Właściwości farmakokinetyczne leku Tadalafil Bluescience

Charakterystyka farmakokinetyczna leku Tadalafil Bluescience zawierającego 20 mg tadalafilu w postaci tabletek powlekanych obejmuje analizę procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania substancji czynnej oraz jej zachowania w różnych populacjach pacjentów.¹

Proces wchłaniania

Tadalafil charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest osiągane średnio po 2 godzinach od przyjęcia leku. Istotnym jest fakt, że nie została definitywnie określona bezwzględna dostępność biologiczna tadalafilu po podaniu doustnym.²

Na proces wchłaniania tadalafilu nie wpływa obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym, zarówno pod względem szybkości, jak i stopnia absorpcji substancji czynnej. Z tego powodu preparat Tadalafil Bluescience może być przyjmowany niezależnie od posiłków. Dodatkowo, pora dnia (przyjmowanie leku rano lub wieczorem) nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na parametry wchłaniania.³

Dystrybucja w organizmie

Średnia objętość dystrybucji tadalafilu wynosi około 63 litrów, co wskazuje na znaczne rozmieszczenie substancji czynnej w tkankach organizmu. W stężeniach terapeutycznych, aż 94% tadalafilu występującego w osoczu wiąże się z białkami osocza. Co istotne, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek profil wiązania z białkami pozostaje niezmieniony.⁴

Badania wykazały, że w nasieniu zdrowych osób pojawia się mniej niż 0,0005% podanej dawki leku, co stanowi informację istotną z klinicznego punktu widzenia.⁵

Metabolizm

Tadalafil podlega procesom metabolicznym głównie za pośrednictwem izoenzymu (CYP) 3A4 cytochromu P450. Głównym metabolitem wykrywanym w krwioobiegu jest glukuronian metylokatecholu. Istotne z punktu widzenia klinicznego jest to, że metabolit ten wykazuje działanie co najmniej 13 000 razy słabsze na fosfodiesterazę typu 5 (PDE5) niż tadalafil. Przy obserwowanych stężeniach tego metabolitu, uznaje się go za klinicznie nieaktywny.⁶

Wydalanie

U zdrowych osób średni klirens tadalafilu po podaniu doustnym wynosi 2,5 l/godzinę, a średni okres półtrwania to 17,5 godziny. Substancja czynna jest wydalana z organizmu głównie w postaci nieaktywnych metabolitów, przede wszystkim z kałem (około 61% podanej dawki), a w mniejszym stopniu z moczem (około 36% dawki).⁷

Liniowość lub nieliniowość farmakokinetyki

Farmakokinetyka tadalafilu u zdrowych osób wykazuje liniowość względem dawki i czasu. W zakresie dawek od 2,5 do 20 mg, ekspozycja na lek (wyrażona jako AUC – pole pod krzywą stężenie-czas) zwiększa się proporcjonalnie do podanej dawki. Stan stacjonarny stężenia tadalafilu w osoczu jest osiągany w ciągu 5 dni przyjmowania leku raz na dobę.⁸

Co godne podkreślenia, farmakokinetyka tadalafilu określona w ujęciu populacyjnym u pacjentów z zaburzeniami erekcji jest podobna do farmakokinetyki u osób bez takich zaburzeń.⁹

Farmakokinetyka w populacjach szczególnych

Pacjenci w podeszłym wieku

U zdrowych osób w podeszłym wieku (65 lat lub starszych) obserwuje się zmniejszenie klirensu tadalafilu po podaniu doustnym. Rezultatem tego jest zwiększenie ekspozycji (AUC) o 25% w porównaniu ze zdrowymi osobami w wieku od 19 do 45 lat. Ten związany z wiekiem efekt nie jest jednak znaczący klinicznie i nie powoduje konieczności modyfikacji dawkowania leku u pacjentów geriatrycznych.¹⁰

Pacjenci z niewydolnością nerek

W badaniach farmakologicznych z zastosowaniem pojedynczej dawki tadalafilu (od 5 do 20 mg) wykazano, że ekspozycja (AUC) na tadalafil ulega znaczącym zmianom u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. U osób z różnym stopniem niewydolności nerek obserwowano następujące zmiany:¹¹

• U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny od 51 do 80 ml/min) ekspozycja była dwukrotnie większa niż u zdrowych osób
• U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 31 do 50 ml/min) ekspozycja była również dwukrotnie większa niż u zdrowych osób
• U pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek poddawanych hemodializie ekspozycja była dwukrotnie większa niż u zdrowych osób

Dodatkowo, u pacjentów poddawanych hemodializie, stężenie maksymalne (Cmax) było o 41% większe w porównaniu do zdrowych osób. Istotne z klinicznego punktu widzenia jest to, że hemodializa w nieistotnym stopniu wpływa na eliminację tadalafilu z organizmu.¹²

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Po podaniu dawki 10 mg tadalafilu, ekspozycja na substancję czynną (AUC) u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A i B w skali Child-Pugh) jest porównywalna z ekspozycją u zdrowych osób.¹³

Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tadalafilu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (klasa C w skali Child-Pugh) są ograniczone. Z tego powodu lekarz przepisujący lek Tadalafil Bluescience powinien dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka przed zastosowaniem preparatu w tej grupie pacjentów. Należy zwrócić uwagę na brak danych dotyczących podawania tadalafilu w dawkach większych niż 10 mg u osób z zaburzeniami czynności wątroby.¹⁴

Pacjenci chorzy na cukrzycę

U pacjentów chorych na cukrzycę ekspozycja na tadalafil (AUC) była o około 19% mniejsza w porównaniu do zdrowych osób. Ta różnica w ekspozycji jest jednak stosunkowo niewielka i nie wymaga modyfikacji dawkowania u pacjentów diabetologicznych.¹⁵