Właściwości farmakokinetyczne leku Asaris

Lek Asaris zawiera dwie substancje czynne: flutykazonu propionian oraz salmeterol (w postaci salmeterolu ksynafonianu). Podczas jednoczesnego podawania wziewnego obu tych substancji, ich właściwości farmakokinetyczne pozostają podobne do tych obserwowanych podczas podawania każdej z nich oddzielnie. Z tego względu, charakterystykę farmakokinetyczną leku Asaris można rozpatrywać, analizując właściwości farmakokinetyczne każdej substancji czynnej osobno.¹

Farmakokinetyka salmeterolu

Salmeterol wykazuje działanie miejscowe w płucach, dlatego jego stężenia w osoczu nie stanowią wiarygodnego wskaźnika efektu terapeutycznego. Istnieją znaczące trudności techniczne w oznaczaniu stężenia salmeterolu w osoczu ze względu na bardzo niskie stężenia, jakie osiąga podczas podawania wziewnego w dawkach terapeutycznych (około 200 pg/ml lub mniej). Z tego powodu dostępne dane dotyczące właściwości farmakokinetycznych salmeterolu są ograniczone.²

Farmakokinetyka flutykazonu propionianu

Biodostępność

Całkowita biodostępność flutykazonu propionianu po podaniu wziewnym u zdrowych osób wynosi około 5-11% dawki nominalnej. Wartość ta jest zależna od typu inhalatora użytego do podania leku. Warto odnotować, że u pacjentów z astmą lub POChP (przewlekłą obturacyjną chorobą płuc) obserwuje się zmniejszoną ekspozycję ogólnoustrojową na flutykazonu propionian podawany wziewnie w porównaniu do osób zdrowych.³

Wchłanianie

Wchłanianie ogólnoustrojowe flutykazonu propionianu zachodzi głównie w płucach. Proces ten charakteryzuje się początkowo szybką fazą, a następnie powolną. Część dawki inhalacyjnej, która zostaje połknięta, trafia do przewodu pokarmowego, jednakże jej wkład w ekspozycję ogólnoustrojową jest minimalny (poniżej 1%). Jest to spowodowane słabą rozpuszczalnością flutykazonu propionianu w wodzie oraz intensywnym metabolizmem pierwszego przejścia. Należy podkreślić, że istnieje liniowa zależność pomiędzy zastosowaną dawką leku a ekspozycją ogólnoustrojową.⁴

Dystrybucja i parametry kinetyczne

Losy flutykazonu propionianu w organizmie charakteryzują się następującymi parametrami farmakokinetycznymi:

• Duży klirens osoczowy wynoszący 1150 ml/min
• Duża objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym – około 300 l
• Okres półtrwania wynoszący około 8 godzin
• Wysoki stopień wiązania z białkami osocza – 91%

Powyższe parametry wskazują na szeroką dystrybucję flutykazonu propionianu w organizmie oraz stosunkowo szybką eliminację tej substancji z krążenia ogólnoustrojowego.⁵

Metabolizm

Flutykazonu propionian jest szybko eliminowany z krążenia ogólnoustrojowego. Główną drogą eliminacji jest metabolizm wątrobowy, w wyniku którego powstaje nieaktywna pochodna kwasu karboksylowego. Proces ten jest katalizowany przez izoenzym 3A4 cytochromu P450. Należy zauważyć, że podczas badań stwierdzono również obecność innych, niezidentyfikowanych metabolitów flutykazonu propionianu w kale.⁶

Wydalanie

Klirens nerkowy flutykazonu propionianu jest pomijalny w ogólnym procesie eliminacji substancji. Mniej niż 5% podanej dawki jest wydalane z moczem, głównie w postaci metabolitów. Znacząca większość dawki podlega wydalaniu z kałem, zarówno w formie metabolitów, jak i w postaci niezmienionego leku.⁷