Właściwości farmakodynamiczne
ZYX Bio 5 mg
Lewocetyryzyna, substancja czynna leku ZYX Bio w dawce 5 mg/tabletkę, jest silnym i wybiórczym antagonistą obwodowych receptorów histaminowych H1, wykazującym dwukrotnie większe powinowactwo (Ki = 3,2 nmol/l) niż cetyryzyna. Charakteryzuje się długim okresem półtrwania dysocjacji z receptorami H1 (115 ± 38 minut), co przekłada się na wysoką skuteczność blokowania receptorów – 90% po 4 godzinach i 57% po 24 godzinach od podania. Badania kliniczne potwierdziły szybki początek działania (już po 1 godzinie) oraz długotrwałe łagodzenie objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (sezonowego, całorocznego i przewlekłego) oraz przewlekłej pokrzywki idiopatycznej, z istotnym zmniejszeniem nasilenia objawów i poprawą jakości życia pacjentów. W badaniu na 551 dorosłych z przewlekłym AZB nosowej, lewocetyryzyna 5 mg wykazała przewagę nad placebo w ocenie TSS bez tachyfilaksji.
- Właściwości farmakodynamiczne leku ZYX Bio
- Mechanizm działania na poziomie molekularnym
- Badania farmakodynamiczne i porównawcze
- Efekty przeciwzapalne na poziomie komórkowym
- Skuteczność kliniczna u pacjentów dorosłych
- Skuteczność kliniczna u dzieci
- Skuteczność kliniczna w leczeniu pokrzywki
- Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne i wpływ na EKG
- Kolejne rozdziały
Właściwości farmakodynamiczne leku ZYX Bio
ZYX Bio zawiera substancję czynną lewocetyryzynę w postaci dichlorowodorku, w dawce 5 mg w każdej tabletce powlekanej. Lewocetyryzyna należy do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwhistaminowych do stosowania ogólnego, pochodnych piperazyny (kod ATC: R06AE09).1
Mechanizm działania na poziomie molekularnym
Lewocetyryzyna jest (R) enancjomerem cetyryzyny, działającym jako silny i wybiórczy antagonista obwodowych receptorów histaminowych H1. Badania wiązania z receptorami wykazały znaczące powinowactwo lewocetyryzyny do ludzkich receptorów H1 z wartością Ki = 3,2 nmol/l, co stanowi dwukrotnie większe powinowactwo w porównaniu do cetyryzyny (Ki = 6,3 nmol/l). Charakterystyczną cechą lewocetyryzyny jest długi okres półtrwania dysocjacji z receptorami H1, wynoszący 115 ± 38 minut.2
Efektywność blokowania receptorów H1 przez lewocetyryzynę jest bardzo wysoka – po 4 godzinach od jednorazowego podania obserwuje się zablokowanie receptorów w 90%, a po 24 godzinach utrzymuje się jeszcze na poziomie 57%.3
Badania farmakodynamiczne i porównawcze
Badania farmakodynamiczne przeprowadzone z udziałem zdrowych ochotników wykazały, że działanie dawki lewocetyryzyny równej połowie dawki cetyryzyny jest porównywalne do działania pełnej dawki cetyryzyny, zarówno w odniesieniu do skóry, jak i błony śluzowej nosa.4
W randomizowanym badaniu porównującym wpływ lewocetyryzyny (5 mg), desloratadyny (5 mg) oraz placebo na pohistaminowy bąbel i rumień, lewocetyryzyna powodowała istotne ograniczenie powstawania bąbla i rumienia, z najsilniejszym działaniem w ciągu pierwszych 12 godzin, utrzymującym się przez 24 godziny (p<0,001) w porównaniu do placebo i desloratadyny.<sup data-drug="ZYX Bio" data-section="Właściwości farmakodynamiczne" title="W badaniu porównującym wpływ stosowania lewocetyryzyny w dawce 5 mg, desloratadyny w dawce 5 mg oraz placebo na pohistaminowy bąbel i rumień, leczenie lewocetyryzyną powodowało istotne ograniczenie powstawania bąbla i rumienia. Działanie to było najsilniejsze w ciągu pierwszych 12 godzin i utrzymywało się przez 24 godziny, (p5
Kontrolowane placebo badania w modelu komory do prowokacji alergenowych wykazały, że początek działania lewocetyryzyny w dawce 5 mg w łagodzeniu objawów wywołanych przez pyłki roślin obserwowano już po upływie 1 godziny od przyjęcia leku.6
Efekty przeciwzapalne na poziomie komórkowym
Badania in vitro, przeprowadzone z wykorzystaniem komór Boydena i techniki warstw komórkowych, wykazały, że lewocetyryzyna hamuje indukowaną eotaksyną, przezśródbłonkową migrację eozynofilów przez komórki skóry i płuc.7
W farmakodynamicznym eksperymentalnym badaniu in vivo, z wykorzystaniem techniki okienek skórnych, przeprowadzonym u 14 dorosłych, wykazano w porównaniu z placebo trzy główne rodzaje działań hamujących lewocetyryzyny w dawce 5 mg w ciągu pierwszych 6 godzin reakcji indukowanej pyłkami:
- hamowanie uwalniania VCAM-1 (cząsteczka adhezji komórkowej naczyń)
- zmiana przepuszczalności naczyń
- zmniejszenie napływu eozynofilów
8
Skuteczność kliniczna u pacjentów dorosłych
Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania lewocetyryzyny udowodniono w wielu badaniach klinicznych kontrolowanych placebo z podwójnie ślepą próbą, przeprowadzonych u pacjentów dorosłych z różnymi postaciami alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, w tym:
- sezonowym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa
- całorocznym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa
- przewlekłym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa
9
W wielu badaniach udowodniono, że lewocetyryzyna w istotnym stopniu łagodzi objawy alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, w tym uczucie zatkania nosa.10
Szczególnie istotne wyniki uzyskano w 6-miesięcznym badaniu klinicznym obejmującym 551 dorosłych pacjentów (w tym 276 leczonych lewocetyryzyną) z przewlekłym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa i uczulonych na roztocza kurzu domowego oraz pyłki traw. Badanie to wykazało, że lewocetyryzyna w dawce 5 mg była klinicznie i statystycznie istotnie bardziej skuteczna niż placebo w łagodzeniu objawów alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, ocenianych według punktowego wskaźnika nasilenia objawów klinicznych (TSS – total symptom score) przez cały okres trwania badania, bez wystąpienia tachyfilaksji. Co więcej, lewocetyryzyna znacząco poprawiła jakość życia pacjentów w czasie trwania całego badania.11
Skuteczność kliniczna u dzieci
Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność lewocetyryzyny w postaci tabletek u dzieci oceniano w dwóch badaniach klinicznych z kontrolą placebo, przeprowadzonych u pacjentów w wieku od 6 do 12 lat z sezonowym lub całorocznym alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa. W obu badaniach lewocetyryzyna istotnie zmniejszała stopień nasilenia objawów i poprawiała zależną od stanu zdrowia jakość życia pacjentów.12
Bezpieczeństwo kliniczne lewocetyryzyny u dzieci poniżej 6 roku życia zostało ustalone na podstawie kilku krótko- i długoterminowych badań klinicznych:
| Badanie | Wiek pacjentów | Liczba pacjentów | Wskazanie | Dawkowanie | Czas trwania |
|---|---|---|---|---|---|
| Badanie 1 | 2-6 lat | 29 | Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa | 1,25 mg dwa razy na dobę | 4 tygodnie |
| Badanie 2 | 1-5 lat | 114 | Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa lub przewlekła pokrzywka idiopatyczna | 1,25 mg dwa razy na dobę | 2 tygodnie |
| Badanie 3 | 6-11 miesięcy | 45 | Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa lub przewlekła pokrzywka idiopatyczna | 1,25 mg raz na dobę | 2 tygodnie |
| Badanie długoterminowe | 12-24 miesięcy* | 255 | Choroba atopowa | Zgodne z wytycznymi | 18 miesięcy |
| * wiek pacjentów w momencie włączania do badania | |||||
Profil bezpieczeństwa u dzieci w badaniach był podobny do profilu obserwowanego w badaniach krótkoterminowych prowadzonych z udziałem dzieci w wieku od 1 do 5 lat.13
Skuteczność kliniczna w leczeniu pokrzywki
Skuteczność lewocetyryzyny w leczeniu przewlekłej pokrzywki idiopatycznej wykazano w badaniu klinicznym z kontrolą placebo przeprowadzonym na 166 pacjentach, z których 85 otrzymywało placebo, a 81 lewocetyryzynę w dawce 5 mg raz na dobę przez okres 6 tygodni. Zastosowanie lewocetyryzyny skutkowało istotnym zmniejszeniem nasilenia świądu skóry już w pierwszym tygodniu leczenia, a efekt ten utrzymywał się przez cały okres terapii. Dodatkowo, w porównaniu z placebo, lewocetyryzyna powodowała większą poprawę jakości życia związanej ze stanem zdrowia, ocenianej na podstawie wskaźnika wpływu dolegliwości skórnych na jakość życia (Dermatology Life Quality Index).14
Przewlekła idiopatyczna pokrzywka była badana jako model zaburzeń o charakterze pokrzywki. Ponieważ uwalnianie histaminy jest czynnikiem przyczynowym występowania pokrzywki, można oczekiwać, że lewocetyryzyna będzie skuteczna także w łagodzeniu objawów innych rodzajów pokrzywek, nie tylko pokrzywki przewlekłej idiopatycznej.15
Zależności farmakokinetyczno-farmakodynamiczne i wpływ na EKG
Istotną cechą lewocetyryzyny jest brak zależności między stężeniem leku w osoczu a jego wpływem na reakcje skórne wywołane przez histaminę.16
W badaniach elektrokardiograficznych nie wykazano znaczącego wpływu lewocetyryzyny na długość odstępu QT, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa kardiologicznego leku.17
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania