margines bezpieczeństwa
Margines bezpieczeństwa to kluczowe pojęcie w chirurgii onkologicznej, oznaczające odległość między granicą guza nowotworowego a granicą resekcji chirurgicznej. Jest to strefa zdrowej tkanki usuwana wraz z guzem w celu minimalizacji ryzyka pozostawienia komórek nowotworowych.
Wyróżnia się margines R0 (brak komórek nowotworowych w linii cięcia), R1 (mikroskopowo widoczne komórki nowotworowe w linii cięcia) oraz R2 (makroskopowo widoczna pozostałość guza). Dążenie do uzyskania marginesu R0 jest podstawowym celem chirurgii onkologicznej, gdyż znacząco zmniejsza ryzyko wznowy miejscowej.
Szerokość marginesu bezpieczeństwa zależy od rodzaju nowotworu, jego lokalizacji, stopnia zaawansowania oraz charakterystyki biologicznej. W niektórych przypadkach, jak w czerniaku czy mięsakach, wymagane są szersze marginesy, podczas gdy w innych (np. niektóre nowotwory głowy i szyi) stosuje się węższe marginesy ze względu na bliskość istotnych struktur anatomicznych.
Ocena marginesu bezpieczeństwa jest istotnym elementem badania histopatologicznego materiału pooperacyjnego i ma kluczowe znaczenie dla dalszego postępowania terapeutycznego, w tym decyzji o ponownej operacji czy leczeniu uzupełniającym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin STADA 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sytagliptyny (substancji czynnej Sitagliptin STADA) wskazują na toksyczność narządową, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję, jednak efekty te obserwowano przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Toksyczność wątrobowa i nerkowa u gryzoni pojawiała się przy narażeniu >58-krotnym, natomiast brak efektów niepożądanych przy 19-krotnym narażeniu. Nieprawidłowości zębów u szczurów stwierdzono przy >67-krotnym narażeniu, a neurologiczne i mięśniowe objawy u psów przy >23-krotnym narażeniu, bez efektów przy 6-krotnym. Sytagliptyna nie wykazała genotoksyczności, a potencjał rakotwórczy ograniczał się do wzrostu częstości guzów wątroby u szczurów przy ekspozycji >58-krotnej, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością i nie uznano za istotne dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, badania histopatologiczne, dyspnea, działanie hepatotoksyczne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, nieprawidłowości siekaczy, objawy neurologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, rak wątroby, rakotwórczość wątrobowa, Sitagliptin, sytagliptyna, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tigrix 60 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tikagreloru obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych i toksykologicznych, w tym testy genotoksyczności oraz analizy toksyczności po pojedynczym i wielokrotnym podaniu. Dane nie wskazują na istotne ryzyko poważnych działań niepożądanych u pacjentów. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym, co koreluje z działaniami niepożądanymi u ludzi. U samic szczurów poddanych wysokim dawkom tikagreloru stwierdzono zwiększoną częstość gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, jednak mechanizmy tych zmian są specyficzne dla gatunku i mało prawdopodobne, aby miały znaczenie kliniczne u ludzi. Toksyczność rozwojowa wykazała niewielkie nieprawidłowości u szczurów (margines bezpieczeństwa 5,1) oraz opóźnienie dojrzewania wątroby i układu szkieletowego u królików (margines bezpieczeństwa 4,5), przy czym ryzyko kliniczne jest minimalne przy zachowaniu tych marginesów.
aktywność enzymatyczna, badanie farmakokinetyczne, cykl estralny, dojrzewanie wątroby, działanie niepożądane, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, laktacja, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowość rozwojowa, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie leku do mleka, rozwój układu szkieletowego, tikagrelor, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, zaburzenie równowagi hormonalnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cetraxal 2 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cyprofloksacyny, substancji czynnej leku Cetraxal w postaci kropli do uszu (2 mg/ml), wykazały brak działania rakotwórczego oraz brak istotnych zaburzeń reprodukcyjnych i rozwojowych. Tolerancja miejscowa w obrębie zewnętrznego przewodu słuchowego była dobra, a objawy toksyczne u zwierząt laboratoryjnych pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach zaobserwowano natomiast artropatię u niedojrzałych zwierząt, charakterystyczną dla chinolonów, zależną od wieku, gatunku oraz dawki, przy czym dawka 30 mg/kg powodowała minimalne zmiany w stawach.
artropatia, chinolony, choroba stawów, cyprofloksacyna, działanie ototoksyczne, działanie rakotwórcze, kosteczki słuchowe, krople do uszu, margines bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, ucho środkowe, uszkodzenie chrząstki stawowej, zewnętrzny przewód słuchowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zoxin-med 20 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa ketokonazolu, substancji czynnej zawartej w szamponie leczniczym Zoxin-med (20 mg/ml), została przeprowadzona na modelach zwierzęcych (myszy i szczury) z zastosowaniem dawki doustnej 80 mg/kg/dobę, co odpowiada 10-krotności dawki terapeutycznej u ludzi. Badania toksykologiczne wykazały brak działania rakotwórczego i mutagennego ketokonazolu w tej dawce, co wskazuje na brak indukcji nowotworów oraz uszkodzeń materiału genetycznego komórek. Wyniki te potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście potencjalnego ryzyka kancerogennego i genotoksycznego przy wysokich dawkach substancji czynnej.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ketokonazol, margines bezpieczeństwa, model zwierzęcy, profil bezpieczeństwa, substancja aktywna farmakologicznie, szampon leczniczy, toksyczność ostra, wady rozwojowe płodu, wchłanianie ogólnoustrojowe, Zoxin-med - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Isoprinosine 50 mg/ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne inozyny pranobeksu, substancji czynnej preparatu Isoprinosine (syrop 50 mg/ml), wykazały bardzo korzystny profil bezpieczeństwa. Toksyczność ostra i przewlekła oceniana na różnych gatunkach zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy) wykazała, że dawka LD50 jest 50-krotnie wyższa niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi (100 mg/kg mc./dobę), co wskazuje na niski potencjał toksyczny. Długoterminowe badania nie ujawniły właściwości karcinogennych, a testy mutagenności in vitro i in vivo potwierdziły brak działania mutagennego. Ponadto, badania reprodukcyjne na myszach, szczurach i królikach, przy dawkach do 20-krotnie wyższych niż terapeutyczne, nie wykazały toksyczności okołoporodowej, embriotoksyczności, teratogenności ani zaburzeń funkcji rozrodczych.
badania in vitro, badania in vivo, badania mutagenności, badania toksykologiczne, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, inozyna pranobeksu, karmienie piersią, limfocyty krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał karcinogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra i przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy, właściwości karcinogenne, właściwości mutagenne, wpływ na reprodukcję, zaburzenia czynności reprodukcyjnych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Citronil 20 mg
Profil bezpieczeństwa cytalopramu został szczegółowo oceniony w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, obejmujących toksyczność przewlekłą, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy, które nie wykazały istotnego ryzyka dla pacjentów. W badaniach toksyczności wielokrotnego podania u szczurów zaobserwowano fosfolipidozę wielonarządową, charakterystyczną dla amin lipofilnych, jednak bez morfologicznych i czynnościowych zaburzeń tkanek. Embriotoksyczność cytalopramu ujawniła się w postaci zaburzeń układu szkieletowego płodów przy podawaniu dużych, toksycznych dawek ciężarnym samicom, co może wynikać z bezpośredniego działania farmakologicznego lub pośredniego wpływu na organizm matki. Ponadto, w okresie okołoporodowym odnotowano zmniejszoną przeżywalność młodych szczurów, co wymaga dalszej analizy pod kątem ryzyka dla ludzi.
amina lipofilna, badanie farmakologiczne, cytalopram, dawka terapeutyczna, embriotoksyczność, fosfolipidoza wielonarządowa, genotoksyczność, implantacja zarodka, laktacja, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowe nasienie, okres okołoporodowy, parametr rozrodczy, potencjał rakotwórczy, toksyczność przewlekła, wskaźnik ciążowy, wskaźnik płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flecainide acetate Holsten 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa flekainidu octanu koncentrują się głównie na jego wpływie na reprodukcję, ze szczególnym uwzględnieniem potencjalnego działania teratogennego i embriotoksycznego. W jednej hodowli królików zaobserwowano działanie teratogenne i embriotoksyczne, co wskazuje na możliwość indukowania wad rozwojowych oraz toksyczności wobec embrionu. Jednakże brak wystarczających danych uniemożliwia precyzyjne określenie marginesu bezpieczeństwa w odniesieniu do tych efektów. W innych badaniach na królikach, szczurach i myszach nie potwierdzono podobnych działań niepożądanych, co wskazuje na zmienność wyników w zależności od gatunku i warunków eksperymentalnych.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie teratogenne i embriotoksyczne, flekainid, flekainid octan, kobieta w ciąży, kobieta w wieku rozrodczym, margines bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność embrionalna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Allestin 0,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa chlorowodorku azelastyny wykazały brak działania nadwrażliwościowego, genotoksycznego oraz rakotwórczego. Testy na świnkach morskich nie ujawniły potencjału uczulającego, a badania in vitro i in vivo na szczurach i myszach potwierdziły brak uszkodzeń materiału genetycznego oraz indukcji procesów nowotworowych. W zakresie wpływu na płodność, zaobserwowano zmniejszenie wskaźnika płodności u szczurów przy dawkach przekraczających 30 mg/kg/dobę, co znacznie przewyższa dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Nie stwierdzono jednak zmian morfologicznych w narządach rozrodczych, co wskazuje na brak strukturalnych uszkodzeń układu rozrodczego.
badanie genotoksyczne, badanie in vitro, badanie in vivo, chlorowodorek azelastyny, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, nadwrażliwość, objaw toksyczności, potencjał uczulający, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, reakcja nadwrażliwości, rozwój zarodka i płodu, toksyczność, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność, wpływ na rozrodczość, wskaźnik płodności, zniekształcenie kostne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin Medical Valley 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny wykazały brak istotnych zagrożeń farmakologicznych i toksykologicznych, w tym genotoksyczności i potencjalnego działania rakotwórczego, co jest kluczowe dla oceny stosunku korzyści do ryzyka w terapii. Nie przeprowadzono jednak szczegółowych badań wpływu leku na ludzki kanał potasowy hERG, co pozostawia lukę w ocenie ryzyka arytmii związanej z wydłużeniem odstępu QT. W badaniach toksyczności po podaniu dawek wielokrotnych zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy, szczurów i psów, przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, natomiast u małp nie stwierdzono takich zmian. Dodatkowo u psów i małp odnotowano uszkodzenia jąder po podaniu wyższych dawek, a u szczurów toksyczny wpływ na rozrodczość, objawiający się zmniejszeniem wielkości miotu, redukcją masy urodzeniowej noworodków oraz obniżoną przeżywalnością potomstwa, jednak przy dawkach wielokrotnie przekraczających ekspozycję kliniczną.
arytmia, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, kanał potasowy hERG, margines bezpieczeństwa, pęcherzyk żółciowy, różnica międzygatunkowa, rozuwastatyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność układu rozrodczego, toksyczność wielokrotna, uszkodzenie jąder, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zoledronic Acid Noridem 4 mg/5 ml
Przedkliniczne badania toksyczności kwasu zoledronowego, substancji czynnej preparatu Zoledronic Acid Noridem, wykazały różnice międzygatunkowe w tolerancji leku, z dawkami jednorazowymi niepowodującymi zgonu wynoszącymi 10 mg/kg u myszy oraz 0,6 mg/kg u szczurów. Wielokrotne podawanie w dawkach 0,001–0,02 mg/kg/dobę u szczurów i 0,005 mg/kg co 2-3 dni u psów przez okres do 52 tygodni było dobrze tolerowane, choć obserwowano zwiększenie pierwotnej warstwy gąbczastej kości długich, co jest zgodne z farmakologicznym mechanizmem hamowania resorpcji kostnej przez osteoklasty. Margines bezpieczeństwa względem nefrotoksyczności był wąski, jednak dawki NOAEL po jednorazowym (1,6 mg/kg) i wielokrotnym podaniu (0,06–0,6 mg/kg/dobę) nie wskazywały na uszkodzenie nerek przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Długotrwałe stosowanie w dawkach zbliżonych do maksymalnych wiązało się z toksycznością na przewód pokarmowy, wątrobę, śledzionę, płuca oraz miejsce dożylnego podania, co wymaga monitorowania w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tegretol CR 200 200 mg
Dane przedkliniczne dotyczące karbamazepiny, substancji czynnej preparatu Tegretol CR, obejmują szeroki zakres badań toksyczności jednorazowej i wielokrotnej, genotoksyczności oraz potencjału rakotwórczego. Wyniki nie wskazują na istotne zagrożenia kliniczne, choć badania reprodukcyjne wykazały potencjalne działanie teratogenne, szczególnie u myszy, gdzie dawki powyżej 200 mg/kg mc./dobę podczas organogenezy powodowały wyraźne efekty teratogenne. U szczurów zaobserwowano wzrost śmiertelności zarodków i płodów, a u królików opóźnienia wzrostu płodów. W badaniach rakotwórczości u szczurów stwierdzono zwiększoną częstość guzów komórek wątrobowych u samic oraz łagodnych guzów jąder u samców, jednak brak jest dowodów na bezpośrednie przełożenie tych wyników na ludzi stosujących karbamazepinę terapeutycznie.
badanie rakotwórczości, brak spermatogenezy, działanie teratogenne, guz komórek wątrobowych, karbamazepina, łagodny guz jąder, margines bezpieczeństwa, organogeneza, potencjał rakotwórczy, rozwój postnatalny, śmiertelność zarodków, Tegretol CR, toksyczność przewlekła, właściwość genotoksyczna, wytwarzanie plemników, zanik jąder - Leksykon leków
Przedawkowanie – Coltowan 10 mg
Przedawkowanie ezetymibu, substancji czynnej leku Coltowan, wykazuje niski profil toksyczności zarówno w badaniach klinicznych, jak i na modelach zwierzęcych. W badaniach klinicznych zdrowym ochotnikom podawano do 50 mg/dobę (5-krotność dawki terapeutycznej 10 mg) przez 14 dni, a pacjentom z pierwotną hipercholesterolemią do 40 mg/dobę przez 56 dni, bez istotnych działań niepożądanych. W badaniach toksykologicznych nie zaobserwowano toksyczności po jednorazowym podaniu dawek do 5000 mg/kg u szczurów i myszy oraz 3000 mg/kg u psów, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa ezetymibu.
badanie toksykologiczne, Coltowan, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, ezetymib, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, margines bezpieczeństwa, mechanizm działania leku, odtrutka, parametry życiowe, pierwotna hipercholesterolemia, potencjał toksyczny, profil toksyczności, przedawkowanie ezetymibu, substancja czynna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zinkorot 25 mg Zn2+
Badania przedkliniczne produktu leczniczego Zinkorot, zawierającego 25 mg cynku (Zn²⁺) w postaci cynku orotonianu dwuwodnego na tabletkę, wykazały, że działanie toksyczne substancji czynnej pojawia się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne poziomy stosowane u ludzi. Wyniki te wskazują na odpowiedni margines bezpieczeństwa leku, gdy stosowany jest zgodnie z zaleceniami terapeutycznymi. Efekty toksyczne obserwowane w badaniach nieklinicznych miały miejsce wyłącznie przy dawkach znacznie przewyższających te, które mogą wystąpić podczas standardowej terapii, co sugeruje niewielkie ryzyko działań niepożądanych w praktyce klinicznej.
badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, cynk orotonian dwuwodny, czujność kliniczna, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, efekt toksyczny, maksymalna ekspozycja, maksymalny poziom ekspozycji, margines bezpieczeństwa, monitorowanie bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa, toksyczność substancji czynnej, Zinkorot - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tolperis VP 50 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tolperyzonu chlorowodorku wykazała brak istotnych zagrożeń przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym ujawniły działania toksyczne jedynie przy dawkach znacznie przekraczających ekspozycję u ludzi. Standardowe testy genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego. Ocena wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie wykazała istotnych działań niepożądanych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa tolperyzonu.
bezpieczeństwo farmakologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolperyzon chlorowodorek, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ropivacaine Kabi 2 mg/ml
Ocena bezpieczeństwa ropiwakainy chlorowodorku (Ropivacaine Kabi) opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, które potwierdziły korzystny profil toksykologiczny substancji. Badania toksyczności dawki pojedynczej i wielokrotnej nie wykazały istotnych zagrożeń poza farmakodynamicznymi efektami przy dawkach znacznie przekraczających zalecane. Analizy reprodukcyjne nie wskazały na negatywny wpływ na zdolności rozrodcze, a testy mutagenności potwierdziły brak właściwości genotoksycznych. Ponadto, toksyczność miejscowa była minimalna, co świadczy o dobrej tolerancji leku przy podaniu miejscowym.
badanie przedkliniczne, dawka pojedyncza, dawka terapeutyczna, dawka wielokrotna, drgawki, duża dawka, efekt toksyczny, kardiotoksyczność, lek znieczulający miejscowo, margines bezpieczeństwa, miejscowy środek znieczulający, potencjał mutagenny, ropiwakaina chlorowodorek, toksyczność miejscowa, toksyczność ośrodkowego układu nerwowego, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bilaxten 2,5 mg/ml
Bilaxten w postaci roztworu doustnego o stężeniu 2,5 mg/ml zawiera bilastynę i jest wskazany do leczenia objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i spojówek oraz pokrzywki u dzieci w wieku 6-11 lat z masą ciała ≥ 20 kg. Zalecana dawka wynosi 10 mg bilastyny (4 ml roztworu) raz na dobę, podawana na czczo, godzinę przed lub dwie godziny po posiłku lub spożyciu soku owocowego, aby uniknąć interakcji pokarmowych. U dzieci poniżej 6 lat lub o masie ciała < 20 kg stosowanie bilastyny nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat preferowane jest stosowanie tabletek w dawce 20 mg raz na dobę. Czas leczenia zależy od rodzaju alergii: sezonowe zapalenie błony śluzowej nosa wymaga terapii w okresie ekspozycji na alergeny, a pokrzywka wymaga indywidualnego podejścia do długości terapii.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek, bilastyna, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ekspozycja na alergeny, interakcja leku z pokarmem, leczenie ciągłe, margines bezpieczeństwa, metylu parahydroksybenzoesan, narażenie ogólnoustrojowe, objawy alergiczne, pokrzywka, propylu parahydroksybenzoesan, roztwór doustny, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, substancja czynna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lonamo 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny, substancji czynnej leku Lonamo, wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni jedynie przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną u ludzi, z brakiem efektów niekorzystnych przy 19-krotnym narażeniu, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów zaobserwowano nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy narażeniu >67-krotnym, jednak bez wpływu na zęby przy 58-krotnym narażeniu. U psów przy około 23-krotnym narażeniu wystąpiły przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, białe pieniste wymioty) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono nieprawidłowości. Badania genotoksyczności i karcynogenności potwierdziły brak działania mutagennego i rakotwórczego u myszy, a u szczurów zwiększoną częstość guzów wątroby zaobserwowano tylko przy narażeniu >58-krotnym, co wiązało się z przewlekłą hepatotoksycznością i nie stanowi istotnego zagrożenia dla ludzi.
ataksja, badanie histopatologiczne, badanie toksyczności, działanie hepatotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie toksyczne sytagliptyny, ekspozycja kliniczna, gruczolak wątroby, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nowotwór wątroby, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, reprodukcja, sytagliptyna, toksyczne uszkodzenie układu nerwowego, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność nerkowa, toksyczność wątrobowa, uszkodzenie hepatocytów, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon substancji czynnych
Sodu pirofosforan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania sodu pirofosforanu dziesięciowodnego, będącego składnikiem preparatu PoltechRBC (13,40 mg), są ograniczone i nie obejmują bezpośrednich badań oceniających bezpieczeństwo erytrocytów znakowanych technetem. Literatura koncentruje się głównie na toksyczności jonu nadtechnecjanowego oraz soli cyny (cyny (II) chlorek dwuwodny 4,3 mg), które wykazują toksyczność ogólnoustrojową jedynie po parenteralnym podaniu dużych dawek. Indeks terapeutyczny tych związków wynosi co najmniej 150, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania na szczurach z dawkami 50-100-krotnie wyższymi niż stosowane u ludzi nie wykazały istotnych zmian makroskopowych ani mikroskopowych w tkankach. W literaturze odnotowano słabe właściwości mutagenne soli cyny, jednak ich znaczenie kliniczne pozostaje niejasne.
badanie karcynogenności, badanie reprodukcyjne, cyny chlorek dwuwodny, erytrocyty znakowane technetem, indeks terapeutyczny, jon nadtechnecjanowy, margines bezpieczeństwa, podanie parenteralne, PoltechRBC, potencjał karcynogenny, sodu pirofosforan dziesięciowodny, sól cyny, szczur, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność powtarzanych dawek, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Exacyl 100 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa kwasu traneksamowego, aktywnego składnika Exacyl (100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych i toksykologicznych. Badania nie wykazały istotnych nieprawidłowości w funkcjonowaniu układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego, co potwierdza brak przeciwwskazań do stosowania leku u ludzi. Analizy toksyczności po wielokrotnym podaniu nie ujawniły znaczących efektów toksycznych, a margines bezpieczeństwa dla dawek terapeutycznych jest odpowiedni. Ponadto, testy genotoksyczności i długoterminowe badania rakotwórczości nie wykazały ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego ani potencjału kancerogennego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania Exacyl w warunkach klinicznych.
aktywność padaczkorodna, działanie rakotwórcze, Exacyl, genotoksyczność, kwas traneksamowy, margines bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, podanie dokanałowe, potencjał kancerogenny, proces reprodukcyjny, roztwór do wstrzykiwań, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Famotydyna Ranigast 20 mg
Famotydyna, substancja czynna leku Famotydyna Ranigast, została poddana szczegółowym badaniom przedklinicznym w celu oceny potencjalnego działania karcynogennego. W długoterminowych badaniach na modelach zwierzęcych (myszy i szczury) stosowano dawki około 2 g/kg/dobę, co stanowiło około 2500-krotność dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Wyniki tych badań nie wykazały zwiększonej częstości występowania nowotworów, co wskazuje na brak działania karcynogennego famotydyny w warunkach eksperymentalnych. Uzyskane dane przedkliniczne potwierdzają szeroki margines bezpieczeństwa stosowania famotydyny, gdyż nawet dawki wielokrotnie przekraczające kliniczne nie indukowały zmian nowotworowych u zwierząt laboratoryjnych. Te wyniki stanowią istotny element profilu bezpieczeństwa leku, potwierdzając brak ryzyka karcynogennego w kontekście terapii u ludzi. W praktyce klinicznej famotydyna może być stosowana z zachowaniem wysokiego standardu bezpieczeństwa, co jest szczególnie ważne przy długotrwałym leczeniu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Transtec 35 mcg/h 35 mcg/h (20 mg)
Dane przedkliniczne dotyczące buprenorfiny w systemie transdermalnym Transtec wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa. Standardowe badania toksykologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, choć długotrwałe podawanie u szczurów skutkowało zmniejszeniem przyrostu masy ciała, co może sugerować efekty metaboliczne. W zakresie reprodukcji, buprenorfina nie wpływała negatywnie na płodność i zdolności reprodukcyjne szczurów. Toksyczność dla płodu oraz zwiększona częstość wczesnych poronień obserwowano jedynie przy dawkach toksycznych dla matki. Nie stwierdzono działania teratogennego w badaniach na szczurach i królikach. Ponadto, badania mutagenności i kancerogenności nie wykazały żadnych klinicznie istotnych efektów genotoksycznych ani rakotwórczych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w długim terminie.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie toksykologiczne, buprenorfina, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, efekt mutagenny, margines bezpieczeństwa, płodność, potencjał alergizujący, profil bezpieczeństwa, rozwój prenatalny i postnatalny, śmiertelność okołoporodowa, system transdermalny, toksyczność ogólna, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, wczesne poronienie, właściwości uczulające - Leksykon leków
Przedawkowanie – ACC optima 600 mg
Acetylocysteina, zawarta w jednej tabletce musującej ACC optima w dawce 600 mg, wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Przedawkowanie jest rzadkie i zwykle objawia się łagodnymi, przemijającymi dolegliwościami ze strony przewodu pokarmowego, takimi jak nudności, wymioty oraz biegunka. Badania kliniczne potwierdzają dobrą tolerancję nawet bardzo wysokich dawek – do 11,6 g na dobę przez 3 miesiące u ochotników oraz do 500 mg/kg masy ciała bez objawów zatrucia. Szczególną ostrożność należy zachować u niemowląt, u których może wystąpić hipersekrecja w drogach oddechowych.
ACC optima, acetylocysteina, antidotum, biegunka, drogi oddechowe, hipersekrecja, leczenie objawowe, lek mukolityczny, margines bezpieczeństwa, nadmierne wydzielanie, nawodnienie, niemowlę, nudności, objaw niepożądany, objaw zatrucia, populacja pediatryczna, przedawkowanie, przewód pokarmowy, substancja czynna, wymioty, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon substancji czynnych
Sód dietylenotriaminopentaoctan jednowodny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sód dietylenotriaminopentaoctan jednowodny (DTPA) jest stosowany jako substancja aktywna w preparatach radiofarmaceutycznych, głównie w formie wapniowej CaNa₃DTPA. Badania przedkliniczne wykazały brak istotnej toksyczności po wielokrotnym dożylnym podaniu CaNa₃DTPA u królików i psów, nawet przy dawkach 100-krotnie (króliki) i 1000-krotnie (psy) przekraczających dawki kliniczne. W badaniach reprodukcyjnych na myszach dawka wywołująca poronienia i śmierć płodu była około 3600 razy wyższa niż dawka sugerowana dla kobiet, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa w kontekście toksyczności reprodukcyjnej.
badanie mutagenności, CaNa₃DTPA, DTPA, działanie toksyczne, karcynogeneza, margines bezpieczeństwa, poronienie, preparat radiofarmaceutyczny, profil bezpieczeństwa, śmierć płodu, sód dietylenotriaminopentaoctan jednowodny, substancja aktywna, toksyczność dawki powtarzanej, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na rozrodczość, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabapentin Teva 800 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gabapentyny wykazały, że dwuletnie badanie rakotwórczości na myszach i szczurach, przy dawkach do 2000 mg/kg mc./dobę, ujawniło statystycznie istotny wzrost nowotworów z komórek zrazikowych trzustki jedynie u samców szczurów przy najwyższej dawce. Maksymalne stężenie leku w osoczu szczurów było 10-krotnie wyższe niż u ludzi przy dawce 3600 mg/dobę. Nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości i nie wpływały na przeżywalność zwierząt. Gabapentyna nie wykazała potencjału genotoksycznego w standardowych testach mutagenności in vitro i in vivo. W badaniach na szczurach, przy dawkach do 2000 mg/kg mc./dobę (około 5-krotność dawki ludzkiej w mg/m²), nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność i rozrodczość.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie perinatalne, badanie postnatalne, badanie przedkliniczne, badanie teratologiczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, gabapentyna, margines bezpieczeństwa, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój płodowy, szpik kostny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aricogan 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa arypiprazolu (Aricogan) obejmowała szeroki zakres badań toksykologicznych, genotoksyczności, karcinogenności oraz wpływu na reprodukcję i rozwój. Wyniki wskazują, że działania toksyczne pojawiały się jedynie przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne stosowane u ludzi (np. 20-60 mg/kg mc./dobę u szczurów, co odpowiada 3-10-krotnej ekspozycji AUC w stosunku do ludzi). Zaobserwowano toksyczny wpływ na nadnercza u szczurów, zwiększoną częstość nowotworów nadnerczy u samic szczurów przy dawce 60 mg/kg mc./dobę (ponad 10-krotna ekspozycja AUC względem ludzi) oraz kamicę żółciową u małp przy dawkach 25-125 mg/kg mc./dobę, jednak stężenia metabolitów w żółci ludzi były znacznie niższe (do 6% stężenia małp). Nie wykazano neurotoksyczności ani negatywnego wpływu na rozwój młodych zwierząt, a badania genotoksyczności potwierdziły brak właściwości genotoksycznych arypiprazolu.
arypiprazol, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, gruczolak, kamica żółciowa, lipofuscyna, margines bezpieczeństwa, mineralizacja kości płodu, neurotoksyczność, obumieranie komórek miąższowych, profil bezpieczeństwa, rak nadnerczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność u samic ciężarnych, toksyczny wpływ na nadnercza, toksyczny wpływ na reprodukcję, właściwości genotoksyczne, wpływ na reprodukcję i rozwój, wpływ teratogenny, związki siarczanowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inuprin 500 mg
Inozyna pranobeks (Inuprin) wykazuje niski profil toksyczności potwierdzony w badaniach przedklinicznych obejmujących toksyczność ostrą, podostrą i przewlekłą u różnych gatunków zwierząt (myszy, szczury, psy, koty, małpy). Maksymalne badane dawki sięgały 1500 mg/kg mc./dobę, co stanowi 15-krotność maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (100 mg/kg mc./dobę). Wartość LD50 była 50-krotnie wyższa od dawki terapeutycznej, co wskazuje na wysoki margines bezpieczeństwa. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały działania karcynogennego, a testy mutagenności in vivo i in vitro, przeprowadzone na myszy, szczurach oraz ludzkich limfocytach, potwierdziły brak właściwości mutagennych inozyny pranobeks.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie przedkliniczne, dawka letalna, droga pozajelitowa, embriotoksyczność, inozyna pranobeks, INUPRIN, LD50, limfocyt krwi obwodowej, margines bezpieczeństwa, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność ostra, toksyczność podostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, właściwość karcynogenna, zaburzenie czynności reprodukcyjnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gabapentin Teva 300 mg
Badania przedkliniczne gabapentyny wykazały, że podawanie leku w dawkach do 2000 mg/kg mc./dobę u szczurów i myszy (odpowiadających do 5-krotności dawki ludzkiej 3600 mg w przeliczeniu na mg/m²) nie powodowało istotnych efektów mutagennych ani negatywnego wpływu na płodność. W dwuletnich badaniach na szczurach zaobserwowano statystycznie znamienny wzrost częstości nowotworów z komórek zrazikowych trzustki jedynie u samców przy najwyższej dawce 2000 mg/kg mc./dobę, przy czym nowotwory te charakteryzowały się niskim stopniem złośliwości i nie wpływały na przeżywalność zwierząt. Gabapentyna nie wykazywała działania mutagennego ani genotoksycznego w testach in vitro i in vivo, a także nie wpływała negatywnie na płodność szczurów nawet przy dawkach około 5-krotnie przekraczających maksymalną dawkę stosowaną u ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, badanie teratologiczne, dawka dobowa, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gabapentyna, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, nowotwór z komórek zrazikowych trzustki, opóźnienie kostnienia, organogeneza, rozwój płodowy, szpik kostny, utrata płodu po zagnieżdżeniu, wada wrodzona, wodniak moczowodu, wodonercze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flecainide acetate Holsten 50 mg
Przedkliniczne badania dotyczące bezpieczeństwa stosowania flekainidu octanu wskazują na potencjalne ryzyko teratogenności i embriotoksyczności, choć wyniki są niejednoznaczne. W jednym z badań na królikach zaobserwowano działanie teratogenne i embriotoksyczne, natomiast inne badania na królikach, szczurach i myszach nie potwierdziły tych efektów. Brak jest precyzyjnie określonego marginesu bezpieczeństwa, co uniemożliwia jednoznaczne ustalenie bezpiecznej dawki w odniesieniu do dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Cavinton 5 mg
Przedawkowanie winpocetyny, substancji czynnej produktu leczniczego Cavinton (5 mg/tabletka), jest rzadko opisywane w literaturze medycznej, co wynika z szerokiego marginesu terapeutycznego tego leku. Bezpieczne dawki winpocetyny sięgają do 60 mg na dobę, nawet przy długotrwałym stosowaniu, bez obserwacji objawów toksyczności. W badaniach klinicznych jednorazowe podanie dawki 360 mg (6-krotnie przekraczającej maksymalną zalecaną dawkę dobową) nie wywołało działań niepożądanych, co potwierdza wysokie bezpieczeństwo stosowania winpocetyny. Brak jest specyficznych objawów przedawkowania, co utrudnia opracowanie dedykowanych wytycznych terapeutycznych.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Legrex 60 mg
Przedkliniczne badania leku Legrex zawierającego 60 mg tikagreloru obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu pojedynczym i wielokrotnym oraz potencjalną genotoksyczność. U zwierząt zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego odpowiadające działaniom niepożądanym u ludzi. W badaniach na szczurach wykryto zwiększoną częstość guzów macicy (gruczolakoraki) i gruczolaków wątroby, jednak mechanizmy tych zmian są specyficzne dla gatunku i nie wskazują na istotne ryzyko rakotwórczości u ludzi. W zakresie reprodukcji i rozwoju płodów, przy dawkach toksycznych u szczurów i królików (margines bezpieczeństwa odpowiednio 5,1 i 4,5), zaobserwowano niewielkie nieprawidłowości rozwojowe, zmniejszenie masy ciała ciężarnych samic, obniżoną przeżywalność noworodków oraz opóźniony wzrost potomstwa, bez wpływu na całkowitą płodność.
aktywność enzymatyczna wątroby, badanie farmakokinetyczne, badanie przedkliniczne, działanie niepożądane, gruczolak wątroby, gruczolakorak, karmienie piersią, margines bezpieczeństwa, nieregularny cykl, opóźnienie dojrzewania wątroby, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój układu szkieletowego, substancja czynna, tikagrelor, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozrodcza, zaburzenie równowagi hormonalnej, zmniejszona przeżywalność noworodków - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hydroxyzinum Adamed 10 mg
Dane przedkliniczne dotyczące hydroksyzyny chlorowodorku (Hydroxyzinum Adamed) wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa w standardowych badaniach toksykologicznych, w tym toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczności. Brak jest jednak danych dotyczących potencjału rakotwórczego, gdyż nie przeprowadzono specyficznych badań kancerogennych. W badaniach na zwierzętach (szczury i króliki) podawanie dawki 50 mg/kg masy ciała wiązało się z działaniem teratogennym, w tym wadami rozwojowymi płodu i poronieniami, co wskazuje na ryzyko dla płodu przy wysokich dawkach. Elektrofizjologiczne badania na włóknach Purkinjego psa wykazały, że hydroksyzyna w stężeniu 3 µM wydłuża czas trwania potencjału czynnościowego, a przy 30 µM powoduje jego skrócenie, sugerując interakcje z kanałami potasowymi i wapniowymi mięśnia sercowego. W badaniach na kanałach potasowych hERG stwierdzono hamowanie prądu IKr z IC50 = 0,62 µM, co jest 10-60 razy wyższym stężeniem niż terapeutyczne.
akcja serca, badanie telemetryczne, badanie toksykologiczne, ciśnienie tętnicze, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, elektrofizjologia serca, genotoksyczność, hydroksyzyna chlorowodorek, kanał potasowy, kanał potasowy hERG, kanał wapniowy, margines bezpieczeństwa, odstęp PR, odstęp QTc, potencjał czynnościowy, potencjał rakotwórczy, prąd potasowy, receptor H1, repolaryzacja mięśnia sercowego, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa płodu, właściwości kancerogenne, włókna Purkinjego, zaburzenie rytmu serca, zespół QRS - Leksykon substancji czynnych
Gelsemium – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Gelsemium, substancja czynna pochodzenia roślinnego stosowana w preparatach homeopatycznych takich jak Coryzalia (3 CH, 0,333 mg/tabletka), L52 (D6, 2,67 ml/30 ml kropli) oraz Sedalia (9 CH, 1,5 g/100 g syropu), nie posiada udokumentowanych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. Charakterystyki produktów leczniczych wyraźnie wskazują na brak danych przedklinicznych, co może wynikać z bardzo wysokich rozcieńczeń homeopatycznych, w których teoretyczna zawartość substancji macierzystej jest minimalna. W praktyce oznacza to, że ryzyko działań niepożądanych jest oceniane jako niskie, co tłumaczy ograniczoną ilość badań w tym zakresie.
bezpieczeństwo przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, chinidyna, chinina, Cinchoma pubescens, Coryzalia, działanie niepożądane, Gelsemium, kora chinowca, krople doustne, L52, margines bezpieczeństwa, potencja homeopatyczna, preparat homeopatyczny, rozcieńczenie homeopatyczne, Sedalia, substancja macierzysta, tabletka drażowana, triterpen - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nebivolol Genoptim 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa nebiwololu, obejmujące testy genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa tego beta-adrenolityku. Standardowe testy genotoksyczności nie ujawniły potencjału do uszkodzeń DNA ani efektów mutagennych, a długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Wpływ na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa był nieistotny klinicznie przy dawkach terapeutycznych, natomiast działania niepożądane pojawiały się jedynie przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dobową u ludzi.
badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, charakterystyka produktu leczniczego, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt mutagenny, genotoksyczność, karcynogenność, margines bezpieczeństwa, nebiwolol, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, rozwój nowotworów, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jazeta 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny, substancji czynnej leku Jazeta, wykazały toksyczność narządową (wątroba, nerki) u gryzoni jedynie przy ekspozycji ustrojowej przekraczającej 58-krotnie poziom terapeutyczny u ludzi, z brakiem efektów toksycznych przy 19-krotnym przekroczeniu. U szczurów odnotowano zmiany w budowie siekaczy przy 67-krotnym narażeniu, jednak nie potwierdzono ich przy 58-krotnym. U psów obserwowano przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych przy 23-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej, bez efektów przy 6-krotnym. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, mimo że u szczurów przy bardzo wysokich dawkach (58-krotność ekspozycji klinicznej) zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, prawdopodobnie wtórny do hepatotoksyczności.
ataksja, drżenie, działanie hepatotoksyczne, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, karmienie piersią, margines bezpieczeństwa, potencjał onkogenny, przenikanie do mleka, rak wątroby, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, stężenie w mleku, sytagliptyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pulmoterol 50 mcg/dawkę inh.
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa salmeterolu ksynafonianu, substancji czynnej leku Pulmoterol, obejmowały ocenę wpływu na reprodukcję, rozwój oraz potencjał genotoksyczny w modelach zwierzęcych. W badaniach na szczurach nie stwierdzono toksycznego wpływu na procesy rozrodcze i rozwojowe. Natomiast u królików, przy ekspozycji na dawki około 20-krotnie przekraczające maksymalną zalecaną dawkę dobową dla ludzi (na podstawie AUC), zaobserwowano typowe dla β2-agonistów efekty teratogenne, takie jak rozszczep podniebienia, przedwczesne rozwarcie powiek, zarośnięcie mostka oraz zmniejszony stopień kostnienia kości czołowych czaszki. Efekty te występowały wyłącznie przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne, co wskazuje na istotny margines bezpieczeństwa stosowania leku.
aberracja chromosomowa, AUC, działanie genotoksyczne, genotoksyczność, kostnienie kości czołowych, maksymalna dawka dobowa, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, profil bezpieczeństwa, przedwczesne rozwarcie powiek, Pulmoterol, rozszczep podniebienia, salmeterol ksynafonian, toksyczność rozwojowa, toksyczność zarodkowo-płodowa, zarośnięcie mostka, β2-agonista - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flegamina Classic Junior o smaku truskawkowym 2 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa bromoheksyny, substancji czynnej w produkcie Flegamina Classic Junior, wykazały bardzo niski potencjał toksyczny. W badaniach toksyczności ostrej, LD50 dla królików po podaniu doustnym przekracza 10 g/kg masy ciała, a dla szczurów po podaniu dootrzewnowym wynosi ponad 3 g/kg mc., co wskazuje na bardzo niską toksyczność przy różnych drogach podania. W badaniach toksyczności przewlekłej, przeprowadzonych na szczurach przy dawkach 50, 100 i 200 mg/kg mc. podawanych doustnie przez 3 miesiące, nie zaobserwowano negatywnego wpływu na układ krwiotwórczy ani na obraz histologiczny narządów wewnętrznych, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa substancji.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Orebriton 90 mg
Przedkliniczne badania tikagreloru i jego głównego metabolitu wykazały brak niedopuszczalnego ryzyka działań niepożądanych u ludzi, potwierdzając bezpieczeństwo farmakoterapii. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano podrażnienie przewodu pokarmowego przy ekspozycji odpowiadającej warunkom klinicznym. U samic szczurów poddanych wysokim dawkom tikagreloru stwierdzono zwiększoną częstość gruczolakoraków macicy oraz gruczolaków wątroby, co wiąże się z zaburzeniami hormonalnymi i specyficzną dla gryzoni aktywnością enzymatyczną w wątrobie. Zjawiska te uznano za mało prawdopodobne do przeniesienia na ludzi. W badaniach rozwojowych na szczurach i królikach wykazano niewielkie nieprawidłowości przy toksycznych dawkach, z marginesami bezpieczeństwa odpowiednio 5,1 i 4,5.
aktywność enzymatyczna, badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, gruczolak wątroby, gruczolakorak macicy, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowość rozwojowa, opóźnienie dojrzewania wątroby, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał karcynogenny, przeżywalność noworodków, rozwój układu szkieletowego, substancja czynna, tikagrelor, toksyczność, zaburzenie reprodukcji, zaburzenie równowagi hormonalnej, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fevarin 50 mg
Przedawkowanie maleinianu fluwoksaminy, substancji czynnej Fevarinu, może prowadzić do objawów obejmujących przewód pokarmowy (nudności, wymioty, biegunka), układ nerwowy (senność, zawroty głowy, drgawki, śpiączka) oraz układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, bradykardia, niedociśnienie). Zaburzenia czynności wątroby manifestują się podwyższonymi parametrami biochemicznymi i są zwykle odwracalne. Największa udokumentowana dawka z całkowitym powrotem do zdrowia wynosiła 12 g (240 dawek po 50 mg), co wskazuje na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa. Jednak interakcje z innymi lekami mogą znacząco zwiększyć toksyczność i nasilenie objawów, zwłaszcza w układzie sercowo-naczyniowym.
badanie biochemiczne, biegunka, bradykardia, ciśnienie tętnicze, dawka terapeutyczna, dializa, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, drgawka, Fevarin, interakcja lekowa, maleinian fluwoksaminy, margines bezpieczeństwa, monitoring funkcji życiowych, niedociśnienie, nudność, objaw neurologiczny, osmotyczny środek przeczyszczający, parametr kardiologiczny, parametr wątrobowy, poziom świadomości, przedawkowanie fluwoksaminy, równowaga wodno-elektrolitowa, senność, śpiączka, stan neurologiczny, tachykardia, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, wymioty, wymuszona diureza, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zawrót głowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aciclovir Ziaja 50 mg/g
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa acyklowiru, substancji czynnej w produkcie Aciclovir Ziaja 50 mg/g krem, obejmuje badania genotoksyczności, karcinogenności oraz wpływu na płodność i rozrodczość. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, aberracji chromosomowych ani uszkodzeń DNA. Długoterminowe testy karcinogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły potencjału karcinogennego. W badaniach toksykologicznych na szczurach i psach zaobserwowano negatywny wpływ na spermatogenezę jedynie po podaniu ogólnoustrojowym w dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne, z efektami odwracalnymi po zaprzestaniu leczenia. Badania płodności na dwóch pokoleniach myszy nie wykazały istotnego wpływu doustnego acyklowiru na funkcje rozrodcze.
aberracja chromosomowa, acyklowir, badanie karcinogenności, badanie płodności, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie ogólnoustrojowe, ekspozycja ogólnoustrojowa, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, morfologia plemników, mutacja genowa, parametry nasienia, podanie doustne, podanie dożylne, potencjał karcinogenny, ruchliwość plemników, spermatogeneza, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rosuvastatin Krka 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rozuwastatyny wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie podstawowych parametrów farmakologicznych oraz genotoksyczności i kancerogenności. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu zaobserwowano zmiany histopatologiczne w wątrobie u myszy i szczurów oraz zmiany w pęcherzyku żółciowym u psów, które nie występowały u małp – gatunku najbardziej zbliżonego do człowieka. Działania niepożądane, takie jak uszkodzenie jąder u małp i psów oraz toksyczny wpływ na reprodukcję u szczurów, pojawiały się przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa klinicznego. Nie prowadzono natomiast szczegółowych badań dotyczących wpływu rozuwastatyny na kanał potasowy hERG, co pozostaje istotnym aspektem do dalszej oceny kardiotoksyczności.
badanie przedkliniczne, dawka lecznicza, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, hamowanie syntezy cholesterolu, hipercholesterolemia, kanał potasowy hERG, margines bezpieczeństwa, pęcherzyk żółciowy, potencjał kancerogenny, repolaryzacja komórek mięśnia sercowego, rozuwastatyna, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie jąder, zmiany histopatologiczne wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride STADA 1000 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu zawierających 1000 mg substancji wykazała brak istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, w tym sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu, z wyraźnym marginesem bezpieczeństwa pomiędzy dawkami terapeutycznymi a toksycznymi. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego ani klastogennego działania metforminy, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie kancerogenezy, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, metformina, metformina chlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, przedłużone uwalnianie, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, teratogenność, test in vitro, test in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vincetan Forte 10 mg
Przedawkowanie leku Vincetan Forte, zawierającego 10 mg winpocetyny, cechuje się wysokim marginesem bezpieczeństwa. Dane kliniczne wykazały, że długotrwałe stosowanie dawki dobowej wynoszącej 60 mg (6-krotność standardowej dawki terapeutycznej) nie powoduje objawów niepożądanych. Ponadto, jednorazowe podanie dawki 360 mg (36 tabletek, czyli 36-krotność dawki standardowej) również nie wywołało działań niepożądanych u pacjentów badanych klinicznie, co potwierdza szeroki profil bezpieczeństwa tego preparatu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zoledronic Acid Accord 4 mg/100 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu zoledronowego wykazały szeroki margines bezpieczeństwa w odniesieniu do toksyczności ostrej, z maksymalnymi tolerowanymi dawkami dożylnymi wynoszącymi 10 mg/kg u myszy oraz 0,6 mg/kg u szczurów, znacznie przekraczającymi dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach krótkookresowych i długookresowych, podawanie podskórne szczurów (do 0,02 mg/kg mc./dobę) oraz dożylne psów (do 0,005 mg/kg mc. co 2-3 dni przez 52 tygodnie) było dobrze tolerowane. Najczęstszym efektem farmakologicznym była zwiększona grubość pierwotnej warstwy gąbczastej przynasad kości długich, co jest zgodne z mechanizmem działania bisfosfonianów. W badaniach długoterminowych zaobserwowano wąski margines bezpieczeństwa dotyczący nefrotoksyczności, jednak dawki do 0,6 mg/kg mc./dobę nie wykazały negatywnego wpływu na nerki. Dodatkowo, przy dawkach porównywalnych z najwyższą dawką terapeutyczną u ludzi, stwierdzono toksyczność wobec przewodu pokarmowego, wątroby, śledziony, płuc oraz miejsc podania dożylnego.
badanie przedkliniczne, bisfosfonian, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, kość długa, kwas zoledronowy, margines bezpieczeństwa, podanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, resorpcja kości, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jamesi 50 mg + 1000 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Jamesi, zawierającego sytagliptynę i metforminę, nie wykazały dodatkowej toksyczności terapii skojarzonej w porównaniu do monoterapii. W 16-tygodniowych badaniach na psach poziom NOEL dla sytagliptyny wynosił około 6-krotność ekspozycji klinicznej, a dla metforminy około 2,5-krotność. Toksyczność sytagliptyny obejmowała uszkodzenia wątroby i nerek u gryzoni przy ekspozycji >58-krotnej, nieprawidłowości siekaczy u szczurów przy >67-krotnej oraz neurotoksyczne objawy u psów przy >23-krotnej ekspozycji. Zwyrodnienie mięśni szkieletowych u psów obserwowano przy podobnym poziomie narażenia. Nie stwierdzono potencjału genotoksycznego, a działanie rakotwórcze ograniczało się do gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58-krotnej, co jest prawdopodobnie wtórne do hepatotoksyczności i nie ma istotnego znaczenia klinicznego ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (NOEL 19-krotność ekspozycji klinicznej).
ataksja, autonomiczny układ nerwowy, drżenie, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, gruczolak wątroby, margines bezpieczeństwa, monoterapia metforminą, neurotoksyczność, NOEL, nowotwór wątroby, płodność, podrażnienie przewodu pokarmowego, potencjał genotoksyczny, poziom narażenia, rozwój pourodzeniowy, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność sytagliptyny, toksyczny wpływ na reprodukcję, wymioty pieniste, zaburzenie funkcji oddechowej, zaburzenie koordynacji ruchowej, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Benzydamine neo-angin smak cytrynowy 3 mg
Badania przedkliniczne benzydaminy chlorowodorku w dawce 3 mg, odpowiadającej 2,68 mg benzydaminy w pastylce twardej Benzydamine neo-angin smak cytrynowy, wykazały toksyczność reprodukcyjną u szczurów i królików przy stężeniach w osoczu do 40-krotnie wyższych niż te osiągane po standardowej dawce terapeutycznej u ludzi. Zaobserwowano efekty toksyczne na rozwój płodów, okres okołoporodowy oraz pourodzeniowy, jednak nie stwierdzono działania teratogennego, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa klinicznego. Wyniki te podkreślają, że toksyczność reprodukcyjna pojawia się jedynie przy znacznie przekroczonych stężeniach, nieosiągalnych w warunkach terapeutycznych.
aspekt farmakokinetyczny, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, benzydamina, benzydaminy chlorowodorek, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekt toksyczny, margines bezpieczeństwa, profil bezpieczeństwa, stężenie terapeutyczne, teratogenność, toksyczność okołoporodowa, toksyczność płodowa, toksyczność pourodzeniowa, toksyczność reprodukcyjna