Moraxella catarrhalis

Moraxella catarrhalis to gram-ujemna bakteria tlenowa z rodziny Moraxellaceae, która stanowi część fizjologicznej flory górnych dróg oddechowych człowieka. Mikroorganizm ten ma kształt ziarniaków występujących pojedynczo lub w parach i nie wytwarza przetrwalników.

Bakteria ta jest jednym z głównych patogenów odpowiedzialnych za zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, szczególnie u dzieci, osób starszych oraz pacjentów z przewlekłymi chorobami płuc. M. catarrhalis jest trzecią najczęstszą przyczyną ostrego zapalenia ucha środkowego u dzieci (po Streptococcus pneumoniae i Haemophilus influenzae) oraz drugą najczęstszą przyczyną zaostrzeń przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP).

Istotnym problemem klinicznym związanym z M. catarrhalis jest narastająca oporność na antybiotyki. Ponad 90% szczepów wytwarza β-laktamazy, co czyni je opornymi na aminopenicyliny. W leczeniu zakażeń wywołanych przez tę bakterię stosuje się najczęściej cefalosporyny II i III generacji, makrolidy, tetracykliny lub połączenie amoksycyliny z kwasem klawulanowym.

Diagnostyka zakażeń M. catarrhalis opiera się na hodowli mikrobiologicznej, metodach molekularnych oraz badaniach serologicznych. Bakteria ta hoduje się dobrze na standardowych podłożach, takich jak agar czekoladowy czy agar krwawy, tworząc charakterystyczne nieprzeźroczyste, szarawe kolonie, które można łatwo przesuwać po powierzchni podłoża.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Sumamed 500 mg

Azytromycyna, aktywny składnik leku Sumamed, jest antybiotykiem makrolidowym z podgrupy azalidów, działającym poprzez selektywne wiązanie z podjednostką 50S rybosomu bakteryjnego i hamowanie translokacji podczas syntezy białek. Jej skuteczność kliniczna koreluje z parametrem farmakokinetyczno-farmakodynamicznym AUC/MIC. Oporność na azytromycynę może być naturalna lub nabyta, z głównymi mechanizmami obejmującymi modyfikację miejsca docelowego (np. geny erm kodujące metylazy rybosomalne), zmiany transportu antybiotyku oraz enzymatyczną inaktywację. Wśród bakterii Gram-dodatnich oporność typu MLSB jest najczęstsza, natomiast bakterie Gram-ujemne wykazują naturalną oporność z powodu ograniczonej penetracji leku przez błonę zewnętrzną. EUCAST definiuje wartości graniczne wrażliwości dla azytromycyny, np. Staphylococcus spp. wrażliwe przy ≤ 2 mg/L, oporne > 2 mg/L, a Streptococcus pneumoniae wrażliwe przy ≤ 0,25 mg/L, oporne > 0,5 mg/L.
aktywne usuwanie leku, antybiotyk makrolidowy, azalid, azytromycyna, bakterie beztlenowe, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, Chlamydia trachomatis, Chlamydophila pneumoniae, EUCAST, Haemophilus influenzae, Legionella pneumophila, lek przeciwbakteryjny, lek przeciwmalaryczny, malaria, malaria niepowikłana, metylaza rybosomalna, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, Mycobacterium avium, Mycoplasma pneumonia, Neisseria gonorrhoeae, oporność bakteryjna, oporność krzyżowa, oporność MLSB, oporność na erytromycynę, oporność na metycylinę, oporność na penicylinę, podjednostka 50S rybosomu, Pseudomonas aeruginosa, rybosomalne RNA, Staphylococcus, Streptococcus pneumoniae, synteza białek bakteryjnych, transferaza peptydylowa, translokacja, Ureaplasma urealyticum, wartość odcięcia epidemiologicznego, wartości graniczne wrażliwości, zakażenie dróg oddechowych
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zinnat 125 mg

Zinnat, zawierający cefuroksym w postaci cefuroksymu aksetylu, jest antybiotykiem cefalosporynowym II generacji, skutecznym w leczeniu szerokiego spektrum zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci od 3. miesiąca życia. Preparat dostępny jest w tabletkach powlekanych o dawkach 125 mg, 250 mg oraz 500 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do rodzaju zakażenia i masy ciała pacjenta. Wskazania obejmują zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych (m.in. ostre paciorkowcowe zapalenie gardła, bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, zaostrzenia POChP), zakażenia układu moczowego (zapalenie pęcherza, odmiedniczkowe zapalenie nerek), niepowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich oraz wczesną postać boreliozy (choroba z Lyme). Cefuroksym wykazuje aktywność wobec kluczowych patogenów, takich jak Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis oraz Escherichia coli.
antybiotyk cefalosporynowy, antybiotykooporność, benzoesan sodu, borelioza, cefuroksym, choroba z Lyme, erythema migrans, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, lek przeciwbakteryjny, Moraxella catarrhalis, odmiedniczkowe zapalenie nerek, paciorkowcowe zapalenie gardła, POChP, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rumień wędrujący, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, tabletka powlekana, wskazanie terapeutyczne, zakażenie bakteryjne, zakażenie tkanek miękkich, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok przynosowych
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amoksiklav (400 mg + 57 mg)/5 ml

Amoksiklav to połączenie amoksycyliny (400 mg/5 ml) i kwasu klawulanowego (57 mg/5 ml) w stosunku 7:1, należące do grupy penicylin z inhibitorami beta-laktamazy (kod ATC: J01CR02). Amoksycylina działa bakteriobójczo przez hamowanie białek wiążących penicylinę (PBP), co prowadzi do zahamowania syntezy peptydoglikanu i lizy komórki bakteryjnej. Kwas klawulanowy chroni amoksycylinę przed degradacją przez beta-laktamazy, choć sam nie wykazuje istotnego działania przeciwbakteryjnego. Skuteczność terapii zależy od czasu utrzymania stężenia leku powyżej MIC (T>MIC). Oporność może wynikać z beta-laktamaz niewrażliwych na kwas klawulanowy (klasy B, C, D), modyfikacji PBP, nieprzepuszczalności ściany komórkowej lub pomp efflux, szczególnie u bakterii Gram-ujemnych. EUCAST określił wartości graniczne MIC dla różnych drobnoustrojów, np. Haemophilus influenzae ≤1 mg/l (wrażliwy), Staphylococcus aureus ≤2 mg/l, Enterobacteriaceae oporne przy MIC >8 mg/l (przy stężeniu kwasu klawulanowego 2 mg/l). Wysoka lokalna oporność może ograniczać skuteczność leku i wymaga konsultacji specjalistycznej.
amoksycylina trójwodna, angina, antybiotyk beta-laktamowy, atypowe zapalenie płuc, Bacteroides fragilis, bakteria beztlenowa Gram-dodatnia, bakteria beztlenowa Gram-ujemna, bakteryjne zapalenie pochwy, beta-laktamaza, białko wiążące penicylinę, biosynteza peptydoglikanu, choroba legionistów, Enterobacteriaceae, Escherichia coli, gorączka Q, gronkowiec koagulazo-ujemny, gronkowiec złocisty, Haemophilus influenzae, inhibitor beta-laktamazy, Klebsiella pneumoniae, kwas klawulanowy, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, paciorkowiec beta-hemolizujący, pneumokok, ściana komórkowa bakterii, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, szkarlatyna, wrażliwość na metycylinę, zakażenie układu moczowego, zapalenie płuc
Leksykon substancji czynnych
Klebsiella pneumoniae – Właściwości farmakodynamiczne

Klebsiella pneumoniae, obecna w liofilizowanym lizacie OM-85, stanowi istotny składnik produktu leczniczego Broncho-Vaxom dla dzieci, który zawiera łącznie 3,5 mg lizatu bakteryjnego w dawce 20 mg. Lizat ten obejmuje podtypy ssp. pneumoniae i ssp. ozaenae oraz inne patogeny układu oddechowego, takie jak Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis i Moraxella catarrhalis. Mechanizm działania opiera się na immunomodulacji poprzez stymulację makrofagów, aktywację limfocytów B oraz zwiększenie wydzielania immunoglobulin, zwłaszcza IgA w ślinie, co prowadzi do wzmocnienia naturalnych mechanizmów obronnych układu oddechowego. Produkt posiada kod ATC R07AX i jest klasyfikowany jako „inne leki układu oddechowego”.
antygen bakteryjny, błona śluzowa dróg oddechowych, działanie immunomodulujące, Haemophilus influenzae, immunoglobulina IgA, infekcja układu oddechowego, Klebsiella pneumoniae, limfocyt B, limfocyt T, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, mitogen poliklonalny, Moraxella catarrhalis, reakcja mieszana limfocytów, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, stymulacja makrofagów, stymulacja układu odpornościowego, swoista odpowiedź immunologiczna, wydzielanie immunoglobulin, zakażenie dróg oddechowych
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Auglavin PPH 875 mg + 125 mg

Auglavin PPH to połączenie amoksycyliny (875 mg) i kwasu klawulanowego (125 mg), należące do grupy penicylin z inhibitorami beta-laktamaz (kod ATC: J01CR02). Amoksycylina działa poprzez hamowanie białek wiążących penicylinę (PBP), co prowadzi do zahamowania syntezy peptydoglikanu i lizy bakterii. Kwas klawulanowy, będący beta-laktamem, unieczynnia beta-laktamazy bakteryjne, chroniąc amoksycylinę przed rozkładem enzymatycznym. Skuteczność amoksycyliny zależy od czasu utrzymania stężenia powyżej MIC, a oporność może wynikać z produkcji beta-laktamaz niewrażliwych na klawulanian, modyfikacji PBP, zmniejszonej przepuszczalności błony lub aktywnego usuwania leku. Wartości graniczne MIC dla różnych patogenów, np. Haemophilus influenzae (≤1 µg/ml), Staphylococcus aureus (≤2 µg/ml) czy Enterobacteriaceae (>8 µg/ml), określone przez EUCAST, są kluczowe dla oceny wrażliwości i doboru terapii.
amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, bakteria beztlenowa, bariera łożyskowa, beta-laktamaza, białko wiążące penicylinę, biodostępność, biosynteza bakteryjnego peptydoglikanu, błona komórkowa bakterii, Enterobacteriaceae, Haemophilus influenzae, klirens całkowity, klirens surowiczy, kwas klawulanowy, mechanizm pompy wyrzutowej, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, objętość dystrybucji, okres półtrwania w fazie eliminacji, oporność nabyta, oporność naturalna, płyn mózgowo-rdzeniowy, potasu klawulanian, spektrum aktywności przeciwbakteryjnej, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, wartość graniczna wrażliwości
Leksykon substancji czynnych
Dwoinka nieżytowa – Właściwości farmakokinetyczne

Moraxella catarrhalis, będąca składnikiem nieswoistych szczepionek bakteryjnych z serii Polyvaccinum, występuje w preparatach w formie inaktywowanych komórek o zróżnicowanym stężeniu: 1 mln komórek/ml w Polyvaccinum submite, 10 mln komórek/ml w Polyvaccinum mite oraz 100 mln komórek/ml w Polyvaccinum forte. Preparaty te dostępne są w różnych postaciach farmaceutycznych, w tym jako zawiesiny do wstrzykiwań (przeźroczyste lub opalizujące) oraz krople do nosa (w przypadku Polyvaccinum mite). Moraxella catarrhalis jest stosowana jako komponent immunostymulujący, a nie jako substancja o klasycznych właściwościach farmakokinetycznych.
dwoinka nieżytowa, dystrybucja leku, inaktywowana komórka, krople do nosa, mechanizm immunologiczny, metabolizm leku, Moraxella catarrhalis, nieswoista szczepionka bakteryjna, parametr farmakokinetyczny, Polyvaccinum, wchłanianie leku, właściwość farmakokinetyczna, wydalanie substancji czynnej, zawiesina do wstrzykiwań
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ceftriaxon AptaPharma 2 g

Ceftriakson, należący do cefalosporyn III generacji (kod ATC: J01DD04), wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP). Mechanizm ten prowadzi do przerwania biosyntezy peptydoglikanu, co skutkuje lizą i śmiercią komórki bakteryjnej. Oporność na ceftriakson może rozwijać się poprzez hydrolizę beta-laktamaz (w tym ESBL, karbapenemazy, AmpC), zmniejszone powinowactwo PBP, nieprzepuszczalność błony zewnętrznej bakterii Gram-ujemnych oraz aktywne usuwanie leku przez pompy bakteryjne. Wartości graniczne MIC określone przez EUCAST dla ceftriaksonu wynoszą m.in.: Enterobacteriaceae ≤1 mg/l (wrażliwe), >2 mg/l (oporne); Streptococcus pneumoniae ≤0,5 mg/l (wrażliwe), >2 mg/l (oporne); Haemophilus influenzae ≤0,12 mg/l (wrażliwe), >0,12 mg/l (oporne). Wartości te odnoszą się do dawkowania dożylnego 1 g raz na dobę lub dawki ≥2 g raz na dobę.
acinetobacter baumannii, beta-laktamaza, beta-laktamaza o rozszerzonym spektrum, białko wiążące penicylinę, borelioza z Lyme, Borrelia burgdorferi, cefalosporyna III generacji, cefalosporynaza AmpC, Clostridium difficile, Enterobacteriaceae, Enterococcus, ESBL, Escherichia coli, gronkowiec oporny na metycylinę, Haemophilus influenzae, inwazyjna choroba meningokokowa, karbapenemaza, kiła, Klebsiella pneumoniae, lek przeciwbakteryjny, Listeria monocytogenes, listerioza, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, mukowiscydoza, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Pseudomonas aeruginosa, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, rzeżączka, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, synteza ściany komórkowej, Treponema pallidum, zakażenie układu moczowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia
Leksykon substancji czynnych
Staphylococcus aureus – Przeciwwskazania stosowania

Staphylococcus aureus jest składnikiem liofilizatu bakteryjnego OM-85, stanowiącego substancję czynną preparatu Broncho-Vaxom dla dzieci, który zawiera lizaty kilku bakterii (m.in. Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae). Głównym przeciwwskazaniem do stosowania tego preparatu jest nadwrażliwość na lizat Staphylococcus aureus lub inne bakterie wchodzące w skład kompleksu, objawiająca się reakcjami alergicznymi od łagodnych do anafilaktycznych. Dodatkowo, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje pomocnicze, takie jak galusan propylu (E 310), glutaminian sodu (E 621) oraz mannitol, które mogą wywoływać reakcje alergiczne u predysponowanych pacjentów.
aktywna infekcja bakteryjna, antybiotykoterapia, choroba autoimmunologiczna, galusan propylu, glutaminian sodu, Haemophilus influenzae, immunostymulator, Klebsiella pneumoniae, konsultacja alergologiczna, lek immunosupresyjny, liofilizat bakteryjny, liofilizat bakteryjny OM-85, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, nadwrażliwość na substancję czynną, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, stymulacja układu immunologicznego, wywiad alergologiczny
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Polyvaccinum mite Nieswoista szczepionka bakteryjna –

Polyvaccinum to nieswoista szczepionka bakteryjna dostępna w trzech postaciach: submite, mite i forte, różniących się stężeniem inaktywowanych bakterii, m.in. Staphylococcus aureus (od 5 do 500 mln komórek/ml), Staphylococcus epidermidis (od 5 do 500 mln komórek/ml) oraz innych patogenów. Preparaty te są zawiesinami do wstrzykiwań o różnym wyglądzie: submite jest przeźroczysta i bezbarwna, mite opalizująca bezbarwna, a forte opalizująca o białawym odcieniu. Brak jest dedykowanych badań oceniających wpływ Polyvaccinum na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, co wymaga od lekarza indywidualnej oceny ryzyka i korzyści oraz szczególnej ostrożności przy udzielaniu zaleceń pacjentom, zwłaszcza tym wykonującym zawody wymagające pełnej sprawności psychomotorycznej.
bezpieczeństwo farmakoterapii, ból głowy, Corynebacterium pseudodiphtheriticum, działanie niepożądane, Escherichia coli, gorączka, Haemophilus influenzae, inaktywowana bakteria, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis, nieswoista szczepionka bakteryjna, Polyvaccinum, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, powikłanie poszczepienne, reakcja poszczepienna, sprawność psychomotoryczna, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus salivarius, zawiesina do wstrzykiwań
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Levalox 500 mg

Lewofloksacyna, będąca S-enancjomerem ofloksacyny i należąca do grupy fluorochinolonów (kod ATC: J01MA12), działa bakteriobójczo poprzez hamowanie DNA-gyrazy i topoizomerazy IV, kluczowych enzymów w replikacji i naprawie DNA bakterii. Jej skuteczność jest zależna od parametrów farmakokinetyczno-farmakodynamicznych, takich jak stosunek Cmax/MIC oraz AUC/MIC, co jest istotne przy ustalaniu dawkowania. Oporność rozwija się przez mutacje genów topoizomeraz oraz mechanizmy zmniejszające przepuszczalność błony komórkowej i aktywnego usuwania leku (efflux), z opornością krzyżową na inne fluorochinolony, ale nie na antybiotyki z innych grup. EUCAST określił kliniczne wartości graniczne MIC dla lewofloksacyny, np. dla Enterobacterales ≤0,5 mg/l (wrażliwe) i >1 mg/l (oporne), dla Pseudomonas spp. ≤0,001 mg/l i >1 mg/l, a dla Streptococcus pneumoniae ≤0,001 mg/l i >2 mg/l, co umożliwia klasyfikację wrażliwości drobnoustrojów i dostosowanie terapii.
angina paciorkowcowa, błona komórkowa bakterii, ciężka infekcja, DNA-gyraza, efflux, flora jelitowa, fluorochinolon, gronkowiec złocisty, Helicobacter pylori, jaglica, legionelloza, lek przeciwbakteryjny, lewofloksacyna, MIC, mikrobiologia kliniczna, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, MRSA, mutacje genów, ofloksacyna, oporność bakteryjna, oporność krzyżowa, ornitoza, pałeczka hemofilna, patogen oportunistyczny, Peptostreptococcus, pneumokok, Pseudomonas aeruginosa, replikacja DNA bakteryjnego, stężenie w surowicy, Streptococcus agalactiae, topoizomeraza IV, wąglik, zakażenie dróg moczowych, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zakażenie układu moczowo-płciowego, zakażenie układu płciowego, zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia, zapalenie zatok
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amylan ES 600 mg/5 ml + 42,9 mg/5 ml

Amoksycylina, będąca półsyntetyczną penicyliną beta-laktamową, działa poprzez hamowanie białek wiążących penicylinę (PBP), co prowadzi do zahamowania syntezy peptydoglikanu i lizy komórkowej bakterii. Jednak jej skuteczność jest ograniczona przez beta-laktamazy produkowane przez oporne szczepy. Kwas klawulanowy, będący inhibitorem beta-laktamaz, rozszerza spektrum działania amoksycyliny poprzez unieczynnianie enzymów rozkładających antybiotyk. Kluczowym parametrem farmakodynamicznym jest czas utrzymania stężenia leku powyżej MIC (T>MIC). Oporność na amoksycylinę z kwasem klawulanowym może wynikać z beta-laktamaz niewrażliwych na inhibitor (klasy B, C, D), modyfikacji PBP, zmniejszonej przepuszczalności błony lub aktywnego usuwania leku (pompy efflux), szczególnie u bakterii Gram-ujemnych.
antybiotyk beta-laktamowy, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, białko wiążące penicylinę, Chlamydophila pneumoniae, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, kwas klawulanowy, Legionella pneumophila, lekowrażliwość, mechanizm oporności, minimalne stężenie hamujące, modyfikacja białka PBP, Moraxella catarrhalis, MRSA, mycoplasma pneumoniae, oksacylina, oporność bakterii, oporność na metycylinę, paciorkowiec beta-hemolizujący, penicylina benzylowa, penicylina izoksazolilowa, penicylina półsyntetyczna, penicylinaza, pompa efflux, przepuszczalność błony komórkowej, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, synteza peptydoglikanu, szczep bakteryjny, zakażenie
Leksykon substancji czynnych
Cefuroksym aksetyl – Wskazania do stosowania

Cefuroksym aksetyl, doustna forma cefuroksymu – cefalosporyny II generacji, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego i jest wskazany do leczenia zakażeń bakteryjnych u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 40 kg masy ciała. Preparat Furocef dostępny jest w dawkach 250 mg i 500 mg w postaci tabletek powlekanych. Cefuroksym aksetyl jest skuteczny w leczeniu ostrych zakażeń górnych dróg oddechowych (paciorkowcowe zapalenie migdałków i gardła, ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego), zaostrzeń przewlekłego zapalenia oskrzeli, zakażeń układu moczowego (zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek), niepowikłanych zakażeń skóry i tkanki miękkiej oraz wczesnej postaci choroby z Lyme. Wskazania obejmują także sytuacje kliniczne, takie jak alergia na penicyliny (bez reakcji natychmiastowej typu I), podejrzenie zakażeń bakteriami wytwarzającymi beta-laktamazy, oporność pneumokoków i Haemophilus influenzae, czy przeciwwskazania do leków pierwszego rzutu. Standardowa terapia boreliozy trwa 14-21 dni i powinna być wdrożona możliwie najwcześniej.
amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, azytromycyna, bakteria Gram-ujemna, bakteryjne zapalenie zatok, beta-laktamaza, borelioza, Borrelia, cefalosporyna drugiej generacji, cefuroksym aksetyl, cellulitis, choroba z Lyme, doksycyklina, erythema migrans, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, lek przeciwbakteryjny, Moraxella catarrhalis, nitrofurantoina, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakterii, paciorkowcowe zapalenie migdałków, paciorkowiec grupy A, penicylina, POChP, przewlekłe zapalenie oskrzeli, reakcja natychmiastowa typu I, ropień, rumień wędrujący, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, terapia sekwencyjna, trimetoprim-sulfametoksazol, wrażliwość na metycylinę, zakażenie bakteryjne, zakażenie tkanki miękkiej, zakażona rana, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Auglavin PPH Extra (600 mg + 42,9 mg)/5 ml

Auglavin PPH Extra to preparat zawierający amoksycylinę (600 mg/5 ml) oraz kwas klawulanowy (42,9 mg/5 ml), należący do połączeń penicylin z inhibitorami beta-laktamazy (kod ATC: J01CR02). Amoksycylina działa poprzez hamowanie białek wiążących penicylinę (PBP), co prowadzi do zahamowania syntezy peptydoglikanu i lizy bakterii. Kwas klawulanowy, będący beta-laktamem, unieczynnia niektóre beta-laktamazy (klasy A), chroniąc amoksycylinę przed rozkładem enzymatycznym, choć sam nie wykazuje istotnego działania przeciwbakteryjnego. Kluczowym parametrem skuteczności amoksycyliny jest czas utrzymania stężenia powyżej MIC (T>MIC). Oporność rozwija się głównie przez beta-laktamazy niewrażliwe na kwas klawulanowy (klasy B, C, D) oraz modyfikacje PBP, a także mechanizmy zmniejszonej przepuszczalności błony i aktywnego usuwania antybiotyku, szczególnie u bakterii Gram-ujemnych.
amoksycylina, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk beta-laktamowy, Auglavin, beta-laktamaza, białko wiążące penicylinę, Chlamydophila pneumoniae, Chlamydophila psittaci, choroba legionistów, Coxiella burnetti, gorączka Q, Haemophilus influenzae, inhibitor beta-laktamazy, Klebsiella pneumoniae, kwas klawulanowy, Legionella pneumophila, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, mycoplasma pneumoniae, oporność na metycylinę, paciorkowiec beta-hemolizujący, peptydoglikan, peptydoglikan bakteryjny, półsyntetyczna penicylina, psitakoza, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, ucho środkowe, zakażenie szpitalne, zapalenie płuc, zapalenie zatok
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Broncho-Vaxom dla dzieci 3,5 mg

Produkt leczniczy Broncho-Vaxom dla dzieci, zawierający 3,5 mg liofilizowanych lizatów bakteryjnych (w tym Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis oraz Moraxella catarrhalis), przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo farmakologiczne. Testy toksykologiczne po wielokrotnym podaniu nie wykazały istotnych klinicznie objawów toksyczności ani kumulacji działania toksycznego. Badania genotoksyczności i mutagenności nie potwierdziły wpływu na materiał genetyczny, a testy kancerogenności nie wykazały potencjału rakotwórczego preparatu. Ponadto, ocena wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa nie ujawniła negatywnych efektów na płodność, rozwój prenatalny ani postnatalny w modelach zwierzęcych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, Broncho-Vaxom, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Haemophilus influenzae, kancerogeneza, Klebsiella pneumoniae, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, mutacja genowa, parametr hemodynamiczny, potencjał genotoksyczny, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, toksyczność reprodukcyjna, zmiana nowotworowa
Leksykon substancji czynnych
Moraxella catarrhalis – Właściwości farmakodynamiczne

Moraxella catarrhalis, dawniej Branhamella/Neisseria catarrhalis, jest kluczowym patogenem zakażeń dróg oddechowych, często występującym obok Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae i innych. W preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci, stosowanym w profilaktyce nawracających infekcji układu oddechowego, zawarte są liofilizowane lizaty bakteryjne, w tym M. catarrhalis, w dawce 3,5 mg substancji czynnej na saszetkę (20 mg liofilizatu OM-85). Preparat klasyfikowany jest jako lek z grupy „inne leki układu oddechowego” (kod ATC: R07AX) i wykazuje działanie immunomodulujące poprzez stymulację układu odpornościowego, co potwierdzono w badaniach na modelach zwierzęcych i klinicznych.
Broncho-Vaxom, działanie immunomodulujące, galusan propylu, glutaminian sodu, Haemophilus influenzae, immunoglobulina, immunoglobulina IgA, Klebsiella pneumoniae, limfocyt B, limfocyt T, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, makrofag, mannitol, mitogen poliklonalny, Moraxella catarrhalis, nawracająca infekcja dróg oddechowych, odporność śluzówkowa, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie układu oddechowego
Leksykon substancji czynnych
Paciorkowiec zapalenia płuc – Wskazania do stosowania

Streptococcus pneumoniae jest kluczowym składnikiem nieswoistych szczepionek bakteryjnych z serii Polyvaccinum, stosowanych w profilaktyce nawracających zakażeń dróg oddechowych. Preparaty te zawierają inaktywowane bakterie w różnych stężeniach, dostosowanych do wieku pacjenta i nasilenia infekcji. Wersje do iniekcji (Polyvaccinum submite, mite, forte) przeznaczone są dla dzieci w wieku 2-14 lat oraz dorosłych, z zawartością Streptococcus pneumoniae odpowiednio 1, 10 i 100 mln komórek/ml. Natomiast Polyvaccinum mite w formie kropli do nosa, zawierający 10 mln komórek/ml, jest wskazany do profilaktyki zakażeń górnych dróg oddechowych u dzieci od 6 miesiąca życia, młodzieży i dorosłych.
Corynebacterium pseudodiphtheriticum, dwoinka, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, inaktywacja bakterii, Klebsiella pneumoniae, krople do nosa, maczugowiec, Moraxella catarrhalis, nawracające zakażenia dróg oddechowych, nieswoista szczepionka bakteryjna, paciorkowiec zapalenia płuc, pałeczka hemofilna, profilaktyka zakażeń, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus salivarius, układ odpornościowy, zakażenie górnych dróg oddechowych, zawiesina do wstrzykiwań
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rulid 50 mg

Roksytromycyna, półsyntetyczny antybiotyk makrolidowy z grupy J01FA06, charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Wykazuje wysoką skuteczność wobec patogenów o minimalnym stężeniu hamującym (MIC) poniżej 1 mg/l, obejmując bakterie Gram-dodatnie (np. Streptococcus spp., Staphylococcus spp. metycylino-wrażliwe), Gram-ujemne (Neisseria meningitidis, Branhamella catarrhalis) oraz atypowe patogeny (Chlamydia spp., Mycoplasma pneumoniae). Roksytromycyna jest skuteczna także wobec patogenów dróg oddechowych (Bordetella pertussis, Legionella pneumophila) i przewodu pokarmowego (Campylobacter jejuni, Helicobacter pylori). Wrażliwość niektórych szczepów, takich jak Campylobacter coli i Peptostreptococcus spp., może być zmienna i zależy od lokalnej epidemiologii oraz poziomu oporności.
antybiotyk makrolidowy, antybiotyk półsyntetyczny, Bacteroides fragilis, biosynteza białek bakteryjnych, Bordetella pertussis, Chlamydia pneumoniae, Chlamydia psittaci, Chlamydia trachomatis, Enterobacteriaceae, Haemophilus influenzae, Legionella pneumophila, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, mycoplasma pneumoniae, oporność bakteryjna, patogen atypowy, podjednostka 50S rybosomu, roksytromycyna, spektrum przeciwbakteryjne, Streptococcus pneumoniae, Ureaplasma urealyticum, Vibrio cholerae
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ramoclav 875 mg + 125 mg

Ramoclav to preparat z grupy połączeń penicylin z inhibitorami beta-laktamazy (ATC: J01CR02), zawierający amoksycylinę (875 mg) oraz kwas klawulanowy (125 mg). Amoksycylina działa poprzez hamowanie białek wiążących penicylinę (PBP), co prowadzi do zahamowania syntezy peptydoglikanu i lizy komórki bakteryjnej. Kwas klawulanowy, będący inhibitorem beta-laktamaz, chroni amoksycylinę przed degradacją przez enzymy beta-laktamazy, choć sam nie wykazuje działania przeciwbakteryjnego. Skuteczność amoksycyliny zależy od czasu utrzymania stężenia leku powyżej MIC (T>MIC). Mechanizmy oporności obejmują beta-laktamazy niewrażliwe na kwas klawulanowy (klasy B, C, D) oraz modyfikacje PBP, a także zmniejszoną przepuszczalność błony i systemy pomp wyrzutowych, szczególnie u bakterii Gram-ujemnych.
amoksycylina trójwodna, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk beta-laktamowy, Bacteroides fragilis, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, białko wiążące penicylinę, Clostridioides difficile, dysfagia, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, klawulanian potasu, Klebsiella pneumoniae, metycylinooporny gronkowiec, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, Mycoplasma pneumonia, oporność bakterii, penicylina benzylowa, peptydoglikan bakteryjny, półsyntetyczna penicylina, pompa wyrzutowa, Pseudomonas, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, zakażenie bakteryjne, zakażenie układu moczowego
Leksykon substancji czynnych
Dwoinka nieżytowa – Przeciwwskazania stosowania

Dwoinka nieżytowa (Moraxella catarrhalis) jest składnikiem immunomodulujących preparatów bakteryjnych, takich jak Polyvaccinum w formach submite, mite i forte, stosowanych w profilaktyce i leczeniu nawracających infekcji dróg oddechowych. Preparaty te zawierają odpowiednio 1 mln, 10 mln oraz 100 mln komórek bakteryjnych/ml, co wpływa na siłę działania immunomodulującego. Przeciwwskazania do ich stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki preparatu, aktywne choroby zakaźne, ostre stany zapalne (z wyjątkiem Polyvaccinum mite), choroby nerek i wątroby, niewydolność krążenia, ciążę i laktację (z wyjątkiem Polyvaccinum mite), dzieci poniżej 2 roku życia (z wyjątkiem Polyvaccinum mite), choroby układowe oraz stosowanie leków immunosupresyjnych. Dodatkowo, Polyvaccinum mite jest przeciwwskazane u pacjentów z chorobami rozrostowymi układu krwiotwórczego.
antygen bakteryjny, bakteria Gram-ujemna, charakterystyka produktu leczniczego, choroba nerek i wątroby, choroba rozrostowa układu krwiotwórczego, choroba układowa, choroba zakaźna, dwoinka nieżytowa, działanie immunomodulujące, homeostaza naczyniowa, immunosupresja, inaktywowana bakteria, Moraxella catarrhalis, nadwrażliwość, nawracająca infekcja dróg oddechowych, nieswoista szczepionka bakteryjna, niewydolność krążenia, odpowiedź immunologiczna, ostry stan zapalny, Polyvaccinum, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, preparat immunomodulujący, preparat immunosupresyjny, reakcja alergiczna, terapia immunomodulująca, układ immunologiczny
Leksykon substancji czynnych
Moraxella catarrhalis – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Moraxella catarrhalis, obecna w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci jako liofilizowany lizat bakteryjny (3,5 mg lizatu w dawce 20 mg OM-85), może indukować reakcje nadwrażliwości, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii w przypadku objawów alergicznych. Produkt zawiera także galusan propylu (42 µg) i glutaminian sodu (1,515 mg), które mogą mieć znaczenie dla bezpieczeństwa stosowania. Brak jest klinicznych dowodów potwierdzających skuteczność Broncho-Vaxom w profilaktyce zapalenia płuc, dlatego nie zaleca się jego stosowania w tym celu. Preparat nie jest rekomendowany dla niemowląt poniżej 6. miesiąca życia ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa. U osób starszych oraz pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby nie stwierdzono specyficznych zagrożeń, jednak zaleca się zachowanie standardowych środków ostrożności.
Broncho-Vaxom, galusan propylu, glutaminian sodu, hepatotoksyczność, liofilizat OM-85, lizaty bakteryjne, mannitol, Moraxella catarrhalis, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, nefrotoksyczność, Neisseria catarrhalis, nietolerancja leku, niewydolność serca, preparat leczniczy, profilaktyka zapalenia płuc, reakcja alergiczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie płuc
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Taclar 500 mg

Klarytromycyna, będąca półsyntetyczną pochodną erytromycyny A z grupy makrolidów (kod ATC: J01FA09), wykazuje silne działanie przeciwbakteryjne poprzez hamowanie syntezy białka na poziomie podjednostek 50S rybosomów bakterii. Jej minimalne stężenie hamujące (MIC) jest około dwukrotnie niższe niż erytromycyny, co przekłada się na większą skuteczność, szczególnie wobec Legionella pneumophila, Mycoplasma pneumoniae oraz Helicobacter pylori (działanie bakteriobójcze silniejsze w środowisku obojętnym). Spektrum działania obejmuje tlenowe bakterie Gram-dodatnie (m.in. Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae), Gram-ujemne (Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis), mykobakterie (Mycobacterium leprae, MAC) oraz mikroaerofilne Helicobacter pylori. Warto podkreślić, że beta-laktamazy nie wpływają na jej aktywność, jednak szczepy MRSA i MRSE wykazują oporność krzyżową na klarytromycynę. Aktywny metabolit 14-OH-klarytromycyna wykazuje podobną lub do 2-krotnie słabszą aktywność, z wyjątkiem H. influenzae, gdzie jest 2-krotnie silniejszy, a ich działanie może być addycyjne lub synergiczne.
14-OH-klarytromycyna, aktywny transport leku, Bacteroides melaninogenicus, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, beztlenowa bakteria Gram-dodatnia, beztlenowa bakteria Gram-ujemna, Bordetella pertussis, Borrelia burgdorferi, Campylobacter jejuni, Chlamydia pneumoniae, Clostridium perfringens, CLSI, działanie synergiczne, Enterobacteriaceae, eradykacja Helicobacter pylori, erytromycyna A, EUCAST, gronkowiec oporny na metycylinę, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Helicobacter pylori, klindamycyna, kompleks Mycobacterium avium, Legionella pneumophila, lek przeciwbakteryjny, linkozamid, Listeria monocytogenes, makrolid, metylacja rybosomu, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, Mycobacterium, Mycobacterium avium, Mycobacterium intracellulare, mycoplasma pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, oporność krzyżowa, oporność na klarytromycynę, oporność na makrolidy, pałeczka Gram-ujemna, Pasteurella multocida, Peptococcus niger, podjednostki 50S rybosomów, Propionibacterium acnes, Pseudomonas, Staphylococcus aureus, stężenie graniczne, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Treponema pallidum, zakażenie ogólnoustrojowe, zakażenie układu oddechowego
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amoksiklav 875 mg + 125 mg

Amoksiklav w dawce 875 mg amoksycyliny i 125 mg kwasu klawulanowego to antybiotyk złożony o szerokim spektrum działania bakteriobójczego, stosowany w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci. Preparat jest szczególnie skuteczny wobec patogenów produkujących beta-laktamazy dzięki obecności kwasu klawulanowego, który chroni amoksycylinę przed degradacją. Wskazania obejmują zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych (ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, zaostrzenia POChP, pozaszpitalne zapalenie płuc), zakażenia układu moczowego (zapalenie pęcherza, odmiedniczkowe zapalenie nerek), zakażenia skóry i tkanek miękkich (zapalenie tkanki łącznej, zakażenia po ukąszeniach zwierząt, ropień okołozębowy) oraz zakażenia kości i stawów (zapalenie kości i szpiku). Preparat charakteryzuje się stosunkiem amoksycyliny do kwasu klawulanowego 7:1, co umożliwia wysokie stężenia amoksycyliny w tkankach przy jednoczesnej ochronie przed beta-laktamazami. Każda tabletka zawiera 24 mg potasu, co należy uwzględnić u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub kontrolujących dietę pod kątem potasu.
amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotykooporność, Bacteroides, beta-laktamaza, działanie bakteriobójcze, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis, odmiedniczkowe zapalenie nerek, ostre bakteryjne zapalenie zatok przynosowych, ostre zapalenie ucha środkowego, Pasteurella multocida, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, ropień okołozębowy, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zakażenie bakteryjne, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie kości i stawów, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego, zaostrzenie POChP, zapalenie kości i szpiku, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie tkanki łącznej
Leksykon chorób i schorzeń
Zakażenie klatki piersiowej – Etiologia i przyczyny

Zakażenia klatki piersiowej obejmują głównie zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc, wywoływane przez wirusy (85-95% przypadków ostrego zapalenia oskrzeli), bakterie oraz rzadziej grzyby. Do najczęstszych wirusów należą: wirusy grypy, RSV, rinowirusy, adenowirusy, koronawirusy (w tym SARS-CoV-2), wirusy paragrypy i metapneumowirusy. Bakteryjne zakażenia, dominujące u dorosłych z zapaleniem płuc, najczęściej wywołują Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia pneumoniae, Legionella pneumophila oraz Staphylococcus aureus (w tym MRSA). Grzybicze infekcje dotyczą głównie osób z immunosupresją i obejmują Pneumocystis jirovecii, Aspergillus, Histoplasma capsulatum, Cryptococcus i Coccidioides. Drogi transmisji to przede wszystkim droga kropelkowa, kontakt bezpośredni oraz aspiracja. Czynniki ryzyka ciężkich zakażeń to m.in. wiek skrajny, choroby przewlekłe (POChP, astma, mukowiscydoza), immunosupresja, palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu oraz ekspozycja na czynniki drażniące.
adenowirus, ARDS, Aspergillus, aspiracja, atypowe zapalenie płuc, Bordetella pertussis, Chlamydia pneumoniae, choroba legionistów, coccidioides, Cryptococcus, droga kropelkowa, dysfagia, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Histoplasma capsulatum, Klebsiella pneumoniae, koronawirus, Legionella pneumophila, lek immunosupresyjny, metapneumowirus, Moraxella catarrhalis, mukowiscydoza, mycoplasma pneumoniae, niedobór alfa-1-antytrypsyny, patogen, Pneumocystis jirovecii, POChP, pozaszpitalne zapalenie płuc, przewlekła obturacyjna choroba płuc, Pseudomonas aeruginosa, rinowirus, rozstrzenie oskrzeli, SARS-CoV-2, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, szczep MRSA, szpitalne zapalenie płuc, wirus grypy, wirus paragrypy, wirus syncytialny układu oddechowego, zakażenie grzybicze, zakażenie klatki piersiowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie płuc związane z respiratorem, zespół ostrej niewydolności oddechowej, zwłóknienie torbielowate
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Amoksiklav 875 mg + 125 mg

Amoksiklav to preparat zawierający amoksycylinę (875 mg) i kwas klawulanowy (125 mg) w proporcji 7:1, należący do grupy penicylin z inhibitorami beta-laktamazy (kod ATC: J01CR02). Amoksycylina działa bakteriobójczo przez hamowanie białek wiążących penicylinę (PBP), co prowadzi do zahamowania syntezy peptydoglikanu i lizy komórki bakteryjnej. Kwas klawulanowy, choć sam nie wykazuje istotnego działania przeciwbakteryjnego, unieczynnia beta-laktamazy bakteryjne, rozszerzając spektrum działania amoksycyliny. Skuteczność terapii zależy od utrzymania stężenia amoksycyliny powyżej MIC (minimalnego stężenia hamującego) przez odpowiedni czas (T>MIC). Oporność może wynikać z produkcji beta-laktamaz niewrażliwych na kwas klawulanowy (klasy B, C, D) lub modyfikacji PBP, a także mechanizmów takich jak zmniejszona przepuszczalność ściany komórkowej czy aktywne wypompowywanie leku, zwłaszcza u bakterii Gram-ujemnych.
Amoksiklav, amoksycylina, amoksycylina z kwasem klawulanowym, antybiotyk beta-laktamowy, bakteria Gram-ujemna, bakteria wielolekooporna, bakteryjne zapalenie pochwy, beta-laktamaza, beta-laktamaza bakteryjna, beztlenowa bakteria Gram-dodatnia, beztlenowa bakteria Gram-ujemna, białko wiążące penicylinę, choroba legionistów, Enterobacteriaceae, gorączka Q, gronkowiec złocisty, Haemophilus influenzae, kwas klawulanowy, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, MRSA, ornitoza, paciorkowiec grupy B, pałeczka hemofilna, pałeczka okrężnicy, peptydoglikan, półsyntetyczna penicylina, pompa usuwająca lek, ściana komórkowa bakterii, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, zakażenie szpitalne, zakażenie układu moczowego, zakażenie wewnątrzbrzuszne, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Hiconcil 500 mg

Amoksycylina, będąca półsyntetyczną penicyliną beta-laktamową (kod ATC: J01CA04), działa poprzez hamowanie białek wiążących penicylinę (PBP), co prowadzi do zahamowania syntezy peptydoglikanu ściany komórkowej bakterii i w efekcie do lizy komórkowej. Lek dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 250 mg i 500 mg amoksycyliny trójwodnej. Skuteczność amoksycyliny zależy od czasu utrzymywania stężenia leku powyżej minimalnego stężenia hamującego (T>MIC). Oporność bakterii na amoksycylinę rozwija się głównie przez produkcję beta-laktamaz, modyfikację PBP oraz mechanizmy ograniczające penetrację leku, zwłaszcza u bakterii Gram-ujemnych. Wartości graniczne MIC według EUCAST (wersja 5.0) dla Enterobacteriaceae wynoszą ≤8 mg/l dla szczepów wrażliwych, a dla Enterococcus spp. odpowiednio 4 mg/l (wrażliwe) i 8 mg/l (oporne). Szczegółowe wartości MIC różnią się w zależności od gatunku, co ma kluczowe znaczenie przy interpretacji wyników i doborze terapii.
aminopenicylina, amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, Bacteroides fragilis, beta-laktamaza, białko wiążące penicylinę, Borrelia burgdorferi, Clostridium difficile, Enterobacteriaceae, Enterococcus, Enterococcus faecalis, Escherichia coli, EUCAST, Haemophilus influenzae, Helicobacter pylori, Listeria monocytogenes, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, Neisseria meningitidis, oporność na metycylinę, paciorkowiec beta-hemolizujący, Pasteurella multocida, penicylina o szerokim spektrum, penicylinaza, peptydoglikan bakteryjny, pompa wyrzutowa, Pseudomonas, ściana komórki bakteryjnej, Staphylococcus, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, wartość graniczna MIC, wytwarzanie beta-laktamaz, zakażenie bakteryjne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Klacid 125 mg/5 ml

Klarytromycyna, półsyntetyczna pochodna erytromycyny A z grupy makrolidów (kod ATC J01FA09), wykazuje mechanizm działania polegający na hamowaniu syntezy białka poprzez wiązanie się z podjednostką 50S rybosomu bakterii. Charakteryzuje się dwukrotnie niższym minimalnym stężeniem hamującym (MIC) w porównaniu do erytromycyny, co przekłada się na zwiększoną skuteczność kliniczną. Szczególnie efektywna jest wobec Legionella pneumophila, Mycoplasma pneumoniae oraz Helicobacter pylori, przy czym jej aktywność bakteriobójcza wobec H. pylori jest silniejsza w środowisku obojętnym niż kwaśnym. Klarytromycyna wykazuje również działanie przeciwko istotnym klinicznie mykobakteriom (m.in. Mycobacterium leprae, M. kansasii, kompleks MAC). Drobnoustroje Gram-ujemne z rodziny Enterobacteriaceae i Pseudomonas są naturalnie oporne na ten lek. Wytwarzanie beta-laktamaz nie wpływa na jej aktywność, jednak szczepy MRSA i MRSE często wykazują oporność krzyżową na klarytromycynę.
aktywny transport komórkowy, antybiotykoterapia, bakterie beztlenowe, bakterie Gram-dodatnie, beta-laktamaza, Chlamydia pneumoniae, działanie bakteriobójcze, Enterobacteriaceae, Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości, Haemophilus influenzae, Helicobacter pylori, kod ATC, kompleks Mycobacterium avium, Legionella pneumophila, lek przeciwbakteryjny, linkozamid, Listeria monocytogenes, makrolid, metylacja rybosomu, minimalne stężenie hamujące, modyfikacja rybosomu, Moraxella catarrhalis, Mycobacterium, Mycobacterium leprae, mycoplasma pneumoniae, oporność krzyżowa, oporność na metycylinę, pałeczki Gram-ujemne, pochodna erytromycyny, podjednostka 50S rybosomu, Pseudomonas, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, synteza białka
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Duomox 375 mg

Amoksycylina, będąca półsyntetyczną penicyliną beta-laktamową (kod ATC: J01CA04), działa poprzez hamowanie białek wiążących penicylinę (PBP), co prowadzi do zahamowania syntezy peptydoglikanu i lizy ściany komórkowej bakterii. Jej skuteczność terapeutyczna jest determinowana przez czas utrzymywania stężenia leku powyżej minimalnego stężenia hamującego (T>MIC). Jednakże amoksycylina jest podatna na rozkład przez beta-laktamazy produkowane przez oporne szczepy, co ogranicza jej spektrum działania. Mechanizmy oporności obejmują unieczynnienie przez beta-laktamazy, modyfikację PBP oraz zmniejszoną przepuszczalność błony komórkowej lub aktywność pomp wyrzutowych, szczególnie u bakterii Gram-ujemnych.
amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, beta-laktamaza bakteryjna, białko wiążące penicylinę, Clostridioides difficile, Enterococcus, EUCAST, Haemophilus influenzae, Helicobacter pylori, liza komórki, minimalne stężenie hamujące, modyfikacja białek PBP, Moraxella catarrhalis, Neisseria meningitidis, nieprzepuszczalność błony komórkowej, Pasteurella multocida, penicylina o szerokim spektrum działania, peptydoglikan bakteryjny, pompa wyrzutowa, ściana komórki bakteryjnej, Staphylococcus, Streptococcus pneumoniae, wartość graniczna MIC
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Rolicyn 150 mg

Roksytromycyna, substancja czynna leku Rolicyn, jest półsyntetycznym antybiotykiem makrolidowym (ATC J01FA06) pochodzącym od erytromycyny, działającym poprzez hamowanie biosyntezy białek na poziomie podjednostki 50S rybosomu. Wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, obejmujące bakterie Gram-dodatnie (np. Streptococcus spp., Staphylococcus spp. metycylino-wrażliwe, Enterococcus spp., Listeria monocytogenes), Gram-ujemne (np. Bordetella pertussis, Legionella pneumophila, Helicobacter pylori) oraz atypowe patogeny (Chlamydia spp., Mycoplasma pneumoniae, Borrelia burgdorferi). Wrażliwość drobnoustrojów oceniana jest na podstawie minimalnego stężenia hamującego (MIC), gdzie szczepy wrażliwe mają MIC <1 mg/l, średnio wrażliwe 1-4 mg/l, a oporne >4 mg/l. Roksytromycyna wykazuje umiarkowaną aktywność wobec Haemophilus influenzae, Ureaplasma urealyticum i Vibrio cholerae, natomiast naturalnie oporne są m.in. Enterobacteriaceae, Pseudomonas spp., MRSA oraz Bacteroides fragilis.
antybiotyk makrolidowy, Bacteroides fragilis, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, bakteryjna waginoza, biosynteza białka, Bordetella pertussis, borelioza z Lyme, Borrelia burgdorferi, Chlamydia trachomatis, cholera, choroba legionistów, choroba wrzodowa żołądka, Clostridium perfringens, Corynebacterium diphteriae, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, Enterobacteriaceae, Haemophilus influenzae, Helicobacter pylori, krztusiec, Legionella pneumophila, Listeria monocytogenes, mechanizm działania przeciwbakteryjnego, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, MRSA, mycoplasma pneumoniae, Neisseria meningitidis, Pasteurella multocida, patogen dróg oddechowych, patogen szpitalny, patogen układu moczowego, podjednostka 50S rybosomu, Propionibacterium acnes, Pseudomonas, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus wrażliwy na metycylinę, Streptococcus pneumoniae, Ureaplasma urealyticum, Vibrio cholerae, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie przewodu pokarmowego, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie wewnątrzbrzuszne, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ofloxacin-POS 3 mg/ml

Ofloksacyna, dostępna w kroplach do oczu o stężeniu 3 mg/ml (około 0,10 mg substancji aktywnej na kroplę), jest fluorochinolonem o mechanizmie bakteriobójczym polegającym na hamowaniu bakteryjnej gyrazy DNA. Lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego obejmujące bakterie tlenowe i beztlenowe oraz Chlamydia. Oporność na ofloksacynę rozwija się głównie poprzez mutacje w genie gyrA oraz mechanizmy usuwania leku z komórki bakteryjnej, co może prowadzić do oporności krzyżowej w obrębie fluorochinolonów. Wrażliwość bakterii oceniana jest według kryteriów EUCAST, z wartościami granicznymi dla poszczególnych patogenów, np. Staphylococcus spp. ≤1 mg/l (wrażliwe), Streptococcus pneumoniae ≤0,125 mg/l, Haemophilus influenzae ≤0,5 mg/l, Enterobacteriaceae ≤0,5 mg/l, a brak danych (BD) dotyczy m.in. Acinetobacter spp. i Pseudomonas aeruginosa.
acinetobacter baumannii, antybiogram, bakteryjna gyraza DNA, działanie bakteriobójcze, Enterobacteriaceae, epidemiologiczna wartość graniczna, Escherichia coli, Europejski Komitet Badania Wrażliwości Drobnoustrojów, fluorochinolon, gen gyrA, gronkowiec koagulazo-ujemny, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis, mutacja genetyczna, ofloksacyna, oporność bakterii, oporność krzyżowa, oporność na metycylinę, oporność plazmidowa, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, szczep oporny, transfer genów oporności, wrażliwość na metycylinę
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Broncho-Vaxom dla dzieci

Broncho-Vaxom dla dzieci to preparat zawierający liofilizat OM-85 (3,5 mg lizatów bakteryjnych) stosowany w leczeniu infekcji dróg oddechowych, jednak wymaga zachowania szczególnej ostrożności. Lek może wywoływać reakcje nadwrażliwości, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Nie ma dowodów klinicznych potwierdzających skuteczność Broncho-Vaxom w profilaktyce zapalenia płuc u dzieci, dlatego nie jest zalecany do zapobiegania pneumonii w populacji pediatrycznej. Preparat nie powinien być stosowany u niemowląt poniżej 6 miesiąca życia ze względu na ograniczone dane kliniczne, a u pacjentów w podeszłym wieku wykazuje akceptowalny profil bezpieczeństwa. W przypadku dysfunkcji nerek i wątroby brak jest danych klinicznych, jednak badania przedkliniczne nie wykazały nefro- ani hepatotoksyczności, co sugeruje brak istotnych przeciwwskazań w tych grupach.
dieta niskosodowa, dysfunkcja nerek, galusan propylu, glutaminian sodu, Haemophilus influenzae, hepatotoksyczność, infekcja dróg oddechowych, Klebsiella pneumoniae, liofilizat OM-85, Moraxella catarrhalis, nefrotoksyczność, niemowlę, nietolerancja leku, patogen dróg oddechowych, pneumonia, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie płuc
Leksykon chorób i schorzeń
Pospolity niedobór odporności zmienny – Objawy

Pospolity niedobór odporności zmienny (CVID) to heterogenna grupa genetycznie uwarunkowanych zaburzeń charakteryzujących się hipogammaglobulinemią (obniżonym poziomem IgG, często także IgA i/lub IgM) oraz upośledzoną produkcją przeciwciał, co skutkuje zwiększoną podatnością na nawracające infekcje dróg oddechowych i przewodu pokarmowego. Typowe patogeny to Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Moraxella catarrhalis i Staphylococcus aureus, a także rzadziej Pneumocystis jirovecii i Mycoplasma pneumoniae. Objawy pojawiają się najczęściej w trzeciej lub czwartej dekadzie życia, z opóźnieniem diagnostycznym wynoszącym 4-9 lat. Charakterystyczne powikłania obejmują rozstrzenie oskrzeli, przewlekłą chorobę płuc, choroby autoimmunologiczne (np. ITP, niedokrwistość hemolityczna, RZS) oraz zwiększone ryzyko nowotworów, zwłaszcza chłoniaków nieziarniczych (NHL) i raka przewodu pokarmowego. Średni czas przeżycia po diagnozie wynosi ponad 25 lat, jednak rokowanie pogarszają m.in. wiek w chwili rozpoznania, niski poziom limfocytów B i IgG oraz obecność powikłań narządowych.
bielactwo, chłoniak nieziarniczy, choroba Hashimoto, choroby autoimmunologiczne, Haemophilus influenzae, limfadenopatia, małopłytkowość immunologiczna, Moraxella catarrhalis, mycoplasma pneumoniae, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, Pneumocystis jirovecii, pospolity niedobór odporności zmienny, przewlekła biegunka, przewlekłe zapalenie oskrzeli, przewlekłe zapalenie zatok przynosowych, pyoderma gangrenosum, reumatoidalne zapalenie stawów, rozedma płuc, rozstrzenie oskrzeli, splenomegalia, śródmiąższowa choroba płuc, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, terapia zastępcza immunoglobulinami, tomografia komputerowa wysokiej rozdzielczości, zaburzenia wchłaniania, zapalenie płuc
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Klabax 125 mg/5 ml 125 mg/5 ml

Klarytromycyna, antybiotyk makrolidowy o kodzie ATC J01FA09, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego obejmujące bakterie tlenowe i beztlenowe, Gram-dodatnie oraz Gram-ujemne. Mechanizm działania polega na selektywnym wiązaniu z podjednostką 50s rybosomów, co hamuje syntezę białek w komórkach bakterii. W badaniach in vitro klarytromycyna wykazuje niższe minimalne stężenia hamujące (MIC) w porównaniu do erytromycyny, co świadczy o jej wyższej skuteczności. Metabolit 14-hydroksyklarytromycyna również posiada aktywność przeciwbakteryjną, szczególnie silną wobec Haemophilus influenzae, gdzie jest dwukrotnie bardziej efektywny niż związek macierzysty. Antybiotyk wykazuje zarówno działanie bakteriostatyczne, jak i bakteriobójcze, co zwiększa jego efektywność kliniczną.
14-hydroksyklarytromycyna, antybiotyk makrolidowy, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, bakteria tlenowa, działanie bakteriobójcze, działanie bakteriostatyczne, działanie przeciwbakteryjne, EUCAST, Haemophilus influenzae, Helicobacter pylori, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, oporność bakterii, podjednostka 50S rybosomu, Staphylococcus, stężenie graniczne, Streptococcus, Streptococcus pneumoniae, synteza białek, Viridans streptococcus
Leksykon substancji czynnych
Lizat bakterii – Wskazania do stosowania

Lizaty bakteryjne, takie jak Ismigen i Luivac, stanowią preparaty immunostymulujące zawierające fragmenty komórek bakteryjnych, które po podaniu aktywują układ odpornościowy pacjenta. Wskazaniem do ich stosowania u dorosłych i dzieci (Ismigen od 3 lat, Luivac od 4 lat) jest profilaktyka nawracających zakażeń dróg oddechowych (ZDO). Preparaty te zawierają lizaty najczęstszych patogenów odpowiedzialnych za ZDO, w tym Staphylococcus aureus (6 mld w Ismigen, ≥1×10^9 w Luivac), Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae (6 mld w Ismigen, ≥1×10^9 w Luivac), Klebsiella pneumoniae, Haemophilus influenzae oraz Neisseria catarrhalis. Ismigen dodatkowo zawiera sześć typów pneumokoków (TY1, TY2, TY3, TY5, TY8, TY47), co może zwiększać jego skuteczność w profilaktyce zakażeń pneumokokowych.
angina paciorkowcowa, działanie immunomodulujące, Haemophilus influenzae, Klebsiella ozaenae, Klebsiella pneumoniae, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, nawracające zakażenie dróg oddechowych, nawracające zapalenie krtani, nawracające zapalenie oskrzeli, nawracające zapalenie zatok przynosowych, Neisseria catarrhalis, paciorkowiec viridans, patogen dróg oddechowych, populacja pediatryczna, przewlekłe schorzenie dróg oddechowych, przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa, skład mikrobiologiczny, Staphylococcus aureus, Streptococcus mitis, Streptococcus oralis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, stymulacja układu immunologicznego, układ odpornościowy, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie jamy ustnej, zapalenie gardła, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok
Leksykon leków
Skład i postać leku – Luivac –

LUIVAC to preparat w postaci tabletek zawierających 43 mg substancji czynnej LW50020R, w skład której wchodzi 3 mg kompleksu lizatów bakteryjnych pochodzących z siedmiu szczepów patogenów układu oddechowego: Staphylococcus aureus, Streptococcus mitis, Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis oraz Haemophilus influenzae. Każdy szczep reprezentowany jest w ilości co najmniej 1 × 10 drobnoustrojów, co ma na celu stymulację układu immunologicznego w profilaktyce i wspomaganiu leczenia zakażeń górnych i dolnych dróg oddechowych. Tabletki mają kształt cylindryczny, są białe, nie posiadają nadruku i przeznaczone są do podania doustnego. Substancje pomocnicze to m.in. mannitol (40 mg), celuloza mikrokrystaliczna, skrobi glikolan (typ A), magnezu stearynian oraz krzemionka koloidalna bezwodna, które wpływają na stabilność, spoistość i rozpad tabletki.
angina paciorkowcowa, celuloza mikrokrystaliczna, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, krzemionka koloidalna, lizat bakteryjny, magnezu stearynian, mannitol, Moraxella catarrhalis, pozaszpitalne zapalenie płuc, Staphylococcus aureus, Streptococcus mitis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie ucha środkowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Taromentin 500 mg + 125 mg

Taromentin to preparat z grupy połączeń penicylin z inhibitorami beta-laktamazy (ATC: J01CR02), zawierający 500 mg amoksycyliny oraz 125 mg kwasu klawulanowego w każdej tabletce. Amoksycylina, jako beta-laktamowy antybiotyk, hamuje syntezę peptydoglikanu ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie się z białkami PBP, co prowadzi do lizy komórkowej. Kwas klawulanowy, będący beta-laktamem, nie wykazuje samodzielnego działania przeciwbakteryjnego, lecz unieczynnia beta-laktamazy produkowane przez oporne szczepy, rozszerzając spektrum działania amoksycyliny. Kluczowym parametrem skuteczności jest czas utrzymania stężenia leku powyżej MIC (T>MIC). Oporność może wynikać z beta-laktamaz niewrażliwych na kwas klawulanowy (klasy B, C, D), modyfikacji PBP, nieprzepuszczalności błony komórkowej lub aktywnych pomp wyrzutowych, szczególnie u bakterii Gram-ujemnych.
amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, atypowe zapalenie płuc, Bacteroides fragilis, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, bakteryjne zapalenie pochwy, beta-laktamaza, białko wiążące penicylinę, drobnoustrój wytwarzający beta-laktamazę, Escherichia coli, gronkowiec koagulazo-ujemny, Haemophilus influenzae, klawulanian potasu, Klebsiella pneumoniae, kwas klawulanowy, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, mycoplasma pneumoniae, oporność na metycylinę, peptydoglikan bakteryjny, pompa wyrzutowa, Proteus mirabilis, Pseudomonas, ściana komórki bakteryjnej, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, zakażenie układu moczowego, zapalenie płuc
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Clarithromycin Adamed 500 mg

Klarytromycyna, półsyntetyczna pochodna erytromycyny A z grupy makrolidów (kod ATC: J01FA09), działa bakteriostatycznie poprzez wiązanie się z podjednostką 50S rybosomu, hamując syntezę białek bakteryjnych. Wykazuje szerokie spektrum działania obejmujące bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, tlenowe i beztlenowe, ze szczególnym nasileniem aktywności wobec Legionella pneumophila, Mycoplasma pneumoniae oraz Helicobacter pylori (działanie bakteriobójcze, silniejsze w środowisku obojętnym). MIC klarytromycyny jest około dwukrotnie niższe niż erytromycyny, co potwierdza jej wyższą skuteczność. Metabolit 14-OH-klarytromycyna wykazuje podobną lub nieco słabszą aktywność, z wyjątkiem Haemophilus influenzae, gdzie jest dwukrotnie silniejszy, co daje efekt synergistyczny. EUCAST definiuje stężenia graniczne dla wrażliwości: Streptococcus spp. ≤0,25 μg/ml, Staphylococcus spp. ≤1 μg/ml, Haemophilus spp. ≤1 μg/ml, Moraxella catarrhalis ≤0,25 μg/ml, a CLSI dla Helicobacter pylori ≤0,25 μg/ml.
14-OH-klarytromycyna, aktywny transport, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, Chlamydia pneumoniae, działanie synergistyczne, Enterobacteriaceae, gronkowiec oporny na metycylinę, Haemophilus influenzae, Helicobacter pylori, Legionella pneumophila, lek przeciwbakteryjny, lekowrażliwość, linkozamid, Listeria monocytogenes, makrolid, minimalne stężenie hamujące, modyfikacja rybosomu, Moraxella catarrhalis, Mycobacterium, mycoplasma pneumoniae, oporność krzyżowa, oporność nabyta, podjednostka 50S rybosomu, Pseudomonas, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus aureus, stężenie graniczne, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, synteza białka, szczep bakteryjny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Vigamox 5 mg/ml

Vigamox to okulistyczny roztwór kropli do oczu zawierający moksyfloksacynę w stężeniu 5 mg/ml (chlorowodorek 5,45 mg/ml), dostarczający około 190 µg substancji czynnej na kroplę. Moksyfloksacyna, fluorochinolon IV generacji (kod ATC S01AE07), działa bakteriobójczo poprzez hamowanie gyrazy DNA i topoizomerazy IV, kluczowych enzymów w replikacji i naprawie DNA bakterii. Oporność rozwija się głównie przez mutacje chromosomalne, ekspresję białek usuwających lek oraz enzymy inaktywujące, jednak brak jest oporności krzyżowej z beta-laktamami, makrolidami i aminoglikozydami. EUCAST zaleca stosowanie epidemiologicznych wartości granicznych (ECOFF) MIC do oceny wrażliwości bakterii na miejscowo podawaną moksyfloksacynę, np. Staphylococcus aureus 0,25 mg/l, Streptococcus pneumoniae 0,5 mg/l, Haemophilus influenzae 0,125 mg/l, Neisseria gonorrhoeae 0,032 mg/l, Pseudomonas aeruginosa 4 mg/l.
angina paciorkowcowa, antybiotyk beta-laktamowy, bakteria Gram-ujemna, białko bakteryjne, Chlamydia trachomatis, chlorowodorek, dysfagia, enzym inaktywujący, enzymy bakteryjne, fluorochinolon czwartej generacji, gyraza DNA, Haemophilus influenzae, infekcja oka, jaglica, lek okulistyczny, minimalne stężenie hamujące, moksyfloksacyna, Moraxella catarrhalis, MRSA, MSSA, oporność krzyżowa, oporność na chinolony, oporność wieloantybiotykowa, Propionibacterium acnes, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, szczep oporny na metycylinę, szczep wrażliwy na metycylinę, topoizomeraza IV, trądzik, VIGAMOX, zakażenie oportunistyczne, zapalenie płuc, zapalenie rogówki, zapalenie spojówek
Leksykon chorób i schorzeń
Ostre zapalenie zatok – Patofizjologia i mechanizm

Ostre zapalenie zatok przynosowych (sinusitis acuta) to stan zapalny błony śluzowej zatok trwający do 4 tygodni, najczęściej będący następstwem infekcji wirusowej górnych dróg oddechowych. Patogeneza opiera się na trzech głównych mechanizmach: niedrożności ujść zatok spowodowanej obrzękiem błony śluzowej, dysfunkcji aparatu rzęskowego oraz zmianie ilości i jakości wydzieliny zatokowej. Niedrożność ujść zatok prowadzi do zaburzenia drenażu, zmiany ciśnienia i składu gazów w zatokach oraz sprzyja namnażaniu patogenów. Wirusy, takie jak rhinowirusy, adenowirusy, wirusy grypy i paragrypy, stanowią około 90% etiologii, natomiast nadkażenie bakteryjne występuje u 0,5-2% pacjentów i najczęściej wywoływane jest przez Streptococcus pneumoniae (38%), Haemophilus influenzae (36%) oraz Moraxella catarrhalis (16%). Dysfunkcja rzęsek, spowodowana m.in. metaplazją nabłonka i zwiększoną lepkością śluzu, dodatkowo upośledza oczyszczanie zatok, co sprzyja rozwojowi infekcji bakteryjnej.
alergiczne grzybicze zapalenie zatok, bakteryjne zapalenie zatok, dysfunkcja rzęsek, guz Potta, Haemophilus influenzae, infekcja wirusowa górnych dróg oddechowych, inwazyjne grzybicze zapalenie zatok, komórki Hallera, kompleks ujściowo-przewodowy, metaplazja płaskonabłonkowa, Moraxella catarrhalis, mukowiscydoza, nadkażenie bakteryjne, ostre zapalenie zatok, rhinosinusitis, ropień mózgu, ropień podokostnowy, skrzywienie przegrody nosowej, Streptococcus pneumoniae, transport śluzowo-rzęskowy, zakrzepica zatoki jamistej, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie tkanki łącznej oczodołu, zatoki przynosowe, zespół Kartagenera
Leksykon substancji czynnych
Amylometakrezol – Właściwości farmakodynamiczne

Amylometakrezol (AMC), pochodna fenolu, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwdrobnoustrojowego, przeciwzapalnego i przeciwbólowego, co czyni go skutecznym składnikiem terapii łagodnych infekcji jamy ustnej i gardła. Mechanizm działania AMC obejmuje wpływ na transport lipidów przez błonę komórkową drobnoustrojów, co prowadzi do efektu przeciwbakteryjnego i przeciwgrzybiczego, a także odwracalne blokowanie kanałów jonowych indukowanych depolaryzacją, co tłumaczy jego właściwości miejscowo znieczulające. Ponadto, AMC hamuje ekspresję COX-2 indukowaną przez IL-1, co przyczynia się do działania przeciwzapalnego i przeciwbólowego. W połączeniu z alkoholem 2,4-dichlorobenzylowym (2,4-DCBA) wykazuje synergistyczne działanie przeciwbakteryjne i przeciwwirusowe, skuteczne wobec patogenów takich jak Mycoplasma pneumoniae, Moraxella catarrhalis, Streptococcus pyogenes, Staphylococcus aureus (w tym MRSA), Klebsiella pneumoniae oraz Candida albicans. Działanie przeciwwirusowe obejmuje szybkie (już po 1 minucie) hamowanie wirusów otoczkowych oraz neuraminidazy wirusa grypy H1N1.
4-dichlorobenzylowy, alkohol 2, amylometakrezol, antyseptyk, błona śluzowa jamy ustnej, Candida albicans, cyklooksygenaza-2, dysfagia, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwwirusowe, działanie przeciwzapalne, gronkowiec złocisty oporny na metycylinę, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja jamy ustnej, interleukina-1, kanał sodowy, Klebsiella pneumoniae, lek miejscowo znieczulający, lewomentol, lidokaina, mediator zapalny, Moraxella catarrhalis, MRSA, mycoplasma pneumoniae, neuraminidaza wirusa grypy, ostre zapalenie gardła, pompa sodowo-potasowa, prostaglandyna E2, receptor TRPM8, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, wirus otoczkowy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Penicryl 5000 000 j.m.

Benzylopenicylina potasowa, należąca do penicylin wrażliwych na beta-laktamazy (ATC: J01CE01), działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. Zgodnie z wytycznymi EUCAST (wersja 12.0, od 01.01.2022), kliniczne wartości graniczne MIC dla benzylopenicyliny różnią się w zależności od gatunku drobnoustroju, np. Staphylococcus aureus i Staphylococcus lugdunensis wykazują wrażliwość przy MIC ≤0,125 mg/L, Streptococcus pneumoniae przy MIC ≤0,06 mg/L, a Neisseria gonorrhoeae przy MIC ≤0,06 mg/L. Wartości graniczne PK-PD ustalono na ≤0,25 mg/L dla wrażliwości i >2 mg/L dla oporności. Większość gronkowców produkuje penicylinazy, co skutkuje opornością na benzylopenicylinę, a obecne metody diagnostyczne nie pozwalają na wiarygodne wykrycie penicylinazy u wszystkich gatunków gronkowców.
antybiotyk beta-laktamowy, Bacteroides fragilis, bakteria beztlenowa, benzylopenicylina potasowa, beta-laktamaza, białko wiążące penicylinę, błonica, borelioza, Borrelia, chlamydia, Clostridioides difficile, Clostridium perfringens, Clostridium tetani, Corynebacterium diphteriae, efekt bakteriobójczy, enterokok, Europejski Komitet ds. Oznaczania Lekowrażliwości, gonokok, Haemophilus influenzae, kiła, lekowrażliwość, Leptospira interrogans, leptospiroza, Listeria monocytogenes, mechanizm działania, meningokok, Moraxella catarrhalis, mykoplazma, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, oporność na metycylinę, paciorkowiec zieleniejący, Pasteurella multocida, patogen atypowy, penicylinaza, pneumokok oporny na penicylinę, promienica, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, rzeżączka, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, synteza ściany komórkowej bakterii, tężec, Treponema pallidum, wartość graniczna MIC, wrzecionowiec, zgorzel gazowa
Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie płuc – Etiologia i przyczyny

Zapalenie płuc (pneumonia) to infekcyjne zapalenie miąższu płucnego, charakteryzujące się stanem zapalnym pęcherzyków płucnych wypełnionych płynem lub ropą, wywołane przez różnorodne patogeny: bakterie, wirusy i grzyby. U dorosłych dominują bakterie, zwłaszcza Streptococcus pneumoniae, odpowiedzialny za około 43% przypadków bakteryjnego zapalenia płuc, będący główną przyczyną pozaszpitalnego zapalenia płuc (CAP). Inne istotne bakterie to Haemophilus influenzae, Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia pneumoniae, Legionella pneumophila oraz bakterie Gram-ujemne (Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli) w zapaleniu płuc nabytym w szpitalu (HAP) i związanym z wentylacją mechaniczną (VAP). Wirusy odpowiadają za około 33% przypadków u dorosłych i 66% u dzieci, z dominacją wirusa grypy, SARS-CoV-2 oraz RSV. Grzybicze zapalenie płuc, choć rzadsze, występuje u pacjentów z immunosupresją, z udziałem Pneumocystis jirovecii, Cryptococcus, Histoplasma capsulatum i Coccidioides. Klasyfikacja zapalenia płuc uwzględnia miejsce nabycia (CAP, HAP, HCAP, VAP) oraz obraz kliniczny (typowe i atypowe), co ma znaczenie dla doboru terapii.
adenowirus, atypowe zapalenie płuc, bakteriemia, bakteryjne zapalenie płuc, Chlamydia pneumoniae, choroba legionistów, coccidioides, Cryptococcus, dysfagia, Escherichia coli, grzybicze zapalenie płuc, Haemophilus influenzae, Histoplasma capsulatum, histoplazmoza, Klebsiella pneumoniae, kokcydioidomikoza, kryptokokoza, Legionella pneumophila, mechanizm obronny organizmu, metapneumowirus, Moraxella catarrhalis, mukowiscydoza, mycoplasma pneumoniae, pęcherzyk płucny, Pneumocystis jirovecii, POChP, pozaszpitalne zapalenie płuc, Pseudomonas aeruginosa, rinowirus, ropień płuca, rozstrzenie oskrzeli, SARS-CoV-2, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, syncytialny wirus oddechowy, szpitalne zapalenie płuc, wentylacja mechaniczna, wirus grypy, wirusowe zapalenie płuc, wysięk opłucnowy, zapalenie miąższu płucnego, zapalenie płuc aspiracyjne, zapalenie płuc związane z wentylacją mechaniczną, zespół ostrej niewydolności oddechowej
Leksykon substancji czynnych
Gronkowiec skórny – Wskazania do stosowania

Preparaty Polyvaccinum zawierają nieswoiste szczepionki bakteryjne, w tym Staphylococcus aureus oraz Staphylococcus epidermidis, w różnych stężeniach: od 5 mln komórek/ml w Polyvaccinum submite, przez 50 mln komórek/ml w Polyvaccinum mite, aż do 500 mln komórek/ml w Polyvaccinum forte. Szczepionki te, dostępne w formie zawiesiny do wstrzykiwań oraz kropli do nosa, są wskazane głównie w profilaktyce nawracających zakażeń dróg oddechowych u dzieci (od 6 miesięcy lub 2 lat, w zależności od preparatu), młodzieży i dorosłych. Formy iniekcyjne zapewniają systemową immunizację, odpowiednią przy infekcjach zarówno górnych, jak i dolnych dróg oddechowych, natomiast podanie donosowe (Polyvaccinum mite) jest preferowane w profilaktyce zakażeń górnych dróg oddechowych, zwłaszcza u najmłodszych pacjentów od 6 miesiąca życia, umożliwiając miejscowe działanie immunomodulujące.
antybiotykoterapia, działanie immunomodulujące, Escherichia coli, gronkowiec skórny, gronkowiec złocisty, Haemophilus influenzae, immunomodulacja, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis, nawracające zakażenie dróg oddechowych, nieswoista szczepionka bakteryjna, odpowiedź immunologiczna, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, profilaktyka nawracających zakażeń, stan zapalny płuc, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gardła, zapalenie krtani, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok przynosowych
Leksykon leków
Skład i postać leku – Polyvaccinum forte Nieswoista szczepionka bakteryjna –

Polyvaccinum to nieswoista szczepionka bakteryjna dostępna w trzech postaciach: submite, mite oraz forte, różniących się stężeniem inaktywowanych bakterii. Każda postać zawiera te same szczepy bakteryjne, jednak w różnych koncentracjach (mln komórek/ml): Staphylococcus aureus i Staphylococcus epidermidis (od 5 do 500), Streptococcus salivarius, pneumoniae i pyogenes (od 1 do 100), Escherichia coli i Corynebacterium pseudodiphtheriticum (od 2 do 200), Klebsiella pneumoniae, Haemophilus influenzae oraz Moraxella catarrhalis (od 1 do 100). Preparat występuje jako zawiesina do wstrzykiwań, różniąca się wyglądem fizycznym w zależności od wersji (przeźroczysta, opalizująca lub biała zawiesina). W skład szczepionki wchodzą substancje pomocnicze takie jak fenol, chlorek sodu oraz bufor fosforanowy, zapewniające stabilność i izotoniczność roztworu.
bufor fosforanowy, chlorek sodu, Corynebacterium pseudodiphtheriticum, diwodorofosforan sodu dwuwodny, Escherichia coli, fenol, fosforan disodu dwunastowodny, Haemophilus influenzae, inaktywowane bakterie, izotoniczność roztworu, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis, nieswoista szczepionka bakteryjna, niezgodność farmaceutyczna, Polyvaccinum forte, Polyvaccinum mite, Polyvaccinum submite, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus salivarius, zawiesina do wstrzyknięć
Leksykon substancji czynnych
Sulbaktam – Właściwości farmakodynamiczne

Sulbaktam jest nieodwracalnym inhibitorem beta-laktamaz, który skutecznie hamuje enzymy rozkładające antybiotyki beta-laktamowe, co pozwala na przełamywanie oporności bakterii na penicyliny i cefalosporyny. Jego działanie przeciwbakteryjne jest ograniczone głównie do szczepów Neisseriaceae i Acinetobacter, jednak kluczowa jest jego rola w synergii z antybiotykami beta-laktamowymi, zwłaszcza z cefoperazonem, gdzie obserwuje się nawet 4-krotne zmniejszenie MIC. Sulbaktam wiąże się także z białkami wiążącymi penicyliny (PBP), co dodatkowo zwiększa podatność niektórych szczepów na terapię. Połączenia sulbaktamu z ampicyliną lub cefoperazonem wykazują szerokie spektrum działania obejmujące bakterie Gram-dodatnie (m.in. Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Enterococcus faecalis) oraz Gram-ujemne (m.in. Haemophilus influenzae, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Pseudomonas aeruginosa), a także bakterie beztlenowe (np. Bacteroides fragilis).
acinetobacter baumannii, Acinetobacter calcoaceticus, ampicylina, antybiotyk beta-laktamowy, Bacteroides fragilis, badanie wrażliwości, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, białko wiążące penicylinę, cefoperazon, Clostridium difficile, drobnoustrój oporny, działanie przeciwbakteryjne, działanie synergiczne, gronkowiec oporny na metycylinę, Haemophilus influenzae, inhibitor beta-laktamaz, Klebsiella pneumoniae, mechanizm oporności bakterii, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, MRSA, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, paciorkowiec beta-hemolizujący, penicylinaza, Pseudomonas aeruginosa, ściana komórkowa bakterii, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, sulbaktam z ampicyliną, szczep wrażliwy na metycylinę, szczep wytwarzający beta-laktamazę, test krążkowy, wartość graniczna MIC, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ospamox 1000 mg

Ospamox, zawierający amoksycylinę trójwodną, jest półsyntetyczną penicyliną beta-laktamową o rozszerzonym spektrum działania, dostępną w dawkach 500 mg, 750 mg oraz 1000 mg w formie tabletek powlekanych. Mechanizm działania polega na hamowaniu białek wiążących penicylinę (PBP), co prowadzi do zahamowania syntezy peptydoglikanu i lizy komórki bakteryjnej. Kluczowym parametrem farmakokinetyczno-farmakodynamicznym jest czas utrzymania stężenia leku powyżej MIC (T>MIC), co determinuje skuteczność terapeutyczną. Amoksycylina jest podatna na rozkład przez beta-laktamazy, co ogranicza jej aktywność wobec bakterii produkujących te enzymy.
amoksycylina trójwodna, antybiotyk beta-laktamowy, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, beztlenowa bakteria Gram-dodatnia, białko wiążące penicylinę, Clostridium difficile, dysfagia, Enterococcus, EUCAST, Haemophilus influenzae, Helicobacter pylori, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, Neisseria meningitidis, paciorkowiec zieleniejący, parametr farmakokinetyczno-farmakodynamiczny, Pasteurella multocida, penicylina o rozszerzonym spektrum, peptydoglikan bakteryjny, pierścień beta-laktamowy, półsyntetyczna penicylina, ściana komórkowa bakterii, Staphylococcus, Streptococcus pneumoniae
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Polyvaccinum forte Nieswoista szczepionka bakteryjna –

Polyvaccinum to szczepionka bakteryjna z grupy J07AX, dostępna w trzech wariantach: submite, mite i forte, różniących się dziesięciokrotnym stężeniem inaktywowanych bakterii, przy zachowaniu stałych proporcji gatunków. Preparat zawiera dziesięć gatunków bakterii patogennych, takich jak Staphylococcus aureus (od 5 do 500 mln komórek/ml), Streptococcus pneumoniae (od 1 do 100 mln komórek/ml) czy Escherichia coli (od 2 do 200 mln komórek/ml), które są odpowiedzialne za infekcje dróg oddechowych, moczowych oraz skóry. Szczepionka działa immunostymulująco, wzmacniając nieswoistą odporność oraz indukując swoistą odpowiedź immunologiczną przeciwko zawartym antygenom bakteryjnym, co jest szczególnie istotne w profilaktyce nawracających zakażeń u pacjentów z obniżoną odpornością.
bakteria inaktywowana, Corynebacterium pseudodiphtheriticum, czynnik etiologiczny, działanie immunogenne, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, immunostymulacja, infekcja dróg oddechowych, infekcja nawracająca, Klebsiella pneumoniae, mikroorganizm patogenny, Moraxella catarrhalis, obniżona odporność, odporność nieswoista, odporność swoista, stan zapalny, Staphylococcus aureus, staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus salivarius, szczepionka bakteryjna, szczepionka Polyvaccinum, układ immunologiczny, układ moczowy, zakażenie bakteryjne, zawiesina do wstrzykiwań
Leksykon substancji czynnych
Streptococcus sanguinis – Przeciwwskazania stosowania

Streptococcus sanguinis, będący składnikiem liofilizatu bakteryjnego OM-85 w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci (20 mg liofilizatu, w tym 3,5 mg lizatu Streptococcus sanguinis), jest stosowany w immunostymulacji w profilaktyce nawracających infekcji układu oddechowego. Głównym przeciwwskazaniem do jego stosowania jest nadwrażliwość na ten składnik lub inne lizaty bakteryjne zawarte w preparacie, takie jak Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes oraz Moraxella catarrhalis. Ponadto, przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na substancje pomocnicze, w tym galusan propylu (E 310, 42 µg), glutaminian sodu (E 621, 1,515 mg) oraz mannitol (do 20 mg), które mogą wywoływać reakcje alergiczne. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u pacjentów z historią reakcji alergicznych na preparaty bakteryjne lub immunostymulujące.
Broncho-Vaxom, charakterystyka produktu leczniczego, galusan propylu, glutaminian sodu, Haemophilus influenzae, immunostymulacja, immunostymulator, infekcja dróg oddechowych, Klebsiella pneumoniae, liofilizat bakteryjny OM-85, lizat bakteryjny, mannitol, Moraxella catarrhalis, nadwrażliwość, nawracająca infekcja układu oddechowego, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, Streptococcus viridans, wywiad alergologiczny
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Neo-Angin bez cukru 1,2 mg + 0,6 mg + 5,7 mg

Neo-angin bez cukru, zawierający 1,2 mg alkoholu 2,4-dichlorobenzylowego, 0,6 mg amylometakrezolu oraz 5,72 mg lewomentolu, jest preparatem o szerokim spektrum działania miejscowego w leczeniu zapaleń gardła (kod ATC: R02AA20). W badaniach in vitro wykazano jego wielokierunkowe działanie przeciwdrobnoustrojowe, obejmujące aktywność przeciwwirusową (hamowanie neuraminidazy wirusa grypy H1N1), przeciwbakteryjną (silne działanie wobec Mycoplasma pneumoniae, Moraxella catarrhalis, Streptococcus pyogenes, MRSA oraz umiarkowane wobec Klebsiella pneumoniae) oraz przeciwgrzybiczą (Candida albicans). Synergistyczne działanie składników preparatu potwierdzono zarówno w zakresie skuteczności przeciwdrobnoustrojowej, jak i długotrwałego efektu antyseptycznego utrzymującego się do 5 godzin po zastosowaniu. Ponadto, Neo-angin bez cukru wykazuje silne działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe, hamując indukowane przez IL-1 uwalnianie IL-6, IL-8 oraz PGE2, a także stymulując receptory TRPM8, co przekłada się na szybkie (już po 5 minutach) i długotrwałe (do 3 godzin) łagodzenie objawów bólu gardła.
bradykinina, Candida albicans, cyklooksygenaza-2, dysfagia, działanie bakteriobójcze, działanie grzybobójcze, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwdrobnoustrojowe, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwwirusowe, działanie przeciwzapalne, działanie wirusobójcze, interleukina, Klebsiella pneumoniae, mediator zapalenia, Moraxella catarrhalis, MRSA, mycoplasma pneumoniae, neuraminidaza, ostra choroba dróg oddechowych, ostre zapalenie gardła, prostaglandyna, receptor TRPM8, środek antyseptyczny, Streptococcus pyogenes
Leksykon substancji czynnych
Moraxella catarrhalis – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Moraxella catarrhalis, będąca składnikiem lizatów bakteryjnych w preparatach immunostymulujących takich jak Broncho-Vaxom dla dzieci (zawierający 3,5 mg liofilizowanych lizatów na dawkę), stanowi istotny patogen dróg oddechowych. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania tych produktów u kobiet w ciąży są bardzo ograniczone. Badania na modelach zwierzęcych nie wykazały toksycznego wpływu na procesy reprodukcyjne, jednak ze względu na zasadę ostrożności zaleca się unikanie stosowania lizatów Moraxella catarrhalis w trakcie ciąży. Brak jest również danych dotyczących wpływu na płodność u kobiet i mężczyzn oraz potencjalnego przenikania składników lizatów do mleka matki podczas laktacji.
bezpieczeństwo w okresie laktacji, Broncho-Vaxom, lizaty bakteryjne, Moraxella catarrhalis, ostrożność terapeutyczna, patogen dróg oddechowych, stosunek korzyści do ryzyka, toksyczny wpływ na procesy reprodukcyjne, wiek rozrodczy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cefuroxime Genoptim 500 mg

Cefuroksym, aktywny metabolit cefuroksymu aksetylu, jest cefalosporyną drugiej generacji o mechanizmie działania polegającym na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez wiązanie z białkami wiążącymi penicyliny (PBP). Jego skuteczność jest zagrożona przez mechanizmy oporności, takie jak produkcja beta-laktamaz (w tym ESBL i Amp-C), zmniejszone powinowactwo PBP, nieprzepuszczalność błony zewnętrznej oraz aktywne pompy usuwające antybiotyk. Wartości graniczne MIC ustalone przez EUCAST dla cefuroksymu wynoszą m.in.: Enterobacteriaceae ≤8 mg/l, Staphylococcus spp. 3 mg/l, Streptococcus pneumoniae ≤0,25 mg/l, Haemophilus influenzae ≤0,125 mg/l, co pozwala na ocenę wrażliwości klinicznej drobnoustrojów i optymalizację terapii.
Bacteroides fragilis, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, beta-laktamaza o rozszerzonym spektrum substratowym, białko wiążące penicyliny, biosynteza ściany komórkowej, Borrelia burgdorferi, cefalosporyna 3 i 4 generacji, cefalosporyna drugiej generacji, cefuroksym, cefuroksym aksetyl, enzym Amp-C, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, lek przeciwbakteryjny, liza komórki bakteryjnej, minimalne stężenie hamujące, Moraxella catarrhalis, oporność na metycylinę, Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, wrażliwość na metycylinę