Działania niepożądane
Framasnoa 14 mg

Teriflunomid w dawce 14 mg, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowym (RMS), charakteryzuje się określonym profilem bezpieczeństwa opartym na badaniach klinicznych obejmujących 2267 pacjentów, z medianą obserwacji 672 dni. Najczęściej występujące działania niepożądane to ból głowy (15,7%), biegunka (13,6%), podwyższenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) (15%), nudności (10,7%) oraz łysienie (13,5%), z reguły o nasileniu łagodnym do umiarkowanego i charakterze przemijającym. Szczególną uwagę należy zwrócić na konieczność regularnego monitorowania funkcji wątroby ze względu na częstość występowania wzrostu AlAT oraz na ryzyko zakażeń, w tym ciężkich, takich jak posocznica, które choć rzadkie, stanowią poważne zagrożenie dla pacjentów z osłabioną odpornością.

Działania niepożądane leku Framasnoa

Teriflunomid (substancja czynna leku Framasnoa) w tabletkach powlekanych 14 mg stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowym (RMS) związany jest z określonym profilem bezpieczeństwa, który wymaga dokładnego monitorowania przez personel medyczny. Obserwacje kliniczne pozwoliły na wyodrębnienie charakterystycznych działań niepożądanych występujących przy stosowaniu tego leku.1

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa

Profil bezpieczeństwa teriflunomidu został określony na podstawie obszernych badań klinicznych obejmujących 2267 pacjentów, z czego 1112 otrzymywało teriflunomid w dawce 14 mg. Mediana czasu obserwacji wynosiła 672 dni, co umożliwiło wiarygodną ocenę działań niepożądanych występujących w trakcie terapii długoterminowej.2

Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych przy stosowaniu teriflunomidu w dawce 14 mg należą: ból głowy (15,7%), biegunka (13,6%), zwiększenie aktywności AlAT (15%), nudności (10,7%) oraz łysienie (13,5%). Istotne jest, że większość tych działań niepożądanych miała nasilenie łagodne do umiarkowanego, charakteryzowała się przemijającym charakterem i rzadko prowadziła do konieczności przerwania leczenia.3

Warto zaznaczyć, że teriflunomid jest głównym metabolitem leflunomidu, leku stosowanego w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów oraz łuszczycowego zapalenia stawów. Dlatego też profil bezpieczeństwa leflunomidu może dostarczać dodatkowych informacji istotnych przy przepisywaniu teriflunomidu pacjentom ze stwardnieniem rozsianym.4

Szczegółowa klasyfikacja działań niepożądanych

Działania niepożądane zostały sklasyfikowane zgodnie z częstością występowania i układami narządów, których dotyczą. Zastosowano następującą klasyfikację częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana (niemożliwa do określenia na podstawie dostępnych danych).5

Tabela działań niepożądanych

Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Działanie niepożądane Opis
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze Bardzo często (≥1/10) Grypa Infekcja wirusowa manifestująca się gorączką, bólami mięśniowymi, osłabieniem
Zakażenie górnych dróg oddechowych Infekcje dotyczące nosa, gardła, zatok
Zakażenie dróg moczowych Infekcje obejmujące układ moczowy
Często (≥1/100 do <1/10) Zapalenie oskrzeli Infekcja dolnych dróg oddechowych dotycząca oskrzeli
Zapalenie zatok Infekcja zatok przynosowych
Zapalenie gardła Infekcja gardła, często manifestująca się bólem gardła i trudnościami w przełykaniu
Zapalenie pęcherza moczowego Infekcja pęcherza moczowego, często z objawami dyzurycznymi
Wirusowe zapalenie żołądka i jelit Infekcja przewodu pokarmowego, często z biegunką, wymiotami
Opryszczka wargowa Infekcja wirusem HSV manifestująca się pęcherzykami na wargach
Zakażenie zęba Infekcje w obrębie zębów, często z bólem, obrzękiem
Zapalenie krtani Infekcja krtani, często z chrypką i kaszlem
Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) Ciężkie zakażenia, w tym posocznica Uogólnione infekcje mogące zagrażać życiu
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) Łagodna małopłytkowość Zmniejszenie liczby płytek krwi, zwykle bez objawów klinicznych
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Brak danych w dostarczonych informacjach
Zaburzenia układu immunologicznego Brak danych w dostarczonych informacjach
Zaburzenia psychiczne Brak danych w dostarczonych informacjach
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często (≥1/10) Ból głowy Występuje u 15,7% pacjentów przyjmujących dawkę 14 mg, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często (≥1/10) Biegunka
Nudności
Występuje u 13,6% pacjentów (dawka 14 mg), zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego
Występuje u 10,7% pacjentów (dawka 14 mg)
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Bardzo często (≥1/10) Zwiększenie aktywności AlAT Podwyższony poziom aminotransferazy alaninowej, występuje u 15% pacjentów (dawka 14 mg)
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Bardzo często (≥1/10) Łysienie Utrata włosów, występuje u 13,5% pacjentów (dawka 14 mg), zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego

Wyjątek szczególnie istotnych działań niepożądanych

Wśród działań niepożądanych teriflunomidu na szczególną uwagę zasługują te, które występują bardzo często (≥1/10), gdyż mają największe prawdopodobieństwo wystąpienia u leczonych pacjentów. Należą do nich:6

  • Ból głowy – występuje u 15,7% pacjentów przyjmujących dawkę 14 mg, zwykle ma charakter łagodny do umiarkowanego i jest przemijający.
  • Biegunka – występuje u 13,6% pacjentów przyjmujących dawkę 14 mg, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, przemijająca.
  • Zwiększenie aktywności AlAT – podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych obserwowane u 15% pacjentów przyjmujących dawkę 14 mg, wymaga regularnego monitorowania parametrów wątrobowych.
  • Nudności – występują u 10,7% pacjentów przyjmujących dawkę 14 mg, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego.
  • Łysienie – utrata włosów obserwowana u 13,5% pacjentów przyjmujących dawkę 14 mg, zwykle o nasileniu łagodnym do umiarkowanego.

Znaczenie kliniczne działań niepożądanych

Przy interpretacji działań niepożądanych teriflunomidu należy brać pod uwagę fakt, że jest on głównym metabolitem leflunomidu. Doświadczenia z leflunomidem w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów i łuszczycowego zapalenia stawów mogą dostarczać dodatkowych informacji o bezpieczeństwie stosowania teriflunomidu u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym.7

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze stanowią najliczniejszą grupę działań niepożądanych. Z tego względu należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z osłabioną odpornością oraz monitorować wystąpienie infekcji, zwłaszcza ciężkich, w tym posocznicy, która może wystąpić niezbyt często, ale stanowi istotne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta.8

Monitorowanie funkcji wątroby

Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT) występujące u 15% pacjentów przyjmujących teriflunomid w dawce 14 mg wskazuje na konieczność regularnego monitorowania funkcji wątroby. Wymaga to przeprowadzania badań biochemicznych przed rozpoczęciem leczenia oraz w regularnych odstępach czasu podczas terapii, co pozwala na wczesne wykrycie potencjalnych zaburzeń funkcji wątroby.9

Implikacje kliniczne dla lekarzy

Przy stosowaniu teriflunomidu ważne jest, aby lekarze byli świadomi całego spectrum działań niepożądanych oraz ich częstości występowania. Większość działań niepożądanych ma charakter łagodny do umiarkowanego i są one przemijające, rzadko prowadząc do przerwania leczenia. Niemniej jednak, konieczne jest regularne monitorowanie pacjentów, szczególnie pod kątem funkcji wątroby oraz występowania infekcji.10

Profil bezpieczeństwa teriflunomidu został dokładnie określony na podstawie badań z udziałem znacznej liczby pacjentów (2267 osób) leczonych przez dłuższy okres (mediana 672 dni), co pozwala na wiarygodną ocenę zagrożeń związanych z długotrwałym stosowaniem tego leku.11

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl