desloratadyna
Desloratadyna to nowoczesny lek przeciwhistaminowy II generacji, będący aktywnym metabolitem loratadyny. Charakteryzuje się wysokim powinowactwem do receptorów histaminowych H1, przy minimalnym działaniu na receptory muskarynowe, co przekłada się na znacznie mniejsze ryzyko wystąpienia działań niepożądanych typowych dla starszych leków przeciwalergicznych.
W przeciwieństwie do antyhistaminików I generacji, desloratadyna wykazuje ograniczoną zdolność przenikania przez barierę krew-mózg, dzięki czemu nie powoduje senności i nie zaburza funkcji poznawczych. Lek wykazuje długi okres półtrwania (około 27 godzin), co umożliwia stosowanie go raz na dobę.
Desloratadyna znajduje zastosowanie w leczeniu alergicznego nieżytu nosa, przewlekłej pokrzywki idiopatycznej oraz innych schorzeń alergicznych. Oprócz działania przeciwhistaminowego, wykazuje również właściwości przeciwzapalne, co zwiększa jej skuteczność w kontrolowaniu objawów alergii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hitaxa fast junior 2,5 mg
Hitaxa fast junior, zawierająca 2,5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, jest wskazana do leczenia objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (zarówno okresowego, jak i przewlekłego) oraz pokrzywki. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta: dzieci w wieku 6-11 lat przyjmują 1 tabletkę (2,5 mg) raz na dobę, natomiast młodzież od 12 lat i dorośli stosują 2 tabletki (łącznie 5 mg) raz na dobę. Tabletki należy umieścić w jamie ustnej, gdzie ulegają szybkiemu rozpadowi, bez konieczności popijania wodą. Maksymalny czas leczenia bez konsultacji lekarskiej wynosi 10 dni. Nie zaleca się stosowania leku u dzieci poniżej 6 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, aspartam, dawka dobowa, desloratadyna, działanie niepożądane, glikol propylenowy, konsultacja lekarska, mannitol, podanie doustne, pokrzywka, produkt leczniczy, substancja czynna, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wywiad medyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy – Zapobieganie i profilaktyka
Pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy wymagają kompleksowej profilaktyki obejmującej identyfikację i eliminację czynników wyzwalających, takich jak alergeny pokarmowe (np. owoce morza, orzeszki ziemne), leki (NLPZ, inhibitory ACE) oraz czynniki fizyczne (zimno, ciepło, światło). W leczeniu farmakologicznym podstawę stanowią leki przeciwhistaminowe drugiej generacji, takie jak cetyryzyna (do 40 mg/dobę), feksofenadyna (do 180 mg, 4 razy dziennie), loratadyna i desloratadyna, stosowane regularnie w celu zapobiegania nawrotom. W przypadku braku odpowiedzi na standardowe dawki zaleca się ich zwiększenie do 2-4-krotności dawki, łączenie różnych leków przeciwhistaminowych, a także rozważenie antagonistów receptorów H2 i leukotrienowych (np. montelukast). W opornych przypadkach stosuje się omalizumab (150-300 mg s.c. co miesiąc), cyklosporynę lub krótkotrwałe kortykosteroidy (prednizon 0,5-1 mg/kg/dobę przez 3-10 dni). Pacjentów z przewlekłą pokrzywką trwającą ponad 6 tygodni należy kierować do alergologa.
alergen pokarmowy, anafilaksja, androgen, antagonista receptora H2, antagonista receptora leukotrienowego, autostrzykawka z adrenaliną, berotralstat, cetyryzyna, choroba autoimmunologiczna, cyklosporyna, danazol, desloratadyna, dziedziczny obrzęk naczynioruchowy, ekalantyd, feksofenadyna, ikatybant, inhibitor kalikreiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, koncentrat inhibitora C1, kortykosteroid systemowy, kwas traneksamowy, lanadelumab, leczenie farmakologiczne, lek immunosupresyjny, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, montelukast, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oksandrolon, omalizumab, pokrzywka i obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka indukowana, pokrzywka ostra, pokrzywka przewlekła, prednizon, przeciwciało monoklonalne anty-IgE, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, schorzenie dermatologiczne, terapia biologiczna - Leksykon leków
Przedawkowanie – Aleric Deslo Active 5 mg
Przedawkowanie desloratadyny, substancji czynnej preparatu Aleric Deslo Active, zostało dobrze scharakteryzowane klinicznie. W badaniach z podawaniem dawek do 45 mg (9-krotność dawki terapeutycznej 5 mg/dobę) nie zaobserwowano istotnych klinicznie działań niepożądanych, choć nasilenie typowych objawów było większe. Profil toksyczności jest podobny u dorosłych i dzieci, przy czym u młodszych pacjentów objawy mogą być bardziej nasilone. Desloratadyna nie jest usuwana podczas hemodializy ani dializy otrzewnowej, co ma znaczenie przy planowaniu leczenia w przypadku przedawkowania.
badanie kliniczne, bezpieczeństwo farmakoterapii, dawka terapeutyczna, desloratadyna, dializa otrzewnowa, działanie kardiotoksyczne, działanie niepożądane, hemodializa, leczenie objawowe, lek antyhistaminowy, lek przeciwhistaminowy, populacja pediatryczna, profil kliniczny, przedawkowanie desloratadyny, substancja czynna, wchłanianie substancji czynnej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Deslodyna 5 mg
Deslodyna, zawierająca 5 mg desloratadyny w postaci tabletek powlekanych, jest wskazana do stosowania u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia w leczeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (ANN) oraz pokrzywki. W przypadku ANN preparat łagodzi wodnisty wyciek z nosa, uczucie zatkania, świąd nosa, kichanie oraz objawy oczne, zarówno w sezonowej, jak i przewlekłej postaci choroby. W pokrzywce Deslodyna skutecznie redukuje bąble pokrzywkowe, świąd i zaczerwienienie skóry, działając w ostrych, przewlekłych oraz idiopatycznych formach schorzenia. Preparat nie jest zalecany dla dzieci poniżej 12 lat w dawce 5 mg, gdzie należy rozważyć inne formy dawkowania.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąbel pokrzywkowy, desloratadyna, dysfagia, izomalt, kichanie, lek przeciwhistaminowy, łzawienie, objaw oczny, pokrzywka, pokrzywka idiopatyczna, pokrzywka ostra, pokrzywka przewlekła, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, świąd nosa, świąd oczu, świąd skóry, tabletka powlekana, wodnisty wyciek z nosa, zaczerwienienie, zaczerwienienie skóry, zatkanie nosa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Nossin 5 mg
Lewocetyryzyna, aktywny składnik leku Nossin, jest (R)-enantiomerem cetyryzyny i wykazuje silne, wybiórcze antagonizowanie obwodowych receptorów histaminowych H1 z wysokim powinowactwem (Ki = 3,2 nmol/l) oraz długim okresem półtrwania dysocjacji (115 ± 38 minut). Blokada receptorów H1 utrzymuje się na poziomie 90% po 4 godzinach i 57% po 24 godzinach, co umożliwia skuteczną kontrolę objawów alergicznych przez całą dobę. W badaniach farmakodynamicznych lewocetyryzyna w dawce 5 mg wykazała istotne statystycznie hamowanie powstawania pohistaminowego bąbla i rumienia, z efektem najsilniejszym w pierwszych 12 godzinach i utrzymującym się przez 24 godziny (p<0,001), przewyższając działanie desloratadyny. Ponadto, lek wykazuje szybki początek działania (już po 1 godzinie) oraz właściwości przeciwzapalne, potwierdzone hamowaniem migracji eozynofilów i zmniejszeniem uwalniania VCAM-1 oraz przepuszczalności naczyń w modelach in vitro i in vivo.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąbel i rumień, całoroczne alergiczne zapalenie, cząsteczka adhezji komórkowej naczyń, desloratadyna, dysfagia, działanie przeciwzapalne, enantiomer cetyryzyny, eotaksyna, eozynofil, histamina, jakość życia, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, migracja eozynofilów, niedrożność nosa, odstęp QT, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie, reakcja alergiczna, receptor histaminowy, receptor histaminowy H1, schorzenie alergiczne, sezonowe alergiczne zapalenie, tachyfilaksja, wiązanie receptorowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aleric Deslo Pro 5 mg
Aleric Deslo Pro zawiera desloratadynę w dawce 5 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, stosowaną w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej. W badaniach klinicznych działania niepożądane wystąpiły u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo, z najczęstszymi objawami takimi jak zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). U nastolatków (12-17 lat) ból głowy był najczęstszym działaniem niepożądanym (5,9% vs 6,9% placebo). W populacji pediatrycznej odnotowano także działania niepożądane o nieznanej częstości, w tym wydłużenie odstępu QT, arytmię, bradykardię, nietypowe i agresywne zachowania, zwiększone łaknienie i masę ciała. Szczególnie istotne jest zwiększone ryzyko napadów drgawkowych u dzieci, z bezwzględnym wzrostem częstości napadów o 37,5 na 100 000 osobolat w grupie 0-4 lata oraz 11,3 na 100 000 osobolat w grupie 5-19 lat.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, ból głowy, ból mięśni, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, kołatanie serca, nadwrażliwość na światło, napad drgawkowy, niestrawność, nietypowe zachowanie, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, podwyższona bilirubina, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, suchość jamy ustnej, suchość oczu, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie repolaryzacji, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zmęczenie, żółtaczka, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Desloratadyna Doppelherz 5 mg
Desloratadyna, stosowana w dawce 5 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, wykazuje działanie przeciwhistaminowe i jest szeroko stosowana w terapii objawów alergii. W populacji kobiet ciężarnych, na podstawie ponad 1000 przypadków ekspozycji, nie zaobserwowano teratogennego ani toksycznego wpływu na płód czy noworodka, co potwierdzają również badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych. Mimo to, ze względu na zasadę ostrożności, zaleca się unikanie stosowania desloratadyny w ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. U kobiet karmiących piersią substancja przenika do mleka matki, a jej obecność wykryto w organizmach noworodków i niemowląt, jednak brak jest pełnych danych dotyczących potencjalnych skutków dla dziecka, co wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka oraz rozważenia przerwania karmienia lub odstąpienia od leczenia.
aspartam, badanie przedkliniczne, desloratadyna, działanie przeciwhistaminowe, farmakoterapia w okresie laktacji, fenyloketonuria, leczenie przeciwhistaminowe, lek przeciwhistaminowy, mleko matki, model zwierzęcy, objawy alergii, postać farmaceutyczna, profil bezpieczeństwa, stosunek korzyści do ryzyka, substancja czynna, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wada rozwojowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dynid 0,5 mg/ml
Produkt leczniczy Dynid w postaci roztworu doustnego zawiera desloratadynę w stężeniu 0,5 mg/ml i jest wskazany do leczenia objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki. Dawkowanie jest uzależnione od wieku pacjenta: dorośli i młodzież ≥12 lat powinni otrzymywać 10 ml roztworu (5 mg desloratadyny) raz na dobę, dzieci 6-11 lat – 5 ml (2,5 mg), a dzieci 1-5 lat – 2,5 ml (1,25 mg) raz na dobę. Stosowanie u dzieci poniżej 1 roku życia nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Lek można podawać niezależnie od posiłku.
alergen, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bezpieczeństwo i skuteczność leku, dawkowanie leku, desloratadyna, desloratadyna roztwór doustny, dysfagia, infekcyjne zapalenie błony śluzowej nosa, objawy alergiczne, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, pokrzywka, produkt leczniczy, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, roztwór doustny, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Interakcje leku – Delortan 5 mg
Desloratadyna, substancja czynna leku Delortan (5 mg tabletki powlekane), wykazuje niski potencjał interakcji lekowych. Badania kliniczne u dorosłych pacjentów nie wykazały klinicznie istotnych interakcji podczas jednoczesnego stosowania z erytromycyną oraz ketokonazolem, co eliminuje konieczność modyfikacji dawkowania tych leków. W przypadku alkoholu etylowego, mimo braku nasilenia działania zaburzającego sprawność psychofizyczną w badaniach klinicznych, zgłaszano przypadki nietolerancji i zatrucia alkoholem po wprowadzeniu leku do obrotu, co wskazuje na konieczność zachowania ostrożności i informowania pacjentów o możliwych indywidualnych reakcjach. Brak jest danych dotyczących interakcji u dzieci i młodzieży, co wymaga szczególnej uwagi przy planowaniu terapii pediatrycznej.
antybiotyki makrolidowe, badania kliniczne, desloratadyna, działanie sedatywne, erytromycyna, funkcja wątroby, inhibitory pompy protonowej, interakcje lekowe, interakcje z alkoholem, ketokonazol, leki hipotensyjne, leki przeciwdepresyjne, leki przeciwgrzybicze, leki przeciwpadaczkowe, pacjent pediatryczny, sprawność psychofizyczna, zatrucie alkoholem - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rupatadinum Noucor 10 mg
Rupatadyna, substancja czynna leku Rupatadinum Uriach, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu terapeutycznych dawek (10 mg/dobę). Badania farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczności oraz rakotwórczości potwierdziły bezpieczeństwo substancji. W modelach zwierzęcych, w tym u szczurów, świnek morskich i psów, dawki przekraczające 100-krotnie dawkę kliniczną nie powodowały wydłużenia odstępu QTc, QRS ani zaburzeń rytmu serca. Ponadto, rupatadyna i jej główny metabolit 3-hydroksydesloratadyna, nawet w stężeniach 2000-krotnie wyższych niż maksymalne stężenie (Cmax) u ludzi, nie wpływały na potencjały czynnościowe włókien Purkiniego. W badaniach na kanale potasowym HERG rupatadyna blokowała kanał jedynie przy stężeniu 1685 razy wyższym niż Cmax po dawce 10 mg, co nie ma znaczenia klinicznego. Dodatkowo, badania dystrybucji tkankowej wykazały brak kumulacji rupatadyny w tkance serca.
badanie przedkliniczne, dawka lecznicza, dawka terapeutyczna, desloratadyna, dystrybucja tkankowa, gen HERG, genotoksyczność, hydroksydesloratadyna, kanał potasowy, niecałkowite kostnienie, odstęp QTc, opóźnienie wzrostu, potencjał czynnościowy, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, rupatadyna, toksyczność płodowa, układ sercowo-naczyniowy, wada kośćca, włókna Purkiniego, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rudavane 10 mg
Rupatadyna, substancja czynna leku Rudavane, jest przeciwhistaminowym lekiem drugiej generacji o selektywnym antagonizmie receptorów H1 obwodowych, charakteryzującym się długotrwałym działaniem. Metabolity rupatadyny, takie jak desloratadyna i jej hydroksylowane pochodne, również wykazują aktywność przeciwhistaminową, co może zwiększać skuteczność terapeutyczną. Badania in vitro wskazują na dodatkowe właściwości immunomodulujące rupatadyny, w tym hamowanie degranulacji komórek tucznych oraz uwalniania cytokin, zwłaszcza TNFα, przez komórki tuczne i monocyty, choć kliniczne znaczenie tych efektów wymaga dalszych badań. W zakresie bezpieczeństwa, badania kliniczne na 3025 osobach (375 zdrowych ochotników i 2650 pacjentach z alergicznym nieżytem nosa i przewlekłą pokrzywką idiopatyczną) wykazały brak istotnego wpływu dawek od 2 mg do 100 mg rupatadyny na parametry elektrokardiograficzne, co potwierdza korzystny profil kardiologiczny leku.
alergiczny nieżyt nosa, bąble pokrzywkowe, cytokiny, czynnik martwicy nowotworu, degranulacja komórek tucznych, desloratadyna, histamina, komórka tuczna, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, parametry elektrokardiograficzne, patofizjologia, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, receptor H1, rupatadyna, TNFα, układ sercowo-naczyniowy, wskaźnik świądu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Desloratadyna Doppelherz 5 mg
Desloratadine Genepharm to preparat w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, zawierający 5 mg desloratadyny jako substancji czynnej. Tabletki mają charakterystyczny ceglastoczerwony kolor, są okrągłe, płaskie o wymiarach 8,1 mm x 3,2 mm, z wytłoczeniem „5”. Formuła tabletki umożliwia szybki rozpad w jamie ustnej bez konieczności popijania wodą, co jest korzystne dla pacjentów z dysfagią. Każda tabletka zawiera 3 mg aspartamu (E951), co należy uwzględnić u pacjentów z fenyloketonurią. Składniki pomocnicze obejmują m.in. polakrylinę potasową i kroskarmelozę sodową jako środki rozsadzające, kwas cytrynowy jednowodny jako regulator kwasowości oraz aromat Tutti Frutti z glikolem propylenowym nadający smak.
aspartam, blister, celuloza mikrokrystaliczna, desloratadyna, dysfagia, fenyloketonuria, glikol propylenowy, kroskarmeloza sodowa, kwas cytrynowy jednowodny, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, polakrylina potasowa, środek rozsadzający, stearynian magnezu, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, tlenek żelaza czerwony, wodorotlenek potasu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – ZYX Bio 5 mg
Lewocetyryzyna, substancja czynna leku ZYX Bio w dawce 5 mg/tabletkę, jest silnym i wybiórczym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1, wykazującym dwukrotnie większe powinowactwo (Ki = 3,2 nmol/l) niż cetyryzyna. Charakteryzuje się długim okresem półtrwania dysocjacji z receptorami H1 (115 ± 38 minut), co przekłada się na wysoką skuteczność blokowania receptorów – 90% po 4 godzinach i 57% po 24 godzinach od podania. Badania kliniczne potwierdziły szybki początek działania (już po 1 godzinie) oraz długotrwałe łagodzenie objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (sezonowego, całorocznego i przewlekłego) oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej, z istotnym zmniejszeniem nasilenia objawów i poprawą jakości życia pacjentów. W badaniu na 551 dorosłych z przewlekłym AZB nosowej, lewocetyryzyna 5 mg wykazała przewagę nad placebo w ocenie TSS bez tachyfilaksji.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąbel pohistaminowy, całoroczne alergiczne zapalenie, cetyryzyna, choroba atopowa, cząsteczka adhezji komórkowej naczyń, desloratadyna, dichlorowodorek lewocetyryzyny, eozynofil, lek przeciwhistaminowy, lewocetyryzyna, odstęp QT, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie, punktowy wskaźnik nasilenia objawów, receptor histaminowy H1, sezonowe alergiczne zapalenie, tachyfilaksja, wskaźnik wpływu dolegliwości skórnych - Leksykon substancji czynnych
Desloratadyna – Właściwości farmakodynamiczne
Desloratadyna, będąca selektywnym antagonistą obwodowych receptorów H1, charakteryzuje się długotrwałym działaniem przeciwhistaminowym bez efektu sedatywnego, co potwierdza brak przenikania do ośrodkowego układu nerwowego. W badaniach in vitro wykazano jej zdolność do hamowania uwalniania cytokin prozapalnych (IL-4, IL-6, IL-8, IL-13) oraz ekspresji selektyny P na komórkach śródbłonka, choć kliniczne znaczenie tych efektów wymaga dalszej weryfikacji. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnego wpływu na układ krążenia przy dawkach do 20 mg/dobę, a nawet przy dawce 45 mg/dobę (9-krotność dawki terapeutycznej) nie obserwowano wydłużenia odstępu QTc. Desloratadyna w dawce 5 mg/dobę nie zwiększała częstości występowania senności w porównaniu z placebo i nie wpływała negatywnie na sprawność psychoruchową, również w połączeniu z alkoholem.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa sezonowe, antagonista receptora H1, antybiotyk makrolidowy, biorównoważność, cytokina prozapalna, desloratadyna, granulocyt zasadochłonny, interakcja lekowa, komórka śródbłonka, komórka tuczna, lek przeciwhistaminowy, obwodowy receptor histaminowy H1, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, roztwór doustny, selektyna P, sprawność psychoruchowa, tabletka ulegająca rozpadowi, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, uwalnianie cytokin, uwalnianie histaminy, wydłużenie odstępu QTc - Leksykon leków
Działania niepożądane – Teslor 5 mg
Desloratadyna w dawce 5 mg/dobę, stosowana w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa z działaniami niepożądanymi obserwowanymi u 3% pacjentów częściej niż w grupie placebo. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to uczucie zmęczenia (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%), zwykle o łagodnym do umiarkowanego nasileniu. W populacji pediatrycznej (12-17 lat) ból głowy występował z podobną częstością jak w grupie placebo (5,9% vs 6,9%), co sugeruje brak bezpośredniego związku z lekiem. Rzadkie, ale istotne działania niepożądane obejmują halucynacje, podwyższenie enzymów wątrobowych, anafilaksję oraz wydłużenie odstępu QT, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej i monitorowania.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bilirubina, ból głowy, ból mięśni, desloratadyna, enzymy wątrobowe, halucynacja, lek przeciwhistaminowy, odstęp QT, populacja pediatryczna, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja anafilaktyczna, suchość jamy ustnej, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zmęczenie, zwiększony apetyt - Leksykon leków
Skład i postać leku – Dynid 5 mg
Dynid w dawce 5 mg zawiera desloratadynę jako substancję czynną, będącą lekiem przeciwhistaminowym stosowanym w terapii objawów alergicznych. Każda tabletka zawiera 5 mg desloratadyny oraz 98,8 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną, skrobię kukurydzianą, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniające, wiążące, przeciwzbrylające i poślizgowe, zapewniając stabilność i odpowiednie właściwości fizyczne tabletek. Tabletki mają średnicę około 10,5 mm, są okrągłe, obustronnie wypukłe, o barwie od prawie białej do jasnoróżowej, z oznaczeniem „L5” na jednej stronie.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, desloratadyna, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza jednowodna, lek przeciwhistaminowy, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, objawy alergii, okres ważności leku, skrobia kukurydziana, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka - Leksykon leków
Działania niepożądane – AlergoTeva 5 mg
Desloratadyna w dawce 5 mg, stosowana w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej, wykazuje profil bezpieczeństwa z działaniami niepożądanymi występującymi u około 3% pacjentów częściej niż placebo. Najczęstsze objawy to zmęczenie (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz ból głowy (0,6%). W populacji pediatrycznej (12-17 lat) ból głowy występował u 5,9% leczonych, co było porównywalne z 6,9% w grupie placebo. Istotnym sygnałem bezpieczeństwa jest zwiększone ryzyko napadów drgawkowych u dzieci i młodzieży (0-19 lat), ze skorygowanym bezwzględnym wzrostem częstości odpowiednio 37,5 (95% CI 10,5-64,5) na 100 000 osobolat w grupie 0-4 lat oraz 11,3 (95% CI 2,3-20,2) na 100 000 osobolat w grupie 5-19 lat. Dodatkowo zgłaszano rzadkie przypadki wydłużenia odstępu QT, arytmii, bradykardii oraz zaburzeń zachowania, w tym agresji i omamów.
agresja, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, desloratadyna, drgawki, duszność, dyspepsja, fotowrażliwość, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, mialgia, napad drgawkowy, nudności, obniżony nastrój, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, senność, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia zachowania, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół suchego oka, zmęczenie, żółtaczka, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Deslodyna 5 mg
Produkt leczniczy Deslodyna zawiera 5 mg desloratadyny w formie tabletek powlekanych i jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia w dawce 5 mg raz na dobę, bez konieczności dostosowywania dawki. Lek można podawać niezależnie od posiłku, co ułatwia przestrzeganie terapii. W przypadku okresowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa leczenie powinno być dostosowane do indywidualnej historii choroby i przerwane po ustąpieniu objawów, natomiast w przewlekłym przebiegu zaleca się kontynuację terapii przez cały czas ekspozycji na alergen. U młodzieży w wieku 12-17 lat dostępne są ograniczone dane dotyczące skuteczności, a u dzieci poniżej 12 lat brak jest danych potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność, co wyklucza stosowanie leku w tej grupie wiekowej.
alergen, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, Deslodyna, desloratadyna, izomalt, narażenie na alergen, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, podanie doustne, populacja pediatryczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, substancja czynna desloratadyna, substancja pomocnicza, tabletka powlekana - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rupiron 10 mg
Rupatadyna, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji o kodzie ATC R06AX28, działa jako długo działający, selektywny antagonista obwodowych receptorów H1 histaminy. Metabolity rupatadyny, takie jak desloratadyna i jej hydroksylowane pochodne, również wykazują aktywność przeciwhistaminową, co może wzmacniać efekt terapeutyczny. W badaniach in vitro rupatadyna hamuje degranulację komórek tucznych indukowaną bodźcami immunologicznymi i nieimmunologicznymi oraz ogranicza uwalnianie cytokin prozapalnych, w tym TNFα, przez komórki tuczne i monocyty, choć kliniczne znaczenie tych efektów wymaga dalszych badań. Badania kliniczne obejmujące 393 zdrowych ochotników oraz 2650 pacjentów z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa i przewlekłą pokrzywką idiopatyczną wykazały, że stosowanie rupatadyny w dawkach od 2 mg do 100 mg nie powoduje istotnych klinicznie zmian w zapisie elektrokardiograficznym, co podkreśla jej korzystny profil bezpieczeństwa kardiologicznego.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista histaminy, bąbel pokrzywkowy, cytokina prozapalna, czynnik martwicy nowotworów alfa, desloratadyna, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, elektrokardiografia, komórka tuczna, lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, receptor H1, rupatadyna fumaran, schorzenie alergiczne, stan pokrzywkowy, świąd, TNF-alfa, uwalnianie histaminy - Leksykon leków
Interakcje leku – Aleric Deslo Active 5 mg
Desloratadyna, substancja czynna produktu leczniczego Aleric Deslo Active w dawce 5 mg, charakteryzuje się niskim potencjałem do interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Badania kliniczne nie wykazały istotnych klinicznie interakcji z erytromycyną i ketokonazolem, co potwierdza niski poziom ryzyka i brak konieczności modyfikacji dawkowania. Mimo teoretycznych możliwości interakcji z lekami metabolizowanymi przez te same szlaki enzymatyczne oraz z lekami o działaniu sedatywnym lub depresyjnym na ośrodkowy układ nerwowy, ryzyko kliniczne jest niskie, jednak zaleca się monitorowanie pacjentów pod kątem nasilenia działań niepożądanych, zwłaszcza na początku terapii. Warto podkreślić, że dane dotyczące interakcji pochodzą wyłącznie z badań u dorosłych, co wymaga ostrożności przy stosowaniu u pacjentów pediatrycznych.
Aleric Deslo Active, antybiotyk, desloratadyna, działanie sedatywne, erytromycyna, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, ketokonazol, lek antyhistaminowy drugiej generacji, lek depresyjny OUN, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, lek sedatywny, nietolerancja alkoholu, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, sprawność psychoruchowa, zaburzenie koncentracji, zaburzenie koordynacji ruchowej, zawrót głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hitaxa 0,5 mg/ml
Hitaxa w postaci roztworu doustnego o stężeniu 0,5 mg/ml desloratadyny jest wskazana do leczenia alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, z dawkowaniem dostosowanym do wieku pacjenta: dorośli i młodzież ≥12 lat otrzymują 10 ml (5 mg) raz na dobę, dzieci 6-11 lat 5 ml (2,5 mg) raz na dobę, a dzieci 1-5 lat 2,5 ml (1,25 mg) raz na dobę. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 1 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Warto podkreślić, że większość przypadków zapalenia błony śluzowej nosa u dzieci <2 lat ma etiologię zakaźną, a skuteczność desloratadyny w tej grupie oraz u dzieci do 11 lat i młodzieży 12-17 lat nie jest w pełni potwierdzona. Leczenie powinno być dostosowane do charakteru alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa: okresowe (objawy <4 dni/tydzień lub <4 tygodnie) wymaga terapii objawowej z możliwością przerwania po ustąpieniu symptomów, natomiast przewlekłe (objawy ≥4 dni/tydzień i >4 tygodnie) wymaga kontynuacji leczenia podczas ekspozycji na alergen.
alergen, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bezpieczeństwo stosowania leku, desloratadyna, glikol propylenowy, infekcyjne zapalenie błony śluzowej nosa, klarowny roztwór, kontynuacja leczenia, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, podawanie leku z posiłkiem, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, roztwór doustny desloratadyny, sorbitol, zapalenie błony śluzowej nosa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Teslor 0,5 mg/ml
Lek Teslor, zawierający desloratadynę, wykazuje profil bezpieczeństwa zróżnicowany w zależności od grupy wiekowej. W badaniach klinicznych u dzieci w wieku 6 miesięcy do 11 lat częstość działań niepożądanych była porównywalna z placebo, jednak u niemowląt (6-23 miesiące) najczęściej obserwowano biegunkę (3,7%), gorączkę (2,3%) oraz bezsenność (2,3%). U nastolatków (12-17 lat) dominującym działaniem niepożądanym był ból głowy (5,9%), z częstością zbliżoną do placebo (6,9%). W populacji dorosłych i młodzieży działania niepożądane występowały u 3% więcej pacjentów niż w grupie placebo, najczęściej zgłaszano uczucie zmęczenia (1,2%), suchość w jamie ustnej (0,8%) oraz bóle głowy (0,6%). Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano dodatkowe działania niepożądane, w tym wydłużenie odstępu QT, arytmię, bradykardię oraz zaburzenia behawioralne i metaboliczne, takie jak zwiększone łaknienie i przyrost masy ciała, szczególnie u populacji pediatrycznej.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, anafilaksja, arytmia, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, desloratadyna, drgawka, duszność, dyspepsja, fotowrażliwość, hiperbilirubinemia, kołatanie serca, kserostomia, mialgia, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, pobudzenie psychoruchowe, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, reakcja nadwrażliwości, świąd, tachykardia, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenia zachowania, zachowanie agresywne, zapalenie wątroby, zawrót głowy, żółtaczka, zwiększone łaknienie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Desloratadyna Doppelherz 5 mg
Ocena przeciwwskazań do stosowania desloratadyny, substancji czynnej leku Desloratadine Genepharm, jest niezbędna przed rozpoczęciem terapii. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na desloratadynę lub loratadynę, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych i krzyżowych. Ponadto, istotne jest uwzględnienie nadwrażliwości na substancje pomocnicze, zwłaszcza aspartam (E951) w dawce 3 mg na tabletkę, co wyklucza stosowanie u pacjentów z fenyloketonurią lub alergią na ten składnik. Lek występuje w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej o dawce 5 mg, co może ograniczać jego zastosowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji jamy ustnej, takimi jak suchość błony śluzowej czy trudności w połykaniu.
aspartam, desloratadyna, fenyloalanina, fenyloketonuria, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, nadwrażliwość na desloratadynę, nadwrażliwość na loratadynę, pochodna piperazyny, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja niepożądana, substancja pomocnicza, suchość błon śluzowych, tabletka ulegająca rozpadowi, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie jamy ustnej, zaburzenie połykania, związek macierzysty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Desloratadine Genoptim 5 mg
Desloratadine Genoptim w dawce 5 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany do leczenia objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (sezonowego i całorocznego) oraz pokrzywki (ostrej i przewlekłej idiopatycznej). Preparat skutecznie łagodzi objawy takie jak kichanie, świąd nosa, wodnisty wyciek z nosa, zaczerwienienie i łzawienie oczu, a także świąd skóry i obecność bąbli pokrzywkowych. Tabletki zawierają 5 mg desloratadyny jako substancję czynną oraz 20 mg laktozy jako substancję pomocniczą, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek jest przeznaczony dla dorosłych i młodzieży, a dawkowanie standardowo wynosi 1 tabletka raz na dobę.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąbel pokrzywkowy, desloratadyna, łzawienie oczu, nietolerancja laktozy, ostra pokrzywka, pokrzywka, przekrwienie spojówek, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, roztocza kurzu domowego, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, świąd nosa, świąd skóry, wodnisty wyciek z nosa, wyciek z nosa, zaczerwienienie oczu, zatkanie nosa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rupaller 10 mg
Rupatadyna, substancja czynna leku Rupaller, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym obejmującym testy farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Badania na zwierzętach (szczury, świnki morskie, psy) wykazały brak istotnych zmian elektrokardiograficznych, w tym wydłużenia odstępu QTc i QRS, nawet przy dawkach przekraczających 100-krotnie zalecaną dawkę kliniczną 10 mg. Szczegółowe badania elektrofizjologiczne potwierdziły brak wpływu rupatadyny i jej metabolitu 3-hydroksydesloratadyny na potencjały czynnościowe włókien Purkiniego przy stężeniach przekraczających 2000-krotnie maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) u ludzi. Ponadto, blokada kanału potasowego HERG występowała dopiero przy stężeniu 1685-krotnie wyższym niż Cmax po dawce 10 mg, a badania dystrybucji tkankowej wykazały brak kumulacji substancji w tkance serca, co potwierdza bezpieczeństwo kardiologiczne leku.
badanie elektrofizjologiczne, bezpieczeństwo kardiologiczne, dawka toksyczna, desloratadyna, dystrybucja tkankowa, działanie rakotwórcze, gen HERG, genotoksyczność, hydroksydesloratadyna, kanał potasowy, margines bezpieczeństwa, niecałkowite kostnienie, odstęp QTc, opóźnienie wzrostu, parametr elektrokardiograficzny, potencjał czynnościowy, rupatadyna, stężenie w osoczu, test farmakologiczny, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozrodcza, układ sercowo-naczyniowy, wada kośćca, włókna Purkiniego, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Desloratadine Sopharma 0,5 mg/ml
Desloratadyna, będąca antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H₁, wykazuje długotrwałe działanie przeciwhistaminowe bez efektów sedatywnych, co wynika z jej ograniczonej penetracji do ośrodkowego układu nerwowego. Mechanizm działania obejmuje hamowanie uwalniania cytokin prozapalnych (IL-4, IL-6, IL-8, IL-13) oraz ekspresji P-selektyny na komórkach śródbłonka, choć kliniczne znaczenie tych efektów wymaga dalszych badań. Bezpieczeństwo stosowania desloratadyny w dawkach dobowych 1,25 mg (dzieci 1-5 lat) i 2,5 mg (dzieci 6-11 lat) potwierdzono w badaniach pediatrycznych, a farmakokinetyka u dzieci jest porównywalna z dorosłymi. W badaniach klinicznych u dorosłych i młodzieży nie wykazano istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, w tym brak wydłużenia odstępu QTc nawet przy dawkach do 45 mg/dobę. Ponadto, desloratadyna nie wpływa negatywnie na funkcje psychoruchowe ani nie nasila działania alkoholu.
alergiczny nieżyt nosa, antagonista histaminy, bazofil, cytokiny prozapalne, desloratadyna, erytromycyna, histamina, interleukina, ketokonazol, komórka śródbłonka, komórka tuczna, lek przeciwhistaminowy, odstęp QTc, okresowy alergiczny nieżyt nosa, ośrodkowy układ nerwowy, P-selektyna, patomechanizm, przewlekła pokrzywka idiopatyczna, przewlekły alergiczny nieżyt nosa, receptor H1, receptor histaminowy H1, roztwór doustny desloratadyny, sezonowy alergiczny nieżyt nosa, układ sercowo-naczyniowy, zapalenie błony śluzowej nosa i spojówek - Leksykon substancji czynnych
Desloratadyna – Dawkowanie i sposób podawania
Desloratadyna jest lekiem przeciwhistaminowym stosowanym w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat zalecana dawka wynosi 5 mg (jedna tabletka powlekana lub tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej) raz na dobę, lub 10 ml roztworu doustnego (5 mg) raz na dobę. U dzieci dawkowanie jest dostosowane do wieku i masy ciała: dzieci 1-5 lat otrzymują 2,5 ml roztworu (1,25 mg) raz na dobę, natomiast dzieci 6-11 lat – 5 ml roztworu (2,5 mg) lub 2,5 mg tabletki ulegającej rozpadowi w jamie ustnej raz na dobę. Nie zaleca się stosowania tabletek powlekanych 5 mg u dzieci poniżej 12 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Leczenie należy dostosować do charakteru alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa: w okresowym (objawy <4 dni/tydzień lub <4 tygodnie) terapię przerywa się po ustąpieniu objawów, a w przewlekłym (objawy ≥4 dni/tydzień i >4 tygodnie) można kontynuować leczenie podczas ekspozycji na alergen. Maksymalny czas samodzielnej terapii bez konsultacji lekarskiej to 10 dni.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, dawkowanie desloratadyny, desloratadyna, diagnoza alergii, infekcyjne zapalenie błony śluzowej nosa, lek przeciwhistaminowy, narażenie na alergen, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, pokrzywka, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, roztwór doustny, strzykawka, tabletka powlekana, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wywiad medyczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dynid 5 mg
Preparat Dynid, zawierający 5 mg desloratadyny w formie tabletek, jest wskazany do stosowania u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz pokrzywki. Desloratadyna skutecznie łagodzi objawy takie jak wyciek z nosa, kichanie, świąd i obrzęk błony śluzowej nosa, a także świąd i zaczerwienienie oczu w przebiegu sezonowego i przewlekłego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. W przypadku pokrzywki lek redukuje świąd skóry oraz zmniejsza liczbę i rozmiar bąbli pokrzywkowych. Skuteczność preparatu została potwierdzona w badaniach klinicznych, co potwierdza jego wartość terapeutyczną w wymienionych wskazaniach.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąbel pokrzywkowy, dermatoza, desloratadyna, kichanie, laktoza jednowodna, leczenie przeciwhistaminowe, nietolerancja laktozy, obrzęk błony śluzowej nosa, pokrzywka, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, świąd skóry, wyciek z nosa, zaczerwienienie oczu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Deslodyna fast 5 mg
Produkt leczniczy Deslodyna fast zawiera desloratadynę w dawce 5 mg w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, przeznaczonych do stosowania doustnego u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Zalecana dawka to 1 tabletka raz na dobę, niezależnie od posiłku. W przypadku okresowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa leczenie powinno być przerwane po ustąpieniu objawów i wznowione przy ich nawrocie, natomiast w przewlekłym zapaleniu zaleca się kontynuację terapii przez cały okres narażenia na alergen. Stosowanie leku u dzieci poniżej 12 lat nie jest zalecane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności, a u młodzieży 12-17 lat dane są ograniczone. Maksymalny czas samodzielnego leczenia pokrzywki bez konsultacji lekarskiej wynosi 10 dni.
alergen, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alkohol benzylowy, aspartam, desloratadyna, glikol propylenowy, mannitol, nietolerancja składników leku, objawy przewlekłe, okresowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, podanie doustne, pokrzywka, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skuteczność leku, substancja pomocnicza, tabletka ulegająca rozpadowi, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – AlergoTeva 5 mg
Desloratadyna, substancja czynna produktu AlergoTeva w dawce 5 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 3 godzinach. Biodostępność jest proporcjonalna do dawki w zakresie 5–20 mg, a okres półtrwania wynosi około 27 godzin, co uzasadnia dawkowanie raz na dobę. W populacji pacjentów z sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa zidentyfikowano podgrupę (~4%), u której Cmax był trzykrotnie wyższy i występował po około 7 godzinach, a okres półtrwania wydłużony do około 89 godzin, bez różnic w profilu bezpieczeństwa. Desloratadyna wiąże się z białkami osocza w 83–87%, a jej stosowanie przez 14 dni w dawkach 5–20 mg nie prowadzi do klinicznie istotnej kumulacji. Pokarm wysokotłuszczowy i sok grejpfrutowy nie wpływają istotnie na farmakokinetykę leku.
3-hydroksydesloratadyna, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, AUC, białka osocza, biodostępność, Cmax, CYP2D6, CYP3A4, desloratadyna, frakcja wolna leku, glikoproteina p, interakcja lekowa, interakcja pokarmowa, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, politerapia, profil farmakokinetyczny, przewlekła niewydolność nerek, stan stacjonarny, stężenie terapeutyczne, stężenie w osoczu, wysokotłuszczowy posiłek