nudności
Nudności to subiektywne, nieprzyjemne uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, często poprzedzające wymioty. Jest to jeden z najczęstszych objawów zgłaszanych przez pacjentów, który może towarzyszyć wielu schorzeniom, zarówno z zakresu gastroenterologii, jak i innych specjalności medycznych.
Etiologia nudności jest bardzo zróżnicowana i obejmuje choroby przewodu pokarmowego (zapalenie żołądka, chorobę wrzodową, niedrożność jelit), zaburzenia metaboliczne (cukrzycowa kwasica ketonowa, mocznica), choroby neurologiczne (migrena, wzrost ciśnienia śródczaszkowego), a także stany fizjologiczne (ciąża, choroba lokomocyjna). Nudności mogą być również działaniem niepożądanym wielu leków, w tym chemioterapeutyków, opioidów czy antybiotyków.
Diagnostyka nudności powinna uwzględniać dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz, w zależności od podejrzenia klinicznego, badania laboratoryjne i obrazowe. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę podstawową, ale często wymaga również podawania leków przeciwwymiotnych (antagonistów receptora 5-HT3, antagonistów receptora NK1, leków przeciwhistaminowych, fenotiazyn czy metoklopramidu).
U pacjentów z przewlekłymi nudnościami istotna jest ocena stanu odżywienia i nawodnienia, gdyż długotrwałe występowanie tego objawu może prowadzić do poważnych zaburzeń elektrolitowych i wyniszczenia organizmu. W przypadku nudności opornych na standardowe leczenie należy rozważyć konsultację wielospecjalistyczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Szkarłatka amerykańska – Działania niepożądane
Szkarłatka amerykańska (Phytolacca americana) jest składnikiem aktywnym preparatu Limfodrenaż-Pascoe Basic w homeopatycznym stężeniu D2, odpowiadającym 0,05 g na 10 g produktu. Stosowanie tego preparatu może wywoływać działania niepożądane, głównie reakcje alergiczne takie jak świąd i pokrzywka, które występują często. Rzadziej obserwuje się objawy ze strony układu pokarmowego, w tym nudności i ból brzucha. Charakterystycznym zjawiskiem dla terapii homeopatycznej jest pogorszenie pierwotne, czyli przejściowe nasilenie objawów chorobowych, które wymaga przerwania leczenia i konsultacji lekarskiej. W preparacie obecne są także inne składniki homeopatyczne, które mogą wpływać na profil bezpieczeństwa.
ból brzucha, calendula officinalis, choroba wątroby, etanol, fitolaka amerykańska, gorzknik kanadyjski, Hydrastis canadensis, Limfodrenaż-Pascoe Basic, mniszek lekarski, nagietek lekarski, nasilenie objawów, nudności, phytolacca americana, pogorszenie pierwotne, pokrzywka, potencja homeopatyczna, reakcja alergiczna, składnik homeopatyczny, świąd skóry, szkarłatka amerykańska, Taraxacum officinale, terapia homeopatyczna, układ pokarmowy - Leksykon chorób i schorzeń
Przepuklina pępkowa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Przepuklina pępkowa, stanowiąca około 10% przepuklin brzusznych, jest częstsza u kobiet (3-krotnie) i wynika z osłabienia mięśni brzucha w okolicy pępka. U dorosłych etiologia wiąże się ze zwiększonym ciśnieniem śródbrzusznym (np. otyłość, ciąża, napinanie mięśni), natomiast u dzieci jest to efekt niepełnego zamknięcia mięśni po urodzeniu. U około 90% dzieci przepuklina zamyka się samoistnie do 5 roku życia, podczas gdy u dorosłych około 65% wymaga interwencji chirurgicznej. Objawy obejmują widoczne uwypuklenie, które u dzieci jest zwykle bezbolesne, a u dorosłych może powodować dyskomfort i ból tępy. Objawy alarmowe wskazujące na komplikacje to ostry ból, zmiana koloru wybrzuszenia, nudności, wymioty, zatrzymanie stolca i niemożność odprowadzenia przepukliny.
badanie fizykalne, badanie palpacyjne, diagnoza pielęgniarska, dreszcze, gorączka, krwiak, leczenie bólu, lek przeciwbólowy, niedrożność jelit, nudności, obrzęk, oddawanie moczu, opieka pooperacyjna, opieka przedoperacyjna, osłabienie mięśni brzucha, pielęgnacja rany, przepuklina brzuszna, przepuklina pępkowa, uwięźnięcie przepukliny, uwypuklenie pępka, wodobrzusze, wymioty, zabieg chirurgiczny, zaczerwienienie, zadzierzgnięcie przepukliny, zakażenie, zaparcia - Leksykon leków
Działania niepożądane – DiosMax 1000 mg
DiosMax, zawierający 1000 mg zmikronizowanej diosminy w formie tabletek powlekanych, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się niską częstością działań niepożądanych, klasyfikowanych jako rzadkie (1-10/10 000 pacjentów). Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu żołądkowo-jelitowego (ból brzucha, biegunka, niestrawność, nudności, wymioty, zaparcia) oraz układu nerwowego (bóle i zawroty głowy). Reakcje skórne, takie jak świąd i pokrzywka, występują sporadycznie, głównie w pierwszych 4 dniach terapii. Dolegliwości te mają zazwyczaj charakter przejściowy i nie wymagają odstawienia leku, o ile nie są nasilone lub nie towarzyszą im objawy alergiczne.
bąbel pokrzywkowy, bezpieczeństwo farmakoterapii, biegunka, ból brzucha, ból głowy, DiosMax, diosmina zmikronizowana, działanie niepożądane, niestrawność, nudności, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja alergiczna, reakcja skórna, świąd, tabletka powlekana, układ pokarmowy, wymioty, zaburzenie neurowegetatywne, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon substancji czynnych
Joflupan – Działania niepożądane
Joflupan (123I), aktywny składnik radiofarmaceutyku Ioflupane (123I) ROTOP o aktywności 74 MBq/ml, wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów do badania diagnostycznego. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (często, ≥ 1/100 do < 1/10), natomiast niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100) występują zawroty głowy, parestezje, zaburzenia smaku oraz ból w miejscu wstrzyknięcia, szczególnie przy podaniu do małych żył. Reakcje nadwrażliwości, takie jak rumień, świąd, wysypka, pokrzywka, duszność, wymioty i zmniejszenie ciśnienia krwi, mają nieznaną częstość występowania i mogą stanowić poważne zagrożenie kliniczne, wymagając natychmiastowej interwencji. Dawka skuteczna przy maksymalnej zalecanej aktywności 185 MBq wynosi 4,63 mSv, co wiąże się z niskim, ale istotnym ryzykiem promieniowania jonizującego, szczególnie u kobiet w wieku rozrodczym i młodych pacjentów.
