Właściwości farmakokinetyczne
Glibenese GITS 5 mg

Właściwości farmakokinetyczne glipizydu

Glipizyd, substancja czynna produktu leczniczego Glibenese GITS w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzuje się specyficznym profilem farmakokinetycznym, który zapewnia skuteczne działanie hipoglikemizujące przez 24 godziny przy jednokrotnym podaniu na dobę. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych tego leku z uwzględnieniem kluczowych parametrów i czynników wpływających na jego zachowanie w organizmie.¹

Wchłanianie i dostępność biologiczna

Proces wchłaniania glipizydu z produktu Glibenese GITS charakteryzuje się 2-3 godzinnym opóźnieniem, po którym następuje stopniowy wzrost stężenia leku w osoczu. Maksymalne stężenie (Cmax) osiągane jest po 6-12 godzinach od podania. Taki profil farmakokinetyczny różni się znacząco od preparatów glipizydu o natychmiastowym uwalnianiu i zapewnia mniejsze wahania stężeń leku w osoczu w ciągu doby.²

Średnia względna dostępność biologiczna glipizydu z preparatu Glibenese GITS w porównaniu do preparatu o natychmiastowym uwalnianiu (dawka 10 mg podawana dwa razy na dobę) wynosi 81±22%, co potwierdzono w badaniach przeprowadzonych w grupie 21 mężczyzn z cukrzycą typu 2 otrzymujących 20 mg produktu Glibenese GITS.³

Stan równowagi i kinetyka dawkowania

Stan równowagi stężenia glipizydu w osoczu osiągany jest po co najmniej 5 dniach regularnego stosowania produktu Glibenese GITS. U pacjentów w wieku 65 lat lub starszych czas potrzebny do osiągnięcia stanu równowagi wydłuża się o 1-2 dni. Istotną cechą farmakokinetyką glipizydu jest brak kumulacji leku w organizmie podczas długotrwałego podawania pacjentom z cukrzycą typu 2.⁴

Badania farmakokinetyczne wykazały liniową zależność parametrów farmakokinetycznych produktu Glibenese GITS w szerokim zakresie dawek od 5 mg do 60 mg. Oznacza to, że stężenie glipizydu w osoczu zwiększa się proporcjonalnie do zastosowanej dawki, co potwierdzono w badaniach wielokrotnego podawania leku przeprowadzonych u 26 mężczyzn z cukrzycą typu 2.⁵

Dodatkowo, badania po jednorazowym podaniu produktu przeprowadzone u 24 zdrowych osób wykazały równoważność biologiczną różnych form dawkowania: czterech 5-miligramowych, dwóch 10-miligramowych i jednej 20-miligramowej tabletki produktu Glibenese GITS.⁶

Wpływ pokarmu na farmakokinetykę

Jednoczesne podanie produktu Glibenese GITS z posiłkiem nie wpływa na charakterystyczny dla tego preparatu 2-3-godzinny okres opóźnienia wchłaniania leku. Natomiast w badaniu wpływu posiłku na wchłanianie glipizydu zaobserwowano, że podanie pojedynczej dawki produktu Glibenese GITS bezpośrednio przed śniadaniem bogatym w tłuszcze powoduje 40% wzrost średniej wartości maksymalnego stężenia (Cmax) glipizydu, co było statystycznie znamienne. Efekt ten nie miał jednak istotnego statystycznie wpływu na całkowitą ekspozycję na lek mierzoną jako pole pod krzywą stężenia (AUC). Co ważne, nie stwierdzono różnic w stężeniu glukozy po posiłku i na czczo.⁷

Należy zwrócić uwagę, że znaczne skrócenie czasu zalegania tabletki o przedłużonym uwalnianiu w przewodzie pokarmowym (np. w zespole krótkiego jelita) może wpływać na farmakokinetykę leku i powodować zmniejszenie jego stężenia w osoczu.⁸

Metabolizm i wydalanie

Glipizyd podlega intensywnym procesom biotransformacji, głównie w wątrobie. Mniej niż 10% podanej dawki wydalane jest z moczem i kałem w postaci niezmienionej. Około 90% podanej dawki produktu wydalane jest w postaci metabolitów – z moczem (80%) i z kałem (10%).⁹

Wiązanie z białkami i inne właściwości

Glipizyd charakteryzuje się bardzo wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym 98-99%, głównie z albuminami. Ta właściwość może mieć znaczenie w kontekście interakcji z innymi lekami silnie wiążącymi się z białkami.¹⁰

W badaniu z zastosowaniem placebo przeprowadzonym według schematu „cross-over” w grupie zdrowych ochotników wykazano, że glipizyd nie wykazuje działania antydiuretycznego, a nawet powoduje niewielkie zwiększenie klirensu wolnej wody.¹¹