małowodzie
Małowodzie (oligohydramnion) to stan patologiczny polegający na zmniejszeniu objętości płynu owodniowego poniżej normy fizjologicznej dla danego wieku ciążowego. Rozpoznaje się je, gdy indeks płynu owodniowego (AFI) wynosi poniżej 5 cm lub gdy najgłębsza kieszonka płynu ma wymiar pionowy mniejszy niż 2 cm.
Etiologia małowodzia obejmuje wady rozwojowe płodu (szczególnie układu moczowego), przedwczesne pęknięcie błon płodowych, zaburzenia łożyskowe, niewydolność łożyska, nadciśnienie indukowane ciążą, a także stosowanie niektórych leków (np. inhibitorów ACE). Stan ten może również towarzyszyć ciąży przeterminowanej lub występować jako małowodzie idiopatyczne.
Konsekwencje małowodzia mogą być poważne zarówno dla płodu, jak i przebiegu porodu. Obejmują one: zahamowanie wzrastania płodu, deformacje (zwłaszcza kończyn i twarzy), hipoplazję płuc, ucisk pępowiny prowadzący do niedotlenienia płodu oraz zwiększone ryzyko powikłań okołoporodowych. W diagnostyce kluczowe znaczenie ma badanie ultrasonograficzne, a postępowanie zależy od przyczyny, wieku ciążowego i nasilenia małowodzia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Loreblok 50 mg
Losartan, antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży oraz niezalecany w pierwszym trymestrze ze względu na ryzyko teratogenności i toksycznego działania na płód. Ekspozycja na losartan w tych okresach może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, a u noworodka do niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej losartan, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wprowadzenie bezpiecznej alternatywy przeciwnadciśnieniowej. Zaleca się również ultradźwiękową kontrolę czynności nerek, ocenę czaszki oraz monitorowanie ilości płynu owodniowego u płodu, a także ścisłą obserwację noworodka w pierwszych dniach życia.
antagonista receptora angiotensyny II, czynność nerek, dysfagia, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwnadciśnieniowy, losartan potasowy, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opieka neonatologiczna, opóźnione kostnienie czaszki, płyn owodniowy, trymestr ciąży - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Diclofenac APTEO MED 10 mg/g
Diklofenak sodowy w postaci żelu do stosowania miejscowego charakteryzuje się niższą ekspozycją ogólnoustrojową w porównaniu z formami doustnymi, jednak ze względu na mechanizm działania polegający na hamowaniu syntezy prostaglandyn, jego stosowanie u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. W I i II trymestrze ciąży stosowanie diklofenaku wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poronienia oraz wad rozwojowych płodu, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego i wytrzewienia, z ryzykiem wzrastającym z dawką i czasem terapii (wzrost ryzyka wad serca z 1% do około 1,5%). W III trymestrze lek jest bezwzględnie przeciwwskazany ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ krążenia i oddechowy płodu (przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne), zaburzenia czynności nerek oraz wpływ na skurcze macicy i czas krwawienia u matki.
diklofenak sodowy, działanie antyagregacyjne, ekspozycja ogólnoustrojowa, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, organogeneza, przenikanie do mleka kobiecego, śmiertelność zarodka, trymestr ciąży, układ sercowo-naczyniowy, utrata zarodka, wada rozwojowa płodu, wada rozwojowa serca, wada wrodzona, wydłużony czas krwawienia, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie skurczów macicy, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olmita 40 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Olmita, zawierający olmesartan medoksomil (antagonista receptora angiotensyny II) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód i noworodka, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze oraz hiperkaliemię. Stosowanie w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku potwierdzenia ciąży podczas terapii Olmitą, leczenie należy natychmiast przerwać i wprowadzić alternatywną terapię o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Zaleca się wykonanie badania ultrasonograficznego oceniającego czynność nerek i strukturę czaszki płodu po ekspozycji na AIIRA od drugiego trymestru oraz ścisłą obserwację noworodków pod kątem niedociśnienia tętniczego.
amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, czynność nerek, działanie teratogenne, główki plemników, hiperkaliemia, karmienie piersią, kostnienie czaszki, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, olmesartan medoksomil, pierwszy trymestr ciąży, przedłużenie porodu, toksyczne działanie na płód, trymestr ciąży - Leksykon chorób i schorzeń
Stopa końsko-szpotawa – Etiologia i przyczyny
Stopa końsko-szpotawa (talipes equinovarus) jest jedną z najczęstszych wad wrodzonych kończyn dolnych, występującą z częstością około 1:1000 żywych urodzeń. Etiologia jest wieloczynnikowa, obejmująca zarówno podłoże genetyczne, jak i środowiskowe. Genetyczne czynniki ryzyka potwierdzają m.in. rodzinne występowanie w 25% przypadków, zgodność u bliźniąt jednojajowych na poziomie 33%, a także mutacje w genach związanych z rozwojem kończyn (PITX1, TBX4, HOX) oraz genach mięśniowych (TPM1, TPM2). Wśród czynników środowiskowych najsilniej udokumentowano wpływ palenia tytoniu przez matkę (dwukrotny wzrost ryzyka), małowodzie, zakażenia wirusem Zika, wczesnej amniopunkcji (przed 13-15 tygodniem ciąży) oraz ekspozycji na alkohol i narkotyki. Wyróżnia się typy idiopatyczny (80% przypadków), syndromowy, pozycyjny oraz nabyty, zróżnicowane pod względem etiologii i rokowania.
amniocenteza, artrogrypoza, gen homeobox, idiopatyczna stopa końsko-szpotawa, kompleks kurczliwy mięśni, małowodzie, mózgowe porażenie dziecięce, mutacja genowa, oligohydramnios, palenie tytoniu w ciąży, poliomyelitis, pozycyjna stopa końsko-szpotawa, rozszczep kręgosłupa, ścięgno Achillesa, spina bifida, stopa końsko-szpotawa, talipes equinovarus, wirus Zika, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Apo-Napro 500 mg
Naproksen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), posiada liczne przeciwwskazania, które należy starannie ocenić przed zastosowaniem preparatu Apo-Napro w dawkach 250 mg lub 500 mg. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na naproksen, naproksen sodowy lub substancje pomocnicze, a także reakcje krzyżowe u pacjentów z nadwrażliwością na inne NLPZ, takie jak ibuprofen czy kwas acetylosalicylowy, które mogą manifestować się astmą oskrzelową, obrzękiem naczynioruchowym czy pokrzywką. Ponadto, naproksen jest przeciwwskazany u pacjentów z czynną lub nawracającą chorobą wrzodową żołądka i/lub dwunastnicy, przebytym krwotokiem lub perforacją przewodu pokarmowego związanymi ze stosowaniem NLPZ, ze względu na wysokie ryzyko gastrotoksyczności i poważnych powikłań krwotocznych.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka, hepatotoksyczność, krwotok z żołądka, kwas acetylosalicylowy, małowodzie, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość na naproksen, nefrotoksyczność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, przewód tętniczy Botalla, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, retencja płynów, trymestr ciąży, zaburzenie hemostazy, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pulsaren 20 20 mg
Chinapryl (Pulsaren 20), jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działania fetotoksyczne, takie jak zmniejszenie czynności nerek płodu, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz toksyczność u noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). Stosowanie chinaprylu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. W przypadku planowania ciąży lub jej rozpoznania podczas terapii, konieczna jest zmiana leczenia na alternatywne leki przeciwnadciśnieniowe o potwierdzonym bezpieczeństwie w ciąży. Po ekspozycji płodu na inhibitor ACE w drugim trymestrze wskazane jest wykonanie specjalistycznego badania ultrasonograficznego z oceną funkcji nerek i struktury czaszki płodu.
badanie ultrasonograficzne, chinapryl, działanie fetotoksyczne, działanie niepożądane na płód, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność nerek płodu, opóźnienie kostnienia czaszki, powikłanie sercowo-naczyniowe, przeciwwskazanie bezwzględne, przenikanie do mleka, trymestr ciąży, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Revival 40 mg
Olmesartan medoksomil, jako antagonista receptora angiotensyny II (AIIRA), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie leku w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad rozwojowych podobnego do tego obserwowanego przy inhibitorach ACE. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii olmesartanem, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Zaleca się regularne badania ultrasonograficzne czynności nerek płodu oraz rozwoju czaszki, a po porodzie ścisłą obserwację noworodków pod kątem niedociśnienia tętniczego i niewydolności nerek.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, czynność nerek płodu, drugi trymestr ciąży, dysfagia, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor enzymu konwertującego angiotensynę, laktacja, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, narażenie płodu, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, olmesartan medoksomil, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, ryzyko teratogenne, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmizek 40 mg
Telmisartan (Telmizek 40 mg, 80 mg) jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań toksycznych dla płodu, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, co może prowadzić do zaburzeń rozwoju OUN. W pierwszym trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane z powodu braku wystarczających danych klinicznych oraz podejrzenia ryzyka teratogennego podobnego do inhibitorów ACE. Po potwierdzeniu ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i rozważyć alternatywne leki hipotensyjne o udokumentowanym bezpieczeństwie. W przypadku ekspozycji płodu od II trymestru konieczne jest monitorowanie ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu oraz ścisła obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego, niewydolności nerek i hiperkaliemii.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie przedkliniczne, ciśnienie tętnicze, dializoterapia, dysfagia, działanie teratogenne, elektrolity, filtracja kłębuszkowa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, leczenie hipotensyjne, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, ośrodkowy układ nerwowy, pierwszy trymestr ciąży, przewlekła choroba nerek, telmisartan, Telmizek, toksyczność reprodukcyjna, ultrasonografia nerek - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ramlolan 10 mg + 5 mg
Lek Ramlolan, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (bloker kanału wapniowego z grupy dihydropirydyn), posiada liczne przeciwwskazania kliniczne. Ramipryl jest przeciwwskazany u pacjentów stosujących aliskiren z powodu cukrzycy lub z GFR < 60 ml/min/1,73 m² ze względu na ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia funkcji nerek i powikłań sercowo-naczyniowych. Nie należy rozpoczynać terapii wcześniej niż 36 godzin po odstawieniu sakubitrylu z walsartanem z uwagi na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Ponadto, przeciwwskazania obejmują obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, istotne zwężenie tętnic nerkowych, ciążę (II i III trymestr), niedociśnienie oraz niestabilność hemodynamiczną. U pacjentów poddawanych zabiegom pozaustrojowym z kontaktem krwi z powierzchniami o ładunku ujemnym istnieje ryzyko reakcji anafilaktoidalnych.
afereza lipoprotein, antagonista receptora angiotensyny II, bloker kanału wapniowego, ciężkie niedociśnienie tętnicze, dializa, gradient ciśnień, hiperkaliemia, hipoperfuzja tkanek, hipoplazja kości czaszki, inhibitor ACE, małowodzie, nadwrażliwość, niedociśnienie, niestabilność hemodynamiczna, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, ostra niewydolność nerek, ostry zawał mięśnia sercowego, pochodna dihydropirydyny, powikłanie sercowo-naczyniowe, ramipryl i amlodypina, reakcja anafilaktoidalna, sakubitryl z walsartanem, stenoza, wstrząs kardiogenny, zaawansowana niewydolność nerek, zabieg pozaustrojowy, zaburzenie czynności nerek, zwężenie drogi odpływu z lewej komory, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki aorty - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Wamlox 5 mg + 80 mg
Produkt leczniczy Wamlox, zawierający amlodypinę i walsartan, wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży oraz karmiących piersią. Amlodypina, choć jej bezpieczeństwo w ciąży nie jest jednoznacznie potwierdzone, może być stosowana jedynie wtedy, gdy brak jest bezpieczniejszych alternatyw, a korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. Walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i toksyczne na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W I trymestrze stosowanie walsartanu nie jest zalecane z powodu możliwego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Po potwierdzeniu ciąży leczenie walsartanem należy natychmiast przerwać, a pacjentkę skierować na badania ultrasonograficzne oceniające rozwój nerek i czaszki płodu. Noworodki narażone na walsartan wymagają monitorowania pod kątem niedociśnienia tętniczego, hiperkaliemii i niewydolności nerek.
amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, bezpieczeństwo amlodypiny, działanie teratogenne, główka plemnika, hiperkaliemia, karmienie piersią, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, mleko ludzkie, niedociśnienie tętnicze, płodność człowieka, test ciążowy, toksyczność płodowa, toksyczność reprodukcyjna, walsartan, zmiana biochemiczna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Losacor 50 mg
Losartan potasowy (Losacor, 50 mg) jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane toksyczne działanie na płód i noworodka, obejmujące pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze oraz hiperkaliemię. W pierwszym trymestrze stosowanie losartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego związanego z mechanizmem działania inhibitorów receptora angiotensyny II (AIIRAs). W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki stosującej losartan, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wprowadzenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży. Zaleca się również kontrolne badania ultrasonograficzne oceniające czynność nerek i rozwój czaszki płodu oraz ścisłą obserwację noworodków pod kątem niedociśnienia tętniczego.
AIIRA, badanie ultrasonograficzne, dysfagia, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, inhibitor receptora angiotensyny II, laktacja, leczenie przeciwnadciśnieniowe, losartan potasowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Wamlox 5 mg + 160 mg
Produkt leczniczy Wamlox, zawierający amlodypinę i walsartan, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Amlodypina nie ma jednoznacznie ustalonego bezpieczeństwa w ciąży, a badania przedkliniczne wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję przy dużych dawkach, dlatego jej stosowanie jest dopuszczalne tylko, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz poważne zaburzenia u noworodka, takie jak niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. Po ekspozycji na walsartan w II i III trymestrze konieczne jest monitorowanie ultrasonograficzne płodu oraz ścisła obserwacja noworodka. W okresie karmienia piersią nie zaleca się stosowania Wamlox ze względu na przenikanie amlodypiny do mleka (3-7%, maks. 15% dawki matki) i nieznany wpływ na niemowlę.
amlodypina i walsartan, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, badanie przedkliniczne, badanie ultrasonograficzne, blokada kanału wapniowego, częstoskurcz odruchowy, działanie teratogenne, glukonian wapnia, hemodializa, hiperkaliemia, inhibitor ACE, lek naczyniozwężający, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, rozszerzenie naczyń obwodowych, toksyczność płodowa, wstrząs - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibument (50 mg + 30 mg)/g
Produkt leczniczy Ibument w postaci żelu zawiera ibuprofen (50 mg/g) oraz lewomentol (30 mg/g), co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży. Ibuprofen, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, może zwiększać ryzyko poronienia oraz wad rozwojowych serca i wytrzewienia, zwłaszcza w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, gdzie ryzyko wad serca wzrasta z <1% do około 1,5%. Badania przedkliniczne potwierdzają zwiększoną śmiertelność zarodków i płodów oraz występowanie wad wrodzonych przy ekspozycji na inhibitory prostaglandyn. Stosowanie Ibumentu w trzecim trymestrze jest kategorycznie przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ krążenia i oddechowy płodu (m.in. przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego Botalla, nadciśnienie płucne), zaburzenia czynności nerek oraz powikłania u matki, takie jak wydłużenie czasu krwawienia i zahamowanie skurczów macicy.
badanie przedkliniczne, drugi trymestr ciąży, działanie antyagregacyjne, glikol propylenowy, hamowanie syntezy prostaglandyn, ibuprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, lewomentol, małowodzie, nadciśnienie płucne, niewydolność nerek, organogeneza, pierwszy trymestr ciąży, poronienie, przewód tętniczy, przewód tętniczy Botalla, śmiertelność zarodków, trzeci trymestr ciąży, układ sercowo-naczyniowy, utrata płodu, wada rozwojowa serca, wada wrodzona, wczesny okres ciąży, wydłużenie czasu krwawienia, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie skurczów macicy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – MeloxiMed Forte 15 mg
Meloksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), hamuje syntezę prostaglandyn, co może negatywnie wpływać na płodność, przebieg ciąży oraz rozwój zarodka i płodu. Stosowanie meloksykamu we wczesnej ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poronienia oraz wad rozwojowych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego (wzrost ryzyka z <1% do około 1,5%). W okresie od 20. tygodnia ciąży meloksykam może powodować małowodzie oraz zwężenie przewodu tętniczego, powikłania odwracalne po zaprzestaniu leczenia. W trzecim trymestrze lek jest przeciwwskazany ze względu na ryzyko toksycznego działania na płuca i serce płodu, zaburzenia czynności nerek oraz wydłużenia czasu krwawienia i hamowania czynności skurczowej macicy u matki i noworodka.
czynność skurczowa macicy, drugi trymestr ciąży, działanie antyagregacyjne, gastroschisis, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, meloksykam, nadciśnienie płucne, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, organogeneza, strata poimplantacyjna, synteza prostaglandyn, toksyczne działanie na płuca, trymestr ciąży, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, zaburzenie czynności nerek płodu, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Nasivin Zatoki i Katar 200 mg + 30 mg
Produkt leczniczy Nasivin Zatoki i Katar zawiera 200 mg ibuprofenu oraz 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku (odpowiadające 24,6 mg pseudoefedryny) w jednej tabletce powlekanej. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany w całym okresie ciąży ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych związanych z obydwoma składnikami. Ibuprofen, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, może zwiększać ryzyko poronienia, wad rozwojowych serca (wzrost ryzyka z <1% do około 1,5%) oraz wytrzewień wrodzonych, szczególnie przy stosowaniu we wczesnym okresie ciąży. W drugim trymestrze stosowanie NLPZ może prowadzić do małowodzia i zwężenia przewodu tętniczego, a w trzecim trymestrze do toksycznych efektów na układ krążenia i oddechowy płodu, zaburzeń czynności nerek oraz wydłużenia czasu krwawienia u matki i noworodka. Pseudoefedryna również wiąże się z potencjalnym ryzykiem wad rozwojowych przy ekspozycji w pierwszym trymestrze.
diagnostyka niepłodności, działanie antyagregacyjne, ibuprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, Nasivin Zatoki i Katar, niepłodność, NLPZ, obumarcie zapłodnionego jaja, obumarcie zarodka, organogeneza, poronienie, pseudoefedryna, rozwój zarodka i płodu, wada rozwojowa płodu, wada rozwojowa serca, wrodzona wada sercowo-naczyniowa, wydłużenie czasu krwawienia, wytrzewienie wrodzone, zaburzenie czynności nerek, zahamowanie czynności skurczowej macicy, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Prestozek Combi 4 mg + 10 mg
Prestozek Combi, zawierający peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działanie toksyczne peryndoprylu na płód i noworodka, obejmujące pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, a także niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię u noworodka. W pierwszym trymestrze stosowanie inhibitorów ACE nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka wad wrodzonych. Amlodypina może być stosowana w ciąży jedynie w sytuacjach, gdy korzyści przewyższają ryzyko, ponieważ badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ dużych dawek na reprodukcję. W przypadku ekspozycji płodu na Prestozek Combi w II i III trymestrze zaleca się wykonanie ultrasonografii nerek i czaszki płodu oraz ścisłą obserwację noworodka pod kątem niedociśnienia i zaburzeń funkcji nerek.
amlodypina, antagonista wapnia, antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, drugi i trzeci trymestr ciąży, hiperkaliemia, inhibitor ACE, karmienie piersią, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, Prestozek Combi, teratogenność, toksyczność płodowa, zaburzenia funkcji nerek, zmiany biochemiczne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metafen Ibuprofen 200 mg
Metafen Ibuprofen, zawierający 200 mg ibuprofenu, wykazuje istotne ryzyko teratogenne i toksyczne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży. Mechanizm działania polegający na hamowaniu syntezy prostaglandyn może prowadzić do zwiększonego ryzyka poronienia, wad rozwojowych serca (wzrost bezwzględnego ryzyka z <1% do około 1,5%) oraz wad przewodu pokarmowego płodu, szczególnie przy stosowaniu w pierwszym i drugim trymestrze. Od 20. tygodnia ciąży ibuprofen może indukować małowodzie oraz zwężenie przewodu tętniczego, co wymaga monitorowania ultrasonograficznego i natychmiastowego odstawienia leku w przypadku ich wystąpienia. W trzecim trymestrze stosowanie ibuprofenu jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ oddechowy i sercowo-naczyniowy płodu, zaburzenia czynności nerek oraz wydłużenie czasu krwawienia i zahamowanie skurczów macicy u matki.
efekt przeciwpłytkowy, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, metoda leczenia, monitorowanie przedporodowe, nadciśnienie płucne, obumarcie zarodka, organogeneza płodu, poronienie, przedłużenie porodu, strata przedimplantacyjna, toksyczne działanie na układ oddechowy, wada przewodu pokarmowego płodu, wada rozwojowa serca, wada układu krążenia, wydłużenie czasu krwawienia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek płodu, zahamowanie skurczów macicy, zmniejszenie objętości płynu owodniowego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmisartan EGIS 80 mg
Telmisartan, jako antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowaną toksyczność dla płodu, obejmującą pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane, mimo braku jednoznacznych danych epidemiologicznych dotyczących teratogenności, co wynika z analogii do inhibitorów ACE. W przypadku ekspozycji na telmisartan od drugiego trymestru konieczne jest wykonanie badania ultrasonograficznego nerek i czaszki płodu. Po porodzie noworodki wymagają ścisłej obserwacji pod kątem niedociśnienia tętniczego, niewydolności nerek oraz hiperkaliemii. Przed planowaniem ciąży oraz w okresie laktacji zaleca się zmianę terapii na leki przeciwnadciśnieniowe o lepszym profilu bezpieczeństwa, gdyż telmisartan nie jest zalecany w czasie karmienia piersią z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, karmienie piersią, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr, płyn owodniowy, profil bezpieczeństwa, telmisartan, toksyczność reprodukcyjna, trymestr ciąży, ultrasonografia nerek, wiek rozrodczy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibufen 200 mg
Ibuprofen, w tym preparat Ibufen 200 mg w postaci czopków, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży oraz planujących ciążę. W pierwszym i drugim trymestrze lek powinien być stosowany wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, z zastosowaniem najmniejszej skutecznej dawki i ograniczeniem czasu terapii. Od 20. tygodnia ciąży istnieje ryzyko małowodzia spowodowanego zaburzeniami czynności nerek płodu oraz zwężenia przewodu tętniczego, co wymaga monitorowania stanu płodu i natychmiastowego zaprzestania leczenia w przypadku wystąpienia tych powikłań. Stosowanie ibuprofenu w trzecim trymestrze jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na płuca i serce płodu, zaburzenia czynności nerek, a także powikłań u matki i noworodka, takich jak wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwpłytkowe oraz zahamowanie skurczów macicy.
cyklooksygenaza, działanie przeciwpłytkowe, ekspozycja na ibuprofen, ibuprofen, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, owulacja, przeciwwskazanie, synteza prostaglandyn, toksyczne działanie na serce i płuca, trymestr ciąży, wydłużony czas krwawienia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie płodności, zahamowanie skurczów macicy, zamknięcie przewodu tętniczego, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Rimal 5 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rimal, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), jest przeciwwskazany do stosowania w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na płód i noworodka, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki, a także niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię u noworodka. Stosowanie ramiprylu w I trymestrze wymaga ostrożności, gdyż dane epidemiologiczne wskazują na potencjalne ryzyko wad rozwojowych. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej Rimal, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Zaleca się również wykonanie badania ultrasonograficznego oceniającego czynność nerek i budowę czaszki płodu po ekspozycji na inhibitory ACE od II trymestru.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, czynność nerek, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, profil bezpieczeństwa leku, ramipryl, skąpomocz, wada rozwojowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 80 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Telmisartan/Hydrochlorothiazide Krka 80 mg + 12,5 mg zawiera telmisartan, antagonista receptora angiotensyny II (ARB), oraz hydrochlorotiazyd, diuretyk tiazydowy. Telmisartan jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i toksyczne dla płodu, obejmujące pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodków niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię. W I trymestrze stosowanie telmisartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogennego, mimo braku jednoznacznych danych epidemiologicznych. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i jego stosowanie w II i III trymestrze może prowadzić do zmniejszenia perfuzji płodowo-łożyskowej oraz zaburzeń u płodu i noworodka, takich jak żółtaczka, zaburzenia elektrolitowe i trombocytopenia. Hydrochlorotiazydu nie należy stosować w obrzękach ciążowych, nadciśnieniu ciążowym i stanie przedrzucawkowym ze względu na ryzyko niedokrwienia łożyska i brak korzyści klinicznych.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne nerek, diuretyk tiazydowy, hamowanie laktacji, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie łożyska, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnienie kostnienia czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, ryzyko teratogenne, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, toksyczność reprodukcyjna, trombocytopenia, zaburzenie równowagi elektrolitowej, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olimestra 40 mg
Olmesartan medoksomil, będący antagonistą receptora angiotensyny II (AIIRA), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowany toksyczny wpływ na rozwój płodu, obejmujący pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie leku nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogennego, choć dane epidemiologiczne są niejednoznaczne. W przypadku ekspozycji płodu na olmesartan od drugiego trymestru konieczne jest monitorowanie ultrasonograficzne czaszki i czynności nerek płodu oraz obserwacja noworodka pod kątem niedociśnienia, niewydolności nerek i hiperkaliemii. U pacjentek planujących ciążę lub podejrzewających ciążę należy natychmiast przerwać terapię i wdrożyć alternatywne leki przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu bezpieczeństwa.
antagonista receptora angiotensyny II, antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne czaszki, czynność nerek płodu, działanie teratogenne, hiperkaliemia, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, olmesartan medoksomil, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, trymestr ciąży, wada wrodzona - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ibuprofen Dr. Max 400 mg
Ibuprofen w dawce 400 mg, stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią, wymaga szczegółowego omówienia potencjalnych zagrożeń. Mechanizm działania polegający na hamowaniu syntezy prostaglandyn może zwiększać ryzyko poronienia oraz wad wrodzonych, zwłaszcza serca i wytrzewienia jelit, podnosząc bezwzględne ryzyko wad układu sercowo-naczyniowego z poziomu <1% do około 1,5%. W okresie organogenezy badania na zwierzętach wykazały zwiększoną częstość strat ciąż i wad rozwojowych. Od 20. tygodnia ciąży ibuprofen może powodować małowodzie i zwężenie przewodu tętniczego u płodu, co wymaga monitorowania przedporodowego i natychmiastowego odstawienia leku w przypadku wystąpienia powikłań.
działanie przeciwpłytkowe, hamowanie czynności skurczowej macicy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, monitorowanie przedporodowe, nadciśnienie płucne, obumarcie zarodka, organogeneza, owulacja, strata ciąży przedimplantacyjna, synteza cyklooksygenazy, synteza prostaglandyn, wada rozwojowa układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona, wytrzewienie jelit, zaburzenie czynności nerek płodu, zaburzenie płodności, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon substancji czynnych
Piroksykam – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Piroksykam, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) i inhibitor cyklooksygenazy, wykazuje istotny wpływ na płodność, przebieg ciąży oraz laktację. Mechanizm działania leku prowadzi do hamowania syntezy prostaglandyn, co może opóźniać lub uniemożliwiać owulację, powodując odwracalną niepłodność u kobiet. Stosowanie piroksykamu nie jest zalecane u kobiet planujących ciążę, a w przypadku problemów z zajściem w ciążę lub diagnostyki niepłodności należy rozważyć odstawienie leku. W ciąży piroksykam jest przeciwwskazany, szczególnie w trzecim trymestrze, ze względu na ryzyko samoistnych poronień, wad wrodzonych serca i wytrzewienia, a także zaburzeń czynności nerek płodu, zmniejszenia ilości płynu owodniowego (małowodzie), przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego oraz komplikacji porodowych. Efekty nefrotoksyczne i zmniejszenie płynu owodniowego mogą pojawić się już po krótkim czasie stosowania i są zwykle odwracalne po odstawieniu leku.
alkohol benzylowy, dystocja szyjki, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, kumulacja leku, małowodzie, mechanizm działania leku, monitoring płynu owodniowego, niepłodność odwracalna, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owulacja, pęcherzyk jajnikowy, piroksykam, płyn owodniowy, poronienie samoistne, przenikanie przez łożysko, przewód tętniczy, stężenie w mleku, stężenie w osoczu, synteza prostaglandyn, trudny poród, trzeci trymestr ciąży, utrata zarodka, wrodzona wada serca, wytrzewienie wrodzone, zaburzenie czynności nerek, zagnieżdżenie zarodka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Enarenal 20 mg
Enarenal, zawierający enalaprylu maleinian w dawkach 5 mg, 10 mg lub 20 mg, jest inhibitorem ACE, którego stosowanie u kobiet w ciąży wymaga szczególnej ostrożności. Lek nie jest zalecany w I trymestrze ciąży, a jego stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane w II i III trymestrze ze względu na ryzyko fetotoksyczności, w tym małowodzia, przykurczy kończyn, deformacji twarzoczaszki, hipoplazji płuc, opóźnienia kostnienia czaszki oraz pogorszenia czynności nerek płodu. U noworodków narażonych na enalapryl w II i III trymestrze mogą wystąpić niewydolność nerek, niedociśnienie oraz hiperkaliemia. W przypadku rozpoznania ciąży u pacjentki leczonej Enarenalem, terapia powinna być natychmiast przerwana, a pacjentka skierowana na ultrasonograficzne badania czynności nerek i czaszki płodu.
deformacja twarzoczaszki, drugi i trzeci trymestr ciąży, enalaprylu maleinian, fetotoksyczność, funkcja nerek, hiperkaliemia, hipoplazja płuc, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, przykurcz kończyn, układ sercowo-naczyniowy, ultrasonografia czaszki, ultrasonografia nerek, wcześniak - Leksykon substancji czynnych
Ketoprofen – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Ketoprofen, jako niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ) hamujący syntezę prostaglandyn, wykazuje istotne ryzyko teratogenne i toksyczne w trakcie ciąży. Stosowanie ketoprofenu w I i II trymestrze zwiększa ryzyko poronienia, wad rozwojowych serca (wzrost bezwzględnego ryzyka z <1% do około 1,5%), wytrzewienia jelit oraz zwiększa śmiertelność zarodków i płodów. Po 20. tygodniu ciąży lek może indukować małowodzie na skutek zaburzeń czynności nerek płodu oraz zwężenie przewodu tętniczego, co wymaga monitorowania ultrasonograficznego i przerwania terapii w przypadku wykrycia tych powikłań. Stosowanie ketoprofenu w III trymestrze jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ krążenia i oddechowy płodu (przedwczesne zwężenie lub zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne), niewydolność nerek oraz ryzyko wydłużenia czasu krwawienia i zahamowania skurczów macicy u matki.
cyklooksygenaza, czynność nerek płodu, działanie przeciwagregacyjne, inhibitor syntezy prostaglandyn, ketoprofen, małowodzie, nadciśnienie płucne, niepłodność, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, organogeneza, owulacja, poronienie, przenikanie do mleka kobiecego, śmiertelność zarodków, synteza prostaglandyn, toksyczne działanie na układ krążenia, trzeci trymestr ciąży, układ sercowo-naczyniowy, utrata poimplantacyjna zarodków, wada rozwojowa serca, wytrzewienie jelit, zahamowanie skurczów macicy, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals 5 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Perindopril + Amlodipine Teva Pharmaceuticals, zawierający inhibitor ACE peryndopryl oraz antagonista wapnia amlodypinę, jest przeciwwskazany do stosowania w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych zaburzeń rozwojowych płodu, takich jak uszkodzenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze lek nie jest zalecany z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogenności. W przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać terapię inhibitorami ACE i wdrożyć alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe. Amlodypina może być stosowana w ciąży jedynie, gdy brak jest bezpieczniejszej alternatywy, a korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla matki i płodu. Zaleca się monitorowanie ultrasonograficzne nerek i czaszki płodu przy ekspozycji na inhibitory ACE od drugiego trymestru oraz obserwację noworodków pod kątem niedociśnienia tętniczego, niewydolności nerek i hiperkaliemii.
amlodypina, antagonista wapnia, badanie ultrasonograficzne, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie hipotensyjne, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl, teratogenność, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie płodności, zaburzenie wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Co-Prenessa 8 mg + 2,5 mg
Co-Prenessa, zawierająca peryndopryl 8 mg i indapamid 2,5 mg, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Lek jest niezalecany w pierwszym trymestrze ciąży, a bezwzględnie przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ze względu na ryzyko poważnych powikłań płodowych, takich jak zaburzenia czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz u noworodków – niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. W przypadku ekspozycji na peryndopryl w II i III trymestrze konieczne jest wykonanie kontrolnego USG nerek i czaszki płodu oraz ścisła obserwacja noworodka. Indapamid, choć dane są ograniczone (poniżej 300 przypadków), może prowadzić do zmniejszenia objętości osocza i niedokrwienia płodowo-łożyskowego, dlatego jego stosowanie w ciąży również jest niezalecane.
badanie toksykologiczne, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, hiperkaliemia, hipokaliemia, inhibitor ACE, lek moczopędny, lek tiazydowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie płodowo-łożyskowe, niewydolność nerek, objętość osocza, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl z indapamidem, pochodna sulfonamidu, profil bezpieczeństwa leku, trymestr ciąży, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Hyzaar 50 mg + 12,5 mg
Hyzaar, zawierający 50 mg losartanu potasowego oraz 12,5 mg hydrochlorotiazydu, jest lekiem złożonym stosowanym w terapii nadciśnienia tętniczego, jednak jego stosowanie u kobiet w ciąży i karmiących piersią jest obarczone istotnymi ograniczeniami. Losartan, antagonista receptora angiotensyny II (AIIRA), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksyczności płodu, objawiającej się zmniejszoną czynnością nerek, małowodziem oraz opóźnieniem kostnienia czaszki, a także toksycznością u noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia). W pierwszym trymestrze stosowanie losartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i w II i III trymestrze może powodować zmniejszenie perfuzji płodowo-łożyskowej oraz zaburzenia u płodu i noworodka, takie jak żółtaczka, zaburzenia elektrolitowe i małopłytkowość. Stosowanie hydrochlorotiazydu jest przeciwwskazane w obrzękach ciążowych, nadciśnieniu ciążowym i stanie przedrzucawkowym ze względu na ryzyko niedokrwienia łożyska i zmniejszenia objętości osocza.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, czynność nerek płodu, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie przeciwnadciśnieniowe, losartan potasowy, małopłytkowość, małowodzie, nadciśnienie ciążowe, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, niewydolność nerek, obrzęk ciążowy, opóźnione kostnienie czaszki, perfuzja płodowo-łożyskowa, ryzyko teratogenne, samoistne nadciśnienie tętnicze, stan przedrzucawkowy, tiazyd, zaburzenie erekcji, zaburzenie równowagi elektrolitowej, zmniejszony popęd płciowy, żółtaczka, zwiększona diureza - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Xartan 50 mg
Losartan potasu (Xartan, 50 mg), jako antagonista receptora angiotensyny II (AIIRA), wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w kontekście ciąży. Stosowanie losartanu jest niewskazane w pierwszym trymestrze ciąży ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne, choć dane epidemiologiczne są niejednoznaczne. W drugim i trzecim trymestrze lek jest bezwzględnie przeciwwskazany z powodu ryzyka poważnych działań toksycznych na płód, takich jak zmniejszenie czynności nerek prowadzące do niewydolności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. U noworodków narażonych na losartan w tych okresach obserwuje się niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze oraz hiperkaliemię, co wymaga intensywnego monitorowania i interwencji.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, drugi trymestr ciąży, działanie teratogenne, elektrolity, hiperkaliemia, inhibitor ACE, karmienie piersią, laktacja, losartan potasu, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, potas we krwi, terapia hipotensyjna, toksyczność płodowa, trzeci trymestr ciąży, wada rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Eprosartan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Eprosartan, antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży, a jego stosowanie w pierwszym trymestrze nie jest zalecane ze względu na potencjalne ryzyko teratogenności, choć dane epidemiologiczne są niejednoznaczne. W przypadku planowania ciąży lub jej stwierdzenia u pacjentek przyjmujących Teveten, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o lepszym profilu bezpieczeństwa. Narażenie płodu na eprosartan w II i III trymestrze może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki, a u noworodków – niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemia. Zaleca się wykonanie badania ultrasonograficznego nerek i czaszki płodu w przypadku ekspozycji od drugiego trymestru oraz ścisłą obserwację noworodków po porodzie, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania ciśnienia tętniczego.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne nerek, ciśnienie tętnicze, czynność nerek, drugi i trzeci trymestr, działanie teratogenne, eprosartan, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kostnienie czaszki, laktacja, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, nadciśnienie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, pierwszy trymestr ciąży, płyn owodniowy, Teveten, wcześniak - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Zanacodar 80 mg
Produkt leczniczy Zanacodar, zawierający telmisartan – antagonista receptora angiotensyny II, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowaną toksyczność dla płodu, obejmującą pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie leku nie jest zalecane z powodu braku jednoznacznych danych klinicznych i potencjalnego ryzyka teratogennego, podobnego do inhibitorów ACE. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki przyjmującej Zanacodar, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wprowadzenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży. Zaleca się także monitorowanie płodu za pomocą badań ultrasonograficznych nerek i czaszki oraz ścisłą obserwację noworodka pod kątem niedociśnienia tętniczego, niewydolności nerek i hiperkaliemii.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne nerek, drugi i trzeci trymestr ciąży, funkcja nerek, hiperkaliemia, inhibitor ACE, laktacja, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, ryzyko teratogenne, stężenie elektrolitów, telmisartan, toksyczność płodowa, wcześniak - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Perindopril 4 mg
Perindopril, dostępny w dawkach 2 mg i 4 mg, jest inhibitorem ACE stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz chorób układu sercowo-naczyniowego. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na perindopril z tert-butyloaminą oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę (36,14 mg w tabletce 2 mg i 72,28 mg w tabletce 4 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie po inhibitorach ACE oraz wrodzony lub idiopatyczny obrzęk naczynioruchowy. Lek jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych wad rozwojowych płodu, a także u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną nerkę, ze względu na ryzyko ostrej niewydolności nerek. Konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki układu moczowego przed rozpoczęciem terapii u pacjentów z czynnikami ryzyka miażdżycy tętnic nerkowych.
afereza lipoprotein, aliskiren, antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, bloker kanału wapniowego, cukrzyca, diuretyk, hemodializa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipoplazja kości czaszki, hipotensja, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, małowodzie, metody pozaustrojowe, miażdżyca tętnic, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, peryndopryl, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl, sartan, układ moczowy, układ sercowo-naczyniowy, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, zaburzenie czynności nerek, zwężenie tętnicy nerkowej - Leksykon substancji czynnych
Peryndopryl – Przeciwwskazania stosowania
Peryndopryl, inhibitor ACE, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz po zawale mięśnia sercowego, stosowany zarówno w monoterapii, jak i w preparatach złożonych (np. z amlodypiną lub indapamidem). Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na peryndopryl lub inne inhibitory ACE, historię obrzęku naczynioruchowego (w tym wrodzony lub idiopatyczny), a także stosowanie w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko wad rozwojowych płodu (np. niedorozwój kości czaszki, niewydolność nerek, małowodzie). Ponadto, peryndopryl jest przeciwwskazany u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy zaopatrującej jedyną czynną nerkę, gdyż może to prowadzić do ostrej niewydolności nerek. Preparaty złożone wymagają uwzględnienia przeciwwskazań dotyczących pozostałych składników, takich jak ciężkie niedociśnienie, wstrząs czy encefalopatia wątrobowa.
afereza lipoprotein, aliskiren, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, cukrzyca, dializa, dializoterapia, diuretyk tiazydopodobny, encefalopatia wątrobowa, hemofiltracja, hiperkaliemia, hipokaliemia, indapamid, inhibitor konwertazy angiotensyny, klirens kreatyniny, małowodzie, metoda pozaustrojowa, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewyrównana niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra niewydolność nerek, perfuzja narządowa, peryndopryl, preparat złożony, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, sakubitryl, trymestr ciąży, wrodzony obrzęk naczynioruchowy, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie tętnicy nerkowej, zwężenie zastawki aortalnej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Napritum 500 mg
Podczas konsultacji z kobietami w wieku rozrodczym, w ciąży lub karmiącymi piersią, lekarz powinien szczegółowo omówić wpływ naproksenu (substancji czynnej Napritum) na płodność, przebieg ciąży oraz laktację. Naproksen, jako inhibitor syntezy prostaglandyn, może zwiększać ryzyko poronień oraz wad wrodzonych serca i wytrzewienia, podnosząc całkowite ryzyko wad układu sercowo-naczyniowego z <1% do około 1,5%. Ryzyko to rośnie wraz z dawką i czasem terapii. Badania na modelach zwierzęcych potwierdzają zwiększoną śmiertelność zarodków i płodów oraz występowanie wad wrodzonych przy stosowaniu inhibitorów prostaglandyn. Od 20. tygodnia ciąży naproksen może powodować małowodzie wskutek zaburzeń czynności nerek płodu oraz zwężenie przewodu tętniczego, co wymaga monitorowania i ewentualnego przerwania terapii. Stosowanie naproksenu w pierwszym i drugim trymestrze jest dopuszczalne tylko w sytuacjach bezwzględnej konieczności, w najmniejszej skutecznej dawce i najkrótszym czasie.
działanie przeciwpłytkowe, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, naproksen, owulacja, skurcz macicy, synteza prostaglandyn, toksyczne działanie na układ oddechowy, wada układu sercowo-naczyniowego, wada wrodzona serca, wytrzewienie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie płodności, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ranacand 8 mg
Kandesartan cyleksetyl, substancja czynna preparatu Ranacand, jest antagonistą receptora angiotensyny II (AIIRA) i wiąże się z potencjalnym ryzykiem teratogennym, szczególnie w okresie ciąży. Choć dane epidemiologiczne dotyczące inhibitorów ACE w pierwszym trymestrze nie są jednoznaczne, nie można wykluczyć niewielkiego wzrostu ryzyka wad rozwojowych, a brak kontrolowanych badań dla kandesartanu sugeruje podobne zagrożenia dla całej klasy AIIRA. W przypadku planowania ciąży zaleca się zmianę terapii na leki o ustalonym profilu bezpieczeństwa. Po potwierdzeniu ciąży leczenie Ranacandem należy natychmiast przerwać i wdrożyć alternatywną terapię przeciwnadciśnieniową, jeśli jest to konieczne klinicznie.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, ciśnienie tętnicze, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kandesartan cyleksetyl, laktacja, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, opóźnione kostnienie czaszki, pierwszy trymestr ciąży, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, terapia przeciwnadciśnieniowa, toksyczny wpływ na płód, wada rozwojowa, wcześniak, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lorista 25 mg
Losartan, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działania teratogenne i toksyczne na płód, takie jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W pierwszym trymestrze stosowanie losartanu nie jest zalecane z powodu potencjalnego ryzyka teratogennego, mimo braku jednoznacznych danych epidemiologicznych. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki przyjmującej losartan, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego. Narażenie na losartan od drugiego trymestru wymaga szczegółowej oceny ultrasonograficznej rozwoju czaszki i czynności nerek płodu.
AIIRA, antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, ciśnienie tętnicze, czynność nerek, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie toksyczne, hiperkaliemia, inhibitor receptora angiotensyny II, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lek przeciwnadciśnieniowy, Lorista, losartan, losartan potasowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, okres laktacji, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, poziom potasu, ryzyko teratogenne, stężenie elektrolitów, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dipperam HCT 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Produkt leczniczy Dipperam HCT, zawierający amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Amlodypina wykazuje szkodliwy wpływ na reprodukcję w badaniach na zwierzętach, a jej stosowanie w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści przewyższają ryzyko. Walsartan, jako AIIRA, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na toksyczne działanie na płód, takie jak pogorszenie czynności nerek, małowodzie i opóźnienie kostnienia czaszki, a także ryzyko niewydolności nerek, niedociśnienia tętniczego i hiperkaliemii u noworodka. Hydrochlorotiazyd przenika przez łożysko i może powodować zmniejszenie maciczno-łożyskowego przepływu krwi, żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe oraz małopłytkowość u płodu i noworodka. Stosowanie Dipperam HCT w pierwszym trymestrze nie jest zalecane, a w drugim i trzecim trymestrze jest przeciwwskazane.
AIIRA, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, Dipperam HCT, diureza, dysfagia, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, intensywna diureza, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lek moczopędny tiazydowy, małopłytkowość, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, przepływ maciczno-łożyskowy, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, walsartan, zaburzenia elektrolitowe, żółtaczka noworodkowa - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Walsartan Krka 320 mg
Walsartan, jako antagonista receptora angiotensyny II (AIIRA), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego wpływu na rozwój płodu, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie walsartanu w pierwszym trymestrze nie jest zalecane, a w przypadku ekspozycji na lek w tym okresie istnieje potencjalne, choć nie do końca potwierdzone, ryzyko teratogenne podobne do inhibitorów ACE. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii walsartanem konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie alternatywnego leczenia przeciwnadciśnieniowego o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży, wraz z monitorowaniem stanu płodu za pomocą badań ultrasonograficznych nerek i czaszki oraz ścisłą obserwacją noworodka pod kątem niedociśnienia, niewydolności nerek i hiperkaliemii.
antagonista receptora angiotensyny II, badanie ultrasonograficzne, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, kostnienie czaszki, leczenie przeciwnadciśnieniowe, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, noworodek, płód, powierzchnia ciała, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność, trymestr ciąży, walsartan - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Pricoron 10 mg
Peryndopryl z argininą, jako inhibitor ACE, jest przeciwwskazany w II i III trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane działanie teratogenne i toksyczne na płód, w tym osłabienie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. W I trymestrze stosowanie leku nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. U pacjentek planujących ciążę konieczna jest zmiana terapii na bezpieczniejsze leki przeciwnadciśnieniowe przed poczęciem, aby uniknąć ekspozycji płodu. W przypadku rozpoznania ciąży podczas stosowania preparatu Pricoron, należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć alternatywną terapię. Zaleca się także wykonanie ultrasonograficznej oceny czynności nerek i kostnienia czaszki płodu oraz monitorowanie noworodka pod kątem niedociśnienia i innych powikłań.
badanie czynności nerek, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, hiperkaliemia, inhibitor ACE, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, peryndopryl z argininą, pierwszy trymestr ciąży, Pricoron, profil bezpieczeństwa leku, terapia przeciwnadciśnieniowa, toksyczność noworodkowa, toksyczność płodowa, trymestr ciąży, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Olfen MAX 20 mg/g
Produkt leczniczy Olfen Max (20 mg/g, żel) zawierający diklofenak wykazuje niższą ekspozycję ogólnoustrojową w porównaniu z doustnymi formami leku, jednak mechanizm działania polegający na hamowaniu syntezy prostaglandyn niesie ryzyko negatywnego wpływu na przebieg ciąży i rozwój płodu. Epidemiologiczne dane wskazują na zwiększone ryzyko poronienia oraz wad rozwojowych serca i wytrzewienia przy stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn we wczesnej ciąży, gdzie ryzyko wad serca wzrasta z <1% do około 1,5%, zależnie od dawki i czasu terapii. Badania na zwierzętach potwierdzają zwiększoną utratę płodów i występowanie wad wrodzonych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego, przy ekspozycji na diklofenak w okresie organogenezy. Stosowanie diklofenaku jest przeciwwskazane w III trymestrze ciąży ze względu na ryzyko toksycznego działania na układ krążenia i oddechowy płodu (m.in. przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne), zaburzenia czynności nerek oraz ryzyko wydłużenia krwawienia i zahamowania skurczów macicy u matki.
diklofenak miejscowy, działanie antyagregacyjne, ekspozycja ogólnoustrojowa, inhibitor syntezy prostaglandyn, laktacja, małowodzie, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, organogeneza, poronienie, prostaglandyna, przeciwwskazanie, przewód tętniczy, synteza prostaglandyn, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa serca, wada wrodzona, wytrzewienie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Polopiryna Gardło 8,75 mg
Flurbiprofen, jako inhibitor syntezy prostaglandyn i NLPZ, wykazuje potencjalne ryzyko dla kobiet w wieku rozrodczym, szczególnie tych planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. Mechanizm działania leku może prowadzić do zaburzeń owulacji, co wpływa na płodność, jednak efekt ten jest odwracalny po zakończeniu terapii. W okresie ciąży stosowanie flurbiprofenu wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poronień oraz wad wrodzonych, zwłaszcza układu sercowo-naczyniowego, gdzie ryzyko wzrasta z <1% do około 1,5%. W pierwszym i drugim trymestrze lek powinien być stosowany wyłącznie przy bezwzględnych wskazaniach, w najniższej skutecznej dawce i najkrótszym czasie terapii. W trzecim trymestrze stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane ze względu na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego, nadciśnienia płucnego, niewydolności nerek u płodu oraz wydłużenia czasu krwawienia i zahamowania skurczów macicy u matki.
działanie przeciwagregacyjne, ekspozycja ogólnoustrojowa, flurbiprofen, hamowanie syntezy prostaglandyn, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor syntezy prostaglandyn, małowodzie, nadciśnienie płucne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, organogeneza, Polopiryna Gardło, poronienie, trzeci trymestr, układ sercowo-naczyniowy, wada układu krążenia, wada wrodzona, wytrzewienie, zaburzenie owulacji, zamknięcie przewodu tętniczego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lotensin 5 mg
Benazepryl chlorowodorek, zawarty w preparacie Lotensin 5 mg, jest inhibitorem ACE, którego stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza w ciąży i okresie laktacji. W pierwszym trymestrze ciąży lek nie jest zalecany ze względu na potencjalne, choć niejednoznaczne, ryzyko teratogenności. W drugim i trzecim trymestrze stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane z powodu wysokiego ryzyka fetotoksyczności, obejmującej pogorszenie czynności nerek płodu, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki oraz toksyczny wpływ na noworodka, manifestujący się niewydolnością nerek, niedociśnieniem tętniczym i hiperkaliemią. W przypadku potwierdzonej ciąży u pacjentki leczonej benazeprylem, konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i wdrożenie alternatywnej terapii przeciwnadciśnieniowej. Zaleca się także wykonanie badania ultrasonograficznego w celu oceny funkcji nerek i struktury czaszki płodu po ekspozycji na lek od drugiego trymestru.
badanie ultrasonograficzne, benazeprylu chlorowodorek, czynność nerek płodu, drugi i trzeci trymestr ciąży, działanie niepożądane, fetotoksyczność, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, leczenie przeciwnadciśnieniowe, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, obumarcie płodu, opóźnienie kostnienia czaszki, pierwszy trymestr ciąży, profil bezpieczeństwa w ciąży, przenikanie leku do mleka kobiecego, ryzyko teratogenne, układ sercowo-naczyniowy