przedłużone uwalnianie
Przedłużone uwalnianie to technologia farmaceutyczna umożliwiająca stopniowe i kontrolowane uwalnianie substancji leczniczej z postaci leku w określonym czasie, co pozwala na utrzymanie stałego stężenia leku w organizmie. Preparaty o przedłużonym uwalnianiu (SR – sustained release, XR – extended release, ER – extended release) są projektowane tak, aby zminimalizować wahania poziomu leku w osoczu, co przekłada się na zmniejszenie częstotliwości dawkowania i poprawę compliance pacjenta.
Technologie przedłużonego uwalniania obejmują różne mechanizmy, takie jak otoczki rozpuszczalne w określonym pH, matryce polimerowe, systemy osmotyczne czy mikrokapsułki. Dzięki tym rozwiązaniom możliwe jest zredukowanie liczby przyjmowanych dawek do 1-2 dziennie, co jest szczególnie istotne w leczeniu przewlekłym, np. nadciśnienia tętniczego, cukrzycy czy chorób psychicznych.
Kliniczną zaletą leków o przedłużonym uwalnianiu jest mniejsze ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z gwałtownymi wahaniami stężenia leku w osoczu. Dotyczy to zwłaszcza substancji o wąskim indeksie terapeutycznym. Istotne jest, aby pacjenci byli świadomi, że tabletek o przedłużonym uwalnianiu zazwyczaj nie należy dzielić, kruszyć ani żuć, gdyż może to zaburzyć mechanizm kontrolowanego uwalniania i doprowadzić do zbyt szybkiego uwolnienia całej dawki leku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ketilept retard 200 mg
Ketilept Retard, zawierający kwetiapinę w postaci fumaranu o przedłużonym uwalnianiu, jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii u dorosłych, skutecznym w łagodzeniu zarówno objawów pozytywnych (omamy, urojenia, pobudzenie), jak i negatywnych (wycofanie społeczne, spłycenie afektu, zubożenie mowy). Preparat dostępny jest w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg oraz 400 mg, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii. W zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym Ketilept Retard znajduje zastosowanie w leczeniu epizodów maniakalnych o nasileniu umiarkowanym do dużego, ciężkiej depresji dwubiegunowej (jako terapia wspomagająca) oraz w profilaktyce nawrotów epizodów maniakalnych i depresyjnych u pacjentów z udokumentowaną odpowiedzią na kwetiapinę. Tabletki zawierają laktozę w ilościach od 14 mg (50 mg tabletka) do 113 mg (400 mg tabletka), co jest istotne przy nietolerancji laktozy.
adherencja do leczenia, anhedonia, choroba afektywna dwubiegunowa, ciężka depresja, ciężkie zaburzenie depresyjne, epizod maniakalny, fumaran kwetiapiny, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, monoterapia lekiem przeciwdepresyjnym, napęd psychoruchowy, nietolerancja laktozy, objawy negatywne, objawy pozytywne, obniżenie nastroju, profilaktyka nawrotów, przedłużone uwalnianie, schizofrenia, terapia augmentacyjna, terapia wspomagająca, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Doltard 10 mg
Lek Doltard, zawierający morfinę siarczan w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 10 mg, 30 mg, 60 mg oraz 100 mg), wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania do nasilenia bólu i odpowiedzi pacjenta. U dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 30-100 mg co 12 godzin. U pacjentów w podeszłym wieku dawkę początkową należy zmniejszyć ze względu na wolniejszy metabolizm morfiny, a następnie stopniowo zwiększać. Morfina jest przeciwwskazana u dzieci z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. W przypadku niewydolności nerek konieczne jest zmniejszenie dawki: 75% standardowej dawki przy GFR 10-50 ml/min oraz 50% przy GFR < 10 ml/min, z zachowaniem standardowych odstępów między dawkami. U pacjentów z niewydolnością wątroby dawkę początkową również należy zmniejszyć, a odstępy między dawkami mogą wymagać wydłużenia ze względu na wydłużony okres półtrwania morfiny.
6-glukoron morfiny, ciężka niewydolność nerek, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, funkcja nerek, marskość wątroby, nasilenie bólu, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy odstawienne, okres półtrwania morfiny, podeszły wiek, przedłużone uwalnianie, przewlekła niewydolność nerek, siarczan morfiny, umiarkowana niewydolność nerek, wskaźnik GFR, zespół abstynencyjny, zmniejszona motoryka przewodu pokarmowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Okteva 30 mg
Okteva, zawierająca oktreotyd octan w dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg, jest stosowana w leczeniu akromegalii, hormonalnie czynnych guzów neuroendokrynnych (GEP-NET) oraz gruczolaków wydzielających TSH. W terapii akromegalii zaleca się rozpoczęcie od dawki 20 mg co 4 tygodnie, z możliwością modyfikacji dawki na podstawie stężeń GH i IGF-1 oraz oceny klinicznej. Niewystarczająca kontrola (GH > 2,5 μg/l) po 3 miesiącach wymaga zwiększenia dawki do 30 mg, a następnie do 40 mg, jeśli kontrola nadal jest niewystarczająca. U pacjentów z dobrą odpowiedzią (GH < 1 μg/l, normalizacja IGF-1) możliwe jest zmniejszenie dawki do 10 mg co 4 tygodnie, przy ścisłym monitoringu. Kontrola stężeń GH i IGF-1 powinna odbywać się co 6 miesięcy. W leczeniu objawowym GEP-NET początkowa dawka to 20 mg co 4 tygodnie, z możliwością zmniejszenia do 10 mg lub zwiększenia do 30 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej. W przypadku zaawansowanych guzów neuroendokrynnych stosuje się dawkę 30 mg co 4 tygodnie do progresji choroby. Gruczolaki TSH leczone są dawką 20 mg co 4 tygodnie, z dostosowaniem dawki na podstawie stężenia TSH i hormonów tarczycy.
akromegalia, GEP-NET, gruczolak wydzielający TSH, guz neuroendokrynny, guz neuroendokrynny żołądka, hormon wzrostu, insulinopodobny czynnik wzrostu, jelit i trzustki, leczenie objawowe, marskość wątroby, oktreotyd, oktreotyd octan, przedłużone uwalnianie, stłuszczenie wątroby, wstrzyknięcie domięśniowe, zaawansowany guz neuroendokrynny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Depakine 288,2 mg/5 ml
Dawkowanie walproinianu sodu w postaci syropu Depakine (288,2 mg/5 ml) powinno być indywidualnie dostosowane do wieku, masy ciała oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta. U niemowląt i dzieci zaleca się dawkę 30 mg/kg mc./dobę, podzieloną na 2 dawki u dzieci poniżej 1 roku życia oraz na 3 dawki u starszych dzieci. U młodzieży i dorosłych dawka wynosi 20-30 mg/kg mc./dobę, podawana w 3 dawkach podzielonych. W przypadku pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawki, a u pacjentów poddawanych hemodializie dawka może wymagać zwiększenia ze względu na usuwanie walproinianu podczas dializy. Lek należy podawać podczas posiłków, a dawkowanie wprowadzane stopniowo, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących inne leki przeciwpadaczkowe, z monitorowaniem objawów klinicznych.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Xancodal 40 mg
Oksykodon, substancja czynna leku Xancodal (kod ATC: N02AA05), jest silnym opioidowym agonistą receptorów kappa, mi oraz delta, działającym na ośrodkowy i obwodowy układ nerwowy. Jako pełny agonista receptorów opioidowych, oksykodon wykazuje silne działanie przeciwbólowe oraz sedatywne. Formulacja o przedłużonym uwalnianiu w dawce 40 mg zapewnia długotrwałe efekty analgetyczne, co jest korzystne w terapii przewlekłego bólu, bez zwiększenia częstości działań niepożądanych w porównaniu do form o szybkim uwalnianiu.
agonista opioidowy, alkaloid opium, choroba dróg żółciowych, działanie przeciwbólowe, działanie sedatywne, leczenie bólu, lek opioidowy, lek przeciwbólowy, mechanizm działania, oksykodon, opioid, przedłużone uwalnianie, receptor opioidowy, trzustka, układ hormonalny, układ wewnątrzwydzielniczy, zwieracz Oddiego - Leksykon substancji czynnych
Takrolimus – Wskazania do stosowania
Takrolimus jest makrolidowym lekiem immunosupresyjnym o silnym działaniu, stosowanym przede wszystkim w profilaktyce i leczeniu odrzucania alogenicznych przeszczepów narządów, takich jak nerka, wątroba i serce. Dostępny w formie kapsułek (0,5 mg, 1 mg, 2 mg, 3 mg, 5 mg) oraz koncentratu do infuzji (5 mg/ml), umożliwia indywidualizację terapii w zależności od rodzaju przeszczepu i protokołu immunosupresyjnego. Takrolimus jest szczególnie cenny w leczeniu odrzucania opornego na inne leki immunosupresyjne, pełniąc rolę leku drugiej linii. Preparaty takie jak Cidimus, Dailiport, Prograf i Tacrolimus STADA różnią się wskazaniami i formą podania, co pozwala na optymalne dopasowanie do pacjenta dorosłego lub młodzieży (od 16 lat w przypadku dermatologii).
atopowe zapalenie skóry, Dermitopic, dysfagia, kortykosteroid miejscowy, leczenie podtrzymujące, lek immunosupresyjny, lek pierwszego wyboru, maść lecznicza, odrzucanie przeszczepu, odrzucanie przeszczepu alogenicznego, profilaktyka, profilaktyka odrzucania przeszczepu, protokół immunosupresyjny, przedłużone uwalnianie, przeszczep alogeniczny, przeszczep nerki, przeszczep serca, przeszczep wątroby, przeszczepienie narządów, roztwór do infuzji, takrolimus, transplantologia, zmiany skórne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Polpix SR 4 mg
Polpix SR, zawierający ropinirol w postaci chlorowodorku, jest wskazany wyłącznie w leczeniu choroby Parkinsona i dostępny w dawkach 2 mg, 4 mg oraz 8 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii u pacjentów z nowo rozpoznaną chorobą Parkinsona, co pozwala na opóźnienie wprowadzenia lewodopy i potencjalne zmniejszenie ryzyka powikłań związanych z jej długotrwałym stosowaniem, jak i w terapii skojarzonej z lewodopą u pacjentów w zaawansowanym stadium choroby. Wskazania do stosowania w terapii skojarzonej obejmują sytuacje, gdy działanie lewodopy wygasa, jest zmienne lub pojawiają się fluktuacje typu „wearing-off” oraz „on-off”. Dodanie ropinirolu umożliwia zmniejszenie dawki lewodopy, co może ograniczyć działania niepożądane i poprawić kontrolę objawów.
