Interakcje leku
ZYX Bio 5 mg

Lewocetyryzyna, aktywny enancjomer cetyryzyny, jest lekiem przeciwhistaminowym drugiej generacji o minimalnym potencjale sedacyjnym i ograniczonym przenikaniu przez barierę krew-mózg. Dotychczasowe badania, głównie oparte na danych dotyczących racematu cetyryzyny, nie wykazały istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych z lekami takimi jak antypiryna, pseudoefedryna, cymetydyna, ketokonazol, erytromycyna, azytromycyna, glipizyd czy diazepam. Niewielkie zmniejszenie klirensu cetyryzyny o około 16% zaobserwowano podczas jednoczesnego podawania teofiliny (400 mg/dobę), co nie ma prawdopodobnie znaczenia klinicznego. Istotnym wyjątkiem jest rytonawir (600 mg dwa razy na dobę), który zwiększa ekspozycję na cetyryzynę o około 40%, co sugeruje konieczność rozważenia zmniejszenia dawki lewocetyryzyny. Podawanie leku z pokarmem nie wpływa na stopień wchłaniania, lecz może spowalniać szybkość absorpcji, co ma znaczenie przy konieczności szybkiego efektu terapeutycznego.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Lewocetyryzyna, jako aktywny enancjomer cetyryzyny, należy do grupy leków przeciwhistaminowych drugiej generacji. Dotychczasowe badania nad interakcjami lewocetyryzyny są ograniczone, jednak dostępne dane dotyczące cetyryzyny (racematu) pozwalają na wnioskowanie o potencjalnych interakcjach lewocetyryzyny dichlorowodorku z innymi lekami.1

Interakcje z wybranymi lekami

W przeprowadzonych dotychczas badaniach klinicznych nie wykazano istotnych klinicznie niepożądanych interakcji cetyryzyny z takimi substancjami jak: antypiryna, pseudoefedryna, cymetydyna, ketokonazol, erytromycyna, azytromycyna, glipizyd i diazepam. Oznacza to, że stosowanie lewocetyryzyny dichlorowodorku prawdopodobnie nie będzie prowadzić do istotnych klinicznie interakcji z wymienionymi substancjami.2

Interakcja z teofiliną

W badaniach interakcji cetyryzyny z teofiliną zaobserwowano niewielkie zmniejszenie klirensu cetyryzyny (o około 16%) podczas podawania wielokrotnego teofiliny w dawce 400 mg raz na dobę. Jest to zmiana, która najprawdopodobniej nie ma istotnego znaczenia klinicznego. Co istotne, jednoczesne podawanie cetyryzyny nie wpływało na klirens teofiliny, co wskazuje na brak istotnego wpływu cetyryzyny na metabolizm tego leku.3

Interakcja z rytonawirem

Wykazano, że jednoczesne stosowanie rytonawiru (inhibitora proteazy HIV) w dawce 600 mg dwa razy na dobę z cetyryzyną (10 mg na dobę) prowadzi do znaczącego zwiększenia ekspozycji na cetyryzynę – o około 40%. Obserwacja ta sugeruje, że podobny efekt może występować w przypadku stosowania rytonawiru z lewocetyryzyną. Warto zauważyć, że ekspozycja na rytonawir podczas jednoczesnego podawania z cetyryzyną zmieniła się nieznacznie (-11%), co wskazuje na brak istotnego wpływu cetyryzyny na farmakokinetykę rytonawiru.4

Interakcje z pokarmem

Badania wykazały, że przyjmowanie lewocetyryzyny dichlorowodorku z pokarmem nie zmniejsza stopnia jej wchłaniania, natomiast może zmniejszać szybkość wchłaniania substancji czynnej. W praktyce klinicznej oznacza to, że lek ZYX Bio może być przyjmowany zarówno z posiłkiem, jak i bez posiłku, jednakże w przypadku, gdy istotne jest szybkie osiągnięcie efektu terapeutycznego, zaleca się przyjmowanie leku na czczo.5

Interakcje z alkoholem

Jednoczesne stosowanie lewocetyryzyny dichlorowodorku z alkoholem wymaga szczególnej ostrożności. U osób wrażliwych, jednoczesne podawanie lewocetyryzyny z alkoholem lub innymi substancjami o działaniu hamującym na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) może powodować dodatkowe zaburzenia funkcji OUN. Należy jednak podkreślić, że badania z zastosowaniem racematu cetyryzyny wykazały, iż nie nasila ona działania alkoholu.6

Chociaż lewocetyryzyna jest uznawana za lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, który charakteryzuje się minimalnym przechodzeniem przez barierę krew-mózg i niewielkim potencjałem wywoływania sedacji, to u niektórych pacjentów (szczególnie wrażliwych na działanie leków przeciwhistaminowych) może wystąpić nasilenie działania depresyjnego na OUN w przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu.7

Tabela interakcji lewocetyryzyny dichlorowodorku

Substancja lub grupa substancji Typ interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności Zalecenia
Antypiryna Farmakokinetyczna Brak istotnych klinicznie interakcji Niski Nie wymaga dostosowania dawki
Pseudoefedryna Farmakokinetyczna Brak istotnych klinicznie interakcji Niski Nie wymaga dostosowania dawki
Cymetydyna Farmakokinetyczna Brak istotnych klinicznie interakcji Niski Nie wymaga dostosowania dawki
Ketokonazol Farmakokinetyczna Brak istotnych klinicznie interakcji Niski Nie wymaga dostosowania dawki
Erytromycyna Farmakokinetyczna Brak istotnych klinicznie interakcji Niski Nie wymaga dostosowania dawki
Azytromycyna Farmakokinetyczna Brak istotnych klinicznie interakcji Niski Nie wymaga dostosowania dawki
Glipizyd Farmakokinetyczna Brak istotnych klinicznie interakcji Niski Nie wymaga dostosowania dawki
Diazepam Farmakokinetyczna/farmakodynamiczna Brak istotnych klinicznie interakcji Niski Nie wymaga dostosowania dawki
Teofilina Farmakokinetyczna Niewielkie zmniejszenie klirensu cetyryzyny (16%); brak wpływu na klirens teofiliny Niski do umiarkowanego Zazwyczaj nie wymaga dostosowania dawki
Rytonawir Farmakokinetyczna Zwiększenie ekspozycji na cetyryzynę o około 40%; nieznaczny wpływ na ekspozycję na rytonawir (-11%) Umiarkowany Rozważyć zmniejszenie dawki lewocetyryzyny
Pokarm Farmakokinetyczna Zmniejszenie szybkości wchłaniania bez wpływu na stopień wchłaniania Niski Można przyjmować z pokarmem lub bez
Alkohol Farmakodynamiczna U wrażliwych pacjentów możliwe nasilenie działania hamującego na OUN; brak nasilenia działania alkoholu przez racemat cetyryzyny Umiarkowany Zachować ostrożność, szczególnie u pacjentów wrażliwych
Inne substancje hamujące czynność OUN Farmakodynamiczna Możliwe nasilenie działania hamującego na OUN u pacjentów wrażliwych Umiarkowany Zachować ostrożność, szczególnie u pacjentów wrażliwych

Uwagi dodatkowe dotyczące interakcji

Należy zauważyć, że nie przeprowadzono specyficznych badań interakcji z udziałem lewocetyryzyny i induktorów enzymu CYP3A4. Wnioskowanie o potencjalnych interakcjach lewocetyryzyny dichlorowodorku opiera się głównie na danych dotyczących cetyryzyny (racematu), której lewocetyryzyna jest aktywnym enancjomerem.8

W przypadku pacjentów przyjmujących jednocześnie inne leki, szczególnie te metabolizowane przez układ enzymatyczny cytochromu P450, zaleca się konsultację z lekarzem przed rozpoczęciem terapii lewocetyryzyną. Mimo że dotychczasowe dane nie wskazują na istotne interakcje, nie można wykluczyć indywidualnych reakcji u poszczególnych pacjentów.9

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl