Interakcje leku
PHINGROUM 100 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Analiza danych klinicznych dotyczących sytagliptyny (substancji czynnej leku PHINGROUM) wskazuje, że ryzyko wystąpienia znaczących klinicznie interakcji z jednocześnie stosowanymi produktami leczniczymi jest niewielkie. Niemniej jednak, ze względu na mechanizm działania i metabolizm sytagliptyny, pewne interakcje zostały zidentyfikowane i wymagają uwagi klinicznej.¹

Wpływ innych produktów leczniczych na sytagliptynę

Metabolizm sytagliptyny zachodzi głównie z udziałem enzymu CYP3A4 oraz w mniejszym stopniu CYP2C8, co potwierdzają badania in vitro. U pacjentów z prawidłową funkcją nerek, wpływ metabolizmu na klirens sytagliptyny jest niewielki. Znaczenie metabolizmu wątrobowego wzrasta natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD).²

Sytagliptyna jest również substratem dla glikoproteiny P oraz transportera anionów organicznych-3 (OAT3). Transport leku z udziałem OAT3 jest hamowany przez probenecyd w warunkach in vitro, choć ryzyko klinicznie istotnych interakcji jest oceniane jako niskie. Wpływ jednoczesnego stosowania inhibitorów OAT3 nie był badany w warunkach in vivo.³

Inhibitory CYP3A4

Silne inhibitory CYP3A4 (w tym ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna) mogą potencjalnie modyfikować farmakokinetykę sytagliptyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub ESRD. Należy zauważyć, że wpływ silnych inhibitorów CYP3A4 u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie był oceniany w badaniach klinicznych.⁴

Interakcje z metforminą

Jednoczesne stosowanie metforminy w dawce 1000 mg dwa razy na dobę z sytagliptyną w dawce 50 mg nie powodowało istotnych zmian w farmakokinetyce sytagliptyny u pacjentów z cukrzycą typu 2.⁵

Interakcje z cyklosporyną

Cyklosporyna, silny inhibitor glikoproteiny P, wpływa na farmakokinetykę sytagliptyny. Jednoczesne podanie sytagliptyny w pojedynczej dawce 100 mg z cyklosporyną w pojedynczej dawce 600 mg zwiększało wartość AUC oraz Cmax sytagliptyny odpowiednio o około 29% i 68%. Zmiany te nie są uznawane za klinicznie istotne. Klirens nerkowy sytagliptyny nie ulegał znaczącej zmianie. Z tego powodu nie należy spodziewać się znaczących interakcji z innymi inhibitorami glikoproteiny P.⁶

Wpływ sytagliptyny na inne produkty lecznicze

Digoksyna: Sytagliptyna wykazuje niewielki wpływ na stężenie digoksyny w osoczu. Stosowanie digoksyny w dawce 0,25 mg przez 10 dni jednocześnie z sytagliptyną w dawce 100 mg na dobę powodowało zwiększenie osoczowego AUC dla digoksyny średnio o 11%, a Cmax o 18%. Nie zaleca się dostosowywania dawki digoksyny, jednak w przypadku jednoczesnego stosowania obu leków należy monitorować pacjentów z grupy ryzyka zatrucia digoksyną.⁷

Badania in vitro wskazują, że sytagliptyna nie hamuje ani nie indukuje izoenzymów CYP450. W badaniach klinicznych sytagliptyna nie powodowała znaczących zmian farmakokinetyki metforminy, gliburydu, symwastatyny, rozyglitazonu, warfaryny czy doustnych leków antykoncepcyjnych. Wskazuje to na niewielkie prawdopodobieństwo interakcji z substratami CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9 i transporterem kationów organicznych (OCT) w warunkach in vivo.⁸

Sytagliptyna może być słabym inhibitorem glikoproteiny P w warunkach in vivo.⁹

Interakcje z alkoholem

W charakterystyce produktu leczniczego PHINGROUM nie ma bezpośrednich danych dotyczących interakcji sytagliptyny z alkoholem. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę dostępną wiedzę farmakologiczną, można przedstawić kilka istotnych informacji:

Metabolizm sytagliptyny zachodzi głównie z udziałem enzymów CYP3A4 i CYP2C8, podczas gdy alkohol jest metabolizowany głównie przez dehydrogenazę alkoholową oraz w mniejszym stopniu przez CYP2E1. Ze względu na różne szlaki metaboliczne, bezpośrednie interakcje farmakodynamiczne między sytagliptyną a alkoholem są mało prawdopodobne.

Należy jednak pamiętać, że spożywanie alkoholu może wpływać na kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą, powodując zarówno hipoglikemię, jak i hiperglikemię, w zależności od ilości spożytego alkoholu i stanu odżywienia pacjenta. Ten efekt może pośrednio wpływać na skuteczność sytagliptyny jako leku przeciwcukrzycowego.

Ze względów bezpieczeństwa zaleca się ostrożność podczas spożywania alkoholu przez pacjentów przyjmujących sytagliptynę i inne leki przeciwcukrzycowe, ze szczególnym uwzględnieniem monitorowania poziomu glukozy we krwi.

Tabela interakcji produktu leczniczego PHINGROUM

Wnioski kliniczne dotyczące interakcji

Profil interakcji sytagliptyny (PHINGROUM) jest korzystny z klinicznego punktu widzenia. Większość potencjalnych interakcji ma niski poziom istotności klinicznej i nie wymaga modyfikacji dawkowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na:

• Pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub ESRD przyjmujących jednocześnie silne inhibitory CYP3A4, ze względu na możliwość zwiększenia stężenia sytagliptyny
• Pacjentów przyjmujących digoksynę, szczególnie tych z grupy ryzyka zatrucia digoksyną, ze względu na możliwość niewielkiego zwiększenia stężenia digoksyny
• Potencjalny wpływ alkoholu na kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą, co może wpływać pośrednio na skuteczność leczenia sytagliptyną

Sytagliptyna wykazuje minimalny potencjał indukowania lub hamowania enzymów CYP450, co znacząco zmniejsza ryzyko interakcji z wieloma powszechnie stosowanymi lekami. Dodatkowo, interakcje sytagliptyny z innymi lekami przeciwcukrzycowymi, w tym z metforminą, są klinicznie nieistotne, co umożliwia bezpieczne stosowanie w terapii skojarzonej cukrzycy typu 2.