dysforia
Dysforia to stan psychiczny charakteryzujący się głębokim uczuciem niezadowolenia, niepokoju i dyskomfortu. W kontekście medycznym termin ten może odnosić się do różnych zaburzeń, przy czym najczęściej spotykany jest w odniesieniu do dysforii płciowej, gdzie pacjent doświadcza znaczącego dysonansu między płcią przypisaną przy urodzeniu a płcią odczuwaną.
Dysforia może również występować jako objaw w przebiegu zaburzeń afektywnych, szczególnie w depresji, zaburzeniach dwubiegunowych czy zespołach lękowych. Stan ten charakteryzuje się znaczącym pogorszeniem nastroju, które często wpływa na codzienne funkcjonowanie pacjenta i może być oporny na standardowe metody poprawy samopoczucia.
W praktyce klinicznej ocena dysforii wymaga dokładnego wywiadu i diagnostyki różnicowej, gdyż może być objawem szeregu zaburzeń psychicznych lub reakcją na trudne sytuacje życiowe. Leczenie dysforii zależy od jej przyczyny i może obejmować farmakoterapię, psychoterapię oraz – w przypadku dysforii płciowej – interwencje medyczne związane z tranzycją płciową.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pram 20 mg
PRAM, zawierający 20 mg cytalopramu bromowodorku w formie tabletek powlekanych, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o szerokim spektrum zastosowań w psychiatrii. Wskazany jest do leczenia depresji o różnym nasileniu i etiologii, w tym depresji wieku podeszłego, oraz do profilaktyki nawrotów zaburzeń depresyjnych. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w łagodzeniu dysforii związanej z otępieniem, leczeniu zaburzeń lękowych z napadami paniki (z agorafobią lub bez) oraz w terapii zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (OCD), gdzie skutecznie redukuje obsesje i kompulsje. Tabletki o średnicy 8 mm posiadają rowek dzielący, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta.
agorafobia, atak paniki, bromowodorek cytalopramu, ciężka depresja, depresja starcza, depresja wieku podeszłego, diagnostyka różnicowa, dysforia, działanie niepożądane, funkcja poznawcza, interakcja lekowa, nastrój dysforyczny, natręctwo myślowe, objaw otępienny, podłoże organiczne, proces neurodegeneracyjny, profilaktyka nawrotów, remisja kliniczna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, zaburzenie depresyjne, zaburzenie depresyjne nawracające, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół otępienny - Leksykon substancji czynnych
Ketamina – Działania niepożądane
Ketamina, stosowana w preparatach Ketalar 10 mg/ml oraz Ketalar 50 mg/ml, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się zaburzenia psychiczne, takie jak halucynacje wzrokowe, marzenia senne, koszmary nocne, stan splątania, pobudzenie oraz irracjonalne zachowania. Często występują również zaburzenia neurologiczne, w tym oczopląs, hipertonia oraz ruchy toniczno-kloniczne. W zakresie układu sercowo-naczyniowego ketamina często powoduje wzrost ciśnienia tętniczego i tachykardię, a niezbyt często bradykardię, arytmię oraz niedociśnienie tętnicze. W układzie oddechowym obserwuje się często tachypnoe, a rzadziej depresję oddechową, skurcz krtani, niedrożność dróg oddechowych i bezdech, które stanowią zagrożenie życia. Ponadto, często występują nudności i wymioty, a rzadko nadmierne wydzielanie śliny. Warto zwrócić uwagę na potencjalne zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego o nieznanej częstości, co jest istotne u pacjentów z jaskrą.
arytmia, bezdech, bezsenność, bradykardia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja oddechowa, dezorientacja, diplopia, dysforia, efekt sympatykomimetyczny, flashback, halucynacja, hipertonia, jadłowstręt, jaskra, ketamina, koszmar nocny, krwotoczne zapalenie pęcherza, lek anestetyczny, majaczenie, marzenie senne, nadmierne ślinienie, niedociśnienie tętnicze, oczopląs, pobudzenie, reakcja anafilaktyczna, ruch toniczno-kloniczny, rumień, skurcz krtani, splątanie, uszkodzenie wątroby polekowe, wysypka odropodobna, zapalenie pęcherza moczowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Oramorph 2 mg/ml
Produkt leczniczy Oramorph zawiera morfinę w stężeniu 2 mg/ml (siarczan morfiny) i jest związany z szerokim spektrum działań niepożądanych, które należy uważnie monitorować podczas terapii. Działania niepożądane obejmują m.in. zaburzenia psychiczne (bardzo często występująca euforia, dysforia, sedacja, bezsenność, halucynacje), układ nerwowy (zawroty głowy, ból głowy, dezorientacja), układ oddechowy (depresja oddechowa, skurcz oskrzeli), układ pokarmowy (nudności, wymioty, zaparcia, anoreksja), a także reakcje alergiczne i skórne (pocenie się, pokrzywka). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko depresji oddechowej, która może prowadzić do śmierci, oraz na możliwość rozwoju uzależnienia fizycznego i psychicznego, nawet przy stosowaniu dawek terapeutycznych. W przypadku nagłego odstawienia morfiny lub podania antagonistów opioidowych może wystąpić zespół odstawienny z objawami fizjologicznymi i psychologicznymi.
anoreksja, astma, bezdech senny, bradykardia, depresja oddechowa, diplopia, dysforia, dyspepsja, głód lekowy, halucynacje, hiperalgezja, hiperhydroza, hiponatremia, midriaza, mioza, niedrożność jelit, obrzęk płuc niekardiogenny, oczopląs, osutka krostkowa, padaczka, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, siarczan morfiny, skurcz dróg żółciowych, skurcz oskrzeli, splątanie, uzależnienie od leków, zaburzenia widzenia, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny, zespół niespokojnych nóg, zespół SIADH, zwieracz Oddiego - Leksykon leków
Działania niepożądane – DHC Continus 60 mg
DHC Continus, zawierający dihydrokodeinę winian w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu (60 mg i 90 mg), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wymagają ściswego monitorowania podczas terapii. Najczęściej obserwuje się zaparcia oraz uspokojenie polekowe, a także nudności, wymioty, zmęczenie, senność i zawroty głowy, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia, które zwykle ustępują po kilku dniach. W leczeniu zaparć zaleca się stosowanie leków przeczyszczających. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000) oraz nieznana częstość. Profil bezpieczeństwa obejmuje objawy ze strony układu nerwowego (senność, napady drgawkowe, zawroty głowy, parestezje, zespół bezdechu sennego), psychiczne (stan dezorientacji, uzależnienie, halucynacje, dysforia), pokarmowego (ból brzucha, zaparcia, nudności, niedrożność porażenna jelit), oddechowego (duszność, atak astmy, depresja oddechowa), immunologicznego (obrzęk naczynioruchowy), endokrynologicznego (hiperprolaktynemia), naczyniowego (niedociśnienie), wzrokowego (zaburzenia widzenia), ucha i błędnika (zawroty głowy), skóry (wysypka, świąd, pokrzywka), wątroby (kolka żółciowa, wzrost enzymów wątrobowych) oraz nerek (zatrzymanie moczu).
depresja oddechowa, dezorientacja, dihydrokodeina, dysforia, halucynacja, hiperprolaktynemia, kolka żółciowa, lek przeczyszczający, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedrożność porażenna jelit, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, produkt leczniczy, sedacja, skurcz dróg żółciowych, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu, tolerancja lekowa, uspokojenie polekowe, uzależnienie lekowe, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy pochodzenia błędnikowego, zespół bezdechu sennego, zespół odstawienia leku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sevredol 20 mg
Sevredol (siarczan morfiny) w dawce 20 mg w postaci tabletek powlekanych wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, obejmujących układy immunologiczny, nerwowy, pokarmowy, oddechowy, sercowo-naczyniowy, moczowy oraz skórę. Do najczęstszych należą zmienność nastroju (euforia lub obniżenie nastroju), zaparcia, nudności, bóle głowy, zawroty głowy, senność, astenia i świąd. Rzadziej obserwuje się poważne reakcje anafilaktyczne, zespół SIADH z hiponatremią, depresję oddechową, niedrożność jelit, zapalenie trzustki, zaburzenia rytmu serca, a także zaburzenia widzenia i słuchu. Występują również objawy neurologiczne takie jak napady drgawkowe, parestezje, hiperalgezja i allodynia, a także reakcje skórne, w tym ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP).
allodynia, bezsenność, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, brak miesiączki, centralny bezdech senny, depresja oddechowa, duszność, dysforia, hiperalgezja, hiponatremia, jadłowstręt, kołatanie serca, kolka nerkowa, kolka żółciowa, nadmierne pocenie się, napad drgawkowy, niedrożność jelit, niestrawność, niewydolność serca, niewyraźne widzenie, noworodkowy zespół odstawienia leku, nudności, obniżone libido, obrzęk płuc, oczopląs, osłabienie widzenia, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, podwójne widzenie, pokrzywka, przeczulica bólowa, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, siarczan morfiny, skurcz zwieracza Oddiego, stan splątania, suchość w ustach, tachykardia, tolerancja na lek, uzależnienie fizyczne, uzależnienie od leku, wymioty, wysypka, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia funkcji poznawczych, zaburzenie erekcji, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, zespół SIADH, zmienność nastroju, zmniejszenie apetytu, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Nalbufina – Przedawkowanie
Przedawkowanie nalbufiny (NALPAIN 10 mg/ml roztwór do wstrzykiwań) prowadzi do poważnej depresji ośrodkowego układu nerwowego i układu oddechowego, manifestującej się m.in. depresją oddechową, sedacją, sennością, utratą przytomności oraz subiektywnym dyskomfortem. Depresja oddechowa, będąca najpoważniejszym zagrożeniem, może wystąpić nawet przy niewielkim przekroczeniu dawki terapeutycznej i wymaga natychmiastowej interwencji. Mechanizm toksycznego działania nalbufiny opiera się na agonistyczno-antagonistycznym wpływie na receptory opioidowe, co powoduje hamowanie ośrodka oddechowego w pniu mózgu oraz depresję OUN. Objawy takie jak senność i utrata przytomności wskazują na progresję zatrucia i zwiększają ryzyko powikłań, w tym aspiracji.
agonista receptora μ, chlorowodorek nalbufiny, ciśnienie tętnicze, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dysforia, efekt pułapowy, efekt sedatywny, hipoksemia, leczenie objawowe, lek inotropowy, lek wazopresyjny, nalokson, niewydolność oddechowa, opioid półsyntetyczny, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, płynoterapia dożylna, receptor opioidowy, sedacja polekowa, tlenoterapia, układ oddechowy, utrata przytomności, wentylacja mechaniczna, zaburzenia świadomości, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klipal 300 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Klipal zawiera paracetamol (300 mg) oraz fosforan kodeiny półwodny (25 mg, odpowiadający 18,4 mg kodeiny). Profil działań niepożądanych obejmuje zarówno reakcje związane z paracetamolem, jak i kodeiną. Paracetamol może bardzo rzadko powodować trombocytopenię, leukopenię oraz neutropenię, a także rzadkie reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, obrzęk Quinckego, rumień, pokrzywkę i wysypkę skórną. Bardzo rzadko obserwuje się ciężkie reakcje skórne, takie jak toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona czy ostra uogólniona osutka krostkowa. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości konieczne jest natychmiastowe odstawienie leku.
ciężka reakcja skórna, depresja oddechowa, dysforia, euforia, fosforan kodeiny, lek opioidowy, leukopenia, mioza, morfologia krwi obwodowej, neutropenia, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, sedacja, senność, skurcz oskrzeli, skurcz zwieracza Oddiego, świąd, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół odstawienny, zespół Stevensa-Johnsona, zespół trzustkowy, zespół żółciowy, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Tramadol – Działania niepożądane
Tramadol, syntetyczny opioid o działaniu ośrodkowym, stosowany jest w leczeniu bólu umiarkowanego do silnego. Jego mechanizm obejmuje agonizm receptorów μ oraz hamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny, co wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych. Najczęstsze to nudności i zawroty głowy (>10%), a także bóle głowy, senność, zaparcia, suchość w jamie ustnej, potliwość i zmęczenie (≥1/100 do <1/10). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko drgawek padaczkowych (≥1/10 000 do <1/1 000), zwłaszcza przy wysokich dawkach lub współstosowaniu leków obniżających próg drgawkowy. Możliwe są także poważne zaburzenia psychiczne, w tym uzależnienie, zmiany nastroju, halucynacje i zespół serotoninowy, który jest stanem zagrażającym życiu. Działania niepożądane obejmują również układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, hipotonia ortostatyczna, rzadko bradykardia), układ oddechowy (depresja oddechowa, czkawka), przewód pokarmowy (nudności, wymioty, zaparcia), reakcje skórne (potliwość, wysypka) oraz zaburzenia metaboliczne (rzadko hipoglikemia). W trakcie terapii obserwowano także podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych i rzadkie reakcje alergiczne, w tym anafilaksję.
aktywność serotoninergiczna, astma oskrzelowa, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki padaczkowe, dysforia, halucynacje, hiperrefleksja, hipertermia, hipotonia ortostatyczna, lek opioidowy, mioklonie, obrzęk naczynioruchowy, parestezje, reakcja anafilaktyczna, receptor opioidowy μ, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, tachykardia, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenia mikcji, zapaść krążeniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Misyo 10 mg/ml
Metadon, podobnie jak inne opioidy, wywołuje liczne działania niepożądane, które wymagają ścisłego monitorowania klinicznego, zwłaszcza w początkowej fazie terapii i przy zmianach dawkowania. Najczęstsze objawy to nudności i wymioty, występujące u około 20% pacjentów ambulatoryjnych, oraz zaparcia, które mogą utrzymywać się podczas długotrwałego stosowania. Do poważnych działań należą depresja oddechowa, mogąca prowadzić do bezdechu i zatrzymania akcji serca, szczególnie przy wysokich dawkach, oraz zaburzenia rytmu serca, takie jak bradykardia, wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes. Metadon może także powodować retencję płynów, hipokaliemię, hipomagnezemię, hipoglikemię, a także zaburzenia psychiczne – od euforii i halucynacji po dysforię, bezsenność i rozwój uzależnienia przy długotrwałym stosowaniu.
astenia, bezsenność, bolesne miesiączkowanie, bradykardia, brak miesiączki, depresja oddechowa, dysforia, dyskineza dróg żółciowych, działanie antydiuretyczne, euforia, halucynacja, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hipotermia, jadłowstręt, kołatanie serca, mlekotok, nadmierna potliwość, nadmierne pocenie, niedociśnienie, nudności i wymioty, obrzęk płuc, opioid, podwyższone stężenie prolaktyny, pokrzywka, pokrzywka krwotoczna, retencja płynów, suchość jamy ustnej, suchość oczu, torsade de pointes, trombocytopenia, utrata słuchu, uzależnienie, wstrząs, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zaostrzenie astmy, zapalenie języka, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół ośrodkowego bezdechu sennego, zmniejszenie libido, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Niko-Lek Lemon 4 mg
Preparat NIKO-LEK LEMON, zawierający 4 mg nikotyny (w postaci 26,5 mg nikotyny z kationitem), jest stosowany w terapii nikotynozastępczej, jednak może wywoływać liczne działania niepożądane, które lekarz powinien uwzględnić podczas planowania leczenia. Objawy te mogą wynikać zarówno z działania samego preparatu, jak i z procesu odstawienia nikotyny, obejmując dysforię, bezsenność, drażliwość, trudności z koncentracją, a także objawy fizyczne takie jak spowolnienie akcji serca, zwiększony apetyt, zawroty głowy, kaszel czy zapalenie nosogardzieli. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to podrażnienie jamy ustnej i gardła, zwiększone wydzielanie śliny, czkawka oraz sporadyczne uszkodzenia błony śluzowej jamy ustnej. U pacjentów z nietolerancją żołądkową mogą wystąpić dyspepsja i zgaga, które można ograniczyć poprzez powolne żucie gumy z przerwami.
anafilaksja, bezsenność, ból głowy, butylohydroksytoluen, czkawka, drażliwość, dysfagia, dysforia, dyspepsja, głód nikotynowy, krwawienie z dziąseł, lęk, lewomentol, maltitol, niewydolność oddechowa, nudności, owrzodzenie jamy ustnej, palpitacje, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozstrój żołądka, spowolnienie akcji serca, terapia nikotynozastępcza, tlenek węgla, trudności z koncentracją, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie nosogardzieli, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Spray 1 mg/dawkę
Nicorette Spray (1 mg nikotyny na dawkę, aerozol do stosowania w jamie ustnej) wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla preparatów nikotynowych, z dominującą zależnością od dawki. Najczęściej obserwowane objawy to miejscowe podrażnienie jamy ustnej i gardła, czkawka, ból głowy oraz nudności, szczególnie w pierwszych 2-3 tygodniach terapii. Objawy abstynencyjne od nikotyny, takie jak dysforia, bezsenność, drażliwość, zwiększone łaknienie i przyrost masy ciała, mogą współistnieć i wymagać odróżnienia od działań niepożądanych leku. Wśród rzadkich, ale istotnych działań niepożądanych wymienia się reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę i anafilaksję, zwłaszcza u pacjentów z historią nadwrażliwości.
aerozol do jamy ustnej, anafilaksja, astenia, bradykardia, czkawka, drgawki, dysfagia, dysfonia, dysforia, dysgeuzja, głód nikotynowy, kołatanie serca, krwawienie dziąseł, lek przeciwdrgawkowy, łzawienie, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedoczulica jamy ustnej, objawy abstynencyjne, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, owrzodzenie aftowe, padaczka, parestezja, parestezja jamy ustnej, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, tachykardia, terapia odwykowa od nikotyny, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie nosowo-gardłowe - Leksykon substancji czynnych
Metadon – Działania niepożądane
Metadon, stosowany w terapii uzależnień i leczeniu bólu, wykazuje działania niepożądane typowe dla opioidów, z najpoważniejszymi dotyczącymi układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. Depresja oddechowa, występująca niezbyt często, może prowadzić do zatrzymania oddechu i śmierci, szczególnie przy wysokich dawkach i w początkowej fazie leczenia. Ryzyko wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes, choć rzadkie, stanowi poważne zagrożenie kardiologiczne, nasilane przez hipokaliemię, hipomagnezemię oraz współistniejące choroby serca. Najczęstsze działania niepożądane to nudności i wymioty (około 20% pacjentów), zaparcia, sedacja, zawroty głowy oraz nadmierne pocenie się. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do uzależnienia fizycznego i zespołu abstynencyjnego o łagodniejszym, lecz dłuższym przebiegu niż przy innych opioidach.
bradykardia, depresja oddechowa, dysforia, działanie antydiuretyczne, euforia, ginekomastia, halucynacje, hipoglikemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, leukoencefalopatia toksyczna, mlekotok, nadmierne pocenie, niedociśnienie ortostatyczne, niedrożność jelit, nudności i wymioty, obrzęk płuc, oczopląs, skurcz dróg moczowych, torsade de pointes, trombocytopenia, uzależnienie fizyczne, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenia endokrynologiczne, zaparcia, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddechu, zatrzymanie płynów, zawroty głowy, zespół abstynencyjny, zespół ośrodkowego bezdechu sennego, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenie opozycyjno-buntownicze – Diagnostyka i diagnoza
Zaburzenie opozycyjno-buntownicze (ODD) to przewlekłe zaburzenie behawioralne charakteryzujące się co najmniej czterema objawami z trzech kategorii: gniewny/drażliwy nastrój, kłótliwe/buntownicze zachowanie oraz mściwość, utrzymującymi się przez minimum 6 miesięcy. Diagnoza opiera się na kryteriach DSM-5, które wymagają obecności objawów w interakcji z co najmniej jedną osobą spoza rodzeństwa oraz znaczącego klinicznego dyskomfortu lub upośledzenia funkcjonowania społecznego, edukacyjnego czy zawodowego. Stopień nasilenia ODD klasyfikuje się jako łagodny (objawy w jednym środowisku), umiarkowany (w dwóch środowiskach) lub ciężki (w trzech lub więcej środowiskach). Diagnostyka wymaga kompleksowej oceny przez psychiatrę lub psychologa dziecięcego, obejmującej wywiad, obserwację kliniczną, informacje od nauczycieli oraz wykluczenie innych zaburzeń, takich jak ADHD, zaburzenia nastroju, zaburzenia lękowe czy zaburzenia ze spektrum autyzmu.
ADHD, diagnostyka różnicowa, DSM-5, dysforia, OCD, ocena diagnostyczna, osobowość antyspołeczna, psychiatra dziecięcy, psycholog dziecięcy, specjalista zdrowia psychicznego, spektrum autyzmu, zaburzenie adaptacyjne, zaburzenie dwubiegunowe, zaburzenie językowe, zaburzenie komunikacyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie nastroju, zaburzenie opozycyjno-buntownicze, zaburzenie psychiczne, zaburzenie uczenia się, zaburzenie zachowania, zespół Tourette’a - Leksykon substancji czynnych
Nikotyna – Działania niepożądane
Terapia zastępcza nikotynowa (NTZ) wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w ciągu pierwszych 3-4 tygodni leczenia i są zależne od dawki nikotyny oraz formy podania. Do najczęstszych objawów neurologicznych należą ból głowy (>1/10 pacjentów), zaburzenia smaku, parestezje i zawroty głowy, a także nudności jako najczęstsze działanie ze strony układu pokarmowego. Miejscowe reakcje, takie jak podrażnienie jamy ustnej czy reakcje skórne przy stosowaniu plastrów, występują często, zwłaszcza w początkowym okresie terapii. Rzadziej obserwuje się poważniejsze objawy, takie jak drgawki u pacjentów z padaczką, migotanie przedsionków czy reakcje anafilaktyczne. Specyficzne działania niepożądane zależą od formy farmaceutycznej, np. przyklejanie się gum do protez dentystycznych lub miejscowe reakcje skórne przy plastrach (około 20% pacjentów). Nasilenie działań niepożądanych koreluje z dawką nikotyny oraz indywidualną wrażliwością pacjenta.
alergiczne zapalenie skóry, astenia, bezsenność, biegunka, ból brzucha, ból głowy, czkawka, drgawki, duszność, dysfonia, dysforia, dysgeuzja, dyspepsja, głód nikotynowy, kaszel, kontaktowe zapalenie skóry, krwawienie dziąseł, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, owrzodzenia aftowe, padaczka, palpitacje, parestezje, pokrzywka, problemy z koncentracją, reakcja anafilaktyczna, rumień, skurcz oskrzeli, suchość w ustach, świąd, syndrom odstawienny, tachykardia, terapia zastępcza nikotynowa, wymioty, wysypka, wzdęcia, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie nosa i gardła, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Dihydrokodeina – Działania niepożądane
Dihydrokodeina, półsyntetyczny opioid stosowany w leczeniu bólu o nasileniu umiarkowanym do silnego, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych typowym dla opioidów. Najczęściej obserwuje się zaparcia oraz uspokojenie polekowe, przy czym nudności, wymioty, zmęczenie, senność i zawroty głowy występują głównie na początku terapii i ustępują po kilku dniach. Zaparcia wymagają stosowania leków przeczyszczających. W obrębie układu nerwowego często pojawia się senność, a niezbyt często napady drgawkowe (zwłaszcza u pacjentów z padaczką), zawroty głowy, bóle głowy, parestezje oraz sedacja zależna od dawki. Ze strony przewodu pokarmowego często występują ból brzucha, suchość w ustach, nudności i wymioty, a niezbyt często biegunka i niedrożność porażenna jelit, która wymaga natychmiastowej interwencji. Działania niepożądane ze strony układu oddechowego, takie jak duszność, atak astmy i depresja oddechowa, występują niezbyt często, przy czym depresja oddechowa stanowi najpoważniejsze zagrożenie, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego i przy jednoczesnym stosowaniu innych leków depresyjnych na OUN.
astma, biegunka, ból brzucha, ból głowy, depresja oddechowa, dezorientacja, DHC Continus, dihydrokodeina, duszność, dysforia, enzymy wątrobowe, halucynacja, hiperprolaktynemia, hipotensja, kolka żółciowa, lek przeczyszczający, megacolon toxicum, nadmierne pocenie, napad drgawkowy, niedociśnienie, niedrożność porażenna jelit, niewydolność oddechowa, nudność, obrzęk naczynioruchowy, opioid półsyntetyczny, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, parestezja, POChP, pokrzywka, sedacja, skurcz dróg żółciowych, suchość w ustach, świąd, tolerancja lekowa, uspokojenie polekowe, uzależnienie lekowe, wymioty, wysypka, zaburzenie widzenia, zachłystowe zapalenie płuc, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zawroty głowy błędnikowe, zespół bezdechu sennego, zespół odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ozased 2 mg/ml
Produkt leczniczy OZASED, zawierający midazolam w stężeniu 2 mg/ml (ampułki 5 ml z 10 mg midazolamu), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o nieznanej częstości występowania, obejmujących układy sercowo-naczyniowy, nerwowy, oddechowy, pokarmowy, skórny oraz mięśniowo-szkieletowy. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wystąpienia Zespołu Kounisa po podaniu pozajelitowym, reakcje paradoksalne (pobudzenie, omamy, agresja) zwłaszcza u dzieci i osób starszych, a także na potencjalnie zagrażającą życiu depresję oddechową, wymagającą natychmiastowej interwencji. Dodatkowo, midazolam może powodować amnezję następczą, zaburzenia widzenia (niewyraźne widzenie, diplopia), zaburzenia rytmu serca (tachykardia, bradykardia), a także reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy. Substancje pomocnicze, takie jak etanol (<100 mg/ampułkę), sód (<1 mmol/ampułkę) oraz gammadeks (400 mg/ampułkę), również mogą wpływać na profil bezpieczeństwa leku.
akatyzja, amnezja następcza, ataksja, bradykardia, depresja oddechowa, desaturacja, diplopia, dysforia, dyzartria, flumazenil, hipoksemia, midazolam, nadwrażliwość, niedrożność dróg oddechowych, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pokrzywka, reakcja paradoksalna, receptor benzodiazepinowy, roztwór doustny, skurcz krtani, zawroty głowy błędnikowe, zespół Kounisa - Leksykon substancji czynnych
Rasagilina – Przedawkowanie
Przedawkowanie rasagiliny, inhibitora MAO-B, prowadzi do utraty selektywności i hamowania również MAO-A, co skutkuje poważnymi objawami klinicznymi. Dawkowanie przekraczające standardową dawkę terapeutyczną 1 mg/dobę, w zakresie od 3 mg do 100 mg (3- do 100-krotność dawki), wiąże się z ryzykiem hipomanii, przełomu nadciśnieniowego (ciśnienie >180/120 mmHg), zespołu serotoninowego oraz dysforii. Badania kliniczne wykazały, że dawki do 20 mg/dobę u zdrowych ochotników wywołują jedynie łagodne lub umiarkowane działania niepożądane, natomiast u pacjentów leczonych lewodopą dawka 10 mg/dobę może indukować zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak nadciśnienie tętnicze i niedociśnienie ortostatyczne, ustępujące po odstawieniu leku.
dysforia, efekt serowy, hipomania, hipoperfuzja narządowa, inhibitor monoaminooksydazy typu B, interakcja z pokarmem, leczenie hipotensyjne, lek serotoninergiczny, lek sympatykomimetyczny, lewodopa, MAO-A, MAO-B, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, przedawkowanie rasagiliny, przełom nadciśnieniowy, rasagilina, tyramina, zespół serotoninowy - Leksykon chorób i schorzeń
Nadużywanie sterydów anabolicznych – Objawy
Nadużywanie sterydów anabolicznych, syntetycznych pochodnych testosteronu, prowadzi do licznych powikłań somatycznych i psychicznych. Charakterystyczne objawy fizyczne obejmują gwałtowny przyrost masy mięśniowej (~10 kg w ciągu 2-3 miesięcy), nieproporcjonalny rozwój mięśni, ciężki trądzik, rozstępy, nadmierne owłosienie lub łysienie typu męskiego, podwyższone ciśnienie tętnicze oraz uszkodzenia mięśniowo-szkieletowe, takie jak zerwania ścięgien. U mężczyzn obserwuje się ginekomastię, atrofie jąder i zaburzenia płodności, natomiast u kobiet – pogłębienie głosu, hirsutyzm, zmniejszenie piersi i zaburzenia cyklu miesiączkowego. Nadużywanie sterydów wiąże się z poważnymi powikłaniami kardiologicznymi (zawał serca, udar, przerost mięśnia sercowego), uszkodzeniem wątroby (peliosis hepatis, guzy, żółtaczka), zaburzeniami hormonalnymi oraz ryzykiem zakażeń w miejscu iniekcji (HBV, HCV, HIV). Psychopatologia obejmuje agresję, zaburzenia nastroju, psychozy, dysmorfobię mięśniową oraz uzależnienie, które dotyka około 32% użytkowników i charakteryzuje się zarówno fizyczną, jak i psychiczną zależnością.
anoreksja, atak paniki, atrofia jąder, bezsenność, bigoreksja, depresja, dysforia, endokrynolog, ginekomastia, hipogonadyzm, myśli samobójcze, nadciśnienie tętnicze, niedobór testosteronu, niepłodność, niewydolność serca, oś podwzgórze-przysadka-gonady, przerost mięśnia sercowego, psychoza, sterydy anaboliczne, terapia poznawczo-behawioralna, trądzik, uszkodzenie wątroby, wahania nastroju, zaburzenia erekcji, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia snu, zakrzep krwi, zapalenie wsierdzia, zespół odstawienia, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Doreta 37,5 mg + 325 mg
Lek Doreta, zawierający 37,5 mg tramadolu chlorowodorku oraz 325 mg paracetamolu, może znacząco wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn ze względu na działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Najczęściej obserwowane objawy to senność i zawroty głowy (≥10% pacjentów), które nasilają się przy jednoczesnym spożyciu alkoholu lub leków depresyjnych na OUN. Ponadto, często występują bóle głowy, drżenia, mimowolne skurcze mięśni, parestezje i amnezja, a rzadziej ataksja, drgawki, omdlenia i zaburzenia mowy. Zaburzenia wzroku, takie jak niewyraźne widzenie oraz zmiany w wielkości źrenic, mogą dodatkowo pogarszać percepcję i reakcje podczas prowadzenia pojazdów. Wśród zaburzeń psychicznych często występują stany splątania, zmiany nastroju i zaburzenia snu, a rzadziej depresja, omamy i majaczenie, co wymaga indywidualnej oceny ryzyka u pacjenta.
amnezja, arytmia, ataksja, bradykardia, drgawki, duszność, dysforia, hiperkineza, majaczenie, nadciśnienie tętnicze, napad paniki, niedociśnienie ortostatyczne, niewyraźne widzenie, omamy, omdlenie, ośrodkowy układ nerwowy, palpitacje, paracetamol, parestezje, rozszerzenie źrenic, stan splątania, szumy uszne, tachykardia, tramadol chlorowodorek, zaburzenia koordynacji ruchowej, zawroty głowy, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Coolmint 2 mg
Preparat Nicorette Coolmint zawierający 2 mg nikotyny w postaci kationitu jest stosowany w terapii wspomagającej rzucanie palenia, jednak jego stosowanie wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi, które należy monitorować. Objawy te mogą wynikać zarówno z działania samego leku, jak i z zespołu odstawienia nikotyny. Najczęściej obserwuje się podrażnienie jamy ustnej i gardła, kaszel, nudności oraz bóle głowy (występujące u ≥10% pacjentów). Inne często występujące działania niepożądane to dysgeuzja, parastezje, ból brzucha, suchość w jamie ustnej, biegunka, a także uczucie pieczenia i zmęczenie. Rzadziej pojawiają się reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy i anafilaksja, a także zaburzenia rytmu serca, takie jak tachykardia i migotanie przedsionków. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z padaczką lub przyjmujących leki przeciwdrgawkowe, ze względu na zgłaszane przypadki drgawek.
anafilaksja, bezsenność, drgawek, duszność, dysfonia, dysforia, dysgeuzja, głód nikotynowy, lek przeciwdrgawkowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedoczulica jamy ustnej, nikotyna z kationitem, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, odstawienie nikotyny, owrzodzenie aftowe, padaczka, parastezja, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, trudność w połykaniu, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie języka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Doltard 10 mg
Doltard to preparat morfiny siarczanu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 10 mg, 30 mg, 60 mg oraz 100 mg. Morfina, będąca naturalnym alkaloidem opium, działa jako klasyczny, czysty agonista receptorów opioidowych, głównie μ (mi), ale także κ (kappa) i σ (sigma). Jej działanie polega na modulacji percepcji bólu i reakcji emocjonalnej na bodźce bólowe poprzez wiązanie się ze stereospecyficznymi receptorami w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN). Preparat jest oznaczony kodem ATC N02AA01 i stosowany jest jako lek przeciwbólowy o silnym działaniu analgetycznym.
agonista opioidowy, ból rdzeniowy, depresja oddechowa, dysforia, euforia, halucynacje, lek przeciwbólowy, mioza, morfiny siarczan, ośrodkowy układ nerwowy, receptor opioidowy, receptor stereospecyficzny, receptor κ, receptor μ, receptor σ, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, uzależnienie psychiczne, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorama Fruitmint 4 mg
Stosowanie gumy do żucia Nicorama Fruitmint, będącej formą nikotynowej terapii zastępczej, wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się w pierwszych 3-4 tygodniach terapii. Objawy te są związane z farmakologicznym działaniem nikotyny lub niewłaściwą techniką żucia. Do najczęstszych działań niepożądanych należą ból głowy (bardzo często), nudności (bardzo często), kaszel i podrażnienie gardła (bardzo często), a także zmiany smaku i parestezje w jamie ustnej (często). Rzadziej obserwuje się palpitacje, tachykardię (niezbyt często), migotanie przedsionków (rzadko), reakcje alergiczne, w tym anafilaksję (nieznana częstość), oraz objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak wymioty, ból brzucha, suchość w ustach i zapalenie jamy ustnej (często). W trakcie terapii mogą również wystąpić zaburzenia psychiczne, takie jak dysforia, bezsenność czy drażliwość, które mogą być związane z zespołem abstynencyjnym po rzuceniu palenia.
anafilaksja, dysfagia, dysfonia, dysforia, farmakoterapia, głód nikotynowy, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niedoczulica, nikotynowa terapia zastępcza, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, parestezja, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, powikłania zakrzepowo-zatorowe, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, układ immunologiczny, zaburzenia poznawcze, zapalenie jamy ustnej, zespół abstynencyjny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lorabex 0,5 mg
Lorazepam (Lorabex) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się na początku terapii, przy wysokich dawkach lub u pacjentów z grup ryzyka. Działania te obejmują zaburzenia OUN, takie jak sedacja, dezorientacja, depresja, reakcje paradoksalne (lęk, pobudzenie, urojenia), a także depresję oddechową, która nasila się wraz ze wzrostem dawki. Częstość występowania działań niepożądanych jest zróżnicowana, od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000), obejmując m.in. leukopenię, trombocytopenię, reakcje alergiczne, hiponatremię, zaburzenia widzenia, niedociśnienie, nudności, żółtaczkę, wysypkę, osłabienie mięśni, impotencję oraz zmęczenie. Lorazepam znacząco upośledza zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza w połączeniu z alkoholem, co wymaga odpowiedniego ostrzeżenia pacjentów.
agranulocytoza, amnezja, ataksja, benzodiazepina, bezdech senny, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dysforia, dyzartria, flumazenil, hiperrefleksja, hipertermia, hiponatremia, hipotonia, leukopenia, lorazepam, majaczenie, napad padaczkowy, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, reakcja anafilaktyczna, sedacja, splątanie, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, trombocytopenia, zaburzenia snu, zawroty głowy błędnikowe, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zjawisko z odbicia, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lorazepam TZF 0,5 mg
Lorazepam TZF wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które najczęściej pojawiają się na początku terapii, zwłaszcza przy zbyt wysokich dawkach lub u pacjentów z grup ryzyka. Do najczęstszych należą objawy ze strony układu nerwowego, takie jak sedacja (≥10%), zmęczenie (1-10%), ataksja, splątanie, zawroty głowy oraz zmniejszona czujność i zaburzenia równowagi. Rzadziej obserwuje się objawy pozapiramidowe, depresję, zaburzenia widzenia, amnezję, a także reakcje paradoksalne, w tym lęk i agresję. Ze strony układu krwiotwórczego mogą wystąpić małopłytkowość, agranulocytoza i pancytopenia (częstość nieznana). Działania niepożądane ze strony układu oddechowego, takie jak depresja oddechowa i bezdech, są rzadkie, ale potencjalnie poważne. Ponadto, mogą pojawić się zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, zaparcia), reakcje alergiczne, a także objawy ogólne, takie jak osłabienie mięśni i znużenie.
agranulocytoza, aminotransferaza wątrobowa, amnezja, ataksja, benzodiazepina, bezdech, bezdech senny, depresja oddechowa, derealizacja, dysforia, dyzartria, element morfotyczny krwi, fosfataza zasadowa, hiperrefleksja, hipertermia, hiponatremia, hipotermia, lek przeciwdepresyjny, lorazepam, małopłytkowość, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, objaw depresyjny, objaw odstawienia, objaw pozapiramidowy, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, próg drgawkowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, SIADH, splątanie, stężenie bilirubiny, tachykardia, zaburzenie koordynacji ruchowej, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zjawisko z odbicia, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nalpain 10 mg/ml 10 mg/ml
Chlorowodorek nalbufiny, substancja czynna leku Nalpain 10 mg/ml, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującym wpływem na ośrodkowy układ nerwowy. Najczęściej obserwuje się uspokojenie polekowe (≥ 1/10 pacjentów), pocenie, ospałość, zawroty głowy oraz suchość błon śluzowych (≥ 1/100 do < 1/10). Rzadziej występują objawy odstawienne, parestezje i nerwowość (≥ 1/10 000 do < 1/1 000), a bardzo rzadko euforia i poważne zaburzenia psychiczne, takie jak omamy czy splątanie (< 1/10 000). Wśród działań niepożądanych istotne są również zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, częstość ≥ 1/100 do < 1/10) oraz reakcje alergiczne, które mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego (bardzo rzadko). Nalbufina, jako częściowy agonista receptorów κ i antagonista receptorów μ, może wywoływać zespół abstynencyjny u pacjentów uzależnionych od opioidów.
agonista receptorów opioidowych, antagonista receptorów, bradykardia, chlorowodorek nalbufiny, chlorowodorek naloksonu, depresja krążeniowa, depresja oddechowa, dysforia, nadciśnienie, niedociśnienie, objaw odstawienny, obrzęk płuc, omam, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, splątanie, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, uspokojenie polekowe, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie krążenia, zespół abstynencyjny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Niko-Lek Mint 4 mg
Stosowanie gumy do żucia leczniczej NIKO-LEK MINT zawierającej nikotynę w dawkach 2 mg lub 4 mg wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które często pojawiają się na początku terapii i są zależne od dawki. Najczęstsze objawy to podrażnienie jamy ustnej i gardła, zwiększone wydzielanie śliny, czkawka oraz łagodny rozstrój żołądka. Objawy odstawienia nikotyny, takie jak dysforia, bezsenność, drażliwość, spowolnienie akcji serca, zwiększony apetyt czy kaszel, mogą współistnieć i utrudniać ocenę bezpieczeństwa terapii. Występują także reakcje alergiczne, w tym rzadkie, ale potencjalnie ciężkie, jak anafilaksja oraz reakcje nadwrażliwości u pacjentów uczulonych na lewomentol. Zaleca się modyfikację techniki żucia (wolniejsze żucie z przerwami) w celu zmniejszenia dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego.
akcja serca, anafilaksja, bezsenność, biegunka, ból głowy, czkawka, drażliwość, duszność, dysfagia, dysfonia, dysforia, dyspepsja, głód nikotynowy, guma do żucia lecznicza, kaszel, koncentracja, nadciśnienie tętnicze, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, napięcie mięśniowe, niedoczulica jamy ustnej, niepokój, nietypowy sen, niewydolność oddechowa, niewyraźne widzenie, nudność, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, odstawienie nikotyny, owrzodzenie jamy ustnej, palpitacja, parestezja, podrażnienie jamy ustnej, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, rozstrój żołądka, rumień, skurcz oskrzeli, substancja smolista, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, tlenek węgla, uszkodzenie błony śluzowej jamy ustnej, wydzielanie śliny, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie smaku, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie nosogardzieli, zaparcia, zawroty głowy, zwiększenie masy ciała - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klipal 600 mg + 50 mg
Lek Klipal zawiera paracetamol (600 mg) oraz fosforan kodeiny półwodny (50 mg, odpowiadający 36,8 mg kodeiny). Działania niepożądane wynikają z właściwości obu składników i różnią się częstością oraz nasileniem. Paracetamol może bardzo rzadko powodować trombocytopenię, leukopenię i neutropenię, a rzadko reakcje nadwrażliwości, takie jak wstrząs anafilaktyczny, obrzęk Quinckego, rumień, pokrzywka i wysypka. Bardzo rzadko obserwuje się ciężkie reakcje skórne zagrażające życiu. Kodeina, typowy opioid, może wywoływać reakcje nadwrażliwości (świąd, pokrzywka, wysypka) o częstości nieznanej, a także stany euforii, dysforii, uzależnienie i zespół odstawienny. Objawy odstawienne mogą wystąpić u pacjentów oraz noworodków matek stosujących kodeinę w ciąży. Ponadto kodeina może powodować senność, zawroty głowy, sedację, miozę, skurcz oskrzeli, depresję oddechową (przeciwwskazanie do stosowania), zaparcia, nudności, wymioty, zapalenie trzustki, zespół żółciowy lub trzustkowy z ostrym bólem brzucha (skurcz zwieracza Oddiego) oraz zatrzymanie moczu, wszystkie o częstości nieznanej.
depresja oddechowa, dysforia, euforia, fosforan kodeiny, Klipal, leukopenia, mioza, neutropenia, nudność, obrzęk Quinckego, paracetamol, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, rumień, sedacja, senność, skurcz oskrzeli, skurcz zwieracza Oddiego, trombocytopenia, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka skórna, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny, zespół żółciowy, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lorabex 1 mg
Lorazepam, substancja czynna leku Lorabex, wykazuje działanie depresyjne na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) zależne od dawki, co może prowadzić do uspokojenia, zmęczenia i senności (bardzo często, ≥1/10). Przy wyższych dawkach obserwuje się nasilenie depresji OUN oraz depresji oddechowej, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami oddychania. Często występują również ataksja, zawroty głowy i nudności (≥1/100 do <1/10). Rzadziej mogą pojawić się objawy neurologiczne takie jak drżenia, dyzartria, amnezja, drgawki, a także zaburzenia psychiczne, w tym dezorientacja, depresja, zmiany libido oraz reakcje paradoksalne (częstość nieznana). Lorazepam może wywoływać poważne działania niepożądane hematologiczne (leukopenia, trombocytopenia, agranulocytoza, pancytopenia), immunologiczne (reakcje anafilaktyczne), endokrynologiczne (SIADH) oraz metaboliczne (hiponatremia). Wątroba może wykazywać objawy uszkodzenia, takie jak żółtaczka i podwyższone enzymy wątrobowe.
agranulocytoza, aminotransferaza wątrobowa, amnezja, ataksja, benzodiazepina, bezdech senny, depresja, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dezorientacja, drgawki, dysforia, dyzartria, flumazenil, hiponatremia, hipotermia, hipotonia, lek przeciwdepresyjny, leukopenia, lorazepam, napad padaczkowy, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, SIADH, splątanie, tolerancja lekowa, trombocytopenia, zaburzenia percepcji, zawroty głowy, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Classic Gum 4 mg
Podczas stosowania nikotynowej gumy do żucia Nicorette Classic Gum najczęściej obserwuje się działania niepożądane miejscowe w obrębie jamy ustnej i gardła, takie jak podrażnienie, krwawienie dziąseł, owrzodzenia aftowe oraz problemy z protezami dentystycznymi (przyklejanie się gumy, rzadko uszkodzenie protez). Działania te występują bardzo często (≥1/10) lub często (≥1/100 do <1/10) i zwykle ustępują samoistnie w trakcie adaptacji organizmu. Ponadto, w trakcie terapii mogą pojawić się objawy zespołu odstawienia nikotyny, takie jak dysforia, bezsenność, drażliwość, nerwowość, a także somatyczne objawy, np. obniżona częstość akcji serca, zwiększone łaknienie, przyrost masy ciała, zawroty głowy, kaszel czy zapalenie jamy nosowo-gardłowej. Głód nikotynowy jest bardzo częstym objawem o istotnym znaczeniu klinicznym. Rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, wymagające natychmiastowej interwencji.
aldehyd cynamonowy, alkohol cynamonowy, anafilaksja, cytral, cytronellol, d-limonen, dysforia, eugenol, geraniol, głód nikotynowy, guma nikotynowa, izoeugenol, linalol, nikotynowa guma do żucia, nikotynowa terapia zastępcza, objawy przedomdleniowe, owrzodzenie aftowe, podrażnienie jamy ustnej, reakcja alergiczna, sorbitol, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zespół odstawienia nikotyny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lorazepam TZF 2,5 mg
Lek Lorazepam TZF wykazuje działania niepożądane najczęściej na początku terapii, przy zbyt wysokim dawkowaniu oraz u pacjentów z przeciwwskazaniami. Działania te obejmują m.in. sedację, zmęczenie, ataksję, splątanie, depresję, zawroty głowy, a także objawy pozapiramidowe, drżenie, zaburzenia widzenia, amnezję, reakcje paradoksalne (lęk, pobudzenie, agresję) oraz depresję oddechową zależną od dawki. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Wśród rzadkich działań wymienia się małopłytkowość, agranulocytozę, pancytopenię, a także reakcje alergiczne, hiponatremię i zespół SIADH. W trakcie terapii należy monitorować pacjentów pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, zwłaszcza w grupach ryzyka.
agranulocytoza, amnezja, ataksja, benzodiazepina, bezdech, bezdech senny, bezsenność, depresja oddechowa, derealizacja, dysforia, dyzartria, hiperrefleksja, hipertermia, hiponatremia, hipotermia, lorazepam, małopłytkowość, napady drgawkowe, niedociśnienie tętnicze, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, obturacyjna choroba płuc, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, reakcja alergiczna skórna, reakcja paradoksalna, splątanie, zespół niewłaściwego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienia, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Classic Gum 2 mg
Nicorette Classic Gum to lek zawierający nikotynę w dawkach 2 mg i 4 mg, stosowany jako terapia wspomagająca rzucanie palenia. W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane, które należy odróżnić od objawów zespołu odstawienia nikotyny, takich jak dysforia, bezsenność, drażliwość, niepokój, problemy z koncentracją, a także objawy fizyczne jak obniżona częstość akcji serca, zwiększone łaknienie, zawroty głowy czy zapalenie jamy nosowo-gardłowej. Charakterystyczne dla formy gumy do żucia są podrażnienia jamy ustnej i gardła, przyklejanie się gumy do zębów oraz rzadkie uszkodzenia protez dentystycznych. Reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, występują rzadko, ale wymagają natychmiastowej interwencji.
akcja serca, aldehyd cynamonowy, alkohol cynamonowy, anafilaksja, bezsenność, cytral, cytronellol, d-limonen, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, drażliwość, dysforia, działanie niepożądane, działanie przeczyszczające, eugenol, geraniol, głód nikotynowy, guma do żucia lecznicza, izoeugenol, kaszel, linalol, nikotyna, owrzodzenie aftowe, podrażnienie jamy ustnej, reakcja alergiczna, sorbitol, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zaparcia, zaprzestanie palenia tytoniu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramadol Synteza 100 mg/ml
Tramadol Synteza w postaci kropli doustnych (100 mg/ml) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas terapii. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to nudności i zawroty głowy, występujące u ponad 10% pacjentów. Zaburzenia układu nerwowego są dominujące i obejmują bardzo często zawroty głowy, często bóle głowy i senność, a rzadziej parestezje, drgawki typu padaczki, zahamowanie oddychania oraz zaburzenia koordynacji. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko zahamowania oddychania przy dawkach przekraczających zalecane oraz w połączeniu z innymi lekami depresyjnymi ośrodkowego układu nerwowego. Rzadko występują zaburzenia psychiczne, takie jak omamy, dezorientacja, niepokój i koszmary senne, a także reakcje odstawienne przypominające objawy po odstawieniu opioidów (pobudzenie, lęk, bezsenność, drżenia). Tramadol może również wywoływać uzależnienie.
anafilaksja, astma oskrzelowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, czkawka, depersonalizacja, dezorientacja, drgawka padaczkowa, drżenie, duszność, dysforia, działanie niepożądane tramadolu, hiperkinezja, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, lęk, mimowolny skurcz mięśni, nadmierne pocenie, napad paniki, nieostre widzenie, nudność, obrzęk naczyniowo-nerwowy, odruch wymiotny, omam, omdlenie, osłabienie mięśni szkieletowych, paranoja, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja odstawienia, reakcja skórna, rozszerzenie źrenic, senność, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej jamy ustnej, świąd, szum uszny, tachykardia, uzależnienie, wymioty, wysypka, wzrost aktywności enzymów wątrobowych, zaburzenie koordynacji, zaburzenie nastroju, zaburzenie oddawania moczu, zaburzenie psychiczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie snu, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zahamowanie oddychania, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tramal 100 mg/ml
Tramadol, będący opioidowym lekiem przeciwbólowym, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej (>10%) obserwuje się nudności oraz zawroty głowy, a także bóle głowy i senność. W zakresie układu sercowo-naczyniowego mogą wystąpić kołatanie serca i tachykardia (≥1/1000 do <1/10), szczególnie przy podaniu dożylnym i po wysiłku, rzadziej bradykardia i wzrost ciśnienia tętniczego (<1/1000). Istotnym zagrożeniem są zaburzenia oddychania, w tym rzadkie zahamowanie oddechu i duszność, nasilające się przy przedawkowaniu lub łącznym stosowaniu z innymi lekami hamującymi OUN. Wśród działań neurologicznych rzadko pojawiają się drgawki, zaburzenia mowy, parestezje, a także zespół serotoninowy o nieustalonej częstości, stanowiący zagrożenie życia. Psychiczne objawy niepożądane obejmują omamy, majaczenie, zaburzenia snu i stany splątania, które mogą mieć różne nasilenie i przebieg.
anafilaksja, astma oskrzelowa, biegunka, ból głowy, bradykardia, czkawka, depersonalizacja, derealizacja, drgawki padaczkowe, drżenie, duszność, dysforia, dyzuria, hiperkinezja, hipoglikemia, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, koszmar senny, kurcz mięśni, lek opioidowy, majaczenie, mioza, mydriaza, nadmierne pocenie, napad paniki, nieostre widzenie, niepokój, nudności, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, omam, omdlenie, osłabienie mięśni, paranoja, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja alergiczna, senność, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchość jamy ustnej, świąd, świszczący oddech, szum uszny, tachykardia, tramadolu chlorowodorek, urojenie, uzależnienie, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenie koordynacji, zaburzenie mowy, zaburzenie nastroju, zaburzenie snu, zahamowanie oddychania, zaparcie, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zespół odstawienny, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Morphine Kalceks 10 mg/ml
Morfina, będąca naturalnym alkaloidem opium (kod ATC: N02AA01), jest silnym opioidowym lekiem przeciwbólowym działającym poprzez modulację receptorów opioidowych w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zmiany percepcji bólu i podwyższenia progu jego odczuwania. W terapii szczególną uwagę należy zwrócić na zwiększoną wrażliwość pacjentów w podeszłym wieku zarówno na działanie przeciwbólowe, jak i na ryzyko depresji oddechowej, będącej najpoważniejszym działaniem niepożądanym morfiny. Depresja oddechowa wynika z hamowania stymulacji ośrodków oddechowych przez dwutlenek węgla w rdzeniu przedłużonym i może prowadzić do niewydolności oddechowej, zwłaszcza u pacjentów z chorobami płuc lub przy interakcjach lekowych. W przypadku zatrucia konieczne jest wspomaganie wentylacji mechanicznej oraz podanie antidotum. Morfina jest podawana w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml chlorowodorku morfiny (7,6 mg/ml morfiny), o pH 3-5 i osmolarności 0,035-0,055 Osmol/l.
6-diglukuronian, antidotum, biotransformacja, ból nowotworowy, depresja oddechowa, dysforia, działanie niepożądane, euforia, hormon antydiuretyczny, mioza, morfino-3, morfino-3-glukuronian, morfino-6-glukuronian, niewydolność oddechowa, nudności i wymioty, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodkowy układ nerwowy, pasaż jelitowy, percepcja bólu, powinowactwo receptorowe, rdzeń przedłużony, receptor opioidowy, respirator, sedacja, termoregulacja, tolerancja lekowa, zaparcie, zatrucie morfiną - Leksykon leków
Działania niepożądane – Poltram Retard 200 200 mg
Poltram Retard 200, zawierający 200 mg tramadolu chlorowodorku w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej (>10%) występują nudności oraz zawroty głowy, które mogą znacząco obniżać komfort pacjenta. Rzadziej obserwuje się reakcje alergiczne (np. duszność, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny), zaburzenia psychiczne (omamy, dezorientacja, zaburzenia snu), a także poważne powikłania neurologiczne, takie jak drgawki pochodzenia mózgowego. W zakresie układu sercowo-naczyniowego mogą pojawić się kołatanie serca, tachykardia, hipotonia ortostatyczna oraz zapaść, szczególnie po podaniu dożylnym. Ponadto, rzadko notuje się zaburzenia mikcji, osłabienie siły mięśniowej oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, co wymaga monitorowania funkcji wątroby.
astma oskrzelowa, ból głowy, bradykardia, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki pochodzenia mózgowego, dysforia, enzymy wątrobowe, hiperkineza, hipotonia ortostatyczna, kołatanie serca, nadmierna potliwość, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omam, parestezja, pokrzywka, reakcja alergiczna, senność, skurcz oskrzeli, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tramadolu chlorowodorek, uzależnienie, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia mikcji, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Elvanse 70 mg
Lisdeksamfetamina dimezylan, substancja czynna leku Elvanse, wykazuje charakterystyczny dla psychostymulantów profil działań niepożądanych, z bardzo częstymi objawami takimi jak zmniejszenie łaknienia, bezsenność, suchość w jamie ustnej, bóle głowy, ból w nadbrzuszu oraz redukcja masy ciała. Szczególnie istotne jest monitorowanie masy ciała u dzieci i młodzieży, gdzie w badaniach klinicznych wykazano zależność dawka-efekt: u dzieci 6-12 lat po 4 tygodniach terapii dawkami 30 mg, 50 mg i 70 mg odnotowano spadek masy ciała odpowiednio o 0,4 kg, 0,9 kg i 1,1 kg, podczas gdy w grupie placebo masa ciała wzrosła o 0,5 kg. Długotrwałe stosowanie (12 miesięcy) wiązało się z obniżeniem średniej wartości centylowej masy ciała o -13,4 u dzieci oraz -6,5 u młodzieży 13-17 lat, a po 24 miesiącach obserwowano spadek centyla o -16,9. U dzieci 4-5 lat po 12 miesiącach terapii dawkami 5-30 mg również stwierdzono istotne obniżenie centyla masy ciała o -17,92.
aktywność psychoruchowa, anoreksja, bezsenność, bezsenność śródsenna, biegunka, chwiejność emocjonalna, częstoskurcz, drgawki, drżenie, duszność, dysforia, dyskineza, eozynofilowe zapalenie wątroby, euforia, kardiomiopatia, kołatanie serca, krwawienie z nosa, lisdeksamfetamina dimezylan, nadmierna senność, nadwrażliwość, niepokój ruchowy, niewyraźne widzenie, objaw Raynauda, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pobudzenie psychoruchowe, poszerzenie źrenic, psychostymulant, reakcja anafilaktyczna, słowotok, suchość jamy ustnej, tiki nerwowe, utrata masy ciała, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zaparcie, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tramadol Aurobindo 50 mg
Tramadol, nawet przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami, może znacząco upośledzać sprawność psychomotoryczną pacjentów, co przekłada się na obniżoną zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi są zawroty głowy (≥10% pacjentów) oraz senność (≥1/100 do <1/10), które bezwzględnie wykluczają prowadzenie pojazdów. Ponadto, tramadol może powodować zaburzenia widzenia (nieostre widzenie, mioza, mydriaza), zaburzenia koordynacji ruchowej, bóle głowy, parestezje, drżenia, a także rzadziej omamy, dezorientację, zaburzenia percepcji i omdlenia. Szczególne ryzyko występuje przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu, stosowaniu innych leków psychotropowych oraz po wysiłku fizycznym, co może nasilać działania niepożądane i prowadzić do nagłej utraty przytomności.
ból głowy, dezorientacja, drżenie, dysforia, działanie sedacyjne, hipotonia ortostatyczna, lek opioidowy, mimowolne skurcze mięśni, mioza, mydriaza, nieostre widzenie, objawy lękowe, omamy, parestezje, senność, substancja psychotropowa, tramadol, uzależnienie, zaburzenia koordynacji psychoruchowej, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia narządu wzroku, zaburzenia percepcji, zaburzenia poznawcze, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu, zaburzenia układu krążenia, zaburzenia układu nerwowego, zapaść sercowo-naczyniowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Accordeon 40 mg
Accordeon to preparat zawierający chlorowodorek oksykodonu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 5 mg, 10 mg, 20 mg, 40 mg oraz 80 mg. Oksykodon, jako pełny agonista receptorów opioidowych, wykazuje typowy dla tej grupy leków profil działań niepożądanych, obejmujący zarówno ośrodkowy, jak i obwodowy układ nerwowy oraz inne narządy. Do najczęstszych działań niepożądanych należą zaparcia, nudności, wymioty, senność, zawroty głowy oraz ból głowy, które mogą znacząco wpływać na codzienne funkcjonowanie pacjenta. Długotrwałe stosowanie wiąże się z ryzykiem rozwoju tolerancji i uzależnienia, nawet przy dawkach terapeutycznych, co wymaga szczególnej uwagi i monitorowania. Profilaktyka działań niepożądanych, takich jak zaparcia (stosowanie środków przeczyszczających) czy nudności (leki przeciwwymiotne), jest kluczowa dla poprawy komfortu terapii.
agonista receptorów opioidowych, astenia, brak miesiączki, chlorowodorek oksykodonu, cholestaza, częstoskurcz nadkomorowy, drgawki, duszność, dysfagia, dysforia, dysfunkcja zwieracza Oddiego, hiperalgezja, hipogonadyzm, kołatanie serca, kolka żółciowa, lek przeciwwymiotny, nastrój euforyczny, niedociśnienie ortostatyczne, niedoczulica, niedrożność jelit, nudności i wymioty, obniżony apetyt, obturacyjny bezdech senny, odwodnienie, omam, ośrodkowy bezdech senny, parestezja, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, przedłużone uwalnianie, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sedacja polekowa, senność, skurcz moczowodów, skurcz oskrzeli, środek przeczyszczający, stan splątania, suchość jamy ustnej, tolerancja na lek, uzależnienie, uzależnienie fizyczne i psychiczne, uzależnienie lekowe, wzmożone napięcie mięśniowe, zapalenie żołądka, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół odstawienia, zespół odstawienia u noworodków, złuszczające zapalenie skóry, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Fruit 2 mg
Podczas terapii nikotynowej z użyciem tabletek do ssania Nicorette Fruit (2 mg nikotyny z kationitem) obserwuje się działania niepożądane typowe dla nikotynowej terapii zastępczej, wynikające zarówno z farmakologicznego działania nikotyny, jak i objawów odstawienia tytoniu. Objawy odstawienne dzielą się na zaburzenia emocjonalne i poznawcze (dysforia, bezsenność, drażliwość, niepokój, problemy z koncentracją) oraz objawy fizyczne (bradykardia, zwiększone łaknienie, zawroty głowy, kaszel, zaparcia, krwawienie dziąseł, owrzodzenia aftowe, zapalenie jamy nosowo-gardłowej). Działania niepożądane związane z samym preparatem pojawiają się głównie we wczesnej fazie leczenia i są dawkozależne, najczęściej obejmując podrażnienie jamy ustnej i gardła, które zwykle ustępuje wraz z adaptacją. Rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym anafilaksja.
anafilaksja, astenia, bezsenność, biegunka, ból głowy, bradykardia, drażliwość, drgawki, duszność, dysfagia, dysfonia, dysforia, dysgeuzja, głód nikotynowy, krwawienie dziąseł, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie, nadwrażliwość, niedoczulica jamy ustnej, niestrawność, nikotynowa terapia zastępcza, nudności, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, odruch wymiotny, owrzodzenia aftowe, parastezja, pokrzywka, przekrwienie błony śluzowej nosa, reakcja alergiczna, rumień, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, świąd, wymioty, wzdęcia, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zapalenie języka, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Submena 400 mcg
Submena, zawierająca fentanyl w formie tabletek podjęzykowych, wywołuje działania niepożądane typowe dla opioidów, z których najpoważniejszą jest depresja oddechowa, mogąca prowadzić do zatrzymania oddychania i zgonu. Inne istotne powikłania to niedociśnienie i wstrząs, wymagające natychmiastowej interwencji. Najczęściej obserwowane objawy to nudności (≥1/10 pacjentów), zaparcia (≥1/100 do <1/10), senność oraz ból głowy. W badaniach klinicznych Submena była stosowana u pacjentów onkologicznych z bólem przebijającym, którzy jednocześnie przyjmowali inne opioidy (morfina, oksykodon, fentanyl transdermalny), co utrudnia jednoznaczne przypisanie działań niepożądanych wyłącznie temu preparatowi. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana.
aftowe zapalenie jamy ustnej, amnezja, bradykardia, choroba nowotworowa, depresja oddechowa, drgawka, duszność, dysforia, fentanyl przezśluzówkowy, fentanyl transdermalny, jadłowstręt, letarg, majaczenie, morfina o przedłużonym uwalnianiu, nadmierne pocenie się, nadwrażliwość, nastrój euforyczny, niedociśnienie, niedoczulica, nocne poty, noworodkowy zespół odstawienny, obrzęk języka, obrzęk obwodowy, oksykodon o przedłużonym uwalnianiu, omamy, owrzodzenie jamy ustnej, pokrzywka, pyreksja, stan splątania, świąd alergiczny, tabletka podjęzykowa z fentanylem, tachykardia, uzależnienie od leku, wstrząs, zaburzenie erekcji, zaburzenie oka, zaburzenie psychiczne, zaburzenie smaku, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie węchu, zamglone widzenie, zapalenie jamy ustnej, zatrzymanie oddychania, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Nicorette Invisipatch 15 mg/16 h
System transdermalny Nicorette Invisipatch, stosowany w terapii wspomagającej rzucanie palenia, wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które w większości pojawiają się w pierwszych tygodniach leczenia i są zależne od dawki nikotyny (10 mg/16 h, 15 mg/16 h, 25 mg/16 h). Najczęściej obserwuje się miejscowe reakcje skórne w miejscu aplikacji plastra u około 20% pacjentów, obejmujące świąd, zaczerwienienie i obrzęk. Rzadko mogą wystąpić reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, wymagające natychmiastowej interwencji. Ponadto, działania niepożądane obejmują zaburzenia psychiczne (bezsenność, drażliwość, niepokój, zmiany nastroju), neurologiczne (ból głowy, zawroty głowy), żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, niestrawność), mięśniowo-szkieletowe (bóle mięśniowe) oraz ogólne (zmęczenie). Częstość występowania tych objawów klasyfikuje się jako bardzo częste (≥1/10) do rzadkich (≥1/10 000 do <1/1 000).
anafilaksja, bezsenność, ból głowy, ból mięśniowy, bradykardia, dysforia, głód nikotynowy, krwawienie dziąseł, niestrawność, objawy przedomdleniowe, owrzodzenia aftowe, reakcja alergiczna, reakcja skórna, system transdermalny, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia koncentracji, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zaburzenia poznawcze, zaburzenia psychiczne, zaburzenia skóry, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia żołądka i jelit, zapalenie jamy nosowo-gardłowej, zespół abstynencyjny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Doltard 10 mg
Doltard, zawierający morfinę w postaci siarczanu, dostępny jest w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 10 mg, 30 mg, 60 mg i 100 mg. Morfina wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najpoważniejszą jest depresja oddechowa zależna od dawki, a także zaburzenia krążenia. Do bardzo często występujących działań należą zaparcia i nudności, a także uspokojenie i senność, które zwykle ustępują po kilku dniach stosowania. Wśród działań neurologicznych obserwuje się bóle głowy, parestezje, zawroty głowy, nadmierną potliwość, a w przypadku wysokich dawek – przeczulicę, allodynię, napady drgawkowe i hiperalgezję. Morfina może również powodować skurcz oskrzeli, duszność oraz osłabienie odruchu kaszlowego, co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z predyspozycjami do obrzęku płuc lub astmy.
allodynia, ból głowy, bradykardia, CIOMS, depresja oddechowa, dysforia, dysuria, halucynacja, hiperalgezja, kołatanie serca, kurcz dróg żółciowych, mioklonia, mioza, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, napad astmy, napad drgawkowy, nudność, objawy grypopodobne, obrzęk płuc, oczopląs, osłabienie odruchu kaszlowego, parestezja, porażenna niedrożność jelit, retencja moczu, sedacja, senność, siarczan morfiny, skurcz oskrzeli, splątanie, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tolerancja lekowa, uwalnianie histaminy, uzależnienie, wahanie nastroju, zaburzenie postrzegania, zaparcie, zespół nieadekwatnego wydzielania ADH, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny - Leksykon leków
Działania niepożądane – MST Continus 10 mg
MST Continus to preparat zawierający siarczan morfiny w tabletkach o zmodyfikowanym uwalnianiu, dostępny w dawkach 10 mg, 30 mg, 60 mg, 100 mg oraz 200 mg. Morfina, jako silny opioid, wywołuje liczne działania niepożądane, z których najczęstsze to nudności i zaparcia (≥1/10), typowe zwłaszcza przy długotrwałej terapii. Do poważnych powikłań należą depresja ośrodka oddechowego zależna od dawki, uzależnienie, zespół odstawienny, reakcje anafilaktyczne oraz paradoksalna hiperalgezja. Preparaty o dawkach 30 mg i 60 mg zawierają barwnik E 110, mogący wywoływać reakcje alergiczne. Działania niepożądane obejmują szeroki zakres układów: immunologiczny, psychiczny, nerwowy, oddechowy, żołądkowo-jelitowy, skórny, nerkowy, sercowo-naczyniowy i endokrynologiczny, z różną częstością występowania od bardzo częstych do bardzo rzadkich.
allodynia, centralny bezdech senny, depresja ośrodka oddechowego, dysforia, hiperalgezja, hiponatremia, jadłowstręt, kolka nerkowa, kolka żółciowa, napad drgawkowy, niedrożność jelit, noworodkowy zespół odstawienia leku, obrzęk płuc, oczopląs, ostra uogólniona osutka krostkowa, parestezja, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie źrenic, siarczan morfiny, skurcz oskrzeli, skurcz zwieracza Oddiego, tachykardia, uzależnienie lekowe, zapalenie trzustki, zaparcie, zatrzymanie moczu, zespół niedostosowanego wydzielania hormonu ADH, zespół niespokojnych nóg, zespół odstawienny, żółcień pomarańczowa, zwężenie źrenic - Leksykon leków
Działania niepożądane – Submena 100 mcg
Produkt leczniczy Submena, zawierający fentanyl w postaci tabletek podjęzykowych, wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych charakterystycznych dla opioidów, w tym najpoważniejszych: depresji oddechowej, niedociśnienia tętniczego oraz wstrząsu. Depresja oddechowa stanowi zagrożenie życia, szczególnie u pacjentów opioidowo-naïve, osób starszych oraz z zaburzeniami czynności oddechowej. W badaniach klinicznych najczęściej obserwowano nudności, zaparcia, senność i ból głowy, jednak precyzyjne przypisanie tych objawów wyłącznie Submenie jest utrudnione ze względu na jednoczesne stosowanie innych opioidów (morfina, oksykodon, fentanyl transdermalny). Działania niepożądane klasyfikowane są według układów i narządów, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do częstości nieznanej, obejmując m.in. zaburzenia psychiczne (depresja, paranoja, majaczenie), neurologiczne (zawroty głowy, drgawki), sercowo-naczyniowe (tachykardia, bradykardia, niedociśnienie) oraz żołądkowo-jelitowe (nudności, zaparcia, wymioty).
aftowe zapalenie jamy ustnej, amnezja, astenia, ból nowotworowy, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki, duszność, dysfagia, dysforia, działania niepożądane opioidów, fentanyl podjęzykowy, fentanyl przezśluzówkowy, gorączka, jadłowstręt, majaczenie, nadużywanie leku, nadwrażliwość, nastrój euforyczny, niedociśnienie, niedoczulica, niewydolność krążenia, obrzęk języka, obrzęk obwodowy, owrzodzenie jamy ustnej, pokrzywka, przedawkowanie, spadek ciśnienia tętniczego, stan splątania, tachykardia, utrata przytomności, uzależnienie fizyczne i psychiczne, uzależnienie od leku, wstrząs, zaburzenia węchu, zamglone widzenie, zapalenie jamy ustnej, zatrzymanie oddychania, zawroty głowy, zespół odstawienny