystyczny różowy kolor, owalny kształt (13,5 × 6,6 mm), są obustronnie wypukłe i posiadają linię podziału umożliwiającą precyzyjne dawkowanie. Substancją pomocniczą w rdzeniu jest m.in. laktoza jednowodna w ilości 299,50 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Otoczka zawiera m.in. hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171) oraz barwniki żelaza tlenkowe (E 172). Preparat dostępny jest w różnych wielkościach opakowań, w blistrach PVC/Aluminium, z okresem ważności 3 lata i bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
blister PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, choroba Alzheimera, dawka jednostkowa, farmakoterapia, hypromeloza, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, linia podziału tabletki, magnezu stearynian, makrogol, memantyny chlorowodorek, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, substancja czynna, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Daforbis 5 mg
Daforbis to lek zawierający dapagliflozynę, inhibitor kotransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT2), stosowany w terapii cukrzycy typu 2 oraz niewydolności serca. Preparat dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 10 mg, zawierających odpowiednio 5 mg lub 10 mg substancji czynnej. Tabletki różnią się kształtem, wymiarami oraz oznaczeniami: dawka 5 mg to tabletka okrągła o średnicy około 7 mm z wytłoczoną cyfrą „5”, natomiast dawka 10 mg to tabletka romboidalna o wymiarach około 11 x 8 mm z oznaczeniem „10”. W skład substancji pomocniczych wchodzą m.in. laktoza jednowodna (25 mg w tabletce 5 mg i 50 mg w tabletce 10 mg), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy, oraz celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, magnezu stearynian, sodu laurylosiarczan, krzemionka koloidalna, mannitol, alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 6000, talk i żelaza tlenek żółty (E 172).
alkohol poliwinylowy, blister OPA/Aluminium/PVC, blister perforowany, celuloza mikrokrystaliczna, cukrzyca typu 2, dapagliflozyna, dwutlenek tytanu, inhibitor SGLT2, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, makrogol, mannitol, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, polietylen wysokiej gęstości, środek pochłaniający wilgoć, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tlenek żelaza, żel krzemionkowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lackepila 150 mg
Lakozamid, substancja czynna leku Lackepila dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg w formie tabletek powlekanych, posiada istotne przeciwwskazania, które należy bezwzględnie uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na lakozamid lub substancje pomocnicze, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku w przypadku wystąpienia reakcji alergicznych, takich jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy czy trudności w oddychaniu. Kolejnym kluczowym przeciwwskazaniem jest rozpoznany blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, stanowiący bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku. Przed włączeniem terapii konieczna jest szczegółowa ocena układu sercowo-naczyniowego, w tym wykonanie EKG u pacjentów z ryzykiem kardiologicznym, aby wykluczyć zaburzenia przewodzenia.
badanie elektrokardiograficzne, blok przedsionkowo-komorowy, choroba serca, choroba współistniejąca, duszność, interakcja lekowa, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, padaczka, przeciwwskazanie, reakcja alergiczna, tabletka powlekana, terapia przeciwpadaczkowa, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie przewodzenia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Recodium 800 mg
Recodium, zawierający 800 mg piracetamu w formie tabletek powlekanych, jest lekiem nootropowym stosowanym w wybranych wskazaniach klinicznych. W terapii mioklonii korowych, potwierdzonych badaniami EEG i/lub obrazowymi (MRI, CT), stanowi lek pierwszego rzutu, wykazując klinicznie potwierdzoną skuteczność. W leczeniu zaburzeń dyslektycznych u dzieci, Recodium jest elementem terapii skojarzonej, wymagającym równoczesnej terapii logopedycznej i interdyscyplinarnej oceny postępów. Lek znajduje także zastosowanie w terapii zawrotów głowy o pochodzeniu ośrodkowym i obwodowym, poprawiając mikrokrążenie mózgowe i metabolizm neuronów, co łagodzi objawy. W zaburzeniach poznawczych związanych z wiekiem, Recodium stosuje się wyłącznie jako leczenie wspomagające, po wykluczeniu choroby Alzheimera i przeprowadzeniu specjalistycznej oceny neurologiczno-geriatrycznej.
badanie elektrofizjologiczne, choroba Alzheimera, lek nootropowy, mikrokrążenie mózgowe, mioklonia korowa, narząd przedsionkowy, nerw przedsionkowy, ocena geriatryczna, ocena neurologiczna, piracetam, stymulacja poznawcza, tabletka powlekana, terapia logopedyczna, zaburzenia procesów poznawczych, zaburzenie dyslektyczne, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lackepila 200 mg
Lackepila (lakozamid) jest lekiem przeciwpadaczkowym dostępnym w tabletkach powlekanych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, stosowanym w monoterapii oraz terapii wspomagającej padaczki. Standardowe dawkowanie rozpoczyna się od 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę), zwiększając po tygodniu do 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę). Dalsze zwiększanie dawki o 50 mg dwa razy na dobę (100 mg/dobę) co tydzień jest możliwe do maksymalnej dawki 300 mg dwa razy na dobę (600 mg/dobę) w monoterapii oraz 200 mg dwa razy na dobę (400 mg/dobę) w terapii wspomagającej. Możliwe jest zastosowanie dawki nasycającej 200 mg jednorazowo, po której po 12 godzinach rozpoczyna się podawanie dawki podtrzymującej 100 mg dwa razy na dobę (200 mg/dobę), jednak wiąże się to z wyższym ryzykiem działań niepożądanych ze strony OUN i nie jest rekomendowane w stanach ostrych, takich jak stan padaczkowy. Odstawianie leku powinno odbywać się stopniowo, zmniejszając dawkę o 200 mg na tydzień, aby zminimalizować ryzyko napadów z odstawienia.
badanie farmakokinetyczne, dawka nasycająca, dawkowanie leku, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia padaczki, napad z odstawienia, odpowiedź kliniczna, ośrodkowy układ nerwowy, podeszły wiek, schyłkowa niewydolność nerek, stan padaczkowy, stężenie leku we krwi, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Olmita 40 mg + 10 mg
Olmita to złożony preparat hipotensyjny zawierający olmesartan medoksomil (antagonista receptora angiotensyny II) oraz amlodypinę (bloker kanałów wapniowych z grupy dihydropirydyn), wskazany do leczenia nadciśnienia tętniczego pierwotnego u dorosłych pacjentów, u których monoterapia jedną z tych substancji nie przyniosła wystarczającej kontroli ciśnienia. Dostępny jest w trzech dawkach: 20 mg olmesartanu + 5 mg amlodypiny, 40 mg olmesartanu + 5 mg amlodypiny oraz 40 mg olmesartanu + 10 mg amlodypiny, w formie tabletek powlekanych o różnym wyglądzie i wymiarach, z możliwością podziału tabletki w dawce 40 mg + 10 mg. Terapia skojarzona preparatem Olmita umożliwia synergistyczne działanie hipotensyjne poprzez rozszerzenie naczyń krwionośnych i hamowanie napływu jonów wapnia do mięśni gładkich naczyń, co jest korzystne u pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią na monoterapię olmesartanem lub amlodypiną.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanałów wapniowych, laktaza, lek hipotensyjny, monoterapia, nadciśnienie tętnicze pierwotne, nietolerancja galaktozy, olmesartan medoksomil, pochodna dihydropirydyny, preparat hipotensyjny, rozkurcz naczyń, rozszerzenie naczyń krwionośnych, sartan, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Benzoesan sodu – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Benzoesan sodu (E211) jest stosowany w preparatach farmaceutycznych zarówno jako składnik aktywny, jak i substancja pomocnicza, z różnym wpływem na funkcje psychomotoryczne pacjentów. W preparacie Tussipect, zawierającym 16,7 mg benzoesanu sodu na tabletkę oraz efedrynę, obserwuje się ryzyko znacznego pobudzenia psychoruchowego, co skutkuje kategorycznym przeciwwskazaniem do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn podczas terapii. W preparacie Zinnat, gdzie benzoesan sodu występuje w ilościach od 0,00152 mg do 0,00506 mg jako substancja pomocnicza, wpływ na zdolności psychomotoryczne jest ograniczony do potencjalnych zawrotów głowy, bez przeprowadzonych bezpośrednich badań oceniających wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn.
benzoesan sodu, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, efedryna, funkcje psychomotoryczne, lek nasenny, lek przeciwbólowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek uspokajający, ośrodkowy układ nerwowy, pobudzenie psychoruchowe, preparat farmaceutyczny, senność, substancja pomocnicza, tabletka drażowana, tabletka powlekana, terapia, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Romazic 20 mg
Produkt leczniczy Romazic zawiera substancję czynną rozuwastatynę w postaci soli wapniowej, dostępną w formie tabletek powlekanych o dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg oraz 40 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 5 mg, 10 mg, 20 mg lub 40 mg rozuwastatyny. W składzie pomocniczym istotne są obecność laktozy jednowodnej, której zawartość wzrasta wraz z dawką (od 41,572 mg w dawce 5 mg do 332,576 mg w dawce 40 mg), oraz sodu. Tabletki składają się z rdzenia i otoczki, zawierających m.in. celulozę mikrokrystaliczną, krospowidon, krzemionkę koloidalną, magnezu stearynian, hypromelozę, makrogol i tytanu dwutlenek (E171). Charakterystyczny wygląd tabletek różni się w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację preparatu.
celuloza mikrokrystaliczna, cytrynian sodu, dwutlenek tytanu, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, plastyfikator, rdzeń tabletki, rozuwastatyna, środek buforujący, środek poślizgowy, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, triacetyna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Celipres 100 100 mg
Celipres 100, zawierający 100 mg chlorowodorku celiprololu, jest β-adrenolitykiem, który zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. Większość pacjentów może bezpiecznie kontynuować czynności wymagające koncentracji i koordynacji psychoruchowej. Niemniej jednak, w rzadkich przypadkach mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zawroty głowy, uczucie zmęczenia, drżenia, bóle głowy oraz niewyraźne widzenie, które mogą negatywnie wpływać na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. Szczególną ostrożność należy zachować w początkowym okresie terapii oraz przy zmianie dawkowania.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ranigast Pro 75 mg
Ranigast PRO w postaci tabletek powlekanych zawiera 75 mg ranitydyny (84 mg chlorowodorku ranitydyny) i jest wskazany do doraźnego leczenia dolegliwości dyspeptycznych u pacjentów powyżej 16 roku życia. Zalecana dawka to 1 tabletka przy wystąpieniu objawów niestrawności, z możliwością podania dodatkowej tabletki po upływie 1 godziny, jeśli dolegliwości utrzymują się lub nawracają, przy czym maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 150 mg (2 tabletki). Terapia nie powinna trwać dłużej niż 2 tygodnie, aby uniknąć maskowania poważniejszych schorzeń; w przypadku braku poprawy po tym czasie konieczna jest ponowna ocena diagnostyczna przez lekarza. Tabletkę należy podawać doustnie, połykając ją w całości i popijając niewielką ilością wody, bez rozgryzania czy dzielenia, co mogłoby wpłynąć na farmakokinetykę leku.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Heviran 400 mg
Heviran, dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 200 mg, 400 mg oraz 800 mg, posiada ściśle określone przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed rozpoczęciem terapii acyklowirem. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancję czynną – acyklowir, a także na walacyklowir, będący prolekiem acyklowiru, ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie, co jest istotne z uwagi na możliwość wystąpienia reakcji alergicznych u pacjentów predysponowanych.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Runaplax 10 mg
Lek Runaplax (rywaroksaban) w dawce 10 mg doustnie raz na dobę jest wskazany do profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) u dorosłych po planowej aloplastyce stawu biodrowego lub kolanowego. Terapia powinna być rozpoczęta w ciągu 6-10 godzin po zabiegu, pod warunkiem prawidłowej hemostazy. Czas trwania profilaktyki wynosi 5 tygodni po dużych zabiegach stawu biodrowego oraz 2 tygodnie po zabiegach stawu kolanowego. W przypadku pominięcia dawki pacjent powinien ją przyjąć niezwłocznie, a następnie kontynuować standardowe dawkowanie raz na dobę.
aloplastyka stawu biodrowego, aloplastyka stawu kolanowego, choroby współistniejące, hemostaza, idiopatyczna zakrzepica żył głębokich, leczenie profilaktyczne, leczenie zakrzepicy żył głębokich, nawrotowa zakrzepica żył głębokich, ostra zakrzepica żył głębokich, profilaktyka nawrotowa, profilaktyka przeciwzakrzepowa, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, tabletka powlekana, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vetira 250 mg
Lek Vetira (lewetyracetam) dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 250 mg, 500 mg, 750 mg i 1000 mg, z dawkowaniem dostosowanym do wieku, masy ciała oraz funkcji nerek i wątroby pacjenta. U dorosłych i młodzieży ≥12 lat o masie ciała ≥50 kg, dawka początkowa wynosi 500 mg dwa razy na dobę, z możliwością redukcji do 250 mg dwa razy na dobę i stopniowego zwiększania do maksymalnie 1500 mg dwa razy na dobę. Dawkowanie u dzieci poniżej 50 kg oraz niemowląt wymaga indywidualnego doboru postaci farmaceutycznej i dawki, często z zastosowaniem roztworu doustnego. Odstawianie leku powinno być stopniowe, z redukcją dawki co 2-4 tygodnie, dostosowaną do masy ciała i wieku pacjenta. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy modyfikować na podstawie klirensu kreatyniny (CLkr), z podziałem na grupy czynności nerek i odpowiednimi zakresami dawek, np. przy CLkr ≥80 ml/min/1,73 m² dawka wynosi 500-1500 mg dwa razy na dobę, a przy ciężkim zaburzeniu (<30 ml/min/1,73 m²) 250-500 mg dwa razy na dobę. W przypadku pacjentów dializowanych stosuje się dawkę 500-1000 mg raz na dobę z dawką uzupełniającą po dializie.
ciężkie zaburzenie czynności wątroby, częściowy napad padaczkowy, dawka dobowa, dawka nasycająca, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawka uzupełniająca, działanie niepożądane, klirens kreatyniny, leczenie lewetyracetamem, lewetyracetam, masa ciała, monoterapia, pacjent dializowany, powierzchnia ciała, przeciwwskazanie, roztwór doustny, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie kreatyniny, tabletka powlekana, terapia wspomagająca, Vetira, wzór Schwartza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Apiolin 50 mg
Apiolin, zawierający sertralinę w dawkach 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych, jest wskazany w leczeniu epizodów dużej depresji, zapobieganiu nawrotom depresji, zaburzeń lękowych (w tym lęku napadowego z lub bez agorafobii oraz zespołu lęku społecznego), zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (ZO-K) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży od 6 do 17 lat, a także zespołu stresu pourazowego (PTSD). Tabletki 50 mg można dzielić na równe dawki, co ułatwia dostosowanie terapii, natomiast tabletki 100 mg mają nacięcie ułatwiające połknięcie, ale nie dzielą się na równe części. Lek zawiera laktozę jednowodną – 80 mg w tabletce 50 mg i 159 mg w tabletce 100 mg – co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
agorafobia, atak paniki, epizod dużej depresji, farmakoterapia, fobia społeczna, laktoza jednowodna, lęk napadowy, nawrót epizodu dużej depresji, nietolerancja laktozy, sertralina, tabletka powlekana, terapia podtrzymująca, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół lęku społecznego, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mononit 40 40 mg
Izosorbid monoazotan, substancja czynna leku Mononit (tabletki powlekane 10 mg, 20 mg, 40 mg), wykazuje szereg działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Najczęściej obserwowanym działaniem jest ból głowy (≥1/10), typowy dla azotanów, pojawiający się na początku terapii i ustępujący po kilku dniach. Często występują również zaburzenia neurologiczne, takie jak splątanie, zawroty głowy (zarówno ortostatyczne, jak i ośrodkowe) oraz senność (≥1/100 do <1/10). W układzie sercowo-naczyniowym często pojawia się odruchowa tachykardia (≥1/100 do <1/10) oraz niedociśnienie tętnicze, zwłaszcza ortostatyczne, które może wiązać się z dezorientacją i osłabieniem. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwuje się paradoksalne nasilenie objawów dławicy piersiowej oraz zapaść z możliwym zwolnieniem czynności serca i utratą przytomności. Rzadko i bardzo rzadko występują zgaga, złuszczające zapalenie skóry oraz methemoglobinemia i niedokrwistość hemolityczna u pacjentów z niedoborem G6PD.
azotan organiczny, ból głowy po azotanach, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, hipoksemia przemijająca, izosorbid monoazotan, methemoglobinemia, Mononit, napadowe zaczerwienienie twarzy, niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, produkt leczniczy, reakcja alergiczna skórna, redystrybucja przepływu krwi, splątanie, tabletka powlekana, tachykardia odruchowa, tolerancja krzyżowa, zawroty głowy ortostatyczne, zawroty głowy ośrodkowe, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SILDEROS 25 mg
Przedkliniczne badania syldenafilu, substancji czynnej produktu SILDEROS 25 mg, obejmowały szeroki zakres standardowych testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych. Ocena wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy nie wykazała istotnych zagrożeń bezpieczeństwa. Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły negatywnych efektów przy długotrwałej ekspozycji, a testy genotoksyczności potwierdziły brak działania mutagennego i zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych. Dodatkowo, badania kancerogenności na modelach zwierzęcych nie wskazały na ryzyko rozwoju nowotworów związane z syldenafilem stosowanym w dawce 25 mg.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, dawka terapeutyczna, działanie kancerogenne, efekt toksyczny, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, proces rozrodczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, substancja czynna, syldenafil, tabletka powlekana, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Skład i postać leku – Estrofem mite 1 mg
Estrofem mite to preparat w postaci czerwonych, powlekanych tabletek o średnicy 6 mm, zawierających 1 mg estradiolu w formie estradiolu półwodnego jako substancję czynną. Tabletki są dwuwypukłe, oznaczone symbolem NOVO 282 i pakowane w opakowania kalendarzykowe po 28 sztuk. W składzie pomocniczym znajduje się m.in. laktoza jednowodna w ilości 37,3 mg na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Pozostałe substancje pomocnicze to skrobia kukurydziana, hydroksypropyloceluloza, talk, magnezu stearynian, hypromeloza, żelaza tlenek czerwony (E172), tytanu dwutlenek (E171) oraz glikol propylenowy, które pełnią funkcje wypełniaczy, substancji wiążących, przeciwzbrylających i barwiących.
dwutlenek tytanu, estradiol, estradiol półwodny, estrogen, glikol propylenowy, hormon płciowy żeński, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja wiążąca, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bosentan Ranbaxy 125 mg
Bosentan Ranbaxy 125 mg to tabletki powlekane zawierające 125 mg bozentanu jednowodnego, o wymiarach około 11,0 x 5,0 mm, w kolorze jasnobrzoskwiniowym do brzoskwiniowego. Substancje pomocnicze w rdzeniu obejmują m.in. skrobię kukurydzianą, karboksymetyloskrobię sodową, powidon K-30 oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka składa się z polimerów (hypromeloza, etyloceluloza), pigmentów (tlenki żelaza, tytanu dwutlenek) oraz plastyfikatorów i substancji przeciwzbrylających. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
blister jednodawkowy, bozentan, etyloceluloza, glicerolu dibehenian, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, magnezu stearynian, niezgodność farmaceutyczna, polietylen wysokiej gęstości, powidon, skrobia kukurydziana, skrobia żelowana kukurydziana, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana, triacetyna, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Skład i postać leku – Autokila 200 mg
Hydroxychloroquine TZF jest dostępny w postaci tabletek powlekanych o dawce 200 mg hydroksychlorochiny siarczanu, co odpowiada 154,80 mg hydroksychlorochiny w formie zasady. Tabletki mają wypukły, okrągły kształt, średnicę 9 mm i jasnożółty kolor, uzyskany dzięki pigmentom takim jak tlenek żelaza (E172) i dwutlenek tytanu (E171). Substancje pomocnicze rdzenia to skrobia kukurydziana, laktoza jednowodna (36,0 mg na tabletkę) oraz magnezu stearynian, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Otoczka zawiera m.in. hypromelozę (6 mPa) i makrogol 6000, które wpływają na właściwości farmaceutyczne leku.
blister PVC/PVDC/Aluminium, hydroksychlorochina, hydroksychlorochiny siarczan, hypromeloza, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, makrogol, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, skrobia kukurydziana, substancja błonotwórcza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sidretella 20 3 mg + 0,02 mg
Produkt leczniczy Sidretella 20, zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu oraz 3 mg drospirenonu, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pomimo braku specyficznych badań klinicznych dotyczących tego aspektu, dane z charakterystyki produktu oraz obserwacje kliniczne u kobiet stosujących złożone doustne środki antykoncepcyjne (COC) nie wskazują na zaburzenia zdolności psychomotorycznych wymaganych do wykonywania tych czynności. W praktyce klinicznej nie ma konieczności szczególnego ostrzegania pacjentek o potencjalnym ryzyku związanym z prowadzeniem pojazdów czy obsługą maszyn podczas terapii Sidretella 20.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Rovamycine 1,5 mln j.m.
Produkt leczniczy Rovamycine, zawierający spiramycynę w dawkach 1,5 mln j.m. oraz 3 mln j.m. w formie tabletek powlekanych, nie posiada udokumentowanych danych dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn. W trakcie badań klinicznych i nadzoru farmakoterapeutycznego nie zaobserwowano jednoznacznych informacji potwierdzających wpływ spiramycyny na sprawność psychomotoryczną pacjentów. Mimo to, lekarz powinien uwzględnić indywidualne czynniki ryzyka, takie jak stan kliniczny pacjenta, współistniejące choroby, interakcje lekowe, wiek oraz indywidualną wrażliwość na lek, które mogą modyfikować bezpieczeństwo stosowania preparatu.
antybiotyk makrolidowy, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, infekcja bakteryjna, interakcja lekowa, nadzór farmakoterapeutyczny, Rovamycine, senność, spiramycyna, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Naramig 2,5 mg
Lek Naramig w dawce 2,5 mg naratryptanu (chlorowodorku) w formie tabletek powlekanych jest wskazany do stosowania u dorosłych (18-65 lat) w leczeniu napadów migreny. Tabletka powinna być podana jak najszybciej po wystąpieniu pierwszych objawów, z możliwością powtórzenia dawki po minimum 4 godzinach, jednak całkowita dawka dobowa nie może przekroczyć 5 mg (2 tabletki). W przypadku braku poprawy po pierwszej dawce nie zaleca się przyjmowania kolejnej podczas tego samego napadu. Stosowanie u młodzieży (12-17 lat) oraz dzieci poniżej 12 lat nie jest zalecane ze względu na brak potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwa. U osób powyżej 65 roku życia stosowanie leku jest również niewskazane z powodu braku danych klinicznych.
U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek lub wątroby dawka dobowa powinna być ograniczona do 2,5 mg (1 tabletka), a stosowanie leku wymaga zachowania ostrożności. Naramig jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min) oraz ciężką niewydolnością wątroby (stopień C wg Child-Pugh). Tabletki mają postać zielonych, obustronnie wypukłych tabletek powlekanych, zawierających 2,5 mg naratryptanu oraz 94,07 mg laktozy bezwodnej. Tabletki należy połykać w całości, nie dzielić, nie kruszyć ani nie żuć.
bezpieczeństwo i skuteczność leku, dawka dobowa, efekt placebo, efekt terapeutyczny, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, laktoza bezwodna, napad bólu, napad migreny, naratryptan, nawrót objawów, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy migreny, tabletka powlekana, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby