Właściwości farmakodynamiczne
Doltard 10 mg

Doltard to preparat morfiny siarczanu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 10 mg, 30 mg, 60 mg oraz 100 mg. Morfina, będąca naturalnym alkaloidem opium, działa jako klasyczny, czysty agonista receptorów opioidowych, głównie μ (mi), ale także κ (kappa) i σ (sigma). Jej działanie polega na modulacji percepcji bólu i reakcji emocjonalnej na bodźce bólowe poprzez wiązanie się ze stereospecyficznymi receptorami w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN). Preparat jest oznaczony kodem ATC N02AA01 i stosowany jest jako lek przeciwbólowy o silnym działaniu analgetycznym.

Właściwości farmakodynamiczne leku Doltard

Doltard (o dawkach 10 mg, 30 mg, 60 mg, 100 mg) zawiera jako substancję czynną morfiny siarczan w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Lek należy do grupy farmakoterapeutycznej naturalnych alkaloidów opium stosowanych jako leki przeciwbólowe, oznaczonej kodem ATC: N 02 AA 01.1

Mechanizm działania na poziomie molekularnym

Morfina działa poprzez wiązanie się ze stereospecyficznymi receptorami w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN). Rezultatem tego wiązania jest modyfikacja zarówno percepcji bólu, jak i reakcji emocjonalnej na bodźce bólowe.2 Jest to klasyczny czysty agonista opioidowy, co oznacza, że wykazuje pełną aktywność wewnętrzną po związaniu z receptorami opioidowymi.3

Działanie na poszczególne receptory opioidowe

Efekty terapeutyczne i niepożądane morfiny są związane z jej oddziaływaniem na różne podtypy receptorów opioidowych, które niezależnie od siebie uczestniczą w odpowiedzi organizmu na działanie leku.4 Morfina wykazuje zróżnicowane powinowactwo do poszczególnych typów receptorów opioidowych:

  • Najsilniejsze powinowactwo wykazuje do receptorów μ (mi)
  • Nieco mniejsze powinowactwo do receptorów σ (sigma) i κ (kappa)5
Typ receptora Powinowactwo morfiny Efekty kliniczne
μ (mi) Bardzo silne Zniesienie bólu na poziomie nadrdzeniowym, depresja oddechowa, euforia, uzależnienie psychiczne
κ (kappa) Mniejsze Zniesienie bólu na poziomie rdzeniowym, zwężenie źrenic, uspokojenie
σ (sigma) Mniejsze Dysforia i halucynacje

Efekty kliniczne związane z działaniem na poszczególne receptory

Wiązanie morfiny z receptorami opioidowymi w ośrodkowym układzie nerwowym prowadzi do następujących efektów klinicznych w zależności od typu receptora:

  1. Receptory μ (mi):
    • Zniesienie bólu na poziomie nadrdzeniowym – blokowanie przewodzenia impulsów bólowych w strukturach ponadrdzeniowych
    • Depresja oddechowa – będąca jednym z najpoważniejszych działań niepożądanych morfiny
    • Euforia – uczucie przyjemności i dobrego samopoczucia
    • Uzależnienie psychiczne – rozwój zależności od leku6
  2. Receptory κ (kappa):
    • Zniesienie bólu na poziomie rdzeniowym – hamowanie przewodzenia impulsów bólowych na poziomie rdzenia kręgowego
    • Zwężenie źrenic (mioza) – charakterystyczny objaw działania opioidów
    • Uspokojenie – działanie sedatywne7
  3. Receptory σ (sigma):
    • Dysforia – nieprzyjemny stan emocjonalny, przeciwieństwo euforii
    • Halucynacje – zaburzenia percepcji nie mające odzwierciedlenia w rzeczywistości8

Warto zauważyć, że Doltard jako preparat morfiny o przedłużonym uwalnianiu dostępny jest w czterech dawkach (10 mg, 30 mg, 60 mg, 100 mg) w postaci dwuwypukłych powlekanych tabletek o różnych kolorach: 10 mg – białe, 30 mg – żółte, 60 mg – niebieskie i 100 mg – brązowe.9

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl