PHINGROUM
Tabletki powlekane, 100 mg
Produkt leczniczy zawiera sytagliptynę, substancję czynną stosowaną w leczeniu cukrzycy typu 2. Jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg. Lek stosuje się u dorosłych pacjentów w celu poprawy kontroli poziomu glukozy we krwi, zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. Może być również stosowany jako uzupełnienie terapii insulinowej, gdy dieta i ćwiczenia nie wystarczają do kontroli glikemii.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Lek PHINGROUM (sytagliptyna) jest dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych, z zalecaną standardową dawką 100 mg raz na dobę. Dawkowanie może być modyfikowane w zależności od współistniejących terapii oraz stanu klinicznego pacjenta. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ stosuje się standardową dawkę PHINGROUM bez zmiany dawek pozostałych leków. Natomiast przy łączeniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć ją jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w tym samym dniu. Przed rozpoczęciem terapii wskazana jest ocena czynności nerek oraz jej okresowa kontrola podczas leczenia.
Dawkowanie PHINGROUM jest dostosowane do stopnia zaburzeń czynności nerek, określanych na podstawie współczynnika filtracji kłębuszkowej (GFR): 100 mg raz na dobę przy GFR ≥45 do <90 ml/min, 50 mg raz na dobę przy GFR ≥30 do <45 ml/min, oraz 25 mg raz na dobę przy GFR <30 ml/min, w tym u pacjentów z ESRD (<15 ml/min) poddawanych dializie, którą można stosować niezależnie od terminu zabiegu. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast w ciężkich zaburzeniach należy zachować ostrożność. Leku nie stosuje się u dzieci i młodzieży w wieku 10-17 lat ze względu na brak potwierdzonej skuteczności oraz braku danych u dzieci poniżej 10 lat. PHINGROUM można przyjmować niezależnie od posiłku, co zwiększa komfort stosowania.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – PHINGROUM 100 mg
agonista receptora PPARγ, dializa otrzewnowa, ESRD, farmakokinetyka sytagliptyny, filtracja kłębuszkowa, GFR, hemodializa, hipoglikemia, insulina, metformina, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, sytagliptyny chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Lek PHINGROUM, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, wykazuje specyficzny profil bezpieczeństwa, z istotnym ryzykiem ciężkich działań niepożądanych, takich jak zapalenie trzustki oraz reakcje nadwrażliwości. Szczególną uwagę należy zwrócić na hipoglikemię, która występuje bardzo często (4,7-13,8%) przy jednoczesnym stosowaniu z pochodnymi sulfonylomocznika oraz insuliną (9,6%). W badaniu TECOS, obejmującym 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną (100 mg/dobę lub 50 mg/dobę przy eGFR 30-50 ml/min/1,73 m²), częstość ciężkiej hipoglikemii wyniosła 2,7% w grupie stosującej insulinę i/lub sulfonylomoczniki, w porównaniu do 2,5% w grupie placebo, natomiast zapalenie trzustki wystąpiło u 0,3% pacjentów na sytagliptynie versus 0,2% w grupie kontrolnej. Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży (10-17 lat) jest zbliżony do obserwowanego u dorosłych.
Działania niepożądane leku dotyczą wielu układów i narządów, z klasyfikacją częstości od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstości nieznanej. Do najczęstszych należą zakażenia górnych dróg oddechowych (>5%), zapalenie błony śluzowej nosogardła, a także hipoglikemia, ból głowy i zaparcia (często przy terapii skojarzonej). Rzadziej obserwuje się trombocytopenię, reakcje anafilaktyczne, śródmiąższową chorobę płuc, ostre i martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, ciężkie reakcje skórne (w tym zespół Stevensa-Johnsona) oraz zaburzenia czynności nerek. Personel medyczny powinien monitorować pacjentów pod kątem tych działań i zgłaszać podejrzewane niepożądane reakcje do odpowiednich organów nadzoru farmakologicznego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – PHINGROUM 100 mg
artropatia, biegunka, ból głowy, ból kończyny, ból mięśni, ból stawu, ciężka hipoglikemia, działanie niepożądane, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, ostra niewydolność nerek, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, suchość w ustach, świąd, sytagliptyna, terapia skojarzona, trombocytopenia, wysypka, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry -
Profil bezpieczeństwa leku
PHINGROUM jest przeciwwskazany u kobiet karmiących ze względu na brak danych klinicznych oraz wykazanie przenikania substancji do mleka w badaniach na zwierzętach, co stwarza potencjalne ryzyko dla niemowląt. U pacjentów prowadzących pojazdy zaleca się ostrożność z uwagi na możliwość wystąpienia zawrotów głowy i senności, a także ryzyko hipoglikemii przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika. Brak jest danych dotyczących interakcji leku z alkoholem, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka.
W populacji seniorów PHINGROUM może być stosowany bez konieczności modyfikacji dawki. Natomiast u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania w zależności od stopnia niewydolności oraz monitorowanie funkcji nerek przed i w trakcie terapii. W przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby nie jest wymagane zmienianie dawki, jednak brak danych dotyczących ciężkich zaburzeń wątroby nakazuje zachowanie szczególnej ostrożności podczas stosowania leku w tej grupie pacjentów.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – PHINGROUM 100 mg
-
Przeciwwskazania
Lek PHINGROUM, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w postaci tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Reakcje nadwrażliwości mogą mieć różny stopień nasilenia, od łagodnych do ciężkich, co wymaga szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii. Niezależnie od dawki (25 mg, 50 mg, 100 mg), przeciwwskazania pozostają takie same. Tabletki mają różne rozmiary: 5,9-6,3 mm (25 mg), 7,9-8,3 mm (50 mg) oraz 9,9-10,4 mm (100 mg), a ich barwa jest odpowiednio jasnoróżowa, jasnopomarańczowa i jasnobrązowa. PHINGROUM zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg na tabletkę), co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
W przypadku potwierdzonej nadwrażliwości na sytagliptynę lub substancje pomocnicze, stosowanie PHINGROUM jest bezwzględnie przeciwwskazane, a lekarz powinien rozważyć alternatywne metody leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z nieustalonymi reakcjami alergicznymi na leki z grupy inhibitorów DPP-4, do której należy sytagliptyna. W takich przypadkach wskazane jest przeprowadzenie specjalistycznych testów alergologicznych przed włączeniem terapii lub wybór innych leków przeciwcukrzycowych. Podsumowując, kluczowym kryterium wykluczającym stosowanie PHINGROUM jest nadwrażliwość na składniki preparatu, co wymaga dokładnej analizy historii alergii pacjenta i świadomego doboru terapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przeciwwskazania – PHINGROUM 100 mg
-
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny, substancji czynnej produktu PHINGROUM, wykazały toksyczne działanie na wątrobę i nerki u gryzoni przy ekspozycji przekraczającej 58-krotność dawek klinicznych, przy czym brak efektów toksycznych obserwowano do 19-krotnego narażenia, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości siekaczy przy ekspozycji >67-krotnej, jednak przy 58-krotnym narażeniu nie odnotowano wpływu na zęby. U psów przy około 23-krotnym narażeniu pojawiły się przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, nadmierne ślinienie), a także niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie zaobserwowano tych efektów. Badania genotoksyczności i rakotwórczości wykazały brak działania genotoksycznego oraz karcynogennego u myszy, natomiast u szczurów przy ekspozycji >58-krotnej zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby, prawdopodobnie wtórny do przewlekłej hepatotoksyczności. Margines bezpieczeństwa dla tych efektów wynosi 19-krotność narażenia klinicznego, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu sytagliptyny na płodność u szczurów przy ekspozycji do 29-krotnej dawki klinicznej, choć przy wyższych dawkach odnotowano niewielkie zwiększenie częstości zniekształceń żeber u płodów. U królików toksyczność dla organizmu matki pojawiła się przy ekspozycji >29-krotnej dawki klinicznej. Sytagliptyna przenikała do mleka karmiących samic szczurów z wskaźnikiem mleko/osocze 4:1, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa stosowania w okresie laktacji. Podsumowując, szeroki margines bezpieczeństwa oraz brak istotnych efektów toksycznych przy narażeniach zbliżonych do klinicznych potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa sytagliptyny w dawkach terapeutycznych produktu PHINGROUM.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – PHINGROUM 100 mg
ataksja, badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, działanie hepatotoksyczne, genotoksyczność sytagliptyny, margines bezpieczeństwa, neurotoksyczność, nieprawidłowości siekaczy, nowotwory wątroby, objaw neurologiczny, płodność, potencjał rakotwórczy, przenikanie sytagliptyny do mleka, rakotwórczość, rozwój przedpourodzeniowy, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sytagliptyny, toksyczność wątrobowo-nerkowa, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych -
Skład i postać leku
PHINGROUM jest dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających sytagliptynę chlorowodorek jednowodny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 25 mg, 50 mg lub 100 mg substancji czynnej. Produkt charakteryzuje się niską zawartością sodu, poniżej 1 mmol (23 mg) na dawkę, co jest istotne dla pacjentów z ograniczeniami dietetycznymi. Tabletki różnią się kolorem i rozmiarem: 25 mg – jasnoróżowe, 5,9-6,3 mm; 50 mg – jasnopomarańczowe, 7,9-8,3 mm z wytłoczonym oznaczeniem „50”; 100 mg – jasnobrązowe, 9,9-10,4 mm. Skład tabletki obejmuje substancje pomocnicze takie jak celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna oraz sodu stearylofumaran, a otoczka zawiera m.in. alkohol poliwinylowy, makrogol 3350, talk oraz barwniki (tlenki żelaza i tytanu dwutlenek E171).
Produkt jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium i dostępny w opakowaniach zawierających od 14 do 98 tabletek, z okresem ważności wynoszącym 2 lata od daty produkcji. PHINGROUM nie wymaga specjalnych warunków przechowywania, może być przechowywany w temperaturze pokojowej. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani konieczności stosowania specjalnych środków ostrożności przy utylizacji niewykorzystanych tabletek lub odpadów. Informacje te są istotne dla zapewnienia prawidłowego stosowania i bezpieczeństwa farmakoterapii z wykorzystaniem sytagliptyny.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – PHINGROUM 100 mg
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, karboksymetyloskrobia sodowa, krzemionka koloidalna, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, sodu stearylofumaran, środek poślizgowy, substancja czynna, substancja rozsadzająca, substancja wypełniająca, sytagliptyna, sytagliptyna chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, tlenek żelaza, wapnia wodorofosforan -
Specjalne ostrzeżenia
Produkt leczniczy PHINGROUM zawierający sytagliptynę (inhibitor DPP-4) w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Istotnym ryzykiem jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, które objawia się uporczywym, silnym bólem brzucha i wymaga natychmiastowego odstawienia leku oraz wdrożenia diagnostyki. W przypadku potwierdzenia zapalenia trzustki terapia PHINGROUM powinna zostać bezwzględnie przerwana, a ponowne podanie leku jest przeciwwskazane. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wywiadem zapalenia trzustki, monitorując ich stan kliniczny pod kątem nawrotu choroby.
Ryzyko hipoglikemii podczas stosowania PHINGROUM zależy od schematu terapeutycznego. W monoterapii oraz w terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ częstość hipoglikemii jest porównywalna z placebo. Natomiast w terapii łączonej z insuliną lub pochodnymi sulfonylomocznika obserwuje się zwiększoną częstość epizodów hipoglikemii, co wymaga rozważenia redukcji dawek tych leków. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie na podstawie odpowiedzi klinicznej i wartości glikemii, aby minimalizować ryzyko niedocukrzenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Specjalne ostrzeżenia – PHINGROUM
agonista receptora PPARγ, ból brzucha, cukrzyca typu 1, glikemia, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, monoterapia, niedocukrzenie, ostre zapalenie trzustki, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, terapia skojarzona z insuliną, zapalenie trzustki -
Właściwości farmakodynamiczne
PHINGROUM to preparat zawierający sytagliptynę, silny i selektywny inhibitor dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn (GLP-1 i GIP) w osoczu, a w konsekwencji do glukozależnego wzrostu wydzielania insuliny oraz hamowania sekrecji glukagonu. Efektem jest poprawa kontroli glikemii, wyrażona m.in. redukcją HbA1c, obniżeniem glukozy na czczo oraz po posiłku. W przeciwieństwie do pochodnych sulfonylomocznika, sytagliptyna nie wywołuje hipoglikemii dzięki zależności działania od aktualnego stężenia glukozy. Preparat dostępny jest w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg w formie tabletek powlekanych, zawierających minimalną ilość sodu (<23 mg na dawkę), co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
Farmakokinetycznie sytagliptyna wykazuje wysoką selektywność wobec DPP-4, nie hamując enzymów DPP-8 i DPP-9, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa. Inkretyny GLP-1 i GIP, których aktywność jest przedłużona przez sytagliptynę, stymulują komórki beta trzustki do wydzielania insuliny poprzez szlaki zależne od cAMP, jednocześnie hamując wydzielanie glukagonu przez komórki alfa, co ogranicza produkcję glukozy w wątrobie. Ten mechanizm działania jest kluczowy dla utrzymania homeostazy glukozy i minimalizuje ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza w porównaniu do innych leków przeciwcukrzycowych. PHINGROUM jest zatem efektywnym i bezpiecznym lekiem wspomagającym kontrolę glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – PHINGROUM 100 mg
chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dieta niskosodowa, dipeptydylopeptydaza 4, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hiperglikemia, hipoglikemia, homeostaza glukozy, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, komórka alfa trzustki, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, produkcja glukozy w wątrobie, stężenie glukozy we krwi, sytagliptyna -
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Produkt leczniczy PHINGROUM zawierający sytagliptynę wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ wysokich dawek sytagliptyny na reprodukcję oraz przenikanie substancji do mleka, co stanowi podstawę do przeciwwskazania stosowania leku w okresie ciąży i laktacji. W praktyce klinicznej PHINGROUM nie powinien być stosowany u kobiet ciężarnych ani karmiących piersią, a pacjentki należy poinformować o konieczności wyboru między terapią a kontynuacją karmienia. W przypadku niezamierzonej ekspozycji w ciąży, wskazane jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie ścisłego monitorowania matki i płodu.
Wpływ sytagliptyny na płodność u ludzi pozostaje nieustalony, gdyż dostępne dane pochodzą wyłącznie z badań przedklinicznych, które nie wykazały negatywnego wpływu na płodność u zwierząt. Z tego względu, u pacjentek planujących ciążę zaleca się przejście na alternatywne, bezpieczne metody leczenia przeciwcukrzycowego oraz stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii PHINGROUM. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką ryzyko i dostępne opcje terapeutyczne, podkreślając brak jednoznacznych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa sytagliptyny w okresie rozrodczym oraz konieczność indywidualizacji decyzji terapeutycznej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na płodność, ciążę i laktację – PHINGROUM 100 mg
alternatywna kontrola glikemii, badanie przedkliniczne, karmienie piersią, kobieta ciężarna, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, monitorowanie pacjenta, okres reprodukcyjny, PHINGROUM, płodność człowieka, przenikanie do mleka, przenikanie do mleka kobiecego, rozwój płodu, sytagliptyna, toksyczność, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Preparat PHINGROUM zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg wykazuje nieistotny klinicznie wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, co stanowi korzystny profil bezpieczeństwa w porównaniu z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi. Niemniej jednak, należy uwzględnić potencjalne działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i senność, które mogą upośledzać szybkość reakcji i czujność pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipoglikemii w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, które znacząco zwiększa zagrożenie dla bezpieczeństwa prowadzenia pojazdów poprzez zaburzenia świadomości, osłabienie i spowolnienie reakcji psychomotorycznych.
Lekarz ma obowiązek szczegółowo poinformować pacjenta o potencjalnym wpływie PHINGROUM na zdolność prowadzenia pojazdów, w tym o ryzyku wystąpienia zawrotów głowy, senności oraz hipoglikemii, zwłaszcza w terapii skojarzonej. Zalecane jest monitorowanie glikemii przed i podczas prowadzenia pojazdów oraz dostosowanie zaleceń do indywidualnej sytuacji klinicznej pacjenta. W przypadku monoterapii PHINGROUM prowadzenie pojazdów jest generalnie dozwolone z zachowaniem standardowych środków ostrożności, natomiast w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną wskazana jest zwiększona ostrożność, kontrola glikemii i posiadanie źródła glukozy. Dokumentacja przekazanych informacji i zaleceń w historii choroby jest niezbędna zarówno z punktu widzenia medycznego, jak i prawnego.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – PHINGROUM 100 mg
charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie leku, hipoglikemia, insulinoterapia, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, monitorowanie glikemii, monoterapia, pochodne sulfonylomocznika, senność, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zaburzenia psychomotoryczne, zaburzenia świadomości, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, źródło glukozy -
Wskazania do stosowania
PHINGROUM, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których kontrola glikemii za pomocą diety i aktywności fizycznej jest niewystarczająca. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii skojarzonej – dwuskładnikowej (z metforminą, pochodną sulfonylomocznika lub agonistą receptora PPARγ) oraz trójskładnikowej (w połączeniu z metforminą i pochodną sulfonylomocznika lub agonistą PPARγ). PHINGROUM jest również zalecany jako uzupełnienie insulinoterapii, z metforminą lub bez niej, u pacjentów, u których stała dawka insuliny wraz z dietą i ćwiczeniami nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii.
Preparat stanowi wartościową opcję terapeutyczną szczególnie u pacjentów z nietolerancją metforminy (np. dolegliwości żołądkowo-jelitowe) lub jej przeciwwskazaniami (np. zaburzenia czynności nerek). Dawkowanie sytagliptyny w zakresie 25–100 mg pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. PHINGROUM jest rekomendowany w sytuacjach, gdy monoterapia metforminą, maksymalna dawka pochodnej sulfonylomocznika lub terapia tiazolidynedionem nie zapewniają właściwej kontroli glikemii, a także jako element intensyfikacji leczenia u pacjentów wymagających terapii trójlekowej lub insulinoterapii.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – PHINGROUM 100 mg
agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, insulinoterapia, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, metformina, nietolerancja metforminy, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, terapia dwuskładnikowa, terapia trójlekowa, terapia trójskładnikowa, tiazolidynedion, wartości glikemii, zaburzenia czynności nerek