sytagliptyna
Sytagliptyna to doustny lek przeciwcukrzycowy z grupy inhibitorów dipeptydylopeptydazy-4 (DPP-4), stosowany w terapii cukrzycy typu 2. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu DPP-4, co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn (GLP-1 i GIP), które stymulują wydzielanie insuliny i hamują sekrecję glukagonu w sposób zależny od stężenia glukozy.
Lek charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa – nie wywołuje hipoglikemii w monoterapii i ma neutralny wpływ na masę ciała. Sytagliptyna może być stosowana w monoterapii lub w skojarzeniu z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika, tiazolidynedionami czy insuliną. Dostępna jest w dawkach 25, 50 i 100 mg, przy czym standardowa dawka to 100 mg raz dziennie.
Wskazaniem do stosowania sytagliptyny jest cukrzyca typu 2, szczególnie u pacjentów, u których metformina jest nietolerowana lub przeciwwskazana. Lek wymaga dostosowania dawki u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek. Badania kliniczne wykazały, że sytagliptyna nie zwiększa ryzyka sercowo-naczyniowego, co potwierdza jej bezpieczeństwo w długotrwałej terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Sigletic 25 mg
Profil interakcji sytagliptyny z innymi lekami cechuje się niskim ryzykiem klinicznie istotnych interakcji, co jest istotne w terapii cukrzycy typu 2. Metabolizm sytagliptyny odbywa się głównie przez CYP3A4 z udziałem CYP2C8, jednak u pacjentów z prawidłową funkcją nerek metabolizm wątrobowy ma marginalne znaczenie dla klirensu leku. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub ESRD metabolizm i interakcje mogą być bardziej istotne, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna). Sytagliptyna jest substratem glikoproteiny P i OAT3, przy czym probenecyd może hamować transport przez OAT3, jednak ryzyko kliniczne jest niskie. Jednoczesne stosowanie metforminy (1000 mg 2x/dobę) nie wpływa istotnie na farmakokinetykę sytagliptyny (50 mg), co potwierdza bezpieczeństwo terapii skojarzonej.
cukrzyca typu 2, cyklosporyna, CYP3A4, digoksyna, doustne leki antykoncepcyjne, ESRD, gliburyd, glikoproteina p, hiperglikemia, hipoglikemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor glikoproteiny p, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja lekowa, itrakonazol, izoenzym cytochromu P450, ketokonazol, klarytromycyna, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, metformina, OAT3, pochodna sulfonylomocznika, rozyglitazon, rytonawir, schyłkowa niewydolność nerek, symwastatyna, sytagliptyna, toksyczność digoksyny, transporter anionów organicznych-3, transporter kationów organicznych, warfaryna, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – PHINGROUM
Preparat PHINGROUM, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Stosowanie inhibitorów DPP-4, takich jak sytagliptyna, wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które wymaga natychmiastowego odstawienia leku i diagnostyki potwierdzającej. W przypadku potwierdzenia zapalenia trzustki, ponowne włączenie PHINGROUM jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nawrotu, zwłaszcza u pacjentów z historią zapalenia trzustki, u których konieczne jest szczegółowe monitorowanie i ocena korzyści do ryzyka terapii.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sitagliptin Grindeks 50 mg
Ocena wpływu Sitagliptin Grindeks (tabletki powlekane 25 mg, 50 mg, 100 mg), inhibitora DPP-4 stosowanego w leczeniu cukrzycy typu 2, na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn wskazuje na brak istotnego wpływu leku na te funkcje. Niemniej jednak, w trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i senność, które mogą upośledzać zdolność oceny sytuacji drogowej oraz czas reakcji. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko hipoglikemii, zwłaszcza w terapii skojarzonej z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną, co może prowadzić do poważnych zaburzeń koncentracji, widzenia i utraty przytomności, stanowiąc bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego.
cukrzyca typu 2, epizod hipoglikemii, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, inkretyny, insulina, monitorowanie glikemii, pochodne sulfonylomocznika, senność, Sitagliptin Grindeks, stężenie glukozy, sytagliptyna, terapia skojarzona, utrata przytomności, zaburzenia koncentracji, zaburzenia widzenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lonamo 50 mg
W praktyce klinicznej stosowanie sytagliptyny (lek Lonamo w dawkach 50 mg i 100 mg) u kobiet w ciąży i karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet ciężarnych są niewystarczające, a badania przedkliniczne wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję przy dużych dawkach, co skutkuje przeciwwskazaniem do stosowania leku w ciąży. W przypadku laktacji brak jest potwierdzonych danych dotyczących przenikania sytagliptyny do mleka kobiecego, jednak badania na zwierzętach wskazują na możliwość takiego przenikania, co stanowi potencjalne ryzyko dla dziecka i jest wskazaniem do unikania stosowania leku u kobiet karmiących. Lekarz powinien szczegółowo omówić z pacjentką ryzyko i korzyści terapii oraz rozważyć alternatywne metody leczenia.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Suprovia 100 mg
Produkt leczniczy Suprovia dostępny jest w formie tabletek powlekanych zawierających sytagliptynę chlorowodorek jednowodny w dawkach 50 mg oraz 100 mg, odpowiadających odpowiednio 50 mg i 100 mg sytagliptyny. Tabletki Suprovia 50 mg mają średnicę 8 mm ± 0,5 mm i są jasnobeżowe z oznaczeniem „S”, natomiast tabletki 100 mg są beżowe o średnicy około 10 mm. Skład rdzenia tabletek obejmuje wapnia wodorofosforan i celulozę mikrokrystaliczną jako substancje wypełniające, kroskarmelozę sodową jako środek rozsadzający, krzemionkę koloidalną bezwodną poprawiającą sypkość oraz substancje poślizgowe: sodu stearylofumaran i magnezu stearynian. Otoczka zawiera alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek, makrogol 3350, talk oraz tlenki żelaza nadające charakterystyczny beżowy kolor.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, otoczka tabletki, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, rdzeń tabletki, sodu stearylofumaran, środek rozsadzający, substancja czynna, substancja pomocnicza, sytagliptyna, sytagliptyna chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, tlenek żelaza, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Simlerid 25 mg
Simlerid, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, posiada jedno bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania – nadwrażliwość na substancję czynną lub składniki pomocnicze preparatu. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest szczegółowe zebranie wywiadu alergologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem wcześniejszych reakcji na inhibitory DPP-4, do których należy sytagliptyna. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się objawami skórnymi, oddechowymi lub anafilaktycznymi, co wymaga rygorystycznego przestrzegania przeciwwskazań w celu zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta.
analog GLP-1, cukrzyca typu 2, doustny lek przeciwcukrzycowy, inhibitor DPP-4, inhibitor SGLT-2, metformina, nadwrażliwość na substancję czynną, objaw skórny, pochodna sulfonylomocznika, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, Simlerid, sytagliptyna, tiazolidynedion, układ oddechowy, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Symgliptin 100 mg
Symgliptin (sytagliptyna) jest przeciwwskazany w okresie ciąży ze względu na brak wystarczających danych klinicznych oraz toksyczny wpływ wykazany w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych, szczególnie przy wysokich dawkach. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności przerwania terapii w przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia oraz rozważyć alternatywne metody kontroli glikemii o lepiej udokumentowanym profilu bezpieczeństwa. Brak jest danych klinicznych dotyczących przenikania sytagliptyny do mleka kobiecego, jednak badania na zwierzętach potwierdziły takie przenikanie, co stanowi potencjalne ryzyko dla niemowląt karmionych piersią. W związku z tym Symgliptin jest przeciwwskazany w okresie laktacji, a decyzja o kontynuacji leczenia powinna uwzględniać korzyści dla matki i ryzyko dla dziecka.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptin Adamed 50 mg
Sitagliptin Adamed stosowany jest w dawce standardowej 100 mg raz na dobę, zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwcukrzycowymi. W przypadku łączenia z metforminą i/lub agonistą receptora PPAR nie wymaga się modyfikacji dawek tych leków. Natomiast przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie zmniejszenia ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Pacjent powinien być poinformowany o konieczności przyjęcia pominiętej dawki jak najszybciej, jednak bez podwajania dawki w tym samym dniu. Przed rozpoczęciem terapii i w trakcie leczenia należy monitorować czynność nerek, gdyż dawkowanie Sitagliptin Adamed wymaga dostosowania w zależności od stopnia niewydolności nerek.
agonista receptora PPAR, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka leku, hemodializa, hipoglikemia, insulina, lek przeciwcukrzycowy, metformina, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, terapia skojarzona, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin +pharma
Produkt leczniczy Sitagliptin +pharma, inhibitor DPP-4, nie jest wskazany do stosowania u pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w leczeniu kwasicy ketonowej. Istnieje ryzyko rozwoju ostrego zapalenia trzustki, które może manifestować się uporczywym, silnym bólem brzucha; w przypadku podejrzenia tego stanu należy natychmiast odstawić lek. W literaturze opisano rzadkie, ale ciężkie przypadki martwiczego lub krwotocznego zapalenia trzustki, które mogły prowadzić do zgonu. Hipoglikemia jest rzadkością przy monoterapii lub terapii skojarzonej z lekami niepowodującymi hipoglikemii, jednak jej ryzyko wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga rozważenia redukcji ich dawek. Sytagliptyna jest wydalana przez nerki, dlatego u pacjentów z GFR <45 ml/min lub schyłkową niewydolnością nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania, aby utrzymać stężenia terapeutyczne zbliżone do tych u osób z prawidłową funkcją nerek.
agonista receptora PPAR-γ, anafilaksja, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, GFR, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sitagliptin +pharma 50 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, choć rzadko wiąże się z poważnymi działaniami niepożądanymi, wymaga szczegółowej oceny klinicznej i monitorowania. Badania kliniczne wykazały, że jednorazowa dawka do 800 mg (8-krotnie przekraczająca maksymalną dawkę terapeutyczną 100 mg) powoduje jedynie minimalne, nieistotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc w EKG. Wielokrotne podawanie dawek do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz do 400 mg/dobę przez 28 dni nie wiązało się z istotnymi działaniami niepożądanymi zależnymi od dawki. W przypadku przedawkowania zaleca się usunięcie niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego, monitorowanie stanu pacjenta, w tym kontrolę elektrokardiograficzną, oraz leczenie objawowe dostosowane do stanu klinicznego. Hospitalizacja jest wskazana przy wystąpieniu istotnych objawów lub zaburzeń parametrów życiowych.
dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, dializoterapia, dysfagia, działanie niepożądane, elektrokardiogram, hemodializa, hospitalizacja, leczenie objawowe, niewchłonięty lek, odstęp QTc, parametry życiowe, postępowanie diagnostyczno-terapeutyczne, profil bezpieczeństwa, sytagliptyna, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Suprovia 100 mg
Sytagliptyna, podawana doustnie w dawce 100 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z medianą Tmax wynoszącą 1-4 godziny oraz wysoką biodostępnością około 87%. Średnie osoczowe AUC wynosi 8,52 μM•h, a Cmax osiąga 950 nM. Lek wykazuje liniową zależność AUC od dawki, natomiast Cmax i C24h nie są proporcjonalne do dawki. Objętość dystrybucji po podaniu dożylnym wynosi około 198 litrów, a wiązanie z białkami osocza jest niskie (38%). Eliminacja sytagliptyny odbywa się głównie przez nerki w postaci niezmienionej (79% wydalane z moczem), z okresem półtrwania około 12,4 godziny i klirensem nerkowym około 350 ml/min. Metabolizm jest ograniczony, głównie przez CYP3A4 i CYP2C8, bez istotnego ryzyka interakcji lekowych związanych z układem cytochromu P450. Hemodializa usuwa około 13,5% leku w ciągu 3-4 godzin.
aktywne wydzielanie kanalikowe, biodostępność bezwzględna, ciężkie zaburzenia czynności nerek, cukrzyca typu 2, CYP2C8, CYP3A4, glikoproteina p, hemodializa, klirens nerkowy, łagodne zaburzenia czynności nerek, maksymalne stężenie w osoczu, okres półtrwania, podeszły wiek, schyłkowa niewydolność nerek, skala Child-Pugh, sytagliptyna, transporter anionów organicznych-3, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, wiązanie z białkami osocza, wskaźnik masy ciała, zaburzenia czynności wątroby, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Simlerid 100 mg
Sytagliptyna, substancja czynna leku Simlerid, jest silnym i wysoce selektywnym inhibitorem enzymu dipeptydylopeptydazy 4 (DPP-4), co prowadzi do zwiększenia stężenia aktywnych inkretyn GLP-1 i GIP. Mechanizm działania opiera się na glukozależnym zwiększeniu wydzielania insuliny przez komórki beta trzustki oraz jednoczesnym zmniejszeniu wydzielania glukagonu przez komórki alfa, co skutkuje ograniczeniem wytwarzania glukozy w wątrobie i poprawą kontroli glikemii. W efekcie u pacjentów z cukrzycą typu 2 obserwuje się istotne klinicznie obniżenie hemoglobiny glikowanej A1c (HbA1c) oraz redukcję stężenia glukozy na czczo i po posiłku. W przeciwieństwie do pochodnych sulfonylomocznika, sytagliptyna nie stymuluje wydzielania insuliny przy niskim stężeniu glukozy, co minimalizuje ryzyko hipoglikemii.
biosynteza insuliny, cukrzyca typu 2, cykliczny AMP, dipeptydylopeptydaza 4, glikemia, glukagon, glukagonopodobny peptyd-1, hemoglobina glikowana, hipoglikemia, homeostaza glukozy, hormon inkretynowy, inhibitor DPP-4, komórka beta, komórka beta trzustki, kontrola glikemii, lek hipoglikemizujący, lek przeciwcukrzycowy, pochodna sulfonylomocznika, polipeptyd insulinotropowy, stężenie insuliny, sytagliptyna, wychwyt glukozy, wydzielanie glukagonu, wydzielanie insuliny, wytwarzanie glukozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Sitaformil duo 50 mg + 1000 mg
Sitaformil duo, zawierający sytagliptynę (50 mg) i metforminę (1000 mg), wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które należy uwzględnić w terapii pacjentów z cukrzycą typu 2. Szczególnie istotne jest przerwanie stosowania leku przed badaniami z użyciem środków kontrastowych zawierających jod oraz kontynuowanie terapii dopiero po co najmniej 48 godzinach i ocenie czynności nerek. Leki wpływające na funkcję nerek, takie jak NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz diuretyki pętlowe, mogą zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej, dlatego wymagana jest ścisła kontrola czynności nerek i glikemii. Inhibitory transporterów nerkowych (np. ranolazyna, wandetanib) mogą podnosić ekspozycję na metforminę, co również wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawki. Dodatkowo, glikokortykosteroidy, agoniści receptorów beta-2 oraz niektóre diuretyki mogą wywoływać hiperglikemię, co wymaga dostosowania leczenia przeciwcukrzycowego.
agoniści receptorów beta-2-adrenergicznych, antagoniści receptora angiotensyny II, cukrzyca typu 2, farmakokinetyka, glikokortykosteroidy, glikoproteina p, glukoneogeneza, hipoglikemia, inhibitory ACE, inhibitory COX-2, inhibitory CYP3A4, inhibitory transporterów nerkowych, izoenzymy CYP450, kwasica mleczanowa, leki moczopędne, metformina, niesteroidowe leki przeciwzapalne, ostre uszkodzenie nerek, schyłkowa niewydolność nerek, środki kontrastowe jodowe, substancje czynne, sytagliptyna, transporter anionów organicznych-3, transporter kationów organicznych 2, transporter MATE, zatrucie digoksyną - Leksykon leków
Interakcje leku – Asitalip Combo 50 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Asitalip Combo, zawierający sytagliptynę 50 mg oraz metforminę 1000 mg podawane dwukrotnie na dobę, wykazuje brak istotnych zmian farmakokinetycznych obu substancji przy jednoczesnym stosowaniu. Kluczowe przeciwwskazania obejmują spożywanie alkoholu, które znacząco zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej, zwłaszcza w stanach głodzenia, niedożywienia oraz zaburzeń czynności wątroby. Przerwanie terapii jest konieczne przed badaniami z użyciem jodowych środków kontrastowych, z wznowieniem leczenia dopiero po 48 godzinach i potwierdzeniu stabilnej funkcji nerek. Leki takie jak NLPZ, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II oraz diuretyki pętlowe mogą negatywnie wpływać na czynność nerek i zwiększać ryzyko kwasicy mleczanowej, co wymaga monitorowania funkcji nerek podczas ich stosowania z Asitalip Combo.
agoniści receptorów beta-2, antagoniści receptora angiotensyny II, cukrzyca typu 2, cyklosporyna, cymetydyna, CYP2C8, CYP3A4, digoksyna, dolutegrawir, dysfagia, farmakokinetyka, filtracja kłębuszkowa, gliburyd, glikogenoliza, glikokortykosteroidy, glikoproteina p, hipoglikemia, inhibitory ACE, inhibitory COX-2, insulinooporność, itrakonazol, jodowe środki kontrastowe, ketokonazol, klarytromycyna, kwasica mleczanowa, leki moczopędne, metformina, nefropatia pokontrastowa, niesteroidowe leki przeciwzapalne, probenecyd, ranolazyna, rozyglitazon, rytonawir, schyłkowa niewydolność nerek, symwastatyna, sytagliptyna, transporter anionów organicznych-3, transporter kationów organicznych 2, transporter MATE, wandetanib, warfaryna - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Suprovia 100 mg
Suprovia, zawierająca sytagliptynę w dawkach 50 mg i 100 mg, jest wskazana do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których kontrola glikemii za pomocą diety i ćwiczeń jest niewystarczająca. Lek może być stosowany jako monoterapia u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją metforminy, a także w terapii skojarzonej z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPAR. Standardowa dawka wynosi 100 mg raz na dobę, niezależnie od schematu terapeutycznego. Tabletki 50 mg są jasnobeżowe, o średnicy 8 mm, a 100 mg – beżowe, o średnicy około 10 mm.
agonista receptora PPAR, chlorowodorek jednowodny, cukrzyca typu 2, dieta i ćwiczenia fizyczne, insulinoterapia, kontrola glikemii, lek przeciwcukrzycowy, metformina, monoterapia, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia dwuskładnikowa doustna, terapia skojarzona, terapia trójskładnikowa doustna, tiazolidynedion - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy
Produkt leczniczy Sytagliptyna + Metforminy chlorowodorek Reddy jest wskazany wyłącznie w leczeniu cukrzycy typu 2 i przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w terapii kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny, inhibitora DPP-4, wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które wymaga natychmiastowego odstawienia leku i diagnostyki różnicowej; ponowne leczenie jest przeciwwskazane po potwierdzeniu zapalenia. Metformina może powodować rzadkie, ale ciężkie powikłanie w postaci kwasicy mleczanowej, szczególnie przy pogorszeniu czynności nerek (GFR < 30 ml/min), odwodnieniu, niewydolności wątroby, nadmiernym spożyciu alkoholu czy stosowaniu leków nefrotoksycznych (NLPZ, leki moczopędne, przeciwnadciśnieniowe). Objawy kwasicy mleczanowej obejmują m.in. duszność kwasiczą, ból brzucha, skurcze mięśni, a w badaniach laboratoryjnych obserwuje się pH krwi < 7,35 oraz stężenie mleczanów > 5 mmol/l. Monitorowanie GFR jest obligatoryjne przed i w trakcie terapii.
anafilaksja, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, duszność kwasicza, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, jodowy środek kontrastowy, ketoza, kwasica ketonowa, kwasica mleczanowa, lek moczopędny, martwicze zapalenie trzustki, metformina, nadciśnienie tętnicze, nefropatia kontrastowa, neuropatia obwodowa, niedokrwistość, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, odwodnienie, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodne sulfonylomocznika, sytagliptyna, witamina B12, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin Polpharma 25 mg
Dane toksykologiczne dotyczące sytagliptyny wykazują, że jej stosowanie w dawkach terapeutycznych u ludzi cechuje się szerokim marginesem bezpieczeństwa. Toksyczność wątrobowa i nerkowa u gryzoni pojawiała się jedynie przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom kliniczny, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie obserwowano negatywnych efektów. U szczurów nieprawidłowości siekaczy występowały przy narażeniu >67-krotnym, ale nie przy 58-krotnym w badaniu 14-tygodniowym. U psów objawy neurologiczne i mięśniowe pojawiały się przy około 23-krotnym narażeniu, natomiast przy 6-krotnym nie stwierdzono zmian. Brak genotoksyczności potwierdza niskie ryzyko mutagenne, a działanie rakotwórcze ogranicza się do szczurów, u których nowotwory wątroby były wtórne do hepatotoksyczności przy ekspozycji >58-krotnej. W badaniach reprodukcyjnych nie wykazano istotnych negatywnych efektów przy narażeniach do 29-krotnych, a obserwowane zmiany u zwierząt nie przekładają się na ryzyko u ludzi.
ataksja, badanie genotoksyczne, badanie rakotwórcze, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie hepatotoksyczne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, ekspozycja u człowieka, genotoksyczność sytagliptyny, gruczolak wątroby, miotoksyczność, narażenie kliniczne, narażenie ustrojowe, neurotoksyczność, nieprawidłowości siekaczy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, rozwój przed- i pourodzeniowy, stężenie w mleku, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność wątrobowo-nerkowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerwów, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zaburzenia koordynacji ruchowej, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sitagliptin +pharma 50 mg
Produkt leczniczy Sitagliptin +pharma, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg w postaci tabletek powlekanych, jest przeciwwskazany w okresie ciąży oraz karmienia piersią ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u tych grup pacjentek. Badania przedkliniczne wykazały toksyczny wpływ sytagliptyny na procesy reprodukcyjne przy wysokich dawkach oraz przenikanie leku do mleka samic, co sugeruje potencjalne ryzyko dla płodu i niemowląt. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii oraz o natychmiastowym zgłoszeniu zajścia w ciążę, co wymaga odstawienia leku i wdrożenia alternatywnej metody kontroli glikemii zgodnej z aktualnymi wytycznymi.
ekspozycja niemowląt, farmakodynamika leku, farmakoterapia sytagliptyną, kontrola glikemii, leczenie sytagliptyną, metoda antykoncepcji, przenikanie do mleka kobiecego, różnice międzygatunkowe, Sitagliptin, stosowanie sytagliptyny, sytagliptyna, tabletki powlekane, toksyczność reprodukcyjna, wiek rozrodczy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptin Aurovitas 100 mg
Sitagliptin Aurovitas, zawierający sytagliptynę w dawce 100 mg, stosowany jest doustnie raz na dobę, niezależnie od posiłków. W terapii skojarzonej z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, natomiast przy jednoczesnym stosowaniu pochodnych sulfonylomocznika lub insuliny zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć ją jak najszybciej, unikając podwójnej dawki w tym samym dniu. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest ocena czynności nerek, a dawkowanie sytagliptyny dostosowuje się w zależności od wartości GFR: 100 mg/dobę przy GFR ≥ 45 mL/min, 50 mg/dobę przy GFR 30-45 mL/min, 25 mg/dobę przy GFR 15-30 mL/min oraz 25 mg/dobę u pacjentów z ESRD (<15 mL/min), niezależnie od dializ.
agonista receptora PPARγ, badanie kliniczne, czynność nerek, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hipoglikemia, lek przeciwcukrzycowy, pochodna sulfonylomocznika, podanie doustne, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, tabletka powlekana, terapia skojarzona, współczynnik GFR, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Adimuplan
Adimuplan, zawierający sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w terapii kwasicy ketonowej. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się uporczywym, silnym bólem brzucha, które może prowadzić do poważnych powikłań, w tym martwiczego lub krwotocznego zapalenia trzustki. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i niekontynuowanie terapii sytagliptyną po potwierdzeniu rozpoznania. Ryzyko hipoglikemii jest niskie podczas monoterapii, ale wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub sulfonylomocznika, co wymaga dostosowania dawek tych leków. U pacjentów z GFR < 45 ml/min oraz u osób z ESRD konieczna jest modyfikacja dawkowania, aby uniknąć toksyczności związanej z upośledzonym wydalaniem nerkowym.
Adimuplan, agonista receptora PPARγ, anafilaksja, autoimmunologiczna choroba skóry, ciężka reakcja nadwrażliwości, cukrzyca typu 1, cukrzycowa kwasica ketonowa, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, lek przeciwcukrzycowy, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, wydalanie przez nerki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Przedawkowanie – SITAGLIPTIN BIOTON 50 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, choć rzadko wiąże się z poważnymi działaniami niepożądanymi, wymaga szczególnej uwagi klinicznej. Badania kliniczne wykazały, że pojedyncze dawki do 800 mg oraz dawki wielokrotne do 600 mg/dobę przez 10 dni i 400 mg/dobę przez 28 dni nie powodowały istotnych klinicznie działań niepożądanych zależnych od dawki. Jedynym obserwowanym efektem było minimalne wydłużenie odstępu QTc w EKG przy dawce 800 mg, które nie stanowiło bezpośredniego zagrożenia dla pacjenta. W przypadku przedawkowania zaleca się eliminację niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego, monitorowanie parametrów życiowych, w tym EKG, oraz leczenie objawowe w warunkach szpitalnych. Potencjalne objawy mogą obejmować nasilenie działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego oraz teoretyczne zaburzenia elektrolitowe, choć brak jest danych o ich dawkach progowych.
dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, elektrokardiogram, eliminacja leku, hemodializa, leczenie objawowe, lek przeciwcukrzycowy, monitorowanie kliniczne, parametry życiowe, przedawkowanie sytagliptyny, przedłużona hemodializa, sytagliptyna, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Metsigletic 50 mg + 850 mg
Lek Metsigletic, zawierający sytagliptynę (50 mg) w połączeniu z metforminą (850 mg lub 1000 mg), wykazuje zróżnicowany profil bezpieczeństwa z działaniami niepożądanymi o różnej częstości i nasileniu. W badaniach klinicznych i monitoringu po wprowadzeniu do obrotu zaobserwowano m.in. hipoglikemię (częstość wzrasta do 13,8% przy jednoczesnym stosowaniu z pochodnymi sulfonylomocznika oraz 10,9% z insuliną), zapalenie trzustki (0,3% w grupie sytagliptyny vs 0,2% placebo), reakcje nadwrażliwości, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha) oraz rzadkie, ale poważne powikłania jak kwasica mleczanowa i niedobór witaminy B12. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) i bardzo rzadko (<1/10 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na konieczność monitorowania funkcji nerek i wątroby oraz potencjalne interakcje zwiększające ryzyko hipoglikemii i obrzęków obwodowych.
artropatia, cukrzyca typu 2, EGFR, hipoglikemia, kwasica mleczanowa, metformina, niedobór witaminy B12, niedokrwistość megaloblastyczna, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon substancji czynnych
Metformina – Dawkowanie i sposób podawania
Metformina jest podstawowym lekiem przeciwcukrzycowym, którego dawkowanie należy indywidualizować w zależności od czynności nerek, wieku pacjenta oraz formy farmaceutycznej. U dorosłych z prawidłowym GFR (≥ 90 ml/min) dawka początkowa metforminy o natychmiastowym uwalnianiu wynosi zwykle 500-850 mg 2-3 razy na dobę, z maksymalną dawką do 3000 mg/dobę, podawaną podczas posiłków. W przypadku form o przedłużonym uwalnianiu (XR, SR) dawka początkowa to 500 mg raz na dobę wieczorem, z maksymalną dawką 2000 mg/dobę. Dawkowanie należy dostosowywać co 10-15 dni na podstawie glikemii, stopniowo zwiększając dawkę w celu poprawy tolerancji przewodu pokarmowego. U pacjentów z upośledzoną czynnością nerek dawki są odpowiednio redukowane: przy GFR 45-59 ml/min maksymalna dawka to 2000 mg, przy GFR 30-44 ml/min – 1000 mg, a poniżej 30 ml/min metformina jest przeciwwskazana. U osób starszych (≥ 65 lat) konieczna jest częstsza kontrola funkcji nerek i ostrożne dawkowanie. Metformina może być stosowana w monoterapii lub w skojarzeniu z insuliną, gdzie dawkę insuliny dostosowuje się indywidualnie do wyników glikemii.
czynność nerek, GFR, hipoglikemia, kontrola glikemii, kwasica mleczanowa, lek przeciwcukrzycowy, metformina, monoterapia, natychmiastowe uwalnianie, nieprawidłowa glikemia na czczo, nieprawidłowa tolerancja glukozy, objaw niepożądany, PCOS, pochodna sulfonylomocznika, produkt złożony, przedłużone uwalnianie, przesączanie kłębuszkowe, przewód pokarmowy, stan przedcukrzycowy, stężenie glukozy we krwi, sytagliptyna, terapia skojarzona, wildagliptyna, zaburzenie czynności nerek, zespół policystycznych jajników - Leksykon leków
Skład i postać leku – Symgliptin 25 mg
Produkt leczniczy Symgliptin zawiera substancję czynną sytagliptynę w postaci chlorowodorku jednowodnego, dostępną w tabletkach powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg. Tabletki różnią się wymiarami: 25 mg (średnica 6,1 mm, grubość 3,0 mm), 50 mg (średnica 7,9 mm, grubość 3,6 mm) oraz 100 mg (średnica 9,9 mm, grubość 4,7 mm), każda z charakterystycznym wytłoczeniem („S17″/”H”, „S16″/”H”, „S15″/”H” odpowiednio). Otoczka tabletek zawiera składniki takie jak alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 4000 (E1521), talk (E553b) oraz barwniki żelaza tlenek czerwony i żółty (E172), różniące się w zależności od dawki (Opadry II Pink 85F540099 dla 25 mg i 100 mg oraz Opadry II Pink 85F540265 dla 50 mg). Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną (E460), wapnia wodorofosforan (E341), kroskarmelozę sodową (E468), magnezu stearynian (E470b) oraz sodu stearylofumaran, które wpływają na właściwości fizykochemiczne i farmaceutyczne preparatu.
alkohol poliwinylowy, celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, makrogol, sodu stearylofumaran, substancja poślizgowa, substancja przeciwzbrylająca, substancja rozsadzająca, sytagliptyna, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sitagliptin Aflofarm 100 mg
Stosowanie sytagliptyny (Sitagliptin Aflofarm) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności ze względu na brak wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo leku w tych grupach. Badania przedkliniczne wykazały toksyczny wpływ na reprodukcję przy wysokich dawkach, jednak brak jednoznacznych dowodów u ludzi. W ciąży lek nie powinien być stosowany, a pacjentki powinny być poinformowane o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas terapii. W przypadku karmienia piersią brak jest danych dotyczących przenikania sytagliptyny do mleka kobiecego, choć badania na zwierzętach sugerują taką możliwość, co rodzi potencjalne ryzyko dla niemowląt. Z tego powodu zaleca się unikanie stosowania leku podczas laktacji lub rozważenie alternatywnych metod karmienia.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks 50 mg + 850 mg
Preparat Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks, zawierający sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę chlorowodorek (850 mg lub 1000 mg), jest przeciwwskazany w okresie ciąży oraz karmienia piersią. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania sytagliptyny u kobiet ciężarnych są niewystarczające, a badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję przy wysokich dawkach. Metformina, choć w ograniczonym zakresie, nie wykazuje zwiększonego ryzyka wad wrodzonych i nie wpływa negatywnie na przebieg ciąży czy rozwój płodu. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, lek należy natychmiast odstawić i przejść na insulinoterapię, która jest bezpieczniejszą opcją terapeutyczną w ciąży. Ponadto, zarówno sytagliptyna, jak i metformina przenikają do mleka szczurów, a metformina wykazuje przenikanie do mleka ludzkiego w niewielkich ilościach, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania preparatu u kobiet karmiących piersią.
antykoncepcja, badanie na zwierzętach, cukrzyca, insulinoterapia, karmienie piersią, kobieta ciężarna, kobieta w wieku rozrodczym, laktacja, leczenie alternatywne, metformina chlorowodorek, poród, przenikanie do mleka, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, Sitagliptin + Metformin hydrochloride, sytagliptyna, wada wrodzona, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lonamo 50 mg
Lek Lonamo (sytagliptyna) w dawkach 50 mg i 100 mg wykazuje profil bezpieczeństwa, który wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak ostre, martwicze lub krwotoczne zapalenie trzustki, reakcje nadwrażliwości (w tym anafilaksja), hipoglikemia (częstość 4,7-13,8% w skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika oraz 9,6% z insuliną), śródmiąższowa choroba płuc, ciężkie reakcje skórne (np. zespół Stevensa-Johnsona) oraz zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność. Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania, gdzie hipoglikemia i ból głowy występują często, a trombocytopenia i zawroty głowy niezbyt często. W badaniu TECOS, obejmującym 7332 pacjentów leczonych sytagliptyną, częstość ciężkich działań niepożądanych była porównywalna z placebo, a częstość ciężkiej hipoglikemii wynosiła 2,7% u pacjentów stosujących insulinę i/lub sulfonylomoczniki oraz 1,0% u pacjentów bez takiego leczenia.
artropatia, badanie TECOS, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, odpowiedź anafilaktyczna, ostra niewydolność nerek, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, śródmiąższowa choroba płuc, sytagliptyna, trombocytopenia, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności nerek, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej nosogardła, zapalenie kości i stawów, zapalenie naczyń skóry, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks 50 mg + 1000 mg
Dobór dawki preparatu Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks powinien być indywidualizowany, uwzględniając aktualny schemat leczenia, skuteczność terapii oraz tolerancję leku. Maksymalna dobowa dawka sytagliptyny nie powinna przekraczać 100 mg. W zależności od grupy pacjentów (monoterapia metforminą, terapia skojarzona z pochodną sulfonylomocznika, agonistą receptora PPARγ, insuliną) zaleca się stosowanie 50 mg sytagliptyny dwa razy na dobę wraz z odpowiednią dawką metforminy, przy czym w niektórych przypadkach konieczne jest zmniejszenie dawki sulfonylomocznika lub insuliny w celu ograniczenia ryzyka hipoglikemii. Preparat dostępny jest w tabletkach zawierających 50 mg sytagliptyny oraz 850 mg lub 1000 mg metforminy chlorowodorku, które należy przyjmować dwa razy dziennie podczas posiłku, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
agonista receptora PPARγ, chlorowodorek, dawkowanie leku, działanie niepożądane, hipoglikemia, insulina, kwasica mleczanowa, leczenie skojarzone, metformina, monoterapia metforminą, pochodna sulfonylomocznika, preparat złożony, przewód pokarmowy, sytagliptyna, współczynnik przesączania kłębuszkowego, wyrównanie glikemii, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ansifora 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sytagliptyny, substancji czynnej leku Ansifora, wykazały toksyczność narządową (wątroba, nerki) u gryzoni przy narażeniu przekraczającym 58-krotnie ekspozycję kliniczną, przy czym brak efektów toksycznych przy 19-krotnym przekroczeniu wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów stwierdzono nieprawidłowości siekaczy przy narażeniu >67x, jednak bez wpływu przy 58x. U psów dawki powodujące ~23-krotne narażenie wywołały przemijające objawy neurotoksyczne (m.in. ataksja, drżenie, ślinienie się) oraz niewielkie zwyrodnienie mięśni szkieletowych, natomiast przy 6-krotnym narażeniu nie obserwowano tych efektów. Testy genotoksyczności były negatywne, a potencjał rakotwórczy ograniczał się do wzrostu częstości gruczolaków i raków wątroby u szczurów przy narażeniu >58x, co wiązało się z przewlekłą hepatotoksycznością i nie jest uznawane za istotne dla ludzi ze względu na margines bezpieczeństwa (19x).
Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność szczurów ani na rozwój przed- i pourodzeniowy przy ekspozycji do 29-krotności dawki klinicznej, choć zaobserwowano niewielkie zwiększenie zniekształceń żeber u płodów szczurów przy narażeniu >29x. U królików toksyczność matczyna pojawiła się przy dawkach >29-krotnych. Sytagliptyna przenika do mleka szczurów z wysokim wskaźnikiem mleko/osocze 4:1, co może mieć znaczenie kliniczne u kobiet karmiących, choć różnice gatunkowe należy uwzględnić. Podsumowując, wszystkie toksyczne efekty występowały przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej dawki terapeutyczne u ludzi, a określone poziomy bez efektów potwierdzają bezpieczny profil stosowania Ansifory w warunkach klinicznych.
ataksja, badanie płodności, drżenie mięśniowe, działanie hepatotoksyczne, genotoksyczność, margines bezpieczeństwa, nieprawidłowości siekaczy, objawy neurologiczne, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, rak wątroby, sytagliptyna, toksyczne uszkodzenie nerwów, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność rozwojowa, toksyczność wątrobowo-nerkowa, wskaźnik mleko/osocze, zaburzenia oddechowe, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mifoglame 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne sytagliptyny, substancji czynnej leku Mifoglame, wykazały szeroki margines bezpieczeństwa w stosunku do narażenia terapeutycznego u ludzi. Toksyczne efekty na wątrobę i nerki u gryzoni pojawiały się przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom kliniczny, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie obserwowano zmian patologicznych. U szczurów nieprawidłowości siekaczy występowały powyżej 67-krotnego narażenia, a przy 58-krotnym poziomie nie stwierdzono wpływu na zęby. U psów objawy toksycznego uszkodzenia układu nerwowego oraz zwyrodnienie mięśni szkieletowych pojawiały się przy około 23-krotnym narażeniu, podczas gdy przy 6-krotnym narażeniu nie odnotowano działań niepożądanych. Badania genotoksyczności i kancerogenności wskazały na brak działania mutagennego oraz kancerogennego u myszy, natomiast u szczurów zaobserwowano wzrost częstości gruczolaków i raków wątroby przy narażeniu >58x, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością. Warto podkreślić, że margines bezpieczeństwa (19-krotność narażenia klinicznego) eliminuje kliniczne znaczenie tych zmian dla ludzi.
ataksja, genotoksyczność, hepatotoksyczność, kancerogenność, margines bezpieczeństwa, neurotoksyczność, płodność, podrażnienie błon śluzowych, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, przewlekła hepatotoksyczność, rak wątroby, rozwój przedurodzeniowy, sytagliptyna, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność wątroby i nerek, zaburzenia nerwowo-mięśniowe, zaburzenia oddechowe, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zniekształcenie żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sitaformil duo 50 mg + 1000 mg
Sitaformil duo to lek złożony zawierający 50 mg sytagliptyny oraz 1000 mg metforminy chlorowodorku, przeznaczony do leczenia dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2, u których dotychczasowa terapia nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. Preparat stosowany jest jako uzupełnienie diety i aktywności fizycznej, a jego wskazania obejmują pacjentów z niedostatecznie wyrównaną glikemią pomimo maksymalnej tolerowanej dawki metforminy w monoterapii, jak również tych już leczonych skojarzeniem sytagliptyny i metforminy, gdzie lek złożony upraszcza schemat dawkowania. Ponadto, Sitaformil duo może być stosowany w terapii potrójnie skojarzonej z pochodną sulfonylomocznika, agonistą receptora PPARγ lub insuliną, co pozwala na lepszą kontrolę glikemii bez zwiększania ryzyka hipoglikemii.
adherencja terapeutyczna, agonista receptora PPARγ, cukrzyca typu 2, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulinoterapia, kontrola glikemii, leczenie skojarzone, lek przeciwcukrzycowy, metformina, monoterapia metforminą, pochodna sulfonylomocznika, sytagliptyna, tabletka powlekana, tiazolidynedion, wyrównanie glikemii - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Reddy
Sitagliptin Reddy, zawierający sytagliptynę, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Terapia wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko ostrego zapalenia trzustki, które może objawiać się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku oraz diagnostyka potwierdzająca lub wykluczająca to schorzenie. Po potwierdzeniu zapalenia nie należy ponownie rozpoczynać terapii sytagliptyną. Ryzyko hipoglikemii jest zależne od terapii skojarzonej: monoterapia lub skojarzenie z metforminą/agonistą PPARγ wiąże się z częstością hipoglikemii porównywalną do placebo, natomiast w połączeniu z insuliną lub sulfonylomocznikami ryzyko to wzrasta, co wymaga rozważenia redukcji dawki tych leków. U pacjentów z GFR < 45 ml/min oraz u chorych z ESRD konieczna jest modyfikacja dawkowania w celu utrzymania odpowiednich stężeń leku w osoczu.
anafilaksja, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, ESRD, GFR, hemodializa, hipoglikemia, inhibitory DPP-4, insulina, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodne sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sitagliptin Grindeks 25 mg
Sitagliptin Grindeks jest dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających chlorowodorek jednowodny sytagliptyny w dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg. Każda tabletka zawiera odpowiednio 25 mg, 50 mg lub 100 mg substancji czynnej. Skład rdzenia tabletek obejmuje celulozę mikrokrystaliczną (E 460), wapnia wodorofosforan (E 341), kroskarmelozę sodową (E 468), sodu stearylofumaran (E 485) oraz magnezu stearynian (E 572), co zapewnia odpowiednie właściwości fizykochemiczne i biodostępność. Otoczka tabletek różni się nieznacznie w zależności od dawki, zawierając m.in. makrogol (E 1209), talk (E 553b), tytanu dwutlenek (E 171), glicerolu monokaprylokapronian (E 471), alkohol poliwinylowy (E 1203) oraz żelaza tlenki (E 172), które wpływają na kolor i wygląd tabletek (np. obecność żelaza tlenku czarnego w dawce 25 mg nadaje jasnożółty kolor). Tabletki mają różne rozmiary: 6,0 mm (25 mg), 8,0 mm (50 mg) oraz 10,0 mm (100 mg), a linia podziału na tabletkach 50 mg i 100 mg służy jedynie ułatwieniu połykania, nie do dzielenia dawki. Produkt ma okres ważności 18 miesięcy od daty produkcji i powinien być przechowywany w temperaturze poniżej 30°C. Sitagliptin Grindeks jest pakowany w blistry PVC/PVDC/Aluminium, dostępne w opakowaniach zawierających 28, 56 lub 98 tabletek, co zapewnia ochronę przed czynnikami zewnętrznymi. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych wpływających na jakość lub skuteczność leku. Niewykorzystane resztki produktu należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami, aby zapobiec niewłaściwemu użyciu i chronić środowisko. Wskazówki dotyczące składu i przechowywania są istotne dla zapewnienia optymalnej terapii i bezpieczeństwa pacjentów.
alkohol poliwinylowy, biodostępność leku, celuloza mikrokrystaliczna, chlorowodorek sytagliptyny, dwutlenek tytanu, kroskarmeloza sodowa, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, rozpad tabletki, środek rozsadzający, stearylofumaran sodu, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, sytagliptyna, tabletka powlekana, tlenek żelaza, wodorofosforan wapnia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – SITAGLIPTIN BIOTON 100 mg
Sitagliptin Bioton to preparat zawierający sytagliptynę, stosowany u dorosłych pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawy kontroli glikemii. Lek dostępny jest w formie tabletek powlekanych o różnych dawkach, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii. Może być stosowany jako monoterapia u pacjentów, u których modyfikacje stylu życia oraz metformina są niewystarczające lub przeciwwskazane. Ponadto, Sitagliptin Bioton jest wskazany w terapii dwuskładnikowej w skojarzeniu z metforminą, pochodnymi sulfonylomocznika lub agonistami receptora PPARγ, gdy dotychczasowe leczenie nie zapewnia odpowiedniej kontroli glikemii. W terapii trójskładnikowej lek może być dodany do dwóch innych leków doustnych, a także stosowany jako uzupełnienie insulinoterapii (z metforminą lub bez).
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metsigletic 50 mg + 850 mg
Metsigletic to preparat zawierający sytagliptynę (50 mg) oraz metforminę (850 mg lub 1000 mg), stosowany w terapii cukrzycy. W kontekście pacjentek w wieku rozrodczym, w ciąży lub karmiących piersią, należy zwrócić szczególną uwagę na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa sytagliptyny w ciąży oraz jej potencjalnie szkodliwy wpływ na reprodukcję w badaniach na zwierzętach. Metformina, choć w ograniczonym zakresie, nie wykazuje zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży i rozwój płodu. Mimo to, stosowanie Metsigletic jest przeciwwskazane w ciąży, a w przypadku planowania ciąży lub jej potwierdzenia konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku i rozpoczęcie insulinoterapii, która pozostaje preferowaną metodą kontroli glikemii u kobiet ciężarnych z cukrzycą.
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sytena 100 mg
Sytena, zawierająca sytagliptynę w dawkach 25 mg, 50 mg lub 100 mg, ma jedno bezwzględne przeciwwskazanie – nadwrażliwość na sytagliptynę lub substancje pomocnicze. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu dotyczącego wcześniejszych reakcji alergicznych na inhibitory DPP-4, gdyż reakcje krzyżowe wykluczają stosowanie leku. Nadwrażliwość może manifestować się od łagodnych objawów skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne, dlatego istotne jest uwzględnienie wszystkich składników preparatu, których wykaz znajduje się w charakterystyce produktu leczniczego (punkt 6.1).
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Sandoz
Produkt leczniczy Sitagliptin Sandoz jest wskazany do leczenia cukrzycy typu 2 i nie powinien być stosowany u pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w przypadku cukrzycowej kwasicy ketonowej. Stosowanie sytagliptyny wiąże się z ryzykiem ostrego zapalenia trzustki, które objawia się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku oraz innych potencjalnie zaangażowanych produktów leczniczych, a także wdrożenie diagnostyki potwierdzającej lub wykluczającej to powikłanie. Po potwierdzeniu zapalenia trzustki leczenie sytagliptyną nie powinno być kontynuowane, zwłaszcza u pacjentów z historią tego schorzenia. Hipoglikemia jest rzadkością podczas monoterapii sytagliptyną, jednak ryzyko to wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga dostosowania dawek tych leków.
agonista receptora PPAR, anafilaksja, ból brzucha, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, cukrzycowa kwasica ketonowa, dializa otrzewnowa, dipeptydylopeptydaza 4, filtracja kłębuszkowa, hemodializa, hipoglikemia, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ansifora Duo 50 mg + 1000 mg
Ansifora Duo, zawierający 50 mg sytagliptyny oraz 1000 mg metforminy chlorowodorku, wymaga szczególnej ostrożności w kontekście płodności, ciąży i laktacji. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania sytagliptyny w ciąży są niewystarczające, a badania na zwierzętach wskazują na potencjalne ryzyko reprodukcyjne przy wysokich dawkach. Metformina natomiast nie wykazuje zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani negatywnego wpływu na przebieg ciąży czy rozwój płodu. Mimo to, Ansifora Duo jest przeciwwskazany w ciąży; w przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, lek należy natychmiast odstawić i zastąpić insulinoterapią, monitorując glikemię pacjentki. W okresie laktacji lek również jest przeciwwskazany ze względu na przenikanie substancji czynnych do mleka, zwłaszcza metforminy, której obecność w mleku ludzkim potwierdzono w niewielkich ilościach.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Simlerid 100 mg
W praktyce klinicznej stosowanie sytagliptyny (lek Simlerid) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności. Aktualnie brak jest wystarczających danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo stosowania sytagliptyny w ciąży, a badania przedkliniczne wykazały toksyczny wpływ na procesy reprodukcyjne przy dużych dawkach. Z tego względu lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży. Ponadto, brak jest danych dotyczących przenikania sytagliptyny do mleka kobiecego, jednak badania na zwierzętach wskazują na możliwość ekspozycji niemowlęcia, co stanowi podstawę do przeciwwskazania stosowania leku podczas laktacji. W przypadku wykrycia ciąży podczas terapii, należy niezwłocznie przerwać podawanie sytagliptyny i wdrożyć alternatywne metody kontroli glikemii o udowodnionym profilu bezpieczeństwa.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Sitagliptin Adamed 50 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, nawet w dawkach wielokrotnie przekraczających standardowe 50-100 mg/dobę, nie wykazuje klinicznie istotnych działań niepożądanych w badaniach fazy I, gdzie stosowano do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz do 400 mg/dobę przez 28 dni. Maksymalna jednorazowa dawka badana wynosiła 800 mg, co stanowi 8-16-krotność dawki terapeutycznej. W tym zakresie odnotowano jedynie minimalne, nieistotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc w zapisie EKG. Objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty czy biegunka, mogą wystąpić, jednak brak jest danych o nasileniu tych objawów przy przedawkowaniu.
bezpieczeństwo kardiologiczne, dawka terapeutyczna, dializa otrzewnowa, dysfagia, działanie niepożądane, efekt farmakodynamiczny, elektrokardiogram, eliminacja pozaustrojowa, hemodializa, interwencja medyczna, objawy żołądkowo-jelitowe, odstęp QTc, parametr elektrokardiograficzny, parametry życiowe, przedawkowanie leku, sytagliptyna, wchłanianie leku, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Grindeks
Sitagliptin Grindeks, inhibitor DPP-4, jest przeciwwskazany u pacjentów z cukrzycą typu 1 oraz w leczeniu kwasicy ketonowej. Istotnym ryzykiem jest możliwość wystąpienia ostrego zapalenia trzustki, objawiającego się silnym, uporczywym bólem brzucha; w takim przypadku należy natychmiast odstawić lek i przeprowadzić diagnostykę oraz odpowiednie leczenie. Po odstawieniu zapalenie trzustki zwykle ustępuje, jednak potwierdzone ostre zapalenie trzustki stanowi przeciwwskazanie do ponownego stosowania sytagliptyny. Profil bezpieczeństwa uwzględnia ryzyko hipoglikemii, które jest niskie przy monoterapii lub skojarzeniu z lekami o niskim ryzyku hipoglikemii (np. metformina, agoniści PPARγ), natomiast wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga rozważenia redukcji ich dawek. Sytagliptyna jest wydalana przez nerki, dlatego u pacjentów z GFR < 45 ml/min, w schyłkowej niewydolności nerek (ESRD) wymagającej hemodializy lub dializie otrzewnowej zaleca się zmniejszenie dawki, aby utrzymać stężenie leku zbliżone do wartości u pacjentów z prawidłową funkcją nerek.
agonista receptora PPARγ, anafilaksja, cukrzyca typu 1, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczająca choroba skóry - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin STADA 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sytagliptyny (substancji czynnej Sitagliptin STADA) wskazują na toksyczność narządową, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję, jednak efekty te obserwowano przy narażeniu wielokrotnie przekraczającym dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Toksyczność wątrobowa i nerkowa u gryzoni pojawiała się przy narażeniu >58-krotnym, natomiast brak efektów niepożądanych przy 19-krotnym narażeniu. Nieprawidłowości zębów u szczurów stwierdzono przy >67-krotnym narażeniu, a neurologiczne i mięśniowe objawy u psów przy >23-krotnym narażeniu, bez efektów przy 6-krotnym. Sytagliptyna nie wykazała genotoksyczności, a potencjał rakotwórczy ograniczał się do wzrostu częstości guzów wątroby u szczurów przy ekspozycji >58-krotnej, co wiązano z przewlekłą hepatotoksycznością i nie uznano za istotne dla ludzi ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa.
ataksja, badania histopatologiczne, dyspnea, działanie hepatotoksyczne, genotoksyczność, hepatotoksyczność, margines bezpieczeństwa, narażenie ustrojowe, nieprawidłowości siekaczy, objawy neurologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, rak wątroby, rakotwórczość wątrobowa, Sitagliptin, sytagliptyna, teratogenność, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność reprodukcyjna, zniekształcenia żeber, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Symgliptin 25 mg
Przedawkowanie sytagliptyny, inhibitora DPP-4 stosowanego w terapii cukrzycy, zostało ocenione w badaniach klinicznych z dawkami sięgającymi 800 mg (8-krotność maksymalnej zalecanej dawki dobowej 100 mg). W badaniach tych nie zaobserwowano poważnych działań niepożądanych zagrażających życiu. Minimalne, nieistotne klinicznie wydłużenie odstępu QTc w EKG odnotowano jedynie po pojedynczej dawce 800 mg. Wielokrotne podawanie sytagliptyny w dawkach do 600 mg/dobę przez 10 dni oraz do 400 mg/dobę przez 28 dni nie wykazało specyficznych działań niepożądanych zależnych od dawki, co wskazuje na stosunkowo bezpieczny profil toksyczności w warunkach kontrolowanych.
badanie fazy I, badanie kliniczne, dawkowanie terapeutyczne, dializa otrzewnowa, działanie niepożądane, elektrokardiogram, hemodializa, inhibitor DPP-4, leczenie objawowe, monitoring kliniczny, niewchłonięty lek, odstęp QTc, przedawkowanie leku, sytagliptyna, zaburzenia rytmu serca, zapis elektrokardiograficzny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sytena Plus 50 mg + 1000 mg
Sytena Plus to złożony doustny lek hipoglikemizujący (kod ATC: A10BD07), zawierający sytagliptynę chlorowodorek jednowodny – silny i selektywny inhibitor DPP-4 – oraz metforminę chlorowodorek z grupy biguanidów. Sytagliptyna zwiększa stężenia aktywnych inkretyn GLP-1 i GIP, co prowadzi do glukozozależnej stymulacji wydzielania insuliny i hamowania wydzielania glukagonu, zmniejszając produkcję glukozy w wątrobie. Metformina działa poprzez zmniejszenie wątrobowej produkcji glukozy i zwiększenie wrażliwości na insulinę. Kombinacja obu substancji wykazuje addytywny efekt w zwiększaniu aktywnej formy GLP-1, a tylko sytagliptyna podnosi stężenie aktywnej formy GIP, co przekłada się na synergistyczne działanie hipoglikemizujące u pacjentów z cukrzycą typu 2.
biguanid, cukrzyca typu 2, dipeptydylopeptydaza 4, doustny lek hipoglikemizujący, glukagonopodobny peptyd-1, glukoza na czczo, glukoza poposiłkowa, hemoglobina glikowana A1c, homeostaza glukozy, inhibitor dipeptydylopeptydazy-4, inkretyna, komórki beta trzustki, lek hipoglikemizujący, metformina, model oceny homeostazy HOMA-β, polipeptyd insulinotropowy, polipeptyd insulinotropowy zależny od glukozy, stężenie glukozy we krwi, sytagliptyna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Sitagliptin Aflofarm
Produkt leczniczy Sitagliptin Aflofarm jest wskazany do leczenia cukrzycy typu 2 i nie powinien być stosowany u pacjentów z cukrzycą typu 1 ani w przypadku kwasicy ketonowej. Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest ostre zapalenie trzustki, objawiające się uporczywym, silnym bólem brzucha. W przypadku podejrzenia zapalenia trzustki należy natychmiast odstawić lek oraz inne potencjalnie podejrzane produkty, przeprowadzić diagnostykę i nie rozpoczynać ponownie terapii Sitagliptinem po potwierdzeniu rozpoznania. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z historią zapalenia trzustki. Hipoglikemia jest rzadkością podczas monoterapii, ale ryzyko jej wystąpienia wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu insuliny lub pochodnych sulfonylomocznika, co wymaga rozważenia zmniejszenia ich dawek.
agonista receptora PPAR, anafilaksja, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, dializa otrzewnowa, hemodializa, hipoglikemia, inhibitor DPP-4, insulina, kwasica ketonowa, martwicze zapalenie trzustki, metformina, obrzęk naczynioruchowy, ostre zapalenie trzustki, pemfigoid pęcherzowy, pochodna sulfonylomocznika, reakcja nadwrażliwości, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, upośledzenie funkcji nerek, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sitagliptin +pharma 50 mg
Sitagliptin +pharma jest dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 25 mg, 50 mg oraz 100 mg, zawierających odpowiednio 25 mg, 50 mg i 100 mg chlorowodorku jednowodnego sytagliptyny. Standardowa dawka wynosi 100 mg raz na dobę, z możliwością dostosowania w zależności od współistniejącej terapii przeciwcukrzycowej – w skojarzeniu z metforminą i/lub agonistą receptora PPARγ dawki tych leków pozostają bez zmian, natomiast przy stosowaniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną zaleca się rozważenie redukcji ich dawek w celu minimalizacji ryzyka hipoglikemii. W przypadku pominięcia dawki, pacjent powinien przyjąć ją niezwłocznie po przypomnieniu, unikając podwójnej dawki w tym samym dniu.
agonista receptora PPARγ, dializa otrzewnowa, ESRD, farmakokinetyka sytagliptyny, funkcja nerek, GFR, hemodializa, hipoglikemia, lek przeciwcukrzycowy, metformina, pacjent w podeszłym wieku, pochodna sulfonylomocznika, schyłkowa niewydolność nerek, sytagliptyna, sytagliptyny chlorowodorek jednowodny, tabletka powlekana, terapia przeciwcukrzycowa, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby