Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Avasart Plus to produkt złożony zawierający dwie substancje czynne: amlodypinę i walsartan, które mogą wchodzić w różne interakcje z innymi lekami oraz substancjami. Należy podkreślić, że nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących interakcji tego złożonego produktu leczniczego z innymi lekami, jednak znane są interakcje poszczególnych składników.¹

Interakcje dotyczące produktu złożonego

Podczas jednoczesnego stosowania Avasart Plus z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak alfa-adrenolityki czy leki moczopędne, może dojść do nasilenia działania hipotensyjnego. Podobny efekt może wystąpić przy jednoczesnym stosowaniu z innymi produktami o właściwościach obniżających ciśnienie tętnicze, w tym trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz alfa-adrenolitykami stosowanymi w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.²

Interakcje związane z amlodypiną

Jednoczesne stosowanie niezalecane:

Grejpfrut i sok grejpfrutowy – nie należy podawać amlodypiny jednocześnie z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym ze względu na możliwość zwiększenia biodostępności amlodypiny u niektórych pacjentów. Może to prowadzić do nasilenia działania hipotensyjnego leku.³

Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności:

• Inhibitory CYP3A4 – silne lub umiarkowane inhibitory CYP3A4 (inhibitory proteazy, azolowe leki przeciwgrzybicze, antybiotyki makrolidowe jak erytromycyna lub klarytromycyna, werapamil, diltiazem) mogą znacząco zwiększać narażenie na amlodypinę. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci w podeszłym wieku, u których może być konieczna kontrola stanu klinicznego i dostosowanie dawki.⁴
• Induktory CYP3A4 – leki przeciwdrgawkowe (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, fosfenytoina, prymidon), ryfampicyna czy ziele dziurawca zwyczajnego mogą powodować wahania stężenia amlodypiny w osoczu. Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego i rozważenie regulacji dawki zarówno podczas leczenia, jak i po jego zakończeniu, szczególnie w przypadku silnych induktorów CYP3A4.⁵
• Symwastatyna – jednoczesne podawanie amlodypiny w dawce 10 mg i symwastatyny w dawce 80 mg powoduje zwiększenie narażenia na symwastatynę o 77%. U pacjentów otrzymujących amlodypinę zaleca się zmniejszenie dawki symwastatyny do 20 mg na dobę.⁶
• Dantrolen – u zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano prowadzące do śmierci i związane z hiperkaliemią migotanie komór i zapaść krążeniową. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii, zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia (takich jak amlodypina) pacjentom podatnym na hipertermię złośliwą i w leczeniu hipertermii złośliwej.⁷

W badaniach klinicznych dotyczących interakcji, amlodypina nie wpływała na właściwości farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny, warfaryny lub cyklosporyny.⁸

Interakcje związane z walsartanem

Jednoczesne stosowanie niezalecane:

• Lit – podczas jednoczesnego stosowania litu i antagonistów receptora angiotensyny II (w tym walsartanu) obserwowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy oraz nasilenie jego toksyczności. Podczas leczenia skojarzonego zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia litu w surowicy. Jeśli dodatkowo stosowany jest lek moczopędny, ryzyko toksycznego działania litu może być jeszcze bardziej zwiększone.⁹
• Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu, zamienniki soli kuchennej zawierające potas i inne substancje mogące zwiększać stężenie potasu – jeżeli walsartan jest stosowany jednocześnie z produktem wpływającym na stężenie potasu, zaleca się monitorowanie stężenia potasu w osoczu.¹⁰

Jednoczesne stosowanie wymagające zachowania ostrożności:

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – w tym wybiórcze inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy (w dawce >3 g/dobę) i niewybiórcze NLPZ, mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe. Jednoczesne stosowanie antagonistów angiotensyny II i NLPZ może również zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i podwyższenia stężenia potasu. Zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku leczenia oraz odpowiednie nawodnienie pacjenta.¹¹
• Inhibitory transporterów wychwytu lub wyrzutu – walsartan jest substratem wątrobowego transportera wychwytu OATP1B1 oraz wątrobowego transportera wyrzutu MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (ryfampicyna, cyklosporyna) lub transportera wyrzutu (rytonawir) może zwiększać ogólnoustrojowe narażenie na walsartan.¹²
• Podwójna blokada układu RAA – jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskirenu zwiększa częstość występowania działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia i pogorszenie czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek).¹³

W monoterapii walsartanem nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z następującymi substancjami: cymetydyna, warfaryna, furosemid, digoksyna, atenolol, indometacyna, hydrochlorotiazyd, amlodypina, glibenklamid.¹⁴

Interakcje z alkoholem

Chociaż nie ma bezpośrednich danych dotyczących interakcji produktu Avasart Plus z alkoholem, należy zachować ostrożność, ponieważ zarówno amlodypina, jak i walsartan mogą wchodzić w potencjalnie niekorzystne interakcje z alkoholem.

Jednoczesne spożywanie alkoholu może nasilać działanie hipotensyjne leków przeciwnadciśnieniowych, co może prowadzić do:

• Nadmiernego obniżenia ciśnienia tętniczego
• Zawrotów głowy i omdleń
• Zaburzeń równowagi i koordynacji ruchowej
• Zwiększonego ryzyka upadków, szczególnie u osób starszych

Alkohol może również wpływać na metabolizm wątrobowy amlodypiny poprzez układ enzymatyczny CYP3A4, co może prowadzić do zmiany stężenia leku w osoczu i potencjalnie modyfikować jego działanie terapeutyczne.

Z uwagi na potencjalne ryzyko hipotensji, zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas leczenia produktem Avasart Plus, szczególnie na początku terapii oraz po każdej zmianie dawkowania.

Tabela interakcji