płukanie żołądka
Płukanie żołądka to procedura medyczna polegająca na usunięciu treści żołądkowej poprzez wprowadzenie do żołądka sondy nosowo-żołądkowej i przepłukanie go płynem. Najczęściej wykonuje się ją w przypadkach ostrych zatruć substancjami toksycznymi, przedawkowania leków lub zatrucia pokarmowego, gdy konieczne jest szybkie usunięcie toksyn przed ich wchłonięciem do krwiobiegu.
Zabieg wykonuje się zazwyczaj w warunkach szpitalnych, szczególnie na oddziałach ratunkowych. Procedura obejmuje wprowadzenie sondy przez nos lub usta do żołądka, a następnie podawanie i odsysanie płynu (najczęściej soli fizjologicznej) w celu rozcieńczenia i usunięcia toksyn. Przed wykonaniem płukania należy ocenić stan świadomości pacjenta i upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak oparzenia lub perforacja przewodu pokarmowego.
Skuteczność płukania żołądka jest największa, gdy zostanie wykonane w ciągu pierwszej godziny od spożycia substancji toksycznej. Po tym czasie efektywność zabiegu znacząco spada ze względu na przejście toksyn do dalszych odcinków przewodu pokarmowego. W aktualnych wytycznych medycznych podkreśla się, że płukanie żołądka powinno być stosowane selektywnie, po dokładnej ocenie potencjalnych korzyści i ryzyka dla pacjenta.
Do możliwych powikłań płukania żołądka należą: aspiracja treści żołądkowej do dróg oddechowych, urazy mechaniczne przewodu pokarmowego, zaburzenia elektrolitowe, bradykardia odruchowa oraz perforacja przełyku lub żołądka. Ze względu na te ryzyka oraz dostępność alternatywnych metod detoksykacji, takich jak podanie węgla aktywowanego, częstość wykonywania płukania żołądka w praktyce klinicznej w ostatnich latach zmniejszyła się.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluconazole Aurobindo 100 mg
Przedawkowanie flukonazolu, szczególnie w dawkach przekraczających standardowe 100 mg kapsułki, prowadzi do poważnych zaburzeń ośrodkowego układu nerwowego, w tym omamów (wzrokowych, słuchowych, dotykowych) oraz zachowań paranoidalnych. Dodatkowo mogą wystąpić inne objawy neurologiczne, takie jak pobudzenie psychoruchowe, dezorientacja i zaburzenia świadomości. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe wdrożenie leczenia objawowego, obejmującego monitorowanie funkcji życiowych oraz stanu neurologicznego, a także kontrolę funkcji nerek i wątroby, które odpowiadają za metabolizm i eliminację flukonazolu.
dezorientacja, farmakokinetyka flukonazolu, flukonazol, funkcja nerek, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, niewydolność nerek, omamy, omamy dotykowe, omamy słuchowe, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie flukonazolu, wymuszona diureza, zaburzenia percepcji, zaburzenia świadomości, zachowania paranoidalne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Naproxen Emo 100 mg/g
Preparat miejscowy Naproxen Emo zawiera 100 mg naproksenu w 1 g żelu i charakteryzuje się minimalnym ryzykiem przedawkowania przy prawidłowym stosowaniu, ze względu na ograniczone wchłanianie przez skórę. Jednakże nieprawidłowe użycie, takie jak aplikacja na dużą powierzchnię, częste stosowanie, stosowanie pod okluzją lub przypadkowe doustne spożycie (szczególnie u dzieci), może prowadzić do objawów zatrucia NLPZ. Objawy te obejmują nudności, wymioty, bóle brzucha, krwawienia z przewodu pokarmowego, bóle głowy, zawroty głowy, senność, dezorientację, wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, zmniejszenie diurezy, ostrą niewydolność nerek, reakcje nadwrażliwości skórnej oraz skurcz oskrzeli, zwłaszcza u pacjentów z astmą aspirynową.
astma aspirynowa, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa, elektrokardiogram, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, naproksen, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, preparat przeciwzapalny, reakcja nadwrażliwości, równowaga wodno-elektrolitowa, skurcz oskrzeli, węgiel aktywowany, zatrucie NLPZ - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olzapin 15 mg
Przedawkowanie olanzapiny, substancji czynnej leku Olzapin dostępnego w dawkach 15 mg i 20 mg, stanowi poważne zagrożenie dla życia pacjenta, mogące prowadzić do zatrzymania krążenia i oddychania. Objawy przedawkowania obejmują często występujące zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak pobudzenie, agresywność, dyzartria, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki) w ponad 10% przypadków. Znaczne klinicznie powikłania to złośliwy zespół neuroleptyczny, drgawki, delirium, depresja oddechowa, zatrzymanie oddychania oraz zaburzenia układu krążenia, w tym nadciśnienie, niedociśnienie, zaburzenia rytmu serca (<2% przypadków) i zatrzymanie krążenia. Dawki toksyczne zaczynają się już od 450 mg, choć opisano przeżycia po dawkach do około 2 g. Brak swoistej odtrutki wymaga leczenia objawowego i podtrzymującego, z zastosowaniem standardowych procedur w zatruciach.
adrenalina, aktywność beta-agonistyczna, benzodiazepina, beta-stymulacja, biodostępność, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, dopamina, drgawki, dyzartria, lek przeciwpsychotyczny, nadciśnienie, niedociśnienie, objaw podmiotowy, objaw pozapiramidowy, objaw przedmiotowy, olanzapina, olzapin, opioid, płukanie żołądka, płynoterapia, przedawkowanie mieszane, śpiączka, środek sympatykomimetyczny, tabletka powlekana, węgiel aktywowany, wspomagana wentylacja, zaburzenie psychiczne, zaburzenie rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie oddychania, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fluconazole B. Braun 2 mg/ml 2 mg/ml
Przedawkowanie flukonazolu manifestuje się głównie objawami neuropsychiatrycznymi, takimi jak omamy (wzrokowe, słuchowe lub dotykowe) oraz zachowania paranoidalne, które mogą prowadzić do nieprzewidywalnych i potencjalnie niebezpiecznych dla pacjenta zachowań. W literaturze medycznej opisano przypadki, w których te symptomy były kluczowymi wskaźnikami neurotoksyczności leku. W diagnostyce i monitorowaniu pacjentów z podejrzeniem przedawkowania należy zwrócić szczególną uwagę na te objawy, aby szybko wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne.
- Leksykon substancji czynnych
Olejek cynamonowca chińskiego – Przedawkowanie
Olejek cynamonowca chińskiego (Cinnamomi cassiae aetheroleum) stanowi 0,465 g na 100 g preparatu Argol Essenza Balsamica i zawiera głównie aldehyd cynamonowy, który w nadmiernych dawkach może wykazywać toksyczność. Produkt zawiera również wysoką zawartość alkoholu etylowego (57-63%), co przy przedawkowaniu doustnym może prowadzić do zaburzeń neurologicznych, takich jak upośledzenie zdolności prowadzenia pojazdów, zaburzenia koordynacji ruchowej oraz zawroty głowy. Dodatkowo, przedawkowanie może wywołać podrażnienie błon śluzowych, reakcje alergiczne (wysypka, świąd, obrzęk), zaburzenia układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz zaburzenia oddychania, zwłaszcza u osób z astmą.
aldehyd cynamonowy, alkohol etylowy, astma, biegunka, ból brzucha, choroba wątroby, Cinnamomi cassiae aetheroleum, duszność, leczenie objawowe, monitorowanie funkcji życiowych, objaw niepożądany, obrzęk, olejek cynamonowca chińskiego, olejek eteryczny, płukanie żołądka, podrażnienie błony śluzowej, podrażnienie jamy ustnej, reakcja alergiczna, rumień, skurcz oskrzeli, toksyczność, węgiel aktywowany, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie układu pokarmowego, zaburzenie zdolności psychomotorycznej, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Tianeptyna – Działania niepożądane
Tianeptyna, stosowana w leczeniu zaburzeń depresyjnych, wykazuje profil działań niepożądanych o przeważnie łagodnym nasileniu, obejmujących głównie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, zaparcia, ból brzucha), ośrodkowego układu nerwowego (senność, bóle głowy, zawroty głowy) oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Do istotnych działań niepożądanych należą: koszmary senne, nadużywanie i uzależnienie (szczególnie u osób <50 r.ż. z historią uzależnień), myśli i zachowania samobójcze, zaburzenia pozapiramidowe, tachykardia, skurcze dodatkowe, duszność, bóle mięśni i pleców oraz potencjalne uszkodzenia wątroby manifestujące się podwyższoną aktywnością enzymów wątrobowych i rzadko zapaleniem wątroby. Monitorowanie funkcji wątroby oraz stanu psychicznego pacjenta jest kluczowe podczas terapii.
bezsenność, drgawka, dyskineza, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, hiponatremia, jadłowstręt, monitoring bezpieczeństwa, myśli samobójcze, niewydolność oddechowa, omam, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pokrzywka, przewód pokarmowy, skurcz dodatkowy, splątanie, suchość błony śluzowej, tachykardia, tianeptyna, trądzik, uderzenie gorąca, uzależnienie od leku, węgiel aktywny, wysypka grudkowo-plamista, zaburzenie depresyjne, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie snu, zapalenie pęcherzowe skóry, zapalenie wątroby - Leksykon substancji czynnych
Tyzanidyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie tyzanidyny, nawet w dawce jednorazowej do 400 mg, stanowi poważny stan kliniczny z dominującymi objawami ze strony układu nerwowego, sercowo-naczyniowego i pokarmowego. Charakterystyczne symptomy obejmują nudności, wymioty, niedociśnienie tętnicze, bradykardię, wydłużenie odstępu QT z ryzykiem torsade de pointes, zawroty głowy, senność, niepokój ruchowy, śpiączkę, zwężenie źrenic oraz niewydolność oddechową. Mechanizm toksyczności opiera się na działaniu α₂-adrenergicznym, prowadzącym do depresji ośrodkowego układu nerwowego, zaburzeń elektrofizjologicznych mięśnia sercowego oraz bezpośredniego podrażnienia błony śluzowej żołądka. Czas półtrwania leku wynosi około 2-4 godzin, jednak w przedawkowaniu farmakokinetyka może ulec zaburzeniu, co wymaga wydłużonej obserwacji pacjenta, zwłaszcza przy preparatach o zmodyfikowanym uwalnianiu (np. Sirdalud MR).
bradykardia, depresja ośrodka oddechowego, depresja ośrodkowego układu nerwowego, farmakokinetyka leku, hiperkapnia, hipoksja, komorowe zaburzenia rytmu, mioza, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, płukanie żołądka, przedawkowanie tyzanidyny, skala Glasgow, śpiączka, torsade de pointes, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wymuszona diureza, zaburzenia elektrofizjologiczne mięśnia sercowego, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zawroty głowy, zespół zaburzeń oddechowych, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Asentra 100 mg
Przedawkowanie sertraliny stanowi poważny stan kliniczny, charakteryzujący się szerokim spektrum objawów, w tym sennością, nudnościami, tachykardią, drżeniami mięśniowymi, pobudzeniem, zawrotami głowy, a w cięższych przypadkach śpiączką. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia kardiologiczne, takie jak wydłużenie odstępu QTc oraz częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, które wymagają ścisłego monitorowania EKG i natychmiastowej interwencji. Przedawkowanie może prowadzić do zgonu zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z innymi lekami lub alkoholem, co podkreśla konieczność intensywnego postępowania medycznego i hospitalizacji pacjenta na oddziale toksykologii lub intensywnej terapii.
arytmia komorowa, depresja oddechowa, dializa, drożność dróg oddechowych, drżenie mięśniowe, hemoperfuzja, intubacja dotchawicza, monitorowanie EKG, monoterapia, obraz kliniczny, odstęp QTc, płukanie żołądka, pobudzenie, postępowanie medyczne, przedawkowanie sertraliny, śpiączka, tachykardia, toksykologia kliniczna, torsade de pointes, transfuzja wymienna, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wymuszona diureza, zaburzenie kardiologiczne, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bisoratio 10 10 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej Bisoratio 10, prowadzi do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, wynikających z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych. Charakterystyczne objawy to bradykardia (często <50 uderzeń/min), hipotonia, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością serca oraz chorobami układu oddechowego, takimi jak astma czy POChP. Hipoglikemia może być maskowana przez beta-adrenolityki, co wymaga szczególnej uwagi u diabetyków. Diagnostyka i monitorowanie obejmują EKG, parametry hemodynamiczne, saturację, poziom glukozy oraz równowagę wodno-elektrolitową.
agonista receptora beta2, atropina, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dopamina, dysfunkcja lewej komory, elektrostymulacja serca, fenoterol, glikogenoliza, glukoneogeneza, hemodializa, hipoglikemia, hipotonia, intubacja dotchawicza, izoprenalina, lek wazopresyjny, mechaniczna wentylacja płuc, niewydolność serca, noradrenalina, ostra niewydolność serca, perfuzja narządowa, płukanie żołądka, POChP, pozycja Trendelenburga, receptor beta-adrenergiczny, receptor beta1, receptor beta2, rzut serca, salbutamol, skurcz oskrzeli, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedawkowanie – Femoston conti 1 mg + 5 mg
Femoston conti to preparat hormonalnej terapii zastępczej zawierający 1 mg 17β-estradiolu (estradiol półwodny) oraz 5 mg dydrogesteronu w każdej tabletce. Przedawkowanie tego leku charakteryzuje się niską toksycznością, jednak może wywołać objawy takie jak nudności, wymioty, tkliwość piersi, zawroty głowy, bóle brzucha, senność oraz nieregularne krwawienia po odstawieniu. Mechanizmy tych objawów wynikają głównie z nadmiernego działania estrogenów i progestagenów na ośrodek wymiotny, tkankę gruczołową piersi, układ nerwowy oraz endometrium. Pomimo braku bezpośredniego zagrożenia życia, konieczna jest ocena kliniczna i monitorowanie pacjentki, zwłaszcza w kontekście ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych, które mogą być nasilone przez estrogeny.
17β-estradiol, diagnostyka różnicowa, dydrogesteron, endometrium, estradiol półwodny, Femoston conti, hormonalna terapia zastępcza, krwawienie po odstawieniu, leczenie objawowe, niepożądany objaw, ośrodek wymiotny, płukanie żołądka, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, proliferacja tkanki gruczołowej, tkliwość uciskowa piersi, układ krzepnięcia, węgiel aktywowany, zaburzenie równowagi hormonalnej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Diaril 2 mg
Przedawkowanie glimepirydu, substancji czynnej leku Diaril, prowadzi do przedłużonej hipoglikemii trwającej od 12 do 72 godzin, z możliwością nawrotów po początkowej poprawie. Objawy kliniczne obejmują nudności, wymioty, bóle nadbrzusza oraz objawy neurologiczne takie jak niepokój ruchowy, drżenia mięśniowe, zaburzenia widzenia, problemy z koordynacją, senność, a w ciężkich przypadkach śpiączkę i drgawki. Objawy mogą pojawić się z opóźnieniem do 24 godzin od zażycia nadmiernej dawki, co wymaga długotrwałej hospitalizacji i monitorowania parametrów życiowych oraz stężenia glukozy we krwi.
ból nadbrzusza, drgawki, drżenie mięśniowe, glimepiryd, hiperglikemia, hipoglikemia, hospitalizacja, intensywna opieka medyczna, nudności, płukanie żołądka, przedłużona hipoglikemia, roztwór glukozy, senność, śpiączka, śpiączka hipoglikemiczna, splątanie, stężenie glukozy we krwi, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenie koordynacji, zaburzenie świadomości, zaburzenie widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pulnozin 50 mg/ml
Przedawkowanie karbocysteiny, substancji czynnej leku Pulnozin 50 mg/ml (syrop), manifestuje się głównie objawami ze strony układu pokarmowego, takimi jak bóle żołądka, nudności oraz wymioty, które pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych godzin po przyjęciu nadmiernej dawki. W przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest natychmiastowe wdrożenie płukania żołądka w celu usunięcia niewchłoniętej substancji oraz ścisła obserwacja pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania funkcji życiowych, stanu klinicznego oraz równowagi wodno-elektrolitowej, która może zostać zaburzona wskutek wymiotów. Należy pamiętać, że nie istnieje swoista odtrutka na karbocysteinę, co determinuje konieczność leczenia objawowego i podtrzymującego. Leczenie przedawkowania Pulnozinu obejmuje przede wszystkim terapię objawową ukierunkowaną na łagodzenie dolegliwości żołądkowo-jelitowych oraz wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych, zwłaszcza w przypadku nasilonych wymiotów. Ponadto, ze względu na obecność substancji pomocniczych w preparacie, takich jak metylu parahydroksybenzoesan (0,0015 g/ml) oraz sacharoza (0,5775 g/ml), należy uwzględnić potencjalne działania niepożądane wynikające z ich przedawkowania. Kompleksowe postępowanie medyczne powinno być prowadzone pod stałą kontrolą parametrów życiowych pacjenta, aby zapobiec powikłaniom i zapewnić odpowiednie wsparcie terapeutyczne.
ból nadbrzusza, ból żołądka, funkcje życiowe, karbocysteina, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, metylu parahydroksybenzoesan, nudności, obserwacja medyczna, odtrutka swoista, opróżnianie żołądka, płukanie żołądka, równowaga wodno-elektrolitowa, sacharoza, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Olanzapine Aurovitas 10 mg
Przedawkowanie olanzapiny, dostępnej w dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 20 mg w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Olanzapine Aurovitas), stanowi poważne zagrożenie dla życia pacjenta. Objawy przedawkowania obejmują bardzo częste manifestacje, takie jak częstoskurcz (>10% przypadków), pobudzenie lub agresywność, dyzartrię, objawy pozapiramidowe oraz obniżony poziom świadomości (od sedacji do śpiączki). Inne istotne klinicznie objawy, występujące rzadziej (<10%), to delirium, drgawki, złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia oddechowe (depresja oddechowa, zachłyśnięcie), zaburzenia ciśnienia tętniczego, arytmie serca oraz zatrzymanie krążenia i oddychania. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia rytmu serca, które choć występują w mniej niż 2% przypadków, mogą prowadzić do zatrzymania krążenia. Zgłoszono przypadki śmiertelne po jednorazowej dawce nie większej niż 450 mg, ale także przeżycia po dawce około 2 g, co wskazuje na dużą zmienność indywidualnej reakcji na przedawkowanie.
aktywność beta-agonistyczna, arytmia, beta-stymulacja, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, delirium, depresja oddechowa, dostępność biologiczna, drgawki, dyzartria, lek sympatykomimetyczny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości, okres półtrwania leku, olanzapina, płukanie żołądka, pobudzenie agresywne, przedawkowanie olanzapiny, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, węgiel aktywny, zaburzenia ciśnienia, zaburzenia oddechowe, zaburzenia rytmu serca, zachłyśnięcie, zapaść krążeniowa, zatrzymanie krążenia i oddychania, zespół objawów klinicznych, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Contrahist Allergy 5 mg
Przedawkowanie lewocetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Contrahist Allergy (5 mg), manifestuje się odmiennie u dorosłych i dzieci. U dorosłych dominuje nasilona senność, która może prowadzić do zaburzeń świadomości. U dzieci obraz kliniczny jest dwufazowy: początkowo występuje pobudzenie i niepokój ruchowy, które następnie przechodzą w fazę senności. Brak swoistego antidotum wymaga wdrożenia leczenia objawowego i podtrzymującego, dostosowanego do stanu pacjenta. Wczesne płukanie żołądka może być rozważone, jeśli od przyjęcia leku minął krótki czas, celem eliminacji niewchłoniętej substancji czynnej.
antidotum, Contrahist Allergy, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lewocetyryzyny dichlorowodorek, nadruchliwość, niepokój psychoruchowy, niepokój ruchowy, płukanie żołądka, pobudzenie, pobudzenie i niepokój, postępowanie kliniczne, postępowanie terapeutyczne, senność, stan neurologiczny, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – ApoRami 1,25 mg
Przedawkowanie ramiprylu, inhibitora konwertazy angiotensyny (ACE), prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych, wynikających z nadmiernego zahamowania układu renina-angiotensyna-aldosteron. Kluczowe objawy kliniczne to znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego z ryzykiem wstrząsu, bradykardia (<60 uderzeń/min), hiperkaliemia oraz hiponatremia, a także niewydolność nerek objawiająca się oligurią lub anurią oraz wzrostem stężenia kreatyniny i mocznika. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują rozszerzenie obwodowego łożyska naczyniowego, zmniejszenie pojemności minutowej serca, retencję potasu i utratę sodu oraz spadek filtracji kłębuszkowej. Wartości parametrów do monitorowania to m.in. ciśnienie tętnicze, tętno, stężenia elektrolitów, kreatyniny, mocznika, GFR, gazometria oraz EKG.
agonista receptorów alfa-1-adrenergicznych, angiotensyna II, anuria, bradykardia, ciśnienie tętnicze, drgawki, EKG, filtracja kłębuszkowa, gazometria, hemodializa, hiperkaliemia, hiponatremia, hipoperfuzja narządów, hipotonia, inhibitor konwertazy angiotensyny, konwersja angiotensyny, leczenie nerkozastępcze, niewydolność nerek, noradrenalina, obwodowe łożysko naczyniowe, oliguria, płukanie żołądka, pojemność minutowa serca, ramipryl, ramiprylat, równowaga kwasowo-zasadowa, stężenie kreatyniny, układ przewodzący serca, układ renina-angiotensyna-aldosteron, wazokonstrykcja, węgiel aktywowany, wstrząs, wydzielanie aldosteronu, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Allefin Allergy 5 mg
Przedawkowanie lewocetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Allefin Allergy 5 mg, manifestuje się różnorodnie w zależności od wieku pacjenta. U dorosłych dominuje senność, która może prowadzić do zaburzeń świadomości o różnym nasileniu. U dzieci obraz kliniczny jest dwufazowy: początkowo występuje pobudzenie i niepokój ruchowy, a następnie faza senności. Wczesne rozpoznanie objawów jest kluczowe dla wdrożenia odpowiedniego leczenia, które opiera się na terapii objawowej i podtrzymującej funkcje życiowe.
antidotum, dekontaminacja przewodu pokarmowego, funkcje życiowe, hemodializa, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lewocetyryzyna dichlorowodorek, manifestacja kliniczna, metoda nerkozastępcza, obraz kliniczny, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, przedawkowanie lewocetyryzyny, senność, zaburzenia świadomości - Leksykon substancji czynnych
Propranolol – Przedawkowanie
Propranolol, jako nieselektywny beta-adrenolityk, w przedawkowaniu wywołuje zróżnicowane objawy kliniczne, głównie ze strony układu krążenia, ośrodkowego układu nerwowego oraz układu oddechowego. U dorosłych zgony odnotowano po spożyciu około 2 g substancji, natomiast u dzieci dawki powyżej 40 mg mogą powodować poważne zaburzenia. Dominujące objawy to bradykardia, niedociśnienie tętnicze, obrzęk płuc, zaburzenia przewodzenia serca oraz wstrząs kardiogenny. W OUN obserwuje się senność, splątanie, drgawki, omamy, a w ciężkich przypadkach śpiączkę. Dodatkowo mogą wystąpić skurcz oskrzeli, cyanoza, wymioty, depresja oddechowa, hipoglikemia i hipokalcemia. Kardioselektywność propranololu jest znacznie osłabiona w przedawkowaniu, co nasila ogólnoustrojowe efekty blokady receptorów beta-adrenergicznych, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego i współistniejącymi schorzeniami kardiologicznymi, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku i z chorobą niedokrwienną serca.
aminofilina, antagonista wapnia, arytmia, atropina, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, depresja oddechowa, diazepam, digoksyna, dobutamina, dopamina, drgawki, glukagon, halucynacja, hipoglikemia, hipokalcemia, izoprenalina, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, neuroleptyk, niedociśnienie tętnicze, niewydolność lewej komory serca, niewydolność oddechowa, noradrenalina, obrzęk płuc, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, propranolol, receptor beta-adrenergiczny, resuscytacja, rozrusznik serca, salbutamol, sinica, skurcz oskrzeli, śpiączka, stymulacja nerwu błędnego, stymulacja serca, teofilina, układ krążenia, układ oddechowy, węgiel aktywny, wstrząs kardiogenny, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie akcji serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sanval 10 mg
Przedawkowanie winianu zolpidemu (Sanval, 10 mg) prowadzi do istotnego zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego (OUN), manifestującego się spektrum objawów od senności, letargu, splątania, aż do utraty przytomności, depresji oddechowej, zaburzeń krążenia i śpiączki. Objawy neurologiczne obejmują zaburzenia widzenia, dyzartrię, dystonię, ataksję oraz osłabienie mięśni. Występują również reakcje paradoksalne, takie jak niepokój ruchowy i omamy. Przedawkowanie w połączeniu z innymi substancjami depresyjnymi OUN, zwłaszcza alkoholem, zwiększa ryzyko ciężkich powikłań, w tym zgonu. Zolpidem nie jest dializowalny, co ogranicza możliwości eliminacji leku z organizmu.
ataksja, bradykardia, depresja oddechowa, drgawka, dystonia, dyzartria, flumazenil, hipotensja, letarg, niepokój ruchowy, omam, osłabienie mięśni, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, reakcja paradoksalna, śpiączka, splątanie, utrata przytomności, węgiel aktywowany, winian zolpidemu, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zaburzenie widzenia, zahamowanie czynności OUN, zahamowanie ośrodka oddechowego, zatrucie lekiem nasennym - Leksykon leków
Przedawkowanie – Titlodine 4 mg
Przedawkowanie tolterodyny, substancji czynnej leku Titlodine (2 mg lub 4 mg kapsułki o przedłużonym uwalnianiu), prowadzi do nasilenia działań przeciwcholinergicznych, takich jak zaburzenia akomodacji, zatrzymanie moczu oraz potencjalne wydłużenie odstępu QT w EKG. W badaniach klinicznych dawka 12,8 mg tolterodyny o konwencjonalnym uwalnianiu wywołała istotne działania niepożądane, a dawka 8 mg (dwukrotność zalecanej) wiązała się z zaburzeniami repolaryzacji serca. Objawy przedawkowania obejmują halucynacje, pobudzenie psychoruchowe, drgawki, niewydolność oddechową, tachykardię, zatrzymanie moczu oraz mydriazę, wymagającą specjalistycznego postępowania terapeutycznego.
benzodiazepina, beta-bloker, blokada receptorów muskarynowych, cewnikowanie pęcherza moczowego, drgawka, działanie przeciwcholinergiczne, fizostygmina, halucynacja, hipoksemia, inhibitor cholinoesterazy, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, mydriaza, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, odstęp QT, ośrodkowe działanie przeciwcholinergiczne, ośrodkowy układ nerwowy, pilokarpina, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, retencja moczu, rozszerzenie źrenic, sztuczne oddychanie, tachykardia, trudność w oddawaniu moczu, węgiel aktywowany, wentylacja mechaniczna, winian tolterodyny, zaburzenie akomodacji, zaburzenie świadomości, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Omsal 0,4 mg kapsułki o przedłużonym uwalnianiu 0,4 mg
Przedawkowanie chlorowodorku tamsulosyny stanowi istotne ryzyko ze względu na silne działanie hipotensyjne, które może prowadzić do znacznego obniżenia ciśnienia tętniczego i zaburzeń perfuzji narządowej. Objawy kliniczne obejmują ciężkie niedociśnienie, ból głowy (zgłoszony przy dawce 12 mg, czyli 30-krotności dawki terapeutycznej), zaburzenia rytmu serca oraz zaburzenia świadomości, takie jak zawroty głowy i omdlenia. Wystąpienie tych symptomów może nastąpić niezależnie od wielkości przedawkowanej dawki, co podkreśla konieczność szybkiej interwencji medycznej. Monitorowanie funkcji sercowo-naczyniowych i neurologicznych jest kluczowe w ocenie stanu pacjenta po przedawkowaniu tamsulosyny.
ból głowy, chlorowodorek tamsulosyny, ciężkie niedociśnienie, ciśnienie tętnicze krwi, działanie hipotensyjne, hemodializa, hipoperfuzja, krwiobieg, lek wazokonstrykcyjny, niedociśnienie, omdlenie, osmotyczny środek przeczyszczający, pasaż jelitowy, perfuzja narządów, płukanie żołądka, przedawkowanie leku, siarczan sodu, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności serca, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Poltram 100 50 mg/ml
Przedawkowanie tramadolu chlorowodorku, substancji czynnej leku Poltram 100, stanowi poważne zagrożenie dla życia pacjenta, manifestując się objawami ze strony ośrodkowego układu nerwowego, układu oddechowego i krążenia. Charakterystycznym objawem jest zwężenie źrenic, które wspomaga diagnostykę różnicową zatruć opioidowych. Występują również wymioty zwiększające ryzyko aspiracji, zaburzenia świadomości oceniane w skali Glasgow, drgawki wymagające dożylnego podania diazepamu oraz depresja oddechowa, którą leczy się naloksonem. Przedawkowanie może prowadzić do niewydolności krążenia, objawiającej się spadkiem ciśnienia tętniczego i zaburzeniami rytmu serca, a także do zahamowania perystaltyki jelit. W literaturze opisano także przypadki zespołu serotoninowego, szczególnie u pacjentów stosujących tramadol wraz z lekami serotoninergicznymi, objawiającego się triadą zaburzeń psychicznych, autonomicznych i neuromięśniowych.
antagonista receptorów opioidowych, aspiracja treści żołądkowej, depresja oddechowa, diazepam, drgawki, drożność dróg oddechowych, hemodializa, hemofiltracja, leki serotoninergiczne, nalokson, niewydolność krążenia, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, preparat o przedłużonym uwalnianiu, selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Glasgow, tramadol chlorowodorek, węgiel aktywny, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia świadomości, zahamowanie perystaltyki, zatrucie tramadolem, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Przedawkowanie – Flegamina Baby 2 mg/ml
Przedawkowanie bromoheksyny chlorowodorku, substancji czynnej leku Flegamina Baby (2 mg/ml, 20 kropli = 1 ml), jest rzadko opisywane i nie posiada szczegółowo udokumentowanych specyficznych objawów u ludzi. Obserwowane symptomy przedawkowania są zbliżone do działań niepożądanych znanych z terapii w dawkach terapeutycznych i obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, układu nerwowego oraz innych układów, wynikające z nasilenia farmakologicznego działania bromoheksyny. Dodatkowo, obecność substancji pomocniczych takich jak etanol 96% (40 mg/ml), metylu parahydroksybenzoesan (0,6 mg/ml) i propylu parahydroksybenzoesan (0,2 mg/ml) może przyczyniać się do wystąpienia dodatkowych objawów toksycznych przy znacznych dawkach.
błąd medyczny, bromoheksyna chlorowodorek, dawka terapeutyczna, dolegliwości przewodu pokarmowego, etanol, krople doustne, leczenie objawowe, metylu parahydroksybenzoesan, monitorowanie funkcji życiowych, płukanie żołądka, propylu parahydroksybenzoesan, przedawkowanie bromoheksyny, substancja pomocnicza, węgiel aktywny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Cetix 100 mg/5 ml
Przedawkowanie cefiksymu wymaga starannej obserwacji klinicznej, mimo ograniczonych danych dotyczących jego konsekwencji. Badania wykazały, że jednorazowa dawka do 2 g nie powoduje istotnego nasilenia działań niepożądanych w porównaniu do standardowego dawkowania. Jednak u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby lub chorobami współistniejącymi ryzyko powikłań może być większe. W przypadku podejrzenia przedawkowania zaleca się płukanie żołądka, gdyż nie istnieje specyficzne antidotum dla cefiksymu. Hemodializa i dializa otrzewnowa mają ograniczoną skuteczność w eliminacji leku, co wynika z jego farmakokinetyki.
adrenalina, antybiotyk, cefalosporyna, dializa otrzewnowa, działanie neurotoksyczne, EKG, gazometria, hemodializa, kortykosteroid, lek przeciwhistaminowy, morfologia krwi, nefrotoksyczność, neutropenia, obrzęk naczynioruchowy, płukanie żołądka, przedawkowanie cefiksymu, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie krzepnięcia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nerwobonisol –
Preparat Nerwobonisol, będący płynem doustnym o złożonym składzie ziołowym, zawiera 60-70% (v/v) etanolu oraz ekstrakty z melisy, chmielu, rumianku, serdecznika, głogu i kozłka lekarskiego. Dotychczas nie odnotowano przypadków przedawkowania, jednak ze względu na wysoką zawartość alkoholu etylowego istnieje ryzyko zatrucia etanolem, szczególnie u dzieci, osób z niską tolerancją alkoholu oraz pacjentów z chorobami wątroby. Dodatkowo, składniki o działaniu sedatywnym mogą nasilać objawy nadmiernej sedacji, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy. Potencjalne objawy przedawkowania obejmują zaburzenia równowagi, mowy, koordynacji, nudności, wymioty, senność, spowolnienie oddechu, hipotermię, a także zaburzenia krążeniowe i żołądkowo-jelitowe.
benzodiazepina, choroba układu krążenia, choroba wątroby, efekt sedatywny, hipotensja, hipotermia, korzeń kozłka lekarskiego, koszyczki rumianku, kwiatostan głogu, lek przeciwpsychotyczny, melisa, nadmierna sedacja, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, serdecznik, szyszki chmielu, zaburzenie równowagi, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrucie etanolem - Leksykon leków
Przedawkowanie – ApoTiapina 25 mg
Przedawkowanie kwetiapiny, substancji czynnej leku ApoTiapina, prowadzi do nasilenia jej działań farmakologicznych, manifestujących się głównie objawami sedatywnymi (senność, uspokojenie), zaburzeniami układu krążenia (częstoskurcz, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT), objawami antycholinergicznymi (zatrzymanie moczu, splątanie), zaburzeniami neurologicznymi (drgawki, stan padaczkowy), mięśniowymi (rabdomioliza) oraz oddechowymi (niewydolność oddechowa). Szczególnie narażeni są pacjenci z ciężką chorobą układu krążenia, u których ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych jest znacznie podwyższone. W najcięższych przypadkach może dojść do zespołu majaczeniowego, śpiączki, a nawet zgonu.
ApoTiapina, blok serca, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, choroba układu krążenia, częstoskurcz, dopamina, drgawki, działanie sedatywne, epinefryna, fizostygmina, kwetiapina, leki sympatomimetyczne, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, objawy antycholinergiczne, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, poszerzenie zespołu QRS, rabdomioliza, receptory beta-adrenergiczne, śpiączka, stan padaczkowy, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Quetiapine Aurovitas 200 mg
Przedawkowanie kwetiapiny prowadzi do nasilenia jej farmakologicznych efektów, manifestujących się głównie jako senność, uspokojenie, tachykardia, niedociśnienie tętnicze oraz objawy przeciwcholinergiczne, takie jak zatrzymanie moczu i suchość błon śluzowych. W ciężkich przypadkach obserwuje się poważne powikłania, w tym wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rabdomiolizę, niewydolność oddechową, zespół majaczeniowy, śpiączkę, a nawet zgon. Szczególnie narażeni na ciężkie skutki są pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego. Brak specyficznej odtrutki wymusza leczenie objawowe, z naciskiem na monitorowanie funkcji oddechowych i sercowo-naczyniowych oraz wsparcie intensywnej terapii.
blok serca, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, choroba układu sercowo-naczyniowego, dopamina, drgawki, drożność dróg oddechowych, działanie przeciwcholinergiczne, epinefryna, fizostygmina, kwetiapina, lek sympatykomimetyczny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, oddział intensywnej opieki medycznej, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, poszerzenie zespołu QRS, przewodnictwo serca, rabdomioliza, receptor beta-adrenergiczny, rozpad mięśni prążkowanych, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, tachykardia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy, zespół przeciwcholinergiczny - Leksykon substancji czynnych
Nalokson – Przedawkowanie
Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych stosowanym głównie do odwracania depresji oddechowej wywołanej przez opioidy. Preparaty zawierające nalokson, zarówno samodzielne (np. Naloxone Accord) jak i złożone z oksykodonem (Enolwen, Oxyduo), cechują się szerokim indeksem terapeutycznym. W badaniach klinicznych dawki do 10 mg podawane dożylnie były dobrze tolerowane bez działań niepożądanych. Przedawkowanie samego naloksonu jest mało prawdopodobne, natomiast w preparatach złożonych objawy przedawkowania najczęściej wynikają z działania oksykodonu i obejmują miozę, depresję oddechową (częstość oddechów <12/min), senność, zwiotczenie mięśni, bradykardię oraz hipotensję (ciśnienie skurczowe <90 mmHg). Ciężkie przypadki mogą prowadzić do śpiączki, niekardiogennego obrzęku płuc, niewydolności krążenia, a nawet zgonu. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest toksyczna leukoencefalopatia.
agonista receptorów opioidowych, antagonista opioidów, antagonista receptorów opioidowych, bradykardia, chlorowodorek naloksonu, depresja oddechowa, hipotensja, hipotonia mięśniowa, indeks terapeutyczny, lek wazopresyjny, leukoencefalopatia toksyczna, mioza, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc niekardiogenny, oksykodon, płukanie żołądka, przedawkowanie opioidów, przedłużone uwalnianie, uszkodzenie istoty białej, wentylacja mechaniczna, wlew dożylny, wstrząs krążeniowy, zespół odstawienia opioidowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Valsartan + hydrochlorothiazide Krka 80 mg + 12,5 mg
Przedawkowanie leku Valsartan + hydrochlorothiazide Krka (80 mg + 12,5 mg) prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych, wynikających z działania dwóch substancji czynnych. Walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń i znaczące obniżenie ciśnienia tętniczego, co może skutkować niedociśnieniem, zaburzeniami świadomości, zapaścią krążeniową oraz wstrząsem. Hydrochlorotiazyd, diuretyk tiazydowy, wywołuje hipowolemię i zaburzenia elektrolitowe (szczególnie hipokaliemię, hipomagnezemię, hipokalcyemię), które manifestują się nudnościami, sennością, zaburzeniami rytmu serca oraz bolesnymi skurczami mięśni. Kompleksowy obraz kliniczny wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i monitorowania parametrów życiowych pacjenta.
antagonista receptora angiotensyny II, arytmia, białko osocza, ciśnienie tętnicze, dekontaminacja przewodu pokarmowego, diuretyk tiazydowy, diureza i natriureza, gospodarka elektrolitowa, gospodarka kwasowo-zasadowa, hemodializa, hipokaliemia, hipowolemia, komorowe zaburzenie rytmu, leczenie antyarytmiczne, lek wazopresorowy, niedobór magnezu, niedobór potasu, niedobór wapnia, niedociśnienie tętnicze, ośrodkowy układ nerwowy, ostra niewydolność krążenia, ostra niewydolność nerek, płukanie żołądka, rozszerzenie naczyń krwionośnych, skurcz mięśni, tachykardia i bradykardia, układ renina-angiotensyna-aldosteron, węgiel aktywowany, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie hemodynamiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Amaryl 4 4 mg
Przedawkowanie glimepirydu, substancji czynnej leku Amaryl stosowanego w terapii cukrzycy typu 2, prowadzi do ciężkiej hipoglikemii o długim czasie trwania (12-72 godziny) i ryzyku nawrotów. Objawy hipoglikemii obejmują zarówno symptomy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle nadbrzusza), jak i neurologiczne (niepokój ruchowy, drżenia, zaburzenia widzenia, trudności w koordynacji, senność, śpiączka, drgawki). Charakterystyczne jest opóźnione pojawienie się objawów, które mogą nie wystąpić w ciągu pierwszych 24 godzin po przedawkowaniu. W ciężkich przypadkach konieczna jest hospitalizacja i długotrwałe monitorowanie ze względu na ryzyko nawrotów hipoglikemii.
Amaryl, ból nadbrzusza, cukrzyca typu 2, dożylne podanie glukozy, drgawki, drżenie, glimepiryd, glukagon, hiperglikemia, hipoglikemia, hipoglikemia polekowa, monitorowanie glikemii, niepokój ruchowy, niski poziom glukozy, nudności, obniżony poziom glukozy, oktreotyd, płukanie żołądka, senność, śpiączka, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oramorph 20 mg/ml
Oramorph w postaci kropli doustnych zawiera morfinę siarczan w stężeniu 20 mg/ml, gdzie jedna kropla odpowiada 1,25 mg substancji czynnej. Przedawkowanie morfiny prowadzi do charakterystycznego zespołu klinicznego, w którym dominującym objawem jest depresja oddechowa z częstością oddechów spadającą nawet do 2-4/min, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Typowe symptomy to mioza, niedociśnienie tętnicze, które z czasem może przejść w wstrząs, zaburzenia rytmu serca (tachykardia lub bradykardia), zachłystowe zapalenie płuc, rabdomioliza oraz hipotermia. W ciężkich przypadkach obserwuje się rozszerzenie źrenic w wyniku znacznego niedotlenienia, głęboką śpiączkę oraz niewydolność krążenia. U dzieci mogą wystąpić uogólnione napady drgawkowe. Najczęstszą przyczyną zgonu jest niewydolność oddechowa i jej powikłania, takie jak obrzęk płuc.
antagonista receptorów opioidowych, bradykardia, ciśnienie tętnicze, depresja oddechowa, drgawki uogólnione, hipotermia, leki wazopresyjne, mioza, morfina siarczan, mydriaza, nalokson, niedociśnienie, niedotlenienie, niewydolność krążenia, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc, opioid, płukanie żołądka, rabdomioliza, sinica, śpiączka, tachykardia, tlenoterapia, wstrząs, zaburzenia rytmu serca, zachłystowe zapalenie płuc, zatrucie morfiną - Leksykon leków
Przedawkowanie – MST Continus 200 mg
Przedawkowanie siarczanu morfiny, substancji czynnej MST Continus, stanowi poważne zagrożenie życia z powodu wąskiego indeksu terapeutycznego opioidów. Szczególnie niebezpieczne jest rozkruszenie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, co prowadzi do natychmiastowego uwolnienia całej dawki (dostępne dawki: 10 mg, 30 mg, 60 mg, 100 mg, 200 mg). Klinicznie przedawkowanie manifestuje się depresją ośrodka oddechowego (płytki, nieregularny oddech, możliwe zatrzymanie oddechu), zaburzeniami świadomości (od senności do śpiączki), miozą, rabdomiolizą, zwiotczeniem mięśni szkieletowych, bradykardią (<60/min), niedociśnieniem tętniczym oraz powikłaniami takimi jak zachłystowe zapalenie płuc. Główna przyczyna zgonów to niewydolność oddechowa spowodowana nadmierną depresją ośrodka oddechowego w pniu mózgu.
alkalizacja moczu, amina presyjna, antagonista receptorów opioidowych, antybiotykoterapia, aspiracja treści żołądkowej, bradykardia, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, duszność, indeks terapeutyczny, infuzja dożylna, lek opioidowy, mioza, MST Continus, nalokson, nerw błędny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostry zespół odstawienia, pień mózgu, płukanie żołądka, rabdomioliza, receptor opioidowy, rozpad komórek mięśniowych, rozszerzenie naczyń żylnych, siarczan morfiny, szpilkowata źrenica, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, układ przywspółczulny, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie krążenia, zaburzenie świadomości, zachłystowe zapalenie płuc, zwężenie źrenic, zwiotczenie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Levocetirizine Hasco 0,5 mg/ml
Przedawkowanie lewocetyryzyny w postaci roztworu doustnego (0,5 mg/ml) manifestuje się różnorodnie w zależności od wieku pacjenta. U dorosłych dominującym objawem jest nasilona i przedłużona senność, natomiast u dzieci obserwuje się dwufazowy przebieg: początkowo pobudzenie i niepokój ruchowy, a następnie fazę senności. W diagnostyce i monitorowaniu pacjentów z podejrzeniem przedawkowania należy zwrócić szczególną uwagę na te objawy oraz na parametry życiowe, aby odpowiednio ocenić stan kliniczny i ryzyko powikłań.
antidotum, hemodializa, leczenie objawowe, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, lewocetyryzyna dichlorowodorek, niepokój, niepokój ruchowy, płukanie żołądka, pobudzenie, pobudzenie psychomotoryczne, przedawkowanie lewocetyryzyny, roztwór doustny, senność, techniki nerkozastępcze, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedawkowanie – Citabax 40 40 mg
Przedawkowanie cytalopramu, choć rzadkie jako monoterapia, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, zwłaszcza przy jednoczesnym spożyciu alkoholu lub innych leków, takich jak trójpierścieniowe antydepresanty, inhibitory MAO czy inne SSRI. Dawka śmiertelna nie jest jednoznacznie określona, jednak odnotowano przeżycia po dawkach przekraczających 2 g. Klinicznie przedawkowanie manifestuje się szerokim spektrum objawów obejmujących układ nerwowy (drgawki, śpiączka, pobudzenie), sercowo-naczyniowy (tachykardia, bradykardia, wydłużenie QT, poszerzenie QRS, ryzyko torsade de pointes, zatrzymanie akcji serca) oraz inne objawy, w tym zespół serotoninowy z gorączką i podwyższoną kinazą kreatynową. Szczególnie niebezpieczne są zaburzenia rytmu serca i ciężka bradykardia z niedociśnieniem, które mogą prowadzić do zgonu.
antidotum, blok odnogi pęczka Hissa, bradyarytmia, bradykardia, dawka śmiertelna, hiperwentylacja, inhibitor MAO, intubacja dotchawicza, kinaza kreatynowa, lek SSRI, mydriaza, płukanie żołądka, polimorficzny częstoskurcz komorowy, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie cytalopramu, rabdomioliza, rytm węzłowy, sinica, środek przeczyszczający, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, zapis EKG, zastoinowa niewydolność serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – AuroMirta ORO 30 mg
Przedawkowanie mirtazapiny, zwłaszcza w dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, może prowadzić do depresji ośrodkowego układu nerwowego manifestującej się obniżeniem świadomości, sedacją i dezorientacją, a także do zaburzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak tachykardia (>100/min) oraz łagodne do umiarkowanego nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze. Szczególnie niebezpieczne jest wydłużenie odstępu QT na EKG, które może skutkować torsade de pointes – groźną arytmią komorową zagrażającą życiu. Ryzyko ciężkiego przebiegu zwiększa jednoczesne przedawkowanie innych leków (zwłaszcza serotonergicznych i wydłużających QTc), współistniejące choroby sercowo-naczyniowe oraz stosowanie inhibitorów MAO. W przypadku przedawkowania mirtazapiny obserwuje się także możliwość wystąpienia zespołu serotoninowego, szczególnie przy współistniejącym stosowaniu innych substancji serotonergicznych.
antagonista H1, arytmia komorowa, benzodiazepina, depresja ośrodkowego układu nerwowego, hiperrefleksja, hipertermia, inhibitor MAO, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpsychotyczny, mirtazapina, monitorowanie elektrokardiograficzne, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, oczyszczanie pozaustrojowe, opioid, płukanie żołądka, tachykardia, torsade de pointes, wazopresor, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie krążenia, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Ketonal Duo 150 mg
Przedawkowanie ketoprofenu, opisywane w dawkach sięgających do 2,5 g, zazwyczaj manifestuje się objawami o umiarkowanym nasileniu, które nie zagrażają bezpośrednio życiu pacjenta. Dominują symptomy ze strony ośrodkowego układu nerwowego i przewodu pokarmowego, takie jak letarg, senność, nudności, wymioty oraz ból w nadbrzuszu. Warto podkreślić, że dawki te znacznie przekraczają maksymalną zalecaną dawkę dobową Ketonal DUO, wynoszącą 150 mg. Brak swoistej odtrutki wymaga stosowania leczenia objawowego i podtrzymującego, z uwzględnieniem monitorowania funkcji nerek oraz równowagi kwasowo-zasadowej.
ból nadbrzusza, hemodializa, Ketonal DUO, ketoprofen, kwasica, letarg, nawodnienie pacjenta, niewydolność nerek, nudności, ośrodkowy układ nerwowy, perfuzja narządowa, płukanie żołądka, przedawkowanie ketoprofenu, przewód pokarmowy, równowaga kwasowo-zasadowa, senność, węgiel aktywny, wydalanie moczu, wymioty - Leksykon substancji czynnych
Sylodosyna – Przedawkowanie
Sylodosyna, stosowana w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego w dawkach terapeutycznych 4-8 mg, była badana klinicznie w dawkach do 48 mg/dobę, co stanowi sześciokrotność maksymalnej dawki terapeutycznej. Głównym objawem przedawkowania jest niedociśnienie ortostatyczne, objawiające się nagłym spadkiem ciśnienia tętniczego przy zmianie pozycji ciała, co może prowadzić do zawrotów głowy, omdleń i upadków. W przypadku przedawkowania sylodosyny konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów hemodynamicznych, zwłaszcza ciśnienia tętniczego w pozycji leżącej i stojącej, oraz obserwacja objawów niedociśnienia ortostatycznego.
Postępowanie w przedawkowaniu sylodosyny obejmuje dekontaminację przewodu pokarmowego (wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka) jeśli od zażycia leku upłynął krótki czas, oraz leczenie wspomagające układ krążenia, w tym ułożenie pacjenta w pozycji horyzontalnej z uniesionymi nogami, nawodnienie dożylne i w cięższych przypadkach podanie leków wazopresyjnych. Ze względu na wysoki stopień wiązania sylodosyny z białkami osocza (96,6%), hemodializa nie jest skuteczną metodą eliminacji leku z organizmu i nie jest zalecana. Kompleksowe postępowanie powinno koncentrować się na usunięciu substancji z przewodu pokarmowego oraz przeciwdziałaniu skutkom niedociśnienia tętniczego.
białka osocza, ciśnienie tętnicze, dekontaminacja przewodu pokarmowego, hemodializa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, leki wazopresyjne, nawodnienie dożylne, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, omdlenie, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, sylodosyna, układ krążenia, wywoływanie wymiotów, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tacrolimus STADA 0,5 mg
Przedawkowanie takrolimusu, leku immunosupresyjnego o wąskim indeksie terapeutycznym, wiąże się z występowaniem licznych objawów klinicznych, w tym zaburzeń neurologicznych (drżenia mięśniowe, bóle głowy, letarg), dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz zmian skórnych (pokrzywka). Ponadto obserwuje się zwiększone ryzyko zakażeń oportunistycznych z powodu nasilonej immunosupresji. W badaniach laboratoryjnych typowe są podwyższone wartości azotu mocznikowego i kreatyniny (wskaźniki nefrotoksyczności) oraz aminotransferazy alaninowej (AlAT), co wskazuje na uszkodzenie nerek i potencjalną hepatotoksyczność. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące, gdyż brak jest specyficznego antidotum; w przypadku niedawnego przedawkowania stosuje się dekontaminację przewodu pokarmowego (płukanie żołądka, węgiel aktywowany).
aminotransferaza alaninowa, aminotransferazy, antidotum, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drżenie mięśniowe, fosfataza alkaliczna, hemodiafiltracja, hemofiltracja, hepatotoksyczność, immunosupresja, indeks terapeutyczny, infekcja oportunistyczna, kreatynina, lek immunosupresyjny, lek przeciwdrobnoustrojowy, letarg, mielosupresja, nefrotoksyczność, nudności, płukanie żołądka, pokrzywka, przedawkowanie takrolimusu, takrolimus, węgiel aktywowany - Leksykon leków
Przedawkowanie – Coffecorn mite 500 mcg + 25 mg
Przedawkowanie Coffecorn mite, zawierającego 500 µg ergotaminy winianu i 25 mg kofeiny bezwodnej, manifestuje się szerokim spektrum objawów neurologicznych (znużenie, dezorientacja, majaczenie, utrata przytomności), sercowo-naczyniowych (zaburzenia ciśnienia tętniczego, rytmu serca, wstrząs) oraz oddechowych (ciężka duszność). Stan ten może prowadzić do niewydolności wielonarządowej i śmierci, co wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Brak specyficznej odtrutki dla ergotaminy i kofeiny wymusza leczenie objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania parametrów życiowych i szybkiego reagowania na powikłania.
ciśnienie tętnicze, dekstran, drętwienie kończyn, duszność, ergotamina winian, heparyna, kofeina bezwodna, lek przeciwzakrzepowy, majaczenie, niewydolność wielonarządowa, nitroprusydek sodu, objawy neurologiczne, obraz kliniczny, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, prowokowanie wymiotów, przedawkowanie leku, receptory α-adrenergiczne, skurcz naczyniowy, tolazolina, układ nerwowy obwodowy, układ sercowo-naczyniowy, utrata przytomności, wstrząs, zaburzenia rytmu serca - Leksykon substancji czynnych
Omeprazol – Przedawkowanie
Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej, jest szeroko stosowany w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego. Przedawkowanie omeprazolu, nawet w dawkach znacznie przekraczających standardową (do 2400 mg doustnie, co stanowi 120-krotność zalecanej dawki), wiąże się głównie z przemijającymi objawami ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka) oraz układu nerwowego (bóle i zawroty głowy). Rzadziej obserwuje się objawy neuropsychiatryczne, takie jak apatia, depresja czy splątanie. W badaniach klinicznych podawano dożylne dawki do 270 mg jednego dnia i do 650 mg w ciągu trzech dni bez poważnych działań niepożądanych, a farmakokinetyka omeprazolu pozostaje niezmieniona niezależnie od dawki, co potwierdza jego wysoki profil bezpieczeństwa.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, dezorientacja, dializa, DicloDuo Combi, diklofenak, działanie niepożądane, hemoperfuzja, inhibitor pompy protonowej, kinetyka pierwszego rzędu, kinetyka wydalania, leczenie objawowe, lek przeciwwymiotny, następstwa kliniczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nudności, objawy neuropsychiatryczne, omeprazol, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, splątanie, węgiel aktywowany, wydzielanie kwasu solnego, wymuszona diureza, zawroty głowy