Wskazania do stosowania
PHINGROUM 100 mg
PHINGROUM, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których kontrola glikemii za pomocą diety i aktywności fizycznej jest niewystarczająca. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii skojarzonej – dwuskładnikowej (z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ) oraz trójskładnikowej (w połączeniu z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ). PHINGROUM jest również zalecany jako uzupełnienie insulinoterapii, z metforminą lub bez niej, u pacjentów, u których stała dawka insuliny wraz z dietą i ćwiczeniami nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.
Wskazania do stosowania leku PHINGROUM
Lek PHINGROUM, zawierający jako substancję czynną sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, jest przeznaczony do leczenia pacjentów dorosłych z cukrzycą typu 2. Głównym celem terapii jest poprawa kontroli glikemii u pacjentów, u których inne metody leczenia nie przynoszą zadowalających rezultatów.1
Monoterapia
PHINGROUM można stosować jako jedyny lek przeciwcukrzycowy u pacjentów, u których kontrola glikemii za pomocą diety i aktywności fizycznej jest niewystarczająca, a zastosowanie metforminy jest niewłaściwe z powodu występujących przeciwwskazań lub nietolerancji tego leku przez pacjenta.2
Terapia dwuskładnikowa
W przypadku nieskuteczności monoterapii, PHINGROUM może być stosowany w ramach terapii dwuskładnikowej w następujących skojarzeniach:3
- W połączeniu z metforminą – gdy stosowanie samej metforminy wraz z dietą i aktywnością fizyczną nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.4
- W połączeniu z pochodną sulfonylomocznika – gdy maksymalna tolerowana dawka pochodnej sulfonylomocznika w połączeniu z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia właściwej kontroli glikemii, a zastosowanie metforminy jest przeciwwskazane lub występuje jej nietolerancja.5
- W połączeniu z agonistą receptora PPARγ (czyli tiazolidynedionem) – gdy wskazane jest zastosowanie agonisty receptora PPARγ, a jego monoterapia w połączeniu z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.6
Terapia trójskładnikowa
W przypadkach bardziej zaawansowanej cukrzycy typu 2, PHINGROUM może być stosowany jako część terapii trójskładnikowej:7
- W skojarzeniu z pochodną sulfonylomocznika i metforminą – gdy dieta, ćwiczenia fizyczne oraz stosowanie tych dwóch leków nie zapewniają właściwej kontroli glikemii.8
- W skojarzeniu z agonistą receptora PPARγ i metforminą – gdy wskazane jest zastosowanie agonisty receptora PPARγ, a stosowanie tych leków w połączeniu z dietą i ćwiczeniami fizycznymi nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.9
Leczenie skojarzone z insuliną
PHINGROUM może być również stosowany jako lek uzupełniający insulinoterapię, z jednoczesnym podawaniem metforminy lub bez niej. Takie skojarzenie jest zalecane w przypadkach, gdy dotychczasowe leczenie insuliną o stałej dawce, wraz z dietą i ćwiczeniami fizycznymi, nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.10
Kiedy zalecić pacjentowi stosowanie preparatu PHINGROUM
Pacjenci z nietolerancją metforminy
PHINGROUM jest szczególnie wartościową opcją terapeutyczną dla pacjentów z cukrzycą typu 2, którzy nie mogą przyjmować metforminy z powodu jej nietolerancji (np. z powodu dolegliwości żołądkowo-jelitowych) lub przeciwwskazań (np. zaburzenia czynności nerek). W takich przypadkach sytagliptyna może być stosowana jako monoterapia, jeśli sama dieta i ćwiczenia fizyczne są niewystarczające.11
Pacjenci wymagający intensyfikacji leczenia
Lek może być zalecony pacjentom, u których dotychczasowe leczenie nie zapewnia dostatecznej kontroli glikemii, w szczególności gdy:
- Monoterapia metforminą okazuje się niewystarczająca, a pacjent wymaga dodatkowego leku hipoglikemizującego.12
- Maksymalna tolerowana dawka pochodnej sulfonylomocznika nie pozwala osiągnąć docelowych wartości glikemii.13
- Terapia tiazolidynedionem (agonistą PPARγ) wymaga intensyfikacji.14
Pacjenci leczeni insuliną
Dołączenie preparatu PHINGROUM do terapii insuliną może być rozważone u pacjentów, którzy pomimo stosowania stałej dawki insuliny wraz z dietą i aktywnością fizyczną nie osiągają docelowych wartości glikemii. Sytagliptyna może być w takim przypadku stosowana z metforminą lub bez niej, w zależności od indywidualnych wskazań i tolerancji.15
Pacjenci wymagający złożonej terapii
U pacjentów z bardziej zaawansowaną cukrzycą typu 2, którzy wymagają terapii trójlekowej, PHINGROUM może być zalecany w skojarzeniu z:
- Metforminą i pochodną sulfonylomocznika – gdy ta kombinacja leków wraz z dietą i aktywnością fizyczną nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.16
- Metforminą i agonistą receptora PPARγ – gdy taka terapia jest wskazana, a kontrola glikemii pozostaje niewystarczająca.17
PHINGROUM jest dostępny w trzech różnych dawkach (25 mg, 50 mg i 100 mg), co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta.18
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania