prolaktyna
Prolaktyna (PRL), znana również jako hormon laktotropowy, jest hormonem peptydowym wydzielanym głównie przez komórki laktotropowe przedniego płata przysadki mózgowej. Podstawową funkcją prolaktyny u kobiet jest stymulacja gruczołów sutkowych do produkcji mleka po porodzie (laktogeneza), a także podtrzymywanie laktacji w okresie karmienia piersią.
W diagnostyce laboratoryjnej oznaczanie stężenia prolaktyny w surowicy krwi jest istotnym badaniem w ocenie zaburzeń endokrynologicznych, niepłodności oraz zaburzeń miesiączkowania. Hiperprolaktynemia (podwyższony poziom prolaktyny) może wskazywać na obecność gruczolaka przysadki (prolaktynoma), niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, ciążę lub być efektem stosowania niektórych leków, zwłaszcza neuroleptyków.
Prawidłowe stężenie prolaktyny u kobiet niebędących w ciąży wynosi zazwyczaj 5-25 ng/ml (106-530 mIU/l), natomiast u mężczyzn 5-15 ng/ml (106-318 mIU/l). Stężenie to podlega dobowym wahaniom – najwyższe wartości obserwuje się podczas snu, a najniższe w godzinach popołudniowych. Przy interpretacji wyników należy uwzględnić fakt, że krótkotrwały stres, wysiłek fizyczny czy posiłek mogą przejściowo podwyższyć poziom tego hormonu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zylena 10 mg
Przedkliniczne badania olanzapiny, substancji czynnej preparatu Zylena, wykazały typowy dla neuroleptyków profil toksyczności, obejmujący objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (sedacja, drżenia, drgawki), działanie antycholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne. Średnia dawka śmiertelna (LD50) wyniosła około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast u psów tolerowano dawki do 100 mg/kg bez zgonów. Długoterminowe podawanie olanzapiny (do 3 miesięcy u myszy, do roku u szczurów i psów) powodowało hamowanie aktywności OUN, zmniejszenie przyrostu masy ciała oraz odwracalne zmiany hormonalne, takie jak hiperprolaktynemia z towarzyszącymi zmianami w narządach rozrodczych. W hematologii obserwowano zależne od dawki leukopenie i odwracalną neutropenię, trombocytopenię lub niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy czym nie stwierdzono cytotoksycznego wpływu na komórki szpiku kostnego.
anoreksja, ataksja, cykl płciowy, dawka śmiertelna LD50, drgawki kloniczne, drżenie, duszność, działanie antycholinergiczne, działanie klastogenne, działanie teratogenne, karcynogenność, komórki szpiku kostnego, mioza, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, parametry hematologiczne, potencjał mutagenny i karcynogenny, prolaktyna, sedacja, ślinotok, śpiączka, tachykardia, toksyczność ostra i przewlekła, trombocytopenia, układ cholinergiczny, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia świadomości - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tachyben 25 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne urapidylu wykazały, że dawka śmiertelna (LD50) po podaniu doustnym u gryzoni wynosi 508-750 mg/kg, a po dożylnym 140-260 mg/kg masy ciała. Toksyczność przewlekła u szczurów przy dawkach do 250 mg/kg/dobę objawiała się uspokojeniem polekowym, opadaniem powiek, zmniejszonym przyrostem masy ciała, przedłużeniem cyklu rujowego oraz zmniejszeniem masy macicy. U psów, przy dawkach do 64 mg/kg/dobę, obserwowano podobne objawy, jednak bez zmian klinicznych i histopatologicznych, co wskazuje na lepszą tolerancję u tego gatunku. Testy mutagenności (m.in. test Amesa, badania na limfocytach ludzkich) oraz długoterminowe badania rakotwórczości u myszy i szczurów nie wykazały działania mutagennego ani rakotwórczego urapidylu.
chlorowodorek urapidylu, cykl rujowy, dawka śmiertelna LD50, działanie mutagenne, działanie teratogenne, hepatocyty, naprawa DNA, oś przysadka-gruczoły płciowe, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, prolaktyna, przeżywalność płodów, rozrost gruczołu mlekowego, sedacja polekowa, sinica, test Amesa, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, urapidyl - Leksykon leków
Działania niepożądane – Anzorin 5 mg
Olanzapina, substancja czynna leku Anzorin, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami metabolicznymi, neurologicznymi i hematologicznymi. Szczególnie istotne jest bardzo częste zwiększenie masy ciała, obserwowane u 22,2% pacjentów po około 47 dniach leczenia (≥7% wzrost masy ciała) oraz u 64,4% po 48 tygodniach terapii. Towarzyszą temu zaburzenia lipidowe (wzrost cholesterolu całkowitego ≥6,2 mmol/l, LDL, triglicerydów) oraz glikemii (wzrost glukozy ≥7 mmol/l), co wymaga regularnego monitorowania i prewencji, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami do cukrzycy. Wśród działań neurologicznych dominują senność, zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm i dyskineza, z rzadkim, ale poważnym ryzykiem złośliwego zespołu neuroleptycznego (ZZN). W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwuje się niedociśnienie ortostatyczne, bradykardię oraz wydłużenie odstępu QTc, a także rzadkie przypadki częstoskurczu komorowego i nagłej śmierci.
akatyzja, aminotransferazy, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba Parkinsona, cukrzyca, częstoskurcz komorowy, dyskineza późna, eozynofilia, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipotermia, kwasica ketonowa, małopłytkowość, napady drgawkowe, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, olanzapina, omamy wzrokowe, parkinsonizm, priapizm, prolaktyna, rozpad mięśni poprzecznie prążkowanych, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenia profilu lipidowego, zakrzep z zatorami, zakrzepica żył głębokich, zapalenie trzustki, zdarzenia naczyniowo-mózgowe, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zypsila 60 mg
Zyprazydon, substancja czynna leku Zypsila, był stosowany doustnie u około 6500 dorosłych pacjentów w badaniach klinicznych, gdzie najczęstszymi działaniami niepożądanymi były bezsenność, senność, ból głowy oraz pobudzenie. W zakresie kardiologicznym zyprazydon powoduje łagodne do umiarkowanego wydłużenie odstępu QT, proporcjonalne do dawki, z 12,3% pacjentów doświadczających wydłużenia o 30-60 ms oraz 1,6% z wydłużeniem powyżej 60 ms. Odnotowano 0,1% przypadków wydłużenia QTc powyżej 500 ms. Hiperprolaktynemia występowała, ale zwykle ustępowała bez konieczności przerwania terapii, a objawy kliniczne, takie jak ginekomastia, były rzadkie. Napady toniczno-kloniczne i niedociśnienie występowały u mniej niż 1% pacjentów. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest podobny do dorosłych, z wyższą częstością sedacji i senności oraz objawów pozapiramidowych (>10%). W tej grupie nie stwierdzono napadów drgawek tonicznych ani niedociśnienia.
akatyzja, anorgazmia, bezsenność, ból głowy, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba zakrzepowo-zatorowa, drżenie, dysfagia, dyskinezy późne, dystonia, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipokalcemia, limfopenia, mlekotok, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, objawy pozapiramidowe, obniżone libido, parkinsonizm, pobudzenie, priapizm, prolaktyna, przełom nadciśnieniowy, refluks żołądkowo-przełykowy, schizofrenia, sedacja, senność, torsade de pointes, utrata apetytu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia erekcji, zaburzenia miesiączkowania, zawroty głowy, zespół DRESS, zespół odstawienny noworodków, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zyprazydon - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Symamis 400 mg
Amisulpryd wykazuje wpływ na płodność poprzez podwyższenie poziomu prolaktyny, co może skutkować zmniejszeniem zdolności reprodukcyjnych u kobiet w wieku rozrodczym. Bezpieczeństwo stosowania amisulprydu w ciąży nie zostało jednoznacznie potwierdzone ze względu na ograniczone dane kliniczne, choć badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego ani negatywnego wpływu na rozwój płodu. Stosowanie amisulprydu w ciąży jest zalecane jedynie wtedy, gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, a szczególną ostrożność należy zachować w trzecim trymestrze, gdyż noworodki mogą wykazywać objawy pozapiramidowe oraz odstawienne, takie jak zaburzenia ruchowe, wzmożone lub obniżone napięcie mięśniowe, drżenie, senność czy zaburzenia oddechowe.
amisulpryd, antykoncepcja, choroba psychiczna, drżenie, działanie teratogenne, karmienie piersią, lek przeciwpsychotyczny, objawy odstawienia, objawy pozapiramidowe, obniżone napięcie mięśniowe, płodność, pobudzenie psychoruchowe, prolaktyna, senność, Symamis, trzeci trymestr ciąży, wzmożone napięcie mięśniowe, zespół zaburzeń oddechowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alpragen 0,25 mg
Alprazolam, stosowany terapeutycznie, najczęściej powoduje senność u około 10% pacjentów, która zwykle ustępuje po kilku dniach lub po redukcji dawki. Lek ten niesie ryzyko uzależnienia fizycznego i psychicznego, a nagłe odstawienie może wywołać objawy odstawienia, takie jak dysforia, bezsenność, drgawki, skurcze mięśni, wymioty, pocenie się i drżenia. W trakcie terapii obserwuje się szerokie spektrum działań niepożądanych, w tym bardzo częste bóle głowy, senność, zaburzenia pamięci, zawroty głowy, ataksję, parestezje, drżenia, zaburzenia koordynacji i równowagi, a także zaburzenia smaku i napady częściowe. Dodatkowo, mogą wystąpić reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresja, urojenia i psychozy, szczególnie u osób starszych oraz pacjentów z chorobami psychicznymi lub nadużywających substancji psychoaktywnych.
agranulocytoza, akatyzja, alprazolam, ataksja, benzodiazepina, ból głowy, drgawka, drżenie, dysforia, dyskineza, dystonia, granulocyt, hiperprolaktynemia, hipersomnia, hiperwentylacja, kołatanie serca, letarg, napad częściowy, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, niepamięć, niewyraźne widzenie, niezborność ruchowa, omdlenie, osłupienie, parestezja, podwójne widzenie, prolaktyna, reakcja paradoksalna, sedacja, senność, siniak, skurcz mięśni, suchość jamy ustnej, szum uszny, tachykardia, uderzenie gorąca, uzależnienie fizyczne, zaburzenie depresyjne, zaburzenie mowy, zaburzenie naczynioruchowe, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zaburzenie smaku, zaburzenie snu, zakażenie górnych dróg oddechowych, zaparcie, zawrót głowy, zespół abstynencyjny, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – ApoSuprid
Produkt leczniczy ApoSuprid (amisulpryd) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak złośliwy zespół neuroleptyczny (objawy: hipertermia, sztywność mięśni, zaburzenia autonomiczne, rabdomioliza z podwyższoną kinazą kreatynową), hiperglikemia, ciężkie uszkodzenie wątroby, obniżenie progu drgawkowego oraz wydłużenie odstępu QT w EKG. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest indywidualna modyfikacja dawki lub przerwanie leczenia. W przypadku QTc > 500 ms leczenie należy przerwać, a przy wydłużeniu odstępu QT zaleca się zmniejszenie dawki. Monitorowanie EKG jest szczególnie wskazane u osób starszych, z chorobami serca lub zaburzeniami elektrolitowymi (np. hipokaliemia). Ponadto, u pacjentów z cukrzycą lub ryzykiem jej rozwoju należy kontrolować glikemię, a u osób z padaczką wymagana jest szczególna obserwacja.
agranulocytoza, amisulpryd, bradykardia, choroba Parkinsona, hiperglikemia, hipertermia, hipokaliemia, incydent naczyniowo-mózgowy, kinaza kreatynowa, łagodny guz przysadki, lek przeciwpsychotyczny, nagła śmierć sercowa, niedociśnienie, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, niewydolność serca, objawy odstawienia, próg drgawkowy, prolaktyna, prolaktynoma, psychoza związana z demencją, rabdomioliza, torsade de pointes, uszkodzenie wątroby, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia świadomości, zapalenie płuc, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapine Fair-Med 150 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vitro, jak i in vivo, co eliminuje ryzyko mutagenności i uszkodzeń chromosomów. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany głównie w układzie hormonalnym, zwłaszcza tarczycy, takie jak odkładanie barwnika u szczurów oraz hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy i obniżenie stężenia T3 u małp Cynomolgus. Dodatkowo odnotowano zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby leukocytów i erytrocytów, co może wpływać na funkcje układu odpornościowego i transport tlenu. U psów stwierdzono zmętnienie soczewki i rozwój zaćmy, co wskazuje na potencjalne działania okulistyczne kwetiapiny. Wpływ na układ rozrodczy obejmował zmiany w płodności i rozwój płodu, w tym przykurcze kończyn u królików przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi.
ciąża urojona, ekspozycja kliniczna, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hemoglobina, hipertrofia komórek pęcherzykowych tarczycy, hormon T3, in vitro, in vivo, krwinki, kwetiapina, małpa cynomolgus, płodność męska, potencjał genotoksyczny, prolaktyna, przykurcz, regulacja hormonalna rozrodu, tarczyca, toksyczność zarodkowo-płodowa, układ hormonalny, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon substancji czynnych
Itopryd – Działania niepożądane
Itopryd w dawce 50 mg (chlorowodorek) wykazuje dobry profil bezpieczeństwa, z częstością działań niepożądanych wynoszącą 2,4% (19 zdarzeń u 14 z 572 pacjentów). Najczęstsze objawy to biegunka (0,7%), ból głowy (0,3%) oraz ból brzucha (0,3%). W zakresie hematologicznym obserwowano leukopenię u 0,7% pacjentów oraz podwyższone stężenie prolaktyny u 0,3%. Działania niepożądane klasyfikowane są zgodnie z terminologią MedDRA, z leukopenią i trombocytopenią wymagającymi monitorowania parametrów hematologicznych i przerwania terapii w przypadku nieprawidłowości. Reakcje anafilaktyczne, choć rzadkie, stanowią poważne zagrożenie i wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji ratunkowej.
AlAT, azot mocznikowy, biegunka, bilirubina, ból brzucha, ból głowy, ból pleców, ból w klatce piersiowej, chlorowodorek itoprydu, drażliwość, drżenie, fosfataza alkaliczna, GGTP, ginekomastia, hiperprolaktynemia, kreatynina, leukocytopenia, leukopenia, mlekotok, nadmierne wydzielanie śliny, nudność, parametr hematologiczny, prolaktyna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rumień, świąd, terminologia MedDRA, trombocytopenia, wysypka, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie psychiczne, zaburzenie snu, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie wątrobowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zaparcie, zawrót głowy, zmęczenie, żółtaczka, zwiększenie aktywności AspAT - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risperon 3 mg
Badania przedkliniczne rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na układ rozrodczy i hormonalny u szczurów i psów, związane z blokadą receptorów dopaminergicznych D2 i wzrostem stężenia prolaktyny. Wykazano brak działania teratogennego, jednak obserwowano zaburzenia zachowań rodzicielskich, zmniejszoną masę urodzeniową i niższą przeżywalność potomstwa u szczurów, a także deficyty funkcji poznawczych po ekspozycji prenatalnej. U młodych psów stwierdzono opóźnienie dojrzewania płciowego oraz wpływ na rozwój kości długich przy dawkach 15-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę u młodzieży (1,5 mg/dobę). Rysperydon nie wykazywał działania genotoksycznego, jednak w badaniach rakotwórczych zaobserwowano powiększenie gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co wiąże się z przewlekłą hiperprolaktynemią, choć znaczenie tych zmian dla ludzi pozostaje niejasne.
antagonista dopaminy, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dojrzewanie płciowe, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak gruczołów mlecznych, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, hiperprolaktynemia, monitorowanie EKG, odstęp QT, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, torsade de pointes - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoTiapina PR 400 mg
Przedkliniczne badania kwetiapiny fumaranu, substancji czynnej ApoTiapina PR, wykazały brak genotoksyczności zarówno in vitro, jak i in vivo, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa leku. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany przy ekspozycji odpowiadającej dawkom terapeutycznym u ludzi, takie jak odkładanie barwnika w tarczycy szczurów, hipertrofia pęcherzyków tarczycy i obniżenie stężenia trójjodotyroniny (T3) u małp Cynomolgus, a także zmętnienie soczewki i zaćma u psów. Zmiany te nie zostały potwierdzone w badaniach klinicznych u ludzi, co ogranicza ich znaczenie kliniczne.
badanie genotoksyczności, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, dawka terapeutyczna, faza międzyrujowa, genotoksyczność, hipertrofia pęcherzyków tarczycy, krwinki białe i czerwone, kwetiapina fumaran, płodność, prolaktyna, przykurcz, regulacja hormonalna rozrodu, stężenie hemoglobiny, toksyczność zarodkowo-płodowa, trójjodotyronina, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sulpiryd Hasco 200 mg
Sulpiryd Hasco, należący do pochodnych benzamidowych i klasyfikowany pod kodem ATC N05AL01, wykazuje unikatowy profil farmakodynamiczny łączący działanie przeciwpsychotyczne i przeciwdepresyjne. Mechanizm działania opiera się na antagonizmie receptorów dopaminowych D2 w OUN, bez wywoływania efektu kataleptycznego i bez wpływu na cyklazę adenylanową, noradrenalinę, serotoninę, receptory muskarynowe oraz GABA. Działanie przeciwdepresyjne obserwuje się przy niskich dawkach, natomiast działanie przeciwpsychotyczne ujawnia się w dawkach 300-600 mg/dobę, z pełnym efektem terapeutycznym w leczeniu schizofrenii po 8-12 tygodniach terapii. W porównaniu z klasycznymi neuroleptykami, sulpiryd charakteryzuje się mniejszą częstością działań niepożądanych, takich jak sedacja, blokada receptorów alfa-adrenergicznych czy objawy pozapiramidowe.
antagonista receptorowy, antycholinesteraza, benzamid, cyklaza adenylowa, działanie farmakodynamiczne, działanie przeciwwymiotne, efekt kataleptyczny, efekt przeciwpsychotyczny, efekt uboczny, lek przeciwpsychotyczny, neuroprzekaźnik, noradrenalina i serotonina, objaw pozapiramidowy, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna benzamidowa, prolaktyna, przepływ krwi, receptor alfa-adrenergiczny, receptor dopaminowy D2, receptor GABA, receptor muskarynowy, schizofrenia, strefa chemoreceptorowa, właściwość przeciwdepresyjna, wydzielanie śluzu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Kwetaplex 100 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwetiapiny (substancji czynnej leku Kwetaplex) obejmowały szeroki zakres testów genotoksyczności in vitro i in vivo, które nie wykazały potencjału genotoksycznego substancji. W badaniach na zwierzętach laboratoryjnych zaobserwowano zmiany narządowe przy dawkach klinicznie istotnych, m.in. u szczurów odkładanie pigmentu w tarczycy, u małp Cynomolgus hipertrofię pęcherzyków tarczycy, obniżenie stężenia trójjodotyroniny (T₃) w osoczu, zmniejszenie hemoglobiny oraz liczby erytrocytów i leukocytów, a u psów zmętnienie soczewki i zaćmę. Zmiany te nie zostały potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi, co podkreśla konieczność ostrożnej interpretacji wyników przedklinicznych w kontekście terapii pacjentów. Badania embriotoksyczności na królikach wykazały zwiększoną częstość zgięcia nadgarstka i stawu skokowego u płodów przy ekspozycji na dawki kwetiapiny zbliżone lub nieco wyższe niż maksymalna dawka terapeutyczna u ludzi, powiązane z działaniami niepożądanymi u samic, takimi jak zmniejszenie przyrostu masy ciała. W badaniach płodności szczurów odnotowano nieznaczne obniżenie płodności samców, zmniejszenie liczby ciąż rzekomych, przedłużający się diestrus, zwiększone odstępy między kopulacjami oraz obniżoną liczbę ciąż, co wiązało się z podwyższonym stężeniem prolaktyny. Ze względu na różnice gatunkowe w hormonalnej regulacji rozrodu, mechanizmy te nie mają bezpośredniego przełożenia na ludzi. Decyzja o stosowaniu kwetiapiny powinna opierać się na indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka, uwzględniającej powyższe dane przedkliniczne.
badanie in vitro, badanie in vivo, bezpieczeństwo farmakologiczne, ciąża rzekoma, dawka terapeutyczna, diestrus, działanie niepożądane, embriotoksyczność, genotoksyczność kwetiapiny, hemoglobina, hipertrofia pęcherzyków tarczycy, kontrola hormonalna, krwinki białe, krwinki czerwone, kwetiapina, pigmentacja tarczycy, płodność, prolaktyna, toksyczność reprodukcyjna, trójjodotyronina, zaćma, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Quetiapin NeuroPharma 200 mg
Badania przedkliniczne kwetiapiny (Quetiapin NeuroPharma) wykazały brak działania genotoksycznego zarówno in vivo, jak i in vitro, co jest istotne dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania leku. W modelach zwierzęcych zaobserwowano zmiany w funkcji tarczycy, w tym hipertrofię komórek pęcherzykowych oraz obniżenie stężenia T3 w osoczu u małp Cynomolgus. Dodatkowo odnotowano obniżenie parametrów hematologicznych, takich jak hemoglobina, liczba erytrocytów i leukocytów. U szczurów stwierdzono zmianę pigmentacji tarczycy, a u psów zmętnienie rogówki i zaćmę, co może mieć znaczenie kliniczne w kontekście monitorowania działań niepożądanych u pacjentów. W badaniach toksyczności rozwojowej u królików zaobserwowano zwiększoną częstość przykurczu kończyn płodów przy ekspozycji na poziomie zbliżonym do maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi, jednak znaczenie tych wyników dla kliniki pozostaje niejasne.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, ciąża urojona, działanie niepożądane, erytrocyty, genotoksyczność kwetiapiny, hipertrofia komórek pęcherzykowych, hormon tarczycy, kwetiapina, leukocyty, małpa cynomolgus, narząd wzroku, parametry hematologiczne, pigmentacja tarczycy, płodność samców, prolaktyna, przykurcz kończyn, stężenie hemoglobiny, toksyczność kwetiapiny, trijodotyronina, zaćma, zmętnienie rogówki - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – ApoTiapina 25 mg
Stosowanie kwetiapiny (ApoTiapina) u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczególnej ostrożności i dokładnego omówienia ryzyka i korzyści z pacjentką. Dane z około 300-1000 zakończonych ciąż nie wskazują jednoznacznie na zwiększone ryzyko wad rozwojowych płodu przy ekspozycji na kwetiapinę w I trymestrze, jednak brak jest ostatecznych wniosków. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na rozród, co uzasadnia stosowanie leku w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Ekspozycja w III trymestrze może powodować u noworodków objawy pozapiramidowe, odstawienne, a także pobudzenie psychoruchowe, hipertonię, hipotonię, drżenie, senność, niewydolność oddechową i zaburzenia karmienia, co wymaga ścisłego monitorowania noworodka po porodzie.
dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, ekspozycja na kwetiapinę, hipertonia, hipotonia, karmienie piersią, kobieta w wieku rozrodczym, kwetiapina, laktoza jednowodna, lek przeciwpsychotyczny, model zwierzęcy, niewydolność oddechowa, objawy odstawienia, objawy pozapiramidowe, pobudzenie psychoruchowe, prolaktyna, przebieg ciąży, toksyczny wpływ, wada rozwojowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Aropilo 0,5 mg
Ropinirol, agonista receptorów dopaminowych D2/D3, stosowany w postaci tabletek powlekanych (0,5 mg chlorowodorku ropinirolu) w leczeniu umiarkowanego do ciężkiego idiopatycznego zespołu niespokojnych nóg (ZNN), wykazuje selektywne działanie na receptory dopaminowe w prążkowiu, co prowadzi do zmniejszenia niedoboru dopaminy charakterystycznego dla tego schorzenia. W badaniach farmakodynamicznych u zdrowych ochotników dawki od 0,5 mg do 4 mg nie wykazały istotnego wydłużenia odstępu QT, maksymalny wzrost wyniósł 3,46 ms przy dawce 1 mg, z górną granicą 95% CI poniżej 7,5 ms. Brak jest jednak danych dotyczących wpływu dawek powyżej 4 mg, sięgających do 24 mg/dobę, co nie pozwala całkowicie wykluczyć ryzyka kardiologicznego przy wyższych dawkach.
agonista dopaminy, agonista nieergolinowy, bezsenność, chlorowodorek ropinirolu, choroba Parkinsona, ciągłość snu, lek dopaminergiczny, odstęp QT, okresowe ruchy nóg, polisomnografia, prolaktyna, receptor dopaminowy D2/D3, repolaryzacja serca, ropinirol, senność dzienna, skala IRLS, skala Medical Outcome Study Sleep, zaburzenia snu, zespół niespokojnych nóg - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mensinorm Set 150 j.m.
Mensinorm Set to preparat zawierający ludzką gonadotropinę menopauzalną (HMG), składającą się z ludzkiego hormonu folikulotropowego (FSH) oraz hormonu luteinizującego (LH) w dawkach 75 j.m. lub 150 j.m., z dodatkiem ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (hCG) w celu zwiększenia aktywności LH. Produkt jest stosowany w leczeniu niepłodności, indukcji owulacji oraz kontrolowanej hiperstymulacji jajników. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć ciążę, a pacjentkę należy poinformować o konieczności natychmiastowego przerwania leczenia w przypadku zajścia w ciążę. W trakcie konsultacji lekarz powinien szczegółowo omówić mechanizm działania gonadotropin oraz cel terapii, podkreślając przeciwwskazania do stosowania preparatu w okresie ciąży i laktacji.
ciąża, działanie teratogenne, gonadotropina kosmówkowa, gonadotropina menopauzalna, gonadotropiny z moczu, hiperstymulacja jajników, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, indukcja owulacji, karmienie piersią, laktacja, leczenie niepłodności, niepłodność, prolaktyna, stymulacja jajników, wspomagany rozród - Leksykon substancji czynnych
Urofolitropina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Urofolitropina (FSH), stosowana w leczeniu niepłodności związanej z brakiem owulacji lub niewystarczającym rozwojem pęcherzyków jajnikowych, wymaga szczególnej uwagi w kontekście ciąży i laktacji. Preparaty takie jak Fostimon nie są zalecane u kobiet ciężarnych, mimo braku dowodów na działanie teratogenne w badaniach na modelach zwierzęcych oraz ograniczonych danych epidemiologicznych. Lekarz powinien poinformować pacjentkę o konieczności przerwania terapii w przypadku zajścia w ciążę oraz o przeciwwskazaniach do stosowania urofolitropiny w okresie laktacji, gdyż podwyższony poziom prolaktyny w tym czasie może antagonizować działanie gonadotropin i obniżać skuteczność leczenia.
brak owulacji, ciąża mnoga, dane epidemiologiczne, działanie teratogenne, Fostimon, hiperprolaktynemia, hormon folikulotropowy, hormon gonadotropowy, hormony płciowe, indukcja owulacji, laktacja, niepłodność, pęcherzyk jajnikowy, prolaktyna, stymulacja gonadotropinowa, stymulacja jajników, urofolitropina, zespół hiperstymulacji jajników - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ayupil 100 mg
Klozapina, substancja czynna leku Ayupil, jest atypowym neuroleptykiem z grupy diazepin, oksazepin i tiazepin (kod ATC: N05A H02), charakteryzującym się unikalnym profilem farmakodynamicznym. Wykazuje słabe powinowactwo do receptorów dopaminowych D1, D2, D3 i D5, natomiast silne do receptorów D4, alfa-adrenolityczne, przeciwcholinergiczne, przeciwhistaminowe oraz przeciwserotoninergiczne. Klinicznie klozapina wykazuje szybkie i znaczące działanie uspokajające i przeciwpsychotyczne, szczególnie u pacjentów z lekooporną schizofrenią, łagodząc zarówno objawy pozytywne, jak i negatywne. W badaniu z udziałem 319 pacjentów, 37% wykazało poprawę już po pierwszym tygodniu, a po 12 miesiącach dodatkowe 44% pacjentów osiągnęło co najmniej 20% redukcję w Krótkiej Skali Oceny Psychiatrycznej (Brief Psychiatric Rating Score). Ponadto klozapina poprawia niektóre funkcje poznawcze u leczonych pacjentów.
agranulocytoza, akatyzja, badanie hematologiczne, brak miesiączkowania, diazepiny oksazepiny tiazepiny, dystonia, działania niepożądane hematologiczne, działanie alfa-adrenolityczne, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwserotoninergiczne, działanie uspokajające, ginekomastia, granulocytopenia, impotencja, katalepsja, klozapina, Krótka Skala Oceny Psychiatrycznej, lek przeciwpsychotyczny, mlekotok, neuroleptyk, objawy parkinsonowskie, objawy pozapiramidowe, prolaktyna, psychoza w chorobie Parkinsona, receptor dopaminowy, schizofrenia lekooporna, substancja czynna, zaburzenia funkcji poznawczych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Urapidil Kalceks 50 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne urapidylu, przeprowadzone na myszach, szczurach i królikach, nie wykazały działania teratogennego, co wskazuje na brak indukcji wad rozwojowych u płodów. Niemniej jednak, zaobserwowano istotne zmiany w układzie rozrodczym: u samców wpływ na płodność, a u samic zmiany histopatologiczne oraz zaburzenia fizjologii rozrodczej, takie jak przedłużony lub brak cyklu rujowego oraz zmniejszona masa macicy, związane z podwyższonym poziomem prolaktyny. Zmiany te były odwracalne po zakończeniu leczenia, a pomimo ich występowania nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność samic. W badaniach rozwoju zarodka i płodu na królikach odnotowano zwiększoną śmiertelność płodów, prawdopodobnie wtórną do toksyczności matczynej. W badaniach około- i pourodzeniowych na szczurach pokolenia F1 zaobserwowano zwiększoną śmiertelność płodów oraz zmniejszoną masę urodzeniową, natomiast pokolenie F2 nie wykazało nieprawidłowości, co sugeruje brak efektów transgeneracyjnych.
AUC, badanie toksykologiczne, badanie wielopokoleniowe, Cmax, cykl rujowy, działanie teratogenne, efekt transgeneracyjny, oś przysadka-gruczoły płciowe, prolaktyna, rozwój zarodkowo-płodowy, śmiertelność płodu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksykokinetyka, urapidyl, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Anzorin 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne olanzapiny obejmowały ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, wpływu na reprodukcję, potencjału mutagennego oraz działania rakotwórczego. W badaniach toksyczności ostrej u myszy i szczurów dawki śmiertelne (LD50) wynosiły odpowiednio około 210 mg/kg i 175 mg/kg masy ciała, natomiast u psów tolerowano dawki do 100 mg/kg bez zgonów, choć obserwowano objawy neurologiczne i kardiologiczne. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) dominowały objawy hamowania OUN, działania antycholinergicznego oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalna neutropenia i małopłytkowość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy czym ekspozycja (AUC) była 12-15-krotnie wyższa niż u ludzi przy dawce 12 mg. U szczurów odnotowano odwracalne zmiany związane z hiperprolaktynemią, takie jak zmniejszenie masy jajników i macicy oraz zmiany morfologiczne w nabłonku pochwy i gruczole sutkowym.
AUC, badanie in vitro, badanie in vivo, cytopenia, działanie antycholinergiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, komórki szpiku kostnego, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hematologiczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, prolaktyna, średnia dawka śmiertelna, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoRopin 2 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ropinirolu wskazują na wpływ leku na płodność i rozwój płodowy w modelach zwierzęcych, głównie w dawkach przekraczających maksymalną zalecaną dawkę dla człowieka (MRHD). U szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów przy dawce 60 mg/kg/dobę (2x AUC MRHD), zwiększenie częstości obumierania płodów przy 90 mg/kg/dobę (3x AUC MRHD) oraz wady wrodzone palców przy 150 mg/kg/dobę (5x AUC MRHD). Brak działania teratogennego stwierdzono przy dawce 120 mg/kg/dobę (4x AUC MRHD). U królików monoterapia ropinirolem w dawce 20 mg/kg (9,5x Cmax MRHD) nie wpływała na organogenezę, jednak w połączeniu z L-dopą (10 mg/kg, 4,8x Cmax MRHD) obserwowano zwiększoną częstość i nasilenie wad wrodzonych palców, co sugeruje potencjalne interakcje farmakodynamiczne. Profil toksyczności obejmuje zmiany zachowania, hiperprolaktynemię, obniżenie ciśnienia tętniczego, zwolnienie czynności serca, opadanie powiek oraz ślinienie się, wynikające z działania agonistycznego na receptory dopaminowe.
agonista receptora dopaminowego, ciśnienie tętnicze krwi, czynność serca, dawka toksyczna, degeneracja siatkówki, działanie teratogenne, efekt chronotropowy ujemny, efekt naczyniorozszerzający, gruczolak jądra, hiperprolaktynemia, implantacja zarodka, kanał hERG, kanał jonowy, komórki Leydiga, masa ciała płodu, monoterapia ropinirolem, napięcie mięśniowe, obumieranie płodu, opadanie powiek, organogeneza, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, prolaktyna, repolaryzacja mięśnia sercowego, stężenie prolaktyny, teratogenność, układ dopaminergiczny, wada wrodzona palca, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie repolaryzacji mięśnia sercowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Accordeon 40 mg
Accordeon to preparat zawierający oksykodonu chlorowodorek, opioidowy agonista receptorów kappa, mi i delta, stosowany w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg. Lek wykazuje skuteczne działanie przeciwbólowe i sedacyjne, z dłuższym okresem działania w porównaniu do form o szybkim uwalnianiu, bez zwiększenia częstości działań niepożądanych. Oksykodon może indukować skurcz zwieracza Oddiego oraz wpływać na osie hormonalne, powodując wzrost prolaktyny, spadek kortyzolu i testosteronu w osoczu, co może manifestować się klinicznie. Ponadto, oksykodon wykazuje wpływ na układ immunologiczny, podobny do morfiny, choć mechanizmy tego działania pozostają nie do końca poznane.
agonista opioidowy, ból neuropatyczny, ból nowotworowy, ból pooperacyjny, choroba zwyrodnieniowa stawów, kortyzol, nerwoból poopryszczkowy, neuropatia cukrzycowa, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oksykodonu chlorowodorek, oś podwzgórzowo-przysadkowo-gonadowa, oś podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowa, półpasiec, prolaktyna, receptory opioidowe, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, testosteron, zwieracz Oddiego - Leksykon substancji czynnych
Olanzapina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania toksyczności ostrej olanzapiny wykazały typowy dla silnych neuroleptyków profil działań niepożądanych, obejmujący sedację, drżenia, drgawki kloniczne, ślinotok oraz zahamowanie przyrostu masy ciała. Średnia dawka śmiertelna (LD50) wynosiła około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, natomiast psy tolerowały dawki do 100 mg/kg bez zgonów. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności OUN, objawy antycholinergiczne oraz obwodowe zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg mc./dobę. Wartości AUC u tych psów były 12-15-krotnie wyższe niż u ludzi przy dawce 12 mg, co wskazuje na dawko-zależne efekty hematologiczne bez cytotoksyczności wobec szpiku kostnego.
ataksja, cytopenia, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, lek przeciwpsychotyczny, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, prolaktyna, prostracja, sedacja, szpik kostny, układ krwiotwórczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Risperidone Grindeks 1 mg
Badania przedkliniczne rysperydonu wykazały dawkozależne efekty na układ rozrodczy i gruczoły piersiowe u niedojrzałych płciowo szczurów i psów, związane ze wzrostem stężenia prolaktyny w surowicy krwi wskutek blokady receptorów dopaminergicznych D2. Nie stwierdzono działania teratogennego u szczurów i królików, jednak obserwowano negatywne efekty na zachowania rodzicielskie, masę urodzeniową i przeżywalność potomstwa u szczurów. Ekspozycja płodowa wiązała się z deficytami funkcji poznawczych i rozwojowymi u potomstwa, a u młodych psów zaobserwowano opóźnienie dojrzewania płciowego oraz wpływ na kości długie przy dawkach 15-krotnie przekraczających maksymalną ekspozycję kliniczną (1,5 mg/dobę). Rysperydon nie wykazywał działania genotoksycznego, jednak w badaniach rakotwórczych u gryzoni zaobserwowano powiększenie gruczolaków przysadki, trzustki i gruczołów mlecznych, co wiązano z hiperprolaktynemią wywołaną długotrwałym antagonizmem receptorów D2. Znaczenie tych zmian dla ryzyka u ludzi pozostaje niejasne.
antagonista dopaminy, badanie in vitro, badanie toksykologiczne, dojrzewanie płciowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja poznawcza, genotoksyczność, gruczolak gruczołu mlecznego, gruczolak przysadki, gruczolak trzustki, guz piersi, hiperprolaktynemia, kardiomiocyt, kość długa, model zwierzęcy, odstęp QT, pole pod krzywą, prolaktyna, receptor dopaminergiczny D2, rysperydon, toksyczność przewlekła, torsade de pointes, układ rozrodczy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bonogren 300 mg
Kwetiapina (Bonogren) stosowana u kobiet w ciąży, na podstawie danych z 300-1000 zakończonych ciąż, nie wykazuje jednoznacznego zwiększenia ryzyka wad rozwojowych płodu, jednak brak jest wystarczających dowodów potwierdzających pełne bezpieczeństwo leku w tym okresie. Badania na modelach zwierzęcych wskazują na potencjalne działanie teratogenne, dlatego stosowanie kwetiapiny w ciąży powinno być ograniczone do sytuacji, gdy korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu. Szczególną ostrożność należy zachować w trzecim trymestrze, gdyż noworodki narażone na ekspozycję na lek mogą wykazywać objawy pozapiramidowe, odstawienne, takie jak pobudzenie, hipertonia, hipotonia, drżenia, senność, niewydolność oddechowa oraz zaburzenia odżywiania, co wymaga ścisłej obserwacji po porodzie.
badanie obserwacyjne, drżenie, hipertonia, hipotonia, karmienie piersią, kwetiapina, lek przeciwpsychotyczny, nadmierna senność, niewydolność oddechowa, objawy pozapiramidowe, pierwszy trymestr ciąży, pobudzenie psychoruchowe, prolaktyna, trzeci trymestr ciąży, wady rozwojowe płodu, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia odżywiania, zaburzenia ruchowe, zespół odstawienny - Leksykon chorób i schorzeń
Niedoczynność przysadki – Etiologia i przyczyny
Niedoczynność przysadki (hypopituitarism) to stan charakteryzujący się częściową lub całkowitą utratą funkcji przedniego płata przysadki, prowadzącą do niedoboru jednego lub wielu hormonów przysadkowych. Najczęstszą etiologią są guzy przysadki (około 61% przypadków), w tym gruczolaki wydzielnicze i niewydzielnicze, które uszkadzają przysadkę poprzez ucisk, zaburzenia unaczynienia, stan zapalny oraz uszkodzenie szlaków podwzgórzowo-przysadkowych. Inne przyczyny obejmują guzy okołosiodłowe, podwzgórza, torbiele Rathkego, przerzuty nowotworowe, zabiegi chirurgiczne i radioterapię (dawki 30-50 Gy zwiększają ryzyko niedoboru hormonu wzrostu do 50-100%), zaburzenia naczyniowe (udar przysadki, zespół Sheehana), choroby zapalne i autoimmunologiczne (np. limfocytarne zapalenie przysadki, zapalenie indukowane inhibitorami punktów kontrolnych), choroby infiltracyjne (hemochromatoza, sarkoidoza), urazy mózgu, infekcje (gruźlica, kiła, grzybice) oraz czynniki genetyczne (mutacje PIT1, PROP1, HESX1 i inne). Sekwencja utraty funkcji hormonalnej zwykle rozpoczyna się od GH, następnie LH/FSH, TSH, ACTH i prolaktyny, co ma znaczenie kliniczne w diagnostyce i terapii.
apopleksja przysadki, czaszkogardlak, dysplazja przegrodowo-wzrokowa, funkcja przysadki, glikokortykosteroid, gruczolak przysadki, gruźlica, guz przysadki, hemochromatoza, hipogonadyzm hipogonadotropowy, histiocytoza z komórek Langerhansa, hormon adrenokortykotropowy, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, hormon przysadkowy, hormon tyreotropowy, hormon wzrostu, hypopituitarism, krwawienie mózgowe, krwotok podpajęczynówkowy, limfocytarne zapalenie przysadki, niedoczynność przysadki, pierwotna niedoczynność przysadki, prolaktyna, przedni płat przysadki, przerzut nowotworowy, radioterapia, sarkoidoza, szypuła przysadki, udar przysadki, urazowe uszkodzenie mózgu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie przysadki, zespół Kallmanna, zespół pustego siodła, zespół Sheehana - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olanzapine +pharma 5 mg
Przedkliniczne badania toksyczności olanzapiny wykazały, że dawki śmiertelne (LD50) wynoszą około 210 mg/kg u myszy i 175 mg/kg u szczurów, a u psów i małp dawki do 100 mg/kg były tolerowane z objawami neurotoksycznymi, takimi jak sedacja, ataksja i drżenia. W badaniach przewlekłych (do 3 miesięcy u myszy i do 1 roku u szczurów i psów) obserwowano hamowanie aktywności OUN, działanie antycholinergiczne oraz zaburzenia hematologiczne, w tym odwracalną neutropenię, małopłytkowość i niedokrwistość u psów przy dawkach 8-10 mg/kg/dobę, przy czym AUC olanzapiny u tych zwierząt była 12-15-krotnie wyższa niż u ludzi przy dawce 12 mg. Wysokie dawki powodowały zmniejszenie wskaźników wzrostu oraz odwracalne zmiany hormonalne u szczurów, takie jak hiperprolaktynemia z towarzyszącymi zmianami w narządach rozrodczych.
badania przedkliniczne, drgawki kloniczne, działanie antycholinergiczne, działanie karcynogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, małopłytkowość, neuroleptyk, neutropenia, niedokrwistość, objawy kliniczne, ośrodkowy układ nerwowy, pole pod krzywą, prolaktyna, szpik kostny, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Kwetaplex
Kwetaplex (kwetiapina) jest wskazany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, jednak profil bezpieczeństwa wymaga indywidualnej oceny w zależności od diagnozy i dawki. Lek nie jest zalecany u osób poniżej 18 lat ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych, takich jak wzrost apetytu, hiperprolaktynemia, wymioty, zapalenie błony śluzowej nosa, omdlenia, objawy pozapiramidowe oraz podwyższone ciśnienie tętnicze. U dorosłych obserwuje się ryzyko objawów pozapiramidowych, akatyzji, niedociśnienia ortostatycznego, senności oraz zaburzeń metabolicznych, w tym wzrostu masy ciała, hiperglikemii i niekorzystnych zmian lipidowych. Zaleca się monitorowanie parametrów metabolicznych oraz ostrożność u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, padaczką, ryzykiem wydłużenia QT oraz u osób starszych, zwłaszcza z chorobą Parkinsona. W trakcie leczenia konieczna jest ścisła kontrola pacjentów z ryzykiem zachowań samobójczych, zwłaszcza młodych poniżej 25 lat, oraz stopniowe odstawianie leku w celu uniknięcia objawów odstawiennych. Dawkowanie kwetiapiny w tabletkach zawiera laktozę jednowodną w ilościach od 7,00 mg (Kwetaplex 25 mg) do 84 mg (Kwetaplex 300 mg), a preparat 25 mg zawiera barwnik żółcień pomarańczową (E110), mogący wywoływać reakcje alergiczne.
agranulocytoza, akatyzja, choroba dwubiegunowa, choroba Parkinsona, choroba zakrzepowo-zatorowa, ciężkie niepożądane reakcje skórne, ciężkie zaburzenia depresyjne, dysfagia, dyskinezy późne, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, hipertermia, hipokaliemia, hipomagnezemia, kardiomiopatia, kwetiapina, lit, napad padaczkowy, neutropenia ciężka, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, norkwetiapina, objawy pozapiramidowe, parkinsonizm, prolaktyna, remisja, schizofrenia, toksyczna martwica naskórka, triglicerydy, walproinian sodu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia maniakalne, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie trzustki, zespół bezdechu sennego, zespół DRESS, zespół odstawienia, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny