łagodny rozrost gruczołu krokowego
Łagodny rozrost gruczołu krokowego (BPH – Benign Prostatic Hyperplasia) to nienowotworowy proces powiększania się gruczołu krokowego, występujący powszechnie u mężczyzn w starszym wieku. Schorzenie to dotyka około 50% mężczyzn po 50. roku życia, a odsetek ten wzrasta do 80% u mężczyzn 80-letnich.
Patofizjologia BPH wiąże się z nadmierną proliferacją komórek zrębu i nabłonka gruczołowego prostaty, na którą wpływ mają zaburzenia równowagi hormonalnej, szczególnie testosteronu i jego metabolitu – dihydrotestosteronu (DHT). Proces ten prowadzi do stopniowego zwężania światła cewki moczowej i utrudnienia odpływu moczu z pęcherza moczowego.
Objawy BPH dzieli się na objawy związane z fazą napełniania pęcherza (częstomocz, nykturia, parcia naglące) oraz z fazą opróżniania (osłabiony strumień moczu, przerywany strumień, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza, wydłużony czas mikcji). Do oceny nasilenia objawów stosuje się międzynarodową skalę IPSS (International Prostate Symptom Score).
Diagnostyka BPH obejmuje badanie per rectum, oznaczenie PSA, badanie USG przez powłoki brzuszne lub przezodbytnicze (TRUS), uroflowmetrię oraz ocenę zalegania moczu po mikcji. W przypadkach wątpliwych konieczne może być wykonanie cystoskopii lub badań urodynamicznych.
Leczenie BPH uzależnione jest od nasilenia objawów i stopnia zaawansowania choroby. Obejmuje farmakoterapię (α-blokery, inhibitory 5α-reduktazy, leki przeciwcholinergiczne, β3-agoniści), metody małoinwazyjne (termoterapia, TUMT, TUNA, PUL) oraz leczenie operacyjne (TURP, HoLEP, PVP, adenomektomia). Wybór metody leczenia powinien być zindywidualizowany i uwzględniać oczekiwania pacjenta oraz potencjalne działania niepożądane.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tamur 0,4 mg
Lek Tamur, zawierający 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, jest wskazany w leczeniu objawów dolnych dróg moczowych (LUTS) związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH). Tamsulosyna działa jako selektywny antagonista receptorów alfa-1-adrenergicznych, co prowadzi do rozluźnienia mięśni gładkich prostaty, szyi pęcherza moczowego oraz cewki moczowej, skutkując złagodzeniem objawów zarówno fazy napełniania (np. częstomocz, nokturia, parcia naglące), jak i fazy opróżniania (osłabiony i przerywany strumień moczu, wydłużony czas mikcji, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza). Preparat jest szczególnie zalecany u pacjentów z umiarkowanym do ciężkiego nasileniem objawów, które znacząco obniżają jakość życia i nie ustępują po zastosowaniu metod niefarmakologicznych.
antagonista receptorów alfa-1 adrenergicznych, badanie per rectum, BPH, cewka moczowa, drogi moczowe dolne, faza opróżniania, gruczoł krokowy, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, łagodny rozrost gruczołu krokowego, LUTS, mięśnie gładkie, niepełne opróżnienie pęcherza, nokturia, parcie naglące na mocz, przepływ cewkowy, rak prostaty, strumień moczu, szyja pęcherza moczowego, tamsulosyny chlorowodorek, zaburzenia gromadzenia moczu, zaburzenia mikcji - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tamsulosin APC Instytut 0,4 mg
Tamsulosin APC Instytut w dawce 0,4 mg w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu jest wskazany do leczenia objawów dolnych dróg moczowych (LUTS) związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH). Substancja czynna, tamsulosyna, działa jako selektywny antagonista receptorów α1A-adrenergicznych, dominujących w strefie przejściowej prostaty, co prowadzi do rozluźnienia mięśni gładkich gruczołu i cewki moczowej, ułatwiając przepływ moczu. Lek skutecznie łagodzi objawy zarówno fazy gromadzenia moczu (częstomocz, nykturia, parcia naglące), jak i mikcji (słaby, przerywany strumień moczu, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza), a także objawy podrażnienia, takie jak dysuria. Preparat jest szczególnie zalecany u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich objawami LUTS, u których dolegliwości znacząco obniżają jakość życia i gdy inne metody leczenia okazały się niewystarczające lub istnieją przeciwwskazania do leczenia chirurgicznego.
BPH, częstomocz, dysuria, faza gromadzenia moczu, faza mikcji, infekcja układu moczowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, LUTS, mięśnie gładkie prostaty, niecałkowite opróżnienie pęcherza, nowotwór gruczołu krokowego, nykturia, objawy z dolnych dróg moczowych, parcie naglące, przerywany strumień moczu, PSA, słaby strumień moczu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, tamsulosyna, uroflowmetria, wykapywanie moczu, zalegający mocz - Leksykon substancji czynnych
Tamsulozyna – Właściwości farmakodynamiczne
Tamsulosyna jest selektywnym, kompetycyjnym antagonistą receptorów alfa1-adrenergicznych, głównie podtypów alfa1A i alfa1D, co prowadzi do rozkurczu mięśniówki gładkiej gruczołu krokowego i cewki moczowej, poprawiając przepływ moczu i łagodząc objawy łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). W badaniach klinicznych wykazano, że tamsulosyna zwiększa maksymalny przepływ cewkowy moczu (Qmax) oraz zmniejsza objawy zarówno fazy napełniania, jak i opróżniania pęcherza, bez istotnego wpływu na ciśnienie tętnicze u pacjentów z normotensją. Terapia skojarzona tamsulosyny (0,4 mg/dobę) z dutasterydem (0,5 mg/dobę) wykazuje synergistyczne działanie, prowadząc do szybszej i bardziej znaczącej poprawy wskaźnika IPSS (zmiana o -6,2 jednostki po 2 latach), Qmax (wzrost o 2,4 ml/s) oraz redukcji objętości gruczołu krokowego (spadek o 27,3%) w porównaniu do monoterapii. Po 4 latach leczenia terapia skojarzona zmniejsza ryzyko ostrego zatrzymania moczu lub konieczności leczenia zabiegowego o 65,8% w porównaniu do samej tamsulosyny (4,2% vs 11,9%, p <0,001).
cewnikowanie, ciśnienie tętnicze, ciśnienie wycieku, dihydrotestosteron, dutasteryd, izoenzym 5-alfa reduktazy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, leczenie chirurgiczne, maksymalny przepływ cewkowy, mięśniówka gładka gruczołu krokowego, niestabilność pęcherza moczowego, niewydolność nerek, objętość gruczołu krokowego, opróżnianie pęcherza, ostre zatrzymanie moczu, pęcherz neurogenny, przepływ cewkowy moczu, receptor adrenergiczny alfa1, receptor alfa1-adrenergiczny, receptor alfa1A i alfa1D, wodniak moczowodu, wodonercze, wskaźnik IPSS - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Biosteron
Produkt leczniczy Biosteron zawiera dehydroepiandrosteron (DHEA) w dawkach 10 mg lub 25 mg i jest przeznaczony wyłącznie dla pacjentów powyżej 40 roku życia. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie nowotworów hormonozależnych, łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz innych przeciwwskazań. Monitorowanie pacjenta powinno być kontynuowane podczas całego okresu leczenia. Biosteron nie jest wskazany dla dzieci, młodzieży oraz osób stosujących hormonalną terapię zastępczą (HTZ) lub inne androgeny, ze względu na ryzyko kumulacji efektów androgennych i nasilonych działań niepożądanych. Tabletki 10 mg posiadają kreskę dzielącą, umożliwiającą podanie dawki 5 mg w celu dostosowania terapii.
androgen, dehydroepiandrosteron, dolegliwości przewodu pokarmowego, działanie niepożądane, efekt androgenny, gospodarka hormonalna, hormonalna terapia zastępcza, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nowotwór hormonozależny, przetłuszczanie skóry, trądzik, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Cardura
Doksazosyna, lek z grupy alfa-adrenolityków stosowany w dawkach 1 mg, 2 mg i 4 mg, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Objawy takie jak zawroty głowy, osłabienie, a nawet omdlenia mogą wystąpić wskutek rozszerzenia naczyń i obniżenia ciśnienia tętniczego, co wymaga monitorowania ciśnienia tętniczego i edukacji pacjenta. U pacjentów z ciężkimi chorobami serca (np. obrzęk płuc z powodu zwężenia aorty, niewydolność serca z wysoką pojemnością wyrzutową, prawokomorowa niewydolność serca, lewokomorowa niewydolność z niskim ciśnieniem napełniania) doksazosyna może pogorszyć stan hemodynamiczny, dlatego konieczna jest ostrożność i ścisła kontrola kliniczna. Ponadto, u chorych z ciężką chorobą wieńcową szybkie obniżenie ciśnienia tętniczego może nasilać dolegliwości dławicowe. Metabolizm doksazosyny odbywa się w wątrobie, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby; stosowanie u osób z ciężką niewydolnością wątroby jest przeciwwskazane ze względu na brak danych klinicznych.
alfa-adrenolityk, choroba wieńcowa serca, dławica piersiowa, doksazosyna, galaktozemia, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lewokomorowa niewydolność serca, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, prawokomorowa niewydolność serca, priapizm, rak gruczołu krokowego, syldenafil, tadalafil, utrata przytomności, wardenafil, wysięk osierdziowy, zaburzenia czynności wątroby, zaćma, zator płucny, zawroty głowy, zespół wiotkiej tęczówki, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, zwężenie aorty, zwężenie zastawki dwudzielnej - Leksykon substancji czynnych
Sylodosyna – Właściwości farmakokinetyczne
Sylodosyna wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek od 0,1 mg do 48 mg/dobę, z bezwzględną dostępnością biologiczną około 32% i wysokim stopniem wiązania z białkami osocza (96,6%). Po podaniu doustnym dawki 8 mg raz na dobę, Cmax wynosi średnio 87±51 ng/ml, tmax około 2,5 godziny, a AUC 433±286 ng•h/ml. Lek osiąga stan równowagi dynamicznej po 3 dniach, natomiast jego główny metabolit – glukuronid sylodosyny (KMD-3213G) – po 5 dniach, z ekspozycją w osoczu około trzykrotnie wyższą niż substancji macierzystej. Sylodosyna jest substratem P-glikoproteiny, a obecność pokarmu zmniejsza Cmax o około 30% i wydłuża tmax o około 1 godzinę, nie wpływając istotnie na AUC. Metabolizm sylodosyny zachodzi głównie przez glukuronidację (UGT2B7), redukcję (dehydrogenazy alkoholowa i aldehydowa) oraz utlenianie (CYP3A4), a lek nie wykazuje potencjału do indukcji ani hamowania enzymów CYP450, co minimalizuje ryzyko interakcji lekowych.
cytochrom P450, czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego, dostępność biologiczna, ekspozycja na lek, encefalopatia wątrobowa, enzym UGT2B7, glukuronid sylodosyny, glukuronidacja, izoenzym CYP3A4, klirens sylodosyny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, liniowa farmakokinetyka, niedociśnienie ortostatyczne, objętość dystrybucji, okres półtrwania, P-glikoproteina, skala Child-Pugh, stężenie maksymalne w osoczu, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby, wiązanie z białkami osocza, wodobrzusze - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Hytrin 2 mg
Dawkowanie terazosyny powinno być indywidualnie dostosowane do odpowiedzi klinicznej pacjenta. Leczenie rozpoczyna się od dawki początkowej 1 mg raz na dobę, podawanej wieczorem, co jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka ciężkiego niedociśnienia tętniczego. W przypadku łagodnego rozrostu gruczołu krokowego dawkę stopniowo zwiększa się do 5-10 mg/dobę, z oceną efektu po 2 tygodniach (objawy) i późniejszą poprawą przepływu moczu. W terapii nadciśnienia tętniczego dawka wynosi zwykle 1-5 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg/dobę, przy regularnym monitorowaniu ciśnienia tętniczego przed i 2-3 godziny po podaniu leku. Dawki powyżej 20 mg nie wykazują dodatkowego efektu hipotensyjnego, a dawki >40 mg nie były badane klinicznie. W przypadku przerwania terapii na kilka dni, leczenie należy wznowić od dawki 1 mg, stosując schemat stopniowego zwiększania dawki.
hipotensja, hipotensja ortostatyczna, kołatanie serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwnadciśnieniowy, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg moczowych, pacjent w podeszłym wieku, przepływ moczu, schemat dawkowania, terazosyna, tiazydowy lek moczopędny, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Erlis 5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Erlis (5 mg), jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), stosowanym w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Mechanizm działania polega na zwiększeniu stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia, co prowadzi do relaksacji mięśni gładkich i poprawy ukrwienia, umożliwiając erekcję wyłącznie w obecności stymulacji seksualnej. Tadalafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5 (>10 000 razy silniej niż wobec PDE1-4, PDE7-10 oraz PDE3, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych kardiologicznych i okulistycznych. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnych zmian hemodynamicznych (średnie obniżenie ciśnienia tętniczego do 1,6/0,8 mm Hg w pozycji leżącej) ani zaburzeń widzenia barw (<0,1% przypadków). Długotrwałe stosowanie nie wpływa istotnie na parametry nasienia i funkcje reprodukcyjne mężczyzn.
badanie okulistyczne, ciała jamiste prącia, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie skurczowe, częstość akcji serca, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, fosfodiesteraza cGMP typu 5, funkcja reprodukcyjna, hormon folikulotropowy, indeks IIEF, inhibitor odwracalny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, morfologia plemników, parametry hemodynamiczne, relaksacja mięśni gładkich, ruchliwość plemników, selektywność tadalafilu, skala IPSS, spermatogeneza, tamsulozona, test 6-minutowego marszu, tlenek azotu, unerwienie aferentne pęcherza, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenie erekcji, zaburzenie rozróżniania kolorów - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Doxanorm 4 mg
Doksazosyna, będąca selektywnym i kompetencyjnym antagonistą postsynaptycznych alfa1-adrenoreceptorów, wykazuje skuteczne działanie przeciwnadciśnieniowe poprzez obniżenie obwodowego oporu naczyniowego, co przekłada się na klinicznie istotne zmniejszenie ciśnienia tętniczego utrzymujące się przez 24 godziny po jednorazowym podaniu. Lek charakteryzuje się korzystnym profilem hemodynamicznym, minimalizującym ryzyko reakcji ortostatycznych oraz brakiem rozwoju tolerancji podczas długotrwałej terapii. Ponadto doksazosyna poprawia profil lipidowy, obniżając stężenia triglicerydów, cholesterolu całkowitego oraz LDL, jednocześnie zwiększając stosunek HDL do cholesterolu całkowitego o 4–13%, co może przyczyniać się do redukcji ryzyka choroby wieńcowej. W badaniu ALLHAT wykazano dwukrotnie mniejsze ryzyko ciężkiej niewydolności serca w porównaniu do chlortalidonu, choć z 25% wzrostem ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych, co skutkowało wcześniejszym zakończeniem ramienia badania dotyczącego doksazosyny.
agregacja płytek krwi, alfa1-adrenoreceptor, badanie urodynamiczne, beta-adrenolityk, BPH, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, choroba wieńcowa, dysfunkcja lewokomorowa, dysfunkcja seksualna, frakcja LDL cholesterolu, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek moczopędny, mezylan doksazosyny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, obwodowy opór naczyniowy, powikłanie sercowo-naczyniowe, profil lipidowy, przerost lewej komory serca, reakcja ortostatyczna, skaza moczanowa, tkankowy aktywator plazminogenu, triglicerydy całkowite, zaburzenie erekcji, zaburzenie gospodarki węglowodanowej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ipertrofan 40 40 mg
Lek Ipertrofan 40, zawierający 40 mg mepartrycyny w formie tabletek powlekanych, jest wskazany do objawowego leczenia łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Preparat jest stosowany u pacjentów z typowymi objawami BPH, takimi jak częstomocz dzienny i nocny, parcia naglące, osłabienie i przerywany strumień moczu, trudności w rozpoczęciu mikcji oraz uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza i wyciekanie moczu po mikcji. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu, badania per rectum, ocena stężenia PSA oraz wykluczenie innych przyczyn dolegliwości dolnych dróg moczowych, w tym raka prostaty. Dodatkowo, należy ocenić funkcję nerek i wątroby, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi.
badanie per rectum, częstomocz, dolegliwości dolnych dróg moczowych, łagodny rozrost gruczołu krokowego, łagodny rozrost prostaty, mepartrycyna, niepełne opróżnienie pęcherza, nietolerancja laktozy, osłabienie strumienia moczu, parcie naglące, powiększenie gruczołu krokowego, przerywany strumień moczu, PSA, rak prostaty, swoisty antygen prostaty, trudności w rozpoczęciu mikcji, wyciekanie moczu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – TamisPras DUO 6 mg + 0,4 mg
Produkt leczniczy TamisPras DUO w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 6 mg solifenacyny bursztynianu (4,5 mg solifenacyny) oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku (0,37 mg tamsulosyny). Jest wskazany do leczenia mężczyzn z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH), u których monoterapia solifenacyną lub tamsulosyną nie przyniosła wystarczającej poprawy. Lek adresuje umiarkowane do ciężkich objawy związane z BPH, obejmujące fazę napełniania pęcherza (parcie naglące, częstomocz) oraz fazę opróżniania pęcherza (objawy obstrukcyjne utrudniające odpływ moczu). Tabletki są czerwone, okrągłe, o średnicy 9 mm, z oznaczeniem „T7S”.
antagonista receptorów adrenergicznych, antagonista receptorów muskarynowych, częstomocz, faza napełniania pęcherza, faza opróżniania pęcherza, łagodny rozrost gruczołu krokowego, nadreaktywność pęcherza, niecałkowite opróżnienie pęcherza, objawy obstrukcyjne, oddawanie moczu kroplami, parcie naglące, powiększenie prostaty, przerywane oddawanie moczu, słaby strumień moczu, solifenacyna, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, tamsulosyna, umiarkowane do ciężkie objawy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Finamef 5 mg
Finasteryd, będący syntetycznym inhibitorem 5α-reduktazy typu II, skutecznie redukuje konwersję testosteronu do dihydrotestosteronu (DHT), co prowadzi do obniżenia stężenia DHT w surowicy o około 70%. Terapia finasterydem w dawce 5 mg/dobę powoduje stopniowe zmniejszenie objętości gruczołu krokowego o około 20% po 3 miesiącach i do 27% po 3 latach, szczególnie w strefie obwodowej otaczającej cewkę moczową. Efekty te przekładają się na poprawę parametrów urodynamicznych, w tym zmniejszenie napięcia mięśnia wypieracza oraz zwiększenie maksymalnego tempa przepływu moczu, z kliniczną poprawą objawów BPH obserwowaną już po kilku tygodniach terapii. Długoterminowe badania wykazały, że finasteryd zmniejsza częstość ostrego zatrzymania moczu z 7/100 do 3/100 pacjentolat oraz redukuje konieczność interwencji chirurgicznej z 10/100 do 5/100 pacjentolat w ciągu 4 lat, co potwierdza jego skuteczność w leczeniu umiarkowanych i ciężkich objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH).
badanie per rectum, badanie urodynamiczne, dihydrotestosteron, doksazosyna, enzym 5-alfa-reduktaza, Finamef, finasteryd, gruczoł krokowy, inhibitor 5-alfa-reduktazy, konwersja testosteronu, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mięsień wypieracz moczu, nietrzymanie moczu, niewydolność nerek, ostre zatrzymanie moczu, prostatektomia, przepływ moczu, receptor androgenowy, terapia skojarzona, urosepsa, zakażenie dróg moczowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadamen 10 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Tadamen 10 mg, wykazuje dobrze poznany profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z placebo. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni, które mają zazwyczaj łagodny lub umiarkowany charakter i pojawiają się najczęściej w ciągu pierwszych 10-30 dni terapii. Częstość występowania działań niepożądanych koreluje z dawką. Rzadziej występują poważniejsze incydenty, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie, a także zaburzenia widzenia, w tym niezapalna przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (NAION) oraz centralna surowicza chorioretinopatia. W grupie pacjentów powyżej 65. roku życia częściej zgłaszano biegunkę i zawroty głowy, zwłaszcza przy dawce 5 mg raz na dobę stosowanej w łagodnym rozroście gruczołu krokowego.
ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagłe zaczerwienienie twarzy, nagły zgon sercowy, NAION, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, pokrzywka, priapizm, profil bezpieczeństwa, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, reakcja nadwrażliwości, szumy uszne, tadalafil, Tadamen, TIA, ubytek pola widzenia, udar mózgu, zaburzenia elektrokardiograficzne, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Proscar 5 mg
Finasteryd w dawce 5 mg (Proscar) jest stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia seksualne, takie jak impotencja i obniżone libido, które pojawiają się głównie we wczesnym okresie terapii i u większości pacjentów ustępują podczas dalszego leczenia. Inne działania niepożądane obejmują reakcje nadwrażliwości (w tym obrzęk naczynioruchowy), depresję, niepokój, kołatanie serca, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, wysypkę, świąd, pokrzywkę oraz zaburzenia ejakulacji i tkliwość gruczołów sutkowych. Zmniejszenie objętości ejakulatu jest częstym, mierzalnym efektem farmakologicznym finasterydu. Działania niepożądane o nieznanej częstości, takie jak utrzymujące się po odstawieniu zaburzenia wzwodu, ból jąder czy niepłodność, wymagają dalszej obserwacji i ewentualnej interwencji.
antygen swoisty dla prostaty, depresja, doksazosyna, enzymy wątrobowe, farmakovigilance, finasteryd, hematospermia, impotencja, kołatanie serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, myśli samobójcze, niepłodność męska, obniżone libido, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, powiększenie gruczołów sutkowych, Proscar, rak gruczołu krokowego, rak sutka u mężczyzn, reakcja nadwrażliwości, skala Gleasona, terapia skojarzona, tkliwość gruczołów sutkowych, zaburzenia ejakulacji, zaburzenia wzwodu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ranlosin Duo 6 mg + 0,4 mg
Ranlosin Duo to złożony lek w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, zawierający 6 mg solifenacyny bursztynianu (odpowiadającego 4,5 mg solifenacyny) oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku (0,37 mg tamsulosyny). Preparat jest wskazany do leczenia mężczyzn z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH) manifestującym się umiarkowanymi do ciężkich objawami zarówno fazy napełniania (parcie naglące, częstomocz), jak i opróżniania pęcherza moczowego. Ranlosin Duo dedykowany jest pacjentom, u których monoterapia solifenacyną lub tamsulosyną nie przyniosła wystarczającej poprawy klinicznej, a objawy wymagają jednoczesnego leczenia obu faz zaburzeń mikcji.
alfa-adrenolityk, bursztynian solifenacyny, chlorowodorek tamsulosyny, częstomocz, faza napełniania pęcherza, faza opróżniania pęcherza, łagodny rozrost gruczołu krokowego, łagodny rozrost prostaty, lek antycholinergiczny, mikcja, nadreaktywność wypieracza pęcherza, parcie naglące, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, terapia skojarzona - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Quator 20 mg
Tadalafil, będący silnym i selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), wykazuje wielokierunkowe działanie terapeutyczne w leczeniu zaburzeń erekcji, łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) oraz tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH). W zaburzeniach erekcji mechanizm polega na zwiększeniu stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia, co prowadzi do relaksacji mięśni gładkich i poprawy ukrwienia, skutkując erekcją utrzymującą się do 36 godzin po podaniu, z efektem pojawiającym się już po 16 minutach. W badaniach klinicznych u 1054 pacjentów wykazano poprawę erekcji u 81% leczonych (w porównaniu do 35% placebo), z dawkami od 2 do 100 mg. W terapii BPH tadalafil w dawce 5 mg znacząco obniżał objawy według skali IPSS (poprawa od -4,8 do -6,3 vs placebo -2,2 do -4,2) już po pierwszym tygodniu leczenia, wykazując porównywalną skuteczność do tamsulozyny 0,4 mg. W PAH, w badaniu z 405 pacjentami, tadalafil 40 mg istotnie poprawił dystans w teście 6-minutowego marszu (6MWD) o medianę 26 metrów (p=0,0004), z korzyściami widocznymi od 8. tygodnia terapii, oraz korzystnie wpływał na parametry hemodynamiczne (wzrost pojemności minutowej serca o 0,6 l/min, spadek ciśnienia w tętnicy płucnej o 4,3 mmHg i oporu naczyniowego o 209 dyn·s/cm5). Wskaźnik przeżycia po roku leczenia wyniósł 96,4%, a poprawa jakości życia była potwierdzona w skalach SF-36 i EuroQol.
bozentan, ciała jamiste, cykliczny guanozynomonofosforan, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, idiopatyczne tętnicze nadciśnienie płucne, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kolagenowe schorzenie naczyń, kortykosteroid, kurczliwość mięśnia sercowego, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwzakrzepowy, parametry hemodynamiczne, pojemność minutowa serca, selektywność PDE5, skala IPSS, tamsuolozyna, test 6-minutowego marszu, tętnicze nadciśnienie płucne, tlenek azotu, zaburzenia erekcji - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Geroladut 0,5 mg
Lek Geroladut zawierający 0,5 mg dutasterydu w postaci miękkich kapsułek jest wskazany do leczenia umiarkowanych do ciężkich objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH), takich jak trudności w rozpoczęciu mikcji, słaby strumień moczu, częste oddawanie moczu, zwłaszcza nocne, uczucie niecałkowitego opróżnienia pęcherza oraz pilne parcie na mocz. Ponadto, Geroladut jest stosowany w celu zmniejszenia ryzyka poważnych powikłań BPH, w tym ostrego zatrzymania moczu oraz konieczności leczenia zabiegowego u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich objawami. Skuteczność leku została potwierdzona w badaniach klinicznych, których szczegóły dostępne są w dokumentacji produktu.
Preparat dostępny jest w formie miękkich kapsułek żelatynowych o wymiarach około 16,5 x 6,5 mm, jasnożółtego koloru, zawierających przezroczysty płyn. Każda kapsułka zawiera 0,5 mg dutasterydu jako substancji czynnej. W składzie leku znajduje się również lecytyna (E 322), potencjalnie zawierająca olej sojowy, co jest istotne dla pacjentów z alergią lub nadwrażliwością na soję i jej pochodne. Informacje te należy uwzględnić podczas kwalifikacji pacjentów do terapii.
częstomocz, dutasteryd, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lecytyna, leczenie zabiegowe, miękka kapsułka żelatynowa, nadwrażliwość na soję, niecałkowite opróżnienie pęcherza, objawy łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, ostre zatrzymanie moczu, parcie na mocz, słaby strumień moczu, trudności z mikcją - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadamen MED 5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Tadamen MED (5 mg, tabletki powlekane), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, z najczęściej zgłaszanymi objawami takimi jak ból głowy, niestrawność, ból pleców i mięśni. Częstość występowania tych działań wzrasta wraz ze zwiększeniem dawki. W terapii raz na dobę większość bólów głowy pojawia się w pierwszych 10-30 dniach leczenia. U pacjentów powyżej 65 roku życia obserwuje się zwiększoną częstość biegunek, a u osób powyżej 75 lat – zawrotów głowy i biegunek. W badaniach klinicznych odnotowano także nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej w zapisie EKG, jednak bez istotnych objawów klinicznych. Profil bezpieczeństwa obejmuje działania niepożądane o różnym nasileniu, od łagodnych po potencjalnie ciężkie, takie jak udar, przemijające napady niedokrwienne (TIA) czy nagła utrata słuchu.
biegunka, ból głowy, ból kończyn, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, częstoskurcz, działanie niepożądane, incydent krwotoczny, kołatanie serca, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, monitoring bezpieczeństwa, nagła utrata słuchu, nagłe zaczerwienienie twarzy, napad drgawkowy, nieprawidłowości EKG, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, omdlenie, pacjent geriatryczny, profil bezpieczeństwa leku, przedłużony wzwód, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, tadalafil, udar, wysypka, zawroty głowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Marumax 0,5 mg + 0,4 mg
Marumax to preparat zawierający 0,5 mg dutasterydu oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku, wykazujący synergistyczne działanie w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Dutasteryd, jako podwójny inhibitor 5-α-reduktazy typów 1 i 2, hamuje konwersję testosteronu do dihydrotestosteronu (DHT), co przeciwdziała powiększaniu prostaty. Tamsulosyna natomiast selektywnie blokuje receptory α1a i α1d adrenergiczne w mięśniówce gładkiej gruczołu krokowego i szyi pęcherza moczowego, co prowadzi do rozluźnienia mięśni i poprawy przepływu moczu. Preparat jest wskazany u pacjentów z objawami umiarkowanymi i ciężkimi BPH, z objętością gruczołu ≥30 ml i stężeniem PSA 1,5–10 ng/ml, co potwierdza jego zastosowanie w praktyce klinicznej u pacjentów z ryzykiem progresji choroby.
antagonista receptora alfa-adrenergicznego, antagonista receptora alfa1 adrenergicznego, antygen PSA, dihydrotestosteron, dutasteryd i tamsulosyna, gruczoł krokowy, inhibitor 5-alfa-reduktazy, konwersja testosteronu do dihydrotestosteronu, łagodny rozrost gruczołu krokowego, leczenie chirurgiczne, maksymalny przepływ cewkowy, objawy dolnych dróg moczowych, ostre zatrzymanie moczu, podwójnie ślepa próba, randomizowane badanie kliniczne, receptory alfa-adrenergiczne, szyja pęcherza moczowego, wskaźnik IPSS - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cardura XL 8 mg
Cardura XL to lek w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu zawierający doksazosynę w dawkach 4 mg i 8 mg, stosowany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Doksazosyna, jako selektywny antagonista receptorów α1-adrenergicznych, wywiera działanie hipotensyjne poprzez rozszerzenie naczyń obwodowych oraz łagodzi objawy dolnych dróg moczowych związane z BPH, działając na receptory α1 w gruczole krokowym i okolicznych strukturach. Tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu zapewniają stabilne stężenie leku w organizmie, co umożliwia podawanie raz na dobę i zmniejsza ryzyko hipotonii ortostatycznej. Preparat zawiera również sód – 11,4 mg w dawce 4 mg i 22,8 mg w dawce 8 mg – co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniem spożycia sodu.
alfa-adrenolityk, alfa-bloker, antagonista receptorów α1-adrenergicznych, BPH, cewka sterczowa, chinazolina, doksazosyna, doksazosyny mezylan, działanie hipotensyjne, hipotonia ortostatyczna, inhibitor 5-alfa-reduktazy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, modyfikowane uwalnianie, objawy dolnych dróg moczowych, receptor α1-adrenergiczny, rozszerzenie naczyń obwodowych, samoistne nadciśnienie tętnicze, szyja pęcherza moczowego, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Silodosin Aurovitas 4 mg
Sylodosyna jest stosowana w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) z zalecaną dawką standardową 8 mg raz na dobę, przyjmowaną doustnie z posiłkiem. U osób w podeszłym wieku oraz pacjentów z łagodnymi (CLCR ≥ 50 do ≤ 80 ml/min) i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. W przypadku umiarkowanych zaburzeń czynności nerek (CLCR ≥ 30 do < 50 ml/min) zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 4 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 8 mg po tygodniu, w zależności od odpowiedzi klinicznej. Stosowanie sylodosyny jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (CLCR < 30 ml/min) oraz ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
biodostępność leku, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka początkowa, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, łagodne zaburzenie czynności nerek, łagodny rozrost gruczołu krokowego, niewydolność nerek, populacja pediatryczna, silodosin, sylodosyna, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Profitadal 5 mg
Tadalafil, substancja czynna leku Profitadal (5 mg), jest selektywnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i mięśniach gładkich gruczołu krokowego oraz pęcherza, skutkując relaksacją mięśni i poprawą ukrwienia. Mechanizm ten umożliwia skuteczne leczenie zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Tadalafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, działając ponad 10 000 razy silniej niż na inne izoenzymy fosfodiesterazy, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych. W badaniach klinicznych nie stwierdzono istotnego wpływu na ciśnienie tętnicze (maksymalne zmniejszenie 1,6/0,8 mm Hg w pozycji leżącej) ani na częstość akcji serca, a także rzadko obserwowano zaburzenia widzenia barw (poniżej 0,1%).
BPH, ciało jamiste, ciśnienie tętnicze krwi, częstość akcji serca, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, fosfodiesteraza cyklicznego guanozynomonofosforanu, gruczoł krokowy, hormon folikulotropowy, izoenzym fosfodiesterazy, kortykosteroid, kwestionariusz IIEF, łagodny rozrost gruczołu krokowego, morfologia plemników, PDE5, relaksacja mięśni gładkich, selektywność tadalafilu, skala IPSS, spermatogeneza, stężenie plemników, tadalafil, tamsulozona, test 6-minutowego marszu, tlenek azotu, unerwienie aferentne, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Hyplafin
Finasteryd w dawce 5 mg (lek Hyplafin) wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z dużą objętością zalegającego moczu lub ograniczonym przepływem moczu, którzy powinni być monitorowani pod kątem ryzyka uropatii zatorowej i ewentualnie kierowani na konsultację urologiczną. Finasteryd znacząco obniża poziom swoistego antygenu sterczowego (PSA) o około 50%, co wymaga podwajania wartości PSA u pacjentów leczonych przez ≥6 miesięcy, aby prawidłowo interpretować wyniki i wykrywać raka gruczołu krokowego. Wyjściowy poziom PSA >10 ng/mL (metoda Hybritech) wskazuje na konieczność dalszej diagnostyki, podobnie jak wartości w zakresie 4-10 ng/mL. Należy pamiętać, że wartości PSA u zdrowych mężczyzn i chorych na raka prostaty mogą się nakładać, a poziom PSA <4 ng/mL nie wyklucza obecności nowotworu. Monitorowanie powinno obejmować badanie per rectum oraz oznaczanie PSA, a odsetek wolnego PSA pozostaje niezmieniony podczas terapii finasterydem.
badanie per rectum, biopsja, depresja, finasteryd, ginekomastia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, niewydolność wątroby, rak gruczołu krokowego, rak piersi u mężczyzn, stężenie PSA, swoisty antygen sterczowy, uropatia zaporowa, zaburzenia nastroju, zaleganie moczu, zwiększenie stężenia PSA - Leksykon leków
Skład i postać leku – Adalift 2,5 mg
Produkt leczniczy Adalift zawiera tadalafil w dawce 2,5 mg w formie tabletek powlekanych, stosowany jako selektywny inhibitor fosfodiesterazy typu 5 w terapii zaburzeń erekcji oraz objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego. Tabletki mają średnicę około 5 mm, co ułatwia ich przyjmowanie. Substancją pomocniczą o istotnym znaczeniu jest laktoza jednowodna (38,54 mg/tabletkę), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy. Rdzeń tabletki zawiera m.in. celulozę mikrokrystaliczną, powidon K 30, poloksamer 188, sodu laurylosiarczan, kroskarmelozę sodową, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, które pełnią funkcje wypełniaczy, środków wiążących, powierzchniowo czynnych, rozsadzających, przeciwzbrylających i poślizgowych.
alkohol poliwinylowy, blister Aluminium/PVC/PVDC, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, laurylosiarczan sodu, makrogol, nietolerancja disacharydów, niezgodność farmaceutyczna, poloksamer, powidon, stearynian magnezu, tabletka powlekana, tadalafil, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Działania niepożądane – Findarts Duo 0,5 mg + 0,4 mg
Findarts Duo to preparat zawierający 0,5 mg dutasterydu oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku, stosowany w terapii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Dane z badania CombAT, trwającego 4 lata, wskazują na zmniejszającą się częstość działań niepożądanych w czasie terapii: w terapii skojarzonej od 22% w pierwszym roku do 2% w czwartym roku, w monoterapii dutasterydem od 15% do 2%, a w monoterapii tamsulosyną od 13% do 2%. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia układu rozrodczego, zwłaszcza zaburzenia ejakulacji, impotencja i zmniejszone libido, które przypisuje się głównie dutasterydowi i mogą utrzymywać się po zakończeniu leczenia. Inne często występujące działania to zawroty głowy, ból głowy, zapalenie błony śluzowej nosa, a także zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak niewydolność serca i palpitacje.
antagonista receptora alfa-1-adrenergicznego, badanie CombAT, dutasteryd, erytrodermia, kardiomiopatia rozstrzeniowa, łagodny rozrost gruczołu krokowego, łysienie, migotanie przedsionków, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, operacja usunięcia zaćmy, priapizm, rak gruczołu krokowego, rak gruczołu piersiowego, rumień wielopostaciowy, skala Gleasona, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, tamsulosyny chlorowodorek, wstrząs kardiogenny, wytrysk wsteczny, zaburzenia wytrysku nasienia, zapalenie błony śluzowej nosa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Finasteridum Bluefish 5 mg
Finasteridum Bluefish w dawce 5 mg, stosowany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, może powodować działania niepożądane, z których najczęstsze to impotencja oraz zmniejszenie popędu płciowego, występujące u ≥1/100 pacjentów i zwykle ustępujące podczas kontynuacji terapii. Działania te mogą jednak utrzymywać się po zaprzestaniu leczenia. Inne zgłaszane działania obejmują reakcje nadwrażliwości (obrzęk warg i twarzy), zaburzenia nastroju (depresja, niepokój), kołatanie serca, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, wysypkę, świąd, pokrzywkę, zaburzenia ejakulacji, tkliwość i powiększenie piersi, ból jąder oraz zmniejszenie objętości ejakulatu. W badaniu MTOPS wykazano, że terapia skojarzona finasterydem i doksazosyną ma profil bezpieczeństwa podobny do monoterapii. W 7-letnim badaniu klinicznym u 18 882 mężczyzn, rak gruczołu krokowego rozpoznano u 18,4% leczonych finasterydem i 24,4% w grupie placebo, z niejednoznacznym związkiem finasterydu z wyższym stopniem zaawansowania nowotworu (Gleason 7-10).
antygen PSA, badanie MTOPS, bezpłodność męska, ból jąder, depresja, doksazosyna, enzymy wątrobowe, finasteryd, ginekomastia, hipospermia, impotencja, kołatanie serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, obrzęk twarzy, oligospermia, pokrzywka, przedawkowanie leku, rak piersi u mężczyzn, rak prostaty, reakcja nadwrażliwości, skala Gleasona, świąd, terapia skojarzona, tkliwość piersi, wysypka skórna, zaburzenia erekcji, zaburzenia lękowe, zaburzenie ejakulacji, zmniejszenie popędu płciowego - Leksykon substancji czynnych
Tadalafil – Właściwości farmakodynamiczne
Tadalafil jest selektywnym, odwracalnym inhibitorem PDE5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych i indukcji erekcji wyłącznie w obecności stymulacji seksualnej. Wykazuje ponad 10 000-krotną selektywność wobec PDE5 w porównaniu z innymi izoenzymami fosfodiesterazy, w tym PDE1, PDE2, PDE3, PDE4 oraz PDE7-10, a także około 700-krotnie większe powinowactwo niż do PDE6, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa, zwłaszcza w aspekcie układu sercowo-naczyniowego i narządu wzroku. Badania kliniczne u zdrowych ochotników wykazały brak istotnych klinicznie zmian w ciśnieniu tętniczym (maksymalne zmniejszenie ciśnienia skurczowego i rozkurczowego w pozycji leżącej odpowiednio o 1,6/0,8 mm Hg, a w pozycji stojącej o 0,2/4,6 mm Hg) oraz brak wpływu na częstość akcji serca i funkcje wzrokowe, w tym rozróżnianie kolorów.
cGMP, ciała jamiste, ciśnienie tętnicze, dystrofia mięśniowa Duchenne’a, Europejska Agencja Leków, funkcje wzrokowe, hormon folikulotropowy, inhibitor PDE5, kortykosteroidy, kwestionariusz IIEF, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mięśnie gładkie, morfologia plemników, PDE6, rozróżnianie kolorów, selektywność PDE5, skala IPSS, spermatogeneza, stężenie plemników, stymulacja seksualna, test 6-minutowego marszu, Test Farnswortha-Munsella, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zaburzenia erekcji, zdrowi ochotnicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Polpharma 2,5 mg
Tadalafil Polpharma w dawce 2,5 mg, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący najczęściej bóle głowy, niestrawność, bóle pleców i mięśni, których częstość nasila się wraz ze wzrostem dawki. Działania niepożądane mają zazwyczaj charakter przemijający i łagodny lub umiarkowany. W badaniach klinicznych z udziałem 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów placebo, odnotowano również rzadziej występujące poważne zdarzenia, takie jak zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, komorowe zaburzenia rytmu serca, udar, przemijające napady niedokrwienne (TIA), a także poważne zaburzenia widzenia, w tym przednią niedokrwienną neuropatię nerwu wzrokowego (NAION) i okluzję naczyń siatkówki. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego oraz u osób stosujących jednocześnie leki przeciwnadciśnieniowe ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego.
ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, ból w klatce piersiowej, bradykardia zatokowa, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwiomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nagła śmierć sercowa, nagła utrata słuchu, napad drgawkowy, neuropatia niedokrwienna nerwu wzrokowego, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk twarzy, okluzja naczyń siatkówki, pokrzywka, priapizm, przekrwienie błony śluzowej nosa, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, udar, wymioty, wysypka, zaburzenia EKG, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tadalafil SUN 5 mg
Tadalafil SUN w dawkach 5, 10 i 20 mg jest stosowany u dorosłych mężczyzn w leczeniu zaburzeń erekcji oraz łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). W terapii doraźnej zaburzeń erekcji zaleca się dawkę początkową 10 mg przyjmowaną co najmniej 30 minut przed planowaną aktywnością seksualną, maksymalnie raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 20 mg w przypadku niewystarczającej skuteczności. W przypadku częstego stosowania (≥2 razy w tygodniu) dopuszcza się terapię codzienną dawką 5 mg, a przy złej tolerancji 2,5 mg raz na dobę. W leczeniu BPH oraz w terapii skojarzonej BPH i zaburzeń erekcji stosuje się 5 mg raz dziennie, niezależnie od posiłków. Nie wykazano skuteczności dawki 2,5 mg w leczeniu BPH. Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając płynem.
aktywność seksualna, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, cukrzyca, dawkowanie dobowe, dawkowanie leku, efekt terapeutyczny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, leczenie doraźne, leczenie skojarzone, pacjent w podeszłym wieku, skala Child-Pugh, stosunek korzyści do ryzyka, tabletka powlekana, tadalafil, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wywiad medyczny, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Interakcje leku – Wamlox 5 mg + 320 mg
Produkt leczniczy Wamlox zawiera amlodypinę (bloker kanałów wapniowych) oraz walsartan (antagonista receptora angiotensyny II), które wykazują liczne interakcje farmakologiczne. Amlodypina może wchodzić w interakcje z inhibitorami CYP3A4 (np. azole, makrolidy, werapamil, diltiazem), co prowadzi do zwiększenia jej stężenia i nasilenia działania hipotensyjnego, szczególnie u osób starszych. Induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie amlodypiny, zmniejszając skuteczność leczenia. Jednoczesne stosowanie amlodypiny z symwastatyną w dawce 80 mg zwiększa stężenie symwastatyny o 77%, co wymaga redukcji dawki symwastatyny do 20 mg/dobę. Walsartan może zwiększać stężenie litu w surowicy, co wymaga monitorowania i ostrożności, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych. Ponadto, stosowanie NLPZ z walsartanem może osłabiać efekt przeciwnadciśnieniowy i zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek oraz hiperkaliemii.
alfa-adrenolityk, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny II, azol przeciwgrzybiczny, biodostępność, działanie hipotensyjne, hiperkaliemia, hipertermia złośliwa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor mTOR, inhibitor proteazy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek moczopędny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, niedociśnienie ortostatyczne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostra niewydolność nerek, podwójna blokada RAA, rabdomioliza, transporter MRP2, transporter OATP, walsartan - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – TamisPras DUO 6 mg + 0,4 mg
TamisPras DUO to preparat złożony zawierający 6 mg solifenacyny bursztynianu (4,5 mg solifenacyny) oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku (0,37 mg tamsulosyny) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu. Solifenacyna działa jako wybiórczy antagonista receptorów muskarynowych M3, M1 i M2, głównie wpływając na fazę napełniania pęcherza poprzez hamowanie działania acetylocholiny pozaneuronalnej, co zmniejsza parcie i częstotliwość mikcji. Tamsulosyna jest selektywnym antagonistą receptorów α1A i α1D adrenergicznych, działającym na mięśnie gładkie gruczołu krokowego, szyi pęcherza i cewki moczowej, co poprawia fazę opróżniania pęcherza poprzez zmniejszenie oporu przepływu moczu. Preparat jest wskazany do leczenia objawów dolnych dróg moczowych (LUTS) związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH), obejmujących zarówno fazę napełniania, jak i opróżniania pęcherza.
W badaniu fazy III u pacjentów z LUTS związanymi z BPH, TamisPras DUO wykazał istotną klinicznie poprawę w porównaniu z placebo oraz tamsulosyną OCAS w zakresie sumy punktów IPSS, Total Urgency and Frequency Score (TUFS), częstotliwości mikcji, średniej objętości mikcji, nykturii oraz jakości życia (QoL) ocenianej kwestionariuszem IPSS i HRQoL. Preparat znacząco redukował epizody gwałtownego parcia na mocz oraz poprawiał podsumę objawów fazy napełniania pęcherza, co przekładało się na lepsze radzenie sobie z objawami, zmniejszenie obaw, poprawę snu i funkcjonowania społecznego. TamisPras DUO wykazał przewagę nad monoterapią tamsulosyną w łagodzeniu objawów fazy napełniania, jednocześnie utrzymując skuteczność w fazie opróżniania pęcherza (p<0,001).
antagonista receptora adrenergicznego, antagonista receptora muskarynowego, antagonista receptora α-adrenergicznego, BPH, bursztynian solifenacyny, chlorowodorek tamsulosyny, częstotliwość mikcji, gwałtowne parcie na mocz, jakość życia związana ze zdrowiem, kwestionariusz IPSS, łagodny rozrost gruczołu krokowego, LUTS, nadreaktywność pęcherza, niedrożność, nykturia, objawy dolnych dróg moczowych, parcie na pęcherz, przepływ cewkowy, receptor adrenergiczny α1, receptor muskarynowy M3, system kontrolowanego wchłaniania, TUFS - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Ranlosin
Stosowanie chlorowodorku tamsulosyny (lek Ranlosin) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego, które może prowadzić do omdleń. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej, w tym badania per rectum oraz oznaczenia stężenia PSA, które powinny być okresowo powtarzane. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min) lek należy stosować z dużą ostrożnością, gdyż brak jest odpowiednich badań w tej grupie. Ponadto, u pacjentów leczonych tamsulosyną obserwowano śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS), co zwiększa ryzyko powikłań podczas operacji zaćmy i jaskry; zaleca się zaprzestanie stosowania leku na 1-2 tygodnie przed zabiegiem, choć IFIS może wystąpić także u pacjentów, którzy przerwali terapię wcześniej.
antagonista receptora alfa₁-adrenergicznego, badanie per rectum, chlorowodorek tamsulosyny, ciężkie zaburzenie czynności nerek, cytochrom CYP2D6, diagnostyka różnicowa, erytromycyna, fenotyp, inhibitor cytochromu CYP3A4, jaskra, ketokonazol, klirens kreatyniny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, niedociśnienie ortostatyczne, spadek ciśnienia tętniczego, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, swoisty antygen gruczołu krokowego, tamsulosyna, zawrót głowy, zespół małej źrenicy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Nebido
Nebido, zawierający 1000 mg testosteronu undecylanu w 4 ml roztworu do wstrzykiwań (odpowiadający 631,5 mg testosteronu), jest wskazany wyłącznie u pacjentów z potwierdzonym hipogonadyzmem (hiper- lub hipogonadotropowym) po wykluczeniu innych przyczyn objawów. Diagnoza powinna opierać się na klinicznych objawach niedoboru testosteronu, takich jak regresja cech płciowych, zmiana budowy ciała, astenia, osłabione libido i zaburzenia erekcji, potwierdzonych dwoma niezależnymi pomiarami stężenia testosteronu. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży, a doświadczenie kliniczne u osób powyżej 65 roku życia jest ograniczone. Przed terapią konieczne jest wykluczenie raka gruczołu krokowego, a podczas leczenia obowiązuje regularne monitorowanie stanu prostaty (badanie per rectum, PSA) co najmniej raz do dwóch razy w roku, zwłaszcza u starszych pacjentów i osób z czynnikami ryzyka. Monitorowanie laboratoryjne obejmuje kontrolę stężenia testosteronu, hemoglobiny, hematokrytu, funkcji wątroby oraz profilu lipidowego, aby dostosować dawkę do wartości fizjologicznych i minimalizować ryzyko powikłań hematologicznych, hepatotoksyczności i zaburzeń metabolicznych.
astenia, badanie per rectum, drugorzędowe cechy płciowe, hematokryt, hemoglobina, hepatotoksyczność, hiperkalcemia, hiperkalcynuria, hipogonadyzm, łagodny rozrost gruczołu krokowego, niedobór testosteronu, nowotwór wątroby, obniżone libido, poliglobulia, profil lipidowy, PSA, rak gruczołu krokowego, stężenie testosteronu, terapia testosteronowa, testosteronu undecylan, testy wątrobowe, zaburzenia erekcji - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Proscar 5 mg
Lek Proscar zawierający 5 mg finasterydu w postaci tabletek powlekanych jest stosowany w terapii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Zalecana dawka to 5 mg raz na dobę, przyjmowana niezależnie od posiłków. Terapia powinna trwać minimum 6 miesięcy, aby ocenić pełną skuteczność, choć pierwsze efekty kliniczne mogą pojawić się wcześniej. Redukcja ryzyka ostrego zatrzymania moczu następuje po około 4 miesiącach regularnego stosowania. U pacjentów z niewydolnością nerek, nawet przy klirensie kreatyniny wynoszącym 9 ml/min, nie jest wymagana modyfikacja dawki. W przypadku niewydolności wątroby brak jest jednoznacznych danych dotyczących dawkowania, dlatego zaleca się ostrożność i indywidualizację terapii.
badanie farmakokinetyczne, ciężka niewydolność nerek, dysuria, eliminacja finasterydu, finasteryd, indywidualizacja terapii, klirens kreatyniny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, odpowiedź na leczenie, ostre zatrzymanie moczu, pacjent geriatryczny, tabletka powlekana, układ moczowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Solitombo 6 mg + 0,4 mg
Produkt leczniczy Solitombo zawiera 6 mg solifenacyny bursztynianu (odpowiadające 4,5 mg solifenacyny) oraz 0,4 mg tamsulosyny chlorowodorku (odpowiadające 0,37 mg tamsulosyny) w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu. Preparat jest wskazany do leczenia umiarkowanych i ciężkich objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) u mężczyzn, u których monoterapia była nieskuteczna. Solifenacyna działa na objawy fazy napełniania pęcherza, takie jak parcie naglące i częstomocz, natomiast tamsulosyna łagodzi objawy fazy opróżniania, w tym słaby strumień moczu, uczucie niecałkowitego opróżnienia, konieczność parcia oraz opóźnienie mikcji. Tabletki mają charakterystyczny wygląd: czerwone, okrągłe, o średnicy 9 mm z symbolem „6/0.4”.
alfa-adrenolityk, antagonista receptorów muskarynowych, częstomocz, faza napełniania pęcherza, faza opróżniania pęcherza, łagodny rozrost gruczołu krokowego, mikcja, monoterapia, niecałkowite opróżnienie pęcherza, parcie naglące, przerywany strumień moczu, solifenacyna bursztynian, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu, tamsulosyna chlorowodorek, terapia skojarzona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ranlosin 0,4 mg
Ranlosin w dawce 0,4 mg (chlorowodorek tamsulosyny) w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu jest antagonistą receptorów alfa-adrenergicznych stosowanym w leczeniu objawów dolnych dróg moczowych (LUTS) związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH) u dorosłych mężczyzn. Terapia ma na celu poprawę funkcji układu moczowego poprzez zmniejszenie oporu podpęcherzowego i relaksację mięśni gładkich szyi pęcherza, stercza oraz cewki moczowej, co skutkuje poprawą parametrów przepływu cewkowego (Qmax < 15 ml/s) oraz redukcją zalegania moczu po mikcji. Wskazaniem do leczenia są umiarkowane do ciężkich objawy LUTS (IPSS 8-35 pkt), obniżona jakość życia oraz powiększona prostata potwierdzona badaniem per rectum. Przed rozpoczęciem terapii konieczna jest dokładna diagnostyka różnicowa, w tym wywiad, badanie fizykalne, ocena IPSS, oznaczenie PSA, USG układu moczowego oraz w razie potrzeby badania urodynamiczne i uroflowmetria.
antagonista receptorów alfa-adrenergicznych, badanie per rectum, badanie urodynamiczne, chlorowodorek tamsulosyny, faza mikcji, faza napełniania pęcherza, infekcja układu moczowego, kamica układu moczowego, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kwestionariusz IPSS, łagodny rozrost gruczołu krokowego, łagodny rozrost prostaty, leczenie skojarzone, LUTS, nietrzymanie moczu, nokturia, nowotwór prostaty, objawy dolnych dróg moczowych, przepływ cewkowy, PSA, relaksacja mięśni gładkich, skala IPSS, uroflowmetria, USG układu moczowego, zaburzenie neurologiczne, zaleganie moczu po mikcji - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Biosteron
Biosteron, zawierający dehydroepiandrosteron (DHEA), wymaga szczególnej ostrożności zarówno przed rozpoczęciem, jak i w trakcie terapii. Przed włączeniem leku konieczne jest wykonanie szczegółowych badań diagnostycznych w celu wykluczenia nowotworów hormonozależnych, łagodnego rozrostu gruczołu krokowego oraz innych przeciwwskazań. Terapia jest przeznaczona wyłącznie dla pacjentów powyżej 40 roku życia, a stosowanie u młodszych osób, dzieci i młodzieży jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko zaburzeń gospodarki hormonalnej. Należy unikać jednoczesnego stosowania Biosteronu z hormonalną terapią zastępczą (HTZ) oraz lekami zawierającymi androgeny, aby zapobiec zaburzeniom równowagi hormonalnej i nasileniu działań niepożądanych.
androgen, dehydroepiandrosteron, dyskomfort żołądkowo-jelitowy, gospodarka hormonalna, hormonalna terapia zastępcza, łagodny rozrost gruczołu krokowego, laktoza jednowodna, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nowotwór hormonozależny, przetłuszczanie skóry, równowaga hormonalna, trądzik, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon chorób i schorzeń
Problemy z ejakulacją – Etiologia i przyczyny
Zaburzenia ejakulacji, obejmujące przedwczesny wytrysk (PE), opóźnioną ejakulację (DE) oraz wytrysk wsteczny (RE), mają złożoną etiologię, łączącą czynniki psychologiczne, organiczne i jatrogene. Psychologiczne determinanty, takie jak depresja, lęk, stres, konflikty partnerskie czy traumatyczne doświadczenia seksualne, odgrywają kluczową rolę we wszystkich typach zaburzeń. Wśród przyczyn organicznych wyróżnia się schorzenia neurologiczne (np. neuropatia cukrzycowa, stwardnienie rozsiane), zaburzenia hormonalne (hipogonadyzm, hiperprolaktynemia, dysfunkcje tarczycy), choroby układu moczowo-płciowego (prostatitis, infekcje), a także wady wrodzone i zmiany naczyniowe. Jatrogenne przyczyny obejmują uszkodzenia nerwów autonomicznych po operacjach miednicy oraz działania niepożądane leków, zwłaszcza SSRI, leków przeciwpsychotycznych i alfa-blokerów. Styl życia, w tym nadużywanie alkoholu, palenie tytoniu, otyłość i brak aktywności fizycznej, również wpływa na funkcje ejakulacyjne. PE dotyka 30-70% mężczyzn i wiąże się z dysfunkcją receptorów serotoninowych, zaburzeniami dopaminergicznymi oraz nadwrażliwością prącia, natomiast DE charakteryzuje się trudnościami w ejakulacji mimo stymulacji, często z komponentem neurologicznym i psychologicznym. RE wynika głównie z dysfunkcji mechanizmu zamykania szyi pęcherza moczowego, co ma istotne konsekwencje dla płodności.
alfa-bloker, analog GnRH, anejakulacja, beta-bloker, bolesny wytrysk, choroba Cushinga, choroba Parkinsona, cukrzycowa neuropatia autonomiczna, hemospermia, hiperprolaktynemia, hipogonadyzm, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, łagodny rozrost gruczołu krokowego, miażdżyca, mikroangiopatia cukrzycowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość prącia, neuropatia cukrzycowa, neuropatia obwodowa, neuropatia pudendalna, niedoczynność tarczycy, niska samoocena, opóźniona ejakulacja, patofizjologia, problem z ejakulacją, prostatektomia radykalna, przedwczesny wytrysk, przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego, stwardnienie rozsiane, traumatyczne doświadczenie seksualne, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, uzależnienie od pornografii, wytrysk wsteczny, zaburzenie ejakulacji, zaburzenie erekcji, zaburzenie lękowe, zaburzenie przewodnictwa nerwowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie gruczołu krokowego - Leksykon substancji czynnych
Finasteryd – Właściwości farmakodynamiczne
Finasteryd jest selektywnym, kompetycyjnym inhibitorem 5α-reduktazy typu II, enzymu przekształcającego testosteron do dihydrotestosteronu (DHT), kluczowego w patogenezie łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH) oraz łysienia androgenowego u mężczyzn. W leczeniu BPH stosuje się dawkę 5 mg/dobę, co prowadzi do redukcji stężenia DHT w surowicy o około 70% już po kilku dniach, a następnie do zmniejszenia objętości stercza o około 20% po 3 miesiącach i do 27% po 3 latach terapii. Efekty te przekładają się na poprawę urodynamiczną, w tym zwiększenie maksymalnego przepływu moczu średnio o 1,9 ml/s (z wartości wyjściowej około 11 ml/s) oraz zmniejszenie objawów BPH o 3,3 punktu w skali 0-34 po 4 latach leczenia. Finasteryd istotnie redukuje ryzyko progresji klinicznej BPH, w tym ostrego zatrzymania moczu i konieczności interwencji chirurgicznej, z redukcją ryzyka odpowiednio o 57% i 55% w badaniu PLESS oraz o 34% w badaniu MTOPS. Terapia jest skuteczna szczególnie u pacjentów z objętością stercza ≥40 cm³ i umiarkowanymi do ciężkich objawami.
4-azasteroid, badanie MTOPS, badanie PLESS, cewnikowanie, cykl wzrostu włosa, dihydrotestosteron, doksazosyna, faza anagenowa, finasteryd 1 mg, finasteryd 5 mg, gruczoł krokowy, inhibitor 5α-reduktazy, interwencja chirurgiczna, łagodny rozrost gruczołu krokowego, łysienie androgenowe, miniaturyzacja mieszków włosowych, nietrzymanie moczu, objętość prostaty, progresja BPH, przepływ moczu, stężenie DHT, supresja DHT, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Tadalafil Polpharma
Przed rozpoczęciem terapii tadalafilem konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu chorobowego oraz badania fizykalnego, ze szczególnym uwzględnieniem oceny układu sercowo-naczyniowego, ze względu na ryzyko sercowo-naczyniowe związane z aktywnością seksualną oraz działaniem leku, który powoduje łagodne i przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego. Tadalafil może nasilać działanie hipotensyjne azotanów oraz leków przeciwnadciśnieniowych, zwłaszcza w schemacie raz na dobę, co wymaga dostosowania terapii. U pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego należy wykluczyć raka prostaty i ocenić wydolność krążeniową. Skuteczność leku po radykalnej prostatektomii bez oszczędzania nerwów nie jest potwierdzona. Zgłaszano poważne działania niepożądane ze strony układu krążenia, takie jak zawał mięśnia sercowego, nagła śmierć sercowa, niestabilna dławica piersiowa, udar czy komorowe zaburzenia rytmu serca, głównie u pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka.
anatomiczne zniekształcenie członka, białaczka, bloker receptorów alfa1-adrenergicznych, brak laktazy, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba Peyroniego, ciężka niewydolność wątroby, ciężkie zaburzenie czynności nerek, działania niepożądane układu krążenia, inhibitor CYP3A4, inhibitor PDE5, komorowe zaburzenia rytmu serca, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek przeciwnadciśnieniowy, nagła śmierć sercowa, nagła utrata słuchu, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, niestabilna dławica piersiowa, nietolerancja galaktozy, priapizm, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przemijający napad niedokrwienny, radykalna prostatektomia, szpiczak mnogi, udar, zaburzenie widzenia, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Uronezyr 5 mg
Produkt leczniczy Uronezyr zawiera 5 mg finasterydu w postaci tabletek powlekanych o wymiarach 6,6 x 6,8 mm. Zalecana dawka to 5 mg raz na dobę, podawana doustnie, niezależnie od posiłku. W terapii skojarzonej z doksazosyną, dawka doksazosyny jest stopniowo zwiększana od 1 mg w pierwszym tygodniu do 4-8 mg od czwartego tygodnia, co ma na celu zmniejszenie ryzyka progresji klinicznej łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH), zgodnie z wynikami badania MTOPS. U pacjentów powyżej 70 roku życia nie jest konieczna modyfikacja dawki finasterydu, mimo nieznacznie zmniejszonego wydalania leku w tej grupie.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Prostamol Uno 320 mg
Prostamol Uno to preparat leczniczy w formie kapsułek miękkich zawierających 320 mg wyciągu z owoców palmy sabal (Serenoa repens), stosowany w objawowym leczeniu dolegliwości związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego (BPH). Wskazany jest u pacjentów z objawami dolnych dróg moczowych (LUTS), takimi jak słaby strumień moczu, parcie na mocz, częstomocz oraz nokturia, które wynikają z mechanicznej i czynnościowej obstrukcji cewki moczowej przez powiększoną prostatę. Wyciąg z palmy sabal pozyskiwany jest przy użyciu 96% alkoholu etylowego, w stosunku surowca do produktu końcowego 9-11:1, co zapewnia standaryzację i skuteczność preparatu.
BPH, częstomocz, łagodny rozrost gruczołu krokowego, łagodny rozrost prostaty, LUTS, nokturia, objawy dolnych dróg moczowych, obstrukcja dróg moczowych, parcie na mocz, powiększenie gruczołu krokowego, rak prostaty, rozrost prostaty, słaby strumień moczu, wyciąg z palmy sabal, zatrzymanie moczu, zwężenie cewki moczowej - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Doxar
Doksazosyna, lek alfa-adrenolityczny stosowany w terapii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego, wymaga wstępnej diagnostyki w celu wykluczenia raka prostaty, który może manifestować się podobnymi objawami. W trakcie terapii należy monitorować ciśnienie tętnicze ze względu na ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, szczególnie na początku leczenia, co może objawiać się zawrotami głowy, osłabieniem, a nawet omdleniami. U pacjentów z ciężkimi chorobami serca (np. obrzęk płuc z powodu zwężenia aorty, niewydolność serca o różnej etiologii) konieczna jest szczególna ostrożność, gdyż szybkie obniżenie ciśnienia może nasilać dolegliwości dławicowe. Doksazosyna jest metabolizowana w wątrobie, dlatego jej stosowanie u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby nie jest zalecane. Ponadto, istnieje ryzyko priapizmu, wymagającego natychmiastowej interwencji medycznej.
choroba wieńcowa, dławica piersiowa, inhibitor PDE-5, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek alfa-adrenolityczny, lewokomorowa niewydolność serca, niedobór laktazy, niedociśnienie ortostatyczne, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, obrzęk płuc, prawokomorowa niewydolność serca, priapizm, rak gruczołu krokowego, śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki, wysięk osierdziowy, zaćma, zator płucny, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tadalafil Maxigra 10 mg
Podczas stosowania tadalafilu (Tadalafil Maxigra 10 mg, tabletki powlekane) najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były ból głowy, niestrawność, ból pleców i ból mięśni, z częstością występowania korelującą z dawką leku. Większość działań niepożądanych miała charakter przemijający i była łagodna lub umiarkowana. W badaniach klinicznych obejmujących 8022 pacjentów leczonych tadalafilem oraz 4422 pacjentów z placebo, odnotowano także rzadkie, ale poważne zdarzenia, takie jak udar, przemijające napady niedokrwienne (TIA), napady drgawek, przemijająca amnezja, a także przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego (NAION) i okluzja naczyń siatkówki. U osób powyżej 65. roku życia częściej zgłaszano biegunkę, a u pacjentów powyżej 75 lat – zawroty głowy i biegunkę. Analiza EKG wykazała nieznacznie wyższą częstość bradykardii zatokowej u pacjentów stosujących tadalafil raz na dobę, jednak większość tych zmian nie wiązała się z objawami klinicznymi.
biegunka, ból głowy, ból mięśni, ból pleców, bradykardia zatokowa, centralna surowicza chorioretinopatia, choroba refluksowa przełyku, częstoskurcz, duszność, hemospermia, kołatanie serca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwotok z prącia, łagodny rozrost gruczołu krokowego, migrena, nadciśnienie tętnicze, nagła głuchota, nagły zgon sercowy, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niestabilna dławica piersiowa, niestrawność, niewyraźne widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, okluzja naczyń siatkówki, omdlenie, pokrzywka, priapizm, przedłużony wzwód, przednia niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, przekrwienie błony śluzowej nosa, przekrwienie spojówek, przemijająca amnezja, przemijający napad niedokrwienny, reakcja nadwrażliwości, szum w uszach, ubytek pola widzenia, udar, zaburzenie erekcji, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry