Przedawkowanie
Telmizek HCT 40 mg + 12,5 mg

Przedawkowanie leku Telmizek HCT, zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd, stanowi stan zagrożenia życia, charakteryzujący się głównie zaburzeniami hemodynamicznymi i elektrolitowymi. Objawy kliniczne obejmują niedociśnienie tętnicze, tachykardię lub bradykardię, zawroty głowy, wymioty, podwyższony poziom kreatyniny oraz ostrą niewydolność nerek (telmisartan), a także hipokaliemię, hipochloremię, hipowolemię, nudności, senność, skurcze mięśni i zaburzenia rytmu serca (hydrochlorotiazyd). Szczególnie istotna jest hipokaliemia, która może nasilać arytmie u pacjentów stosujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne. Telmisartan nie jest dializowalny, co ogranicza możliwości eliminacji leku przez hemodializę.

Pobierz ChPL PDF Telmizek HCT – Tabletki – 40 mg + 12,5 mg
  1. Przedawkowanie leku Telmizek HCT
    1. Objawy przedawkowania
    2. Postępowanie w przypadku przedawkowania
    3. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. samoistne nadciśnienie tętnicze
Substancja czynna
  1. hydrochlorotiazyd
  2. telmisartan
Kategoria leku
  1. antagoniści receptora angiotensyny II
  2. diuretyki tiazydowe
  3. leki przeciwnadciśnieniowe

Przedawkowanie leku Telmizek HCT

Przedawkowanie leku Telmizek HCT (zawierającego telmisartan i hydrochlorotiazyd) stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji medycznej. Dostępne dane dotyczące przedawkowania telmisartanu u ludzi są ograniczone, co utrudnia pełną ocenę ryzyka. Należy również zaznaczyć, że nie ustalono stopnia, w jakim można usunąć hydrochlorotiazyd za pomocą hemodializy.1

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania Telmizek HCT wynikają z działania obu substancji czynnych – telmisartanu i hydrochlorotiazydu. Manifestacja kliniczna przedawkowania może być poważna i zagrażająca życiu, z dominującymi zaburzeniami hemodynamicznymi i elektrolitowymi.2

Objaw przedawkowania Opis Związek z substancją czynną
Niedociśnienie Znaczący spadek ciśnienia tętniczego krwi, mogący prowadzić do wstrząsu Telmisartan
Tachykardia Przyspieszenie akcji serca, często jako mechanizm kompensacyjny Telmisartan
Bradykardia Zwolnienie rytmu serca poniżej 60 uderzeń na minutę Telmisartan
Zawroty głowy Związane z zaburzeniami krążenia mózgowego Telmisartan
Wymioty Reakcja układu pokarmowego na toksyczne stężenie leku Telmisartan
Podwyższony poziom kreatyniny Marker dysfunkcji nerek Telmisartan
Ostra niewydolność nerek Nagłe upośledzenie funkcji nerek zagrażające życiu Telmisartan
Hipokaliemia Obniżone stężenie potasu w surowicy, mogące prowadzić do zaburzeń rytmu serca Hydrochlorotiazyd
Hipochloremia Zmniejszone stężenie chlorków w surowicy Hydrochlorotiazyd
Hipowolemię Zmniejszenie objętości krwi krążącej wynikające z nadmiernej diurezy Hydrochlorotiazyd
Nudności Częsty objaw przy zatruciu hydrochlorotiazydem Hydrochlorotiazyd
Senność Może być związana z zaburzeniami elektrolitowymi i krążeniowymi Hydrochlorotiazyd
Skurcze mięśni Wynikające z hipokaliemii Hydrochlorotiazyd
Zaburzenia rytmu serca Szczególnie niebezpieczne u pacjentów przyjmujących glikozydy naparstnicy lub leki przeciwarytmiczne Hydrochlorotiazyd (na skutek hipokaliemii)

Hipokaliemia wywołana przedawkowaniem hydrochlorotiazydu nabiera szczególnego znaczenia klinicznego u pacjentów leczonych glikozydami naparstnicy lub niektórymi lekami przeciwarytmicznymi, gdyż może powodować skurcze mięśni i/lub nasilać zaburzenia rytmu serca.3

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania Telmizek HCT należy wdrożyć natychmiastowe postępowanie terapeutyczne mające na celu eliminację leku z organizmu oraz leczenie objawowe. Niestety, telmisartan nie jest usuwany przez hemodializę, co ogranicza możliwości aktywnej eliminacji leku.4

Zalecane postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje:5

  1. Stała obserwacja pacjenta – monitoring parametrów życiowych, stanu świadomości i funkcji narządowych
  2. Eliminacja leku z przewodu pokarmowego:
    • Sprowokowanie wymiotów (w przypadku niedawnego przyjęcia leku)
    • Płukanie żołądka
    • Podanie węgla aktywowanego, który może ograniczyć wchłanianie substancji czynnych
  3. Regularne monitorowanie parametrów laboratoryjnych:
    • Częsta kontrola stężenia elektrolitów w surowicy (szczególnie potasu)
    • Monitorowanie poziomu kreatyniny jako wskaźnika funkcji nerek
  4. Leczenie niedociśnienia:
    • Ułożenie pacjenta w pozycji na plecach
    • Szybkie podanie płynów i elektrolitów w celu zwiększenia objętości krwi krążącej
  5. Leczenie objawowe i podtrzymujące – w zależności od dominujących objawów klinicznych

Należy podkreślić, że wybór metody postępowania terapeutycznego powinien być dostosowany do czasu, jaki upłynął od momentu przedawkowania oraz nasilenia objawów klinicznych. W przypadku ciężkiego przedawkowania, konieczna może być intensywna opieka medyczna z ciągłym monitorowaniem funkcji życiowych oraz agresywne leczenie zaburzeń hemodynamicznych i elektrolitowych.6

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl