Dawkowanie i sposób podawania
Sewofluran

Dawkowanie i sposób podawania sewofluranu

Sewofluran jest podawany wziewnie wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny przeszkolony w podawaniu znieczulenia ogólnego. Do dawkowania sewofluranu należy stosować specjalnie kalibrowane parowniki, co umożliwia dokładną kontrolę stężenia podawanego leku. Podczas znieczulenia konieczne jest zapewnienie bezpośredniego dostępu do sprzętu służącego do utrzymania drożności dróg oddechowych, sztucznej wentylacji, wzbogacania mieszaniny oddechowej tlenem i resuscytacji krążeniowej.¹

Premedykacja

Sposób premedykacji należy dobierać indywidualnie w zależności od potrzeb pacjenta oraz według uznania anestezjologa.^{2 3}

Indukcja znieczulenia

Dawkę sewofluranu należy dobierać indywidualnie i dostosowywać do uzyskania zamierzonego efektu zależnie od wieku pacjenta i stanu klinicznego.^{4 5}

Przed wziewnym podaniem sewofluranu można zastosować krótko działające barbiturany lub inne środki podawane dożylnie w celu indukcji znieczulenia.^{6 7}

Indukcja za pomocą sewofluranu może być przeprowadzona przez podanie wziewne 0,5–1,0% sewofluranu w tlenie (O₂), z dodatkiem podtlenku azotu (N₂O) lub bez, następnie zwiększając stężenie sewofluranu o 0,5–1,0% aż do osiągnięcia pożądanej głębokości znieczulenia. Maksymalne stężenie sewofluranu może wynosić do 8% zarówno u dorosłych, jak i u dzieci.^{8 9}

U dorosłych podanie wziewne sewofluranu w stężeniu do 5% wywołuje zazwyczaj znieczulenie wymagane do zabiegu chirurgicznego w czasie poniżej 2 minut. U dzieci podanie wziewne sewofluranu w stężeniu do 7% wywołuje zazwyczaj znieczulenie wymagane do zabiegu chirurgicznego w czasie również krótszym niż 2 minuty.^{10 11 12}

Podtrzymanie znieczulenia

Poziomy znieczulenia wymagane do zabiegu chirurgicznego można podtrzymywać przez wziewne podawanie 0,5–3% sewofluranu w O₂, z jednoczesnym stosowaniem N₂O lub bez.^{13 14 15}

Wybudzenie ze znieczulenia

Powrót świadomości po znieczuleniu sewofluranem zazwyczaj następuje szybko, dlatego też pacjenci mogą wymagać wczesnego pooperacyjnego leczenia przeciwbólowego.^{16 17}

Po zaprzestaniu podawania wszystkich środków znieczulających pacjenci powinni być wentylowani przy użyciu 100% tlenu aż do całkowitego przebudzenia.¹⁸

Dawkowanie u osób w podeszłym wieku

Wartości MAC zmniejszają się z wiekiem pacjenta. Średnie stężenie sewofluranu pozwalające na uzyskanie MAC u osoby 80-letniej stanowi około 50% stężenia wymaganego u osoby w wieku 20 lat.^{19 20 21}

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

W przypadku stosowania sewofluranu w tlenie, jednocześnie z tlenkiem azotu lub bez tlenku azotu, należy uwzględnić wartości MAC w zależności od wieku pacjenta, zgodnie z tabelą poniżej.^{22 23}

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

Ze względu na niewielką liczbę badanych pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (wartość wyjściowa kreatyniny w surowicy powyżej 1,5 mg/dl), bezpieczeństwo podawania sewofluranu w tej grupie nie zostało w pełni ustalone. Dlatego sewofluran należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.²⁴

Kwestie techniczne dotyczące podawania

Sewofluran należy podawać przez maskę twarzową lub rurkę dotchawiczą. Jeśli istnieje podejrzenie, że pochłaniacz dwutlenku węgla uległ wysuszeniu, powinien on zostać wymieniony przed rozpoczęciem podawania sewofluranu.²⁵

Szczegółowa tabela dawkowania sewofluranu

Stężenie sewofluranu dostarczanego z parownika w trakcie znieczulenia powinno być znane. Jest to możliwe przy użyciu parownika kalibrowanego specjalnie dla sewofluranu.²⁶

Wartości MAC (minimalne stężenie pęcherzykowe) dla sewofluranu są zależne od wieku pacjenta i zmniejszają się wraz z wiekiem oraz w wyniku jednoczesnego podawania podtlenku azotu.^{27 28}

* Dla noworodków donoszonych. Wartości MAC nie określono u wcześniaków.
@ U dzieci i młodzieży w wieku od 1 roku życia do poniżej 3 lat stosowano mieszaninę 60% N₂O / 40% O₂
** Z dokumentacji dla produktu Sojourn

^{29 30 31}

Szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania

Poniżej przedstawiono szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania sewofluranu na poszczególnych etapach znieczulenia:

Indukcja – szczegółowe zalecenia

• Dorosli: wdychane stężenie sewofluranu 0,5-1,0% początkowe, następnie zwiększanie o 0,5-1,0% co kilka oddechów, do maksymalnie 5-8%, zwykle znieczulenie w czasie <2 min^{32 33}
• Dzieci: wdychane stężenie sewofluranu 0,5-1,0% początkowe, następnie zwiększanie o 0,5-1,0% co kilka oddechów, do maksymalnie 7-8%, zwykle znieczulenie w czasie <2 min^{34 35}
• Przed wziewnym podaniem sewofluranu można zastosować krótko działające barbiturany lub inne środki podawane dożylnie w celu indukcji znieczulenia^{36 37}

Podtrzymanie znieczulenia – szczegółowe zalecenia

• Stężenie: 0,5-3,0% sewofluranu w tlenie, z możliwością jednoczesnego stosowania podtlenku azotu^{38 39}
• Dawkowanie indywidualne w zależności od pożądanej głębokości znieczulenia, wieku pacjenta oraz jego stanu klinicznego^{40 41}
• U osób w podeszłym wieku należy stosować niższe stężenia zgodnie z wartościami MAC podanymi w tabeli^{42 43}

Wybudzenie – szczegółowe zalecenia

• Po zaprzestaniu podawania sewofluranu należy wentylować pacjenta czystym tlenem (100% O₂) aż do pełnego przebudzenia⁴⁴
• Ze względu na szybki powrót świadomości po znieczuleniu sewofluranem, pacjenci często wymagają wczesnego podania leków przeciwbólowych w okresie pooperacyjnym^{45 46}

Specjalne grupy pacjentów

• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: należy zachować ostrożność przy stosowaniu sewofluranu u pacjentów z wartością wyjściową kreatyniny w surowicy powyżej 1,5 mg/dl⁴⁷
• Osoby w podeszłym wieku: należy stosować niższe stężenia ze względu na spadek wartości MAC wraz z wiekiem. U osób 80-letnich stężenie stanowi około 50% stężenia wymaganego u osoby 20-letniej^{48 49}
• Dzieci: dawkowanie zgodnie z wartościami MAC podanymi w tabeli 1, z uwzględnieniem wieku pacjenta^{50 51}