sytagliptyna
Sytagliptyna to doustny lek przeciwcukrzycowy z grupy inhibitorów dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4), stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn (GLP-1 i GIP), które stymulują wydzielanie insuliny i hamują sekrecję glukagonu w sposób zależny od stężenia glukozy.
Lek charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa – nie wywołuje hipoglikemii w monoterapii i ma neutralny wpływ na masę ciała. Sytagliptyna może być stosowana w monoterapii lub w skojarzeniu z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika, tiazolidynedionami czy insuliną. Dostępna jest w dawkach 25, 50 i 100 mg, przy czym standardowa dawka to 100 mg raz dziennie.
Wskazaniem do stosowania sytagliptyny jest cukrzyca typu 2, szczególnie u pacjentów, u których metformina jest nietolerowana lub przeciwwskazana. Lek wymaga dostosowania dawki u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek. Badania kliniczne wykazały, że sytagliptyna nie zwiększa ryzyka sercowo-naczyniowego, co potwierdza jej bezpieczeństwo w długotrwałej terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Mifoglame 100 mg
Produkt leczniczy Mifoglame dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających 100 mg sytagliptyny chlorowodorku jednowodnego jako substancji czynnej. Tabletki mają beżowy kolor, okrągły kształt o średnicy 10,1 mm, z oznakowaniem „100” na jednej stronie. Skład tabletki obejmuje substancje pomocnicze zarówno w rdzeniu (celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan, krospowidon typ B, magnezu stearynian, sodu stearylofumaran), jak i w otoczce (alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, tytanu dwutlenek E171, żelaza tlenki czerwony i żółty E172, talk). Okres ważności produktu wynosi 30 miesięcy, a przechowywanie powinno odbywać się w temperaturze nieprzekraczającej 30°C.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, preparat farmaceutyczny, sodu stearylofumaran, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, sytagliptyna, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Jazeta 100 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny, substancji czynnej leku Jazeta, wykazały toksyczność narządową (wątroba, nerki) u gryzoni jedynie przy ekspozycji ustrojowej przekraczającej 58-krotnie poziom terapeutyczny u ludzi, z brakiem efektów toksycznych przy 19-krotnym przekroczeniu. U szczurów odnotowano zmiany w budowie siekaczy przy 67-krotnym narażeniu, jednak nie potwierdzono ich przy 58-krotnym. U psów obserwowano przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych przy 23-krotnym przekroczeniu ekspozycji klinicznej, bez efektów przy 6-krotnym. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi, mimo że u szczurów przy bardzo wysokich dawkach (58-krotność ekspozycji klinicznej) zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, prawdopodobnie wtórny do hepatotoksyczności.
ataksja, drżenie, działanie hepatotoksyczne, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność, karmienie piersią, margines bezpieczeństwa, potencjał onkogenny, przenikanie do mleka, rak wątroby, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, stężenie w mleku, sytagliptyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Simlerid
Simlerid (sytagliptyna), inhibitor DPP-4, nie jest wskazany w leczeniu cukrzycy typu 1 ani cukrzycowej kwasicy ketonowej. Istotnym ryzykiem związanym z jego stosowaniem jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, które może mieć przebieg od łagodnego do martwiczego lub krwotocznego, potencjalnie zagrażającego życiu. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i innych potencjalnie podejrzanych preparatów. Ryzyko hipoglikemii zależy od schematu leczenia: w monoterapii lub w połączeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metformina, agoniści PPARγ) częstość hipoglikemii jest porównywalna z placebo, natomiast w terapii skojarzonej z insuliną lub sulfonylomocznikiem obserwuje się jej wzrost, co wymaga rozważenia redukcji dawek tych leków i ścisłego monitorowania glikemii.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 1, cukrzycowa kwasica ketonowa, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, martwicze zapalenie trzustki, metformina, monoterapia, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, schyłkowa niewydolność nerek, silny ból brzucha, Simlerid, sulfonylomocznik, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – SITAGLIPTIN BIOTON 100 mg
Sitagliptin BIOTON stosowany jest w leczeniu cukrzycy typu 2, z zalecaną dawką standardową 100 mg raz na dobę, niezależnie od posiłków. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. W połączeniu z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, natomiast przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie zmniejszenia ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki pacjent powinien przyjąć lek jak najszybciej, jednak nie wolno stosować dawki podwójnej tego samego dnia.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, dializa otrzewnowa, ESRD, farmakokinetyka, GFR, hemodializa, hipoglikemia, insulina, kontrola glikemii, leczenie skojarzone, lek przeciwcukrzycowy, metformina, pacjent w podeszłym wieku, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sitagliptyna, sytagliptyna, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – PHINGROUM 100 mg
PHINGROUM, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których kontrola glikemii za pomocą diety i aktywności fizycznej jest niewystarczająca. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii skojarzonej – dwuskładnikowej (z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ) oraz trójskładnikowej (w połączeniu z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ). PHINGROUM jest również zalecany jako uzupełnienie insulinoterapii, z metforminą lub bez niej, u pacjentów, u których stała dawka insuliny wraz z dietą i ćwiczeniami nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, insulinoterapia, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, metformina, nietolerancja metforminy, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, terapia dwuskładnikowa, terapia trójlekowa, terapia trójskładnikowa, tiazolidynedion, wartości glikemii, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sytena 25 mg
Sytena (sytagliptyna) w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2, nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, nie zaburzając funkcji poznawczych ani zdolności psychomotorycznych. Niemniej jednak, w trakcie terapii mogą pojawić się działania niepożądane takie jak zawroty głowy i senność, które mogą upośledzać bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza podczas terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, które zwiększają ryzyko epizodów hipoglikemicznych, potencjalnie wpływających na czas reakcji i zdolność podejmowania decyzji u pacjenta.
cukrzyca typu 2, drżenie, działanie niepożądane, epizod hipoglikemii, funkcja poznawcza, glikemia, hipoglikemia, insulina, kołatanie serca, lek przeciwcukrzycowy, monitorowanie objawów, monoterapia, nadmierne pocenie, niepokój, pochodna sulfonylomocznika, senność, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Metsigletic
Produkt Metsigletic, zawierający sytagliptynę (inhibitor DPP-4) oraz metforminę, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia należy natychmiast odstawić lek i przeprowadzić diagnostykę. Metformina może powodować rzadką, ale poważną kwasicę mleczanową, szczególnie przy pogorszeniu czynności nerek, chorobach układu krążenia, oddechowego lub posocznicy. Wskazane jest monitorowanie GFR przed i w trakcie terapii, z przeciwwskazaniem do stosowania przy GFR <30 ml/min. W przypadku odwodnienia lub stosowania leków nefrotoksycznych (leki przeciwnadciśnieniowe, moczopędne, NLPZ) należy tymczasowo przerwać terapię. Objawy kwasicy mleczanowej obejmują duszność, ból brzucha, skurcze mięśni, astenia, hipotermię i śpiączkę; diagnostycznie obserwuje się pH krwi <7,35, stężenie mleczanów >5 mmol/l oraz zwiększoną lukę anionową i stosunek mleczanów do pirogronianów.
anafilaksja, astenia, cukrzyca typu 1, duszność kwasicza, hipoglikemia, hipotermia, inhibitor DPP-4, insulina, ketony, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nefropatia kontrastowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, skurcz mięśniowy, sytagliptyna, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sitagliptin Sandoz 50 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, nawet w dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dobową 100 mg, wykazuje relatywnie dobry profil bezpieczeństwa. W badaniach klinicznych podawano pojedyncze dawki do 800 mg (8-krotność dawki terapeutycznej) oraz dawki wielokrotne do 600 mg/dobę przez 10 dni i 400 mg/dobę przez 28 dni, nie obserwując istotnych klinicznie działań niepożądanych. Jedynym odnotowanym efektem było minimalne wydłużenie odstępu QTc w EKG przy dawce 800 mg, które nie zostało uznane za klinicznie istotne. Brak jest danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania dawek przekraczających 800 mg.
badanie elektrokardiograficzne, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, dializoterapia, działanie niepożądane, elektrokardiogram, eliminacja leku, hemodializa, leczenie objawowe, obserwacja kliniczna, odstęp QTc, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie sytagliptyny, sytagliptyna, usunięcie niewchłoniętego leku, wydłużenie odstępu QTc - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ansifora
Ansifora (sytagliptyna), inhibitor DPP-4, jest przeciwwskazana u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie leku wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, w tym rzadkich przypadków martwiczego lub krwotocznego zapalenia trzustki, które mogą prowadzić do zgonu. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki konieczne jest natychmiastowe odstawienie Ansifory, a po potwierdzeniu rozpoznania nie należy ponownie rozpoczynać terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wywiadem zapalenia trzustki. Ryzyko hipoglikemii zależy od schematu leczenia: w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami niepowodującymi hipoglikemii (np. metformina, agoniści PPARγ) częstość hipoglikemii jest porównywalna z placebo, natomiast w terapii skojarzonej z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika ryzyko hipoglikemii jest zwiększone, co wymaga indywidualnej modyfikacji dawek i monitorowania pacjenta.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lonamo Duo 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Lonamo Duo, zawierający sytagliptynę 50 mg oraz metforminę 1000 mg, jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży oraz karmienia piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa sytagliptyny u kobiet ciężarnych są ograniczone, natomiast badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną przy wysokich dawkach. Metformina, choć przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach, nie wykazuje zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży i rozwój płodu. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii Lonamo Duo, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i przejście na insulinoterapię, co lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką.
antykoncepcja, badania przedkliniczne, insulinoterapia, karmienie piersią, laktacja, leczenie cukrzycy, Lonamo Duo, metformina, model zwierzęcy, przenikanie do mleka, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, stosowanie w ciąży, substancje czynne, sytagliptyna, sytagliptyna w ciąży, szkodliwy wpływ, tabletki powlekane, toksyczność reprodukcyjna, wady wrodzone płodu, wpływ na płodność - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sitagliptin Sandoz 100 mg
Lekarz przepisujący Sitagliptin Sandoz powinien poinformować pacjenta, że lek ten zasadniczo nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Niemniej jednak, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zawroty głowy i senność, które mogą zaburzać koordynację, czas reakcji oraz obniżać czujność i koncentrację, co negatywnie wpływa na bezpieczeństwo w ruchu drogowym. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza gdy Sitagliptin jest stosowany w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, co może prowadzić do poważnych zaburzeń świadomości, spowolnienia reakcji, zaburzeń widzenia, a nawet utraty przytomności.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Medical Valley 50 mg
Badania przedkliniczne sytagliptyny wykazały toksyczność narządową ograniczoną do wątroby i nerek u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotność narażenia klinicznego, z brakiem efektów niepożądanych przy 19-krotnej ekspozycji, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono zmiany stomatologiczne przy 67-krotnej ekspozycji, jednak bez wpływu przy 58-krotnej. W badaniach na psach przy 23-krotnej ekspozycji obserwowano przemijające objawy neurotoksyczne (ataksyja, drżenie, ślinienie, pieniste wymioty) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnej ekspozycji nie stwierdzono toksyczności. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności, a ocena karcinogenności u myszy była negatywna. U szczurów zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby przy 58-krotnej ekspozycji, prawdopodobnie wtórny do przewlekłej hepatotoksyczności, co nie jest uznawane za istotne ryzyko dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19-krotna ekspozycja bez efektów).
ataksja, działanie hepatotoksyczne, genotoksyczność, neurotoksyczność, nieprawidłowości zębów, objawy neurologiczne, ośrodkowy układ oddechowy, potencjał karcinogenny, przenikanie do mleka, rak wątroby, rozwój pourodzeniowy, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wpływ na płodność, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Adimuplan 100 mg
Adimuplan, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w kontekście zdolności prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Dane kliniczne wskazują na brak lub nieistotny wpływ leku na funkcje wymagające wzmożonej uwagi, koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz szybkiego podejmowania decyzji. Niemniej jednak, należy uwzględnić ryzyko wystąpienia działań niepożądanych takich jak zawroty głowy i senność, które mogą zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów. Szczególną ostrożność wymaga stosowanie sytagliptyny w terapii skojarzonej z sulfonylomocznikami lub insuliną, ze względu na podwyższone ryzyko hipoglikemii, która może prowadzić do zaburzeń koncentracji, wydłużenia czasu reakcji, zaburzeń widzenia, a nawet utraty przytomności.
działanie niepożądane, hipoglikemia, insulina, kontrola glikemii, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lek przeciwcukrzycowy, monoterapia, samokontrola, senność, spadek glikemii, sulfonylomocznik, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, utrata przytomności, węglowodan prosty, wzmożona uwaga, zaburzenie koncentracji, zaburzenie widzenia, zawrót głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sitagliptin Adamed 50 mg
Produkt leczniczy Sitagliptin Adamed, zawierający sytagliptynę, jest przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania u kobiet ciężarnych oraz toksyczny wpływ na reprodukcję wykazany w badaniach przedklinicznych przy dużych dawkach. Lekarz powinien poinformować pacjentki o konieczności przerwania terapii w przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia. W okresie laktacji stosowanie leku również nie jest zalecane z powodu braku danych klinicznych dotyczących przenikania sytagliptyny do mleka kobiecego, choć badania na zwierzętach potwierdziły takie przenikanie. Decyzja o kontynuacji karmienia piersią lub terapii powinna uwzględniać korzyści dla dziecka i matki.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, ciąża, cukrzyca, karmienie piersią, laktacja, model zwierzęcy, płodność, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie leku do mleka, przenikanie leku do mleka matki, sytagliptyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, wiek rozrodczy, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Adamed
Produkt leczniczy Sitagliptin Adamed, będący inhibitorem DPP-4, jest wskazany wyłącznie w leczeniu cukrzycy typu 2 i nie powinien być stosowany u pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w przypadku kwasicy ketonowej. Istotnym ryzykiem związanym z terapią jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, które może mieć przebieg od łagodnego do martwiczego lub krwotocznego, z potencjalnym zagrożeniem życia. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku oraz przeprowadzenie diagnostyki potwierdzającej lub wykluczającej tę diagnozę. Ponowne włączenie sytagliptyny po epizodzie zapalenia trzustki jest przeciwwskazane. Ryzyko hipoglikemii zależy od schematu leczenia – monoterapia lub skojarzenie z metforminą/agonistą PPAR nie zwiększa ryzyka, natomiast współstosowanie z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika wymaga rozważenia redukcji ich dawek w celu minimalizacji epizodów hipoglikemii.
agonista receptora PPAR, anafilaksja, ból brzucha, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin Grindeks 50 mg
Sitagliptin Grindeks to preparat zawierający sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, stosowany u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów nietolerujących metforminy lub z przeciwwskazaniami do jej stosowania, a także w terapii skojarzonej z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ (tiazolidynedionami). W przypadku niewystarczającej kontroli glikemii w terapii dwuskładnikowej, sytagliptyna może być dodana do trójskładnikowej terapii doustnej lub jako uzupełnienie insulinoterapii, co pozwala na lepszą kontrolę glikemii bez konieczności znacznego zwiększania dawek insuliny. Dawkowanie można dostosować indywidualnie, uwzględniając stan kliniczny i funkcję nerek pacjenta.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, działanie hipoglikemizujące, hipoglikemia, insulinooporność, insulinoterapia, kontrola glikemii, leczenie skojarzone z insuliną, metformina, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, terapia dwuskładnikowa, terapia trójskładnikowa, tiazolidynedion - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Metsigletic 50 mg + 1000 mg
Dawkowanie leku Metsigletic, zawierającego sytagliptynę i metforminę chlorowodorek, wymaga indywidualnego dostosowania do schematu leczenia pacjenta oraz oceny skuteczności i tolerancji terapii. Maksymalna dawka dobowa sytagliptyny wynosi 100 mg, a metforminy jest dostosowywana w zależności od czynności nerek (GFR). Preparat dostępny jest w postaciach tabletek powlekanych zawierających 50 mg sytagliptyny z 850 mg lub 1000 mg metforminy. U pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią stosujących metforminę w monoterapii lub w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika, agonistami PPARγ lub insuliną, zaleca się podawanie 50 mg sytagliptyny dwa razy na dobę (100 mg/dobę) z odpowiednią dawką metforminy, przy jednoczesnym monitorowaniu i ewentualnym obniżeniu dawek sulfonylomocznika lub insuliny w celu minimalizacji ryzyka hipoglikemii. Zalecane jest także utrzymanie diety z odpowiednim rozkładem węglowodanów.
agonista receptora PPARγ, czynność nerek, działanie niepożądane, GFR, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone, metformina chlorowodorek, pochodna sulfonylomocznika, przewód pokarmowy, sytagliptyna, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wyrównanie glikemii, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Simlerid 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotność ekspozycji klinicznej u ludzi, przy czym brak efektów toksycznych obserwowano do 19-krotnego narażenia, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów przy ekspozycji >67× stwierdzono nieprawidłowości siekaczy, jednakże nie potwierdzono ich przy 58-krotnym narażeniu. U psów przy 23-krotnym narażeniu obserwowano przemijające objawy neurotoksyczności (m.in. ataksja, drżenie, pieniste wymioty) oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie stwierdzono takich efektów. Badania genotoksyczności i kancerogenności nie wykazały działania mutagennego, a zwiększona częstość gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy >58-krotnym narażeniu była prawdopodobnie wtórna do przewlekłej hepatotoksyczności, co nie jest uznawane za istotne ryzyko dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa (19×).
Ocena wpływu na reprodukcję wykazała brak negatywnego wpływu na płodność u szczurów oraz brak działań niepożądanych w rozwoju przed- i pourodzeniowym przy narażeniu do 29-krotności ekspozycji klinicznej. Przy narażeniu >29× zaobserwowano niewielkie zwiększenie częstości zniekształceń żeber u płodów szczurów oraz toksyczny wpływ na matkę u królików, jednak ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa nie uznano tych efektów za klinicznie istotne. Farmakokinetycznie sytagliptyna przenika w znacznym stopniu do mleka karmiących samic szczurów (stosunek stężenia mleko:osocze 4:1), co może mieć implikacje dla stosowania u kobiet karmiących piersią. Podsumowując, dane przedkliniczne potwierdzają szeroki margines bezpieczeństwa sytagliptyny przy stosowaniu klinicznym.
ataksja, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, badanie histologiczne, działanie hepatotoksyczne, farmakokinetyka, genotoksyczność, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nieprawidłowości siekaczy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, rak wątroby, rozwój przedurodzeniowy, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wpływ na płodność, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Symgliptin 25 mg
Lek Symgliptin (sytagliptyna) dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, charakteryzujących się różnymi średnicami (odpowiednio 6,1 mm, 7,9 mm i 9,9 mm) oraz oznaczeniami „S17”, „S16” lub „S15” na jednej stronie i „H” na drugiej. Bezwzględnym przeciwwskazaniem do stosowania jest nadwrażliwość na sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) lub substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych na inhibitory DPP-4, ze względu na możliwość reakcji krzyżowych. W przypadku podejrzenia nadwrażliwości zaleca się wykonanie testów diagnostycznych, a w razie wystąpienia objawów alergicznych (wysypka, świąd, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, duszność, objawy ze strony przewodu pokarmowego) należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek jednowodny, duszność, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, inhibitor DPP-4, leczenie objawowe, nadwrażliwość, objaw skórny, objawy żołądkowo-jelitowe, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, świąd, sytagliptyna, tabletka powlekana, test diagnostyczny, wysypka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sitagliptin Grindeks 50 mg
Sytagliptyna, klasyfikowana pod kodem ATC A10BH01, jest doustnym inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), stosowanym w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, co zapobiega degradacji hormonów inkretynowych GLP-1 i GIP, prowadząc do zwiększenia ich aktywnych form w osoczu. W efekcie dochodzi do glukozozależnego zwiększenia wydzielania insuliny oraz hamowania sekrecji glukagonu, co skutkuje obniżeniem stężenia glukozy na czczo i po posiłku oraz redukcją wartości HbA1c. W przeciwieństwie do pochodnych sulfonylomocznika, sytagliptyna nie wywołuje hipoglikemii, gdyż jej działanie jest zależne od aktualnego stężenia glukozy. Lek wykazuje wysoką selektywność wobec DPP-4, nie wpływając na enzymy DPP-8 i DPP-9, co potwierdzają dane kliniczne.
cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórki alfa trzustki, komórki beta trzustki, kontrola glikemii, leczenie skojarzone, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy, sytagliptyna, terapia skojarzona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptin Polpharma 25 mg
Sitagliptin Polpharma jest dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w formie tabletek powlekanych, z zalecaną standardową dawką 100 mg raz na dobę u pacjentów z cukrzycą typu 2. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, natomiast przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu minimalizacji ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć ją jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w tym samym dniu. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest ocena czynności nerek, a dawkowanie powinno być dostosowane do stopnia ich zaburzenia, zgodnie z następującym schematem: GFR ≥60 do <90 ml/min i ≥45 do <60 ml/min – 100 mg/dobę; GFR ≥30 do <45 ml/min – 50 mg/dobę; GFR ≥15 do <30 ml/min oraz ESRD (<15 ml/min, w tym dializowani) – 25 mg/dobę. Lek można stosować niezależnie od terminu dializy.
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka, hemodializa, hipoglikemia, insulina, lek przeciwcukrzycowy, metformina, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitagliptin + Metformin hydrochloride TZF 50 mg + 1000 mg
Lek Sitagliptin + Metformin hydrochloride TZF to preparat złożony zawierający 50 mg sytagliptyny (chlorowodorek jednowodny) oraz 850 mg lub 1000 mg chlorowodorku metforminy, przeznaczony dla dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2. Stosowany jest jako uzupełnienie diety i aktywności fizycznej w przypadku niewystarczającej kontroli glikemii przy monoterapii maksymalną tolerowaną dawką metforminy lub w terapii skojarzonej z sytagliptyną i metforminą w postaci osobnych preparatów. Preparat upraszcza schemat leczenia, co może poprawić adherencję terapeutyczną, a dodanie sytagliptyny pozwala na lepsze wyrównanie glikemii bez istotnego wzrostu ryzyka hipoglikemii.
adherencja terapeutyczna, agonista receptora PPARγ, chlorowodorek jednowodny, chlorowodorek metforminy, cukrzyca typu 2, działanie hipoglikemizujące, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kontrola glikemii, metformina, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia dwulekowa, terapia potrójnie skojarzona, tiazolidynedion, wartość glikemii - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lonamo Duo 50 mg + 1000 mg
Preparat Lonamo Duo, zawierający sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę (1000 mg), generalnie nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Niemniej jednak, ze względu na potencjalne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i senność związane ze stosowaniem sytagliptyny, konieczne jest poinformowanie pacjentów o możliwych ograniczeniach w wykonywaniu czynności wymagających koncentracji i sprawności psychomotorycznej. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny, które mogą nasilać obniżenie poziomu glukozy we krwi, prowadząc do zaburzeń koncentracji, spowolnienia reakcji, zaburzeń widzenia, a nawet utraty świadomości.
działanie niepożądane, epizod hipoglikemii, funkcja poznawcza, hipoglikemia, insulina, koordynacja ruchowa, lek przeciwcukrzycowy, metformina, objawy hipoglikemii, pochodne sulfonylomocznika, poziom glukozy we krwi, senność, spowolnienie czasu reakcji, sytagliptyna, szybko przyswajalne węglowodany, tabletki powlekane, terapia skojarzona, utrata świadomości, wydzielanie insuliny, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, zaburzenie funkcji poznawczych, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metformax SR Combi 50 mg + 500 mg
Lek Metformax SR Combi zawiera sytagliptynę (chlorowodorek jednowodny) oraz metforminę (chlorowodorek) w dawkach 50 mg + 500 mg, 50 mg + 1000 mg oraz 100 mg + 1000 mg w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu. W odniesieniu do ciąży, dane kliniczne dotyczące sytagliptyny są niewystarczające, a badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję przy dużych dawkach. Metformina nie zwiększa ryzyka wad wrodzonych, a badania przedkliniczne nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży i rozwój płodu. Mimo to, stosowanie Metformax SR Combi w ciąży jest przeciwwskazane; w przypadku planowania ciąży lub jej wystąpienia podczas terapii, lek należy odstawić i wprowadzić insulinoterapię, która jest zalecana w tym okresie.
badanie przedkliniczne, chlorowodorek, chlorowodorek jednowodny, ciąża, cukrzyca, insulinoterapia, laktacja, lek przeciwcukrzycowy, Metformax SR Combi, metformina, mleko kobiece, produkt leczniczy, substancja czynna, sytagliptyna, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, wada wrodzona, zmodyfikowane uwalnianie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sitagliptin Grindeks 25 mg
Przeciwwskazaniem bezwzględnym do stosowania leku Sitagliptin Grindeks (sytagliptyna) jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Wystąpienie reakcji alergicznych, od łagodnych wysypek po ciężkie reakcje anafilaktyczne, wymaga natychmiastowego odstawienia leku i wdrożenia odpowiedniego leczenia objawowego. Lek dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg (jasnożółte, 6,0 mm), 50 mg (żółte, 8,0 mm) oraz 100 mg (żółte, 10,0 mm), z charakterystycznym wytłoczeniem i linią podziału na tabletkach 50 mg i 100 mg, która służy jedynie ułatwieniu połykania, a nie precyzyjnemu dzieleniu dawki.
cukrzyca typu 2, dokumentacja medyczna, farmakoterapia, linia podziału tabletki, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, postępowanie objawowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, substancja czynna, sytagliptyna, sytagliptyny chlorowodorek, tabletka powlekana, wysypka skórna, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Suprovia 50 mg
Suprovia to lek dostępny w postaci tabletek powlekanych w dawkach 50 mg oraz 100 mg, zawierających substancję czynną sytagliptyny chlorowodorku jednowodnego, odpowiadającą deklarowanej zawartości sytagliptyny. Tabletki 50 mg są jasnobeżowe, okrągłe o średnicy 8 mm (±0,5 mm) z oznaczeniem „S”, natomiast tabletki 100 mg są beżowe, okrągłe o średnicy około 10 mm. Rdzeń tabletki zawiera wapnia wodorofosforan, celulozę mikrokrystaliczną (E 460), kroskarmelozę sodową (E 468), krzemionkę koloidalną bezwodną, sodu stearylofumaran oraz magnezu stearynian (E 470b). Otoczka składa się z alkoholu poliwinylowego, tytanu dwutlenku (E 171), makrogolu 3350, talku (E 553b) oraz barwników tlenku żelaza żółtego i czerwonego (E 172), które nadają tabletkom charakterystyczny beżowy kolor.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, postać farmaceutyczna, rdzeń tabletki, skład jakościowy i ilościowy, sodu stearylofumaran, środek poślizgowy, środek przeciwzbrylający, środek rozpadający, sytagliptyna, sytagliptyna chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, talk, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Symgliptin 50 mg
Symgliptin, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych oraz potencjalne ryzyko toksycznego wpływu na procesy reprodukcyjne wykazane w badaniach przedklinicznych na zwierzętach. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności przerwania terapii Symgliptinem w przypadku potwierdzenia ciąży oraz zaproponować alternatywne, bezpieczne metody kontroli glikemii. Podobnie, ze względu na brak danych dotyczących przenikania sytagliptyny do mleka kobiecego i potencjalne ryzyko dla niemowląt, stosowanie leku w okresie laktacji jest przeciwwskazane, a pacjentkom karmiącym piersią należy zaoferować inne, bezpieczniejsze opcje terapeutyczne.
antykoncepcja, cukrzyca, ekspozycja niemowlęcia, kontrola glikemii, laktacja, leczenie hipoglikemizujące, ocena bezpieczeństwa leku, powikłania ciążowe, proces reprodukcyjny, produkt leczniczy, przenikanie do mleka, schemat kontroli glikemii, substancja czynna, sytagliptyna, tabletka powlekana, toksyczność sytagliptyny, zdolność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sitagliptin Reddy 50 mg
Sytagliptyna, dostępna w preparacie Sitagliptin Reddy w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, jest skutecznym lekiem w terapii cukrzycy typu 2, jednak jej stosowanie jest bezwzględnie przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze. Reakcje alergiczne mogą mieć różne nasilenie, dlatego przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego. Tabletki różnią się kolorem i rozmiarem (25 mg – białe, 6 mm; 50 mg – żółte, 8 mm; 100 mg – brązowe, 10 mm), co ułatwia ich identyfikację, jednak przeciwwskazania pozostają takie same dla wszystkich dawek.
alergia krzyżowa, alternatywna opcja terapeutyczna, cukrzyca typu 2, dokumentacja medyczna, kontrola glikemii, leczenie cukrzycy typu 2, leczenie farmakologiczne, nadwrażliwość na substancję czynną, profil kliniczny pacjenta, reakcja nadwrażliwości, Sitagliptin Reddy, sytagliptyna, sytagliptyny chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Jansitin Duo
Preparat Jansitin Duo, zawierający 50 mg sytagliptyny i 1000 mg metforminy chlorowodorku, jest wskazany do leczenia cukrzycy typu 2, z wyłączeniem pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz kwasicą ketonową. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które objawia się uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia zapalenia należy natychmiast przerwać terapię. Metformina może powodować rzadkie, ale poważne powikłanie w postaci kwasicy mleczanowej, szczególnie u pacjentów z ostrym pogorszeniem czynności nerek (GFR < 30 mL/min), chorobami układu krążenia, oddechowego, posocznicą, odwodnieniem lub przyjmujących leki nefrotoksyczne (NLPZ, diuretyki, leki przeciwnadciśnieniowe). Monitorowanie GFR przed i w trakcie leczenia jest obligatoryjne, a w przypadku zaburzeń czynności nerek konieczne jest tymczasowe odstawienie leku.
anafilaksja, astenia, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, duszność kwasicza, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, ketoza, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, niedotlenienie, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, sytagliptyna, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sitagliptin Polpharma 25 mg
Lek Sitagliptin Polpharma dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg sytagliptyny fosforanu jednowodnego. Podstawowym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, szczególnie u pacjentów z historią nadwrażliwości na inhibitory DPP-4, konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii. Lek zawiera minimalną ilość sodu (<1 mmol na dawkę), co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Sitagliptin Adamed 50 mg
Produkt leczniczy Sitagliptin Adamed dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, zawierających chlorowodorek sytagliptyny jednowodny jako substancję czynną. Tabletki mają charakterystyczny pomarańczowy kolor, są okrągłe i wypukłe, różnią się rozmiarem (średnica odpowiednio 6 mm, 8 mm i 10 mm) oraz oznaczeniem wytłoczonym na jednej stronie („25”, „50” lub „100”). Substancje pomocnicze w rdzeniu tabletki obejmują wapnia wodorofosforan, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową, sodu stearylofumaran oraz magnezu stearynian, natomiast otoczka zawiera m.in. alkohol poliwinylowy, makrogol 4000 oraz barwniki (tlenki żelaza i tytanu dwutlenek). Produkt jest przeznaczony do podania doustnego i pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium, zabezpieczające przed czynnikami zewnętrznymi.
alkohol poliwinylowy, blister PVC/PVDC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, makrogol, plastyfikator, podanie doustne, sitagliptyna, sodu stearylofumaran, środek rozsadzający, substancja poślizgowa, substancja smarująca, sytagliptyna, tabletka powlekana, tlenek żelaza, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sytena 25 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, substancji czynnej leku Sytena (dawki 25 mg, 50 mg, 100 mg), choć potencjalnie niebezpieczne, wykazuje stosunkowo niski profil ryzyka poważnych powikłań przy jednokrotnym przekroczeniu dawki terapeutycznej. Badania kliniczne z udziałem zdrowych ochotników wykazały, że pojedyncze dawki do 800 mg powodowały jedynie minimalne, nieistotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc w EKG. Wielokrotne podawanie sytagliptyny w dawkach do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz do 400 mg/dobę przez 28 dni nie wiązało się z występowaniem istotnych działań niepożądanych. Brak jest jednak danych dotyczących skutków przekroczenia dawki 800 mg, co ogranicza wiedzę o potencjalnych powikłaniach ciężkiego przedawkowania.
choroba układu sercowo-naczyniowego, dawka wielokrotna, dializa otrzewnowa, dializoterapia, działanie niepożądane, elektrokardiogram, hemodializa, leczenie objawowe, monitorowanie EKG, płukanie żołądka, przedawkowanie sytagliptyny, przedłużona hemodializa, sytagliptyna, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Skład i postać leku – SITAGLIPTIN BIOTON 25 mg
Lek SITAGLIPTIN BIOTON w dawce 25 mg dostępny jest w formie tabletek powlekanych, zawierających 25 mg sytagliptyny chlorowodorku jednowodnego jako substancji czynnej. Tabletki mają okrągły kształt, różowe zabarwienie i średnicę około 6,3 mm. Rdzeń zawiera substancje pomocnicze takie jak wapnia wodorofosforan, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, sodu stearylofumaran oraz magnezu stearynian, które zapewniają odpowiednią strukturę i właściwości fizykochemiczne leku. Powłoka tabletek składa się z alkoholu poliwinylowego, tytanu dwutlenku, makrogolu 4000, talku oraz barwników (żelaza tlenek żółty, czerwony i czarny), co ułatwia połykanie i chroni substancję czynną przed czynnikami zewnętrznymi.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, sodu stearylofumaran, środek rozsadzający, substancja plastyfikująca, substancja pomocnicza, sytagliptyna, sytagliptyny chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, terapia cukrzycy, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Simlerid 50 mg
Lek Simlerid, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, zwłaszcza w kontekście wcześniejszych reakcji na sytagliptynę, inne inhibitory DPP-4 oraz składniki pomocnicze preparatu. W przypadku potwierdzonej alergii lub wystąpienia objawów nadwrażliwości, takich jak wysypka, pokrzywka, duszność, obrzęk naczynioruchowy czy anafilaksja, terapia powinna zostać natychmiast przerwana, a pacjent poddany odpowiedniemu leczeniu.
anafilaksja, cukrzyca typu 2, duszność, działanie niepożądane, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, inhibitor DPP-4, nadwrażliwość na substancję czynną, objaw nadwrażliwości, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, reakcja skórna, składnik pomocniczy, skurcz oskrzeli, świąd, sytagliptyna, tabletka powlekana, układ oddechowy, wysypka, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Simlerid
Simlerid, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w przebiegu cukrzycowej kwasicy ketonowej ze względu na brak skuteczności i mechanizm działania leku. Istotnym ryzykiem związanym z terapią sytagliptyną jest wystąpienie ostrego zapalenia trzustki, które wymaga natychmiastowego odstawienia leku i diagnostyki. W rzadkich przypadkach obserwowano ciężkie postaci zapalenia trzustki, w tym martwicze i krwotoczne, które mogą prowadzić do zgonu. Ponowne włączenie Simleridu po epizodzie zapalenia trzustki jest niewskazane. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z historią zapalenia trzustki.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, cukrzyca typu 1, cukrzycowa kwasica ketonowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, lek przeciwcukrzycowy, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, schyłkowa niewydolność nerek, sulfonylomocznik, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Interakcje leku – Mifomet 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Mifomet, zawierający sytagliptynę (50 mg dwa razy na dobę) oraz metforminę (1000 mg dwa razy na dobę), nie wykazuje istotnych zmian farmakokinetycznych przy jednoczesnym podawaniu tych substancji u pacjentów z cukrzycą typu 2. Jednakże, ze względu na ryzyko kwasicy mleczanowej, spożywanie alkoholu jest przeciwwskazane, szczególnie w stanach głodzenia, niedożywienia lub zaburzeń czynności wątroby. Przed badaniami obrazowymi z użyciem jodowych środków kontrastowych należy przerwać stosowanie Mifometu, a wznowienie terapii możliwe jest nie wcześniej niż po 48 godzinach, po ocenie i potwierdzeniu stabilnej funkcji nerek. Leki takie jak NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz diuretyki pętlowe mogą pogarszać czynność nerek i zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji nerek podczas ich stosowania z Mifometem.
agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych, antagoniści receptora angiotensyny II, cukrzyca typu 2, cymetydyna, CYP2C8, CYP3A4, digoksyna, diuretyki, glikokortykosteroidy, glikoproteina p, inhibitor ACE, inhibitory konwertazy angiotensyny, izoenzymy CYP450, kwasica mleczanowa, leki moczopędne, metformina, niesteroidowe leki przeciwzapalne, schyłkowa niewydolność nerek, selektywne inhibitory COX-2, symwastatyna, sytagliptyna, transporter anionów organicznych-3, transporter kationów organicznych, transporter kationów organicznych 2, transporter usuwania wielu leków i toksyn, warfaryna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptin STADA 100 mg
Sytagliptyna jest stosowana w dawce standardowej 100 mg raz na dobę, dostępna w tabletkach powlekanych 50 mg i 100 mg. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, natomiast przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć ją jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w tym samym dniu. Przed rozpoczęciem terapii u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczna jest ocena filtracji kłębuszkowej (GFR) i dostosowanie dawki sytagliptyny zgodnie z następującymi wytycznymi: 100 mg raz na dobę przy GFR ≥45 do <90 mL/min, 50 mg raz na dobę przy GFR ≥30 do <45 mL/min, 25 mg raz na dobę przy GFR <30 mL/min, w tym u pacjentów dializowanych. Lek można stosować niezależnie od posiłku i czasu dializy.
agonista receptora PPARγ, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka leku, hemodializa, hipoglikemia, insulina, lek przeciwcukrzycowy, metformina, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptin Adamed 100 mg
Sitagliptin Adamed stosowany jest w standardowej dawce 100 mg raz na dobę u pacjentów z cukrzycą, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z metforminą lub agonistami receptorów PPAR, bez konieczności modyfikacji dawek tych leków. W przypadku terapii łączonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną zaleca się rozważenie redukcji dawek tych leków w celu minimalizacji ryzyka hipoglikemii. W razie pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć ją jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w tym samym dniu. Dawkowanie Sitagliptin Adamed wymaga dostosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, ocenianymi na podstawie współczynnika filtracji kłębuszkowej (GFR): 100 mg raz na dobę przy GFR ≥45 do <60 ml/min, 50 mg raz na dobę przy GFR ≥30 do <45 ml/min, oraz 25 mg raz na dobę przy GFR ≥15 do <30 ml/min i w schyłkowej niewydolności nerek (GFR <15 ml/min), w tym u pacjentów dializowanych. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami nerek (GFR ≥60 do <90 ml/min) nie jest konieczna zmiana dawki.
agonista receptora PPAR, cukrzyca, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka, hemodializa, hipoglikemia, insulina, lek przeciwcukrzycowy, metformina, pacjent w podeszłym wieku, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sitagliptin Reddy 50 mg
W przypadku przepisywania Sitagliptin Reddy, zawierającego sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjentki w wieku rozrodczym, planujące ciążę, będące w ciąży lub karmiące piersią o braku wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego leku w tych grupach. Preparat jest przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na brak jednoznacznych danych oraz toksyczny wpływ wykazany w badaniach przedklinicznych na zwierzętach. Ponadto, brak jest danych dotyczących przenikania sytagliptyny do mleka kobiecego, co w połączeniu z obserwacjami u zwierząt, stanowi podstawę do przeciwwskazania stosowania leku podczas laktacji. Lekarz powinien podkreślić konieczność zaprzestania stosowania Sitagliptin Reddy w przypadku planowania ciąży, potwierdzenia ciąży lub rozpoczęcia karmienia piersią oraz zalecić stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptin Sandoz 25 mg
Lek Sitagliptin Sandoz dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg sytagliptyny. Standardowa dawka wynosi 100 mg raz na dobę, przy czym w terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPAR dawkowanie tych leków pozostaje bez zmian. W przypadku łączenia z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną zaleca się rozważenie zmniejszenia ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. W razie pominięcia dawki pacjent powinien przyjąć ją jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w ciągu doby. Przed rozpoczęciem terapii u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki leku zgodnie z oceną GFR.
agonista receptora PPAR, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka leku, hemodializa, hipoglikemia, lek przeciwcukrzycowy, pacjent dializowany, pochodne sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, sytagliptyny chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, terapia skojarzona z metforminą, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Eprocliv 1000 mg + 50 mg
Produkt leczniczy Eprocliv dostępny jest w dwóch wariantach dawkowania tabletek powlekanych: 50 mg sytagliptyny + 850 mg metforminy oraz 50 mg sytagliptyny + 1000 mg metforminy. Tabletki różnią się kolorem i wymiarami – wariant 50 mg + 850 mg ma jasnopomarańczowy kolor, wymiary około 10 x 20 mm i oznaczenie „SM 2”, natomiast wariant 50 mg + 1000 mg jest jasnoczerwony, o wymiarach około 10,5 x 21 mm i oznaczeniu „SM 3”. Substancje pomocnicze w rdzeniu to m.in. powidon (K30), sodu laurylosiarczan, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa oraz sodu stearylofumaran, natomiast otoczka zawiera hypromelozę, hydroksypropylocelulozę, trietylu cytrynian, tytanu dwutlenek (E 171), talk oraz barwniki żelaza tlenku żółtego i czerwonego (E 172), które nadają tabletkom charakterystyczne barwy.
blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, hydroksypropyloceluloza, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, metforminy chlorowodorek, niezgodność farmaceutyczna, powidon, sodu laurylosiarczan, sodu stearylofumaran, sytagliptyna, sytagliptyny chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, trietylu cytrynian, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ansifora Duo 50 mg + 1000 mg
Lek Ansifora Duo, zawierający 50 mg sytagliptyny i 1000 mg metforminy chlorowodorku, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na składniki preparatu oraz w stanach ostrej kwasicy metabolicznej, w tym kwasicy mleczanowej i cukrzycowej kwasicy ketonowej. Nie należy go stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (GFR <30 ml/min) ze względu na ryzyko kumulacji metforminy i rozwoju kwasicy mleczanowej. Przeciwwskazania obejmują także ostre stany mogące zaburzać czynność nerek, takie jak odwodnienie, ciężkie zakażenia, wstrząs oraz donaczyniowe podanie jodowych środków kontrastowych. Ponadto, lek jest niewskazany u pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością serca i układu oddechowego, niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego oraz wstrząsem, które mogą prowadzić do niedotlenienia tkanek i zwiększać ryzyko powikłań metabolicznych.
alkoholizm, Ansifora Duo, chlorowodorek metforminy, ciężka niewydolność nerek, cukrzycowa kwasica ketonowa, cukrzycowy stan przedśpiączkowy, hipoksemia, hipoperfuzja, kwasica mleczanowa, metformina, nefropatia kontrastowa, niedotlenienie tkanek, niewydolność serca, niewydolność układu oddechowego, ostre uszkodzenie nerek, sepsa, sytagliptyna, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, wstrząs, zaburzenia czynności wątroby, zawał mięśnia sercowego