świąd
Świąd to nieprzyjemne odczucie skórne, które wywołuje potrzebę drapania. Jest to jeden z najczęstszych objawów dermatologicznych, mogący towarzyszyć licznym chorobom skóry, a także schorzeniom ogólnoustrojowym.
Patofizjologia świądu jest złożona i obejmuje aktywację wyspecjalizowanych włókien nerwowych C przez różne mediatory (histamina, serotonina, proteazy, neuropeptydy). Sygnał jest przekazywany do rogów tylnych rdzenia kręgowego, a następnie do kory mózgowej, gdzie powstaje świadome odczucie świądu.
Etiologia świądu obejmuje choroby dermatologiczne (atopowe zapalenie skóry, łuszczyca, świerzb), schorzenia systemowe (niewydolność nerek, choroby wątroby, choroby tarczycy), zaburzenia hematologiczne (czerwienica prawdziwa), nowotwory, choroby neurologiczne oraz zaburzenia psychogenne. Świąd może być także skutkiem ubocznym stosowania niektórych leków.
Diagnostyka świądu wymaga dokładnego wywiadu, badania fizykalnego oraz, w zależności od podejrzewanej przyczyny, badań laboratoryjnych i obrazowych. Leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę, a terapia objawowa obejmuje stosowanie leków przeciwhistaminowych, miejscowych i ogólnych kortykosteroidów, leków przeciwświądowych oraz metod niefarmakologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – inVirum 200 mg
Lek inVirum zawierający acyklowir w dawce 200 mg w postaci tabletek może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane zgodnie z terminologią MedDRA. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy) oraz przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha). Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne zaburzenia neuropsychiatryczne, takie jak encefalopatia czy śpiączka, głównie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Rzadko obserwuje się reakcje anafilaktyczne, a także zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość), które wymagają monitorowania morfologii krwi, zwłaszcza przy długotrwałej terapii.
acyklowir, ataksja, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból nerek, duszność, encefalopatia, enzymy wątrobowe, gorączka, hiperbilirubinemia, kreatynina, lek przeciwwirusowy, leukopenia, małopłytkowość, MedDRA, mocznik, morfologia krwi, niedokrwistość, nudności, objawy psychotyczne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, wymioty, wysypka, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia neuropsychiatryczne, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Belaristo 10 mg
Belaristo, zawierający bursztynian solifenacyny, wykazuje profil działań niepożądanych głównie o charakterze antycholinergicznym, których częstość i nasilenie są zależne od dawki. Najczęściej zgłaszanym efektem jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg oraz u 22% przy dawce 10 mg, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne często obserwowane działania to zaparcia, nudności, niestrawność, ból brzucha oraz zaburzenia mikcji, w tym trudności w oddawaniu moczu i rzadkie przypadki zatrzymania moczu. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego obejmują senność, zaburzenia smaku, zawroty głowy i ból głowy, a także rzadkie, poważniejsze zaburzenia psychiczne, takie jak omamy i majaczenie. Niewyraźne widzenie i zespół suchego oka są również często zgłaszane, a u predysponowanych pacjentów może wystąpić jaskra.
Belaristo może wywoływać poważne działania niepożądane, w tym zaburzenia rytmu serca (Torsade de Pointes, wydłużenie QT, migotanie przedsionków, tachykardia), reakcje anafilaktyczne oraz ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy). Zakażenia układu moczowego i zapalenie pęcherza moczowego są również często obserwowane. Zaleca się ścisłe monitorowanie pacjentów, szczególnie na początku terapii, informowanie ich o możliwych działaniach niepożądanych oraz rozważenie modyfikacji dawki w przypadku uciążliwych objawów. Leczenie należy natychmiast przerwać w przypadku wystąpienia ciężkich działań niepożądanych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z predyspozycjami do jaskry, zaburzeń przewodnictwa sercowego oraz chorób przewodu pokarmowego. Zgłaszanie działań niepożądanych jest kluczowe dla monitorowania bezpieczeństwa stosowania leku.
ból głowy, dezorientacja, dysfonia, działanie antycholinergiczne, hiperkaliemia, jaskra, klasyfikacja MedDRA, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność okrężnicy, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, solifenacyna, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, tachykardia, torsade de pointes, trudności w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lakcid ENTERO 250 mg
Lakcid ENTERO w postaci kapsułek twardych 250 mg zawiera liofilizowane drożdżaki Saccharomyces cerevisiae var. boulardii, zapewniające minimum 10 żywych komórek na 1 g liofilizatu. Produkt może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, od bardzo rzadkich po nieznane. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko fungemii (bardzo rzadko) i posocznicy (częstość nieznana) u pacjentów z wkłuciem centralnym, w stanie krytycznym lub z istotnie obniżoną odpornością. Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, duszność i wstrząs anafilaktyczny, również mogą wystąpić, choć ich częstość jest nieznana. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują wzdęcia i zaparcia, natomiast ze strony skóry – wysypki, pokrzywkę i świąd, które mogą mieć różne nasilenie.
duszność, działanie niepożądane, fungemia, liofilizat drożdżaków, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckiego, obrzęk twarzy, osłabiona odporność, osutka, pokrzywka, posocznica, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja skórna, Saccharomyces boulardii, stan krytyczny, świąd, wkłucie centralne, wstrząs anafilaktyczny, wysypka miejscowa, wzdęcie, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie - Leksykon substancji czynnych
Sodu chlorek – Działania niepożądane
Chlorek sodu (NaCl) jest powszechnie stosowany w medycynie, zwłaszcza w formie roztworów do infuzji, dializy, hemodializy i hemofiltracji, a także w preparatach doustnych do korekty zaburzeń elektrolitowych. Pomimo naturalnego występowania w organizmie, jego podawanie może prowadzić do licznych działań niepożądanych, głównie w wyniku nieprawidłowego dawkowania lub współistniejących schorzeń. Najczęściej obserwowanymi powikłaniami są hipokaliemia (bardzo często, szczególnie podczas dializy otrzewnowej), hiponatremia (nieznana częstość, z ryzykiem encefalopatii hiponatremicznej), hiperkalcemia (często, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu środków wiążących fosforany) oraz hipokalcemia (niezbyt często). Zaburzenia elektrolitowe mogą prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych, takich jak arytmie, osłabienie mięśni czy zaburzenia oddychania. Dodatkowo, roztwory NaCl mogą wywoływać zmiany hemodynamiczne, w tym nadciśnienie, niedociśnienie i tachykardię, a także objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty, biegunka czy zaparcia, szczególnie podczas dializy otrzewnowej.
biegunka, chlorek sodu, dializa otrzewnowa, duszność, encefalopatia hiponatremiczna, hemodializa, hemofiltracja, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperwolemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, homeostaza, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudności i wymioty, obrzęk, odwodnienie, pokrzywka, przepuklina, przewodnienie, reakcja nadwrażliwości, rozdęcie brzucha, sepsa, środek wiążący fosforany, świąd, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wynaczynienie, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zakrzep, zakrzepowe zapalenie żyły, zapalenie otrzewnej, zapalenie żyły, zaparcia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Puder płynny (180 mg + 10 mg)/g
Produkt leczniczy Puder płynny zawiera cynku tlenek w stężeniu 180 mg/g oraz mentol w stężeniu 10 mg/g i jest przeznaczony do stosowania na nieuszkodzoną skórę. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do jego stosowania są nadwrażliwość na składniki aktywne lub pomocnicze oraz aplikacja na uszkodzoną skórę, w tym rany, oparzenia czy otarcia, ze względu na ryzyko miejscowego podrażnienia, nasilenia stanu zapalnego i reakcji alergicznych. Należy również unikać kontaktu preparatu z oczami i błonami śluzowymi z powodu drażniącego działania mentolu oraz zachować ostrożność przy stosowaniu na rozległe zmiany skórne, aby ograniczyć ryzyko zwiększonej absorpcji substancji czynnych.
czynnik alergizujący, działanie drażniące, integralność naskórka, mentol, miejscowe zaczerwienienie, nadwrażliwość na składniki aktywne, naruszenie ciągłości naskórka, niepożądana reakcja miejscowa, objaw alergiczny, pieczenie, reakcja niepożądana, stan zapalny, świąd, terapia dermatologiczna, tlenek cynku, uszkodzenie powierzchni skóry, uszkodzenie skóry, wskazanie terapeutyczne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Budezonid LEK-AM 200 mcg/dawkę inh.
Budezonid, stosowany w terapii schorzeń układu oddechowego, wykazuje profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zapalenie płuc u pacjentów z POChP oraz kaszel (częstość 1/100 do <1/10). Rzadko występują zaburzenia endokrynologiczne, takie jak zahamowanie czynności nadnerczy, zespół Cushinga, nadmierne wydzielanie hormonów kory nadnerczy oraz opóźnienie wzrostu u dzieci (częstość 1/10 000 do <1/1 000). Zaburzenia narządu wzroku, w tym nieostre widzenie (1/1 000 do <1/100), zaćma i jaskra (1/10 000 do <1/1 000), wymagają konsultacji okulistycznej. Rzadkie reakcje nadwrażliwości obejmują wysypkę, pokrzywkę, obrzęk naczynioruchowy i świąd. Działania niepożądane ze strony układu psychicznego, takie jak zaburzenia zachowania, depresja, nadpobudliwość psychoruchowa, lęk i agresja, mają częstość nieznaną, szczególnie u dzieci.
bezpieczeństwo farmakoterapii, budezonid, chrypka, depresja, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid, hormony kory nadnerczy, jaskra, kandydoza jamy ustnej, kaszel, klasyfikacja MedDRA, kontaktowe zapalenie skóry, lęk, nadpobudliwość psychoruchowa, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, opóźnienie wzrostu, osteoporoza, POChP, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, siniak, skurcz oskrzeli, świąd, wysypka skórna, zaburzenia snu, zaćma, zahamowanie czynności nadnerczy, zapalenie płuc, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Vertisan 24 24 mg
Vertisan 24, zawierający 24 mg betahistyny dichlorowodorku, charakteryzuje się relatywnie niską częstością działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (bóle głowy – często) oraz układu pokarmowego (nudności i niestrawność – często). Rzadziej występują objawy takie jak kołatanie serca, uczucie ucisku w klatce piersiowej, nasilenie astmy oskrzelowej, odruchy wymiotne, zgaga, ból w nadbrzuszu, wzdęcia, a także reakcje skórne i podskórne o podłożu alergicznym. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, mają częstość nieznaną, ale wymagają natychmiastowej interwencji. Występują również rzadkie objawy ogólne, takie jak uczucie ciepła.
anafilaksja, astma oskrzelowa, betahistyny dichlorowodorek, ból głowy, ból żołądka, kołatanie serca, monitorowanie działań niepożądanych, nadwrażliwość, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, reakcja na lek, senność, świąd, ucisk w klatce piersiowej, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ranopril 20 mg
Ranopril, zawierający lizynopryl dwuwodny w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Do często obserwowanych należą zawroty głowy, bóle głowy, kaszel, objawy ortostatyczne (w tym niedociśnienie tętnicze), biegunka i wymioty. Rzadziej występują zaburzenia hematologiczne, takie jak zmniejszenie hemoglobiny i hematokrytu, a bardzo rzadko poważne stany jak zahamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenia, neutropenia czy agranulocytoza. Ponadto, mogą pojawić się zaburzenia metaboliczne (hipoglikemia, dna moczanowa), objawy ze strony układu nerwowego (depresja, senność, udar), sercowo-naczyniowego (zawał mięśnia sercowego, tachykardia, objaw Raynauda), oddechowego (skurcz oskrzeli, zapalenie zatok) oraz pokarmowego (zapalenie trzustki, niewydolność wątroby). Występują także reakcje skórne, w tym wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, a bardzo rzadko ciężkie zespoły jak Stevens-Johnson czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
agranulocytoza, bezsenność, biegunka, ból głowy, dna moczanowa, ginekomastia, hematokryt, hemoglobina, hiperkaliemia, hipoglikemia, hiponatremia, impotencja, inhibitor ACE, kaszel, leukopenia, lizynopryl, małopłytkowość, mocznica, neutropenia, niedociśnienie, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, parestezja, pokrzywka, rumień wielopostaciowy, skąpomocz, skurcz oskrzeli, świąd, szpik kostny, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie smaku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Przedawkowanie – Allertec WZF 10 mg
Przedawkowanie cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Allertec WZF, zwykle występuje po przyjęciu dawki co najmniej 50 mg (≥5-krotność zalecanej dawki dobowej 10 mg). Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia neurologiczne takie jak splątanie, dezorientacja, zawroty głowy, bóle głowy, niepokój ruchowy, sedację, senność oraz osłupienie. Dodatkowo mogą wystąpić objawy autonomiczne, w tym mydriaza, tachykardia, drżenie mięśniowe i zatrzymanie moczu, a także objawy ogólnoustrojowe jak biegunka, zmęczenie, złe samopoczucie i świąd. Wskazane jest rozpoznanie i monitorowanie tych symptomów, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, osób starszych, dzieci oraz u osób przyjmujących leki o działaniu sedatywnym lub przeciwcholinergicznym, ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich powikłań.
antidotum, biegunka, ból głowy, cetyryzyna dichlorowodorek, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drżenie, działanie przeciwcholinergiczne, hemodializa, mydriaza, niepokój ruchowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, sedacja, splątanie, świąd, tachykardia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Azotan fentikonazolu – Działania niepożądane
Azotan fentikonazolu, stosowany miejscowo w postaci kremu dopochwowego (20 mg/g) oraz kapsułek dopochwowych miękkich (200 mg i 600 mg), charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa ze względu na niskie wchłanianie systemowe. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą miejscowego podrażnienia błony śluzowej pochwy i sromu, manifestujące się łagodnym, przemijającym uczuciem pieczenia, które występuje bardzo rzadko (<1/10 000). Inne rzadkie reakcje obejmują rumień, świąd oraz wysypkę, które mogą wskazywać na nadwrażliwość na składniki preparatu. Nadwrażliwość w miejscu podania, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu, występuje z nieznaną częstością i wymaga monitorowania. Czynniki zwiększające ryzyko działań niepożądanych to wcześniejsza nadwrażliwość na azole, uszkodzenia błony śluzowej oraz jednoczesne stosowanie innych preparatów miejscowych.
azotan fentikonazolu, błona śluzowa pochwy, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, farmakonadzór, kapsułka dopochwowa miękka, konsultacja dermatologiczna, konsultacja ginekologiczna, krem dopochwowy, leczenie objawowe, nadwrażliwość, nadwrażliwość miejscowa, oddziaływanie substancji, pieczenie, pieczenie sromu i pochwy, preparat dopochwowy, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, substancja przeciwgrzybicza, świąd, terminologia MedDRA, uszkodzenie błony śluzowej, wchłanianie systemowe, wysypka, zaczerwienienie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bronchosol (218 mg + 0,989 mg)/ 5 ml
Produkt leczniczy Bronchosol w formie syropu, zawierający wyciąg z ziela tymianku i korzenia pierwiosnka oraz tymol, może wywoływać działania niepożądane, które należy monitorować. Do potencjalnych objawów należą zaburzenia żołądkowo-jelitowe (dyskomfort, bóle brzucha), nudności, wymioty oraz reakcje alergiczne (wysypka, świąd, obrzęk). Częstość występowania tych działań niepożądanych jest nieznana, co oznacza brak precyzyjnych danych klinicznych. W przypadku nasilenia objawów zaleca się rozważenie modyfikacji dawkowania lub przerwania terapii oraz wdrożenie odpowiedniego postępowania, zwłaszcza w przypadku reakcji alergicznych.
ból brzucha, dyskomfort przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, modyfikacja dawkowania, nadwrażliwość, nawodnienie pacjenta, nudność, obrzęk, postępowanie przeciwalergiczne, reakcja alergiczna, świąd, syrop Bronchosol, tymol, wyciąg z tymianku i pierwiosnka, wymioty, wysypka skórna, zaburzenie gastryczne, zaburzenie trawienne, zaburzenie żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Ziele werbeny – Działania niepożądane
Ziele werbeny (Verbena officinalis L.) jest składnikiem preparatów takich jak Sinupret i Sinupret extract, stosowanych w leczeniu stanów zapalnych zatok. Profil bezpieczeństwa tych preparatów wykazuje działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, z dominacją zaburzeń żołądkowo-jelitowych. W preparacie Sinupret extract najczęściej obserwuje się nudności, wzdęcia, biegunkę, suchość w ustach oraz ból brzucha z częstością ≥1/100 do <1/10, natomiast w Sinupret w postaci kropli i tabletek te objawy występują rzadziej (≥1/1000 do <1/100). Reakcje nadwrażliwości, zarówno miejscowe (osutka, rumień, świąd), jak i układowe (obrzęk naczynioruchowy, duszność, obrzęk twarzy), występują z częstością od rzadkich do niezbyt częstych, przy czym układowe reakcje alergiczne w Sinupret mają częstość nieznaną. Dodatkowo, w Sinupret extract mogą pojawić się zawroty głowy (≥1/1000 do <1/100), co jest istotne przy ocenie zdolności do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
biegunka, ból brzucha, diagnostyka różnicowa, duszność, dyskomfort w nadbrzuszu, interakcja farmakodynamiczna, mechanizm IgE-zależny, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osutka, polipragmazja, reakcja alergiczna, reakcja immunologiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, suchość w ustach, świąd, świąd oczu, Verbena officinalis, wymioty, wywiad alergologiczny, wzdęcia, zaburzenia równowagi, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zaczerwienienie spojówek, zapalenie zatok, zawroty głowy, ziele werbeny, zmniejszone wydzielanie śliny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mucofortin 600 mg
Produkt leczniczy Mucofortin w dawce 600 mg (acetylocysteina) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane według układów i narządów. Najczęściej obserwuje się niezbyt często występujące zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, wymioty, biegunkę, ból brzucha oraz nudności, które zwykle mają charakter przejściowy. W zakresie układu nerwowego pojawia się ból głowy (≥ 1/1 000 do <1/100), a w układzie oddechowym rzadko występują skurcz oskrzeli i duszność (≥ 1/10 000 do <1/1 000), wymagające szczególnej uwagi klinicznej. Reakcje nadwrażliwości immunologicznej występują niezbyt często, natomiast bardzo rzadko (1/10 000) obserwowano wstrząs anafilaktyczny i reakcje anafilaktyczne, stanowiące bezpośrednie zagrożenie życia. Dodatkowo, niezbyt często notuje się tachykardię i niedociśnienie tętnicze, a bardzo rzadko krwotoki, które mogą wymagać interwencji medycznej. Reakcje skórne, takie jak pokrzywka, wysypka, obrzęk naczynioruchowy i świąd, występują niezbyt często, zaś bardzo rzadko odnotowano ciężkie zespoły Stevensa-Johnsona i Lyella, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia.
acetylocysteina, biegunka, ból brzucha, ból głowy, duszność, dyspepsja, gorączka, krwotok, niedociśnienie tętnicze, niestrawność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomo-anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, świąd, szumy uszne, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenie hemostazy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Uronorm 10 mg
Solifenacyna, substancja czynna leku Uronorm, wykazuje działania niepożądane typowe dla leków o profilu cholinolitycznym, z częstością i nasileniem zależnym od dawki. Najczęściej obserwowanym efektem ubocznym jest suchość w jamie ustnej, występująca u 11% pacjentów przy dawce 5 mg/dobę oraz 22% przy 10 mg/dobę, w porównaniu do 4% w grupie placebo. Inne często zgłaszane działania niepożądane dotyczą układu moczowego (trudności w oddawaniu moczu ≥1/100 do <1/10, zatrzymanie moczu ≥1/1000 do <1/100), przewodu pokarmowego (zaparcia, nudności, niestrawność, bóle brzucha), układu nerwowego (senność, zaburzenia smaku) oraz narządu wzroku (niewyraźne widzenie, zespół suchego oka). Rzadziej występują poważne reakcje, takie jak reakcje anafilaktyczne, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, migotanie przedsionków, czy ciężkie reakcje skórne, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii.
arytmia komorowa, ból brzucha, ból głowy, bursztynian solifenacyny, częstoskurcz, dezorientacja, dysfonia, jaskra, kamień kałowy, kołatanie serca, lek antycholinergiczny, majaczenie, migotanie przedsionków, niedrożność jelita, niedrożność okrężnicy, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, osłabienie mięśni, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, rumień wielopostaciowy, senność, suchość błony śluzowej nosa, suchość gardła, suchość jamy ustnej, suchość skóry, świąd, torsade de pointes, trudności w oddawaniu moczu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie smaku, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół suchego oka, złuszczające zapalenie skóry, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Octan all-rac-α-tokoferylu – Działania niepożądane
Octan all-rac-α-tokoferylu (witamina E) wykazuje działanie przeciwpłytkowe, które ujawnia się głównie przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek w zakresie 800-1200 mg/dobę, co zwiększa ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe lub z zaburzeniami krzepnięcia. Dawkowanie powyżej 1200 mg/dobę wiąże się z częstszym występowaniem działań niepożądanych obejmujących różne układy: układ nerwowy (ból głowy), narząd wzroku (rzadkie zaburzenia ostrości widzenia), przewód pokarmowy (nudności, biegunka, dyskomfort), skórę (wysypka) oraz ogólne osłabienie i zmęczenie. Objawy te wymagają monitorowania i w razie nasilenia – zmniejszenia dawki lub odstawienia preparatu.
biegunka, ból głowy, dyskomfort jamy brzusznej, działanie przeciwpłytkowe, lek przeciwzakrzepowy, luźne stolce, nudności, olej arachidowy, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, Vitaminum E Medana, witamina E, wydłużony czas krzepnięcia, wysypka skórna, wzdęcia, zaburzenie krzepnięcia krwi, zaburzenie ostrości widzenia, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zmiana skórna - Leksykon chorób i schorzeń
Wyprysk krążkowy – Objawy
Wyprysk krążkowy (discoid eczema) to przewlekła dermatoza charakteryzująca się dobrze odgraniczonymi, okrągłymi lub owalnymi zmianami o średnicy 1-10 cm, najczęściej lokalizującymi się na kończynach, tułowiu oraz rzadziej na twarzy i skórze głowy. Choroba wykazuje fazowy przebieg: od ostrej fazy z grudkami i pęcherzykami, przez fazę zlewania się zmian i wysięku, aż do fazy podostrej i przewlekłej z lichenifikacją i zmianami pigmentacyjnymi. Zmiany są intensywnie świądzące, co prowadzi do drapania, nasilającego stan zapalny i ryzyko wtórnej infekcji bakteryjnej, potencjalnie komplikującej się cellulitisem. Wyprysk krążkowy ma tendencję do nawrotów, szczególnie w chłodniejszych miesiącach, a czynniki takie jak sucha skóra, stres, zimny klimat oraz kontakt z alergenami mogą zaostrzać przebieg. Różnicowanie z grzybicą skóry, łuszczycą i liszajem płaskim jest kluczowe ze względu na odmienne strategie terapeutyczne.
atopia, atopowe zapalenie skóry, faza ostra, faza podostra, faza przewlekła, grzybica, grzybica skóry, hiperpigmentacja, hipopigmentacja, infekcja bakteryjna, lichenifikacja, liszaj płaski, łuszczenie, łuszczyca, obrzęk, parestezje, pęcherzyk wypełniony płynem, przewlekła choroba skóry, remisja, rumień, sączenie, stan zapalny, świąd, wykwit skórny, wyprysk krążkowy, wysięk, zaburzenie krążenia, zaburzenie pigmentacji, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Lamivudine Aurovitas 100 mg
Lamivudine Aurovitas w postaci tabletek powlekanych zawiera 100 mg lamiwudyny i jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub jakikolwiek składnik pomocniczy preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na historię alergii, w tym reakcje takie jak wysypka, świąd, obrzęk naczynioruchowy, duszność, hipotensja czy anafilaksja po wcześniejszym stosowaniu leków zawierających lamiwudynę. Znajomość tych przeciwwskazań jest kluczowa dla uniknięcia powikłań i zapewnienia bezpieczeństwa terapii.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Altażel Oceanic 10 mg/g
Lek Altażel Oceanic w postaci żelu zawiera octanowinian glinu w stężeniu 10 mg/g i może wywoływać miejscowe działania niepożądane, takie jak rumień, świąd oraz pieczenie skóry w miejscu aplikacji, które zwykle ustępują po zaprzestaniu stosowania. Długotrwałe lub nadmierne stosowanie preparatu może prowadzić do poważniejszych powikłań dermatologicznych, w tym maceracji skóry, odczynów rumieniowych, grudkowych oraz ziarninowych, co wymaga przerwania terapii i konsultacji lekarskiej. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, u których istnieje ryzyko hiperalunimemii oraz hipofosfatemii, związanych z kumulacją jonów glinu i zaburzeniami metabolicznymi, co wymaga monitorowania stężenia glinu i ewentualnej suplementacji fosforanów.
absorpcja przezskórna, hiperaluminemia, hipofosfatemia, maceracja skóry, nadwrażliwość, nefrolog, neurotoksyczność, niewydolność nerek, octanowinian glinu, odczyn grudkowy, odczyn rumieniowy, odczyn ziarninowy, osłabienie mięśniowe, parahydroksybenzoesan etylu, parahydroksybenzoesan propylu, pieczenie skóry, powikłanie dermatologiczne, reakcja alergiczna, reakcja skórna miejscowa, rozmiękczenie naskórka, rumień, suplementacja fosforanów, świąd - Leksykon substancji czynnych
Trybenozyd – Działania niepożądane
Trybenozyd, stosowany w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, występuje m.in. w preparacie Venożel w stężeniu 10 mg/g. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą miejscowych reakcji skórnych, takich jak rumień, świąd, pieczenie, wysypka, reakcje fotowrażliwości oraz obrzęk, o częstości występowania rzadkiej (≥ 1/10 000, < 1/1000). Objawy te ustępują po zaprzestaniu stosowania preparatu. Długotrwałe stosowanie na rozległe powierzchnie skóry może prowadzić do ogólnoustrojowych działań niepożądanych, głównie związanych z wchłanianiem diklofenaku, współwystępującego w Venożelu, takich jak nudności, biegunka, bóle brzucha, bóle głowy, zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy oraz wysypka grudkowata. Częstość tych działań jest nieznana ze względu na brak wystarczających danych.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań, diklofenak, działania ogólnoustrojowe, fotowrażliwość, monitorowanie bezpieczeństwa, nadwrażliwość na światło, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, pieczenie skóry, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień, świąd, trybenozyd, Venożel, wchłanianie systemowe, wysypka grudkowata, wysypka skórna, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia skórne, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie skóry, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lernidum 20 mg
Lerkanidypina (Lernidum) wykazuje stosunkowo niską częstość działań niepożądanych, obserwowanych u około 1,8% pacjentów. Najczęściej zgłaszane objawy, choć każdy występuje u mniej niż 1% chorych, to ból głowy, zawroty głowy, obrzęki obwodowe, tachykardia, kołatanie serca oraz nagłe zaczerwienienie skóry, zwłaszcza w obrębie twarzy i szyi. Lek nie wpływa negatywnie na parametry metaboliczne, nie zaburzając stężeń glukozy ani lipidów. Istotnym aspektem jest ryzyko wystąpienia dławicy piersiowej, szczególnie u pacjentów z uprzednio rozpoznaną chorobą wieńcową, gdzie napady mogą być częstsze, dłuższe i bardziej nasilone, a w pojedynczych przypadkach odnotowano zawał mięśnia sercowego. Działania niepożądane sklasyfikowano według MedDRA i częstości występowania, z podziałem na kategorie od bardzo często do bardzo rzadko.
biegunka, ból głowy, ból przedsercowy, dławica piersiowa, działanie niepożądane, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, lerkanidypina, nadwrażliwość, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, personel medyczny, pochodna dihydropirydyny, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, tachykardia, wielomocz, zaburzenie elektrolitowe, zaczerwienienie skóry, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – DIH MAX COMFORT 1000 mg
Lek DIH MAX COMFORT 1000 mg, zawierający zmikronizowaną diosminę, ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Preparat w formie tabletek powlekanych owalnych, różowego koloru, nie powinien być podawany pacjentom z historią reakcji alergicznych na diosminę lub składniki pomocnicze wymienione w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 6.1). W przypadku wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, świąd, obrzęk czy trudności w oddychaniu, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i konsultacja lekarska.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Taconal 20 mg/g
Podczas stosowania maści Taconal zawierającej 20 mg mupirocyny na 1 g produktu, najczęściej obserwuje się miejscowe działania niepożądane, takie jak pieczenie w miejscu aplikacji (często, ≥1/100 do <1/10). Objaw ten jest zwykle przemijający i nie wymaga przerwania terapii. Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) mogą wystąpić swędzenie, rumień, uczucie kłucia, suchość skóry oraz skórne reakcje nadwrażliwości, które w zależności od nasilenia mogą wymagać odstawienia leku. Ze względu na obecność makrogoli w składzie, istnieje potencjał do interakcji lub reakcji u osób predysponowanych, co wymaga uważnego monitorowania pacjenta.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Dotagraf multidose 0,5 mmol/ml
Dotagraf multidose, zawierający kwas gadoterynowy w postaci soli megluminowej, jest środkiem kontrastowym stosowanym w rezonansie magnetycznym (MRI). Działania niepożądane po jego podaniu mają przeważnie łagodny lub umiarkowany charakter i są przejściowe. Najczęściej obserwuje się reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, nudności oraz ból głowy. W badaniach klinicznych działania niepożądane o częstości występowania od ≥1/1000 do <1/100 obejmują m.in. uczucie zimna, niedociśnienie tętnicze, senność, zawroty głowy, wysypkę, astenie oraz zaburzenia smaku. Reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, występują bardzo rzadko, ale mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego, który w wyjątkowych przypadkach bywa śmiertelny. Zgłaszano także pojedyncze przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) u pacjentów stosujących jednocześnie inne środki kontrastowe zawierające gadolin.
ból głowy, hemoliza, kołatanie serca, kwas gadoterynowy, martwica cewek nerkowych, martwica miejsca wstrzyknięcia, nadciśnienie tętnicze, nerkopochodne włóknienie układowe, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk powiek, ostra niewydolność nerek, parestezje, pokrzywka, przejściowa ślepota, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, świąd, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zapalenie spojówek, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Permetryna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Permetryna, stosowana w leczeniu świerzbu i wszawicy, dostępna jest w formie kremów (Infectoscab 5% krem, 50 mg/g), żeli (Permetryna Scabinol 40 mg/g, Permetryna Scabinol Forte 50 mg/g) oraz szamponów leczniczych (Sora Forte 10 mg/ml). Analiza charakterystyk produktów leczniczych wskazuje, że permetryna nie wywiera istotnego wpływu na zdolności psychomotoryczne pacjentów, w tym na prowadzenie pojazdów mechanicznych oraz obsługę maszyn. Preparaty te nie wymagają specjalnych ostrzeżeń dotyczących bezpieczeństwa w zakresie czynności wymagających koncentracji i sprawności psychoruchowej, co potwierdza brak konieczności ograniczeń w ich stosowaniu u osób wykonujących takie czynności.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, Infectoscab, interakcja lekowa, permetryna, Permetryna Scabinol, Permetryna Scabinol Forte, postać farmaceutyczna, reakcja skórna, Sora Forte, stężenie leku, substancja czynna, świąd, świerzb, szampon leczniczy, wszawica, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramal 50 mg/ml
Podczas terapii tramadolem w postaci roztworu do wstrzykiwań (Tramal 50 mg/ml) najczęściej obserwuje się działania niepożądane takie jak nudności i zawroty głowy, występujące u ponad 10% pacjentów (bardzo często). Często zgłaszane są również bóle głowy, senność, wymioty, zaparcia, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz nadmierne pocenie się. Niezbyt często występują zaburzenia czynności serca (kołatanie serca, tachykardia), hipotonia ortostatyczna, zapaść sercowo-naczyniowa, odruchy wymiotne, uczucie ucisku w żołądku, wzdęcie, odczyny skórne (świąd, wysypka, pokrzywka) oraz parestezje. Rzadko notuje się bradykardię, wzrost ciśnienia tętniczego, zaburzenia mowy, drżenia, drgawki typu padaczkowego, mimowolne kurcze mięśni, omdlenia, zaburzenia psychiczne, reakcje alergiczne, osłabienie mięśni szkieletowych, zaburzenia oddawania moczu, a także zahamowanie oddychania i duszność, szczególnie przy przedawkowaniu lub jednoczesnym stosowaniu leków depresyjnych OUN.
anafilaksja, astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, bradykardia, depersonalizacja, depresja oddechowa, derealizacja, drgawki padaczkowe, drżenie, duszność, dyzuria, enzymy wątrobowe, hiperkineza, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, majaczenie, mimowolne skurcze mięśni, mioza, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nieostre widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, osłabienie mięśni, paranoja, parestezje, pokrzywka, senność, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, uzależnienie, wymioty, wysypka, zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy, zaburzenia snu, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Chlorowodorek amyleiny – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Chlorowodorek amyleiny, obecny w maści Avenoc w stężeniu 0,50 g/100 g, jest substancją czynną stosowaną miejscowo w terapii. Produkt zawiera również inne składniki czynne, takie jak Ficaria verna TM, Paeonia officinalis TM oraz Adrenalinum 3DH. Ze względu na obecność lanoliny jako substancji pomocniczej, istnieje ryzyko wystąpienia miejscowych reakcji nadwrażliwości, w tym kontaktowego zapalenia skóry, objawiającego się zaczerwienieniem, świądem i podrażnieniem w miejscu aplikacji. Wskazane jest monitorowanie pacjentów, zwłaszcza tych z historią alergii, pod kątem ewentualnych działań niepożądanych.
Adrenalinum, alergia, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek amyleiny, działanie ogólnoustrojowe, Ficaria verna, kontaktowe zapalenie skóry, lanolina, maść Avenoc, Paeonia officinalis, podrażnienie skóry, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, substancja pomocnicza, świąd, wywiad alergiczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nipas
Produkt leczniczy Nipas w postaci tabletek dozębodołowych zawiera 32 mg kwasu acetylosalicylowego i wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów stosujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe ze względu na zwiększone ryzyko krwawień. Zaleca się indywidualne dostosowanie dawki oraz ścisłe monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi w trakcie terapii. Ponadto, każda tabletka zawiera 17 mg laktozy jednowodnej, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, ze względu na ryzyko wystąpienia objawów nietolerancji takich jak bóle brzucha, wzdęcia i biegunka.
brak laktazy, działanie niepożądane, krwawienie, krzepnięcie krwi, kwas acetylosalicylowy, laktoza jednowodna, lek przeciwzakrzepowy, nadwrażliwość na parahydroksybenzoesany, nietolerancja, nietolerancja galaktozy, propylu parahydroksybenzoesan, reakcja alergiczna, środek przeciwzakrzepowy, substancja pomocnicza, świąd, tabletka dozębodołowa, wysypka skórna, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Cynk tlenek – Przedawkowanie
Cynk tlenek (Zinci oxidum) w preparacie Puder płynny występuje w stężeniu 180 mg/g w postaci zawiesiny do stosowania miejscowego na skórę, z dodatkiem 10 mg/g mentolu. Ze względu na ograniczone wchłanianie przezskórne i farmakokinetykę tej substancji, stosowanie zgodne z zaleceniami nie niesie ryzyka przedawkowania. W dokumentacji produktu nie określono dawek toksycznych ani objawów przedawkowania dla tego preparatu, co potwierdza jego bezpieczeństwo w dermatologicznej terapii miejscowej. Preparat jest przeznaczony wyłącznie do użytku zewnętrznego, a ryzyko działań niepożądanych ogranicza się do miejscowych reakcji podrażnieniowych i alergicznych przy nadmiernej aplikacji.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, cynk tlenek, mentol, niedobór miedzi, nudności, odczyn alergiczny, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, postać farmaceutyczna, puder płynny, reakcja podrażnieniowa, rumień, senność, świąd, wchłanianie przezskórne, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia gospodarki żelazem, zalecenia toksykologiczne, zatrucie, zawiesina na skórę, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Olejek eteryczny z korzenia goryczki – Działania niepożądane
Olejek eteryczny z korzenia goryczki (Gentiana lutea L.) jest składnikiem preparatu Melisana Klosterfrau, zawierającego 62 mg olejków lotnych, z czego korzeń goryczki stanowi 13,96% mieszanki. Podczas doustnego stosowania mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości: dolegliwości żołądkowe (nudności, zgaga) i zmęczenie – często; zawroty głowy – niezbyt często; uczucie ciepła – rzadko. Objawy te zwykle pojawiają się na początku terapii i ustępują po przyjmowaniu leku po posiłku. Rzadko obserwuje się reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd skóry oraz neurologiczne objawy (drętwienie rąk i stóp). Preparaty mogą również wywoływać reakcje fotosensybilizacyjne, dlatego zaleca się unikanie ekspozycji na promieniowanie UV podczas terapii.
aldehyd cynamonowy, dolegliwości żołądkowe, drętwienie kończyn, fotosensybilizacja, Gentiana lutea, Melisana Klosterfrau, objawy neurologiczne, olejek eteryczny z korzenia goryczki, podrażnienie skóry, poparzenie słoneczne, promieniowanie UV, reakcja fotoalergiczna, reakcja fotosensybilizacyjna, reakcja fototoksyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, świąd, uczucie ciepła, wysuszenie skóry, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lirra 0,5 mg/ml
Profil bezpieczeństwa lewocetyryzyny, stosowanej w dawce 5 mg/dobę u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, został potwierdzony w badaniach klinicznych oraz w okresie po wprowadzeniu do obrotu. Działania niepożądane o charakterze sedatywnym, takie jak senność (5,2% vs 1,4% placebo) i zmęczenie (2,5% vs 1,2% placebo), występowały częściej w grupie leczonej lewocetyryzyną. U dzieci w wieku 6-12 lat stosujących dawkę 5 mg/dobę najczęściej obserwowano ból głowy (0,8%) i senność (2,9%), natomiast u niemowląt i małych dzieci (6 miesięcy do <6 lat) dawki 1,25 mg/dobę lub 2,5 mg/dobę wiązały się z zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi, sennością oraz zaburzeniami snu. Dane dla dzieci poniżej 2 lat są ograniczone i nie rekomendują rutynowego stosowania leku w tej grupie.
agresja, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, depresja, drgawki, duszność, działanie sedatywne, efekt odbicia, kołatanie serca, koszmary senne, lewocetyryzyna, myśli samobójcze, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, omamy, omdlenie, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wyprysk polekowy, wysypka, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia sercowo-naczyniowe, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, zaburzenia widzenia, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Pragiola 75 mg
Pregabalina, dostępna w kapsułkach twardych o dawkach od 25 mg do 300 mg (w tym 25, 50, 75, 100, 150, 200, 225 oraz 300 mg), posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Reakcje alergiczne mogą manifestować się jako wysypka skórna, obrzęk naczynioruchowy, świąd, trudności w oddychaniu lub inne objawy alergiczne. W przypadku potwierdzonej nadwrażliwości na pregabalinę lub składniki preparatu Pragiola, stosowanie leku jest przeciwwskazane niezależnie od dawki i postaci kapsułek, które mogą różnić się zawartością barwników i substancji pomocniczych.
bezpieczeństwo farmakoterapii, działanie niepożądane, kapsułka twarda, nadwrażliwość na składniki preparatu, nadwrażliwość na substancję czynną, objaw alergiczny, obrzęk naczynioruchowy, Pragiola, pregabalina, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna na pregabalinę, reakcja nadwrażliwości, substancja pomocnicza, świąd, trudności w oddychaniu, wysypka skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nefopam Holsten 30 mg
Nefopam Holsten w dawce 30 mg chlorowodorku nefopamu w tabletkach powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Wśród zaburzeń psychicznych bardzo często występują pobudliwość, drażliwość, halucynacje, nadużywanie oraz uzależnienie, a często obserwuje się stany splątania. W układzie nerwowym mogą pojawić się senność i zawroty głowy (niezbyt często), parestezje i drżenie (rzadko), a także drgawki, splątanie pooperacyjne, bezsenność, bóle głowy i śpiączka (częstość nieznana). Układ sercowo-naczyniowy może reagować częstoskurczem, palpitacjami, niedociśnieniem i omdleniami, co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobami serca. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności (z wymiotami lub bez), suchość w ustach, ból brzucha i biegunkę, które mogą prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i odwodnienia, zwłaszcza u osób starszych.
bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, chlorowodorek nefopamu, częstoskurcz, drażliwość, drgawka, drżenie, działanie niepożądane, halucynacja, nadmierne pocenie się, nadużywanie leku, niedociśnienie, nudność, obrzęk Quinckego, omdlenie, palpitacja serca, parestezja, pobudliwość, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, śpiączka, splątanie pooperacyjne, stan splątania, suchość w ustach, świąd, układ sercowo-naczyniowy, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie widzenia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy układowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ototalgin 200 mg/g
Lek Ototalgin, zawierający 200 mg/g salicylanu choliny w postaci kropli do uszu, może wywoływać działania niepożądane, głównie podrażnienie skóry w miejscu aplikacji. Częstość występowania tego działania niepożądanego jest nieznana, co wymaga szczególnej uwagi i monitorowania pacjentów pod kątem objawów takich jak zaczerwienienie, świąd czy pieczenie. W przypadku nasilonych reakcji miejscowych zaleca się rozważenie przerwania terapii oraz wdrożenie leczenia objawowego. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wrażliwą skórą przewodu słuchowego zewnętrznego lub skłonnością do reakcji alergicznych.
cholini salicylas, działanie niepożądane, farmakoterapia, krople do uszu, monitorowanie niepożądanych działań, nadzór nad bezpieczeństwem, Ototalgin, podmiot odpowiedzialny, podrażnienie skóry, preparat miejscowy, produkt leczniczy, przewód słuchowy zewnętrzny, reakcja alergiczna, reakcja skórna, salicylan choliny, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, terapia, zaburzenia ogólne, zgłaszanie działań niepożądanych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aescin (20 mg + 50 mg + 50 j.m.)/g
Produkt leczniczy Aescin w postaci żelu zawiera alfa-escynę (20 mg/g), salicylan dwuetyloaminy (50 mg/g) oraz heparynę (50 j.m./g) i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości występowania, sklasyfikowane zgodnie z międzynarodową nomenklaturą. Do najczęstszych należą reakcje skórne, takie jak alergiczne zapalenie skóry manifestujące się świądem, wysypką, rumieniem, wypryskiem lub pokrzywką, występujące rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000). Bardzo rzadko (< 1/10000) mogą pojawić się ciężkie reakcje alergiczne, niekiedy z krwawieniem. Zaburzenia neurologiczne, takie jak zawroty głowy i ból głowy, występują niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), natomiast bardzo rzadko (< 1/10000) obserwuje się tachykardię i nadciśnienie tętnicze oraz ogólnoustrojowe reakcje nadwrażliwości.
alergiczne zapalenie skóry, alfa-escyna, ból głowy, działanie niepożądane, heparyna, krwawienie, nadciśnienie tętnicze, nadzór farmakologiczny, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rumień, salicylan dwuetyloaminy, świąd, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, wysypka skórna, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ivermectin Medical Valley 3 mg
Ivermectin Medical Valley w dawce 3 mg w formie tabletek jest wskazany do leczenia wybranych infestacji pasożytniczych, takich jak węgorczyca przewodu pokarmowego wywołana przez Strongyloides stercoralis, filarioza limfatyczna związana z mikrofilaremią Wuchereria bancrofti oraz świerzb potwierdzony klinicznie i/lub parazytologicznie (Sarcoptes scabiei). Przed zastosowaniem leku konieczne jest potwierdzenie diagnozy odpowiednimi badaniami: diagnostyką parazytologiczną w przypadku węgorczycy, badaniem krwi w celu wykrycia mikrofilarii przy filariozie oraz badaniem klinicznym i parazytologicznym przy świerzbie. Lek nie powinien być stosowany w leczeniu świądu o nieznanej etiologii bez potwierdzenia obecności świerzbowca.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Dermosavit 500 j.m./g
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii maścią Dermosavit, zawierającą 300 j.m. retynolu palmitynianu w 1 g preparatu, kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań związanych z nadwrażliwością na substancję czynną oraz składniki podłoża. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na retynol palmitynian (witaminę A), manifestująca się miejscowymi reakcjami skórnymi takimi jak rumień, świąd czy pieczenie. Równie istotna jest nadwrażliwość na lanolinę, składnik podłoża, która może wywoływać kontaktowe zapalenie skóry, obrzęk i rumień. Ponadto, należy uwzględnić możliwość alergii na inne substancje pomocnicze zawarte w preparacie, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Permetryna Scabinol Forte 50 mg/g
Permetryna Scabinol Forte w postaci żelu o stężeniu 50 mg/g, stosowana miejscowo w leczeniu zakażeń pasożytniczych skóry, nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługiwania maszyn. Zawartość etanolu (100 mg/g żelu) nie wpływa na funkcje psychomotoryczne pacjenta przy miejscowej aplikacji. Brak zaburzeń świadomości, koncentracji czy koordynacji wzrokowo-ruchowej pozwala na kontynuowanie normalnej aktywności zawodowej i społecznej bez konieczności wprowadzania ograniczeń dotyczących prowadzenia pojazdów czy obsługi maszyn. Należy jednak uwzględnić, że objawy choroby podstawowej, takie jak świąd czy bezsenność związane ze świerzbem, mogą negatywnie wpływać na zdolności psychomotoryczne.
absorpcja ogólnoustrojowa, aplikacja miejscowa, bezsenność, charakterystyka produktu leczniczego, compliance, etanol, funkcja psychomotoryczna, iwermektyna, lek przeciwpasożytniczy, permetryna, postać farmaceutyczna, substancja czynna, świąd, świerzb, zakażenie pasożytnicze, zakażenie pasożytnicze skóry, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Milgamma N (50 mg + 50 mg + 0,5 mg)/ml
Milgamma N to roztwór do wstrzykiwań domięśniowych zawierający witaminy z grupy B: 50 mg tiaminy chlorowodorku, 50 mg pirydoksyny chlorowodorku oraz 0,5 mg cyjanokobalaminy w 1 ml roztworu (w ampułce 2 ml odpowiednio 100 mg tiaminy, 100 mg pirydoksyny i 1 mg cyjanokobalaminy). Preparat zawiera także substancje pomocnicze o potencjalnym działaniu niepożądanym, takie jak 40 mg alkoholu benzylowego i 20 mg lidokainy chlorowodorku na ampułkę. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania, z uwzględnieniem bardzo rzadkich reakcji nadwrażliwości (wysypka, niewydolność oddechowa, wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy), tachykardii, zmian skórnych (pocenie, trądzik, świąd, pokrzywka) oraz reakcji specyficznych na alkohol benzylowy. Reakcje ogólnoustrojowe, takie jak zawroty głowy, wymioty, bradykardia, arytmie, zamroczenie i skurcze mięśniowe, mogą wystąpić zwłaszcza po szybkim wstrzyknięciu lub przedawkowaniu.
alkohol benzylowy, arytmia, bradykardia, cyjanokobalamina, lidokainy chlorowodorek, Milgamma N, nadmierna potliwość, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, pirydoksyny chlorowodorek, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja ogólnoustrojowa, skurcz mięśniowy, świąd, tachykardia, tiaminy chlorowodorek, trądzik, witamina z grupy B, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Igzelym 60 mg
Tikagrelor w dawce 60 mg, stosowany w terapii przeciwpłytkowej, wykazuje profil bezpieczeństwa oceniany w dużych badaniach fazy 3 (PLATO, PEGASUS) obejmujących ponad 39 000 pacjentów. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są krwawienia oraz duszność. W badaniu PLATO częstość przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych była wyższa w grupie tikagreloru (7,4%) niż klopidogrelu (5,4%), a w PEGASUS – 16,1% (tikagrelor + ASA) vs 8,5% (ASA). Krwawienia obejmują różne lokalizacje, w tym przewód pokarmowy, układ oddechowy, skórę, mięśnie, nerki i układ rozrodczy, a także krwotoki śródczaszkowe (0,3% tikagrelor vs 0,2% klopidogrel w PLATO). W badaniu PEGASUS ciężkie krwawienia wg TIMI występowały u 2,3% pacjentów na tikagrelorze 60 mg + ASA vs 1,1% na ASA, przy czym krwawienia prowadzące do zgonu były równe (0,3%). Duszność, zgłaszana u 13,8% pacjentów w PLATO i 14,2% w PEGASUS, była zwykle łagodna lub umiarkowana i nie wiązała się z pogorszeniem funkcji serca czy płuc.
badanie kliniczne fazy 3, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradyarytmia, dna moczanowa, duszność, hiperurykemia, kreatynina we krwi, krwawienie, krwawienie podskórne, krwiomocz, krwioplucie, krwotoczne zapalenie pęcherza, krwotok do oka, krwotok śródczaszkowy, krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok z przewodu pokarmowego, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pomostowanie aortalno-wieńcowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, skaza krwotoczna, świąd, tikagrelor, wybroczyny krwawe, zakrzepowa plamica małopłytkowa, zawroty głowy