płukanie żołądka
Płukanie żołądka to procedura medyczna polegająca na usunięciu treści żołądkowej poprzez wprowadzenie do żołądka sondy nosowo-żołądkowej i przepłukanie go płynem. Najczęściej wykonuje się ją w przypadkach ostrych zatruć substancjami toksycznymi, przedawkowania leków lub zatrucia pokarmowego, gdy konieczne jest szybkie usunięcie toksyn przed ich wchłonięciem do krwiobiegu.
Zabieg wykonuje się zazwyczaj w warunkach szpitalnych, szczególnie na oddziałach ratunkowych. Procedura obejmuje wprowadzenie sondy przez nos lub usta do żołądka, a następnie podawanie i odsysanie płynu (najczęściej soli fizjologicznej) w celu rozcieńczenia i usunięcia toksyn. Przed wykonaniem płukania należy ocenić stan świadomości pacjenta i upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak oparzenia lub perforacja przewodu pokarmowego.
Skuteczność płukania żołądka jest największa, gdy zostanie wykonane w ciągu pierwszej godziny od spożycia substancji toksycznej. Po tym czasie efektywność zabiegu znacząco spada ze względu na przejście toksyn do dalszych odcinków przewodu pokarmowego. W aktualnych wytycznych medycznych podkreśla się, że płukanie żołądka powinno być stosowane selektywnie, po dokładnej ocenie potencjalnych korzyści i ryzyka dla pacjenta.
Do możliwych powikłań płukania żołądka należą: aspiracja treści żołądkowej do dróg oddechowych, urazy mechaniczne przewodu pokarmowego, zaburzenia elektrolitowe, bradykardia odruchowa oraz perforacja przełyku lub żołądka. Ze względu na te ryzyka oraz dostępność alternatywnych metod detoksykacji, takich jak podanie węgla aktywowanego, częstość wykonywania płukania żołądka w praktyce klinicznej w ostatnich latach zmniejszyła się.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Halidor 100 mg
Przedawkowanie bencyklanu fumaranu, substancji czynnej leku Halidor (tabletki 100 mg), może prowadzić do poważnych zaburzeń kardiologicznych i neurologicznych, takich jak tachykardia, hipotonia, skłonność do zapaści, nietrzymanie moczu, senność, niepokój ruchowy oraz napady padaczkowe. Objawy te wynikają z toksycznego wpływu leku na układ sercowo-naczyniowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. W przypadku przedawkowania nie istnieje specyficzne antidotum neutralizujące bencyklan fumaranu, a leczenie ma charakter objawowy i podtrzymujący funkcje życiowe pacjenta.
- Leksykon substancji czynnych
Eskulina – Przedawkowanie
Eskulina, będąca 6-glukozydem 6,7-dihydrokumaryny, jest substancją czynną stosowaną w produktach leczniczych takich jak Proktosedon (10 mg eskuliny w postaci półtorawodzianu na 1 g maści lub w jednym czopku) oraz Venescin (0,5 mg eskuliny w tabletce drażowanej), wykorzystywanych w terapii schorzeń proktologicznych i chorób układu żylnego. W dostępnej dokumentacji medycznej nie odnotowano przypadków zatrucia ani przedawkowania eskuliny w tych preparatach. W przypadku przypadkowego połknięcia czopków Proktosedon zaleca się wykonanie płukania żołądka jako środek ostrożności. Ze względu na obecność innych substancji czynnych w Proktosedonie (hydrokortyzon, cynchokaina, siarczan neomycyny), potencjalne przedawkowanie mogłoby nasilić działania niepożądane tych składników.
6-glukozyd 6, 7-dihydrokumaryny, choroba układu żylnego, cynchokaina, dysfagia, działanie niepożądane, funkcja wątroby, hydrokortyzon, krzepnięcie krwi, leczenie objawowe, maść doodbytnicza, płukanie żołądka, pochodna kumaryny, półtorawodzian, schorzenie proktologiczne, siarczan neomycyny, stan kliniczny pacjenta, substancja czynna, zatrucie - Leksykon leków
Przedawkowanie – Syrop z lipy, bzu czarnego, wierzby i dziewanny Ziołowa Tradycja –
Syrop z lipy, bzu czarnego, wierzby i dziewanny Ziołowa Tradycja nie posiada udokumentowanych przypadków przedawkowania, jednak jego skład wskazuje na potencjalne ryzyko toksyczne. Preparat zawiera wyciąg płynny (1:1,46) z kwiatu dziewanny, lipy, kory wierzby i kwiatu bzu czarnego w proporcjach 2,5/3,0/1,5/3,0, z etanolem 60% (V/V) jako ekstrahentem, przy czym zawartość etanolu w produkcie nie przekracza 5,1% (m/m). Istotna jest również obecność sacharozy w ilości 3,9 g na 5 ml syropu, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z cukrzycą. Potencjalne objawy przedawkowania obejmują dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha) związane z wyciągami ziołowymi, hiperglikemię wywołaną sacharozą, objawy zatrucia salicylanami (szumy uszne, zaburzenia słuchu, zawroty głowy) pochodzącymi z kory wierzby, reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, obrzęki, reakcje anafilaktyczne) oraz objawy zatrucia etanolem (zaburzenia równowagi, mowy, senność) przy znacznym przedawkowaniu.
biegunka, ból brzucha, cukrzyca, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, etanol, glukoza we krwi, hiperglikemia, kora wierzby, kwiat bzu czarnego, kwiat dziewanny, kwiat lipy, nudności, obrzęk, parametr życiowy, płukanie żołądka, postępowanie przeciwalergiczne, poziom glikemii, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, sacharoza, salicylan, senność, świąd, szumy uszne, wielomocz, wyciąg płynny, wysypka, wzmożone pragnienie, zaburzenie mowy, zaburzenie równowagi, zaburzenie słuchu, zatrucie alkoholowe, zatrucie etanolem, zatrucie salicylanami, zawrót głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Zatrucie – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zatrucie to stan patologiczny wywołany ekspozycją na substancję toksyczną różnymi drogami (pokarmową, wziewną, kontaktową, iniekcyjną lub przez błony śluzowe). Objawy zatrucia są zróżnicowane i zależą od rodzaju toksyny, dawki, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek i masa ciała. Charakterystyczne toksydromy ułatwiają identyfikację trucizny (np. zwężone źrenice i płytki oddech w zatruciu opioidami, żółtaczka i hipoglikemia w zatruciu paracetamolem). Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym i badaniach laboratoryjnych (morfologia, elektrolity, gazometria, poziomy leków), a w wybranych przypadkach na badaniach obrazowych (RTG, TK, MRI). Leczenie obejmuje stabilizację funkcji życiowych, dekontaminację (np. węgiel aktywowany do 1 godziny po zatruciu doustnym, płukanie skóry i oczu), podawanie antidotów (np. N-acetylocysteina w zatruciu paracetamolem, nalokson w zatruciu opioidami) oraz metody przyspieszające eliminację toksyn (alkalizacja moczu, hemodializa, hemoperfuzja). Opieka pielęgniarska koncentruje się na monitorowaniu parametrów życiowych, utrzymaniu drożności dróg oddechowych, podawaniu leków i zapobieganiu powikłaniom.
acetylocysteina, alkalizacja moczu, badanie fizykalne, badanie funkcji wątroby, fizostygmina, flumazenil, forsowana diureza, gazometria tętnicza, hemodializa, hemoperfuzja, hipoglikemia, intubacja dotchawicza, nalokson, ośrodek kontroli zatruć, płukanie żołądka, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, toksydrom, węgiel aktywowany, zanieczyszczenie środowiskowe, zatrucie, zatrucie aspiryną, zatrucie benzodiazepinami, zatrucie opioidami, zatrucie ostre, zatrucie paracetamolem, zatrucie przewlekłe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Polpix SR 8 mg
Przedawkowanie ropinirolu, substancji czynnej Polpix SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 2 mg, 4 mg i 8 mg), prowadzi do nadmiernej stymulacji receptorów dopaminowych w OUN, co manifestuje się nasilonymi objawami dopaminergicznymi. Klinicznie obserwuje się tachykardię, zaburzenia rytmu serca, hipotensję, pobudzenie, splątanie, halucynacje, nudności, wymioty, dyskinezy oraz zaburzenia kontroli impulsów. Mechanizm toksyczności opiera się na nadmiernej aktywacji układu dopaminergicznego, co wymaga szybkiej diagnostyki i interwencji medycznej, zwłaszcza że tabletki o przedłużonym uwalnianiu mogą powodować przedłużone i nasilone efekty toksyczne.
agitacja, agonista receptorów dopaminowych, antagonista dopaminy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diureza, dyskineza, dystonia, działanie dopaminergiczne, forma o natychmiastowym uwalnianiu, halucynacja, hipotensja, intensywna terapia, intubacja dotchawicza, leczenie objawowe, lek przeciwpsychotyczny, metoklopramid, neuroleptyk, objaw neuropsychiatryczny, parametr hemodynamiczny, płukanie żołądka, pobudzenie, receptor adrenergiczny, receptor dopaminowy, splątanie, strefa chemoreceptorowa, stymulacja dopaminergiczna, szlak dopaminergiczny, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, układ dopaminergiczny, układ nigrostriatalny, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Solifenacin Vivanta 10 mg
Przedawkowanie bursztynianu solifenacyny, substancji czynnej leku Solifenacin Vivanta, prowadzi do nasilenia objawów antycholinergicznych wynikających z blokady receptorów muskarynowych. Opisano przypadek przyjęcia dawki 280 mg w ciągu 5 godzin, skutkujący zaburzeniami stanu psychicznego bez konieczności hospitalizacji. W postępowaniu zaleca się podanie węgla aktywnego, płukanie żołądka (do 1 godziny od przedawkowania) oraz unikanie prowokowania wymiotów. Leczenie objawowe obejmuje podanie fizostygminy lub karbacholu przy ciężkich objawach ośrodkowych, benzodiazepin przy drgawkach, sztuczną wentylację w niewydolności oddechowej, beta-adrenolityków przy tachykardii, cewnikowanie pęcherza moczowego w zatrzymaniu moczu oraz pilokarpiny miejscowo przy rozszerzeniu źrenic.
benzodiazepiny, beta-adrenolityk, bradykardia, bursztynian solifenacyny, cewnikowanie pęcherza moczowego, diazepam, drgawki, działanie cholinolityczne, efekt cholinolityczny, fizostygmina, fotofobia, halucynacje, hipokaliemia, hipoksja, karbachol, kwasica oddechowa, mydriaza, napad drgawkowy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, omamy, ośrodkowe objawy cholinolityczne, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenic, suchość błon śluzowych, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia akomodacji, zaburzenia elektrofizjologiczne, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dexilant 60 mg
Przedawkowanie dekslanzoprazolu, substancji czynnej Dexilantu, charakteryzuje się niską toksycznością ostrą, nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane dawkowanie terapeutyczne. W badaniach klinicznych nie odnotowano zgonów ani ciężkich zdarzeń niepożądanych przy wielokrotnym podawaniu dawek 120 mg lub jednorazowej dawce 300 mg. Najpoważniejszym objawem przedawkowania jest nadciśnienie tętnicze, obserwowane przy dawce 60 mg dwa razy na dobę (120 mg/dobę). Inne, mniej poważne działania niepożądane obejmują uderzenia gorąca, zwiększoną skłonność do siniaków, ból jamy ustnej i gardła oraz spadek masy ciała, również przy dawce 60 mg dwa razy na dobę.
ból jamy ustnej, dekslanzoprazol, Dexilant, działania niepożądane, hemodializa, kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu, leczenie objawowe, nadciśnienie tętnicze, płukanie żołądka, podwyższone ciśnienie tętnicze, przedawkowanie dekslanzoprazolu, skłonność do siniaków, spadek masy ciała, toksyczność ostra, uderzenia gorąca, węgiel aktywowany, wybroczyny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tamoptim 0,4 mg
Przedawkowanie tamsulosyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Tamoptim 0,4 mg, stanowi stan nagły z dominującymi objawami ze strony układu sercowo-naczyniowego. Opisany przypadek dotyczył przyjęcia 5 mg tamsulosyny (ponad 12-krotność dawki terapeutycznej), co wywołało triadę objawów: ostre niedociśnienie tętnicze z ciśnieniem skurczowym spadającym do 70 mmHg, wymioty oraz biegunkę. Niedociśnienie jest wynikiem rozszerzenia naczyń krwionośnych na skutek blokady receptorów α1-adrenergicznych. Objawy żołądkowo-jelitowe mogą być bezpośrednim działaniem leku lub wtórne do niedociśnienia. W związku z farmakokinetyką tamsulosyny, hemodializa jest nieskuteczna ze względu na wysoki stopień wiązania z białkami osocza.
białka osocza, biegunka, ciśnienie skurczowe, funkcja nerek, hemodializa, krew krążąca, lek wazokonstrykcyjny, niedociśnienie tętnicze, parametry hemodynamiczne, parametry nerkowe, płukanie żołądka, receptory α₁-adrenergiczne, siarczan sodu, środek przeczyszczający, tamsulosyny chlorowodorek, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, właściwości farmakokinetyczne, wymioty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kventiax SR 400 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w formie o przedłużonym uwalnianiu (np. Kventiax SR) stanowi poważne zagrożenie kliniczne, charakteryzujące się opóźnionym wystąpieniem maksymalnej sedacji i tachykardii oraz wydłużonym czasem powrotu do zdrowia w porównaniu z formą o natychmiastowym uwalnianiu. Objawy przedawkowania obejmują senność, uspokojenie, tachykardię, niedociśnienie tętnicze, objawy antycholinergiczne, wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność oddechową oraz zaburzenia neuropsychiatryczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko tworzenia bezoarów w żołądku, które mogą przedłużać toksyczność leku i wymagają diagnostyki obrazowej oraz ewentualnego endoskopowego usunięcia. Pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego są szczególnie narażeni na ciężkie powikłania.
antidotum, bezoar, blok serca, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, dopamina, drgawki, działanie przeciwcholinergiczne, endoskopowe usunięcie bezoarów, epinefryna, fizostygmina, hipoksemia, Kventiax SR, lek sympatykomimetyczny, majaczenie, mioglobinuria, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej terapii, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie kwetiapiny, przewodnictwo wewnątrzsercowe, rabdomioliza, receptor beta-adrenergiczny, rozpad mięśni prążkowanych, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół antycholinergiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Indix SR 1,5 mg
Indapamid, lek moczopędny z grupy sulfonamidów, stosowany w dawce terapeutycznej 1,5 mg, charakteryzuje się wysokim progiem toksyczności, bez objawów toksycznych do dawki 40 mg (około 27-krotność dawki terapeutycznej). Przedawkowanie prowadzi do poważnych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, przede wszystkim hiponatremii (<140 mmol/l) i hipokaliemii (<3,5 mmol/l), które manifestują się objawami klinicznymi takimi jak nudności, wymioty, niedociśnienie tętnicze, kurcze mięśni, zawroty głowy, senność oraz dezorientacja. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia funkcji nerek, początkowo poliurię, a następnie oligurię lub anurię, wynikające z hipowolemii i mogące prowadzić do ostrego uszkodzenia nerek.
anuria, ciśnienie tętnicze, dezorientacja, dializa, diureza, efekt natriuretyczny, elektrolity w surowicy, funkcja nerek, gazometria, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipokaliemia, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, kurcze mięśniowe, niedociśnienie tętnicze, nudności, oliguria, ostre uszkodzenie nerek, płukanie żołądka, płyny infuzyjne, poliuria, próg toksyczności, senność, suplementacja elektrolitów, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, węgiel aktywowany, wymioty, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kostarox 30 mg
Przedawkowanie etorykoksybu, substancji czynnej leku Kostarox, wykazuje stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa terapeutycznego, co potwierdzają badania kliniczne, w których pojedyncze dawki do 500 mg oraz dawki wielokrotne do 150 mg/dobę przez 21 dni nie wywoływały istotnych objawów toksyczności. Niemniej jednak, w przypadku przedawkowania mogą pojawić się objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, uszkodzenie błony śluzowej), sercowo-naczyniowego (zaburzenia rytmu serca, wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenia hemodynamiczne) oraz nerek (zmniejszenie filtracji kłębuszkowej, retencja płynów i elektrolitów, obrzęki obwodowe). Dawki powyżej zalecanego dawkowania terapeutycznego wiążą się z większym ryzykiem wystąpienia tych objawów, choć brak jest precyzyjnych danych dotyczących progów toksyczności dla poszczególnych układów.
ból brzucha, dializa otrzewnowa, dyskomfort nadbrzusza, działanie niepożądane, etorykoksyb, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, nudności i wymioty, obrzęk obwodowy, parametry życiowe, płukanie żołądka, przedawkowanie etorykoksybu, retencja płynów i elektrolitów, retencja sodu i wody, toksyczność, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie błony śluzowej, węgiel aktywowany, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie rytmu serca, zdarzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Venlafaxine Actavis 37,5 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia, manifestując się szerokim spektrum objawów klinicznych, w tym tachykardią (>100 uderzeń/min), zaburzeniami świadomości (od senności do śpiączki, nasilonymi przy dawkach >1000 mg), rozszerzeniem źrenic, drgawkami (częściej przy dawkach >1500 mg), wymiotami oraz charakterystycznymi zmianami w EKG, takimi jak wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS (częściej przy dawkach >2000 mg) i tachykardia komorowa. Dodatkowo obserwuje się bradykardię, niedociśnienie tętnicze (często przy dawkach >2000 mg), hipoglikemię oraz zawroty głowy. Ciężkie zatrucie, definiowane jako dawka około 3 gramów u dorosłych, wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Retrospektywne badania wskazują na wyższe ryzyko zgonu po przedawkowaniu wenlafaksyny w porównaniu do leków z grupy SSRI, choć niższe niż w przypadku trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych.
blok odnogi pęczka Hisa, bradykardia, ciężkie zatrucie, dializa, drgawka, hemoperfuzja, hipoglikemia, leczenie zatruć, mydriasis, napad drgawkowy toniczno-kloniczny, niedociśnienie tętnicze, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie wenlafaksyny, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, śpiączka, tachykardia, tachykardia komorowa, transfuzja wymienna, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, wymuszona diureza, zaburzenie świadomości, zmiany elektrokardiograficzne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Roxiper 20 mg + 8 mg + 2,5 mg
Przedawkowanie Roxiperu, zawierającego rozuwastatynę, peryndopryl i indapamid, manifestuje się przede wszystkim niedociśnieniem tętniczym, które może przebiegać z tachykardią odruchową lub bradykardią, będąc efektem nadmiernego działania inhibitora ACE oraz diuretyku. Towarzyszą temu objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty), układu nerwowego (zawroty głowy, senność, splątanie) oraz zaburzenia funkcji nerek (skąpomocz <500 ml/dobę, bezmocz <100 ml/dobę). Charakterystyczne są również zaburzenia wodno-elektrolitowe, w tym hiponatremia (<135 mmol/l) i hipokaliemia (<3,5 mmol/l), które wymagają ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko powikłań kardiologicznych, takich jak arytmie. W ciężkich przypadkach może dojść do uszkodzenia mięśni i wątroby, co wymaga kontroli aktywności kinazy kreatynowej oraz funkcji wątrobowych.
bezmocz, chlorek sodu, hemodializa, hiponatremia, hipowolemia, indapamid, inhibitor ACE, kinaza kreatynowa, niedociśnienie tętnicze, nudności, peryndopryl, płukanie żołądka, pozycja Trendelenburga, rozuwastatyna, skąpomocz, skurcz mięśni szkieletowych, splątanie, węgiel aktywowany, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alcetyr 5 mg
Przedawkowanie lewocetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Alcetyr, manifestuje się różnorodnie w zależności od wieku pacjenta. U dorosłych dominuje senność, będąca efektem nasilonego działania przeciwhistaminowego na ośrodkowy układ nerwowy. U dzieci obserwuje się dwufazowy przebieg: początkowo pobudzenie i niepokój ruchowy, a następnie senność. Brak specyficznej odtrutki wymusza leczenie objawowe i podtrzymujące, z uwzględnieniem płukania żołądka w przypadku szybkiego zgłoszenia się po przedawkowaniu. Hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku, co ma istotne znaczenie w ciężkich zatruciach.
działanie przeciwhistaminowe, funkcje życiowe, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lewocetyryzyna dichlorowodorek, manifestacja kliniczna, niepokój ruchowy, odtrutka, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie lewocetyryzyny, senność, układ krążenia, układ oddechowy, zatrucie lekiem przeciwhistaminowym - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sunitinib Synthon 12,5 mg
Przedawkowanie sunitynibu, dostępnego w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, stanowi poważne wyzwanie kliniczne ze względu na brak swoistej odtrutki. Postępowanie terapeutyczne opiera się na leczeniu objawowym i wspomaganiu funkcji życiowych, w tym monitorowaniu parametrów krążeniowo-oddechowych oraz wyrównywaniu zaburzeń elektrolitowych. W przypadku przedawkowania zaleca się eliminację niewchłoniętej substancji czynnej poprzez wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka, jeśli jest to klinicznie wskazane i bezpieczne. Objawy przedawkowania obejmują nasilenie typowych działań niepożądanych sunitynibu, takich jak zaburzenia hematologiczne, czynności wątroby i układu kardiologicznego, wynikające z nadmiernej inhibicji kinaz tyrozynowych.
działanie niepożądane, inhibitor kinazy tyrozynowej, jabłczan sunitynibu, kinaza tyrozynowa, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji narządów, płukanie żołądka, przedawkowanie sunitynibu, środki wspomagające, sunitynib, układ krwiotwórczy, wywoływanie wymiotów, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hematologiczne, zatrucie ostre - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tantum Verde Smak eukaliptusowy 3 mg
Przedawkowanie benzydaminy chlorowodorku zawartej w produkcie Tantum Verde Smak eukaliptusowy (3 mg w pojedynczej pastylce) jest rzadkie, głównie u dzieci, i objawia się po spożyciu dawek około 300 mg, czyli stukrotnie większych niż dawka terapeutyczna. Objawy toksyczne obejmują pobudzenie psychoruchowe, drgawki, potliwość, niezborność, drżenie oraz wymioty, co wskazuje na zaangażowanie ośrodkowego układu nerwowego i układu pokarmowego. Warto podkreślić, że u dzieci, ze względu na niższą masę ciała, objawy mogą wystąpić po mniejszych dawkach i mieć cięższy przebieg.
benzydaminy chlorowodorek, dawka terapeutyczna, drgawki, drżenie mięśniowe, eliminacja substancji czynnej, leczenie przedawkowania, lek przeciwdrgawkowy, nadmierna potliwość, nawodnienie organizmu, niezborność ruchowa, objaw niepożądany, objaw toksyczny, ośrodkowy układ nerwowy, pastylka twarda, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, postępowanie medyczne, przedawkowanie benzydaminy, układ pokarmowy, wymioty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Kventiax SR 150 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w formie o przedłużonym uwalnianiu (Kventiax SR) charakteryzuje się opóźnionym wystąpieniem objawów klinicznych, co komplikuje wczesną diagnostykę i wymaga przedłużonej obserwacji pacjenta. Dominujące symptomy to nasilona sedacja i senność, które mogą szybko przejść w głębokie zaburzenia świadomości, a także tachykardia i niedociśnienie tętnicze, często oporne na standardowe leczenie. Szczególnie niebezpieczne są powikłania kardiologiczne, takie jak wydłużenie odstępu QT, które zwiększa ryzyko groźnych arytmii. Dodatkowo mogą wystąpić drgawki, rabdomioliza, niewydolność oddechowa, zatrzymanie moczu oraz zaburzenia świadomości, włącznie ze śpiączką i ryzykiem zgonu. W przypadku form SR istnieje ryzyko tworzenia bezoarów w żołądku, które utrudniają standardowe metody dekontaminacji i mogą wymagać interwencji endoskopowej.
bezoar, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dopamina, epinefryna, fizostygmina, intubacja, kwetiapina, lek sympatykomimetyczny, majaczenie, monitorowanie EKG, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rabdomioliza, splątanie, stan padaczkowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie repolaryzacji komór, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Telmizek HCT 40 mg + 12,5 mg
Przedawkowanie leku Telmizek HCT, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, stanowi stan zagrożenia życia, charakteryzujący się głównie zaburzeniami hemodynamicznymi i elektrolitowymi. Objawy kliniczne obejmują niedociśnienie tętnicze, tachykardię lub bradykardię, zawroty głowy, wymioty, podwyższony poziom kreatyniny oraz ostrą niewydolność nerek (telmisartan), a także hipokaliemię, hipochloremię, hipowolemię, nudności, senność, skurcze mięśni i zaburzenia rytmu serca (hydrochlorotiazyd). Szczególnie istotna jest hipokaliemia, która może nasilać arytmie u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne. Telmisartan nie jest dializowalny, co ogranicza możliwości eliminacji leku przez hemodializę.
bradykardia, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hipochloremia, hipokaliemia, hipowolemia, kreatynina, lek przeciwarytmiczny, niedociśnienie, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, skurcz mięśni, stężenie elektrolitów, tachykardia, telmisartan i hydrochlorotiazyd, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie krążenia mózgowego, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Akistan Duo 50 mcg/ml + 5 mg/ml
Produkt leczniczy Akistan DUO zawiera latanoprost (50 μg/ml) oraz tymolol (5 mg/ml w postaci maleinianu). Przedawkowanie tymololu może prowadzić do poważnych objawów ogólnoustrojowych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, nagły skurcz oskrzeli oraz zatrzymanie akcji serca, o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego, potencjalnie zagrażającego życiu. Przedawkowanie latanoprostu, przy dawkach dożylnych 5,5-10 μg/kg mc., wywołuje objawy łagodne do umiarkowanych, takie jak podrażnienie oka, przekrwienie spojówek, nudności, bóle brzucha, zawroty głowy, zmęczenie, uderzenia gorąca i nadmierne pocenie, które ustępują samoistnie w ciągu 4 godzin po ekspozycji. Dozowanie toksyczne tymololu nie zostało precyzyjnie określone, natomiast latanoprost w dawce 3 μg/kg dożylnie nie wywołuje objawów.
ból brzucha, bradykardia, ciśnienie tętnicze, EKG, hemodializa, latanoprost, leczenie objawowe, maleinian tymololu, nadmierne pocenie, niedociśnienie tętnicze, nudności, płukanie żołądka, podrażnienie oka, powikłania oddechowe, powikłania sercowo-naczyniowe, przekrwienie spojówek, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, spożycie doustne, tymolol, uderzenia gorąca, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine Aurovitas 15 mg
Przedawkowanie olanzapiny stanowi poważne zagrożenie dla życia, z możliwością zgonu już po jednorazowej dawce około 450 mg, choć odnotowano przeżycia po dawkach do 2 g. Objawy kliniczne obejmują bardzo częste występowanie częstoskurczu, pobudzenia lub agresji, dyzartrii, objawów pozapiramidowych oraz obniżenia świadomości od sedacji do śpiączki. Inne istotne objawy to delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, depresja oddechowa, zachłyśnięcie, zaburzenia ciśnienia tętniczego (nadciśnienie lub niedociśnienie), arytmie (<2% przypadków), a także zatrzymanie krążenia i oddychania. W przypadku przedawkowania nie istnieje swoista odtrutka, a leczenie opiera się na terapii objawowej i podtrzymującej funkcje życiowe, w tym płukaniu żołądka i podaniu węgla aktywnego, który zmniejsza biodostępność olanzapiny o 50-60%.
adrenalina, akatyzja, arytmia, beta-agonista, beta-stymulacja, biodostępność olanzapiny, częstoskurcz, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dyskineza, dyzartria, hipertermia, hipoksemia, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, sztywność mięśniowa, węgiel aktywny, zaburzenia autonomiczne, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zatrzymanie krążenia, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Etoricoxib Teva 120 mg
Przedawkowanie etorykoksybu, mimo że rzadko prowadzi do poważnych objawów toksyczności, wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na potencjalne powikłania. Badania kliniczne wykazały, że pojedyncze dawki do 500 mg (ponad 4-krotność maksymalnej dawki dobowej 120 mg) oraz dawki do 150 mg/dobę przez 21 dni nie wywoływały istotnych klinicznie objawów toksyczności. Niemniej jednak, w przypadkach przedawkowania obserwuje się przede wszystkim zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha), zaburzenia sercowo-naczyniowe (nadciśnienie tętnicze, tachykardia, obrzęki obwodowe) oraz zaburzenia czynności nerek (obniżenie GFR, wzrost kreatyniny, oliguria). Objawy te mogą być nasilone w porównaniu do dawek terapeutycznych, szczególnie przy dawkach przekraczających 150 mg/dobę.
biegunka, ból brzucha, częstoskurcz zatokowy, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, etorykoksyb, filtracja kłębuszkowa, GFR, hemodializa, kreatynina, nadciśnienie tętnicze, nudności i wymioty, obrzęk obwodowy, oliguria, parametry życiowe, płukanie żołądka, przedawkowanie etorykoksybu, tachykardia, zaburzenie nerkowe, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrzymanie płynów - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluconazole Polfarmex 100 mg
Przedawkowanie flukonazolu (dostępnego w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg) może prowadzić do poważnych zaburzeń neuropsychiatrycznych, w tym omamów wzrokowych i słuchowych oraz zachowań paranoidalnych, które są najczęściej zgłaszanymi objawami. Klinicznie obserwuje się u pacjentów nieuzasadnioną podejrzliwość, urojenia prześladowcze oraz lęk, co może wymagać interwencji psychiatrycznej i stabilizacji psychicznej. W przypadku przedawkowania konieczne jest wielokierunkowe leczenie objawowe, ze szczególnym uwzględnieniem podtrzymania podstawowych funkcji życiowych, monitorowania parametrów życiowych oraz stanu świadomości i funkcji poznawczych.
flukonazol, funkcja poznawcza, funkcja wątroby, funkcja życiowa, hemodializa, leczenie objawowe, lek przeciwgrzybiczny, niewydolność nerek, objaw psychiatryczny, omamy, parametr życiowy, płukanie żołądka, przedawkowanie flukonazolu, stężenie elektrolitów, stężenie flukonazolu, układ oddechowy, urojenie prześladowcze, wymuszona diureza, zaburzenie neuropsychiatryczne, zachowanie paranoidalne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Dutasteride + Tamsulosin hydrochloride León Farma 0,5 mg + 0,4 mg
Przedawkowanie preparatu zawierającego 0,5 mg dutasterydu i 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku wymaga szczególnej uwagi klinicznej, choć brak jest bezpośrednich danych dotyczących skojarzonego przedawkowania. Dutasteryd wykazuje relatywnie niskie ryzyko poważnych działań niepożądanych nawet przy dawkach do 40 mg (80-krotność dawki terapeutycznej) przez 7 dni lub 5 mg (10-krotność dawki terapeutycznej) przez 6 miesięcy. Nie istnieje specyficzne antidotum dla dutasterydu, dlatego w przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się leczenie objawowe dostosowane do stanu pacjenta.
antidotum, białka osocza, ciśnienie skurczowe, czynność nerek, dawka terapeutyczna, dializoterapia, dutasteryd i tamsulosyna chlorowodorek, działanie niepożądane, lek zwężający naczynia krwionośne, niedobór płynowy, objętość krwi krążącej, osmotyczny środek przeczyszczający, ostre przedawkowanie, płukanie żołądka, postępowanie objawowe, profil działań niepożądanych, przedawkowanie dutasterydu, przedawkowanie tamsulosyny, siarczan sodu, skojarzenie lekowe, spadek ciśnienia tętniczego, substancja czynna, układ sercowo-naczyniowy, węgiel leczniczy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Deflegmin EFFECT 30 mg
Przedawkowanie ambroksolu chlorowodorku, substancji czynnej leku Deflegmin EFFECT (30 mg w jednej tabletce), nie jest opisane w literaturze medycznej jako wywołujące specyficzne objawy toksyczne. Klinicznie manifestuje się nasileniem standardowych działań niepożądanych obserwowanych przy dawkach terapeutycznych. Objawy te obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (np. nasilenie dolegliwości gastrycznych), układu nerwowego (możliwe nasilenie objawów neuropsychiatrycznych), reakcje skórne (w tym alergiczne i dermatologiczne) oraz objawy ogólnoustrojowe o potencjalnie większym nasileniu. Brak jest określonych wartości dawek toksycznych, co utrudnia jednoznaczną diagnostykę przedawkowania ambroksolu.
ambroksol chlorowodorek, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, dolegliwości gastryczne, leczenie objawowe, manifestacja kliniczna, nawodnienie pacjenta, objawy neuropsychiatryczne, objawy ogólnoustrojowe, objawy przedawkowania, objawy układu nerwowego, objawy ze strony przewodu pokarmowego, odtrutka, płukanie żołądka, reakcja alergiczna, reakcja skórna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vesicare 1 mg/ml
Przedawkowanie solifenacyny bursztynianu, substancji czynnej leku Vesicare, może prowadzić do poważnych objawów cholinolitycznych, takich jak zmiany stanu psychicznego, omamy, tachykardia, drgawki, niewydolność oddechowa, zatrzymanie moczu oraz rozszerzenie źrenic. W opisywanym przypadku pacjent przyjął 280 mg solifenacyny w ciągu 5 godzin, co wywołało zaburzenia psychiczne, jednak bez konieczności hospitalizacji. Leczenie przedawkowania obejmuje podanie węgla aktywowanego, płukanie żołądka (skuteczne do 1 godziny od spożycia) oraz unikanie prowokowania wymiotów. W zależności od objawów stosuje się fizostygminę lub karbachol (ciężkie objawy ośrodkowe), benzodiazepiny (drgawki, pobudzenie), leki beta-adrenolityczne (tachykardia), pilokarpinę (rozszerzenie źrenic) oraz cewnikowanie pęcherza moczowego (zatrzymanie moczu). W przypadku niewydolności oddechowej konieczna jest sztuczna wentylacja.
benzodiazepiny, bradykardia, cewnikowanie pęcherza moczowego, drgawki, fizostygmina, hipokaliemia, karbachol, leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność oddechowa, objawy cholinolityczne, pilokarpina, płukanie żołądka, postępowanie terapeutyczne, powikłania kardiologiczne, rozszerzenie źrenic, solifenacyna bursztynianu, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Furazek 100 mg
Przedawkowanie furazydyny stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej, zwłaszcza u pacjentów z dysfunkcją nerek, u których może dojść do kumulacji leku i nasilenia toksyczności. Objawy przedawkowania obejmują dolegliwości neurologiczne (bóle i zawroty głowy), objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty prowadzące do zaburzeń wodno-elektrolitowych), hematologiczne (niedokrwistość wskutek toksycznego wpływu na układ krwiotwórczy) oraz reakcje immunologiczne o różnym nasileniu, od wysypki po reakcje anafilaktyczne. W diagnostyce należy uwzględnić badania morfologii krwi, funkcji wątroby oraz monitorowanie czynności płuc.
badanie czynności wątroby, ból głowy, działanie niepożądane, efekt toksyczny, hemodializa, hepatotoksyczność, morfologia krwi, nawodnienie dożylne, niedokrwistość, niewydolność nerek, nudność, obrzęk naczynioruchowy, parametr hematologiczny, płukanie żołądka, przedawkowanie furazydyny, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, świąd, układ krwiotwórczy, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie oddechowe, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cipropol 500 mg
Przedawkowanie cyprofloksacyny (Cipropol 500 mg) może prowadzić do szerokiego spektrum objawów toksyczności, które nasilają się wraz ze wzrostem dawki. Dawki ≥12 g wywołują objawy neurologiczne takie jak zawroty głowy, drżenie, ból głowy, zmęczenie oraz dyskomfort w jamie brzusznej, natomiast dawki około 16 g mogą skutkować ostrą niewydolnością nerek. Dodatkowo obserwuje się drgawki, omamy, splątanie, zaburzenia czynności wątroby, krwiomocz oraz wytrącanie się kryształów cyprofloksacyny w moczu, szczególnie przy odwodnieniu. Przedawkowanie może także prowadzić do wydłużenia odstępu QT w EKG, co zwiększa ryzyko groźnych arytmii serca.
cyprofloksacyna, dializa otrzewnowa, drgawki, drżenie, dyskomfort brzuszny, hemodializa, krwiomocz, krystaluria, lek zobojętniający kwas żołądkowy, objawy neurologiczne, omamy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, splątanie, toksyczność nerkowa, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie funkcji narządów, zaburzenie rytmu serca, zakwaszanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Betadrin (1 mg + 0,33 mg)/ml
Produkt leczniczy Betadrin zawiera difenhydraminy chlorowodorek (1 mg/ml) oraz nafazoliny azotan (0,33 mg/ml) i stosowany jest miejscowo w postaci kropli do oczu. Przedawkowanie, szczególnie u pacjentów pediatrycznych, może prowadzić do poważnych objawów ogólnoustrojowych, takich jak znaczna sedacja, osłabienie świadomości, zaburzenia oddychania, hipotermia, śpiączka, mydriaza oraz zaburzenia hemodynamiczne (nagłe obniżenie ciśnienia tętniczego i tachykardia). Objawy te wynikają z działania przeciwcholinergicznego difenhydraminy oraz α-adrenergicznego nafazoliny, a także z możliwego drażniącego wpływu chlorku benzalkoniowego (0,1 mg/ml) na powierzchnię oka. Szczególne ryzyko stanowi przypadkowe spożycie całej zawartości butelki, które może wywołać nagłe i zagrażające życiu objawy, takie jak hipotensja i tachykardia powyżej 100 uderzeń/min.
agonista receptorów alfa-adrenergicznych, antagonista receptorów histaminowych, chlorek benzalkoniowy, difenhydraminy chlorowodorek, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, hipotensja, hipotermia, krople do oczu, mydriaza, nafazoliny azotan, niewydolność krążeniowo-oddechowa, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, śpiączka, tachykardia, węgiel aktywowany, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia oddychania - Leksykon leków
Przedawkowanie – Wamlox 5 mg + 320 mg
Przedawkowanie leku Wamlox, zawierającego amlodypinę i walsartan, prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, w tym znacznego niedociśnienia tętniczego, zapaści krążeniowej, wstrząsu oraz zaburzeń świadomości. Dominujące objawy to istotny spadek ciśnienia tętniczego, zawroty głowy, częstoskurcz odruchowy oraz nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych. Szczególnie niebezpiecznym powikłaniem jest niekardiogenny obrzęk płuc, który może wystąpić z opóźnieniem do 24-48 godzin po przyjęciu leku i wymagać wspomagania oddychania. Walsartan i amlodypina nie są dializowalne, co ogranicza możliwości eliminacji tych substancji w przypadku ciężkiego przedawkowania.
amlodypina i walsartan, blokada kanałów wapniowych, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz odruchowy, elektrolity w surowicy, glukonian wapnia, hemodializa, hipoperfuzja mózgowa, hipotensja, indukcja wymiotów, monitorowanie diurezy, monitorowanie serca, napięcie naczyń krwionośnych, nawadnianie, niedociśnienie, niedociśnienie układowe, niedokrwienie tkanek, niekardiogenny obrzęk płuc, objętość krwi krążącej, parametry nerkowe, perfuzja tkanek, płukanie żołądka, pojemność minutowa serca, resuscytacja, równowaga kwasowo-zasadowa, rozszerzenie naczyń obwodowych, saturacja krwi, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, Wamlox, wazokonstryktor, węgiel aktywny, wspomaganie oddychania, wstrząs, zaburzenia świadomości, zapaść krążeniowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tadomon 200 mg
Tapentadol, substancja czynna leku Tadomon dostępnego w dawkach 25 mg do 250 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, może powodować poważne objawy przedawkowania typowe dla agonistów receptorów opioidowych μ. Kliniczne symptomy obejmują zwężenie źrenic (mioza), wymioty, zapaść krążeniową (hipotensja, bradykardia), zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki oraz depresję oddechową, która stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Mechanizmy tych objawów wynikają z ośrodkowego działania opioidowego, stymulacji chemoreceptorów oraz zaburzenia równowagi neuroprzekaźników. Ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące przedawkowania tapentadolu, konieczna jest szczególna ostrożność i szybka interwencja medyczna.
agonista receptora opioidowego, antagonista receptora opioidowego, bradykardia, depresja oddechowa, drożność dróg oddechowych, hipotensja, mechanizm działania, mioza, nalokson, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, niewydolność wielonarządowa, nudności i wymioty, odwodnienie, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, pień mózgu, płukanie żołądka, receptor opioidowy, śpiączka, stupor, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, węgiel aktywowany, wentylacja kontrolowana, zaburzenie perfuzji obwodowej, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sastium 100 mg
Przedawkowanie sertraliny, substancji czynnej leku Sastium (dostępnego w dawkach 50 mg i 100 mg), stanowi poważne zagrożenie dla życia, ze względu na zmienny margines bezpieczeństwa zależny od indywidualnych cech pacjenta oraz interakcji z innymi lekami i alkoholem. Objawy przedawkowania obejmują szeroki zakres symptomów ze strony ośrodkowego układu nerwowego (senność, pobudzenie, drżenia, rzadko śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu sercowo-naczyniowego (tachykardia >100/min, wydłużenie odstępu QTc, rzadko torsade de pointes). Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca, które wymagają monitorowania EKG i intensywnej opieki medycznej.
dializa, drżenie, działanie niepożądane, hemoperfuzja, margines bezpieczeństwa, monitorowanie kardiologiczne, niepokój psychoruchowy, nudności, odtrutka, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie sertraliny, przedawkowanie śmiertelne, śpiączka, tachykardia, torsade de pointes, transfuzja wymienna, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenia przewodnictwa, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Felogel neo 10 mg/g
Przedawkowanie Felogel Neo (10 mg/g, żel z diklofenakiem sodowym) rzadko prowadzi do systemowych objawów ze względu na ograniczone wchłanianie przezskórne. W przypadku przypadkowego spożycia obserwuje się objawy podrażnienia przewodu pokarmowego, takie jak pieczenie w jamie ustnej, nadmierne ślinienie, nudności i wymioty, których nasilenie zależy od ilości preparatu. Kontakt preparatu z błonami śluzowymi, otwartymi ranami lub gałkami ocznymi wywołuje miejscowe reakcje zapalne: łzawienie, zaczerwienienie, pieczenie i ból o umiarkowanym do silnego nasileniu.
błona śluzowa, diklofenak sodowy, FELOGEL NEO, gałka oczna, leczenie objawowe, łzawienie oczu, narażenie, otwarta rana, pieczenie w jamie ustnej, płukanie żołądka, podrażnienie przewodu pokarmowego, roztwór soli fizjologicznej, swoista odtrutka, systemowe przedawkowanie, wchłanianie ogólnoustrojowe, wchłanianie przezskórne, zaczerwienienie tkanek - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tramadol Krka 200 mg
Przedawkowanie tramadolu chlorowodorku, w tym preparatu Tramadol Krka, stanowi poważne zagrożenie dla życia, manifestując się typowymi objawami ośrodkowego działania opioidowego. Do kluczowych symptomów należą mioza, wymioty, zapaść sercowo-naczyniowa, zaburzenia świadomości (od senności po śpiączkę), drgawki oraz zahamowanie oddychania, które może prowadzić do zatrzymania oddechu. W literaturze opisano również występowanie zespołu serotoninowego, charakteryzującego się hipertermią, nadpobudliwością nerwowo-mięśniową oraz zaburzeniami autonomicznymi i psychicznymi. Nasilenie objawów zależy od dawki, czasu od przyjęcia leku oraz indywidualnych cech pacjenta, a preparaty o przedłużonym uwalnianiu, takie jak Tramadol Krka, mogą powodować opóźnione pojawienie się symptomów, co wymaga wydłużonej obserwacji klinicznej.
aspiracja treści żołądkowej, autonomiczny układ nerwowy, diazepam, drgawki, drożność dróg oddechowych, hemodializa, hemofiltracja, hipertermia, intoksykacja opioidami, leczenie objawowe, lek opioidowy, lek przeciwdrgawkowy, mioza, nadpobudliwość nerwowo-mięśniowa, nalokson, płukanie żołądka, płynoterapia, skala Glasgow, tramadolu chlorowodorek, węgiel aktywny, zaburzenia świadomości, zahamowanie oddychania, zapaść sercowo-naczyniowa, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hascofungin 1 g/100 g
Produkt leczniczy HASCOFUNGIN w postaci kremu zawiera cyklopiroks z olaminą w stężeniu 1 g/100 g (1%). Do tej pory nie odnotowano przypadków przedawkowania, co może wynikać z miejscowego zastosowania leku, ograniczonej absorpcji przezskórnej oraz niskiego stężenia substancji czynnej. Brak jest danych dotyczących objawów toksyczności czy specyficznego postępowania w przypadku przedawkowania. W dokumentacji nie określono dawek toksycznych ani szczegółowych wytycznych terapeutycznych w takich sytuacjach.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Effox long 75 75 mg
Przedawkowanie Effox long 75 (izosorbidu monoazotanu 75 mg) prowadzi do krytycznego rozszerzenia naczyń krwionośnych i istotnych zaburzeń hemodynamicznych, w tym spadku ciśnienia skurczowego poniżej 90 mm Hg, co może skutkować wstrząsem. Objawy kliniczne obejmują bladość skóry, nadmierną potliwość, pogorszenie wyczuwalności tętna, tachykardię, zawroty głowy (zwłaszcza ortostatyczne), bóle głowy, osłabienie, nudności, wymioty oraz biegunkę. Wysokie dawki izosorbidu monoazotanu mogą wywołać methemoglobinemię, manifestującą się sinicą, przyspieszeniem oddechu, niepokojem, a w ciężkich przypadkach utratą przytomności i zatrzymaniem akcji serca. Dodatkowo, może dojść do wzrostu ciśnienia śródczaszkowego z objawami neurologicznymi wymagającymi pilnej interwencji.
azotan, błękit metylenowy, błękit toluidynowy, centralizacja krążenia, ciśnienie skurczowe, ciśnienie śródczaszkowe, dopamina, drgawki, epinefryna, hemodializa, hipotensja ortostatyczna, hipotonia, izosorbidu monoazotan, lek wazokonstrykcyjny, methemoglobinemia, niedociśnienie tętnicze, norepinefryna, perfuzja narządowa, perystaltyka jelit, płukanie żołądka, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rzut serca, saturacja hemoglobiny, sinica, tachykardia, tlenoterapia, układ współczulny, utrata przytomności, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, wstrząs, zabieg resuscytacyjny, zaburzenie hemodynamiczne, zatrzymanie akcji serca, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Solvetusan 60 mg/10 ml
Przedawkowanie lewodropropizyny, substancji czynnej w syropie Solvetusan (60 mg/10 ml), jest rzadkością w praktyce klinicznej. Badania wykazały, że pojedyncze dawki do 240 mg oraz dawki do 120 mg podawane trzykrotnie na dobę przez 8 dni nie wywołują istotnych działań niepożądanych. W literaturze opisano jedynie jeden przypadek przedawkowania u 3-letniego dziecka, które przyjęło 360 mg lewodropropizyny na dobę, manifestujący się umiarkowanym bólem brzucha oraz wymiotami, które ustąpiły samoistnie bez powikłań. W przypadku wyraźnych objawów klinicznych po przedawkowaniu zaleca się leczenie objawowe, w tym płukanie żołądka, podanie węgla aktywnego oraz pozajelitową podaż płynów w celu wspomagania eliminacji leku.
alkohol benzylowy, badanie kliniczne, ból brzucha, działanie niepożądane, etanol, glikol propylenowy, leczenie objawowe, lewodropropizyna, literatura medyczna, masywne przedawkowanie, metylu parahydroksybenzoesan, płukanie żołądka, podaż pozajelitowa płynów, propylu parahydroksybenzoesan, sacharoza, stan kliniczny, substancja czynna, substancja pomocnicza, węgiel aktywny, wymioty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Questax XR 150 mg
Przedawkowanie kwetiapiny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Questax XR) manifestuje się nasileniem typowych działań farmakologicznych leku, takich jak senność, sedacja, tachykardia, niedociśnienie oraz objawy antycholinergiczne. W ciężkich przypadkach obserwuje się wydłużenie odstępu QT, napady drgawkowe, rabdomiolizę, depresję oddechową, splątanie, majaczenie, śpiączkę, a nawet zgon. Charakterystyczne dla formy XR jest opóźnione wystąpienie maksymalnej sedacji i tachykardii oraz wydłużony czas powrotu do stanu wyjściowego. U pacjentów z chorobami układu krążenia ryzyko powikłań jest szczególnie wysokie. Dodatkowo, w przypadku formy XR istnieje ryzyko tworzenia bezoarów w żołądku, co wymaga diagnostyki obrazowej i ewentualnego endoskopowego usunięcia.
arytmia, bezoar, blok serca, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, choroba układu krążenia, depresja oddechowa, fizostygmina, kwetiapina o przedłużonym uwalnianiu, lek przeciwpsychotyczny, majaczenie, mioglobinuria, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, objawy antycholinergiczne, objawy przedawkowania, płukanie żołądka, pobudzenie, poszerzenie QRS, rabdomioliza, sedacja, senność, śpiączka, splątanie, środek sympatykomimetyczny, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diaril 3 mg
Przedawkowanie glimepirydu, substancji czynnej leku Diaril, prowadzi do przedłużonej hipoglikemii trwającej od 12 do 72 godzin, z możliwością nawrotów po początkowej poprawie stanu pacjenta. Objawy kliniczne dzielą się na gastryczne (nudności, wymioty, bóle nadbrzusza) oraz neurologiczne związane z hipoglikemią (niepokój ruchowy, drżenia mięśni, zaburzenia widzenia, ataksja, senność, śpiączka, drgawki). Objawy mogą pojawić się z opóźnieniem do 24 godzin od przyjęcia nadmiernej dawki, co wymaga hospitalizacji i długotrwałej obserwacji, szczególnie u dzieci, gdzie konieczna jest precyzyjna kontrola dawki glukozy, aby uniknąć hiperglikemii.
aktywowany węgiel, ataksja, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dożylne podanie glukozy, drgawki, drżenia mięśni, działanie hipoglikemizujące, glimepiryd, hiperglikemia, manifestacje kliniczne, monitorowanie stężenia glukozy, nawrót hipoglikemii, niepokój ruchowy, objawy gastryczne, objawy neurologiczne, objawy przedawkowania, obserwacja szpitalna, oddział intensywnej opieki medycznej, płukanie żołądka, przedłużona hipoglikemia, siarczan sodu, śpiączka, wyrównanie glikemii, zaburzenia koordynacji, zaburzenia świadomości, zaburzenia widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Venlectine 150 mg
Przedawkowanie wenlafaksyny w formie preparatu Venlectine (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu) stanowi poważne zagrożenie dla życia, szczególnie przy dawce około 3 gramów u dorosłych, co odpowiada spożyciu około 20 kapsułek 150 mg. Objawy kliniczne obejmują szerokie spektrum zaburzeń, w tym kardiologiczne (częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, blok odnogi pęczka Hisa, poszerzenie zespołu QRS, niedociśnienie tętnicze), neurologiczne (zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, drgawki, zawroty głowy), oczne (rozszerzenie źrenic), gastroenterologiczne (wymioty) oraz metaboliczne (hipoglikemia). Ryzyko zgonu jest wyższe niż w przypadku SSRI, ale niższe niż przy trójpierścieniowych lekach przeciwdepresyjnych. Współistniejące spożycie alkoholu lub innych leków zwiększa ryzyko ciężkiego zatrucia i śmiertelnego przebiegu.
blok odnogi pęczka Hisa, częstoskurcz, częstoskurcz komorowy, drgawka, elektrokardiogram, hipoglikemia, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, niedociśnienie tętnicze, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rozszerzenie źrenic, rzadkoskurcz, SSRI, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, Venlectine, węgiel aktywny, wenlafaksyna, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie świadomości, zatrucie, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Dializat z krwi cieląt – Przedawkowanie
Dializat bezbiałkowy z krwi cieląt, będący substancją czynną w preparacie Solcoseryl, występuje w różnych formach farmaceutycznych o zróżnicowanym stężeniu: pasta do jamy ustnej (2,125 mg/g), maść (2,07 mg/g), żel (4,15 mg/g) oraz żel do oczu (8,3 mg/g). Dotychczas nie odnotowano przypadków objawowego przedawkowania, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa terapeutycznego tego leku. Niemniej jednak, szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z grup wysokiego ryzyka oraz u dzieci, które mogą przypadkowo spożyć preparat, zwłaszcza pastę zawierającą dodatkowo 10 mg/g polidokanolu. W przypadku niezamierzonego spożycia dużej ilości produktu zaleca się wdrożenie standardowych procedur detoksykacyjnych, takich jak wywołanie wymiotów w pierwszych minutach lub godzinach oraz płukanie żołądka w warunkach szpitalnych.
bezpieczeństwo terapeutyczne, charakterystyka produktu leczniczego, dializat z krwi cieląt, działanie detoksykacyjne, górny odcinek przewodu pokarmowego, maść, objaw niepożądany, objawowe przedawkowanie, objawy przewodu pokarmowego, pasta do jamy ustnej, płukanie żołądka, polidokanol, procedura detoksykacyjna, Solcoseryl, substancja aktywna, wywoływanie wymiotów, żel oczny