podanie wziewne
Podanie wziewne to metoda aplikacji leków bezpośrednio do dróg oddechowych w postaci aerozolu, proszku do inhalacji lub roztworu do nebulizacji. Ta droga podania jest szczególnie istotna w leczeniu chorób układu oddechowego, takich jak astma oskrzelowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) czy mukowiscydoza.
Zaletami podania wziewnego są szybkie działanie leku, możliwość uzyskania wysokiego stężenia substancji czynnej w miejscu docelowym przy jednoczesnym zmniejszeniu dawki systemowej oraz ograniczenie działań niepożądanych. Najczęściej stosowanymi inhalatorami są inhalatory ciśnieniowe (pMDI), inhalatory proszkowe (DPI) oraz nebulizatory.
Skuteczność terapii wziewnej zależy w dużym stopniu od prawidłowej techniki inhalacji, co wymaga odpowiedniego przeszkolenia pacjenta i regularnej weryfikacji poprawności wykonywania inhalacji. Błędy w technice inhalacyjnej mogą prowadzić do znacznego zmniejszenia depozycji leku w drogach oddechowych i w konsekwencji do niepowodzenia terapeutycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Tiotropium – Dawkowanie i sposób podawania
Tiotropium jest stosowany w leczeniu POChP w dawce 1 kapsułki raz na dobę, podawanej wziewnie za pomocą dedykowanych inhalatorów. Dawki nominalne i dostarczone różnią się w zależności od preparatu: np. Acopair dostarcza 12 μg tiotropium, a Spiolto Respimat 5 μg tiotropium (w dwóch rozpyleniach) wraz z 5 μg olodaterolu. Standardowa dawka jest stosowana u pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤50 ml/min) i wątroby, jednak u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami nerek wymagana jest szczególna ostrożność i monitorowanie. Tiotropium nie jest wskazane u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia w POChP, a bezpieczeństwo stosowania u dzieci z mukowiscydozą nie zostało potwierdzone.
bromek tiotropiowy, inhalator Elpenhaler, inhalator HandiHaler, inhalator NeumoHaler, inhalator Respimat, inhalator Vertical-Haler, inhalator Zonda, klirens kreatyniny, mukowiscydoza, olodaterol, POChP, podanie wziewne, przewlekła obturacyjna choroba płuc, tiotropium, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Miflonide Breezhaler 200 mcg
Miflonide Breezhaler to preparat wziewny zawierający budezonid w dawkach 200 µg lub 400 µg na dawkę inhalacyjną, dostępny w postaci proszku do inhalacji w kapsułkach twardych. Każda kapsułka zawiera odpowiednio 24,77 mg (200 µg dawka) lub 24,54 mg (400 µg dawka) laktozy jednowodnej jako substancji pomocniczej. Kapsułki są przeznaczone wyłącznie do stosowania z inhalatorem Breezhaler dołączonym do opakowania, a ich prawidłowe użycie wymaga odpowiedniego przeszkolenia pacjenta. Kapsułek nie należy połykać, a proszek jest przeznaczony wyłącznie do inhalacji. Produkt należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w suchym miejscu, a okres ważności wynosi 3 lata.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Oxodil Combo (160 mcg + 4,5 mcg)/dawkę dostarczoną
Oxodil Combo, będący wziewnym proszkiem do inhalacji zawierającym budezonid (160 mikrogramów dawka dostarczona, 194,7 mikrogramów dawka odmierzona) oraz formoterol fumaran dwuwodny (4,5 mikrogramów dawka dostarczona, 6,1 mikrogramów dawka odmierzona), nie wykazuje istotnego klinicznie wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Minimalna ekspozycja ogólnoustrojowa wynikająca z podawania tych substancji w standardowych dawkach terapeutycznych eliminuje ryzyko wystąpienia objawów takich jak senność, zawroty głowy czy zaburzenia koordynacji wzrokowo-ruchowej, które mogłyby zaburzać bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. Mimo to, w przypadku wystąpienia nietypowych objawów po inhalacji, pacjent powinien powstrzymać się od prowadzenia pojazdów do czasu konsultacji lekarskiej.
budezonid, charakterystyka produktu leczniczego, choroba układu oddechowego, drżenie mięśniowe, ekspozycja ogólnoustrojowa, formoterol fumaran dwuwodny, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid systemowy, ośrodkowy układ nerwowy, Oxodil Combo, podanie wziewne, proszek do inhalacji, rozszerzenie oskrzeli, senność, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji wzrokowo-ruchowej, zaburzenie snu, zaburzenie widzenia, zawrót głowy, β2-agonista - Leksykon substancji czynnych
Olodaterol – Wskazania do stosowania
Olodaterol, będący składnikiem aktywnym preparatu Spiolto Respimat, jest długo działającym beta2-mimetykiem stosowanym w terapii podtrzymującej przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Preparat zawiera olodaterol w dawce 2,5 µg (chlorowodorek) oraz tiotropium 2,5 µg w formie roztworu do inhalacji, co umożliwia synergistyczne rozszerzenie oskrzeli i skuteczniejsze łagodzenie objawów choroby. Lek jest wskazany u dorosłych pacjentów z POChP, u których monoterapia nie zapewnia wystarczającej kontroli objawów, a długotrwałe leczenie podtrzymujące jest konieczne. Preparat zawiera również chlorek benzalkoniowy (0,0011 mg na dawkę), co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwością na tę substancję pomocniczą.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – PulmoProDiff 0,25 % (V/V) + 18 % (V/V)
PulmoProDiff to specjalistyczny preparat diagnostyczny stosowany w badaniach czynnościowych płuc, zawierający tlenek węgla (CO) w stężeniu 0,25% (v/v) oraz hel w stężeniu 18% (v/v), sprężone do ciśnienia 150 bar w temperaturze 15°C. Preparat jest bezbarwny, bezwonny i bez smaku, przeznaczony wyłącznie do podawania wziewnego podczas oceny funkcji płuc. Dawkowanie jest jednolite dla dorosłych, młodzieży i dzieci, polegające na pojedynczym wdechu, który można powtórzyć maksymalnie do pięciu razy w trakcie jednej sesji diagnostycznej, zgodnie z wytycznymi specjalistycznej aparatury pomiarowej.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Aerrane 100%
Izofluran (Aerrane, 100%, płyn do anestezji wziewnej) jest stosowany do znieczulenia ogólnego i charakteryzuje się brakiem substancji pomocniczych. Kluczowym aspektem jest wpływ leku na zdolności psychomotoryczne pacjenta po zabiegu – szczególnie na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Zalecany jest bezwzględny zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi urządzeń przez minimum 24 godziny po zakończeniu znieczulenia. Warto podkreślić, że zaburzenia poznawcze i behawioralne mogą utrzymywać się nawet do 6 dni, co może znacząco wpływać na zdolność wykonywania precyzyjnych i złożonych czynności wymagających pełnej koncentracji i szybkiego podejmowania decyzji.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Relenza 5 mg/dawkę
Relenza to lek w postaci proszku do inhalacji, zawierający 5 mg zanamiwiru na dawkę, z efektywną dawką dostarczaną do układu oddechowego wynoszącą 4,0 mg. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna (~20 mg), zawierająca białko mleka. Lek jest podawany wziewnie za pomocą dedykowanego aparatu Diskhaler, który umożliwia precyzyjne dawkowanie i efektywne dostarczenie substancji czynnej. Proszek jest pakowany w blistry krążkowe Rotadisk, każdy zawierający cztery dawki, a opakowanie zawiera 1 lub 5 blistrów wraz z aparatem inhalacyjnym i szczegółową instrukcją użytkowania.
- Leksykon substancji czynnych
Iloprost – Właściwości farmakodynamiczne
Iloprost, syntetyczny analog prostacykliny z grupy leków przeciwzakrzepowych (kod ATC: B01AC11), wykazuje wielokierunkowe działanie farmakologiczne, w tym hamowanie agregacji płytek krwi, rozszerzanie tętniczek i żyłek oraz modulację mikrokrążenia. Po podaniu wziewnym powoduje bezpośrednie rozszerzenie naczyń płucnych, co skutkuje obniżeniem ciśnienia w tętnicach płucnych, zmniejszeniem płucnego oporu naczyniowego, zwiększeniem rzutu serca oraz poprawą saturacji mieszanej krwi żylnej. Efekt ten utrzymuje się przez 1-2 godziny po inhalacji. W badaniu STEP u pacjentów leczonych bozentanem, średnia dobowa dawka iloprostu wynosiła 27 µg, a liczba inhalacji 5,6 na dobę, co potwierdziło bezpieczeństwo terapii, choć ze względu na ograniczoną wielkość próby nie oceniono skuteczności.
agregacja płytek krwi, analog prostacykliny, choroba tkanki łącznej, ciśnienie w tętnicach płucnych, działanie fibrynolityczne, działanie naczyniorozszerzające, etiologia nadciśnienia płucnego, inhibitor agregacji płytek krwi, klasa NYHA, leczenie skojarzone, lek przeciwzakrzepowy, łożysko tętnicze płuc, naczynie włosowate, nadciśnienie płucne, parametr hemodynamiczny, pierwotne nadciśnienie płucne, płucny opór naczyniowy, podanie wziewne, podwójnie ślepa próba, populacja pediatryczna, przewlekła choroba zakrzepowo-zatorowa, rzut serca, saturacja krwi żylnej, test 6-minutowego marszu, twardzina skóry, wtórne nadciśnienie płucne, wydolność wysiłkowa, zdarzenie niepożądane, zespół CREST - Leksykon leków
Skład i postać leku – Symflusal (50 mcg + 500 mcg)/dawkę
Symflusal to lek wziewny dostępny w dwóch dawkach: 50 mikrogramów salmeterolu (jako ksynafonian) z 250 mikrogramami flutykazonu propionianu oraz 50 mikrogramów salmeterolu z 500 mikrogramami flutykazonu propionianu, podawany w formie proszku do inhalacji. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna (około 24,4-24,7 mg na dawkę), która umożliwia precyzyjne dawkowanie i efektywną depozycję leku w drogach oddechowych. Produkt jest pakowany w dwukomorowe blistry aluminiowe, z oddzielnym umieszczeniem obu substancji czynnych, co zapewnia stabilność i skuteczność terapii. Okres ważności leku wynosi 2 lata przy przechowywaniu w temperaturze do 25°C.
drogi oddechowe, dwukomorowy blister, flutykazonu propionian, inhalacja, inhalator Elpenhaler, laktoza jednowodna, odpady medyczne, podanie wziewne, podawanie leku, proszek do inhalacji, salmeterol, skuteczność terapii, substancja aktywna, substancja czynna, substancja pomocnicza, właściwości farmakologiczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ventolin 2 mg/ml
Ventolin w postaci roztworu do nebulizacji (1 mg/ml lub 2 mg/ml) jest przeznaczony wyłącznie do stosowania wziewnego przez usta, z użyciem odpowiedniego nebulizatora i pod nadzorem lekarza. Podawanie dożylnie lub doustnie jest bezwzględnie przeciwwskazane. Dawkowanie salbutamolu jest zróżnicowane w zależności od wieku pacjenta: u dorosłych i dzieci powyżej 4 lat zaleca się 2,5–5 mg do 4 razy na dobę, z maksymalną dawką dobową do 40 mg w warunkach szpitalnych pod ścisłym nadzorem. U dzieci poniżej 4 lat wskazane jest rozważenie innych postaci farmaceutycznych, a u niemowląt i dzieci poniżej 18 miesięcy skuteczność nebulizacji nie jest w pełni potwierdzona, co wymaga ostrożności i rozważenia tlenoterapii ze względu na ryzyko przemijającego niedotlenienia.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – AirFluSal 25 mcg + 250 mcg
Produkt leczniczy AirFluSal jest przeznaczony do podania wziewnego i wymaga systematycznego stosowania oraz regularnej kontroli stanu klinicznego pacjenta w celu optymalizacji dawki. W terapii astmy zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, np. początkowo 25 μg salmeterolu + 125 μg flutykazonu propionianu (dawka dostarczona: 21 μg + 110 μg) podawanej 2 razy dziennie po 2 dawki inhalacyjne. Po stabilizacji objawów można rozważyć zmniejszenie dawki do 25 μg + 50 μg lub monoterapię wziewnym kortykosteroidem. Dawkowanie powinno być dostosowane do nasilenia choroby i pory występowania objawów (wieczorem przy objawach nocnych, rano przy dziennych). W przypadku niewystarczającej kontroli możliwa jest indywidualna modyfikacja dawek beta2-agonisty i/lub kortykosteroidu. AirFluSal nie jest zalecany w początkowym leczeniu łagodnej astmy, a u pacjentów z ciężką astmą najpierw ustala się optymalną dawkę kortykosteroidu.
astma, astma ciężka, astma łagodna, astma umiarkowana, beta-2-agonista, chrypka, depozycja leku w drogach oddechowych, flutykazon propionian, kandydoza jamy ustnej i gardła, komora inhalacyjna, monoterapia wziewnym kortykosteroidem, podanie wziewne, salmeterol i flutykazon, technika inhalacyjna, terapia skojarzona, wziewny kortykosteroid, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ventolin 2 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa salbutamolu, substancji czynnej Ventolin roztworu do nebulizacji, opierają się na badaniach na szczurach, gdzie podawano doustnie dawki 2 mg/kg mc./dobę oraz 50 mg/kg mc./dobę. W badaniach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, rozwój zarodkowy, liczebność miotu, masę urodzeniową ani tempo wzrostu potomstwa. Jedynym niekorzystnym efektem była obniżona przeżywalność niekarmionych młodych w grupie otrzymującej wysoką dawkę 50 mg/kg mc./dobę, co nie miało miejsca przy dawce 2 mg/kg mc./dobę. Warto podkreślić, że dawki te były podawane doustnie, a w praktyce klinicznej Ventolin stosowany jest wziewnie w stężeniach 1 mg/ml lub 2 mg/ml.
badania na szczurach, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo leku, dawka terapeutyczna, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, płodność, płodność i rozrodczość, podanie doustne, podanie wziewne, profil bezpieczeństwa leku, przeżywalność młodych, roztwór do nebulizacji, rozwój postnatalny, rozwój zarodka, rozwój zarodkowo-płodowy, salbutamol - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Budixon Neb 0,5 mg/ml
Badania przedkliniczne preparatu Budixon Neb, zawierającego budezonid, potwierdziły typowy dla glikokortykosteroidów profil farmakologiczny oraz brak działania genotoksycznego. Substancja nie indukowała mutacji genowych ani aberracji chromosomowych, co wskazuje na bezpieczeństwo genetyczne. Jednakże, w modelach zwierzęcych zaobserwowano potencjalne działanie teratogenne, w tym rozszczep podniebienia oraz deformacje układu kostnego, co jest zgodne z mechanizmem działania glikokortykosteroidów na procesy rozwojowe osteogenezy.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Asmetic 50 mcg/dawkę inh.
Asmetic to wziewny proszek do inhalacji zawierający 50 μg salmeterolu (w postaci salmeterolu ksynafonianu) na dawkę inhalacyjną, stosowany w leczeniu astmy oskrzelowej oraz przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Efekt terapeutyczny może pojawić się dopiero po kilkunastu dawkach, dlatego konieczne jest regularne stosowanie leku zgodnie z zaleceniami. Standardowe dawkowanie u dorosłych to 50 μg (1 inhalacja) dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 100 μg (2 inhalacje) dwa razy na dobę u pacjentów z ciężką obturacją dróg oddechowych, decyzję o modyfikacji dawki podejmuje wyłącznie lekarz. U dzieci powyżej 4 lat zaleca się 50 μg dwa razy na dobę, natomiast u dzieci poniżej 4 lat stosowanie Asmetic nie jest zalecane z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. W leczeniu POChP u dorosłych stosuje się 50 μg dwa razy na dobę, a u dzieci brak jest wskazań do stosowania.
aparat do inhalacji, astma oskrzelowa, dawka inhalacyjna, działanie niepożądane, inhalator, kontrola choroby, licznik dawek, obturacja dróg oddechowych, pacjent w podeszłym wieku, POChP, podanie wziewne, populacja pediatryczna, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, remisja objawów, salmeterol, salmeterol ksynafonowy, technika inhalacji, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cyxodil 80 mcg/dawkę inh.
Cyxodil (cyklezonid) jest wziewnym kortykosteroidem dostępnym w dawkach 80 μg, 160 μg oraz 320 μg na dawkę, stosowanym w leczeniu astmy oskrzelowej. Standardowa dawka wynosi 160 μg raz na dobę, co zapewnia kontrolę astmy u większości pacjentów. W ciężkich postaciach astmy lub podczas redukcji doustnych kortykosteroidów dawka może być zwiększona do 640 μg na dobę (320 μg dwa razy dziennie). Efekt terapeutyczny pojawia się w ciągu 24 godzin od rozpoczęcia terapii, a po uzyskaniu kontroli astmy dawkę należy stopniowo zmniejszać do minimalnej skutecznej, nawet do 80 μg raz na dobę. Lek zaleca się stosować wieczorem, choć możliwe jest również podawanie rano, decyzję podejmuje lekarz prowadzący. U pacjentów z ciężką astmą konieczna jest regularna ocena kontroli choroby, w tym badania czynnościowe płuc, a wzrost zapotrzebowania na krótko działające leki rozszerzające oskrzela wymaga pilnej konsultacji i ewentualnej modyfikacji terapii.
aerozol inhalacyjny, astma oskrzelowa, badanie czynnościowe płuc, ciężka astma, cyklezonid, dawka podtrzymująca, komora inhalacyjna, kontrola astmy, kortykosteroid, krótko działający lek rozszerzający oskrzela, lek przeciwzapalny, lek rozszerzający oskrzela, podanie wziewne, roztwór aerozolowy, spejser, technika inhalacyjna, terapia wziewna, ustnik, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaostrzenie astmy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Salmex (100 mcg + 50 mcg)/dawkę inh.
Salmex jest lekiem wziewnym dostępnym w formie proszku do inhalacji, zawierającym stałą dawkę salmeterolu (50 μg) oraz zmienne dawki flutykazonu propionianu (100, 250 lub 500 μg na dawkę inhalacyjną). Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna, obecna w ilościach około 12,9–13,3 mg na dawkę, co jest istotne ze względu na ryzyko reakcji alergicznych u pacjentów z nadwrażliwością na białka mleka krowiego. Lek jest podawany za pomocą specjalnego inhalatora wyposażonego w licznik dawek, który umożliwia precyzyjne dawkowanie i kontrolę pozostałych dawek (60 dawek na inhalator).
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sabumalin 100 mcg/dawkę
Sabumalin to aerozol inhalacyjny zawierający 100 µg salbutamolu (siarczanu) w dawce odmierzanej, z dawką dostarczoną 90 µg. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wieku i nasilenia objawów astmy. U dorosłych i młodzieży ≥12 lat zaleca się 1-2 inhalacje doraźnie, maksymalnie do 8 inhalacji na dobę, a profilaktycznie 2 inhalacje 10-15 minut przed ekspozycją na czynnik wywołujący. U dzieci <12 lat stosuje się 1-2 inhalacje doraźnie, maksymalnie 2 inhalacje 4 razy na dobę, oraz 1-2 inhalacje profilaktycznie przed ekspozycją. Dla dzieci <4 lat brak jest jednoznacznych zaleceń dawkowania ze względu na niewystarczające dane kliniczne. Konieczne jest monitorowanie częstości stosowania leku, gdyż wzrost zapotrzebowania może wskazywać na zaostrzenie astmy lub jej niedostateczną kontrolę.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Iprixon Neb (0,5 mg + 2,5 mg)/2,5 ml
Produkt leczniczy Iprixon Neb to roztwór do nebulizacji zawierający 0,5 mg ipratropiowego bromku oraz 2,5 mg salbutamolu w 2,5 ml ampułce, stosowany wziewnie. Dawkowanie dla dorosłych, osób w podeszłym wieku oraz dzieci powyżej 12 lat wynosi 1 ampułka 3-4 razy na dobę, bez konieczności modyfikacji dawki. Produkt nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 lat z powodu braku danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa. Inhalacja powinna trwać od 5 do 15 minut, w zależności od nebulizatora i indywidualnych cech pacjenta.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Alvesco 80 80 mcg/dawkę inh.
Alvesco 80 to aerozol inhalacyjny zawierający 80 μg cyklezonidu w każdej dawce inhalacyjnej, stosowany w terapii wziewnej. Lek jest dostarczany w formie roztworu w aluminiowym pojemniku pod ciśnieniem, wyposażonym w precyzyjny zawór dozujący oraz ustnik z HDPE. Substancją pomocniczą jest etanol bezwodny (4,7 mg/dawka) oraz nośnik Norfluran (HFA-134a), co umożliwia stabilne i kontrolowane podanie leku do dróg oddechowych. Preparat dostępny jest w opakowaniach zawierających 30, 60 lub 120 dawek, z okresem ważności odpowiednio 1 rok dla najmniejszego i 3 lata dla większych opakowań. Lek charakteryzuje się wysoką stabilnością dawkowania w zakresie temperatur od -10°C do 40°C, co zapewnia skuteczność nawet w zmiennych warunkach klimatycznych.
aerozol inhalacyjny, cyklezonid, dawkowanie, drogi oddechowe, etanol bezwodny, HDPE, inhalator, inhalator ciśnieniowy z dozownikiem, niezgodność farmaceutyczna, norfluran, podanie wziewne, polietylen wysokiej gęstości, preparat wziewny, roztwór pod ciśnieniem, substancja aktywna, substancja pomocnicza, technika inhalacji, układ oddechowy, zawór dozujący - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Braltus 10 mcg
Produkt leczniczy Braltus zawiera 10 μg tiotropium w dawce dostarczonej, podawany wyłącznie wziewnie za pomocą dedykowanego inhalatora Zonda. Zalecana dawka dla dorosłych (≥18 lat) to jedna kapsułka raz na dobę, podawana o stałej porze dnia. Nie wymaga się modyfikacji dawki u pacjentów w podeszłym wieku, z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny >50 ml/min) ani z zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami nerek (klirens ≤50 ml/min) należy zachować szczególną ostrożność, zgodnie z zaleceniami zawartymi w punktach 4.4 i 5.2 charakterystyki produktu leczniczego. Braltus nie jest wskazany do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat z powodu braku danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa.
bromek tiotropium, dawka dostarczona, dawka terapeutyczna, inhalacja leku, inhalator Zonda, kapsułka leku, klirens kreatyniny, modyfikacja dawki, mukowiscydoza, pacjent w podeszłym wieku, POChP, podanie wziewne, populacja pediatryczna, proszek do inhalacji, skuteczność leczenia, technika inhalacji, tiotropium, ustnik inhalatora, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Zafiron 12 mcg
Zafiron jest lekiem wziewnym zawierającym formoterol fumaran w dawce 12 μg na inhalację, dostępny w postaci proszku do inhalacji umieszczonego w kapsułkach twardych. Każda kapsułka zawiera 12,5 μg formoterolu fumaranu dwuwodnego. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna (półmikronizowana i mikronizowana), a otoczka kapsułki wykonana jest z żelatyny. Lek przeznaczony jest wyłącznie do podawania wziewnego za pomocą dołączonego inhalatora, który umożliwia mechaniczne przekłucie kapsułki i uwolnienie proszku. Preparat dostępny jest w opakowaniach zawierających 60 lub 120 kapsułek, pakowanych w blistry z folii PA/Aluminium/PVC/Aluminium.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sedaconda 100 % (V/V)
Preparat Sedaconda zawierający 100% izofluran do inhalacji parowej jest przeznaczony do sedacji pacjentów wentylowanych mechanicznie, podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel z użyciem urządzenia Sedaconda ACD. Terapia wymaga monitorowania głębokości sedacji za pomocą skal klinicznych, np. RASS, oraz pomiaru stężenia końcowo-wydechowego izofluranu. Początkowa prędkość pompy strzykawkowej wynosi 3 ml/godzinę, z możliwością stopniowej regulacji co 0,5-1,0 ml/godzinę i podania bolusa 0,3-0,5 ml dla szybkiego zwiększenia sedacji. Dawkowanie podtrzymujące dla RASS od -1 do -4 to około 0,4 ml/godzinę na litr minutowej wentylacji (MV), np. 3 ml/godzinę przy MV 7 l. Maksymalne długoterminowe stężenie izofluranu nie powinno przekraczać 1,0%, z dopuszczalnymi krótkimi okresami do 1,5% podczas zabiegów wymagających głębszej sedacji.
białaczka, blokada nerwowo-mięśniowa, bronchoskopia, dysfagia, głębokość sedacji, inhalacja parowa, izofluran, końcowo-wydechowe stężenie izofluranu, lek opioidowy, marskość wątroby, minutowa wentylacja, podanie wziewne, sedacja wziewna izofluranem, Sedaconda ACD, skala RASS, stężenie izofluranu, tracheotomia, wentylacja mechaniczna, wirusowe zapalenie wątroby, wymiennik ciepła i wilgoci, zabezpieczenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tiotropium Elpen 10 mcg/dawkę inh.
Tiotropium Elpen w postaci proszku do inhalacji dostarcza 10 mikrogramów tiotropium z każdej dawki podawanej raz na dobę za pomocą inhalatora Elpenhaler. Każdy blister zawiera 16 mikrogramów tiotropiowego bromku jednowodnego, co odpowiada 13 mikrogramom tiotropium. Zalecana dawka to inhalacja zawartości jednego paska z blistrem (10 µg tiotropium) o stałej porze dnia, bez przekraczania dawki. Produkt jest wskazany u dorosłych z POChP, w tym u pacjentów w podeszłym wieku oraz u osób z zaburzeniami czynności nerek (z zachowaniem ostrożności przy klirensie kreatyniny ≤ 50 ml/min) i wątroby, bez konieczności modyfikacji dawki. Tiotropium Elpen nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Symbicort Turbuhaler (320 mcg + 9 mcg)/dawkę inh.
Symbicort Turbuhaler zawiera 320 mcg budezonidu i 9 mcg formoterolu fumaranu dwuwodnego na dawkę i jest stosowany wziewnie w leczeniu podtrzymującym astmy oraz POChP u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Dawkowanie ustala się indywidualnie, z podstawową dawką 1 inhalacji dwa razy na dobę i maksymalną 2 inhalacji dwa razy na dobę u dorosłych, natomiast u młodzieży nie zaleca się zwiększania dawki ponad 1 inhalację dwa razy na dobę. Dla dzieci 6-11 lat dostępna jest mniejsza dawka 80 mcg budezonidu i 4,5 mcg formoterolu, a u dzieci poniżej 6 lat stosowanie leku nie jest zalecane ze względu na brak danych. W przypadku ciężkiej marskości wątroby może dojść do zwiększonej ekspozycji na substancje czynne, co wymaga ostrożności.
astma, budezonid, ciężka marskość wątroby, długo działający lek rozszerzający oskrzela, formoterol fumaran dwuwodny, glikokortykosteroid, glikokortykosteroid wziewny, grzybica jamy ustnej i gardła, inhalacja, leczenie podtrzymujące, POChP, podanie wziewne, proszek do inhalacji, przewlekła obturacyjna choroba płuc, szybko działający lek rozszerzający oskrzela, ustnik inhalatora, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Izofluran – Właściwości farmakodynamiczne
Izofluran, halogenowy pochodny eteru stosowany wziewnie w znieczuleniu ogólnym (kod ATC: N01AB06), wykazuje działanie uspokajające i znieczulające poprzez modulację receptorów GABA, glicynowych oraz antagonizm receptorów NMDA, co prowadzi do amnezji, uśpienia i zwiotczenia mięśni szkieletowych. Charakteryzuje się niską rozpuszczalnością (współczynnik krew/gaz = 1,4), co umożliwia szybki początek i ustępowanie działania. W stężeniach końcowo-wydechowych 0,2–1,0% indukuje sedację u pacjentów wentylowanych mechanicznie, jednocześnie powodując umiarkowaną stymulację wydzielania śliny i oskrzelową bronchodilatację przy stężeniach ≥0,6%. Hemodynamicznie izofluran powoduje niewielkie obniżenie ciśnienia tętniczego krwi zależne od dawki, głównie przez rozszerzenie naczyń obwodowych, przy zachowaniu lub nieznacznym wzroście częstości akcji serca, bez indukowania bradykardii. Pojemność minutowa serca pozostaje stabilna dzięki kompensacyjnemu przyspieszeniu rytmu serca, a uwrażliwienie mięśnia sercowego na adrenalinę jest minimalne, co zmniejsza ryzyko arytmii komorowych.
analgezja opioidowa, ataksja, bradykardia, ciśnienie tętnicze, działanie przeciwpadaczkowe, ekstubacja, elektroencefalografia, funkcja poznawcza, głębokość sedacji, halogenowa pochodna eteru, hiperkapnia, intubacja dotchawicza, izofluran, lek opioidowy, napięcie mięśni gładkich, napięcie mięśniowe, oddech kontrolowany, omam, ośrodkowy układ nerwowy, podanie wziewne, rdzeń kręgowy, receptor GABA, receptor NMDA, rozszerzenie oskrzeli, rytm serca, sedacja pacjenta, Sedaconda ACD, skala bólu behawioralnego, skala RASS, splątanie, środek zwiotczający, sufentanyl, sygnał nocyceptywny, tlenek azotu, transmisja synaptyczna, utrata świadomości, wentylacja mechaniczna, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tobramycin Via pharma 300 mg/5 ml
Tobramycyna w postaci roztworu do nebulizacji (Tobramycin Via pharma, 300 mg/5 ml) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz w kontekście płodności. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania wziewnej tobramycyny w ciąży są ograniczone, jednak badania przedkliniczne nie wykazały działania teratogennego. Należy jednak pamiętać, że aminoglikozydy mogą powodować uszkodzenie płodu, zwłaszcza wrodzoną głuchotę, jeśli osiągają wysokie stężenia ogólnoustrojowe. W przypadku karmienia piersią tobramycyna przenika do mleka przy podaniu ogólnoustrojowym, a potencjalne ryzyko dla dziecka obejmuje ototoksyczność i nefrotoksyczność. Stężenia po podaniu wziewnym nie są jednoznacznie określone, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka i korzyści.
aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, działanie nefrotoksyczne, działanie ototoksyczne, działanie teratogenne, karmienie piersią, korzyść kliniczna, parametry nerkowe, podanie wziewne, roztwór do nebulizacji, stężenie tobramycyny w surowicy, tobramycyna wziewna, uszkodzenie nerek, uszkodzenie słuchu, wrodzona głuchota - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tobramycyna SUN 300 mg/5 ml
Tobramycyna SUN w postaci roztworu do nebulizacji o stężeniu 300 mg/5 ml jest aminoglikozydowym antybiotykiem wskazanym do długotrwałego leczenia przewlekłych zakażeń płuc wywołanych przez Pseudomonas aeruginosa u pacjentów z mukowiscydozą, którzy ukończyli 6. rok życia. Mukowiscydoza, jako choroba genetyczna, predysponuje do przewlekłych infekcji dróg oddechowych, a P. aeruginosa jest patogenem trudnym do eradykacji, co uzasadnia stosowanie inhalacyjnej formy tobramycyny w celu bezpośredniego dostarczenia leku do miejsca zakażenia. Preparat charakteryzuje się przezroczystym, bezbarwnym do bladożółtego roztworem o pH 5,5-6,5 i osmolalności 135-285 mOsm/kg, podawanym wyłącznie za pomocą odpowiedniego nebulizatora, co minimalizuje ekspozycję ogólnoustrojową i ryzyko działań niepożądanych typowych dla aminoglikozydów.
aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, choroba płuc, kolonizacja dróg oddechowych, lek przeciwbakteryjny, mukowiscydoza, nebulizator, oporność na antybiotyki, osmolalność, patogen, podanie wziewne, przewlekłe zakażenie, przewlekłe zakażenie płuc, Pseudomonas aeruginosa, roztwór do nebulizacji, tobramycyna, zakażenie dróg oddechowych, zwłóknienie torbielowate - Leksykon leków
Skład i postać leku – Symflusal (50 mcg + 250 mcg)/dawkę
Produkt leczniczy Symflusal jest dostępny w formie proszku do inhalacji, zawierającego stałą dawkę 50 µg salmeterolu (w postaci salmeterolu ksynafonianu) oraz dwie różne dawki flutykazonu propionianu: 250 µg lub 500 µg na dawkę inhalacyjną. Substancją pomocniczą jest laktoza jednowodna w ilości około 24,4–24,7 mg na dawkę. Lek jest podawany za pomocą innowacyjnego inhalatora Elpenhaler®, który umożliwia jednoczesne wziewne podanie obu substancji czynnych, umieszczonych w dwukomorowym blistrze typu Aluminium/Aluminium, zabezpieczonym folią chroniącą przed czynnikami atmosferycznymi. Produkt dostępny jest w różnych wariantach opakowań, zawierających od 30 do 180 dawek, z możliwością przechowywania pasków z dawkami w specjalnym schowku inhalatora.
blister aluminiowy, dawka terapeutyczna, drogi oddechowe, dwukomorowy blister, Elpenhaler, flutykazonu propionian, inhalacja, inhalator, inhalator proszkowy, laktoza jednowodna, podanie wziewne, produkt leczniczy, proszek do inhalacji, salmeterol, salmeterolu ksyafononian, substancja czynna, system podawania leku