choroba Parkinsona, compliance terapeutyczny, działania niepożądane, efekt końca dawki, fluktuacje on-off, fluktuacje ruchowe, fluktuacje terapeutyczne, lewodopa, monoterapia, objawy parkinsonowskie, przedłużone uwalnianie, ropinirol, stężenie leku w osoczu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, terapia skojarzona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rutinoscorbin Witamina C Forte 500 mg
Preparat Rutinoscorbin Witamina C Forte w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu zawiera 500 mg kwasu askorbowego i charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Działania niepożądane występują bardzo rzadko (<1/10 000) i obejmują reakcje alergiczne (np. skrócenie oddechu, obrzęk naczynioruchowy, wysypka), zaburzenia neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy), objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha) oraz uczucie zmęczenia. Objawy te zazwyczaj ustępują po odstawieniu leku. Każda kapsułka zawiera również 40,57 mg sacharozy, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją sacharozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, niedoborem sacharazy-izomaltazy oraz cukrzycą, wymagającą monitorowania spożycia sacharydów.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, cukrzyca, duszność, kwas askorbowy, MedDRA, nadwrażliwość, niedobór sacharazy-izomaltazy, niestrawność, nietolerancja sacharozy, nudności, obrzęk naczynioruchowy, przedłużone uwalnianie, reakcja alergiczna, słownik MedDRA, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądka i jelit, zawroty głowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Carteol LP 2% Preservative Free 20 mg/ml
Carteol LP 2% Preservative Free to krople do oczu o przedłużonym uwalnianiu zawierające 20 mg/ml karteololu chlorowodorku, co odpowiada 756 µg substancji czynnej w jednej kropli. Preparat ten umożliwia dawkowanie raz na dobę, co jest korzystne w porównaniu do tradycyjnej formy karteololu stosowanej dwa razy dziennie. Badania farmakokinetyczne wykazały, że po 2 miesiącach stosowania średnie maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) dla Carteol LP wynosi 1,72 ng/ml, podczas gdy dla konwencjonalnych kropli karteololu jest to 3,64 ng/ml. Produkt charakteryzuje się fizjologicznym pH 6,3-7,0 oraz osmolalnością 270-315 mosmol/kg, co zapewnia dobrą tolerancję okulistyczną. W składzie znajduje się także 19,2 µg fosforanów na kroplę, co może wpływać na farmakokinetykę leku.
Cmax, disodu fosforan, działania niepożądane ogólnoustrojowe, film łzowy, fosforany, jaskra, karteololu chlorowodorek, maksymalne stężenie w osoczu, osmolalność, pH łez, przedłużone uwalnianie, roztwór oczny, sodu diwodorofosforan, stężenie ogólnoustrojowe, wydalanie nerkowe, zaburzenia czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Metoprolol winian – Właściwości farmakodynamiczne
Metoprolol winian, będący selektywnym beta1-adrenolitykiem (ATC C07AB02), wykazuje kardioselektywne działanie poprzez blokadę receptorów beta1-adrenergicznych w sercu, co prowadzi do zmniejszenia częstości akcji serca, pojemności minutowej, kurczliwości mięśnia sercowego oraz obniżenia ciśnienia tętniczego. Preparat Metocard ZK zawiera metoprolol w postaci bursztynianu, gdzie 23,75 mg bursztynianu odpowiada 25 mg winianu, 47,5 mg bursztynianu – 50 mg winianu, a 95 mg bursztynianu – 100 mg winianu. Formuła o przedłużonym uwalnianiu zapewnia stabilny profil farmakokinetyczny, co przekłada się na bardziej wyrównane stężenia leku w osoczu i jednolite działanie beta1-adrenolityczne przez całą dobę, minimalizując ryzyko działań niepożądanych związanych ze szczytowymi stężeniami, takich jak bradykardia czy osłabienie kończyn.
adrenalina, bradykardia, ciśnienie tętnicze krwi, częstość akcji serca, działanie stabilizujące błony komórkowe, efekt hemodynamiczny, katecholamina, kurczliwość mięśnia sercowego, metoprolol bursztynian, metoprolol winian, nieselektywny beta-adrenolityk, noradrenalina, obturacyjna choroba płuc, pojemność minutowa serca, produkt beta2-adrenomimetyczny, profil farmakokinetyczny, przedłużone uwalnianie, receptor beta1-adrenergiczny, receptor beta2-adrenergiczny, rozszerzenie oskrzeli, tachykardia, wewnętrzna aktywność sympatykomimetyczna, wybiórczy beta-adrenolityk - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Carteol LP 2% 20 mg/ml
Preparat okulistyczny Carteol LP 2% zawiera karteololu chlorowodorek w stężeniu 20 mg/ml i jest stosowany w formie kropli do oczu o przedłużonym uwalnianiu. Ze względu na farmakodynamiczne właściwości karteololu oraz obecność substancji pomocniczych, takich jak chlorek benzalkoniowy (0,05 mg/ml) i fosforany (1,4 mg/ml), może powodować działania niepożądane wpływające na funkcje wzrokowe. Do najistotniejszych należą przejściowe niewyraźne widzenie, zaburzenia akomodacji, zmniejszona ostrość widzenia oraz zaburzenia widzenia zmierzchowego, które bezpośrednio upośledzają zdolność pacjenta do bezpiecznego prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Dłuższe utrzymywanie się tych objawów jest charakterystyczne dla formy o przedłużonym uwalnianiu, co wymaga szczególnej uwagi podczas terapii.
beta-adrenolityk nieselektywny, chlorek benzalkoniowy, chlorowodorek karteololu, działanie niepożądane, fizjologiczne pH, fosforany, karteolol, karteololu chlorowodorek, krople do oczu o przedłużonym uwalnianiu, narząd wzroku, niewyraźne widzenie, ostrość widzenia, pH łez, przedłużone uwalnianie, widzenie zmierzchowe, zaburzenia akomodacji, zaburzenia widzenia, zdolności psychomotoryczne - Leksykon substancji czynnych
Galantamina – Działania niepożądane
Galantamina, inhibitor acetylocholinoesterazy stosowany w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego, charakteryzuje się dobrze udokumentowanym profilem bezpieczeństwa zarówno w formie o natychmiastowym, jak i przedłużonym uwalnianiu (Galsya SR) oraz postaci parenteralnej (Nivalin). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności (21%) i wymioty (11%), które zwykle pojawiają się podczas zwiększania dawki i ustępują w ciągu tygodnia. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania, a ich spektrum obejmuje m.in. zaburzenia układu nerwowego (omdlenia, zawroty głowy, drżenie), serca (bradykardia, bloki przedsionkowo-komorowe), skóry (wysypki, zespół Stevensa-Johnsona) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym rzadkie, ale ciężkie reakcje anafilaktyczne.
anafilaksja, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bradykardia zatokowa, ciężka reakcja nadwrażliwości, dławica piersiowa, działanie cholinergiczne, działanie parasympatykomimetyczne, enzym wątrobowy, galantamina, inhibitor acetylocholinoesterazy, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kurcz mięśni, lek przeciwwymiotny, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, napad padaczkowy, natychmiastowe uwalnianie, niedociśnienie, nudność, odwodnienie, omamy wzrokowe, osłabienie mięśniowe, otępienie, otępienie typu alzheimerowskiego, parestezja, postać parenteralna, przedłużone uwalnianie, receptor muskarynowy, receptor nikotynowy, rumień wielopostaciowy, skurcz dodatkowy nadkomorowy, skurcz oskrzeli, stenokardia, stężenie acetylocholiny, wymioty, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenie przewodzenia, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, zwężenie źrenicy, zwiększone wydzielanie śliny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Trittico CR 75 mg
Przedawkowanie chlorowodorku trazodonu, substancji czynnej leku Trittico CR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu 75 mg i 150 mg), może wywołać szerokie spektrum objawów klinicznych, od łagodnych (senność, zawroty głowy, nudności, wymioty) po zagrażające życiu (śpiączka, drgawki, torsade de pointes, depresja oddechowa). Objawy mogą pojawić się w ciągu 24 godzin, jednak ze względu na przedłużone uwalnianie leku, ich wystąpienie może być opóźnione. Wśród powikłań kardiologicznych szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca, takie jak wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes, a także hipotonia i hiponatremia. Monitorowanie parametrów życiowych, w tym ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, saturacji oraz ocena świadomości w skali Glasgow, jest niezbędne w trakcie obserwacji pacjenta, która powinna trwać co najmniej 12 godzin dla preparatów o przedłużonym uwalnianiu.
bradykardia, chlorowodorek trazodonu, częstoskurcz komorowy polimorficzny, depresja oddechowa, diazepam, dobutamina, dopamina, drgawki, dysfagia, fenytoina, hiponatremia, hipotonia, lek przeciwdepresyjny, lorazepam, napad drgawkowy, nudności, płukanie żołądka, przedłużone uwalnianie, równowaga kwasowo-zasadowa, skala Glasgow, śpiączka, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, toksyczność, torsade de pointes, Trittico CR, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie elektrofizjologiczne, zaburzenie hemodynamiczne - Leksykon substancji czynnych
Diltiazem – Dawkowanie i sposób podawania
Diltiazem, stosowany w leczeniu choroby niedokrwiennej serca oraz nadciśnienia tętniczego, wymaga indywidualnego dostosowania dawki do stanu klinicznego pacjenta. W terapii choroby niedokrwiennej serca dawki dobowe wahają się od 180 mg do 360 mg diltiazemu chlorowodorku, podawane w różnych formach farmaceutycznych, takich jak Dilzem retard (90 mg, 120 mg, 180 mg) oraz Oxycardil (60 mg, 120 mg). Schemat dawkowania obejmuje podawanie 1-3 razy na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki do maksymalnie 360 mg na dobę w przypadku niedostatecznego efektu klinicznego. W leczeniu nadciśnienia tętniczego dawki mieszczą się w zakresie 120-360 mg na dobę, z podobnym schematem dawkowania i możliwością modyfikacji dawki w zależności od odpowiedzi terapeutycznej. Zaleca się przyjmowanie tabletek przed posiłkami, bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu.
choroba niedokrwienna serca, dawka dobowa, dawka podzielona, diltiazem, diltiazem chlorowodorek, efekt hipotensyjny, efekt kliniczny, leczenie długotrwałe, nadciśnienie tętnicze, postać farmaceutyczna, przedłużone uwalnianie, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Rawel SR 1,5 mg
Rawel SR to preparat zawierający 1,5 mg indapamidu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Standardowa dawka wynosi 1 tabletkę na dobę, najlepiej przyjmowaną rano podczas posiłku, co zapewnia optymalną skuteczność terapeutyczną. Tabletki należy połykać w całości, nie rozgryzać ani nie dzielić, aby nie zaburzyć profilu uwalniania substancji czynnej. Zwiększanie dawki powyżej 1,5 mg nie poprawia efektu przeciwnadciśnieniowego, lecz może nasilać działanie saluretyczne, zwiększając ryzyko zaburzeń elektrolitowych. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby dawkę stosuje się ostrożnie, z monitorowaniem parametrów nerkowych i wątrobowych. Indapamid jest przeciwwskazany przy klirensie kreatyniny <30 ml/min oraz w ciężkiej niewydolności wątroby ze względu na ryzyko poważnych powikłań, w tym encefalopatii wątrobowej.
ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, działanie saluretyczne, efekt przeciwnadciśnieniowy, encefalopatia wątrobowa, indapamid, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, lek o przedłużonym uwalnianiu, nietolerancja laktozy, przedłużone uwalnianie, Rawel SR, stężenie kreatyniny, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wydalanie sodu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Paliperydon – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Badania niekliniczne wykazały brak istotnego wpływu paliperydonu na płodność, co jest istotne przy rozważaniu terapii u pacjentek w wieku rozrodczym. Jednak dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania paliperydonu w ciąży są ograniczone. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono wad rozwojowych po podaniu domięśniowym palmitynianu paliperydonu ani po podaniu doustnym, choć zaobserwowano inne negatywne efekty na rozród. Szczególnie ważne jest, że ekspozycja płodu na paliperydon w trzecim trymestrze ciąży wiąże się z ryzykiem wystąpienia u noworodków działań niepożądanych, takich jak zaburzenia pozapiramidowe, objawy odstawienia, pobudzenie, zmiany napięcia mięśniowego, drżenie, senność, zespół zaburzeń oddechowych oraz problemy z karmieniem. Zaleca się uważne monitorowanie noworodków narażonych na lek w tym okresie.
dawka terapeutyczna, drżenie, działanie farmakologiczne, ekspozycja płodu, objawy odstawienia, objawy odstawienne, obniżone napięcie mięśniowe, paliperydon, palmitynian paliperydonu, płodność, pobudzenie, przedłużone uwalnianie, przenikanie do mleka ludzkiego, senność, substancja czynna, trzeci trymestr ciąży, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia psychotyczne, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Depakine Chronosphere 1000 (666,60 mg + 290,27 mg)/sasz.
Depakine Chronosphere, zawierający walproinian sodu i kwas walproinowy w dawkach od 100 mg do 1000 mg, jest wskazany w leczeniu szerokiego spektrum napadów padaczkowych, w tym napadów uogólnionych (mioklonicznych, toniczno-klonicznych, atonicznych oraz mieszanych) oraz napadów częściowych (prosty, złożony, wtórnie uogólniony). Preparat znajduje również zastosowanie w terapii specyficznych zespołów padaczkowych, takich jak zespół Westa i Lennoxa-Gastauta, a także w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, zwłaszcza w epizodach maniakalnych, gdy lit jest przeciwwskazany lub źle tolerowany. Forma granulatu o przedłużonym uwalnianiu umożliwia stabilne stężenie leku we krwi oraz ułatwia podawanie pacjentom z trudnościami w połykaniu, co jest istotne w populacjach pediatrycznych i geriatrycznych.
choroba afektywna dwubiegunowa, choroba nerek, dysfagia, encefalopatia padaczkowa, epizod maniakalny, grand mal, hipsarytmia, nadciśnienie tętnicze, napad atoniczny, napad częściowy, napad mieszany, napad miokloniczny, napad padaczkowy, napad prosty, napad toniczno-kloniczny, napad uogólniony, napad wtórnie uogólniony, napad zgięciowy, napad złożony, niewydolność serca, padaczka, przedłużone uwalnianie, walproinian sodu, zespół Lennoxa-Gastauta, zespół Westa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pentasa 1 g
Pentasa w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu zawiera 1 g mesalazyny jako substancji czynnej, odpowiedzialnej za działanie terapeutyczne. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze takie jak powidon (środek wiążący), etyloceluloza (odpowiedzialna za przedłużone uwalnianie), magnezu stearynian (środek smarujący), talk (środek poślizgowy) oraz celuloza mikrokrystaliczna (wypełniacz). Postać tabletki została zaprojektowana tak, aby zapewnić stopniowe uwalnianie mesalazyny w przewodzie pokarmowym, co umożliwia utrzymanie stałego stężenia terapeutycznego i zmniejsza częstotliwość podawania leku.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Xuvelex XR 1000 mg
Xuvelex XR to preparat metforminy chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg, odpowiadających odpowiednio 389,938 mg, 584,907 mg i 779,876 mg metforminy. Leczenie rozpoczyna się od dawki 500 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co 10-15 dni o 500 mg do maksymalnej dawki 2000 mg/dobę, przyjmowanej z wieczornym posiłkiem. W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii można rozważyć podanie 1000 mg dwa razy na dobę, a następnie ewentualną zmianę na metforminę o natychmiastowym uwalnianiu do 3000 mg/dobę. U pacjentów już leczonych metforminą dawka Xuvelex XR powinna być równoważna dotychczasowej dobowej dawce, z zastrzeżeniem, że nie zaleca się zamiany na Xuvelex XR przy dawkach przekraczających 2000 mg/dobę. Preparat może być stosowany w terapii skojarzonej z insuliną, z dostosowaniem dawki insuliny na podstawie glikemii.
chlorowodorek metforminy, dawka początkowa, dawka podzielona, doustny lek przeciwcukrzycowy, działanie hipoglikemizujące, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone, metformina o natychmiastowym uwalnianiu, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, prawidłowa czynność nerek, przedłużone uwalnianie, stężenie glukozy we krwi, terapia skojarzona, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Skład i postać leku – Metoprolol Biofarm ZK 95 mg
Metoprolol Biofarm ZK to tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawierające 95 mg bursztynianu metoprololu, co odpowiada 100 mg winianu metoprololu jako substancji czynnej. Metoprolol jest selektywnym antagonistą receptorów β-adrenergicznych, a forma soli bursztynianowej umożliwia stopniowe uwalnianie leku, co pozwala na utrzymanie stabilnego stężenia w osoczu i zmniejszenie częstotliwości dawkowania. Tabletki mają postać białych, owalnych, obustronnie wypukłych tabletek o wymiarach około 16 x 8 mm, z linią podziału umożliwiającą ich dzielenie na połowy. Substancje pomocnicze w rdzeniu i otoczce, takie jak celuloza mikrokrystaliczna, metyloceluloza, skrobia kukurydziana, glicerol, etyloceluloza oraz hypromeloza, odpowiadają za odpowiednie właściwości mechaniczne i kontrolę uwalniania substancji czynnej.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, bursztynian metoprololu, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, etyloceluloza, hydroksypropylometyloceluloza, hypromeloza, kwas stearynowy, metoprolol, metyloceluloza, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, przedłużone uwalnianie, przedłużone uwalnianie substancji czynnej, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, stężenie leku w osoczu, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, winian metoprololu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Glibenese GITS 5 mg
Glipizyd, substancja czynna leku Glibenese GITS w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje specyficzny profil farmakokinetyczny umożliwiający jednokrotne dobowe dawkowanie z efektem hipoglikemizującym utrzymującym się przez 24 godziny. Wchłanianie leku charakteryzuje się opóźnieniem 2-3 godzin, a maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po 6-12 godzinach. Względna dostępność biologiczna wynosi 81±22% w porównaniu do formy o natychmiastowym uwalnianiu. Stan równowagi farmakokinetycznej osiągany jest po co najmniej 5 dniach stosowania, z wydłużeniem o 1-2 dni u pacjentów ≥65 lat. Kinetyka dawkowania jest liniowa w zakresie dawek 5-60 mg, a badania potwierdziły równoważność różnych form dawkowania (4×5 mg, 2×10 mg, 1×20 mg). Podanie leku z posiłkiem wysokotłuszczowym zwiększa Cmax o 40%, nie wpływając istotnie na całkowitą ekspozycję (AUC) ani na stężenia glukozy.
AUC, biotransformacja, cukrzyca typu 2, dawkowanie raz na dobę, dostępność biologiczna, działanie hipoglikemizujące, farmakokinetyka, Glibenese GITS, glipizyd, klirens wolnej wody, przedłużone uwalnianie, równoważność biologiczna, stan równowagi, stężenie glukozy, stężenie maksymalne, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, zależność liniowa, zespół krótkiego jelita - Leksykon leków
Skład i postać leku – Beto 150 ZK 142,5 mg
Beto ZK to preparat zawierający metoprololu bursztynian, który w organizmie działa jako metoprololu winian, dostępny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach odpowiadających 25 mg, 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg metoprololu winianu. Technologia przedłużonego uwalniania zapewnia stopniowe uwalnianie substancji czynnej, co umożliwia stabilne stężenie leku i rzadsze dawkowanie. Tabletki różnią się kolorem i oznaczeniami, co ułatwia ich identyfikację, np. Beto 100 ZK jest jasnożółty, a pozostałe dawki białe. Substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (do 55,88 mg), glukoza (do 3,05 mg) oraz laktoza jednowodna (10,26 mg w tabletce Beto 150 ZK), mogą mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z cukrzycą lub nietolerancją laktozy.
blistry, celuloza mikrokrystaliczna, cukrzyca, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kontrola glikemii, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, makrogol, metoprololu bursztynian, metoprololu winian, nietolerancja laktozy, poliakrylan, polietylen wysokiej gęstości, przedłużone uwalnianie, sacharoza, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tlenek żelaza, zaburzenia gospodarki węglowodanowej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Polibiotic (5 mg + 5000 j.m. + 400 j.m.)/g
Polibiotic to maść o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, zawierająca trzy substancje czynne: neomycyny siarczan 5 mg/g, polimyksyny B siarczan 5000 j.m./g oraz bacytracynę cynkową 400 j.m./g. Preparat jest stosowany miejscowo, a jego baza stanowi biała wazelina, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych na podłoże. Maść zapewnia okluzję oraz przedłużone uwalnianie substancji czynnych, co sprzyja skuteczności terapii. Produkt dostępny jest w tubach aluminiowych (3 g, 5 g, 15 g) oraz saszetkach (10 x 1 g), co umożliwia dostosowanie dawki do rozległości zmian skórnych.
bacytracyna cynkowa, działanie niepożądane, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwdrobnoustrojowe, maść do stosowania miejscowego, neomycyny siarczan, niezgodność farmaceutyczna, okluzja, Polibiotic, polimyksyny B siarczan, przedłużone uwalnianie, reakcja alergiczna, stabilność preparatu, substancja czynna, terapia, wazelina biała - Leksykon leków
Skład i postać leku – Diclac 150 Duo 150 mg
Diclac 150 Duo to tabletki o zmodyfikowanym, dwufazowym uwalnianiu diklofenaku sodowego, zawierające 150 mg substancji czynnej, z czego 25 mg uwalniane jest szybko, a 125 mg stopniowo. Preparat składa się z dwóch warstw: warstwa o niemodyfikowanym uwalnianiu zawiera m.in. laktozę jednowodną (83,5 mg na tabletkę), wapnia wodorofosforan dwuwodny, skrobię kukurydzianą oraz barwnik (żelaza tlenek czerwony E172), natomiast warstwa o przedłużonym uwalnianiu zawiera hypromelozę, odpowiedzialną za kontrolowane uwalnianie diklofenaku. Obie warstwy zawierają również magnezu stearynian i laktozę jednowodną, co jest istotne w kontekście pacjentów z nietolerancją laktozy.
celuloza mikrokrystaliczna, diklofenak sodowy, efekt terapeutyczny, hypromeloza, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, niemodyfikowane uwalnianie, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, przedłużone uwalnianie, skrobia kukurydziana, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tlenek żelaza, wapnia wodorofosforan - Leksykon leków
Skład i postać leku – Diabufor XR 1000 mg
Produkt leczniczy Diabufor XR zawiera metforminy chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępnych w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg, co odpowiada odpowiednio 389,94 mg, 584,91 mg oraz 779,88 mg metforminy. Substancje pomocnicze obejmują hypromelozę (100 000 mPas) jako matrycę kontrolującą uwalnianie, karmelozę sodową pełniącą funkcję środka wiążącego i dezintegrującego oraz magnezu stearynian jako substancję poślizgową. Tabletki różnią się kształtem i wymiarami: dawka 500 mg jest okrągła o średnicy około 12 mm, 750 mg podłużna o wymiarach około 20,5 mm x 8,3 mm, a 1000 mg owalna o wymiarach około 22,7 mm x 11,0 mm, wszystkie w kolorze białym lub prawie białym.
blister PVC/PVDC/Aluminium, hypromeloza, karmeloza sodowa, kontrolowane uwalnianie, magnezu stearynian, matryca tabletki, metformina, metforminy chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, przedłużone uwalnianie, środek wiążący, substancja czynna, substancja polimerowa, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dopamar mite 100 mg + 25 mg
Dopamar mite to produkt leczniczy dostępny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierających 100 mg lewodopy oraz 25 mg karbidopy jednowodnej. Tabletki mają charakterystyczny pomarańczowo-brązowy kolor i okrągły kształt. Technologia przedłużonego uwalniania opiera się na matrycy z hypromelozy i makrogolu 6000, co umożliwia stopniowe uwalnianie substancji czynnych, zapewniając stabilne stężenie lewodopy i karbidopy w osoczu oraz wydłużony czas działania leku. Formulacja zawiera także substancje pomocnicze takie jak krzemionka koloidalna bezwodna, kwas fumarowy, sodu stearylofumaran oraz barwniki (E104, E172, E171), które wpływają na właściwości fizykochemiczne i estetykę produktu.
blister aluminiowy, dwutlenek tytanu, hypromeloza, karbidopa, karbidopa jednowodna, krzemionka koloidalna, kwas fumarowy, lewodopa, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, przedłużone uwalnianie, regulator kwasowości, stearylofumaran sodu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tlenek żelaza, żółcień chinolinowa - Leksykon leków
Skład i postać leku – Symapamid SR 1,5 mg
Symapamid SR to lek zawierający 1,5 mg indapamidu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, co umożliwia utrzymanie stabilnego stężenia terapeutycznego przez 24 godziny i pozwala na dawkowanie raz na dobę. Tabletki są białe, okrągłe, zawierają laktozę jednowodną (144,22 mg/tabletkę), co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Formulacja zawiera także skrobię żelowaną kukurydzianą, hypromelozę (odpowiedzialną za kontrolowane uwalnianie substancji czynnej), krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, a powłoka tabletki składa się z hypromelozy, makrogolu 6000 i tytanu dwutlenku (E171). Produkt jest dostępny w różnych opakowaniach blisterowych PVC/Aluminium, z okresem ważności 2 lat od daty produkcji.
blister PVC/Aluminium, dwutlenek tytanu, hypromeloza, indapamid, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, makrogol 6000, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, przedłużone uwalnianie, skrobia żelowana kukurydziana, środek rozsadzający, stearynian magnezu, stężenie terapeutyczne, substancja czynna leku, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ceclor MR 375 mg
Cefaklor, substancja czynna leku Ceclor MR, jest doustnym antybiotykiem cefalosporynowym o przedłużonym uwalnianiu, dostępnym w dawkach 375 mg, 500 mg oraz 750 mg. Mechanizm działania polega na bakteriobójczym hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii. Cefaklor wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmujące bakterie Gram-ujemne takie jak Citrobacter diversus i Neisseria gonorrhoeae oraz bakterie beztlenowe, w tym Propionibacterium acnes, Bacteroides spp. (z wyjątkiem Bacteroides fragilis), Peptococcus spp. i Peptostreptococcus spp. Nie wykazuje natomiast aktywności wobec Pseudomonas spp., Acinetobacter calcoaceticus, większości szczepów Enterococcus, Enterobacter spp., indolododatnich szczepów Proteus i Serratia spp. oraz gronkowców metycylinoopornych (MRSA).
Acinetobacter calcoaceticus, antybiotyk cefalosporynowy, Bacteroides, bakterie beztlenowe, bakterie Gram-ujemne, cefaklor, Citrobacter diversus, drobnoustrój oporny, dwoinka rzeżączki, działanie bakteriobójcze, Enterobacter, Enterococcus, gronkowiec metycylinooporny, metoda dyfuzyjna, metoda rozcieńczeń, MIC, minimalne stężenie hamujące, MRSA, Neisseria gonorrhoeae, paciorkowce beztlenowe, Peptococcus, Propionibacterium acnes, przedłużone uwalnianie, Pseudomonas, rzeżączka, spektrum przeciwbakteryjne, stężenie graniczne, strefa zahamowania wzrostu, synteza ściany komórkowej bakterii, szczep oporny, szczep wrażliwy, trądzik - Leksykon leków
Skład i postać leku – Oxyduo 10 mg + 5 mg
Oxyduo to lek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierający dwie substancje czynne: oksykodon chlorowodorek oraz nalokson chlorowodorek, dostępny w czterech dawkach: 5 mg + 2,5 mg, 10 mg + 5 mg, 20 mg + 10 mg oraz 30 mg + 15 mg. Każda dawka odpowiada odpowiednio 5, 10, 20 i 30 mg oksykodonu oraz 2,25, 4,5, 9 i 13,5 mg naloksonu (jako nalokson chlorowodorek dwuwodny). Tabletki różnią się kształtem, kolorem i wymiarami, a większość można dzielić na równe dawki. Skład rdzenia tabletek jest jednolity i zawiera m.in. poliwinylu octan, powidon, sodu laurylosiarczan, krzemionkę koloidalną, celulozę mikrokrystaliczną oraz magnezu stearynian, co zapewnia przedłużone uwalnianie i odpowiednią strukturę preparatu.
alkohol poliwinylowy, blister jednodawkowy, blister perforowany, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, matryca przedłużonego uwalniania, naloksonu chlorowodorek, oksykodonu chlorowodorek, poliwinylu octan, przedłużone uwalnianie, sodu laurylosiarczan, substancja opioidowa, substancja pomocnicza, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tytanu dwutlenek, zabezpieczenie przed dziećmi - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Palexia retard 250 mg
Palexia retard, zawierający tapentadol chlorowodorek, jest wskazany w leczeniu przewlekłego bólu o dużym nasileniu u dorosłych oraz dzieci powyżej 6 roku życia, gdy inne metody leczenia są niewystarczające. Lek działa poprzez podwójny mechanizm: agonizm receptorów μ-opioidowych oraz hamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny, co zapewnia skuteczną kontrolę bólu. Preparat dostępny jest w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 25 mg, 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg oraz 250 mg, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii. Tabletki różnią się kolorem i oznaczeniami (np. 25 mg – lekko pomarańczowo-brązowa, oznaczenie „H9”, 250 mg – brązowo-czerwona, oznaczenie „H5”), co ułatwia identyfikację dawki. Każda tabletka zawiera 3,026 mg laktozy, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
ból przewlekły, dysfagia, działanie przeciwbólowe, kontrola bólu, nieopioidowy lek przeciwbólowy, nietolerancja laktozy, opioidowy lek przeciwbólowy, przedłużone uwalnianie, receptor μ-opioidowy, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, tapentadol o przedłużonym uwalnianiu, wychwyt zwrotny noradrenaliny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Mono Mack Depot 100 mg
Mono Mack Depot to preparat zawierający izosorbidu monoazotan w dawce 100 mg, dostępny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki mają charakterystyczny żółtawo-biały kolor, podłużny kształt, linię podziału oraz oznaczenia „M” i „100”, co ułatwia ich identyfikację i ewentualne dzielenie. Substancja czynna, izosorbidu monoazotan, należy do grupy azotanów organicznych i jest stosowana głównie w terapii choroby niedokrwiennej serca. Formuła o przedłużonym uwalnianiu zapewnia stopniowe i kontrolowane uwalnianie leku, co pozwala na utrzymanie stabilnego efektu terapeutycznego oraz zmniejszenie częstotliwości podawania.
azotan organiczny, blister PVC/Al, choroba niedokrwienna serca, częstotliwość dawkowania, dwutlenek krzemu koloidalny, efekt terapeutyczny, hypromeloza, izosorbidu monoazotan, niezgodność farmaceutyczna, profil uwalniania leku, przedłużone uwalnianie, środek ostrożności, stearylofumaran sodu, substancja czynna, substancja poślizgowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wosk Montana - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dopamar mite 100 mg + 25 mg
Dopamar mite to lek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, zawierający 100 mg lewodopy oraz 25 mg karbidopy jednowodnej, stosowany w leczeniu idiopatycznej choroby Parkinsona. Jego głównym wskazaniem jest skrócenie okresów wyłączenia („off”) u pacjentów, którzy wcześniej byli leczeni preparatami z lewodopą o natychmiastowym uwalnianiu lub samą lewodopą i doświadczają zaburzeń ruchowych podczas terapii. Formulacja o przedłużonym uwalnianiu zapewnia stabilniejsze stężenie lewodopy w osoczu, co zmniejsza fluktuacje motoryczne i poprawia kontrolę objawów u chorych z okresami „off”.