sytagliptyna
Sytagliptyna to doustny lek przeciwcukrzycowy z grupy inhibitorów dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4), stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn (GLP-1 i GIP), które stymulują wydzielanie insuliny i hamują sekrecję glukagonu w sposób zależny od stężenia glukozy.
Lek charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa – nie wywołuje hipoglikemii w monoterapii i ma neutralny wpływ na masę ciała. Sytagliptyna może być stosowana w monoterapii lub w skojarzeniu z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika, tiazolidynedionami czy insuliną. Dostępna jest w dawkach 25, 50 i 100 mg, przy czym standardowa dawka to 100 mg raz dziennie.
Wskazaniem do stosowania sytagliptyny jest cukrzyca typu 2, szczególnie u pacjentów, u których metformina jest nietolerowana lub przeciwwskazana. Lek wymaga dostosowania dawki u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek. Badania kliniczne wykazały, że sytagliptyna nie zwiększa ryzyka sercowo-naczyniowego, co potwierdza jej bezpieczeństwo w długotrwałej terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Ansifora 100 mg
Podczas oceny wpływu sytagliptyny (substancji czynnej leku Ansifora w dawkach 50 mg i 100 mg) na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, dane kliniczne wskazują na brak istotnego wpływu na funkcje psychomotoryczne. Niemniej jednak, lekarz powinien poinformować pacjenta o możliwych działaniach niepożądanych, takich jak zawroty głowy i senność, które mogą upośledzać zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, gdyż zwiększa się ryzyko hipoglikemii, która może prowadzić do zaburzeń koncentracji, wydłużenia czasu reakcji, zaburzeń widzenia, senności, a nawet utraty przytomności.
Ansifora, epizod hipoglikemii, funkcje psychomotoryczne, hipoglikemia, inhibitory DPP-4, insulina, leki przeciwcukrzycowe, pochodne sulfonylomocznika, senność, stężenie glukozy we krwi, sytagliptyna, tabletki powlekane, terapia cukrzycy, terapia skojarzona, utrata przytomności, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sitagliptin Reddy 100 mg
Produkt leczniczy Sitagliptin Reddy dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, zawierających substancję czynną sytagliptynę chlorowodorku jednowodnego. Każda tabletka zawiera odpowiednio 25 mg, 50 mg lub 100 mg sytagliptyny. Tabletki składają się z rdzenia zawierającego substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna PH 101, kroskarmeloza sodowa, powidon K-30, wapnia wodorofosforan oraz magnezu stearynian, oraz otoczki zawierającej alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 3350, talk oraz barwniki żelaza tlenek czerwony (E172) i żółty (E172) w zależności od dawki. Tabletki różnią się kolorem i rozmiarem, co ułatwia ich identyfikację: 25 mg (biały, 6 mm), 50 mg (żółty, 8 mm) oraz 100 mg (brązowy, 10 mm).
alkohol poliwinylowy, blister foliowy, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, plastyfikator, powidon, Sitagliptin, środek rozsadzający, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, sytagliptyna, sytagliptyna chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, tworzywo powłokotwórcze, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Combodiab 50 mg + 850 mg
Combodiab, zawierający 50 mg sytagliptyny oraz 850 mg lub 1000 mg metforminy chlorowodorku, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od aktualnego schematu leczenia i stanu klinicznego pacjenta. Maksymalna dawka dobowa sytagliptyny nie powinna przekraczać 100 mg. U pacjentów stosujących maksymalne dawki metforminy w monoterapii lub w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika, agonistami receptora PPARγ lub insuliną, zaleca się podawanie 50 mg sytagliptyny dwa razy na dobę wraz z dotychczasową dawką metforminy. W przypadku terapii skojarzonej z sulfonylomocznikiem lub insuliną może być konieczne zmniejszenie ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Preparat należy przyjmować dwa razy dziennie podczas posiłków, aby zmniejszyć działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego.
chlorowodorek metforminy, czynność nerek, dawka metforminy, działania niepożądane przewodu pokarmowego, hipoglikemia, insulina, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, metformina, niewyrównana glikemia, pochodna sulfonylomocznika, receptor PPARγ, sytagliptyna, wskaźnik GFR, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Grindeks 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sytagliptyny wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy dawkach klinicznych, z toksycznością ujawniającą się jedynie przy ekspozycjach wielokrotnie przekraczających poziomy stosowane u ludzi. W badaniach na gryzoniach stwierdzono hepatotoksyczność i nefrotoksyczność przy narażeniu >58-krotnym ekspozycji klinicznej, z marginesem bezpieczeństwa wynoszącym 19-krotność. U szczurów obserwowano nieprawidłowości siekaczy przy ekspozycji >67-krotnej, jednak bez efektów przy 58-krotnej dawce. W badaniach na psach toksyczność neurologiczna i mięśniowa pojawiła się przy ekspozycji >23-krotnej, z marginesem bezpieczeństwa 6-krotnym. Potencjał genotoksyczny nie został wykazany, a działanie rakotwórcze ograniczało się do zwiększonej częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58-krotnej, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością. Wpływ na reprodukcję był minimalny, z niewielkim wzrostem zniekształceń żeber u płodów szczurów przy ekspozycji >29-krotnej oraz toksycznym wpływem na matki królików przy podobnych dawkach, jednak bez istotnego zagrożenia dla ludzi.
ataksja, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kancerogenność, margines terapeutyczny, nefrotoksyczność, nowotwory wątroby, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, uszkodzenie układu nerwowego, wady wrodzone żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Działania niepożądane – SITAGLIPTIN BIOTON 25 mg
Stosowanie sytagliptyny (SITAGLIPTIN BIOTON, 25 mg) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych o różnym nasileniu, od łagodnych do ciężkich, w tym zapalenia trzustki (częstość 0,3% vs. 0,2% w grupie placebo) oraz reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaktycznych. Hipoglikemia jest istotnym zagrożeniem, szczególnie w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7–13,8%) lub insuliną (9,6%), a także w badaniu TECOS odnotowano ciężką hipoglikemię u 2,7% pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomocznik z sytagliptyną. Inne często obserwowane działania niepożądane to ból głowy (często), zawroty głowy (niezbyt często), zaparcia (niezbyt często), świąd, wysypka, obrzęk naczynioruchowy oraz zaburzenia czynności nerek i ostrej niewydolności nerek (częstość nieznana). W terapii skojarzonej z metforminą, pioglitazonem czy insuliną obserwuje się zwiększoną częstość występowania hipoglikemii, nudności, wymiotów, wzdęć, obrzęków obwodowych oraz innych objawów.
artropatia, badanie TECOS, ból mięśni, ból pleców, ból stawów, ciężka hipoglikemia, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, świąd, sytagliptyna, trombocytopenia, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mifoglame 50 mg
Mifoglame, zawierający sytagliptynę w dawce 50 mg, jest wskazany u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów nietolerujących lub z przeciwwskazaniami do metforminy (np. niewydolność nerek, wątroby, serca) lub jako element terapii dwulekowej w połączeniu z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ. W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii, Mifoglame może być dodany jako trzeci lek do schematów zawierających metforminę i pochodną sulfonylomocznika lub agonistę PPARγ. Ponadto, jest stosowany jako uzupełnienie insulinoterapii, co pozwala na poprawę kontroli glikemii bez konieczności zwiększania dawki insuliny, zmniejszając ryzyko hipoglikemii i przyrostu masy ciała.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, funkcja nerek, glikemia na czczo, glikemia poposiłkowa, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, insulinooporność, insulinoterapia, kontrola glikemii, metformina, niewydolność nerek, niewydolność sercowa, niewydolność wątroby, pochodna sulfonylomocznika, przyrost masy ciała, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia dwulekowa, tiazolidynedion - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – SITAGLIPTIN BIOTON 100 mg
Stosowanie SITAGLIPTIN BIOTON (sytagliptyna) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas laktacji wymaga szczególnej ostrożności ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo terapii w tych grupach. Badania przedkliniczne wykazały potencjalną toksyczność przy dużych dawkach oraz przenikanie leku do mleka zwierząt, co sugeruje ryzyko ekspozycji niemowląt karmionych piersią. W związku z tym, SITAGLIPTIN BIOTON jest przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią. Kobietom planującym ciążę lub karmiącym należy zalecić zmianę terapii na leki przeciwcukrzycowe o udokumentowanym profilu bezpieczeństwa oraz stosowanie skutecznych metod antykoncepcji podczas leczenia sytagliptyną.
- Leksykon leków
Interakcje leku – Sademlip 50 mg + 1000 mg
Preparat Sademlip, łączący sytagliptynę (50 mg 2x/dobę) i metforminę (1000 mg 2x/dobę), nie wykazuje istotnych interakcji farmakokinetycznych między składnikami u pacjentów z cukrzycą typu 2. Jednakże, ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej, przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie alkoholu oraz jodowych środków kontrastowych – w tym przypadku terapię należy przerwać na co najmniej 48 godzin i potwierdzić stabilną czynność nerek przed wznowieniem. Leki potencjalnie pogarszające czynność nerek (NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, diuretyki pętlowe) oraz inhibitory transporterów OCT2 i MATE (np. ranolazyna, wandetanib) mogą zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek i glikemii oraz ewentualnej korekty dawki.
agonista receptorów beta-2-adrenergicznych, antagoniści receptora angiotensyny II, cukrzyca typu 2, cyklosporyna, cymetydyna, CYP2C8, CYP3A4, digoksyna, diuretyk, dolutegrawir, glikokortykosteroid, glikoproteina p, glukoneogeneza wątrobowa, hipoglikemia, inhibitor transportera kationów organicznych, inhibitor transportera usuwania wielu leków, inhibitory cyklooksygenazy, inhibitory konwertazy angiotensyny, itrakonazol, jodowe środki kontrastowe, ketokonazol, klarytromycyna, kwasica mleczanowa, leki moczopędne, metformina chlorowodorek, niedożywienie, niesteroidowe leki przeciwzapalne, probenecyd, ranolazyna, rytonawir, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, transporter anionów organicznych, wandetanib - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Simlerid 100 mg
Ocena wpływu sytagliptyny, substancji czynnej Simleridu (dostępnego w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg), na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnego klinicznego wpływu na funkcje psychomotoryczne. Niemniej jednak, lekarz powinien poinformować pacjenta o możliwych działaniach niepożądanych, takich jak zawroty głowy i senność, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, co może prowadzić do poważnych zaburzeń koncentracji, koordynacji i reakcji, a nawet utraty przytomności.
choroba współistniejąca, działanie sedatywne, epizod ciężkiej hipoglikemii, farmakoterapia, funkcja poznawcza, hipoglikemia, insulina, monitorowanie stężenia glukozy, objawy hipoglikemii, pochodna sulfonylomocznika, poziom glukozy, produkt leczniczy, senność, Simlerid, stężenie glukozy we krwi, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, wydzielanie insuliny, zaburzenie neurologiczne, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sitagliptin Polpharma 50 mg
W terapii lekiem Sitagliptin Polpharma, zawierającym sytagliptynę fosforan jednowodny, nie obserwuje się istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co wynika z jego profilu farmakologicznego. Niemniej jednak, lekarz powinien zwrócić uwagę na potencjalne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i senność, które mogą upośledzać funkcje psychomotoryczne niezbędne do bezpiecznego prowadzenia pojazdów. Szczególne znaczenie ma ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, które może prowadzić do zaburzeń świadomości, wydłużenia czasu reakcji, a nawet utraty przytomności. W takich przypadkach konieczna jest ścisła kontrola glikemii oraz edukacja pacjenta w zakresie rozpoznawania objawów hipoglikemii i postępowania w sytuacjach zagrożenia.
dawkowanie, działania niepożądane, funkcje psychomotoryczne, glikemia, hipoglikemia, insulina, interakcje lekowe, niedocukrzenie, objawy hipoglikemii, ośrodkowy układ nerwowy, pochodne sulfonylomocznika, poziom glukozy, profil bezpieczeństwa, prowadzenie pojazdów, samokontrola glikemii, senność, sytagliptyna, sytagliptyna fosforan jednowodny, tabletki powlekane, terapia skojarzona, zaburzenia świadomości, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ansifora
Ansifora, zawierająca sytagliptynę, jest przeciwwskazana u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej, ze względu na mechanizm działania inhibitora DPP-4 i brak skuteczności w tych stanach. Istotnym ryzykiem związanym z terapią jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić Ansiforę, przerwać stosowanie innych leków potencjalnie wywołujących ten stan oraz wdrożyć odpowiednią diagnostykę. Potwierdzone ostre zapalenie trzustki stanowi przeciwwskazanie do ponownego rozpoczęcia leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią zapalenia trzustki, gdyż odnotowano rzadkie przypadki martwiczego lub krwotocznego zapalenia trzustki prowadzące do zgonu.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, lek przeciwcukrzycowy, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Maysiglu 50 mg
Produkt leczniczy Maysiglu, zawierający sytagliptynę, jest stosowany w terapii cukrzycy typu 2 z dawką standardową 100 mg raz na dobę. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ kontynuuje się dotychczasowe dawki tych leków, natomiast w przypadku stosowania pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki pacjent powinien przyjąć lek jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w ciągu doby. Maysiglu dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, które można przyjmować niezależnie od posiłku; tabletki 50 mg i 100 mg posiadają linię podziału umożliwiającą podzielenie dawki.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka, hemodializa, hipoglikemia, insulina, lek przeciwcukrzycowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona z metforminą, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Maysiglu
Terapia sytagliptyną (Maysiglu) wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w przebiegu kwasicy ketonowej, gdzie lek jest przeciwwskazany. Istotnym ryzykiem jest rozwój ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha, co wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia diagnostyki oraz leczenia wspomagającego. Po odstawieniu sytagliptyny zapalenie trzustki zwykle ustępuje, jednak odnotowano rzadkie przypadki martwiczego lub krwotocznego zapalenia trzustki z ryzykiem zgonu. W przypadku potwierdzenia zapalenia trzustki nie należy ponownie rozpoczynać terapii Maysiglu, szczególnie u pacjentów z historią tego schorzenia. Ponadto, stosowanie sytagliptyny w skojarzeniu z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika zwiększa ryzyko hipoglikemii, co wymaga rozważenia redukcji dawek tych leków.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, krwotoczne zapalenie trzustki, kwasica ketonowa, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Skład i postać leku – PHINGROUM 100 mg
PHINGROUM jest dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających sytagliptynę chlorowodorek jednowodny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 25 mg, 50 mg lub 100 mg substancji czynnej. Produkt charakteryzuje się niską zawartością sodu, poniżej 1 mmol (23 mg) na dawkę, co jest istotne dla pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi. Tabletki różnią się kolorem i rozmiarem: 25 mg – jasnoróżowe, 5,9-6,3 mm; 50 mg – jasnopomarańczowe, 7,9-8,3 mm z wytłoczonym oznaczeniem „50”; 100 mg – jasnobrązowe, 9,9-10,4 mm. Skład tabletki obejmuje substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna oraz sodu stearylofumaran, a otoczka zawiera m.in. alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, talk oraz barwniki (tlenki żelaza i tytanu dwutlenek E171).
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, sodu stearylofumaran, środek poślizgowy, substancja czynna, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, sytagliptyna, sytagliptyna chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, tlenek żelaza, wapnia wodorofosforan - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sytena 25 mg
Profil bezpieczeństwa sytagliptyny, stosowanej w dawce 100 mg/dobę (lub 50 mg/dobę przy eGFR ≥30 i <50 ml/min/1,73 m²), został szczegółowo oceniony w badaniu TECOS oraz w okresie po wprowadzeniu leku do obrotu. Najpoważniejszymi działaniami niepożądanymi są ostre zapalenie trzustki, w tym postaci martwicze i krwotoczne, które mogą mieć przebieg zagrażający życiu, oraz reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy. Hipoglikemia występuje często, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) i insuliną (9,6%), a ciężka hipoglikemia dotyczy 2,7% pacjentów stosujących te leki razem z sytagliptyną. Inne istotne działania niepożądane to ciężkie złuszczające choroby skóry (zespół Stevensa-Johnsona, pemfigoid pęcherzowy), zaburzenia czynności nerek, śródmiąższowa choroba płuc oraz reakcje dermatologiczne i mięśniowo-szkieletowe o różnym nasileniu.
artropatia, badanie TECOS, hipoglikemia, małopłytkowość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, Sytena, zaburzenie czynności nerek, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Mifoglame 100 mg
Sytagliptyna, substancja czynna Mifoglame 100 mg, charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 87% i szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax 950 nM) w osoczu w ciągu 1-4 godzin (Tmax). Pole pod krzywą stężenia w osoczu (AUC) wynosi średnio 8,52 μM•hr. Lek wykazuje liniową farmakokinetykę względem dawki w zakresie AUC, natomiast Cmax i stężenie po 24 godzinach (C24h) wykazują nieliniowość. Sytagliptyna jest słabo wiązana z białkami osocza (38%) i ma dużą objętość dystrybucji (~198 l), co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (79% dawki w postaci niezmienionej), z okresem półtrwania około 12,4 godziny i klirensem nerkowym około 350 ml/min, co sugeruje aktywne wydzielanie kanalikowe. Metabolizm jest minimalny, głównie przez CYP3A4 i CYP2C8, bez istotnego wpływu na izoenzymy CYP450, co ogranicza ryzyko interakcji lekowych. Sytagliptyna nie wymaga dostosowania dawki w zależności od posiłku, wieku, płci, rasy czy BMI.
AUC, AUC sytagliptyny, biodostępność bezwzględna, CYP2C8, CYP3A4, enzym DPP-4, farmakokinetyka populacyjna, filtracja kłębuszkowa, glikoproteina p, hemodializa, izoenzymy cytochromu P450, klirens nerkowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, sytagliptyna, transporter anionów organicznych-3, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kanalikowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zależność PK/PD - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Suprovia 100 mg
Suprovia (sytagliptyna) jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania w tych grupach. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję przy wysokich dawkach oraz przenikanie substancji czynnej do mleka samic, co wskazuje na potencjalne ryzyko dla płodu i niemowlęcia. W związku z tym, pacjentki powinny być poinformowane o konieczności przerwania terapii lub karmienia piersią w przypadku konieczności stosowania sytagliptyny. Ponadto, brak jest danych klinicznych dotyczących wpływu sytagliptyny na płodność u ludzi, choć badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność samców i samic.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin STADA 50 mg
Sitagliptin STADA, zawierający sytagliptynę w postaci chlorowodorku jednowodnego, jest dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych i przeznaczony dla dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów, u których dieta i ćwiczenia fizyczne nie zapewniają odpowiedniej kontroli glikemii, a metformina jest przeciwwskazana lub nietolerowana. Ponadto, Sitagliptin STADA jest wskazany w terapii dwuskładnikowej w skojarzeniu z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ, gdy monoterapia tymi lekami jest niewystarczająca. W przypadku braku kontroli glikemii, możliwe jest zastosowanie trójskładnikowej terapii doustnej, łączącej Sitagliptin STADA z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ. Lek może być także stosowany jako uzupełnienie terapii insulinowej, z lub bez metforminy.
agonista PPARγ, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, glikemia, insulina, kontrola glikemii, metformina, monoterapia, nietolerancja metforminy, pochodna sulfonylomocznika, przeciwwskazania do metforminy, receptor PPARγ, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia dwuskładnikowa, terapia trójskładnikowa, tiazolidynedion - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sigletic 100 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, substancji czynnej leku Sigletic, może prowadzić do zaburzeń przewodnictwa elektrycznego serca, w tym minimalnego wydłużenia odstępu QTc przy dawce jednorazowej 800 mg, choć efekt ten nie jest klinicznie istotny u zdrowych osób. W badaniach fazy I nie zaobserwowano istotnych działań niepożądanych przy dawkach do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz 400 mg/dobę przez 28 dni. W przypadku przedawkowania zaleca się usunięcie niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego, monitorowanie parametrów życiowych i wykonanie EKG w celu wykrycia zaburzeń rytmu. Leczenie jest objawowe, a hospitalizacja wskazana przy poważnych objawach. Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z chorobami serca, u których nawet niewielkie zmiany w EKG mogą mieć znaczenie kliniczne.
ból brzucha, ból głowy, cukrzyca, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, elektrokardiogram, hemodializa, hipoglikemia, lek hipoglikemizujący, metoda nerkozastępcza, nudności i wymioty, odstęp QTc, przedawkowanie, przedawkowanie leku, sytagliptyna, układ pokarmowy, zaburzenia przewodnictwa serca, zaburzenia rytmu serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Adamed 50 mg
Sytagliptyna, dostępna w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. Do najważniejszych działań niepożądanych należą zapalenie trzustki (w tym postaci martwicze i krwotoczne), reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), oraz hipoglikemia, szczególnie w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) i insuliną (9,6%). Inne często zgłaszane działania to ból głowy, zaparcia, świąd, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, a także zaburzenia czynności nerek i mięśniowo-szkieletowe. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000), z wieloma zdarzeniami o nieznanej częstości. W leczeniu skojarzonym obserwuje się zwiększoną częstość hipoglikemii, grypy, nudności, wzdęć, zaparć, obrzęków obwodowych, senności, biegunki i suchości w ustach.
artropatia, badanie TECOS, biegunka, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sytena Plus 50 mg + 1000 mg
Sytena Plus to preparat zawierający sytagliptynę (50 mg) w połączeniu z metforminą (850 mg lub 1000 mg), przeznaczony do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2. Lek jest wskazany u pacjentów z niedostateczną kontrolą glikemii pomimo maksymalnej tolerowanej dawki metforminy w monoterapii, a także w terapii potrójnie skojarzonej z pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ (tiazolidynediony). Ponadto, Sytena Plus może być stosowana jako uzupełnienie terapii insulinowej w połączeniu z metforminą, co pozwala na poprawę kontroli glikemii dzięki mechanizmom zwiększającym wydzielanie insuliny zależne od glukozy oraz hamującym wydzielanie glukagonu. W każdym schemacie leczenia preparat powinien być stosowany wraz z odpowiednią dietą i regularną aktywnością fizyczną.
agonista PPARγ, agonista receptora PPAR, cukrzyca typu 2, farmakoterapia, insulina, kontrola glikemii, metformina, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia podwójnie skojarzona, terapia potrójnie skojarzona, tiazolidynedion, wydzielanie glukagonu, wydzielanie insuliny - Leksykon substancji czynnych
Sytagliptyna – Dawkowanie i sposób podawania
Sytagliptyna jest lekiem przeciwcukrzycowym stosowanym w dawce standardowej 100 mg raz na dobę, zarówno w monoterapii, jak i w leczeniu skojarzonym z metforminą, agonistami receptora PPARγ, pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną. W przypadku współistnienia zaburzeń czynności nerek dawkowanie należy dostosować zgodnie z wartością współczynnika filtracji kłębuszkowej (GFR): 100 mg/dobę przy GFR ≥ 45 ml/min, 50 mg/dobę przy GFR 30–44 ml/min oraz 25 mg/dobę przy GFR < 30 ml/min, w tym u pacjentów dializowanych. W terapii skojarzonej z insuliną lub sulfonylomocznikami zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii. Sytagliptyna może być podawana niezależnie od posiłków, co stanowi istotną zaletę w porównaniu do innych leków przeciwcukrzycowych.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, dializa, działanie niepożądane, farmakokinetyka, GFR, hipoglikemia, insulina, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone, lek przeciwcukrzycowy, metformina, metforminy chlorowodorek, monoterapia, niewyrównana glikemia, pochodna sulfonylomocznika, preparat złożony, przewód pokarmowy, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sitagliptin Polpharma 50 mg
Sitagliptin Polpharma (sitagliptina) jest stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, jednak jego profil bezpieczeństwa wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych, takich jak ostre i martwicze zapalenie trzustki, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja) oraz hipoglikemia, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (częstość hipoglikemii 4,7-13,8%) lub insuliną (9,6%). Dane z badania TECOS, obejmującego 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną (100 mg/dobę lub 50 mg/dobę przy niewydolności nerek) i 7339 na placebo, wykazały podobną częstość ciężkich działań niepożądanych w obu grupach, z częstością ciężkiej hipoglikemii 2,7% vs. 2,5% (u pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomocznik) oraz zapalenia trzustki 0,3% vs. 0,2%. Profil działań niepożądanych obejmuje również często występujące bóle głowy, hipoglikemię, zakażenia górnych dróg oddechowych (>5%), a także rzadziej występujące zaburzenia skórne, nerek i mięśniowo-szkieletowe, z wieloma zdarzeniami o nieznanej częstości zgłaszanymi po wprowadzeniu leku do obrotu.
artropatia, ból głowy, ciężkie działanie niepożądane, cukrzyca typu 2, dializoterapia, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, profil bezpieczeństwa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, terapia skojarzona, trombocytopenia, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Symgliptin 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa sytagliptyny wskazują na toksyczność narządową (wątroba, nerki) u zwierząt przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną u ludzi, natomiast przy 19-krotnym przekroczeniu nie zaobserwowano efektów niepożądanych. U szczurów stwierdzono zmiany w uzębieniu przy ekspozycji 67-krotnej, jednak w badaniu 14-tygodniowym nie wykazano wpływu na zęby przy 58-krotnym narażeniu. U psów przy 23-krotnym przekroczeniu dawki klinicznej odnotowano przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, nadmierne ślinienie) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, nieobecne przy 6-krotnym narażeniu. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności, a potencjał rakotwórczy był ograniczony do szczurów, u których przy ekspozycji >58-krotnej obserwowano wzrost gruczolaków i raków wątroby, prawdopodobnie wtórny do hepatotoksyczności. Szeroki margines bezpieczeństwa (brak efektów przy 19-krotnym narażeniu) wskazuje na niskie ryzyko karcynogenności u ludzi.
ataksja, drżenie, genotoksyczność, hepatotoksyczność, hipersaliwacja, margines bezpieczeństwa, miopatia szkieletowa, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nieprawidłowości zębów, nowotwory wątroby, przenikanie do mleka, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wady wrodzone, wymioty, zaburzenia oddychania - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Metformax SR Combi 50 mg + 500 mg
Metformax SR Combi to preparat zawierający sytagliptynę i metforminę w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, dostępny w dawkach 50 mg + 500 mg, 50 mg + 1000 mg oraz 100 mg + 1000 mg, stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Sytagliptyna charakteryzuje się wysoką biodostępnością około 87%, Tmax wynosi 1-4 godziny, a okres półtrwania około 12,4 godziny. Lek jest eliminowany głównie przez nerki (87% dawki w postaci niezmienionej), z klirensem nerkowym około 350 ml/min i objętością dystrybucji około 198 litrów. Metabolizm sytagliptyny jest ograniczony, głównie przez CYP3A4 i CYP2C8, bez istotnego wpływu na izoenzymy CYP. Farmakokinetyka sytagliptyny nie ulega znaczącym zmianom pod wpływem posiłku, a dawka nie wymaga korekty u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥ 45 ml/min), natomiast u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR < 30 ml/min) AUC wzrasta do 4-krotności wartości prawidłowej, co wymaga ostrożności. Hemodializa usuwa około 13,5% leku w ciągu 3-4 godzin.
AUC, biodostępność bezwzględna, Cmax, cukrzyca typu 2, CYP2C8, CYP3A4, glikoproteina p, hemodializa, hOAT-3, inhibitor DPP-4, izoenzymy CYP, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, metformina, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przesączanie kłębkowe, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugha, sytagliptyna, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, Tmax, transporter anionów organicznych, wydzielanie kanalikowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zależność PK/PD - Leksykon leków
Przedawkowanie – Simlerid 100 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, substancji czynnej leku Simlerid, wymaga szczególnej uwagi klinicznej, mimo ograniczonego doświadczenia klinicznego z rzeczywistymi przypadkami. Badania fazy I wykazały, że dawki do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz do 400 mg/dobę przez 28 dni nie powodowały istotnych działań niepożądanych zależnych od dawki. W pojedynczych dawkach do 800 mg (8-krotność maksymalnej zalecanej dawki 100 mg) obserwowano minimalne, nieklinicznie istotne wydłużenie odstępu QTc w EKG. Potencjalne objawy przedawkowania obejmują wydłużenie QTc, objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, ból brzucha), układu sercowo-naczyniowego (zaburzenia rytmu serca), układu nerwowego (bóle i zawroty głowy) oraz ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu sulfonylomocznika lub insuliny.
arytmia serca, badanie biochemiczne krwi, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, elektrokardiogram, funkcja nerek, hemodializa, hipoglikemia, kardiotoksyczność, leczenie objawowe, objawy żołądkowo-jelitowe, obserwacja kliniczna, odstęp QTc, parametry życiowe, pochodna sulfonylomocznika, Simlerid, stężenie leku, surowica krwi, sytagliptyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Eprocliv
Produkt leczniczy Eprocliv, zawierający sytagliptynę (inhibitor DPP-4) oraz metforminę, nie jest wskazany do stosowania u pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek. Metformina może powodować rzadkie, ale ciężkie powikłanie w postaci kwasicy mleczanowej, szczególnie u pacjentów z pogorszoną czynnością nerek (GFR < 30 ml/min), chorobami układu krążenia, oddechowego, posocznicą, odwodnieniem lub przyjmujących leki nefrotoksyczne (NLPZ, leki moczopędne, przeciwnadciśnieniowe). Wartości diagnostyczne kwasicy mleczanowej obejmują pH krwi < 7,35 oraz stężenie mleczanów w osoczu > 5 mmol/l. Zaleca się regularne monitorowanie GFR przed i w trakcie terapii.
anafilaksja, astenia, ból brzucha, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 1, długotrwałe głodzenie, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor DPP-4, insulina, ketoza, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, lek przeciwnadciśnieniowy, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nadmierne spożycie alkoholu, nefropatia kontrastowa, niedotlenienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, przesączanie kłębuszkowe, skurcz mięśni, śpiączka, środek kontrastowy zawierający jod, sytagliptyna, wskaźnik GFR, zespół Stevensa-Johnsona, źle kontrolowana cukrzyca, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Maysiglu 25 mg
Maysiglu, zawierający sytagliptynę, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z których najistotniejsze klinicznie to zapalenie trzustki (w tym ostre oraz martwicze lub krwotoczne, potencjalnie śmiertelne), reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), oraz hipoglikemia, szczególnie nasilona przy terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika (4,7-13,8%) lub insuliną (9,6%). Działania niepożądane klasyfikowane są według układów i narządów, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Wśród innych istotnych działań wymienia się trombocytopenię (rzadko), bóle głowy (często), śródmiąższową chorobę płuc, zaparcia, wysypki, złuszczające choroby skóry (w tym zespół Stevensa-Johnsona), a także zaburzenia nerek, w tym ostrą niewydolność nerek. W badaniu TECOS, obejmującym 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną, częstość ciężkich działań niepożądanych była porównywalna z placebo, z ciężką hipoglikemią u 2,7% pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomocznik oraz zapaleniem trzustki u 0,3% pacjentów.
artropatia, badanie TECOS, ciężka hipoglikemia, dysfunkcja nerek, grypa, hipoglikemia, lek przeciwcukrzycowy, martwicze zapalenie trzustki, Maysiglu, obrzęk naczynioruchowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodne sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Juzina 100 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, substancji czynnej leku Juzina, wykazuje relatywnie niski potencjał do wywołania poważnych działań niepożądanych, nawet przy dawkach znacznie przekraczających dawkę terapeutyczną 100 mg. Badania kliniczne obejmujące pojedyncze dawki do 800 mg oraz wielodawkowe do 600 mg/dobę przez 10 dni i 400 mg/dobę przez 28 dni nie wykazały istotnych klinicznie działań niepożądanych zależnych od dawki. Zaobserwowano jedynie minimalne, nieistotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc przy dawce jednorazowej 800 mg. Potencjalne objawy przedawkowania obejmują nasilenie działania hipoglikemizującego przy dawkach powyżej 400 mg/dobę oraz możliwe dolegliwości żołądkowo-jelitowe, choć brak jest precyzyjnych danych dotyczących ich częstości i nasilenia.
badanie elektrokardiograficzne, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, działanie hipoglikemizujące, działanie niepożądane, elektrokardiogram, hemodializa, hipoglikemia, niepożądany objaw, odstęp QTc, parametr kardiologiczny, powikłanie zagrażające życiu, przedawkowanie sytagliptyny, przewodzenie sercowe, ryzyko kardiologiczne, sytagliptyna, zapis EKG - Leksykon leków
Interakcje leku – Jansitin 25 mg
Lek Jansitin (sytagliptyna) wykazuje niski potencjał do istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych, co jest szczególnie ważne u pacjentów z cukrzycą typu 2 często stosujących wielolekową terapię. Metabolizm sytagliptyny odbywa się głównie przez CYP3A4 i CYP2C8, przy czym u pacjentów z prawidłową czynnością nerek wpływ CYP3A4 na klirens jest minimalny. U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub ESRD metabolizm wątrobowy może mieć większe znaczenie. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol) mogą potencjalnie zwiększać stężenia sytagliptyny, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek, jednak brak jest danych klinicznych potwierdzających ten efekt. Cyklosporyna zwiększa AUC i Cₘₐₓ sytagliptyny odpowiednio o 29% i 68%, ale zmiany te nie wymagają modyfikacji dawki. Sytagliptyna jest substratem glikoproteiny p i OAT3, jednak interakcje z inhibitorami tych transporterów (np. probenecyd) są klinicznie nieistotne lub niepotwierdzone in vivo. Współpodawanie metforminy (1000 mg x 2/dobę) z sytagliptyną (50 mg) nie wpływa na farmakokinetykę obu leków, co potwierdza bezpieczeństwo ich skojarzonego stosowania.
cukrzyca typu 2, cyklosporyna, CYP2C8, CYP3A4, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne, farmakokinetyka leków, gliburyd, glikoproteina p, hiperglikemia, hipoglikemia, inhibitory CYP3A4, interakcje lekowe, interakcje z alkoholem, izoenzymy CYP450, klirens nerkowy, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, leki przeciwgrzybicze, leki przeciwwirusowe, metformina, OAT3, parametry farmakokinetyczne, probenecyd, rozyglitazon, schyłkowa niewydolność nerek, symwastatyna, sytagliptyna, transporter anionów organicznych-3, transporter kationów organicznych, warfaryna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zatrucie digoksyną - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sitagliptin Polpharma 50 mg
Sitagliptin Polpharma to lek zawierający substancję czynną sytagliptynę fosforan jednowodny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym, dwuwypukłym, okrągłym kształcie i zróżnicowanym zabarwieniu (jasnoróżowa, jasnopomarańczowa, jasnobrązowa). Każda dawka zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu, co kwalifikuje preparat jako „wolny od sodu” i jest istotne dla pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Tabletki zawierają substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan bezwodny, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian oraz sodu stearylofumaran, a powłoka tabletek składa się z alkoholu poliwinylowego, makrogolu 3350, talku oraz barwników (tlenki żelaza i tytanu dwutlenek E171).
alkohol poliwinylowy, blister Aluminium/PVC/PVDC, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, makrogol 3350, niezgodność farmaceutyczna, sodu stearylofumaran, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozsadzająca, sytagliptyna, sytagliptyna fosforan jednowodny, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan bezwodny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin +pharma 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny wykazały toksyczność narządową (wątroba, nerki) u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną u ludzi, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie zaobserwowano efektów niekorzystnych. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy ekspozycji >67×, jednak bez wpływu na uzębienie przy 58× narażeniu. U psów przy 23-krotnym narażeniu odnotowano przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, ograniczenie aktywności) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, nieobecne przy 6-krotnym narażeniu. Sytagliptyna nie wykazała genotoksyczności, a potencjał rakotwórczy ograniczał się do wzrostu częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy ekspozycji >58×, co wiązało się z hepatotoksycznością i nie jest uznawane za istotne ryzyko kliniczne ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, badania przedkliniczne, działanie hepatotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie toksyczne, ekspozycja kliniczna, farmakokinetyka, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, potencjał rakotwórczy, rak wątroby, stężenie w mleku, sytagliptyna, toksyczne uszkodzenie układu nerwowego, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność wątrobowo-nerkowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, wpływ na rozrodczość, wymioty pieniste, zaburzenia oddechowe, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy 50 mg + 1000 mg
Dawkowanie leku Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy wymaga indywidualizacji w zależności od aktualnego schematu leczenia, skuteczności terapii oraz tolerancji pacjenta. Maksymalna dawka dobowa sytagliptyny wynosi 100 mg, podawanej zwykle w dawce 50 mg dwa razy na dobę. U pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią podczas monoterapii metforminą lub leczenia skojarzonego (metformina z pochodną sulfonylomocznika, agonistą receptora PPARγ lub insuliną) zaleca się włączenie sytagliptyny w dawce 50 mg dwa razy na dobę, przy jednoczesnym utrzymaniu dotychczasowej dawki metforminy. W przypadku terapii z pochodną sulfonylomocznika lub insuliną może być konieczne zmniejszenie ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Metformina powinna być podawana w dawkach podzielonych 2–3 razy na dobę, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie dostosowuje się na podstawie wartości GFR, z przeciwwskazaniem do stosowania przy GFR < 30 ml/min.
agonista receptora PPARγ, działania niepożądane przewodu pokarmowego, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, metformina, metforminy chlorowodorek, monoterapia metforminą, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia insulinowa, wskaźnik GFR, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wyrównanie glikemii, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin Medical Valley 50 mg
Sytagliptyna, substancja czynna leku Sitagliptin Medical Valley, jest selektywnym inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn, głównie GLP-1 i GIP. Mechanizm działania opiera się na zależnym od glukozy zwiększeniu wydzielania insuliny przez komórki beta trzustki oraz zmniejszeniu wydzielania glukagonu przez komórki alfa, co skutkuje obniżeniem glikemii na czczo i po posiłku oraz redukcją hemoglobiny glikowanej A1c (HbA1c). Warto podkreślić, że sytagliptyna nie zaburza fizjologicznej odpowiedzi glukagonu na hipoglikemię, co minimalizuje ryzyko wystąpienia hipoglikemii, w przeciwieństwie do pochodnych sulfonylomocznika.
W badaniach klinicznych sytagliptyna wykazała skuteczność zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, prowadząc do istotnego zmniejszenia wartości HbA1c oraz poprawy kontroli glikemii na czczo i po posiłku. Lek charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec enzymu DPP-4, nie wpływając na enzymy DPP-8 i DPP-9 w stężeniach terapeutycznych, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa. Mechanizm działania sytagliptyny, zależny od stężenia glukozy, stanowi istotną przewagę kliniczną, ograniczając ryzyko hipoglikemii i poprawiając homeostazę glikemiczną u pacjentów z cukrzycą typu 2.
biosynteza insuliny, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, enzym DPP-4, GIP, glikemia poposiłkowa, GLP-1, glukagon, hemoglobina glikowana A1c, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, hydroliza hormonów, inhibitor DPP-4, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, leczenie skojarzone, lek hipoglikemizujący, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, produkcja glukozy w wątrobie, sytagliptyna, szlak sygnalizacyjny, wychwyt glukozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lonamo Duo 50 mg + 850 mg
Lek Lonamo Duo, zawierający sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę (850 mg lub 1000 mg) w formie tabletek powlekanych, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od aktualnego schematu leczenia i stanu klinicznego pacjenta. Maksymalna dobowa dawka sytagliptyny nie powinna przekraczać 100 mg, a metformina powinna być podzielona na 2-3 dawki. W przypadku pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią stosujących maksymalne dawki metforminy, dawka sytagliptyny powinna wynosić 50 mg dwa razy na dobę, przy kontynuacji dotychczasowej dawki metforminy. W terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną konieczne może być zmniejszenie ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Dawkowanie należy także dostosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, monitorując GFR i odpowiednio modyfikując dawki metforminy i sytagliptyny, np. przy GFR 30-44 mL/min maksymalna dawka metforminy to 1000 mg, a sytagliptyny 50 mg, natomiast przy GFR <30 mL/min metformina jest przeciwwskazana, a sytagliptyna do 25 mg.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek metforminy, dawkowanie leku, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, GFR, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone insuliną, metformina, monitorowanie czynności nerek, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, tabletka powlekana, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wyrównanie glikemii, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin Medical Valley 25 mg
Sytagliptyna (Sitagliptin Medical Valley) jest inhibitorem DPP-4 stosowanym w terapii cukrzycy typu 2 u dorosłych pacjentów, szczególnie gdy modyfikacja stylu życia jest niewystarczająca. Dostępna w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, może być stosowana jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii skojarzonej z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ. W bardziej zaawansowanych przypadkach dopuszcza się schematy trójlekowe oraz dodanie sytagliptyny do insulinoterapii, co może poprawić kontrolę glikemii bez konieczności zwiększania dawki insuliny, minimalizując ryzyko hipoglikemii i przyrostu masy ciała. Lek jest dostępny w formie tabletek powlekanych o charakterystycznym wyglądzie i zawiera laktozę (np. 1,14 mg laktozy jednowodnej w tabletce 25 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją tego cukru.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulinoterapia, kontrola cukrzycy, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, metformina, monoterapia, nietolerancja laktozy, nietolerancja metforminy, niewydolność nerek, pochodna sulfonylomocznika, schemat trójlekowy, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia dwulekowa, tiazolidynedion, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Maysiglu 100 mg
Sytagliptyna, substancja czynna leku Maysiglu (dostępna w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg), jest doustnym inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4) stosowanym w leczeniu cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia aktywnych inkretyn (GLP-1 i GIP), które stymulują wydzielanie insuliny i hamują sekrecję glukagonu w sposób zależny od stężenia glukozy, co prowadzi do poprawy kontroli glikemii bez ryzyka hipoglikemii. Sytagliptyna charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec DPP-4, nie wpływając na enzymy DPP-8 i DPP-9, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych stosowanie sytagliptyny w dawce 100 mg raz na dobę skutkowało istotnym obniżeniem HbA1c, glukozy na czczo (FPG) oraz glukozy 2 godziny po posiłku (2-hour PPG), a także poprawą funkcji komórek beta trzustki (HOMA-β, stosunek proinsuliny do insuliny). Częstość hipoglikemii była porównywalna z placebo, a masa ciała pozostawała stabilna lub nieznacznie się zmniejszała.
cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, funkcja komórek beta, GIP, glikemia poposiłkowa, glimepirydem, GLP-1, glukagon, glukoneogeneza wątrobowa, glukoza na czczo, hemoglobina A1C, hiperglikemia, hipoglikemia, HOMA-β, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, insulinoterapia, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, metformina, pioglitazon, pochodna sulfonylomocznika, stosunek proinsuliny do insuliny, substancja czynna, sytagliptyna, test tolerancji glukozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sitagliptin STADA 50 mg
Sitagliptin STADA jest dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających sytagliptynę chlorowodorek jednowodny w dawkach 50 mg oraz 100 mg. Tabletki 50 mg są pomarańczowe, okrągłe, o średnicy około 8 mm, z wytłoczoną literą „C”, natomiast tabletki 100 mg mają kolor beżowy, średnicę około 9,8 mm i literę „L”. Formulacja zawiera substancje pomocnicze takie jak wapnia wodorofosforan (wypełniacz), celuloza mikrokrystaliczna (poprawa spójności), kroskarmeloza sodowa (środek rozpadowy), oraz substancje smarujące i poślizgowe (sodu stearylofumaran, magnezu stearynian). Otoczka zawiera m.in. alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol, talk oraz tlenki żelaza (E 172), które odpowiadają za charakterystyczne barwy tabletek.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, polietylen wysokiej gęstości, produkt leczniczy, sodu stearylofumaran, środek rozpadowy, substancja poślizgowa, substancja smarująca, sytagliptyna, sytagliptyna chlorowodorek, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Maysiglu 50 mg
Produkt leczniczy Maysiglu (sytagliptyna) nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo, a także na toksyczny wpływ wykazany w badaniach na modelach zwierzęcych przy dużych dawkach. Ponadto, brak jest danych dotyczących przenikania sytagliptyny do mleka kobiecego, jednak badania na zwierzętach wskazują na możliwość ekspozycji dziecka karmionego piersią na lek, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania Maysiglu w okresie laktacji. W zakresie płodności, chociaż badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze, brak jest danych klinicznych u ludzi, co wymaga ostrożności i jasnego poinformowania pacjentek planujących ciążę.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sigletic 50 mg
Sigletic, zawierający sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest inhibitorem DPP-4 stosowanym w leczeniu dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii skojarzonej z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ (tiazolidynedionami). Wskazania obejmują również terapię trójskładnikową (np. Sigletic + metformina + pochodna sulfonylomocznika lub Sigletic + metformina + tiazolidynedion) oraz uzupełnienie insulinoterapii, co pozwala na lepszą kontrolę glikemii bez konieczności zwiększania dawki insuliny i zmniejsza ryzyko hipoglikemii oraz przyrostu masy ciała. Tabletki 50 mg i 100 mg są podzielne, co umożliwia elastyczne dostosowanie dawkowania.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, dieta niskosodowa, działanie niepożądane, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulinoterapia, insulinowrażliwość, kontrola glikemii, metformina, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, poziom glukozy, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia dwuskładnikowa, terapia trójskładnikowa, tiazolidynedion, wydzielanie insuliny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Adamed 25 mg
Badania przedkliniczne sytagliptyny wykazały toksyczność wątrobową i nerkową u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom ekspozycji u ludzi, z brakiem efektów przy 19-krotnym przekroczeniu, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów zaobserwowano nieprawidłowości w budowie siekaczy przy 67-krotnym przekroczeniu ekspozycji, jednak przy 58-krotnym nie stwierdzono wpływu na uzębienie. U psów przy około 23-krotnym przekroczeniu dawki klinicznej wystąpiły przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie) oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym przekroczeniu nie zaobserwowano takich efektów. Badania genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a potencjał karcinogenny był obecny jedynie u szczurów, gdzie przy ekspozycji >58x obserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, prawdopodobnie wtórny do przewlekłej hepatotoksyczności. W myszach nie stwierdzono działania rakotwórczego.
ataksja, badanie histopatologiczne, drżenie, dyspnea, działanie hepatotoksyczne, genotoksyczność sytagliptyny, guz wątroby, hipersaliwacja, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nieprawidłowości siekaczy, nowotwór wątroby, objaw neurotoksyczny, postawa zgarbiona, potencjał karcinogenny, przenikanie do mleka, rak wątroby, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, uszkodzenie układu nerwowego, wymioty pieniste, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – PHINGROUM 50 mg
PHINGROUM zawiera sytagliptynę, inhibitor dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia aktywnych inkretyn, głównie GLP-1 i GIP, które w sposób zależny od glikemii stymulują wydzielanie insuliny i hamują sekrecję glukagonu. W efekcie dochodzi do poprawy kontroli glikemii, co potwierdzają obniżone wartości HbA1c oraz glukozy na czczo i po posiłku. Sytagliptyna wykazuje wysoką selektywność wobec DPP-4, nie wpływając na enzymy DPP-8 i DPP-9, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa terapii.
cukrzyca typu 2, dipeptydylopeptydaza 4, enzym DPP-4, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana A1c, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy w wątrobie, stężenie glukozy, stężenie glukozy na czczo, sytagliptyna - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sytena Plus 50 mg + 1000 mg
Sytena Plus, zawierający sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę (850 mg lub 1000 mg), jest przeciwwskazany w okresie ciąży i laktacji ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych oraz karmiących piersią. Badania przedkliniczne wskazują na potencjalne ryzyko reprodukcyjne związane z sytagliptyną, zwłaszcza przy wysokich dawkach, natomiast metformina nie wykazuje negatywnego wpływu na rozwój płodu. W przypadku potwierdzenia ciąży leczenie należy niezwłocznie przerwać i zastąpić insulinoterapią, która jest rekomendowana do kontroli glikemii w tym okresie. Ze względu na przenikanie obu substancji do mleka u zwierząt oraz potwierdzone przenikanie metforminy do mleka ludzkiego, stosowanie leku w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, dokumentacja medyczna, dysfagia, insulinoterapia, karmienie piersią, kontrola glikemii, korzyść terapeutyczna, laktacja, metformina, model zwierzęcy, okres rozrodczy, proces reprodukcyjny, produkt leczniczy, przeciwwskazanie do stosowania, przenikanie do mleka kobiecego, przenikanie składników leku, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, sytagliptyna, Sytena Plus, wada wrodzona płodu, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Simlerid 25 mg
Simlerid, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, wykazuje zasadniczo nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, nie powodując istotnych zaburzeń funkcji poznawczych czy koordynacji wzrokowo-ruchowej. Niemniej jednak, należy zwrócić uwagę na potencjalne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i senność, które mogą upośledzać bezpieczeństwo podczas wykonywania czynności wymagających pełnej koncentracji. Szczególne ryzyko dotyczy pacjentów stosujących Simlerid w terapii skojarzonej z sulfonylomocznikiem lub insuliną, gdzie istnieje zwiększone ryzyko hipoglikemii, objawiającej się m.in. zaburzeniami koncentracji, wydłużeniem czasu reakcji, zawrotami głowy, zaburzeniami widzenia, a nawet utratą przytomności, co znacząco zagraża bezpieczeństwu podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
drżenie rąk, epizod hipoglikemii, hipoglikemia, insulina, kołatanie serca, koordynacja wzrokowo-ruchowa, objawy hipoglikemii, postępowanie w hipoglikemii, senność, Simlerid, sulfonylomocznik, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Medical Valley
Produkt leczniczy Sitagliptin Medical Valley, inhibitor DPP-4, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w terapii kwasicy ketonowej. Najpoważniejszym powikłaniem jest ryzyko ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek oraz inne potencjalnie podejrzane leki i przeprowadzić diagnostykę. Potwierdzone zapalenie trzustki wyklucza ponowne stosowanie sytagliptyny, zwłaszcza u pacjentów z historią tego schorzenia. Hipoglikemia występuje częściej przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, dlatego zaleca się rozważenie zmniejszenia ich dawek w terapii skojarzonej. Sitagliptin jest wydalany przez nerki, co wymaga dostosowania dawki u pacjentów z GFR < 45 mL/min oraz u osób ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) poddawanych dializie, aby utrzymać stężenia leku zbliżone do tych u pacjentów z prawidłową funkcją nerek.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, ból brzucha, brak laktazy, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nietolerancja galaktozy, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, stężenie glukozy we krwi, sytagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złuszczająca choroba skóry