ból głowy, ból w miejscu wstrzyknięcia, dawka skuteczna, duszność, działanie niepożądane, hipotensja, ioflupane, joflupan, MedDRA, Medical Dictionary for Regulatory Activities, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, nowotwór, nudności, odruch wymiotny, parametry życiowe, parestezje, pokrzywka, promieniowanie jonizujące, radiofarmaceutyk, reakcja alergiczna, rumień, suchość jamy ustnej, świąd, uczucie gorąca, wada wrodzona, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zawroty głowy, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dopamar mite 100 mg + 25 mg
Dopamar mite to lek zawierający 100 mg lewodopy i 25 mg karbidopy w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, stosowany w terapii choroby Parkinsona. Najczęstsze działania niepożądane obejmują dyskinezy (ruchy pląsawicze, dystoniczne i inne mimowolne), nudności oraz zaburzenia układu nerwowego, takie jak pląsawica, dystonia, zjawisko „on-off” i bradykinezja, które mogą pojawić się po kilku miesiącach lub latach leczenia. W terapii należy monitorować ryzyko złośliwego zespołu neuroleptycznego, nadmiernej senności i nagłego zasypiania. Zaburzenia psychiczne, w tym omamy, splątanie, depresja, zaburzenia kontroli bodźców (np. patologiczna skłonność do hazardu, kompulsywne zachowania) oraz zespół dysregulacji dopaminowej (DDS) są istotnymi powikłaniami wymagającymi modyfikacji leczenia. W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się często hipotonię ortostatyczną, kołatanie serca i nieregularną czynność serca, a także rzadziej nadciśnienie tętnicze i zapalenie żył.
agranulocytoza, bradykinezja, czerniak złośliwy, dysfagia, dyskineza, dystonia, epizod psychotyczny, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, kurcz powiek, leukopenia, lewodopa z karbidopą, nadciśnienie tętnicze, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, nudności, omamy, otępienie, owrzodzenie dwunastnicy, parestezja, plamica Schönleina-Henocha, pląsawica, priapizm, ruchy pląsawicze, skurcz mięśni, ślinotok, splątanie, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia pozapiramidowe, zaparcie, zespół dysregulacji dopaminowej, zespół Hornera, zjawisko on-off, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Clatexo 20 mg
Przedawkowanie bilastyny, zarówno w wyniku jednorazowego przyjęcia dawki 10-11 razy przekraczającej dawkę terapeutyczną (220 mg jednorazowo lub 200 mg/dobę przez 7 dni), jak i kumulacji dawek, manifestuje się głównie objawami takimi jak zawroty głowy, ból głowy oraz nudności. Badania kliniczne przeprowadzone na zdrowych dorosłych ochotnikach (n=26) wykazały dwukrotnie wyższą częstość działań niepożądanych w porównaniu do placebo, jednak nie zaobserwowano ciężkich działań niepożądanych ani istotnego klinicznie wydłużenia odstępu QTc, nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających dawkę terapeutyczną. Szczegółowe badanie skrzyżowane z udziałem 30 ochotników, którym podawano bilastynę w dawce 100 mg przez 4 dni, potwierdziło brak wpływu na repolaryzację komór serca.
antidotum, badanie kliniczne, bilastyna, ból głowy, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, funkcje życiowe, interakcje lekowe, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, nudności, odstęp QT/QTc, populacja pediatryczna, przedawkowanie bilastyny, repolaryzacja komór, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Acidum folicum Hasco 5 mg
Przedawkowanie kwasu foliowego, witaminy B9, stosowanego w dawce terapeutycznej 5 mg (np. w preparacie ACIDUM FOLICUM HASCO), może prowadzić do licznych objawów ze strony układu nerwowego, pokarmowego oraz zaburzeń metabolicznych, w tym wchłaniania pierwiastków śladowych, zwłaszcza cynku. Klinicznie obserwuje się zaburzenia snu (bezsenność, płytki sen), drażliwość, nadpobudliwość psychoruchową, złe samopoczucie, nadmierną aktywność, tachypnoe, mdłości oraz wzdęcia. Długotrwałe przedawkowanie może skutkować niedoborem cynku, manifestującym się zaburzeniami smaku, opóźnionym gojeniem ran i osłabieniem odporności. Objawy te wymagają różnicowania i uważnego monitorowania przez personel medyczny.
Acidum Folicum, bezsenność, drażliwość, kwas foliowy, mdłości, nadmierna aktywność, nadpobudliwość, niedobór cynku, nietolerancja laktozy, nudności, opóźnione gojenie ran, przyspieszony oddech, tachypnoe, witamina B9, wzdęcia, zaburzenia neuropsychiatryczne, zaburzenia odporności, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zaburzenia smaku, zaburzenia snu, złe samopoczucie - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Succus Hyperici Phytopharm 2,425 g/2,5 ml
Succus Hyperici Phytopharm to płyn doustny zawierający 2,425 g soku ze świeżego ziela dziurawca (Hyperici herbae recentis succus) na 2,5 ml preparatu, w proporcji 1:1. Każde 100 ml produktu zawiera 100 ml soku pozyskanego z użyciem mieszaniny etanolu 96% V/V i wody, a gotowy preparat charakteryzuje się zawartością etanolu na poziomie 25-35% V/V. Lek jest wskazany wyłącznie do stosowania u dorosłych pacjentów z objawami niestrawności, takimi jak uczucie pełności w nadbrzuszu, wzdęcia, odbijanie, nudności czy dyskomfort po posiłkach. Preparat, dzięki formie płynu doustnego, zapewnia szybkie uwalnianie substancji aktywnych i jest stosowany tradycyjnie w leczeniu zaburzeń trawienia.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Anapran 550 mg
Przedawkowanie naproksenu sodowego, substancji czynnej preparatu Anapran (275 mg lub 550 mg), manifestuje się głównie objawami ze strony układu pokarmowego (zgaga, niestrawność, nudności, wymioty) oraz zaburzeniami funkcji nerek, które mogą prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Dodatkowo obserwuje się objawy neurotoksyczności, takie jak senność i zaburzenia świadomości, a w niektórych przypadkach drgawki, choć ich związek z naproksenem pozostaje niepewny. Nie określono jednoznacznej dawki zagrażającej życiu, co podkreśla konieczność szybkiego rozpoznania i interwencji w przypadku podejrzenia przedawkowania.
Anapran, białka osocza, błona śluzowa przełyku, błona śluzowa żołądka, ciśnienie tętnicze, dekontaminacja przewodu pokarmowego, drgawki, elektrolity w surowicy, hemodializa, krwawienie z przewodu pokarmowego, naproksen sodowy, neurotoksyczność, niestrawność, nudności, objawy kliniczne, ostra niewydolność nerek, parametry nerkowe, równowaga wodno-elektrolitowa, saturacja krwi, senność, skurcze mięśni, tlenoterapia, węgiel aktywowany, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zaburzenie świadomości, zgaga - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oxcarbazepin NeuroPharma 150 mg
Przedawkowanie okskarbazepiny, zarejestrowane w dawkach sięgających nawet 48 000 mg, prowadzi do wieloukładowych objawów klinicznych, w tym hiponatremii, zaburzeń neurologicznych (senność, ataksja, drgawki, śpiączka), zaburzeń rytmu serca (wydłużenie QTc), a także objawów ze strony układu oddechowego i naczyniowego (duszność, niedociśnienie). Diagnostyka powinna obejmować monitorowanie parametrów życiowych, w tym EKG i funkcji oddechowych, oraz ocenę stężenia okskarbazepiny we krwi, choć ciężkość objawów nie zawsze koreluje z poziomem leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami układu krążenia i niewydolnością nerek.
ataksja, ból głowy, drgawki, drżenie, duszność, dyskineza, hemodializa, hiperkineza, hiponatremia, lek przeciwpadaczkowy, niedociśnienie, nieostre widzenie, nudności, oczopląs, oddział intensywnej terapii, okskarbazepina, płukanie żołądka, podwójne widzenie, równowaga elektrolitowa, senność, śpiączka, stan splątania, utrata przytomności, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zaburzenia koordynacji, zawroty głowy, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ginkgoherb 120 mg
Preparat Ginkgoherb, zawierający wyciąg z liści miłorzębu japońskiego, stosowany w dawkach 120 mg oraz 240 mg, może wywoływać działania niepożądane o zróżnicowanej częstości i nasileniu, obejmujące wiele układów narządów. Najczęściej obserwowane objawy ze strony układu nerwowego to ból głowy i zawroty głowy (częstość ≥1/100 do <1/10). Działania niepożądane o częstości nieznanej obejmują krwawienia (oczne, z nosa, mózgowe, z przewodu pokarmowego), zaburzenia rytmu serca i palpitacje, a także dolegliwości żołądkowo-jelitowe takie jak biegunka, ból brzucha, nudności i wymioty. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, oraz skórne objawy alergiczne (rumień, obrzęk, świąd, wysypka) również mogą wystąpić, wymagając natychmiastowej interwencji i ewentualnego odstawienia leku.
anemia, biegunka, ból brzucha, ból głowy, epistaxis, hipotensja, kołatanie serca, krwawienie do siatkówki, krwawienie narządowe, krwawienie oczne, krwawienie z nosa, krwiste wymioty, krwotok mózgowy, krwotok z przewodu pokarmowego, lek przeciwkrzepliwy, lek przeciwpłytkowy, miłorząb japoński, następstwo neurologiczne, nudności, obrzęk, obrzęk krtani, odwodnienie, palpitacje, parametry krzepnięcia, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, smołowaty stolec, spadek ciśnienia, świąd, trudności w oddychaniu, utrata przytomności, wstrząs alergiczny, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wysypka pęcherzowa, wysypka plamisto-grudkowa, zaburzenie oddychania, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Forlax 10 g 10 g
Lek FORLAX 10 g (makrogol 4000) wykazuje profil działań niepożądanych głównie o charakterze łagodnym i przemijającym, z dominującymi objawami ze strony układu pokarmowego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane u dorosłych to ból brzucha, wzdęcie, biegunka, nudności (częstość ≥1/100 do <1/10), a rzadziej wymioty oraz nagła potrzeba oddania stolca lub nietrzymanie stolca (częstość ≥1/1000 do <1/100). U dzieci w wieku 6 miesięcy do 15 lat profil działań niepożądanych jest podobny, z częstym występowaniem bólu brzucha i biegunki, która może powodować bolesność okolicy odbytu. Reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i rumień, mają częstość nieznaną i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
biegunka, ból brzucha, Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych, hipokaliemia, hiponatremia, makrogol, nietrzymanie stolca, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, osłabienie mięśniowe, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, rumień, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, wzdęcie brzucha, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zapaść sercowo-naczyniowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fenta MX 50 50 mcg/h
Fenta MX 50 to system transdermalny zawierający 11,56 mg fentanylu, uwalniający substancję czynną z szybkością 50 µg/h na powierzchni 21 cm². Profil bezpieczeństwa fentanylu oceniono w 11 badaniach klinicznych obejmujących 1565 dorosłych oraz 289 dzieci i młodzieży, stosowanych w leczeniu bólu nowotworowego i nienowotworowego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥10%) to nudności (35,7%), wymioty (23,2%), zaparcie (23,1%), senność (15,0%), zawroty głowy (13,1%) oraz bóle głowy (11,8%). U dzieci i młodzieży profil działań niepożądanych był podobny, z najczęstszymi objawami: wymioty (33,9%), nudności (23,5%), bóle głowy (16,3%), zaparcie (13,5%), biegunka (12,8%) i świąd (12,8%).
badanie kliniczne, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból nienowotworowy, ból nowotworowy, depresja, drżenie, fentanyl, jadłowstręt, majaczenie, niedobór androgenów, nudności, omamy, parestezje, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, senność, silny opioid, stan splątania, świąd, system transdermalny, tolerancja lekowa, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia żołądka i jelit, zależność lekowa, zaparcie, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Azatiopryna – Dawkowanie i sposób podawania
Azatiopryna jest lekiem immunosupresyjnym wymagającym indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazania klinicznego, stanu pacjenta oraz tolerancji hematologicznej. W terapii po przeszczepieniu narządów stosuje się dawkę początkową do 5 mg/kg mc./dobę, a następnie dawkę podtrzymującą 1-4 mg/kg mc./dobę, z koniecznością leczenia dożywotniego. W innych wskazaniach, w tym nieswoistych zapaleniach jelit (IBD), dawka dobowa wynosi zwykle 1-3 mg/kg mc., z możliwością zmniejszenia dawki podtrzymującej do poniżej 1 mg/kg mc. do 3 mg/kg mc./dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się dawkę 1 mg/kg mc./dobę oraz ścisłe monitorowanie układu krwiotwórczego. Szczególną ostrożność wymaga stosowanie azatiopryny z allopurynolem, gdzie dawka azatiopryny powinna stanowić 25% zwykle stosowanej, ze względu na ryzyko nasilenia toksyczności. Dawkowanie u osób starszych oraz dzieci z nadwagą wymaga indywidualnego podejścia i monitorowania efektów terapii.
allopurynol, azatiopryna, cyklosporyna, gen NUDT15, globulina antytymocytowa, inhibitor oksydazy ksantynowej, jadłowstręt, krwinki białe, lek immunosupresyjny, morfologia krwi, nadwaga, nieswoiste zapalenie jelit, niewydolność nerek, nudności, odrzucenie przeszczepu, podanie dożylne, polimorfizm genu, produkty mleczne, przeszczepienie narządów, S-metylotransferaza tiopuryny, steroid, szpik kostny, toksyczność leku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Optibetol 0,5% 5 mg/ml
Betaksolol w postaci kropli do oczu Optibetol 0,5% (5 mg/ml) przenika do krążenia ogólnego, co może skutkować wystąpieniem działań niepożądanych typowych dla β-adrenolityków stosowanych ogólnoustrojowo, choć z mniejszą częstością. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest uczucie dyskomfortu w oku, występujące u 12% pacjentów (bardzo często, ≥1/10). Inne często występujące objawy to ból głowy (często, ≥1/100 do <1/10), niewyraźne widzenie, zwiększone łzawienie oraz różnorodne zapalenia i podrażnienia powierzchni oka. Rzadziej zgłaszane są objawy ze strony układu nerwowego (omdlenia, zawroty głowy), serca (bradykardia, tachykardia), układu oddechowego (astma, duszność) oraz zaburzenia psychiczne (niepokój, bezsenność, depresja).
arytmia serca, astenopia, astma, betaksolol, bezsenność, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja, duszność, dyskomfort oka, fenomen Raynauda, halucynacje, hipoglikemia, hipotensja, kserostomia, lek β-adrenolityczny, łuszczyca, łysienie, mialgia, miastenia, nadwrażliwość, niewydolność serca zastoinowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwarstwienie naczyniówki, punkcikowate zapalenie rogówki, skurcz oskrzeli, światłowstręt, tachykardia, zaburzenia erekcji, zaćma, zapalenie powiek, zapalenie rogówki, zapalenie skóry, zapalenie spojówek, zespół suchego oka, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Cefaleksyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie cefaleksyny, cefalosporynowego antybiotyku dostępnego w kapsułkach twardych 500 mg, manifestuje się głównie zaburzeniami żołądkowo-jelitowymi (bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka) oraz objawami ze strony układu moczowego, w tym krwiomoczem, szczególnie u dzieci przy dawkach przekraczających 3,5 g/dobę. W cięższych przypadkach obserwuje się również zaburzenia czynności układu krwionośnego, nerek, wątroby oraz układu krzepnięcia, które wymagają systematycznego monitorowania parametrów laboratoryjnych. Leczenie opiera się na postępowaniu podtrzymującym, w tym na uważnej obserwacji klinicznej i odpowiednim nawodnieniu, zwłaszcza w przypadku odwodnienia spowodowanego wymiotami i biegunką. W przypadkach przedawkowania nie przekraczającego 5-10-krotności dawki terapeutycznej płukanie żołądka i jelit nie jest konieczne.
antybiotyk cefalosporynowy, biegunka, ból brzucha, cefaleksyna jednowodna, dializa otrzewnowa, hemodializa, hemoperfuzja, krwiomocz, leczenie objawowe, metody nerkozastępcze, nudności, parametry laboratoryjne, płukanie żołądka, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia układu krwionośnego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Prospan 20 mg/ml
Przedawkowanie leku Prospan, zawierającego ekstrakt z liści bluszczu (Hederae helicis folii extractum siccum 20 mg/ml) oraz etanol w stężeniu 34,92-42,68% m/v, definiuje się jako przyjęcie dawki przekraczającej trzykrotność zalecanej dawki dobowej. Klinicznie obserwuje się wówczas objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka. Ponadto, ze względu na wysoką zawartość alkoholu, dochodzi do osłabienia zdolności psychomotorycznych, co znacząco wpływa na bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Przedawkowanie wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z uszkodzeniem wątroby, alkoholizmem, padaczką, uszkodzeniami mózgu oraz chorobami psychicznymi, gdyż może nasilać objawy tych schorzeń i zaburzać przebieg farmakoterapii.
alkoholizm, biegunka, choroba psychiczna, deficyt neurologiczny, dyskomfort przewodu pokarmowego, ekstrakt z liści bluszczu, enzymy wątrobowe, etanol, farmakoterapia, napad padaczkowy, nudności, padaczka, próg drgawkowy, sprawność psychoruchowa, treść żołądkowa, uszkodzenie mózgu, uszkodzenie wątroby, uzależnienie, wymioty, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia psychomotoryczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Hascovir control MAX 400 mg
Przedawkowanie acyklowiru, substancji czynnej preparatu Hascovir control MAX (400 mg/tabletka), może prowadzić do objawów toksyczności głównie ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz układu nerwowego (ból głowy, splątanie, zaburzenia świadomości). Jednorazowe przyjęcie dawki do 20 g acyklowiru zwykle nie wywołuje poważnych objawów toksycznych ze względu na ograniczone wchłanianie leku z przewodu pokarmowego. Natomiast przewlekłe przedawkowanie, np. powtarzające się przyjmowanie nadmiernych dawek przez okres około 7 dni, znacząco zwiększa ryzyko wystąpienia powyższych objawów toksyczności.
acyklowir, ból głowy, dezorientacja, hemodializa, monitorowanie stanu klinicznego, nudności, objawy neurologiczne, objawy toksyczności, objawy ze strony układu pokarmowego, przedawkowanie preparatu, przewód pokarmowy, splątanie, substancja czynna, układ nerwowy, układ pokarmowy, wymioty, zaburzenia świadomości, zatrucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – SmofKabiven extra Nitrogen –
SmofKabiven extra Nitrogen jest preparatem dożylnym, którego stosowanie może wiązać się z szeregiem działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Do najczęstszych należą tachykardia (>1/100 do <1/10), a do rzadziej występujących: duszność, nudności, wymioty, podwyższenie enzymów wątrobowych (ALT, AST), zaburzenia ciśnienia tętniczego, podwyższona temperatura ciała do 38°C, dreszcze, zawroty głowy, bóle głowy, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaktyczne), zmiany kolorytu skóry (bladość, sinica) oraz bóle w obrębie szyi, pleców, kości, klatki piersiowej i lędźwi. Szczególną uwagę należy zwrócić na zespół przedawkowania tłuszczu, który może wystąpić nawet przy zalecanej szybkości infuzji, zwłaszcza u pacjentów z ciężką hipertriglicerydemią lub nagłą zmianą stanu klinicznego (np. niewydolność nerek, zakażenie). Objawy tego zespołu obejmują hiperlipidemię, gorączkę, hepatomegalię, splenomegalię, cytopenie (anemia, leukopenia, trombocytopenia), zaburzenia krzepnięcia, hemolizę, retikulocytozę, nieprawidłowe próby wątrobowe oraz w ciężkich przypadkach śpiączkę.
anemia, ból głowy, brak łaknienia, dreszcze, duszność, enzymy wątrobowe, gorączka, hemoliza, hepatomegalia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, leukopenia, naciekanie tłuszczu, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, niedociśnienie tętnicze, nudności, próby wątrobowe, przedawkowanie aminokwasów, przedawkowanie glukozy, reakcja nadwrażliwości, retikulocytoza, sinica, SmofKabiven extra Nitrogen, śpiączka, splenomegalia, stan podgorączkowy, tachykardia, trombocytopenia, wymioty, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia krzepnięcia krwi, zawroty głowy, zespół przedawkowania tłuszczu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Azculem 25 mg/ml
Przedawkowanie azacytydyny, choć rzadkie, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, wymagające natychmiastowej interwencji. W udokumentowanym przypadku pacjent otrzymał dożylnie dawkę około 290 mg/m² powierzchni ciała, co stanowiło niemal czterokrotność zalecanej dawki początkowej. Objawy przedawkowania obejmowały głównie dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka, nudności oraz wymioty, wszystkie związane z dawką około 290 mg/m². Wskazane jest monitorowanie parametrów życiowych oraz systematyczna kontrola morfologii krwi w celu wykrycia ewentualnej mielosupresji.
azacytydyna, badanie kliniczne, biegunka, dawka dożylna, dawkowanie, interwencja lekarska, lek przeciwwymiotny, mielosupresja, morfologia krwi, nudności, odtrutka, opróżnianie żołądka, parametry hematologiczne, parametry życiowe, powierzchnia ciała, przedawkowanie azacytydyny, przewód pokarmowy, terapia objawowa, woda do wstrzykiwań, wymioty, zaburzenia elektrolitowe, zawiesina - Leksykon leków
Działania niepożądane – Physioneal 40 z glukozą 1,36 w/v 13,6 mg/ml 13,6 g/l + 5,38 g/l + 0,184 g/l + 0,051 g/l + 2,1 g/l + 1,68 g/l
Physioneal 40, stosowany w dializie otrzewnowej, zawiera bufor o łącznym stężeniu 40 mmol/l (15 mmol/l mleczanu i 25 mmol/l wodorowęglanu), co może prowadzić do metabolicznych działań niepożądanych, z alkalozą występującą u około 10% pacjentów jako najczęstszym zaburzeniem. Inne często obserwowane efekty to hipokaliemia, zatrzymanie płynów oraz hiperkalcemia. Działania niepożądane obejmują również objawy ze strony układu nerwowego (bóle głowy, zawroty), układu żołądkowo-jelitowego (dyspepsja, wzdęcia, nudności), a także zaburzenia ogólne, takie jak złe samopoczucie i wzrost masy ciała, który może być związany z hiperwolemią. Częstość występowania działań niepożądanych została sklasyfikowana od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10000), z niektórymi powikłaniami, jak zapalenie otrzewnej i niewydolność błony otrzewnej, o nieznanej częstości.
alkaloza, anoreksja, bakteryjne zapalenie otrzewnej, ból brzucha, ból głowy, ból mięśniowo-szkieletowy, dializa otrzewnowa, duszność, dysfagia, dyspepsja, eozynofilia, hiperglikemia, hiperkalcemia, hiperwolemia, hipokaliemia, kwasica mleczanowa, nadciśnienie, niedociśnienie, niewydolność błony otrzewnej, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, otorbiające stwardnienie otrzewnej, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór dializacyjny, stężenie wodorowęglanów, wymioty, wysypka, wzdęcia, zapalenie otrzewnej, zatrzymanie płynów, zawroty głowy, zmętnienie dializatu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telfexo 120 mg 120 mg
Chlorowodorek feksofenadyny w dawce 120 mg (Telfexo) wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi oraz nadzorem po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o częstości ≥1/100 do <1/10 obejmują bóle głowy, senność i zawroty głowy (układ nerwowy) oraz nudności (układ pokarmowy). Zmęczenie występuje niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, duszność, anafilaksja), zaburzenia psychiczne (bezsenność, nerwowość, koszmary senne), zaburzenia rytmu serca (tachykardia, kołatanie serca), biegunki, wysypki, pokrzywkę, świąd oraz nieostre widzenie, których częstość nie może być precyzyjnie określona. Objawy te mogą wymagać natychmiastowej interwencji i różnicowania z innymi schorzeniami.
anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, dermatoza, duszność, feksofenadyna, kołatanie serca, koszmary senne, nerwowość, nieostre widzenie, nieprawidłowe sny, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, senność, świąd, tachykardia, Telfexo, ucisk w klatce piersiowej, wysypka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zaczerwienienie skóry, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon substancji czynnych
Prasteron – Działania niepożądane
Prasteron (DHEA) stosowany w dawkach 25-100 mg/24 h przez okres 3-12 miesięcy jest generalnie dobrze tolerowany, bez istotnego wpływu na funkcje wątroby, nerek, tarczycy, parametry hematologiczne oraz podstawowe funkcje życiowe. Działania niepożądane występują rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), głównie u kobiet przy dawkach 50-200 mg/dobę stosowanych długotrwale. Najczęstsze efekty niepożądane to hirsutyzm, trądzik, świąd skóry, wzrost potliwości, przetłuszczanie się skóry i włosów oraz łysienie androgenowe. W zakresie metabolizmu obserwuje się rzadko niekorzystne zmiany lipidów (np. spadek HDL), zwiększenie apetytu, retencję wody i soli oraz hiperkalcemię. U mężczyzn mogą wystąpić powiększenie gruczołu krokowego i ginekomastia, wymagające monitorowania. Rzadkie działania obejmują nudności, wymioty, hepatomegalię, zapalenie wątroby, obniżenie tonu głosu, zaburzenia psychiczne (w tym objawy manii) oraz zaburzenia rytmu serca, które ustępują po odstawieniu leku i zastosowaniu beta-adrenolityków.
antygen PSA, beta-adrenolityk, bezsenność, dehydroepiandrosteron, ginekomastia, hepatomegalia, hiperkalcemia, hirsutyzm, łysienie androgenowe, nudności, obrzęk, przerost prostaty, retencja wody, świąd skóry, trądzik, trądzikowate zapalenie skóry, zaburzenia lipidowe, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia rytmu serca, zapalenie wątroby, zmiany łojotokowe - Leksykon leków
Przedawkowanie – Septolete D 1 mg
Przedawkowanie Septolete D, zawierającego chlorek benzalkoniowy w dawce 1 mg na pastylkę, jest zjawiskiem niezwykle rzadkim, a ryzyko poważnych objawów jest minimalne ze względu na niską zawartość substancji czynnej. W literaturze medycznej brak jest udokumentowanych przypadków przedawkowania tego leku. Przy znacznym przekroczeniu zalecanej dawki mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty oraz biegunka, wynikające z podrażnienia błony śluzowej żołądka i jelit przez chlorek benzalkoniowy oraz alkohole wielowodorotlenowe obecne w preparacie. Szczególnie narażone na biegunkę są dzieci, u których alkohole te mogą wywołać nasiloną reakcję jelitową.
alkohol wielowodorotlenowy, biegunka, chlorek benzalkoniowy, leczenie objawowe, nawodnienie pacjenta, nudności, odwodnienie, pastylka twarda, podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, podrażnienie błony śluzowej żołądka, równowaga wodno-elektrolitowa, treść żołądkowa, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Requip-Modutab 8 mg
Ropinirol w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Requip-Modutab) stosowany w leczeniu choroby Parkinsona wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które różnią się częstością i nasileniem w zależności od trybu leczenia (monoterapia vs terapia skojarzona z lewodopą). Do najczęstszych działań należą senność (bardzo często, ≥1/10), nudności (bardzo często), omamy i splątanie (często, ≥1/100 do <1/10) w monoterapii oraz dyskinezy (bardzo często) w terapii skojarzonej. Inne istotne działania to niedociśnienie ortostatyczne (często w monoterapii, niezbyt często w terapii skojarzonej), zawroty głowy, zaparcia, zgaga, wymioty, obrzęki obwodowe oraz reakcje nadwrażliwości o częstości nieznanej. Zaburzenia kontroli impulsów, takie jak patologiczny hazard, hiperseksualność czy kompulsywne zachowania, również zostały zgłoszone z częstością nieznaną i wymagają szczególnej uwagi klinicznej.
agonista dopaminy, apatia, badanie kliniczne, ból brzucha, choroba Parkinsona, czkawka, depresja, dyskineza, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, hiperseksualność, kompulsywne jedzenie, lewodopa, majaczenie, mania, nagły napad snu, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk nóg, obrzęk obwodowy, omamy, paranoja, patologiczny hazard, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, senność, splątanie, spontaniczna erekcja, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, urojenia, wymioty, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół dysregulacji dopaminergicznej, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zgaga, zwiększone libido - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bioaron SYSTEM (1920 mg + 51 mg)/5 ml
Bioaron SYSTEM w formie syropu zawiera 1920 mg/5 ml wyciągu z liści aloesu drzewiastego oraz 51 mg/5 ml witaminy C. Dotychczasowe dane farmakowigilancji nie wskazują na występowanie działań niepożądanych związanych z przedawkowaniem tego preparatu. Przewidywanym efektem nadmiernego spożycia są głównie łagodne zaburzenia dyspeptyczne, takie jak dyskomfort w jamie brzusznej, wzdęcia czy nudności, bez określonej dawki progowej. Nie odnotowano przypadków zatrucia kwasem askorbinowym ani nasilenia działań niepożądanych w trakcie lub po zakończeniu terapii, co potwierdza wysoki profil bezpieczeństwa leku.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Xylodont 2% z adrenaliną 1:80.000 (20 mg + 0,0125 mg)/ml
Działania niepożądane lidokainy, typowe dla amidowych środków miejscowo znieczulających, są zależne od dawki i stężenia leku w osoczu, co może wynikać z przedawkowania, szybkiego wchłaniania lub przypadkowego wstrzyknięcia do naczynia. Rzadko obserwuje się pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, drżenia, dezorientację, zawroty głowy, rozszerzenie źrenic, przyspieszony metabolizm i podwyższoną temperaturę ciała, a po bardzo dużych dawkach szczękościsk i drgawki. Rzadkie są również rozszerzenie naczyń, nadciśnienie, zaburzenia rytmu serca i bradykardia. Reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, występują bardzo rzadko (<1/10 000). Często pojawiają się nudności i wymioty, a zmiany skórne, pokrzywka, obrzęk i pocenie się mają częstość nieznaną. Adrenalina jako składnik preparatu może wywołać niepokój, pocenie się, zaburzenia oddychania, zaburzenia rytmu serca i nadciśnienie, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego i nadczynnością tarczycy.
adrenalina, ból zamostkowy, bradykardia, drgawki, idiosynkrazja, lidokaina, nadciśnienie, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, nudności, obkurczenie naczyń krwionośnych, pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, pokrzywka, przyspieszenie oddechu, reakcja alergiczna, rozszerzenie naczyń, rozszerzenie oskrzeli, światłowstręt, szczękościsk, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oroes 10 mg
Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej Oroes 10 mg (w postaci szczawianu), choć rzadko prowadzi do ciężkich objawów toksycznych, stanowi istotne zagrożenie zdrowotne. Dawki w zakresie 400-800 mg escytalopramu nie wywołują zazwyczaj poważnych powikłań, jednak w przypadku jednoczesnego przedawkowania innych leków ryzyko ciężkich konsekwencji, w tym zgonu, znacząco wzrasta. Klinicznie obserwuje się objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, niemiarowość). Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia wodno-elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, które wymagają monitorowania i korekty.
bradyarytmia, częstoskurcz, drgawki, drżenie, dysfunkcja wątroby, elektrokardiografia, escytalopram, hipertermia, hipokaliemia, hiponatremia, hyperrefleksja, myoklonus, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość, niestabilność autonomiczna, nudności, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, śpiączka, szczawian, sztywność mięśniowa, utrata przytomności, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Adartrel 0,25 mg
Przedawkowanie ropinirolu, substancji czynnej leku Adartrel (dostępnego w dawkach 0,25 mg, 0,5 mg oraz 2 mg), prowadzi do nadmiernej stymulacji receptorów dopaminergicznych, co manifestuje się szerokim spektrum objawów klinicznych. Do najczęstszych należą objawy neuropsychiatryczne (pobudzenie, halucynacje, splątanie, agresja), zaburzenia psychomotoryczne (niepokój ruchowy, dyskinezy, dystonie), zaburzenia autonomiczne (nudności, wymioty, hipotensja ortostatyczna, tachykardia) oraz zaburzenia świadomości, od pobudzenia do śpiączki. Mechanizm tych objawów opiera się na nadmiernej aktywacji receptorów dopaminowych w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym, w tym w układzie mezolimbicznym, mezokortykalnym i nigrostriatalnym.
aktywność dopaminergiczna, antagonista dopaminy, chlorowodorek, dezorientacja, dyskinezy, dystonia, działanie dopaminergiczne, halucynacje, hipotensja ortostatyczna, leczenie objawowe, metoklopramid, neuroleptyk, niepokój ruchowy, nudności, objawy neuropsychiatryczne, objawy pozapiramidowe, parametry życiowe, przedawkowanie ropinirolu, receptor dopaminowy, receptory dopaminergiczne, ropinirol, śpiączka, splątanie, stymulacja dopaminergiczna, tabletki powlekane, tachykardia, układ nerwowy ośrodkowy i obwodowy, układ nigrostriatalny, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenia autonomiczne, zaburzenia psychomotoryczne, zaburzenia świadomości - Leksykon substancji czynnych
Kłącze galangi – Działania niepożądane
Kłącze galangi (Alpinia officinarum Hance), składnik preparatu Melisana Klosterfrau Original, wykazuje potencjał do wywoływania działań niepożądanych zarówno po podaniu doustnym, jak i miejscowym. Najczęściej obserwowane objawy to dolegliwości żołądkowe, takie jak nudności i zgaga, występujące często (≥ 1/100 do <1/10), które zwykle ustępują przy przyjmowaniu leku po posiłku. Inne działania niepożądane to zmęczenie (często), zawroty głowy (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100), uczucie ciepła (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000) oraz reakcje nadwrażliwości skórnej, w tym świąd i drętwienie rąk i stóp (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000). Dodatkowo, mogą wystąpić reakcje fotouczulające i nadmierne wysuszenie skóry przy dłuższym stosowaniu miejscowym. W preparacie obecne są także inne składniki, takie jak aldehyd cynamonowy z cynamonu, które mogą nasilać ryzyko podrażnień skórnych.
aldehyd cynamonowy, bezpieczeństwo farmakoterapii, dolegliwości przewodu pokarmowego, dolegliwości żołądkowe, dyskomfort żołądkowy, kłącze galangi, łuszczenie naskórka, Melisana Klosterfrau, nadwrażliwość, nudności, olejki lotne, parestezje, parestezje kończyn, pieczenie przełyku, promieniowanie UV, reakcje fotouczulające, wysuszenie skóry, zawroty głowy, zmiany skórne, związek przyczynowo-skutkowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dotarem 0,5 mmol/ml
Kwas gadoterowy, substancja czynna leku Dotarem 0,5 mmol/ml, jest środkiem kontrastowym stosowanym w rezonansie magnetycznym, którego działania niepożądane występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) i mają najczęściej charakter przejściowy oraz łagodny do umiarkowanego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności, ból głowy, świąd oraz reakcje nadwrażliwości, które mogą manifestować się zmianami skórnymi o różnym nasileniu. Reakcje nadwrażliwości mogą pojawić się natychmiast (do 1 godziny) lub z opóźnieniem (do kilku dni) i obejmować objawy ze strony skóry, układu oddechowego, pokarmowego, stawów i układu krążenia, z ryzykiem wstrząsu anafilaktycznego. Bardzo rzadko (<1/10 000) odnotowano przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF), głównie u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²) oraz po jednoczesnym podaniu innych gadolinowych środków kontrastowych.
ból głowy, ciężka niewydolność, gadolin, GFR, kwas gadoterowy, nadciśnienie, nerkopochodne włóknienie układowe, niedociśnienie, niewydolność nerek, nudności, osłabienie, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rezonans magnetyczny, senność, środek kontrastowy, świąd, uczucie gorąca, uczucie zimna, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Pregabalin Stada
Pregabalina wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na liczne działania niepożądane i interakcje. U pacjentów z cukrzycą może powodować przyrost masy ciała, co wymaga monitorowania glikemii i dostosowania leków hipoglikemizujących. Zgłaszano reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy, oraz rzadkie, ale ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona (SJS) i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). W trakcie terapii obserwowano zawroty głowy, senność, utratę przytomności, splątanie i zaburzenia psychiczne, co zwiększa ryzyko urazów, zwłaszcza u osób starszych. Częstość występowania niewyraźnego widzenia i zmian w polu widzenia była wyższa niż w grupie placebo, a objawy te zwykle ustępowały po przerwaniu leczenia. Zgłaszano także przypadki niewydolności nerek, które ustępowały po odstawieniu leku. Po zakończeniu terapii mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak bezsenność, bóle głowy, nudności, lęk, biegunka, zespół grypopodobny, nerwowość, depresja, ból, drgawki, nadmierne pocenie się i zawroty głowy, wskazujące na możliwe uzależnienie fizyczne od pregabaliny.
bezsenność, biegunka, ból głowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, choroba neurologiczna, choroba układu oddechowego, cukrzyca, depresja, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawki, encefalopatia, laktoza jednowodna, lęk, monoterapia pregabaliną, myśli samobójcze, nadmierne pocenie, nadużywanie leku, nerwowość, niedobór laktazy, niedrożność jelit, niepożądana reakcja skórna, nietolerancja galaktozy, niewłaściwe stosowanie leku, niewydolność nerek, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie czynności przewodu pokarmowego, pogorszenie ostrości widzenia, porażenna niedrożność jelit, reakcja nadwrażliwości, senność, splątanie, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, tolerancja na lek, upośledzenie czynności układu oddechowego, utrata przytomności, utrata wzroku, uzależnienie fizyczne, uzależnienie od pregabaliny, zaburzenia psychiczne, zaburzenie czynności nerek, zaparcie, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół grypopodobny, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zmiany w polu widzenia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Remolexam 15 mg
Przedawkowanie meloksykamu, substancji czynnej leku Remolexam, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów toksyczności, od łagodnych do zagrażających życiu. Początkowo obserwuje się objawy ogólne, takie jak znaczne osłabienie, apatia, senność, nudności, wymioty oraz ból w nadbrzuszu. Poważniejsze powikłania obejmują krwawienia z przewodu pokarmowego, nadciśnienie tętnicze, ostrą niewydolność nerek, zaburzenia czynności wątroby, depresję oddechową, śpiączkę, drgawki, zapaść sercowo-naczyniową oraz zatrzymanie czynności serca. Reakcje anafilaktoidalne mogą wystąpić zarówno przy przedawkowaniu, jak i podczas stosowania terapeutycznego. Warto podkreślić, że w przypadku przedawkowania meloksykamu objawy takie jak krwawienie z przewodu pokarmowego mogą manifestować się krwawymi wymiotami lub smolistymi stolcami, co wymaga natychmiastowej interwencji.
adrenalina, anafilaksja, ból nadbrzusza, cholestyramina, depresja oddechowa, drgawki, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, lek przeciwhistaminowy, meloksykam, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nudności, ostra niewydolność nerek, reakcja anafilaktoidalna, śpiączka, toksyczność, wymioty, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie oddechowe, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie czynności serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Framasnoa 14 mg
Teriflunomid w dawce 14 mg, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowym (RMS), charakteryzuje się określonym profilem bezpieczeństwa opartym na badaniach klinicznych obejmujących 2267 pacjentów, z medianą obserwacji 672 dni. Najczęściej występujące działania niepożądane to ból głowy (15,7%), biegunka (13,6%), podwyższenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) (15%), nudności (10,7%) oraz łysienie (13,5%), z reguły o nasileniu łagodnym do umiarkowanego i charakterze przemijającym. Szczególną uwagę należy zwrócić na konieczność regularnego monitorowania funkcji wątroby ze względu na częstość występowania wzrostu AlAT oraz na ryzyko zakażeń, w tym ciężkich, takich jak posocznica, które choć rzadkie, stanowią poważne zagrożenie dla pacjentów z osłabioną odpornością.
aminotransferaza alaninowa, biegunka, ból głowy, dysfagia, leflunomid, łuszczycowe zapalenie stawów, łysienie, małopłytkowość, monitorowanie funkcji wątroby, nudności, opryszczka wargowa, posocznica, reumatoidalne zapalenie stawów, stwardnienie rozsiane o przebiegu rzutowym, teriflunomid, wirusowe zapalenie żołądka i jelit, zaburzenie funkcji wątroby, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie zatok, zwiększenie aktywności AlAT - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gliatilin 400 mg
Cholina alfosceran, składnik leku Gliatilin, jest dobrze tolerowany nawet podczas długotrwałej terapii, pełniąc rolę prekursora związków biologicznych. Działania niepożądane występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), obejmując zaburzenia psychiczne takie jak niepokój, pobudzenie i bezsenność oraz nudności ze strony układu pokarmowego. Objawy te pojawiają się zwykle w pierwszych dniach lub tygodniach leczenia i mają charakter przemijający. Nudności prawdopodobnie wynikają z wtórnego pobudzenia układu dopaminergicznego.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Aparxon PR 2 mg
Ropinirol, agonista dopaminy stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które różnią się częstością występowania w zależności od schematu leczenia (monoterapia vs terapia skojarzona z lewodopą). Najczęściej obserwowane działania niepożądane obejmują senność (bardzo często), omamy i splątanie (często), nudności (bardzo często), niedociśnienie ortostatyczne (często) oraz obrzęk obwodowy (często). Rzadziej występują dyskinezy, zawroty głowy, wymioty, zaparcia i zgaga. Zgłaszano również reakcje nadwrażliwości o częstości nieznanej, takie jak pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy i wysypka. Szczególną uwagę należy zwrócić na zaburzenia psychiczne, w tym reakcje psychotyczne, zaburzenia kontroli impulsów (np. patologiczny hazard, hiperseksualność, kompulsywne zakupy), manię oraz agresję, które mogą wymagać modyfikacji terapii.
agonista dopaminy, ból brzucha, choroba Parkinsona, dysfagia, dyskineza, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, hiperseksualność, lewodopa, majaczenie, nagłe zasypianie, niedociśnienie ortostatyczne, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omamy, omdlenie, paranoja, patologiczny hazard, pokrzywka, priapizm, reakcja nadwrażliwości, reakcja psychotyczna, ropinirol, senność, splątanie, urojenia, wymioty, zaburzenie kontroli impulsów, zaburzenie wątroby, zaparcie, zawroty głowy, zespół odstawienia agonisty dopaminy, zespół rozregulowania dopaminy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rivastigmin NeuroPharma 1,5 mg
Rywastygmina jest stosowana w leczeniu otępienia typu alzheimerowskiego oraz otępienia związanego z chorobą Parkinsona, jednak jej profil bezpieczeństwa wymaga szczególnej uwagi. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia żołądkowo-jelitowe, w tym nudności (38%) i wymioty (23%), zwłaszcza w fazie dostosowywania dawki. Kobiety wykazują większą wrażliwość na działania niepożądane ze strony układu pokarmowego oraz większe ryzyko redukcji masy ciała. Do bardzo często występujących działań należą także brak łaknienia, zawroty głowy oraz biegunka. Często obserwuje się pobudzenie, splątanie, lęk, bóle głowy, senność, drżenie, bóle brzucha, dyspepsję, nadmierne pocenie, zmęczenie, astenia oraz zmniejszenie masy ciała. Rzadziej występują bezsenność, depresja, omdlenia, podwyższone wartości enzymów wątrobowych, a także upadki. Poważne, choć rzadkie działania niepożądane obejmują drgawki, dławicę piersiową, chorobę wrzodową, wysypki, zakażenia dróg moczowych, omamy, objawy pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca i krwawienia z przewodu pokarmowego.
agresja, alergiczne zapalenie skóry, bezsenność, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, brak łaknienia, chód parkinsonowski, choroba wrzodowa żołądka, depresja, dławica piersiowa, drgawki, drżenie, dyskineza, dyspepsja, dystonia, hipokineza, krwawienie z przewodu pokarmowego, majaczenie, migotanie przedsionków, nadaktywność psychoruchowa, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nadmierne wydzielanie śliny, niepokój ruchowy, nietrzymanie moczu, nudności, objawy pozapiramidowe, odwodnienie, omamy, omdlenie, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie związane z chorobą Parkinsona, pęknięcie przełyku, pokrzywka, rywastygmina, senność, splątanie, spowolnienie ruchowe, świąd, sztywność typu koła zębatego, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia chodu, zaburzenia żołądka i jelit, zakażenie dróg moczowych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego, zmniejszony apetyt - Leksykon leków
Działania niepożądane – Mobemid 150 mg
Moklobemid w dawce 150 mg wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które obejmują głównie układ nerwowy, pokarmowy, sercowo-naczyniowy oraz ogólne objawy somatyczne. Do często obserwowanych należą bóle głowy, bezsenność, zawroty głowy, nudności, zaparcia, tachykardia, hipotensja ortostatyczna oraz nadmierne pocenie się. Niezbyt często występują zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie błony śluzowej żołądka, nadciśnienie, bóle dławicowe, wykwity skórne, zaburzenia oddawania moczu oraz zmiany w badaniach laboratoryjnych, takie jak niewielkie obniżenie liczby leukocytów i aktywności aminotransferaz, które nie mają istotnego znaczenia klinicznego. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko myśli i zachowań samobójczych, które mogą pojawić się zarówno w trakcie terapii, jak i po jej zakończeniu, a także na możliwość przejścia fazy depresyjnej w maniakalną u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, bezsenność, biegunka, ból dławicowy, ból głowy, choroba afektywna dwubiegunowa, drżenie, drżenie mięśniowe, dyzartria, hipomania, hipotensja ortostatyczna, krwawienie z dróg rodnych, leukocyty, moklobemid, myśli samobójcze, nadciśnienie, nadmierne pocenie się, nieostre widzenie, niewyraźne widzenie, nudności, parestezja, suchość skóry, tachykardia, zaburzenia ciśnienia tętniczego, zaburzenia oddawania moczu, zaburzenia pozapiramidowe, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie spojówek, zapalenie żył, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bisoratio ASA 5 mg + 75 mg
Bisoratio ASA to lek łączący bisoprolol (5 mg lub 10 mg) – selektywny beta-adrenolityk – oraz kwas acetylosalicylowy (75 mg). Bisoprolol najczęściej powoduje działania niepożądane ze strony układu nerwowego (zawroty głowy, ból głowy), przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia) oraz ogólne (uczucie zmęczenia). Rzadziej obserwuje się bradykardię, nasilenie niewydolności serca, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, skurcz oskrzeli u chorych z astmą, osłabienie mięśni, niedociśnienie czy zaburzenia psychiczne (depresja, zaburzenia snu). Kwas acetylosalicylowy wiąże się z ryzykiem krwawień (często: zapalenie błony śluzowej żołądka, łagodne do umiarkowanego krwawienie z przewodu pokarmowego; rzadko: zespół krwotoczny, trombocytopenia, krwotok wewnątrzczaszkowy), a także reakcjami alergicznymi i skórnymi (pokrzywka, zespół Stevensa-Johnsona). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z astmą, alergiami, niewydolnością nerek, dekompensacją serca oraz stosujących leki moczopędne.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, enzymy wątrobowe, hipertriglicerydemia, hiperurykemia, hipoglikemia, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok wewnątrzczaszkowy, kwas acetylosalicylowy, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość z niedoboru żelaza, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba dróg oddechowych, owrzodzenie żołądka, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, zaburzenia potencji, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół krwotoczny, zespół nerczycowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Normodipine 10 mg
Ocena wpływu amlodypiny (Normodipine) na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn wskazuje na mały lub umiarkowany wpływ na sprawność psychomotoryczną pacjenta. Substancja czynna, dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg, może powodować objawy niepożądane takie jak zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie oraz nudności, które istotnie osłabiają zdolność koncentracji, koordynacji ruchowej oraz czas reakcji. Szczególnie w początkowym okresie terapii, gdy organizm adaptuje się do leku, ryzyko wystąpienia tych objawów jest zwiększone, co wymaga od lekarza szczególnej uwagi i odpowiedniego poinformowania pacjenta.
amlodypina, bezylan amlodypiny, ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, czas reakcji, funkcje psychomotoryczne, interakcje lekowe, koordynacja ruchowa, Normodipine, nudności, objawy niepożądane, obsługa maszyn, ośrodkowy układ nerwowy, początek leczenia, prowadzenie pojazdów, sprawność psychomotoryczna, zawroty głowy, zmęczenie - Leksykon leków
Przedawkowanie – ACC 200 mg
Przedawkowanie acetylocysteiny (ACC 200 mg) rzadko prowadzi do ciężkich objawów toksycznych, co potwierdzają badania kliniczne wykazujące dobrą tolerancję nawet przy dawkach do 500 mg/kg masy ciała oraz przy długotrwałym stosowaniu dawek do 11,6 g/dobę przez 3 miesiące bez istotnych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowanymi objawami przedawkowania są dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, które mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych. Szczególną uwagę należy zwrócić na populację pediatryczną, zwłaszcza niemowlęta, u których nadmierne wydzielanie śluzu w drogach oddechowych może powodować ryzyko obturacji dróg oddechowych.
acetylocysteina, acetylocysteina doustna, biegunka, charakterystyka produktu leczniczego, ciężkie działania niepożądane, drożność dróg oddechowych, leki przeciwwymiotne, margines bezpieczeństwa leku, nadbrzusze, nadmierne wydzielanie, niedrożność dróg oddechowych, nudności, objawy niepożądane, objawy zatrucia, objawy ze strony przewodu pokarmowego, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa leku, tolerancja acetylocysteiny, treść żołądkowa, wydzielina z dróg oddechowych, wymioty, zaburzenia wodno-elektrolitowe, zatrucie - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadilecto 2,5 mg
Produkt leczniczy Tadilecto zawiera 2,5 mg tadalafilu w postaci tabletek powlekanych i charakteryzuje się profilem działań niepożądanych o najczęściej łagodnym lub umiarkowanym nasileniu oraz przemijającym charakterze. Najczęściej zgłaszane objawy to ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, z nasileniem częstości występowania zależnym od dawki. Dane kliniczne pochodzą z badań obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów placebo, stosowanych zarówno w terapii zaburzeń erekcji, jak i łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Wśród działań niepożądanych wyróżnia się zaburzenia układu krążenia (tachykardia, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy – często; zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca – rzadko), układu nerwowego (ból głowy – często, zawroty głowy – niezbyt często, udar i inne poważne incydenty – rzadko), a także działania okulistyczne (niewyraźne widzenie, przekrwienie spojówek – niezbyt często; NAION i okluzja naczyń siatkówki – rzadko).
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, duszność, hemospermia, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tachykardia, tadalafil, ubytek pola widzenia, udar, wysypka, zaburzenia erekcji, zapalenie błony śluzowej nosa, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry